Η άμεση κινητοποίηση όλων εμπλεκομένων σε δασικές πυρκαγιές γλίτωσε την περιοχή “άνωθεν Μπάτη, κτήμα Όφμαν, δρόμος της ΜΟΜΑ” από τα χειρότερα. Η φωτιά σε δασική έκταση αντιμετωπίστηκε με όλα τα μέσα επίγεια και εναέρια. Στο διαδίκτυο ήδη υπάρχουν εικόνες και βίντεο από την φωτιά και την κατάσβεση της. Πάμε να δούμε την ιστορία της … περιοχής όπου εκδηλώθηκε η φωτιά, γνωστή και ως κτήμα “ΟΦΜΑΝ”.
Ήταν η “ιδιοκτησία” του Γερμανού Όφμαν που είχε απαλλοτριωθεί το Μάιο του 1954 από το Υπουργείο Γεωργίας, με σκοπό την αποκατάσταση ακτημόνων καλλιεργητών και κτηνοτρόφων. Το κτήμα (των κληρονόμων στην συνέχεια) του Γερμανού Αυγούστου Όφμαν εκτεινόταν στις σημερινές συνοικίες και περιοχές Αγίας Παρασκευής, Αγίου Λουκά, Νεάπολις (ΔΕΠΟΣ) , Κηπούπολης, Καλαμίτσας, Μπάτη και “Τόσκα”, σε μια έκταση 6.500 στρεμμάτων. Το ελληνικό κράτος, ήδη από την απελευθέρωση, της περιοχής το 1913 αμφισβητούσε την κυριότητα του ακινήτου και το διεκδικούσε ως δημόσια περιουσία. Στα χρόνια του Πολέμου (1940-1944), το κτήμα δημεύτηκε και το 1950 περιήλθε στο Δημόσιο ως “εχθρική περιουσία”.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 δημιουργήθηκε ο Σύλλογος “Απαλλοτριωθέντος κτήματος Οφμαν – Καλαμίτσα” όπου κυρίως λαχανοκηπουροί μοχθούσαν καθημερινά στην καλλιέργεια των κτημάτων τους. Αρχικά στους ανθρώπους αυτούς θα δίνονταν 8 στρέμματα γης ανά κλήρο όμως αργότερα το 1959 ο κλήρος περιορίσθηκε στα 6 στρέμματα. Τότε όμως εμφανίσθηκε και ο ..νεοσύστατος Ε. Ο. Τ. που ζητούσε την απαλλοτρίωση όλης της περιοχής με σκοπό την δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων. Ανάστατοι οι λαχανοκηπουροί διαμαρτυρήθηκαν στον τότε Νομάρχη Κώστα Κουκουρίδη ο οποίος τους είπε ότι ..«προτιμώ αργότερον να με υβρίζετε μόνοε εσείς παρά όλη η Καβάλα, ισχυρισθη δε ότι και η Καλαμίτσα πρέπει να δοθή είς τον Ε.Ο.Τ. υπεστήριξεν δε ότι τούτο είναι επιθυμία όλων των τάξεων και παραγόντων της Καβάλας ..».
Οι θιγόμενοι συνέταξαν επιστολές διαμαρτυρίας προς τότε Δήμαρχο Αθανάσιο Βαβαλέσκο, ζητώντας την συμπαράσταση του Δήμου και του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και προς το Επιμελητήριο Καβάλας το οποίο σε συνεδρίαση του, με πρόεδρο τον Κώστα Βλήτο δήλωσε την συμπαράσταση του προς τους λαχανοκηπουρούς , στέλνοντας μάλιστα και επιστολή προς τον Νομάρχη.
Οι λαχανοκηπουροί με πρόεδρο τον Νικόλαο Ράπτη , στην επιστολή τους αναφέρονται στο χρονικό κατοχής των κτημάτων τους. Γράφουν ότι τα εκμίσθωναν για 30 χρόνια από την Οφμαν και ήταν αρχικά άγονες εκτάσεις τις οποίες οι ίδιοι και οι οικογένειες τους αξιοποίησαν «Ορύξαμεν φρεάτια , ανεγείραμενεν οικίας , σταυλους, μεταβάλαμεν την περιοχήν σε προτύπους λαχανόκηπους τροφοδοτούντες την Καβάλα δια κηπευτικών προϊόντων..». Σε άλλο σημείο της διαμαρτυρίας τους αναφέρους ότι οι ίδιοι με κίνδυνο την ζωή τους καθάρισαν την περιοχή από τις Βουλγαρικές νάρκες, «την γήν ταύτην εξ ής αποζώμεν θεωρούσαμεν ιδική μας..» τόνιζαν με έμφαση στην επιστολή διαμαρτυρίας τους. Στα τέλη της ίδιας δεκαετίας δόθηκαν σε καπνεργάτες, που θα αποχωρούσαν από το επάγγελμα, που έφθινε συνεχώς, εκτάσεις στην ευρύτερη περιοχή για καλλιέργειες ( ; ) αλλά και βοσκή.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960 ξεκίνησαν και καταπατήσεις ενώ μεγάλο μέρος της περιοχής, που ανήκε στην κοινωνική πρόνοια δόθηκε ως στεγαστική αποκατάσταση. Στην αρχή της δεκαετίας του 1970 ένας δρόμος δημιουργήθηκε που είχε αρχικά σκοπό την αποσυμφόρηση στην κίνηση των οχημάτων μέσα από τις συνοικίες της Κηπούπολης και της Καλαμίτσας, ήταν ο δρόμος της Μ.Ο.Μ.Α. η περιμετρική της Κηπούπολης, Καλαμίτσας και Μπάτη που συνέδεε δυτικά την Καβάλα με το Παληό. Κατασκευάσθηκε από τις Μικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκροτήσεως (γνωστή με το ακρωνύμιο Μ.Ο.Μ.Α. ) που ήταν μια στρατιωτική υπηρεσία κατασκευαστικού χαρακτήρα η οποία ήταν ενεργή από το 1957 έως το 1992, η Μ.Ο.Μ.Α καταργήθηκε το 1992. Σήμερα ο δρόμος καθημερινά εξυπηρετεί εκατοντάδες αυτοκίνητα. Πριν δυο χρόνια ασφαλτοστρώθηκε εκ νέου, από την διασταύρωση με την εθνική οδό, πάνω από τον Μπάτη, μέχρι τις επιχειρήσεις πώλησης οικοδομικών υλικών.
Ο δρόμος έχει απασχολήσει κατά καιρούς την …επικαιρότητα, κάποτε για τις εναποθέσεις .. σκουπιδιών, για τις φωτιές που είχαμε αλλά και για την επιθυμία των κατοίκων των γύρω περιοχών να αποκτήσει φωτισμό και πεζοδρόμια. Διαχρονικά όλες οι διοικήσεις του Δήμου έχουν κάνει κάτι στον δρόμο αυτό.. Περιφράξεις για να μην γίνει σκουπιδότοπος (Κοινοπραξία Δήμου Καβάλας – ΔΕΠΟΣ) πεζοδρόμιο αλλά και θέσεις θέας προς την πόλη, τοποθέτηση φωτιστικών σωμάτων, έργα σημαντικά για την αποφυγή κατολισθήσεων, ασφαλτοστρώσεις κ.α.).
Πέρυσι έγιναν εργασίες στο αριστερό τμήμα του δρόμου “ της Μ.Ο.Μ.Α.”, με φορά προς το Παληό, τοποθέτησης δικτύων κοινής ωφέλειας. Αυτό το γεγονός προκάλεσε ένα φυσικό “πεζοδρόμιο”. Είχα γράψει ότι η εταιρεία των δικτιών αυτών θα μπορούσε να κατασκευάσει και πεζοδρόμιο στο μικρό αυτό τμήμα αποδεικνύοντας την κοινωνική εταιρική της ευθύνη προς την πόλη και τους πολίτες της .. δυστυχώς δεν έγινε κάτι τέτοιο. Φέτος τοποθετήθηκαν κολώνες μεταφοράς ρεύματος σε πολλά σημεία του δρόμου, φυσικά εκτός από καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος δεν έγινε, τουλάχιστον, εμφανώς κάποια παρέμβαση… να περιμένουμε κάτι τώρα;;. Αυτά τα … πολλά για την ιστορία.. Και πάλι συγχαρητήρια στις δυνάμεις Πυρόσβεσης, στην Αυτοδιοίκηση και τους Εθελοντές για την κατάσβεση της σημερινής πυρκαγιάς.
