Μπορεί το πρωί της Παρασκευής 23 Σεπτεμβρίου 2022 να ξεκαθαρίστηκε το τοπίο σχετικά με τον εντοπισμό του δράστη της δολοφονίας του 52χρονου υπευθύνου παραγωγής σε εργοστάσιο λατομικής επιχείρησης στη Χρυσούπολη (μιας δολοφονίας που διαπράχτηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής 16 Σεπτεμβρίου 2022), ωστόσο όσο περνούνε οι ώρες το “κουβάρι” σχετικά με τα κίνητρα που όπλισαν (με κυνηγετική καραμπίνα… «δανεική» από τον αδελφό του) το χέρι του 25χρονου καθ’ομολογίαν δράστη περιπλέκεται.
Και αυτό διότι, ενώ αρχικά είχε γίνει γνωστό πως ο 25χρονος είχε δηλώσει πως απολύθηκε πρόσφατα από το λατομείο στο οποίο εργαζόταν (θεωρώντας τον 52χρονο θανόντα υπεύθυνο για την απόλυση και κατηγορώντας το θύμα πως άσκησε bullying σε βάρος του), ο πρώην εργοδότης του στο λατομείο και παλιός ποδοσφαιριστής (και προπονητής) του ΑΟ Καβάλα Παύλος Δερμιτζάκης δήλωσε πως όχι μόνο δεν είχε απολυθεί ο 25χρονος δράστης, αλλά είχε παραιτηθεί από τον περασμένο Απρίλιο και έπιασε δουλειά σε άλλη επιχείρηση στην Καβάλα.
Πλέον στο “τραπέζι” έχει πέσει και το σενάριο των προσωπικών διαφορών μεταξύ του δράστη και του θύματος, καθώς αστυνομικές πηγές τονίζουν πως ναι μεν οι 2 τους είχαν φιλικές σχέσεις στο παρελθόν, ωστόσο τον τελευταίο καιρό ο 25χρονος καθ’ομολογία δράστης πίστευε ότι το θύμα διατηρούσε παράνομη ερωτική σχέση με την σύζυγό του (ένα σενάριο που είχε κυκλοφορήσει και τις προηγούμενες ημέρες).
Η σύζυγος του καθ’ομολογία δράστη, καθώς και οι γονείς του, προσήχθησαν και αυτοί στην Ασφάλεια Καβάλας (μαζί με τον 25χρονο) και εξετάστηκαν για το αν γνώριζαν ότι εκείνος είχε διαπράξει την ανθρωποκτονία και τον κάλυπταν, όμως στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εις βάρος του.
Στο μεταξύ, ο θείος του 25χρονου δήλωσε στην τηλεόραση του Mega ότι «όλα έγιναν ξαφνικά και απότομα. Κανένας μας δεν ήξερε τίποτα. Εγώ όταν είδα που ήρθε η Ασφάλεια το πρωί και πήρε όλη την οικογένεια, άρχισαν να μου μπαίνουν υποψίες. Νόμιζα ότι τους κάλεσαν όλους από το εργοστάσιο. Το παιδί δεχόταν απειλές από τον 52χρονο καθημερινά. Όταν σχολούσε από τη δουλειά ερχόταν και μου τα έλεγε. Το παράπονό του ήταν γιατί δεν έπαιρνε άδεια, τον κρατούσε εκεί για να καθαρίζει τα φρεάτια του εργοστασίου. Αυτό το παιδί το μεγάλωσα με τα χέρια μου» ενώ η γιαγιά του είπε: «Έχω μεγάλο πόνο. Είναι ένα παιδί από τα λίγα, το πιο φιλότιμο από όλα τα εγγόνια μου. Ήταν το πιο καλό παιδί».
