Το νέο περιστατικό με την κατάρρευση τμήματος της οροφής της καπναποθήκης του ΣΕΚΕ, στο οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ των οδών Δαμιανού και Νίκης στο κέντρο της Καβάλας, επαναφέρει για μια ακόμα φορά το ζήτημα της αξιοποίησης των καπναποθηκών.
Η θλιβερή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει πολλές από τις καπναποθήκες στις οποίες κάποτε εργάστηκαν δεκάδες χιλιάδες από τους προγόνους μας δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί από κανέναν από εμάς…
εκτός ίσως από τις τράπεζες στις οποίες έχουν περιέλθει (μέσω κατασχέσεων) τα κτίσματα αυτά!
Και αυτό διότι μέχρι και σήμερα όχι μόνο δεν έχει πέσει ούτε ένα ευρώ για την επισκευή των καπναποθηκών, αλλά θυμόμαστε ότι πριν από μερικά χρόνια υπήρξε τράπεζα που ισχυρίστηκε ότι δεν έχει καμία υποχρέωση να τις επισκευάσει -παρά μόνο ο ιδιώτης που θα την παραλάβει… κάποτε, στο μέλλον!
Μέχρι τότε, οι καπναποθήκες αυτές θα στέκονται πάνω από τα κεφάλια μας σαν Δαμόκλειος σπάθη (οι περιφράξεις και οι προειδοποιητικές πινακίδες δεν θα σώσουν κανέναν σε περίπτωση που καταρρεύσει έστω και μια από αυτές), και οι τράπεζες θα κοιτάζουν από μακριά, αδιάφορες για το αν κάποιος συμπολίτης τραυματιστεί (ή, θεός φυλάξει, ακόμα και σκοτωθεί) άπαξ και πέσει τίποτα στο κεφάλι του.
Διότι να είστε βέβαιοι πως, ακόμα και αν γίνει αυτό, οι τράπεζες θα ρίξουν το φταίξιμο… στον δήμο Καβάλας, και θα πουν πως δεν προειδοποίησε επαρκώς τους δημότες του!
Πιστεύετε πως κάνουμε πλάκα; Δυστυχώς όχι, μακάρι να κάναμε πλάκα!
Προφανώς οι τράπεζες είναι ευχαριστημένες με το ότι η περιουσία τους (διότι σε αυτές έχουν περάσει) έχει μετατραπεί σε ένα ερείπιο, χωρίς κανείς ως τώρα να μην μπαίνει σε οποιαδήποτε διαδικασία για να τις πάρει από τα χέρια τους.
Και από τη στιγμή που βλέπουν όλους εμάς τους δημότες (αλλά και τη δημοτική μας αρχή) απλά να γράφουμε προτάσεις στα social media (είτε για αξιοποίησή τους στο πλαίσιο της αξιοποίησης της ιστορίας μας, είτε για κατεδάφισή τους ώστε να μετατραπούν σε πολυόροφα πάρκινγκ -μια πρόταση που πάντοτε ηχεί πολύ όμορφα στα αυτιά των μαθημένων να οδηγούν ακόμα και για μόλις 5 μέτρα συμπολιτών μας), συνεχίζουν να παίζουν όχι μόνο με την τοπική μας ιστορία αλλά και με τις ζωές των συνδημοτών μας…
Ως πότε όμως;
