Δευτέρα, 15 Ιουλίου, 2024

Ο…τηλεβόας: Δημήτρης Λιγνάδης, ένας άνθρωπος “εκτός νόμου”!

Must Read

image_printΕκτύπωση

Πρόσφατα “έπιασα τον εαυτό μου” να ξαναβλέπει (στο Netflix) μια από τις πιο αγαπημένες τηλεοπτικές σειρές που έχω δει τα τελευταία χρόνια: τους “Vikings“!

Δεν θα ασχοληθώ εδώ με το κατά πόσο η σειρά είναι αληθοφανής ή όχι, ούτε με το αν το “Vikings: Valhalla” (το sequel του “Vikings”) είναι τόσο καλό όσο ο “πρόγονός” του, ούτε με το κατά πόσο καλά έπαιξαν οι ηθοποιοί (φανταστικοί, κατ’εμέ, ο Travis Fimmel ως Ragnar Lothbrok και ο Alex Høgh Andersen ως Ivar Boneless).

Θα ασχοληθώ με μια ομάδα ανθρώπων που είδα στον 6ο κύκλο του “Vikings” και που, αυτομάτως, συνέδεσα -με κάποιον τρόπο- με το σήμερα!

Τι εννοώ; Θα σας εξηγήσω στις επόμενες γραμμές

Μιλάω για τους “Skogarmaors” (στη σειρά εμφανίζονται ως μια ομάδα πολεμιστών που επιτίθενται στο χωριό που είχε χτίσει η Lagertha -άλλη λατρεία μου από το “Vikings”)

Σε πολλούς λαούς που έζησαν στον Μεσαίωνα (όπως οι Βίκινγκς, οι Άγγλοι, οι Σκωτσέζοι και τα γερμανικά φύλα) ίσχυε η ιδέα πως το κράτος προστάτευε τους πολίτες του με τους νόμους. Έτσι, η βαρύτερη ποινή για έναν εγκληματία δεν ήταν η θανατική καταδίκη, αλλά η απόδοση σε αυτόν του καθεστώτος του “outlaw” (δηλ. του “ανθρώπου εκτός νόμου”) -μια ιδέα που κληρονομήθηκε από την αρχαία Ρωμαϊκή δημοκρατία (πριν, δηλαδή, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία), στην οποία προβλεπόταν η ποινή του “interdicere aquae et ignis” (δηλ. “απαγόρευση χρήσης νερού και φωτιάς”), με τους καταδικασθέντες να αποκαλούνται “homo sacer”.

Αν, λοιπόν, ένας εγκληματίας καταδικαζόταν να του αποδοθεί το καθεστώς του “outlaw” (δηλ. του “ανθρώπου εκτός νόμου”), τότε αυτομάτως έχανε την προστασία που του παρείχε το κράτος και οι νόμοι του. Αυτό σήμαινε, πρακτικά, πως οποιοσδήποτε επιχειρούσε να βλάψει έναν “outlaw” (το σύνηθες, εκείνα τα χρόνια, ήταν να τον σκοτώσει), τότε όχι μόνο δεν καταδικαζόταν αλλά συχνά ανταμειβόταν από το κράτος!

Οι “outlaws” (ή “Skogarmaors“, όπως τους αποκαλούσαν οι Βίκινγκς) αποβάλλονταν από την κοινωνία και εξαναγκάζονταν σε ένα ιδιότυπο είδος εξορίας (διαφορετικό από αυτό που ίσχυε στην αρχαία Αθήνα με τον “εξοστρακισμό”). Δεν μπορούσαν να ζήσουν σε οργανωμένους οικισμούς, δεν τους επιτρεπόταν η πρόσβαση σε τροφή, φωτιά και στέγη, δεν είχαν κανένα δικαίωμα να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε διαδικασίες ίσχυαν στις κοινωνίες από τις οποίες είχαν αποβληθεί (π.χ. ορισμοί αποφάσεων, εμπόριο, συμμετοχή σε πολεμικές εκστρατείες) και -όπως είπαμε πριν- ήταν εκτεθειμένοι απέναντι σε όλους τους υπόλοιπους πολίτες, οι οποίοι είχαν κάθε δικαίωμα όχι μόνο να τους βλάψουν αλλά ακόμα και να τους σκοτώσουν -χωρίς να υποστούν οποιαδήποτε συνέπεια του νόμου!

Τώρα θα μου πείτε “Έβαλες ως τίτλο του άρθρου σου τον Δημήτρη Λιγνάδη, και άρχισες να μας μαθαίνεις μεσαιωνική ιστορία! Για ποιο λόγο;”

Η απάντηση είναι (παραδόξως) πολύ απλή: Διότι αυτή τη στιγμή, με τον πάλαι ποτέ διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου να έχει καταδικαστεί (πρωτόδικα, διότι εκκρεμεί και το εφετείο) σε 12 χρόνια κάθειρξη για βιασμούς ανηλίκων, η απόφαση του δικαστηρίου να βγει ο καταδικασθείς με αναστολή μέχρι την εκδίκαση στο εφετείο θεωρείται (πολύ εύλογα) από το ευρύ κοινό ως εντελώς προκλητική και προσβλητική (και πολύ φυσιολογικά – το τονίζω αυτό), όμως επί της ουσίας έκανε αυτό ακριβώς το πράγμα που γινόταν στον Μεσαίωνα με τους “skogarmaors”, τους “outlaws”:

Παρέδωσε τον Δημήτρη Λιγνάδη στην υπόλοιπη κοινωνία!

Γυμνό από οποιαδήποτε αξία και ηθική, ένοχο στα μάτια ανθρώπων που είτε συνεργάστηκαν μαζί του στο παρελθόν είτε τον είδαν επί σκηνής είτε απλά είχαν ακούσει το όνομά του… στην κυριολεξία χωρίς να έχει καμία απολύτως προστασία από το νόμο!

Κυριολεκτικά να μην έχει τη δυνατότητα να κυκλοφορήσει πουθενά, διότι αυτομάτως θα αντιμετωπίσει την οργή και την αγανάκτηση των υπόλοιπων πολιτών. Και οποιαδήποτε ενέργεια και αν γίνει σε βάρος του (ασχέτως αν αυτή θα είναι καταδικαστέα βάση νόμου) να μπορεί να θεωρηθεί ως απόλυτα φυσιολογική αντίδραση (από τώρα προβλέπω χρήστες των social media να γράφουν “Να αγιάσει το χέρι σου”).

Ακόμα και οι οποιεσδήποτε φωτογραφίες του δημοσιεύονται ή έχουν δημοσιευτεί στο παρελθόν αντιμετωπίζονται με οργή και αγανάκτηση -θυμίζοντάς μας το αξεπέραστο μυθιστόρημα του Τζωρτζ Όργουελ “1984“, και τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούσαν οι άνθρωποι μόλις αντίκριζαν τη φωτογραφία του Εμμάνουελ Γκόλντσταϊν στα διαβόητα “δίλεπτα μίσους”.

Απόσπασμα από την ταινία “1984” (με τους John Hurt, Suzanna Hamilton και Richard Burton) στο οποίο απεικονίζεται το “δίλεπτο μίσους”

Σκεφτείτε λίγο το εξής:

α) Αν είχε παραμείνει στη φυλακή ο Δ. Λιγνάδης, θα έβγαιναν αυτές τις ημέρες (σε ένα μεγάλο πλήθος θεατρικών παραστάσεων) το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών και άλλοι ηθοποιοί να δηλώνουν αγανακτισμένοι από την απόφαση της δικαιοσύνης, ούτε θεατές να κρατάνε πλακάτ με τη φράση “ΒΙΑΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ”; Το πιθανότερο είναι πως όχι, διότι θα είχε αποδοθεί δικαιοσύνη, θα ήταν ο Λιγνάδης στη φυλακή και “όλα καλά”

β) Οι “παρεμβάσεις”, οι ενέργειες της ομάδας “Ρουβίκωνας” έχουν αντιμετωπιστεί συχνά με αρνητικούς χαρακτηρισμούς από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Τώρα, όμως, που τα μέλη του “Ρουβίκωνα” “υποδέχτηκαν” τον Δ. Λιγνάδη γράφοντας έξω από την πολυκατοικία που μένει τη φράση “ΕΙΝΑΙ ΒΙΑΣΤΗΣ”, κανείς δεν αποδοκίμασε την αντίδραση αυτή…

Μπορεί για κάποιους συμπολίτες η πολυετής κάθειρξη να αποτελεί μια πολύ βαριά ποινή. Φυσιολογικό και αναμενόμενο, με βάση και τον νομικό μας πολιτισμό.

Όμως προσωπικά εκτιμώ πως, τη δεδομένη χρονική στιγμή, η απόφαση του δικαστηρίου να αφεθεί ελεύθερος με αναστολή ο Δημήτρης Λιγνάδης είναι μακράν πιο βαριά τιμωρία για τον ίδιο.

Διότι στη φυλακή θα είχε και ένα είδος προστασίας (καλά όλα αυτά για τους “άγραφους κανόνες των φυλακών”, ωστόσο τα τελευταία χρόνια είναι πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις “επιβολής” αυτών των “άγραφων κανόνων των φυλακών”).

Τώρα, όμως, ο Δημήτρης Λιγνάδης δεν έχει καμία απολύτως προστασία! Μα απολύτως καμία!

Και αυτό είναι ακόμα χειρότερη ποινή!

Must Read

- Advertisement -spot_img
- Advertisement -spot_img
- Advertisement -spot_img
Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΚΑΒΑΛΑΣ

Τελευταία Νέα

Αυτοκίνητο άρπαξε φωτιά κοντά στο άλσος των Πεντακοσίων (φωτό)

Περί τις 3 το μεσημέρι της Δευτέρας 15 Ιουλίου 2024, ένα ΙΧ αυτοκίνητο που εκινείτο στην οδό Αμερικανικού Ερυθρού...

Περισσότερα Άρθρα στην Ίδια Κατηγορία

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
error: Το περιεχόμενο του Kavala Portal είναι προστατευμένο!