Στην ιστορία έχει περάσει, πλέον, το Colors Festival που διεξήχθη το απόγευμα της Δευτέρας στο στρατόπεδο Ασημακοπούλου, και πλέον έχουμε την ευκαιρία να καταθέσουμε μερικές μικρές σκέψεις για αυτήν την πραγματικά πολύ πετυχημένη διοργάνωση…
Ένα μάθημα προς επίδοξους event managers
Το πλέον ουσιαστικό συμπέρασμα είναι ότι μια ομάδα λυκειόπαιδων (γιατί αυτό ακριβώς είναι τα μέλη της διοργανώτριας Action Team -παιδιά λυκείου και, ορισμένα εξ αυτών, γυμνασίου) κατάφεραν να διοργανώσουν -στην κυριολεξία μόνοι τους- μια εκδήλωση στην οποία μαζεύτηκε πολύ περισσότερος κόσμος από ότι συγκεντρώθηκε σε οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση που έλαβε χώρα φέτος στην Καβάλα. Αν εξαιρέσουμε, βέβαια, το Cosmopolis και το AirSea Show – εκδηλώσεις όμως για τις οποίες και δαπανήθηκαν μεγάλα χρηματικά ποσά, της τάξεως των 150 και 50 χιλιάδων ευρώ αντίστοιχα, από την δημοτική αρχή.
Ούτε στις συναυλίες του ϕεστιβάλ “Παρά Πόδας” μαζεύτηκε τόσο πολύς κόσμος (ούτε καν στην Νατάσα Μποϕίλιου, που έκοψε περί τα 2.500 εισιτήρια), ούτε στις εκδηλώσεις του ϕεστιβάλ Φιλίππων, ούτε ϕυσικά στις εκδηλώσεις εκείνου του αχρείαστου 18ήμερου των 103ων Ελευθέριων ή αυτού του ανούσιου και “νερόβραστου” Via Egnatia (το οποίο έχει ϕτάσει στο σημείο να διαϕημίζει ο ίδιος ο αντιπεριϕερειάρχης Καβάλας Θόδωρος Μαρκόπουλος, με συνεχείς αναρτήσεις στο FaceBook).
Και επειδή είπαμε ότι το διοργάνωσαν “κυριολεκτικά μόνοι τους”, δεν αμφισβητούμε την στήριξη και τις βοήθειες που πρόσφεραν ο δήμος Καβάλας και η “ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ” -μόνο που επέτρεψαν να γίνει το φεστιβάλ στο στρατόπεδο Ασημακοπούλου φτάνει και περισσεύει, και φυσικά έκαναν και πολλά άλλα καλά για την καλύτερη διοργάνωση του Colors Festival.
Ωστόσο το νόημα είναι το ίδιο: ότι η ιδέα και το όλο στήσιμο της διοργάνωσης ανήκε -ακόμα και με τα λάθη του, στα οποία αναϕερθήκαμε στο άρθρο μας για το ϕεστιβάλ- σε μια ομάδα νεαρών παιδιών, τα οποία θα μπορούσαν άνετα να είναι και δικά μας παιδιά!
Είναι ένα καλό μάθημα για πολλούς τοπάρχες που στο πρόσφατο παρελθόν έχουν αυτοχριστεί event managers και, τελικά, κατάφεραν να κάνουν μια πραγματική τρύπα στο νερό. Ένα μάθημα για το ότι δεν χρειάζονται βαρύγδουπα πράγματα και περιττές φιοριτούρες, ούτε χρειάζεται να “μπουκώνουμε” τους πολίτες με εκδηλώσεις που γίνονται επί της ουσίας μόνο και μόνο για τις “απαραίτητες” δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες ώστε να δείξουν το πόσο καλό έργο κάνουν οι αρμόδιοι που ασχολούνται με την ψυχαγώγηση του κόσμου. Χρειάζονται φρέσκες και απλές ιδέες, τις οποίες μάλιστα θα παρέχουν άνθρωποι με όρεξη και φαντασία. Απλά πράγματα, τίποτα παραπάνω.
Ένα καλό μάθημα για όλους εμάς
Ίσως αυτό να αποτελεί, υπό μια ευρύτερη έννοια, και ένα καλό “μάθημα” για πολλούς οι οποίοι στην σύγχρονη εποχή αμφισβητούν έντονα την σημερινή νεολαία, θεωρώντας την μια νεολαία που αγωνίζεται μόνο για την πάρτη της, για να περνάει καλά, να πίνει τον φραπέ της και να βγάζει selfies με τα κινητά της τηλέφωνα. Ίσως όλο αυτό να πρέπει να αποτελέσει για όλους εμάς ένα ακόμα παράδειγμα -μαζί με πολλά άλλα, όπως ο δημιουργός του ρομποτικού ανθρωποειδούς Δημήτρης Χατζής ή η παγκόσμια πρωταθλήτρια του σκάκι Σταυρούλα Τσολακίδου- ότι ανάμεσά μας υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι με μυαλό, με δημιουργική φαντασία, με πολλές ιδέες, με πολλή όρεξη για δουλειά και προσφορά.
Δεν είναι δα και τίποτα πλουσιόπαιδα, παιδιά της κρίσης είναι και αυτά. Με τις δικές τους ανησυχίες για το μέλλον, με τα δικά τους όνειρα και φιλοδοξίες όπως ακριβώς όταν ήμασταν στην ηλικία τους.
Το μόνο που θέλουν αυτά τα παιδιά -όπως και πολλά άλλα που, ενδεχομένως, έχουν ανάλογα ταλέντα και δεξιότητες αλλά απλά δεν έχουν προβληθεί ως τώρα- είναι να έρθει κάποιος, να τους πιάσει από το χέρι, να τους δείξει τον σωστό δρόμο, να τους δώσει τις κατάλληλες αρχές και να τους στηρίζει σε όλες τους τις προσπάθειες.
Είτε επιτυγχάνουν είτε όχι -ακόμα και τότε, θα μπορούν με τις κατάλληλες διδαχές να μην απογοητεύονται αλλά να μαθαίνουν από τα λάθη τους και να βελτιώνονται.
Για το τέλος…
Για το κλείσιμο θα αναφέρουμε ένα μικρό απόσπασμα από την ευχαριστήρια ανάρτηση της ομάδας Action Team για το Colors Festival:
Μπροστά μας βρήκαμε πολλούς ανθρώπους που ήθελαν να κατοχυρώσουν την ιδέα και να την πραγματοποιήσουν έχοντας οικονομικά συμφέροντα, ανθρώπους που μας έβαζαν “τρικλοποδιές” για δικούς τους, διάφορους λόγους και τέλος ανθρώπους που πάλεψαν για να αποτύχει το festival μας
Νομίζουμε ότι κάθε άλλο σχόλιο είναι περιττό…
Υ.Γ.: Δεν θα μπορούσαμε να μην αναγερθούμε και σε ένα δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας για το Colors Festival, το οποίο δεν αντέξαμε να μην σχολιάσουμε.
Και ο λόγος είναι ότι στο επίμαχο αυτό δημοσίευμα έγινε μεν αναφορά σε ένα φεστιβάλ που διεξήχθη στην Καβάλα αλλά χρησιμοποιήθηκαν φωτογραφίες… από ανάλογο φεστιβάλ που έγινε πριν από 2 εβδομάδες στην Ξάνθη!!!
Προφανώς αυτό το “λάθος” έγινε από συντάκτες που απλά θέλησαν να κοροϊδέψουν τον κόσμο που δεν έδωσε το παρόν στο Colors Festival, προσποιούμενοι δήθεν ότι έκαναν ρεπορτάζ (ενώ στην ουσία, όπως αποδεικνύεται, δεν πάτησαν ποτέ το πόδι τους στο στρατόπεδο)…
Μας είναι παντελώς αδιάφορο αν οι συντάκτες δεν είχαν χρόνο να δώσουν το παρόν στο φεστιβάλ. Αν δεν μπορούσαν -θεμιτό και ανθρώπινο- ας μην έγραφαν τίποτα!
Δεν μπορούσαμε να μην το σχολιάσουμε αυτό το πράγμα, διότι ακριβώς την προηγούμενη εβδομάδα -με αφορμή την παρουσίαση του τουριστικού λογότυπου του δήμου Καβάλας, η οποία έγινε στις 7 το βράδυ- διαβάσαμε στον τοπικό τύπο σχόλια περί έλλειψης σεβασμού προς τους δημοσιογράφους.
Προς θεού, δεν διαφωνούμε με την ουσία των σχόλιων αυτών -αντιθέτως, συμφωνούμε και επαυξάνουμε. Απλά θα πρέπει να καταλάβουμε ότι τον σεβασμό τον κερδίζει κανείς μέσα από την δουλειά του και την όλη του στάση και συμπεριφορά. Και όταν γίνονται τέτοια “λάθη” (όχι μόνο με αυτό το γεγονός αλλά και με πολλά άλλα “μαργαριτάρια” που έχουμε διαβάσει κατά καιρούς) τότε μακροπρόθεσμα χάνεται αυτός ο σεβασμός.
Και αν χαθεί τότε αυτός ο σεβασμός, δύσκολα ξανακερδίζεται…
