Οι ολοκληρωμένες απαντήσεις, στο κεντρικό ερώτημα, ξεκινούν με τη διασάφηση συγκεκριμένων εννοιών, που δίδονται από την Καθηγήτρια του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου κα Ρόιδω Μητούλα.
Να θυμίσουμε στους αναγνώστες μας, η Καθηγήτρια κα Ρόιδω Μητούλα έχει πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις και μεγάλη συμμετοχή, με εισηγήσεις σε πολλά Ελληνικά και Διεθνή Συνέδρια. Συνεργάζεται με το Εργαστήριο Πολεοδομικής Σύνθεσης του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, είναι Ερευνήτρια στο Εργαστήριο Ανθρωποοικολογίας και Αγροτικής Οικονομίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου. Και έχει ως γνωστικό αντικείμενο την «Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη – Αστική Ανασυγκρότηση».
Κα Βαλίλα: Για την κατανόηση του Σύγχρονου Θεσμικού Πλαισίου Περιφερειακής Ανάπτυξης οφείλουμε να αποσαφηνίσουμε κάποιες έννοιες – όρους, με βάση το «Σύγχρονο Θεσμικό Πλαίσιο» της Περιφερικής Ανάπτυξης της Ελλάδας.
Εισαγωγικά με ρωτήσατε: Τι σημαίνει ύπαιθρος αφού και η Κεραμωτή -Καβάλας βρίσκεται στην ύπαιθρο. Με απλά λόγια «Ύπαιθρος» νοείται ο γεωγραφικός χώρος στον οποίο κυρίως αναπτύσσονται δραστηριότητες του αγροτικού τομέα ή εκ παραλλήλου αναπτύσσονται και άλλες δραστηριότητες του πρωτογενή τομέα και δραστηριότητες του τομέα των υπηρεσιών (π.χ. μεταφορές, τουριστικές υπηρεσίες κ.ά.).
Πρόκειται, επομένως, για όρο σχετιζόμενο ευθέως με «χωριά», αγροτικούς οικισμούς, με κοινότητες και μικρά ημιαστικά κέντρα. Σε αυτήν την περιοχή ή τις περιοχές, οι κάτοικοι των άστεων ονομάζουν συνήθως «εξοχή». Η ύπαιθρος είναι όρος με στενότερη εννοιολογική σημασία από τον όρο «περιφέρεια», με τον οποίο χαρακτηρίζουμε όχι μόνο κάποιο γεωγραφικό τμήμα το λεγόμενο «Ενιαίο Εθνικό Χώρο» αλλά και το είδος των αναπτυσσόμενων, σε αυτό οικονομικό -κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων, που καθορίζουν το επίπεδο της ανάπτυξής του.
Εμείς όμως θα επικεντρωθούμε στη Βιώσιμη Ανάπτυξη της Κεραμωτής, που είναι και το εμβόλιμο, ερώτημα σας.
Για εμάς η Βιώσιμη Ανάπτυξη στην Κεραμωτή, αποτελεί πτυχή της συζήτησης, με βάση την Περιφερειακή Οργάνωση και Ανάπτυξη, ώστε μέσω αυτής, να λυθούν τα όποια προβλήματα (υποδομής – ανωδομής) που βρίσκονται ακόμη και σήμερα σε εκκρεμότητα με τρόπο: δυναμικό, ρεαλιστικό και αποφασιστικό!! Ενίοτε με όρους και κανόνες οικονομικού – κοινωνικού -περιβαλλοντικού χαρακτήρα, που να εγγυώνται ορθολογικές και βιώσιμες λύσεις. Αυτή όμως η προσέγγιση προϋποθέτει ακριβή γνώση των «μύθων» αλλά κυρίως της «πραγματικότητας» που συναρτάται με τις εξελίξεις και της Τοπικής Οικονομίας και ασφαλώς με την άριστη γνώση της περιφερειακής διάστασης τους. Διότι μόνον έτσι, μπορεί να οδηγηθεί κανείς στις επιθυμητές και επιδιωκόμενες λύσεις, για την Κεραμωτή εν προκειμένω.
Μάλιστα, μπορεί μεν η Κεραμωτή, να παρέχει ως Τουριστική αφετηρία: την ψυχαγωγία – ανάπαυλα στους ανθρώπους των πόλεων που αναζητούν ξεκούραση, η ίδια όμως πρέπει να «τονώσει» το τοπικό της εισόδημα, αφού διαθέτει και μπορεί να τους υποδεχτεί, με τα αναγκαία έργα υποδομής, άμεσης υλοποίησης, εν όψει και της έναρξης της θερινής περιόδου!!
Η υποκειμενική μας εμπειρία, κινείται ασφαλώς στο ίδιο πλαίσιο, (όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω ως επισκέπτης της Κεραμωτής το καλοκαίρι του 2020) χωρίς ολοκλήρωση δρόμων, πεζοδρομίων, φωτισμού σε κοινόχρηστους χώρους, Πάρκινγκ, δημόσια ουρητήρια, που είναι αναγκαίες υποδομές στο λιμάνι και πέριξ του λιμανιού, δεν μπορούμε να αναφερόμαστε σε Βιώσιμη Ανάπτυξη!!
Κα Βαλίλα: Ως Επιστήμονες της Τοπικής Περιφερειακής Ανάπτυξης και Αστικής Ανασυγκρότησης, πολύ απλά αποκωδικοποιούμε όλες τις παραμέτρους και όχι μόνον τις μεταβλητές που αναφέραμε, που δυστυχώς σχετίζονται με την ελλειμματική υποδομή κυρίως πέριξ του λιμανιού και κυρίως στη λειτουργικότητα της δυτικής πλευράς του λιμανιού της Κεραμωτής! Ο εκάστοτε Δήμος, η Περιφέρεια, ή ο ΟΛΚ (στην προκειμένη περίπτωση) όφειλαν να συμβάλλουν στις διαδικασίες υλοποίησης των εκκρεμούντων έργων, χωρίς να βλέπει κανείς 5 μέρες πριν την έναρξη της Τουριστικής περιόδου τα όργανα των φορέων να προβαίνουν σε μετρήσεις διαστάσεων δρόμων, πεζοδρόμων κλπ.
Οι όποιες υπερκείμενες εξουσίες αναλαμβάνουν από το «Σύγχρονο Θεσμικό Πλαίσιο Περιφερειακής Ανάπτυξης», την υποχρέωση με την επιλογή έργων και κατανομή πόρων, την υλοποίηση των έργων πρώτης αναγκαιότητας. Οι εξουσίες σύμφωνα επίσης με το «Πλαίσιο» προκαλούν την ενεργοποίηση ακόμα και του ενδογενούς δυναμικού, ώστε και συμβάλλουν όλοι αποφασιστικά στο σχεδίασμά των Περιφερειακών Προγραμμάτων (bottom-up approach). Τέλος, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι, οι αποφάσεις από τους φορείς της Κεντρικής Διοίκησης, συμβάλλουν στην πραγματοποίηση των στόχων της Εθνικής Πολιτικής Αναδιανομής των αποτελεσμάτων της Αναπτυξιακής διαδικασίας (top-down approach).
Θερμές ευχαριστίες στην Καθηγήτρια Πανεπιστημίου κα Μητούλα
*** Η Δημοσιογράφος Έφη Βαλίλα, σχετικά με τις επισυναπτόμενες φωτογραφίες δηλώνει ότι: Ευχή όλων δεν είναι οι ενδιάμεσες λύσεις των προβλημάτων, αλλά η μη διαιώνιση ενδιάμεσων προβλημάτων…!!
