Για μια ακόμα φορά έρχεται στο προσκήνιο το ζήτημα της εξυπηρέτησης ατόμων με αναπηρία (ή ακόμα και ατόμων που ναι μεν δεν είναι ΑμεΑ, πλην όμως τούς είναι πολύ δύσκολη η μετακίνηση) στα πλοία που εκτελούν δρομολόγια από και προς την Θάσο.
Η αφορμή, αυτή την φορά, ήταν μια καταγγελία που αναρτήθηκε το βράδυ της Τρίτης 22 Ιουλίου 2025 στα social media από μια χρήστη ονόματι “Chri Stina Stina” (προερχόμενη από την Θάσο), η οποία ανέφερε πως σε ένα δρομολόγιο από την Κεραμωτή προς τον Λιμένα, ζήτησε τη συνδρομή του πληρώματος του πλοίου για να εξυπηρετηθεί η μητέρα της (η οποία επέστρεφε στην Θάσο μετά από πολυήμερη νοσηλεία στην Θεσσαλονίκη, και η οποία σύντομα θα υποβληθεί σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς) -με την χρήση ή του ανελκυστήρα για την εξυπηρέτηση ΑμεΑ ή, έστω, μιας κατάλληλης καρέκλας),
πλην όμως δεν έτυχε καμίας εξυπηρέτησης από το πλήρωμα!
Η καταγγελία έχει ως εξής:
ΝΤΡΟΠΗ. ΟΧΙ ΑΠΛΩΣ ΚΑΚΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ — ΑΝΑΝΔΡΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.
Σήμερα, στο ferry boat “ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ” της εταιρείας ΦΙΛΙΑΓΚΟΣ, στο δρομολόγιο των 17:15 από Κεραμωτή προς Θάσο, βιώσαμε μια ΑΘΛΙΑ και ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ συμπεριφορά απέναντι στη μητέρα μου – μια γυναίκα σοβαρά καρδιοπαθή, νεφροπαθή, που επιστρέφει εξαντλημένη από μέρες νοσηλείας στη Θεσσαλονίκη, και πρόκειται να υποβληθεί σε χειρουργείο ανοιχτής καρδιάς.
Ζητήσαμε το απολύτως λογικό: τη χρήση του αναπηρικού ανελκυστήρα ή έστω μιας κατάλληλης καρέκλας ώστε να μετακινηθεί με αξιοπρέπεια. Μας έφεραν μια άσχετη, απλή καρέκλα, και την άφησαν στον ήλιο, μέσα στο γκαράζ. Ούτε ίχνος ενδιαφέροντος.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, μία “ναύτης” (ψηλή, ξανθιά, με μπλε γυαλιά) πέρασε 4-5 φορές από μπροστά μας με ειρωνεία, χαχανητά και προσβλητικά “αστειάκια”, κρατώντας φυλλάδια και λέγοντάς μας να τα χρησιμοποιήσουμε “για αέρα”, λες και η μάνα μου ήταν καρναβάλι. Αντί για βοήθεια, μας κορόιδευαν.
Το πλήρωμα ΟΥΤΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟ ήταν, ΟΥΤΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΤΑΝ. Κανείς δεν ήξερε πώς λειτουργεί ο μηχανισμός για άτομα με αναπηρία — ή απλώς δεν μπήκε στον κόπο.
Εγώ έχασα το μεροκάματό μου για να φτάσω στην Κεραμωτή. Το ταξί από Θεσσαλονίκη κόστισε πολύ ακριβά . Και παρ’ όλα αυτά, η μητέρα μου ταπεινώθηκε, και μαζί της κι εμείς, από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με την έννοια του σεβασμού και της ανθρωπιάς.
Το γράφω δημόσια, για να μην το ζήσει άλλος. Γιατί η ασέβεια απέναντι στους αδύναμους, στους ηλικιωμένους, στους αρρώστους — είναι ξεφτίλα.
ΝΤΡΟΠΗ στη ΦΙΛΙΑΓΚΟΣ FERRIES. ΝΤΡΟΠΗ στο πλήρωμα του ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΥ. ΝΤΡΟΠΗ σε όσους κοιτάνε και δεν κάνουν τίποτα.
