Μπορεί φέτος το καλοκαίρι να συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ημέρα που ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων εντάχθηκε στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO,
ωστόσο τα χρονίζοντα προβλήματα που σχετίζονται με το “αθάνατο ελληνικό δημόσιο” παραμένουν στη θέση τους!
Αφορμή για το σχόλιό μας αυτό αποτέλεσε η επερχόμενη άφιξη του κρουαζιερόπλοιου CELEBRITY INFINITY στο επιβατικό λιμάνι της Καβάλας “Απόστολος Παύλος” την Τετάρτη 25 Μαρτίου, και η πρόθεση μιας μερίδας επιβατών του να επισκεφτούν τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίιππων,
μια πρόθεση όμως που έχει ήδη προσκρούσει στο ότι ο χώρος θα είναι κλειστός εκείνη την ημέρα, καθότι εθνική εορτή,
αλλά κυρίως διότι εδώ και χρόνια το προσωπικό που απαιτείται για την απρόσκοπτη και συνεχή λειτουργία του αρχαιολογικού χώρου δεν επαρκεί!
Το πρόβλημα αυτό δεν είναι καινούριο – αντιθέτως, το ότι ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων δεν ανοίγει όλες τις ώρες της ημέρας λόγω έλλειψης προσωπικού είναι γνωστό από πολύ καιρό προτού ενταχτεί στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
Το θέμα όμως είναι πως, 10 χρόνια μετά από αυτήν την ένταξη, δεν βλέπουμε να έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα όσον αφορά το πώς αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων.
Δεν μπορούμε να λέμε πως ζούμε σε μια χώρα και σε έναν τόπο που θέλει να ζήσει από την πολιτιστική του και αρχαιολογική του κληρονομιά,
δεν μπορούμε να λέμε πως ζούμε σε μια χώρα και σε έναν τόπο που θέλει να ζήσει από τον τουρισμό (Σχόλιο γράφοντος: Μια κατάσταση που προσωπικά μάς βρίσκει εντελώς αντίθετους, αλλά που δυστυχώς αποτελεί μια πραγματικότητα),
και να μην μπορούμε να αναδείξουμε τουλάχιστον τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ας μην πάμε παραπέρα, ας σταθούμε μόνο σε αυτά)
εξαιτίας των γνωστών αγκυλώσεων του ελληνικού κράτους που αρνείται είτε να προκηρύξει μόνιμες θέσεις προσωπικού είτε έστω να προχωρήσει πιο γρήγορα στη δημοσίευση προκηρύξεων για πρόσληψη έκτακτου προσωπικού.
Μετά από τόσα χρόνια, κάποια παθήματα έπρεπε να μας έχουν γίνει μαθήματα. Αλλά δυστυχώς δεν μας έχουν γίνει μαθήματα…
