Δυστυχώς τα θλιβερά γεγονότα των ημερών και το παιχνίδι των ανευθυνο-υπεύθυνων δεν μπορούν να με αφήσουν ασυγκίνητο και αμέτοχο. Αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους οι πραγματικά υπεύθυνοι, κρύβονται πίσω από τις υπογραφές υπαλλήλων – που ενδεχομένως να μην
έχουν επισκεφτεί γήπεδο ποτέ στη ζωή τους – ή πίσω από προσωρινές άδειες και νομικές ασάφειες.
Το ποδόσφαιρο θρηνεί ένα 16χρονο παιδί που έφυγε από τη ζωή τελείως άδικα.
Η επιπολαιότητα, η προχειρότητα, η ανευθυνότητα σε βαθμό επικινδυνότητας, η μη τήρηση των κανονισμών από την Διοργανώτρια Αρχή είχε ως συνέπεια αυτό το τραγικό γεγονός.
Μια Διοίκηση κατώτερη των περιστάσεων που δεν αντιλαμβάνεται το βάρος της ευθύνης που φέρει και που προτεραιότητα γι αυτήν είναι το παρασκήνιο, η πελατειακή σχέση (θυμίζει βουλευτικό γραφείο) και η ομηρία των παραγόντων για προφανείς φθηνούς λόγους, αντί για την
ασφάλεια, την τήρηση των κανονισμών και την ισονομία.
Βέβαια η ανάληψη ευθυνών και οι αναγκαίες παραιτήσεις για λόγους ευνόητους, απαιτεί ευσυνειδησία και γενναιότητα, ψυχικές ιδιότητες οι οποίες απέχουν χιλιόμετρα από αυτή τη Διοίκηση (τον Πρόεδρο και τους followers του).
Η άνευ συνειδήσεως αμέλεια είναι αυταπόδεικτη και κανείς δεν μπορεί να την αποκρύψει πλέον.
Τα θερμά μου συλλυπητήρια στους γονείς και λοιπούς συγγενείς του Ανι και ένα τεράστιο συγγνώμη και απο την πλευρά μου, που από όποια θέση και αν υπηρέτησα το ποδόσφαιρο … από ότι φάνηκε, δεν προσπάθησα αρκετά .
