Ο…τηλεβόας: Εκεί στον ΔΕΔΔΗΕ Καβάλας ακόμα πιστεύετε πως όλα λειτουργούν “ρολόι”;

Έχουμε φτάσει στο σημείο να πιστεύουμε πως είδηση ΔΕΝ είναι μια πολύωρη διακοπή ρεύματος αλλά ότι πέρασε έστω και μια ημέρα χωρίς να υπάρξει έστω και μια διακοπή ηλεκτροδότησης!

Τις τελευταίες ημέρες έχει κυριολεκτικά “χαθεί ο λογαριασμός” με τις διακοπές ρεύματος. Παραλία Οφρυνίου, Νέα Ηρακλείτσα, Κρηνίδες, Παληό, πολλές συνοικίες της Καβάλας, Χρυσούπολη, Λιμενάρια, ο κατάλογος με τους οικισμούς που έχουν ταλαιπωρηθεί από πολύωρες διακοπές ηλεκτροδότησης (που φτάνουν ακόμα και τις 9 ώρες) μεγαλώνει καθημερινά ολοένα και περισσότερο.

Όπως, φυσικά, μεγαλώνει και η αγανάκτηση των καταναλωτών για τις υπηρεσίες που προσφέρει σε αυτούς η ΔΕΗ -ειδικά από τη στιγμή που όλα δείχνουν πως οι επερχόμενες αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος θα είναι πάνω από 30%, όχι μόνο στη ΔΕΗ αλλά και στους ιδιώτες παραγωγούς!

Και εδώ είναι που θέτουμε ένα πολύ απλό ερώτημα:

Εκεί στον ΔΕΔΔΗΕ Καβάλας ακόμα πιστεύετε πως όλα λειτουργούν “ρολόι”;

Βλέπετε, θυμόμαστε τις πρόσφατες τοποθετήσεις του επικεφαλής του ΔΕΔΔΗΕ Καβάλας, Σάββα Τακίδη πως “η Καβάλα δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα με την ηλεκτροδότησή της”. (διαβάστε εδώ).

Και η απορία μας είναι η εξής: Ακόμα συνεχίζετε να πιστεύετε πως η Καβάλα δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα;

Αν ναι, τότε καλύτερα να “αλλάξετε πλευρό”!




Ο…τηλεβόας: κ. Εριφυλλίδη δεν ξεκινάτε καλά!

Διαβάσαμε το πρωί της Τετάρτης 7 Ιουλίου 2021 δηλώσεις στις οποίες προχώρησε (στον ραδιοφωνικό σταθμό “Radio ENA 90.5 FM”) ο επικεφαλής του Ομίλου Κοινωνικού και Πολιτικού Προβληματισμού Γιάννης Εριφυλλίδης (ο οποίος εδώ και καιρό προαλείφεται για δήμαρχος Καβάλας) σχετικά με τον πρώην δήμο Φιλίππων και δεν μπορούμε να μην τις σχολιάσουμε.

Για την ιστορία, ο κ. Εριφυλλίδης έθεσε θέμα απόσχισης της Δ.Ε. Φιλίππων, μέσω δημοψηφίσματος, αναφέροντας παράλληλα τα εξής:

Δεν κάνω αυτές τις δηλώσεις για να αρέσουν στους κατοίκους των Φιλίππων, λέω την πραγματικότητα. Και εάν ήμουν Δήμαρχος θα προχωρούσα σε δημοψήφισμα έτσι ώστε να μάθω εάν τελικά επιθυμούν ή όχι οι κάτοικοι των Φιλίππων να είναι στον Δήμο Καβάλας. Υπάρχουν τα νομικά μέτρα για να γίνει η απόσχιση, αρκεί να γίνει δημοψήφισμα.”

Επί αυτού έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

α) κ. Εριφυλλίδη η βασικότερη έγνοια των κατοίκων της Δ.Ε. Φιλίππων είναι η επίλυση των προβλημάτων που ταλανίζουν την καθημερινότητά τους. Το ποιος θα λύσει αυτά τα προβλήματα δεν τους ενδιαφέρει καθόλουτους αρκεί να τα λύσει αυτά τα προβλήματα (όπως και εδώ, στην Δ.Ε. Καβάλας).

Συνεπώς αυτή η δήλωσή σας μπορεί μεν να ακούγεται ωραία και δημοκρατικά στα αυτιά πολλών (ήδη βλέπουμε πως άρχισαν οι σχολιασμοί “χειροκροτητών” περί “ενεργού, ανατρεπτικού, μη συμβατικού δημάρχου”), αλλά επί της ουσίας είναι σαν να στέλνει το μήνυμα πως “Εγώ δεν μπορώ να τα λύσω τα προβλήματα του πρώην Δήμου Φιλίππων. Ας κάνουν ένα δημοψήφισμα και να πουν πως θέλουν να φύγουν, να αποσχιστούν και να λύσουν μόνοι τα προβλήματά τους. Έτσι θα ησυχάσω και εγώ.”

Και όσο να πει κανείς, το να θες να γίνεις δήμαρχος ενός ενιαίου δήμου και να αφήνεις σαφή υπονοούμενα πως δεν μπορείς να λύσεις τα προβλήματα ενός τμήματος του δήμου, δεν είναι δα και ότι καλύτερο για έναν υποψήφιο δήμαρχο.

β) Ένα παρεπόμενο της προηγούμενης παρατήρησης είναι και το εξής:

Αν ο κ. Εριφυλλίδης αφήνει από τώρα υπονοούμενα πως δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα της Δ.Ε. Φιλίππων, πόσο εύκολο θα είναι για τον ίδιο να πείσει τους κάτοικους της Δ.Ε. Καβάλας πως μπορεί να λύσει τα προβλήματά τους;

Είναι ένα ερώτημα…

γ) Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουμε ποιες είναι οι σκέψεις του κ. Εριφυλλίδη για την Δ.Ε. Φιλίππων στην περίπτωση που αυτοί ψηφίσουν (στο δημοψήφισμα) πως θέλουν να μείνουν στον δήμο Καβάλας (είναι λίγο σαν το δημοψήφισμα του 2015). Μέχρι τώρα ο κ. Εριφυλλίδης έχει εκφραστεί για το ενδεχόμενο οι κάτοικοι της Δ.Ε. Φιλίππων να ψηφίσουν υπέρ της απόσχισης. Αν, όμως, ψηφίσουν αρνητικά τότε ο κ. Εριφυλλίδης θα κληθεί να τους διοικήσει και να λύσει τα προβλήματά τους. Επ’αυτού τι;

δ) Καλό θα είναι, κ. Εριφυλλίδη, να έχετε υπόψη πως στην περίπτωση που το δημοψήφισμα “δείξει” απόσχιση θα πρέπει ο δήμος Καβάλας να επιστρέψει στον δήμο Φιλίππων τον εξοπλισμό (οχήματα, υλικά, γραφεία, χρήματα κλπ.) που παρέλαβε κατά τη συγχώνευσή τους στις αρχές της περασμένης δεκαετίας.

Με δεδομένο πως ότι είναι να γίνει θα γίνει μετά το 2023 (οπότε και θα γίνουν εκλογές), και με δεδομένο πως -όπως αναφέρατε σε σχόλια στα social media- θα πρέπει πρώτα να προηγηθεί μια μεγάλη συζήτηση προκειμένου να ενημερωθούν πλήρως οι κάτοικοι του πρώην δήμου Φιλίππων για όλα τα ενδεχόμενα, θα πρέπει να θεωρήσουμε βέβαιο πως οποιοδήποτε δημοψήφισμα δεν θα διεξαχθεί πριν το 2024, ίσως και 2025.

Με απλά λόγια, θα έχουν περάσει σχεδόν 15 χρόνια από τη συγχώνευση – ένα χρονικό διάστημα στο οποίο πολλά από αυτά που παραδόθηκαν στον ενιαίο δήμο Καβάλας (και θα πρέπει να επιστραφούν στον δήμο Φιλίππων) είτε έχουν καταστραφεί είτε ακόμα και χαθεί! Σε μια τέτοια περίπτωση, ο δήμος Καβάλας από πού θα βρει ότι χρειάζεται να επιστραφεί στον δήμο Φιλίππων; Έχετε σκεφτεί, μήπως, πως το κόστος της απόσχισης μπορεί να είναι μεγάλο και δυσβάσταχτο για να το αντέξετε;

Είναι ένα ερώτημα…

ε) Και τέλος, καλό θα είναι όσοι ονειρεύονται την απόσχιση του πρώην δήμου Φιλίππων να παρουσιάσουν στους κατοίκους του πρώην δήμου Φιλίππων ένα συγκεκριμένο, σαφές, μετρήσιμο και σοβαρό σχέδιο για το τι θα κάνουν την επόμενη ημέρα. Διότι καλά τα πυροτεχνήματα και οι κορώνες περί “υποδούλωσης” και “ανεξαρτησίας”, αλλά το ζήτημα για τους πολίτες παραμένει ένα και εξαιρετικά απλό: να επιλύονται τα προβλήματά τους.

Και αν λάβουμε υπόψη το τι έχει παρουσιαστεί ως τώρα, το μόνο που μπορούμε να αισθανθούμε είναι “απέραντη θλίψη”.

Διαβάζαμε, τις τελευταίες ώρες, ένα άρθρο που είχαμε γράψει πριν από 4 χρόνια (μέσα από τον “Τηλεβόα”) με τίτλο “Αλύτρωτος φιλιππισμός” (πατήστε εδώ). Σας συστήνουμε, κ. Εριφυλλίδη, να το διαβάσετε προσεκτικά(*) και να μας πείτε αν από τότε μέχρι σήμερα έχει αλλάξει κάτι, αν από τότε μέχρι σήμερα έχει παρουσιαστεί έστω και ένα σοβαρό σχέδιο για το πώς θα πορευτεί την επόμενη ημέρα ο δήμος Φιλίππων.

Για να σας βοηθήσουμε, θα σας δώσουμε μια απάντηση: απολύτως τίποτα! Μόνο κούφια λόγια, μόνο θεωρίες και μεγάλες κουβέντες.

Δεν μας πιστεύετε; Δοκιμάστε και θα δείτε…

Εν κατακλείδι

Εν κατακλείδι, το μόνο που μπορούμε να πούμε στον κ. Εριφυλλίδη είναι να αφήσει τα πυροτεχνήματα και τα ωραία, παχιά λόγια, να στρωθεί στη δουλειά και να δείξει στους κατοίκους του πρώην δήμου Φιλίππων πως αυτός θα είναι ο αυτοδιοικητικός που θα λύσει τα προβλήματά τους, που θα πετύχει εκεί που ο Κωστής Σιμιτσής, η Δήμητρα Τσανάκα και ο Θόδωρος Μουριάδης απέτυχαν.

Είναι πολύ απλό. Ίσως όμως για αυτό και φαντάζει τόσο δύσκολο…

Από τη στιγμή, βλέπετε, που ξεκινάμε με αυτές τις θέσεις και απόψεις, μάλλον δεν ξεκινάμε καλά…ελπίζουμε και ευχόμαστε να διαψευστούμε, αλλά δεν τα βλέπουμε καλά τα πράγματα…


(*) κ. Εριφυλλίδη μπορείτε, αν θέλετε, να προσπεράσετε το γεγονός ότι, παρά τις συνεχείς προσπάθειές μας (εδώ και πολλά χρόνια) να καταστήσουμε ως σοβαρό συνομιλητή την “Πρωτοβουλία Φιλίππων” (που δηλώνει πως επιθυμεί την απόσχιση του πρώην δήμου Φιλίππων), το μόνο που λάβαμε ως αντιμετώπιση ήταν αντιδημοκρατικές συμπεριφορές και εντελώς υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί (στο στυλ “οι καλοί Φιλιππήσιοι και οι κακοί Καβαλιώτες” – έχουν ειπωθεί και άλλα, όμως δεν είναι της παρούσης).

Δεν έχει καμία σημασία όλο αυτό. Εστιάστε στην ουσία. Και η ουσία είναι μια: να λύνονται τα προβλήματα των κατοίκων. Όλα τα υπόλοιπα είναι “να’χαμε να λέγαμε”…




Ο…τηλεβόας: Για ποιο λόγο να γίνει επίτιμη δημότης Καβάλας η κ. Σακελλαροπούλου;

Το απόγευμα της Τρίτης 15 Ιουνίου 2021, στη διάρκεια της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας, έγινε γνωστό επισήμως (είχε ανακοινωθεί και νωρίτερα, από τον αντιπεριφερειάρχη Καβάλας Κώστα Αντωνιάδη) πως η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου θα επισκεφτεί την Καβάλα την Παρασκευή 2 Ιουλίου 2021 προκειμένου να εγκαινιάσει το κτίριο της Μεγάλης Λέσχης.

Με αφορμή αυτή την ανακοίνωση, κατατέθηκε ως έκτακτο θέμα η έγκριση της πρότασης της δημοτικής αρχής για να τιμηθεί η κ. Σακελλαροπούλου με τον τίτλο της “επίτιμου δημότη Καβάλας”. Πέραν από τις διαδικαστικές ενστάσεις (κυρίως από την πλευρά του Άρη Βέρρου, ο οποίος πρότεινε τη διεξαγωγή ειδικής συνεδρίασης με αποκλειστικό θέμα την έγκριση της εν λόγω πρότασης), το θέμα εγκρίθηκε από το δημοτικό συμβούλιο σχεδόν ομόφωνα -καθώς ο Χρήστος Ποτόλιας ψήφισε “λευκό”.

Η δική μας απορία έγκειται στο ότι δεν έχουμε καταλάβει για ποιον λόγο θα πρέπει να αναγορεύσουμε σε “επίτιμη δημότη Καβάλας” την κ. Σακελλαροπούλου.

Εξ όσων έχουμε στο μυαλό μας (μιας και δεν υπάρχει κάποιος επίσημος ορισμός – ο καθένας μπορεί να δώσει τον δικό του ορισμό). ο τίτλος του επίτιμου δημότη αποδίδεται σε προσωπικότητες που έχουν προσφέρει αφιλοκερδώς ευεργετικές υπηρεσίες (ή δωρεές) μεγάλης σπουδαιότητας στο κοινωνικό σύνολο.

Χωρίς να θέλουμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο τέτοιες υπηρεσίες ή δωρεές να προσφέρθηκαν χωρίς να δοθεί δημοσιότητα (και χωρίς να θέλουμε να υποβαθμίσουμε την ίδια την κ. Σακελλαροπούλου ή το έργο της, ειδικά στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος), φρονούμε πως από μόνο του το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν είναι αρκετό για να προχωρήσουμε στην αναγόρευσή της σε επίτιμο δημότη.

Το λέμε αυτό διότι ειδικά χτες, στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας, δεν ακούσαμε έστω και μια επαρκή αιτιολόγηση για την απόδοση αυτής της τιμής. Ας μη μας παρεξηγήσει η δημοτική αρχή Καβάλας, αλλά δεν μας αιτιολόγησε την πρόταση αυτή. Αν μπορεί να το κάνει τώρα, ας το κάνει – κανένα πρόβλημα.

Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων (μιας και ήδη έχουμε δει αντιδράσεις από συγκεκριμένους κύκλους συμπολιτών), μάς είναι παγερά αδιάφορο το τι λένε όσοι νομίζουν πως μόνο αν κάποιος πάρει το όπλο του και σκοτώσει όλους όσους θεωρεί “μη Έλληνες” αξίζει να τιμηθεί (Και μη βγει κανείς εξ αυτών και πει “Μα δεν είπαμε ποτέ μας κάτι τέτοιο.” – ο τόπος μας είναι μικρός, γνωριζόμαστε καλά, δεν μπορείτε να μας κοροϊδέψετε).

\Ναι, ξέρουμε πως το 2018 (όταν η κ. Σακελλαροπούλου ήταν πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας) το ΣτΕ αποφάσισε να εγκρίνει την φοίτηση των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών στα ελληνικά σχολεία – μόνο αν ανήκει κάποιος στην κατηγορία του “εθνο-Ορκ” δεν θα καταλάβει πως αυτή η απόφαση μόνο σωστή μπορεί να θεωρηθεί.

Όμως ακόμα και αυτή η ενέργεια (αλλά και άλλες ενέργειες στις οποίες έχει προχωρήσει η κ. Σακελλαροπούλου ως νομικός) δεν θεωρούμε πως είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να τιμηθεί ως “επίτιμος δημότης”.

Να μας συμπαθάτε, αλλά αδυνατούμε να το κατανοήσουμε…




Ο…τηλεβόας: Το “διώξαμε” το AirSea Show. Τώρα θα κοιμηθούμε και θα φάμε με χρυσά κουτάλια!!!

Παρελθόν αποτελεί και επίσημα για την Καβάλα μια διοργάνωση που κατάφερνε, το καλοκαίρι, να συγκεντρώσει έστω και λίγο κόσμο στην πόλη μας: το Kavala AirSea Show.

Το μεσημέρι της Δευτέρας 24 Μαΐου 2021 ο επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής του σόου Παναγιώτης Γεωργιάδης ανακοίνωσε, μέσα από το προσωπικό του προφίλ στο Facebook, ότι από το 2022 το AirSea Show μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη.



Το τι είχαν ακούσει τόσα χρόνια (από το 2011, έτος έναρξης της Kavala AirSea Show) οι διοργανωτές δεν περιγράφεται. Η συντριπτική πλειοψηφία, βέβαια, των όσων είχαν ακούσει όλα αυτά τα χρόνια εκινείτο μεταξύ της άκρατης υπερβολής και της σφαίρας της φαντασίας, αλλά

σε μια Καβάλα που έμαθε να ζει με τα περασμένα μεγαλεία της προσπαθώντας, παράλληλα, να “κλέψει” και κανέναν τουρίστα από τη Θάσο και τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, μπας και φιλοτιμηθεί ο άνθρωπος και έρθει και δει τις Καμάρες, το Φρούριο…μέχρι εκεί!

και με έναν λαό που ξέρει μονάχα να παραπονιέται για το ότι “δεν διεξάγεται τίποτα σε αυτή την πόλη, είμαστε πιτζαμούπολη, μια πόλη που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου”, να τιμά με την παρουσία του οτιδήποτε διεξάγεται σε άλλες πόλεις (Ονειρούπολη Δράμας, Καρναβάλι και Γιορτές Παλιάς Πόλης στην Ξάνθη) και, μόλις βρεθεί κάτι ή κάποια ιδέα που να μπορεί να ξυπνήσει την Καβάλα από τον λήθαργό της, πέφτουν “σαν τα κοράκια” για να το καταστρέψουν (με αστείες, ως επί το πλείστον, δικαιολογίες – τα παραδείγματα πολλά)

ήταν δεδομένο πως κάποια στιγμή θα “κατεβάζαμε τα κεφάλια μας από τον ουρανό” (θυμίζουμε πως το σύνθημα του Kavala AirSea Show ήταν το “Σηκώνουμε ψηλά το κεφάλι”).

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

“Βαρετή διοργάνωση, κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Περνάνε αεροπλάνα από εδώ, περνάνε αεροπλάνα από εκεί, τέλος. Δεν αλλάζει το πράγμα”

Ενώ π.χ. όλες οι άλλες εκδηλώσεις που διεξάγονται στην Καβάλα είναι τόσο “γεμάτες” από πρωτοτυπία, που κάθε χρόνο “τρομάζουμε” από τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα!

Αλήθεια, το Cosmopolis δεν είναι κάθε χρόνο χοροί, φαγητά, περίπτερα και συναυλίες; (εξαιρείται η περσινή χρονιά λόγω του κορωνοϊού)

Αλήθεια, το φεστιβάλ Φιλίππων δεν είναι κάθε χρόνο θεατρικές παραστάσεις (οι ίδιες και οι ίδιες όσον αφορά το αρχαίο θέατρο, με τους ίδιους και τους ίδιους ηθοποιούς) και συναυλίες;

Αλήθεια, οι εκδηλώσεις των πολιτιστικών συλλόγων δεν είναι κάθε χρόνο παραδοσιακοί χοροί, τραγούδια και φαγητό;

Δεν είδαμε, όμως, ποτέ κανέναν από όλους τους συμπολίτες μας να παραπονιούνται για τις προαναφερθείσες εκδηλώσεις. Μόνο στο Kavala AirSea Show ήμασταν ικανοί να θυμηθούμε πως θέλουμε και μια πρωτοτυπία!

“Κάνουν πολύ θόρυβο τα αεροπλάνα που πετάνε, μάς ενοχλούν. Τρομάζουν τα παιδάκια, κλαίνε, τρομάζουν και οι γλάροι”

Σε ένα έτος που έχει 8640 ώρες -εκ των οποίων οι (360×16=) 5760 αποτελούν τις ώρες που δεν κοιμόμαστε-, ο θόρυβος που προξενούσαν τα αεροπλάνα διαρκούσε…2 με 3 ώρες ημερησίως x 2 ημέρες!

Δηλαδή, από τις 8640 ώρες ενός έτους -ή, έστω, τις 5760 “παραγωγικές” ώρες- ενοχληθήκαμε από τις 4 με 6 ώρες maximum ανά έτος!

Και δεν ενοχληθήκαμε από τις εκατοντάδες ώρες του κυκλοφοριακού κομφούζιου στο κέντρο της Καβάλας (οι οποίες ήταν απείρως περισσότερες από τις ώρες διεξαγωγής του AirSea Show).

Αλλά εδώ υπάρχουν συμπολίτες που παραπονιούνται ακόμα και για το Cosmopolis, και λένε “Αμάν, πότε θα φύγει ο κόσμος; Πότε θα σταματήσουν οι μουσικές; Θέλουμε να κοιμηθούμε!”

Όσον αφορά τα παιδιά (και όχι όλα τα παιδιά, να το τονίζουμε και αυτό) να πούμε μόνο πως τρομάζουν και όταν π.χ. πέφτει κάτι στο πάτωμα (όπως ένα βιβλίο). Και αυτό ισχύει και για τους ενήλικες. Μήπως να αδειάσουμε το σπίτι μας από τα βιβλία και από οτιδήποτε άλλο μπορεί να κάνει θόρυβο και να τα τρομάξει;

Ή, τώρα που το σκεφτόμαστε…αυτή τη στιγμή που γράφονται τούτες οι γραμμές, μάς τρόμαξε η γατούλα μας που ήρθε ξαφνικά και εντελώς αθόρυβα δίπλα μας. Μήπως να την πετάξουμε στους δρόμους τη γατούλα μας επειδή μάς τρόμαξε;

Γελοία πράγματα…

“Διοργάνωση φασιστική, εθνικιστική, εθνοπατριωτική, δεν ταιριάζει στην Καβάλα των αγωνιστών εργατών

Όλα αυτά επειδή συμμετείχε η πολεμική μας αεροπορία (και μια φορά έλαβε μέρος και η πολεμική αεροπορία της Σαουδικής Αραβίας)

Και όλα αυτά επειδή στο Φρούριο αναρτούσαν την ελληνική σημαία – να θυμηθούμε μόνο πως αυτοί που αντιδρούσαν για τη σημαία στο Φρούριο ήταν οι ίδιοι που πανηγύριζαν για το πανό υπέρ του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015, και που κατηγορούσαν την τότε δημοτική αρχή πως είχε σβήσει τα φώτα για να μη φαίνεται το πανό (ως γνωστόν, “μονο τα δικά μας είναι καλά και σωστά. Των άλλων όχι”)

Και όλα αυτά για την ελληνική σημαία! Άντε να το καταλαβαίναμε (και δικαίως να φωνάζαμε) αν τυχόν αναρτάτο ένα ναζιστικό σύμβολο. Αλλά για την ελληνική σημαία;

“Επικίνδυνο σόου, θα πέσουν τα αεροπλάνα πάνω μας, θα σκοτωθούμε!”

Το ότι ο κ. Γεωργιάδης ήταν εις εκ των υπευθύνων ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, στη διάρκεια των οποίων κυριολεκτικά “δεν άνοιξε ρουθούνι”, δεν σήμαινε απολύτως τίποτα!

Το ότι όλα τα αεροπλάνα πετούσαν σε μια πολύ μακρινή απόσταση από το λιμάνι της Καβάλας, και αυτό δεν σήμαινε τίποτα!

Το ότι ο κίνδυνος να τραυματιστούμε από.ενα τροχαίο ατύχημα είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κίνδυνο ενός τραυματισμού σε ένα AirSea Show, και αυτό δεν σημαίνει τίποτα!

Ειδικά, δε, μετά και το περιστατικό με το ελικόπτερο Apache που “σήκωσε” μερικές καρέκλες εντός του θεάτρου του Φρουρίου – με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο χέρι μια συμπολίτισσα, η οποία όμως την άλλη μέρα έβγαινε και έλεγε πως δεν θα ήθελε να σταματήσει το show επειδή αυτή χτύπησε-, η ετυμηγορία είχε βγει: “το Kavala AirSea Show θα μας σκοτώσει όλους

“Πού πήγαιναν τα λεφτά μας; Έναν απολογισμό δε θα δούμε επιτέλους; Έφερε κόσμο στην Καβάλα η διοργάνωση;”

Το ότι το Kavala AirSea Show ήταν ίσως η μοναδική διοργάνωση που (έστω και με κάποια καθυστέρηση) δημοσίευσε απολογισμούς για το αν ήταν πετυχημένη ή όχι (με συγκεκριμένα νούμερα και στατιστικά), την ώρα που ακόμα αναζητούμε απολογισμούς για όλες τις άλλες εκδηλώσεις που διεξάγονται στην Καβάλα, ουδόλως μάς ενδιαφέρει…

“Κοστίζει πάρα πάρα πολύ η διοργάνωση, ο κόσμος πεινάει! Δεν γίνεται να ασχολούμαστε με φιγούρα και λιγούρα!”

Μάλλιασε η γλώσσα μας να φωνάζουμε κάθε χρόνο πως το AirSea Show δεν κόστισε ποτέ του πάνω από 100.000 (άντε το πολύ 120.000) €. Που, ειδικά τα πρώτα χρόνια, δεν έπιανε ποτέ αυτό το κόστος -ήταν χαμηλότερο.

Και που το λέγαμε αυτό, ποιος έδινε σημασία; Οι συμπολίτες που ούτε καν τους τίτλους των άρθρων δεν διαβάζουν (δεν το συζητάμε για το πλήρες κείμενο, αυτό είναι επιστημονική φαντασία) ;

Τι και αν εκδηλώσεις όπως το φεστιβάλ Φιλίππων ή το Cosmopolis κόστιζαν κάθε έτος πολλά περισσότερα χρήματα από τον δημοτικό προϋπολογισμό; Τι και αν ουδέποτε το φεστιβάλ Φιλίππων κόστισε λιγότερες από 100.000 € ετησίως; Τι και αν, ειδικά τις εποχές προ κορωνοϊού, το Cosmopolis ουδέποτε κόστισε λιγότερες από 200.000 € (χωρίς, φυσικά, να επιστρέψουν στα ταμεία του δήμου έστω και το 1/5 του δαπανηθέντος ποσού) ; Τίποτα αυτοί, σημασία δεν έδιναν!

Και φυσικά, πάντα η ίδια επωδός-καραμέλα: Ο κόσμος πεινάει!

Ναι, φυσικά και υπάρχει πάρα πολύς κόσμος που πεινάει. Ουδεμία αμφισβήτηση!

Αλλά το να θυμόμαστε τον κόσμο αυτό μόνο τις ημέρες του AirSea Show και ουδέποτε τις ημέρες εκδηλώσεων που κόστιζαν και κοστίζουν πολλά περισσότερα χρήματα (τα οποία, φυσικά, αν εξοικονομηθούν θα ταΐσουν ακόμα περισσότερο κόσμο από ότι τα χρήματα του AirSea Show), μονο ως “υποκρισία” μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε.

Επίλογος

Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Τα είπαμε όλα νωρίτερα.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε (αφού πρώτα ευχηθούμε καλή τύχη στον κ. Γεωργιάδη και στην ομάδα του, και να τον ευχαριστήσουμε για όλες τις στιγμές που μας προσέφερε) είναι:

Συγχαρητήρια Καβαλιώτες! Το “διώξατε” το AirSea Show. Τωρα μπορείτε να κοιμηθείτε ήσυχοι. Τώρα να είστε βέβαιοι πως θα φάτε με χρυσά κουτάλια, και πως δεν θα μείνει πεινασμένος ούτε ένας συνάνθρωπός σας.

Μη διανοηθείτε, όμως, μετά από λίγους μήνες να βγείτε και να πείτε πως “Δεν διεξάγεται τίποτα στην κοιμισμένη μας πόλη. Πώς θα φέρουμε τουρίστες;”

Μη διανοηθείτε, όμως, μετά από μερικούς μήνες να βγείτε και να πείτε πως υπάρχει κόσμος που πεινάει.

Διότι θα σας θυμίσουμε πως καταφέρατε να διώξετε το AirSea Show για να μην ξοδεύονται τα λεφτά μας και να τα δώσουμε σε όσους πεινάνε.

Και τότε να σας δούμε…




Νυμφαία και τουριστικό ρεύμα: Ολοταχώς για λουκέτα αν δεν ανοίξει ο σταθμός…

Το απόγευμα της Κυριακής 16 Μαΐου 2021, μέσα από τον “Τηλεβόα”, ασχοληθήκαμε εκτενώς με τον Μεθοριακό Σταθμό της Νυμφαίας, την ανικανότητα των πολιτικών μας να αντιληφθούν εδώ και έναν ολόκληρο χρόνο τα προφανή, την σπουδή τους να τελειώσουν άρον-άρον τις εργασίες στη Νυμφαία και την “υπερπροσπάθειά” τους για προσωπική προβολή.

Ωστόσο υπάρχει και μα άλλη παράμετρος που σχετίζεται άμεσα με το ξαφνικό, μεν, αλλά απολύτως αναμενόμενο “λουκέτο” στον ΜΣ Νυμφαίας: ο τουρισμός και οι παραθεριστές που αναμένονταν αυτές τις μέρες στην περιοχή μας.

Ο τουρισμός είναι η “Παγκόσμια Βιομηχανία” του καιρού μας,  και παρέχει  τις πιο ισχυρές ευκαιρίες και δυνατότητες προβολής πολλών υψηλών στόχων των περιοχών υποδοχής Τουριστικού ρεύματος. 

Δεν είναι προνόμιο συγκεκριμένων περιοχών, αλλά χρέος ζωής και δικαίωμα όλων των Περιοχών

Ο τουρισμός εκδηλώνεται με τη μετακίνηση πολλών ανθρώπων – κυρίως Βαλκάνιων αλλά και Γερμανών –  σε τόπους φημισμένους όπως: η Θάσος, η Καβάλα, η Κεραμωτή και άλλες περιοχές του Νομού, αλλά και όλη η Περιφέρεια ΑΜΘ.

Επομένως, οι περιοχές μας στέκονται και ως ακένωτες πηγές πνευματικών κατακτήσεων, συντάσσονται απόλυτα με τα «Δελτία  Τύπου» των πολιτικών, αφού στον Τουρισμό με βάση την περιήγηση, ο Τουρίστας δεν  μένει σε έναν κατευθυνόμενο τόπο, αλλά κινείται, ταξιδεύει και γνωρίζει την τοπική ζωή, όπως στη Θάσο, στην Καβάλα, στην Κεραμωτή!! Εκεί που ό ίδιος ο Επισκέπτης θεωρεί ότι  η περιοχή που προτιμάει, τού ανήκει και πρέπει να την κατακτήσει. Διαφορετικά θα φτάσουμε να πιστεύουμε ότι: 

Ο «κατευθυνόμενος τουρισμός» μπορεί να καταστρέψει τον τουρισμό μας…

**Οι επιχειρηματίες από την πλευρά τους, κρούουν για άλλη μία φορά τον κώδωνα του κινδύνου και τον έντονο προβληματισμό τους, για το κλείσιμo πολλών επιχειρήσεων, στους χώρους της Εστίασης, της Φιλοξενίας, ακόμη και μέρος των εμπορικών καταστημάτων, εάν δεν επιλυθεί άμεσα το ζήτημα της διέλευσης των Επισκεπτών και από το Συνοριακό Σταθμό της Νυμφαίας!!

**Πόσος χρόνος χρειάζεται επιτέλους για την προετοιμασία των απαραίτητων υγειονομικών ελέγχων [;;;] Ακούμε συνεχώς πως “τις επόμενες ώρες και μέρες θα έχουν ολοκληρωθεί τα έργα στη Νυμφαία”. Όμως η ζημιά έχει ήδη γίνει!

Διότι, εκτός των άλλων, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σύμφωνα με τις ανακοινώσεις (κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου) από το Υπουργείο Τουρισμού, τα σημεία υγειονομικών ελέγχων στις εισόδους της χώρας είναι (υποτίθεται) έτοιμα να υποδεχθούν τους Τουρίστες Επισκέπτες και όχι να τους ταλαιπωρούν!!! Αν είναι οι παραθεριστές που επιλέγουν τη Νυμφαία να ταλαιπωρούνται (διότι είναι βέβαιο πως θα ταλαιπωρηθούν), θα επιλέξουν άλλους δρόμους και προορισμούς!

Και τότε θα θέλαμε πολύ να δούμε τι θα πουν όλοι αυτοί οι πολιτικοί άνδρες στους επιχειρηματίες που περιμένουν τους τουρίστες για να βάλουν έστω και λίγα λεφτά στα ταμεία τους. Θα μπορέσουν να τους κοιτάξουν στα μάτια και να παραδεχτούν πως “ναι, φταίμε” ή, ως συνήθως, θα “κρυφτούν” πίσω από πανηγυρικά δελτία τύπου;




Ο…τηλεβόας: Μια Νυμφαία, ένας χρόνος “φαγούρας” και οι “κατόπιν εορτής (και ενεργειών μου)” μνηστήρες

Ο “υπαρκτός σουρεαλισμός” που ευαγγελιζόταν ο αείμνηστος Τζίμης Πανούσης δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο πεδίο εφαρμογής από τον συνοριακό σταθμό της Νυμφαίας και τις σκηνές απείρου κάλλους που διαδραματίζονται τις τελευταίες ώρες.

Μπορεί από το Σάββατο 15 Μαΐου 2021 να άνοιξε η Ελλάδα τις πύλες της για τους αλλοδαπούς τουρίστες, ωστόσο η περιφέρεια ΑΜΘ παραμένει κλειστή για τους Βαλκάνιους λόγω μιας κυβερνητικής απόφασης που, όσο περνάει η ώρα, μόνο ως ξαφνική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

Από το απόγευμα της Παρασκευής 14 Μαΐου 2021, λοιπόν, ο συνοριακός σταθμός της Νυμφαίας παραμένει κλειστός για το επιβατικό κοινό (εξαιρούνται οι οδηγοί φορτηγών). Και όλοι οι “κατόπιν εορτής” πολιτικοί (βουλευτές, δήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες, τοπάρχες) προσπαθούν τώρα να το παίξουν “κατόπιν ενεργειών μου” για να λύσουν ένα πρόβλημα που θα έπρεπε να είχε λυθεί από πέρσι!

Διότι μη μου πει κανείς πως πέρσι λειτούργησαν όλα “ρολόι” στη Νυμφαία!

Μη μου πει κανείς πως υπήρχαν και πέρσι στη Νυμφαία οι εγκαταστάσεις που όλοι τώρα τρέχουν “σαν τους τρελούς” για να κατασκευάσουν (και να φωτογραφηθούνακόμα και μεταμεσονύχτια, λες και βγαίνουν από νυχτερινό μαγαζί)!

Μη μου πει κανείς πως όλες αυτές οι εγκαταστάσεις υπήρχαν στη Νυμφαία και κατά το πιλοτικό της άνοιγμα στα μέσα Απριλίου!

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, πώς λειτούργησε πειραματικά στο άνοιγμα του ο ΜΣ Νυμφαίας μέχρι σήμερα;

Διότι η κυβερνητική απόφαση είναι απόλυτα ξεκάθαρη: η είσοδος των τουριστών-επισκεπτών επιτρέπεται «υπό την προϋπόθεση αρνητικής διάγνωσης των εισερχομένων προσώπων σε εργαστηριακό έλεγχο για κοροναϊό COVID-19 εντός των τελευταίων εβδομήντα δύο ωρών πριν από την άφιξή τους στην Ελλάδα, προσκόμισης της σχετικής βεβαίωσης, καθώς και αρνητικής ανίχνευσής τους μετά από την υποβολή τους σε εξέταση ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου κοροναϊού COVID-19 (rapid test), που θα διενεργούνται στα σύνορα . Επίσης υπάρχει η δυνατότητα αυστηρού ελέγχου όσων εισέρχονται στη χώρα, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία των πολιτών και επιπλέον να γνωρίζουν οι εμπλεκόμενοι με τον τουρισμό φορείς πού πραγματικά είναι το πρόβλημα.

Αφού λοιπόν τώρα πάει ο στρατός (το Μηχανικό της 21ης Ταξιαρχίας) να τα φτιάξει όλα αυτά στη Νυμφαία, πώς λειτούργησε όλο αυτό το διάστημα η Νυμφαία;

Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως δεν είναι μόνο οι εγκαταστάσεις – είναι και το προσωπικό που απαιτείται να προσληφθεί για να λειτουργήσουν. Το οποίο και…θα προσληφθεί…τώρα! Τώρα που έχει ήδη γίνει το κακό…

Μη μου πείτε, λοιπόν, πως όλοι αυτοί οι πολιτικοί “μνηστήρες” (Ευριπίδης Στυλιανίδης, Μακάριος Λαζαρίδης, Γιάννης Πασχαλίδης, ακόμα και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος) που τώρα, εντελώς όψιμα, εμφανίζονται με δελτία τύπου (η οποιαδήποτε δημοσιοποίηση των οποίων δεν αξίζει ούτε καν για να χαλάσουμε έστω και μια ικμάδα φαιάς ουσίας), επισκέψεις, ανακοινώσεις και αναρτήσεις “κατόπιν ενεργειών μου” δεν τα ήξεραν όλα αυτά.

Τόσες και τόσες προειδοποιήσεις υπήρχαν (από επαγγελματίες -που αν δεν ήταν οι επαγγελματίες της Καβάλας ίσως και να μην είχε γίνει τίποτα στη Νυμφαία-, από την αντιπολίτευση της περιφέρειας ΑΜΘ κλπ.), δεν γίνεται να μην τις ήξεραν, να μην τις είχαν ακούσει! Δηλαδή έπρεπε να φτάσουμε στο “νυν και αεί”;

Όλα τα ήξεραν. Αλλά αδιαφόρησαν επιδεικτικά. Και αδιαφόρησαν διότι άφησαν τον πραγματικά αρμόδιο (την περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης) να κάνει ό,τι θέλει -ή, για να είμαστε ακριβείς, να μην κάνει απολύτως τίποτα! Μια περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης που, ακόμα και τώρα, παραμένει άφαντη (Τι; Θέλετε να μας πείτε πως έβγαλε ανακοινώσεις; Ε, ωραία, έβγαλε. Και;)

Και το χειρότερο δεν είναι αυτό: είναι πως, ακόμα και τώρα, εξακολουθούν να “γελάνε στα μούτρα μας”, να δηλώνουν με περίσσιο στόμφο πως “Η Νυμφαία θα ανοίξει εντός των επόμενων ημερών!” και να μάχονται για το ποιος έκανε τις περισσότερες “ενέργειες”! Δηλαδή μιλάμε για την απόλυτη κοροϊδία!

Αυτά προς το παρόν…

Υ.Γ. 1: Η πλάκα είναι πως η εικόνα που εμφανίζει ο συνοριακός σταθμός της Νυμφαίας δεν είναι καινούρια. Ίσα ίσα, εδώ και χρόνια ο “Κάθετος Άξονας” λειτουργεί με αρκετά σοβαρά προβλήματα -τα οποία όχι μόνο έχουν επισημανθεί κατά καιρούς αλλά ήταν γνωστά στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη από το 2015 (όταν και είχε επισκεφτεί τη Ροδόπη). Αλλά…

Υ.Γ. 2: Αλήθεια, πώς θα διεξαχθούν (από τούδε και στο εξής) οι απαραίτητοι έλεγχοι στη Νυμφαία; Σε παραπήγματα εκστρατείας και σε συνθήκες υψηλών θερμοκρασίων και στις υπάρχουσες χωροταξικές καταστάσεις; Δηλαδή αν αυτές οι συνθήκες δεν συνιστούν “βαρέα και ανθυγιεινά”, τότε τι είναι;




Άνοιγμα εστίασης χωρίς μουσική: Επιτρέπεται η νοηματική, κ. Χαρδαλιά;

Ένα από τα πλέον αγαπημένα μας κόμικς (αλλά και πολλών άλλων) ήταν το “Αστερίξ και Οβελίξ“. Και εννοείται, φυσικά, πως μια από τις πιο αγαπημένες και γνωστές ατάκες του κόμικ ήταν το:

“Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι”

Μετά και τις ανακοινώσεις του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας Νίκου Χαρδαλιά, το απόγευμα της Μεγάλης Τετάρτης 28 Απριλίου 2021, για το άνοιγμα της εστίασης (από τη Δευτέρα 3 Μαΐου 2021) χωρίς όμως να επιτρέπεται στα καταστήματα να παίζουν μουσική,

το μόνο που μπορούμε να πούμε για τους κυβερνώντες και τις αποφάσεις που λαμβάνουν (αλλά και για τις εισηγήσεις των λοιμωξιολόγων, όπως ομολόγησε το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης -σε δηλώσεις του στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN- ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου Παναγιώτης Εξαδάκτυλος) είναι πως:

“Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι”

Πέραν, φυσικά, της μεγάλης αντίδρασης από τους καταστηματάρχες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της εστίασης (και την υπενθύμισή τους πως, αν και δεν θα μπορούν να παίζουν μουσική, θα κληθούν να πληρώσουν δικαιώματα για τη μουσική αυτή στις αρμόδιες αρχές!!!),

πέραν, φυσικά, της οργισμένης αντίδρασης από επαγγελματίες του χώρου της μουσικής (οι οποίοι, απολύτως δικαιολογημένα, μιλούν για καταστάσεις που ούτε καν στη Χούντα δεν ζήσαμε),

πέραν, φυσικά, του “πάρτι” που στήθηκε στο Twitter

https://twitter.com/DidiDiaDes/status/1387452105062035460

το μόνο που μπορούμε να αναρωτηθούμε είναι:

Επιτρέπεται, άραγε, να χρησιμοποιούμε τη νοηματική γλώσσα για να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, κ. Χαρδαλιά και κύριοι λοιμωξιολόγοι, ή μεταδίδεται και έτσι ο κορωνοϊός SARC-COV-2;


Για την ιστορία, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του κ. Χαρδαλιά:

«Παραμένει ως την άρση των μετακινήσεων από νομό σε νομό η υποχρέωση αποστολής SMS για οποιαδήποτε μετακίνηση (δηλαδή μέχρι και τις 15 Μαΐου).

Με αποστολή SMS 6 στο 13033 από τη Δευτέρα 3/5/2021 οι πολίτες για την εστίαση.

Από τη Μεγάλη Πέμπτη «ανοίγουν» οι διαδημοτικές μετακινήσεις καθ’ όλη την διάρκεια της εβδομάδας (και όχι μόνο για το σαββατοκύριακα όπως ίσχυε μέχρι τώρα).

Στην εστίαση θα λειτουργούν μόνο οι υπαίθριοι χώροι και δεν θα επιτρέπεται η μουσική. Επίσης, η εστίαση θα κλείνει αυστηρά στις 22.45 το βράδυ και θα πρέπει να είμαστε στα σπίτια μας το αργότερο στις 23.00. Επιπλέον θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις για τους ΚΑΔ που «ανοίγουν» στον κλάδο».




Οι Βούλγαροι, ο μικρός τους παράδεισος σε Θάσο και Καβάλα, και τα σκουπίδια (και άλλα προβλήματα)!

Από το πρωί της Κυριακής 25 Απριλίου 2021 διαβάζουμε ένα άρθρο που αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ, www.amna.gr) και το οποίο σχετίζεται με τους Βούλγαρους που αγόρασαν, τα τελευταία χρόνια, εκτάσεις και ακίνητα σε όλο το νομό Καβάλας (τόσο στο χερσαίο τμήμα όσο και στη Θάσο) –χαρακτηρίζοντάς τον ως “τον μικρό τους παράδεισο”.

Το άρθρο αυτό κοινοποιήθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, από το σύνολο των τοπικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Το θέμα μας, όμως, δεν είναι η κοινοποίηση αυτή καθαυτή αλλά (για πολλοστή φορά) τα σχόλια των χρηστών των social media.

Σχόλια τα οποία, σε ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό, κινήθηκαν γύρω από τη σφαίρα του “ξεπουλήματος” της “ελληνικής γης” στους ξένους -και δη στους Βούλγαρους.

Χωρίς να θέλουμε να υποβαθμίσουμε τα σχόλια αυτά (άλλωστε δεν μπορούμε παρά να παραδεχτούμε πως έχουν μια δόση αλήθειας, ειδικά από τη στιγμή που φανήκαμε εντελώς ανίκανοι να αξιοποιήσουμε από μόνοι μας τη δική μας γη – και απόλυτα ικανοί να κατηγορήσουμε όλους τους άλλους εκτός από τον ίδιο μας τον εαυτό), εκτιμούμε πως η πραγματική σημασία του άρθρου του ΑΠΕ-ΜΠΕ είναι άλλη.

Συγκεκριμένα, θα σταθούμε σε ένα απόσπασμα από τις δηλώσεις του Λαζάρ Μπαζλιάνκοφ, ενός Βούλγαρου που αγόρασε σπίτι στον Πρίνο:

Αυτό που τον προβληματίζει, ωστόσο, είναι τα προβλήματα σε οργάνωση και υποδομές στο νησί, λόγω του αυξημένου τουριστικού ρεύματος τα τελευταία χρόνια. Η συλλογή και διαχείριση των απορριμμάτων, το ζήτημα της επάρκειας του νερού, οι λιγοστοί χώροι στάθμευσης αυτοκίνητων, το οδικό δίκτυο, η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών, αλλά και η πρόσβαση σε δημοφιλείς παραλίες λόγω αυξημένου αριθμού σε ομπρέλες και ξαπλώστρες που εκμεταλλεύονται ιδιώτες είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα που επισημαίνει

Μη μας πείτε πως πρώτη φορά τα διαβάζετε αυτά, μη μας πείτε πως πέφτετε από τα σύννεφα...Και πρωτίστως, μη μας πείτε πως αυτά τα προβλήματα τα συναντάμε μόνο το καλοκαίρι (εντάξει, την πρόσβαση σε δημοφιλείς παραλίες τη συναντάμε μόνο το καλοκαίρι, αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Θάσιοι όλο το χρόνο)!

Σήμερα, μάλιστα, διαβάσαμε και μια ανάρτηση στη σελίδα της ομάδας “Σύλλογος Επαγγελματιών Δ.Δ Θεολόγου Θάσου” στο Facebook – μια ανάρτηση που ήρθε να επιβεβαιώσει πλήρως τα όσα λέμε (και τα λέμε χρόνια τώρα, χωρίς όμως να βλέπουμε κάτι ουσιαστικό προς την επίλυσή τους – παρά τις, ομολογουμένως, σημαντικές προσπάθειες στις οποίες έχει επιδοθεί τα τελευταία χρόνια ο εν λόγω σύλλογος):

Τα συμπεράσματα δικά σας…


Για την ιστορία, το άρθρο αναφέρει τα εξής:

Η τελευταία εικοσαετία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως η «χρυσή εποχή» στη Θάσο και την Καβάλα σε ό,τι αφορά τις αγορές ακινήτων από Βούλγαρους και Ρουμάνους τουρίστες που επισκέφθηκαν αρχικά την περιοχή, εντυπωσιάστηκαν από τις ομορφιές της και εν συνεχεία αποφάσισαν να επενδύσουν είτε αγοράζοντας παραθεριστική κατοικία για τους ίδιους, είτε αγοράζοντας ακίνητα με σκοπό την εμπορική εκμετάλλευση.

Η Θάσος και τα δυτικά παράλια της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας (Νέα Πέραμος, παραλία Οφρυνίου – Τούζλα), που γεωγραφικά ανήκουν στο δήμο Παγγαίου, βρέθηκαν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος πολιτών μεσαίων και υψηλών εισοδημάτων από τις χώρες της νότιας Βαλκανικής.

Το σημαντικότερο στοιχείο που βάρυνε στην επιλογή τους για να επιλέξουν ως τόπο παραθεριστικής κατοικίας τόσο το νησί όσο και περιοχές στα λεγόμενα γυαλοχώρια του δήμου Παγγαίου, ήταν η κοντινή απόσταση από το τόπο της μόνιμης κατοικίας τους. Η Εγνατία οδός και οι κάθετοι οδικοί άξονες εκμηδένισαν τις αποστάσεις των μετακινήσεων από και προς τη Βουλγαρία (η Σόφια απέχει από την Π.Ε. Καβάλας 380 χλμ). Το άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η φυσική ομορφιά, οι καθαρές θάλασσες, το καλό φαγητό, τα παραδοσιακά προϊόντα που βρίσκουν σε αφθονία στην Ελλάδα.

 Βέβαια, με δεκαετή και πλέον παρουσία στο νησί εντοπίζουν και κάποια πράγματα που χρήζουν βελτίωσης, κυρίως όσον αφορά τις υποδομές, με δεδομένο ότι η τουριστική επισκεψιμότητα έχει εκτιναχθεί κατακόρυφα.

   Θαυμασμό για το νησί και τους ανθρώπους του

   Ο Λαζάρ Μπαζλιάνκοφ και η σύζυγος του Σβέτλα ζουν και εργάζονται στη Βουλγαρία. Είναι καθηγητές στο πανεπιστήμιο της Σόφιας, στον τομέα της συμβουλευτικής διοίκησης, κατάρτισης οργανισμών και ανθρωπίνων πόρων. Λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων αλλά και για αναψυχή έχουν ταξιδέψει σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο.

   Επισκέφτηκαν για πρώτη φορά τη Θάσο το 2001 κι έκτοτε επέστρεφαν στο νησί κάθε καλοκαίρι αλλά και όποτε είχαν ελεύθερο χρόνο. Το 2009 αποφάσισαν να αγοράσουν σπίτι στον Πρίνο, ένα ήσυχο χωριό στα βόρεια του νησιού, μακριά από τη θάλασσα. Επίσης, έχουν και ένα ακόμα σπίτι στην ορεινή περιοχή της Ροδόπης, κοντά στο Σμόλιαν.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Μπαζλιάνκοφ εκφράζει τον θαυμασμό του για το νησί, για τις πολλές φυσικές ομορφιές που διαθέτει, τις πανέμορφες παραλίες, τους ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους. Άλλωστε είναι όλα αυτά που τον κέρδισαν από την πρώτη στιγμή και πήρε την απόφαση για αγορά σπιτιού. Στη συνέχεια ήρθαν οι δυνατές φιλίες που έκαναν αυτός και η σύζυγός του με πολλούς από τους ντόπιους, τις ξεχωριστές στιγμές που μοιράστηκαν μαζί τους σε εξορμήσεις στη θάλασσα και σε γιορτές, αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις που ανέπτυξαν με άλλους Βούλγαρους που επισκέπτονταν το νησί τα καλοκαίρια και τελικά κάποιοι απ’ αυτούς αγόρασαν επίσης σπίτι στη Θάσο. Υπογραμμίζουν ακόμα ότι οι κάτοικοι του νησιού είναι εξυπηρετικοί και πρόθυμοι να παρέχουν υποστήριξη σε θέματα οργάνωσης της καθημερινότητας που οι ίδιοι δεν γνωρίζουν.

Αυτό που τον προβληματίζει, ωστόσο, είναι τα προβλήματα σε οργάνωση και υποδομές στο νησί, λόγω του αυξημένου τουριστικού ρεύματος τα τελευταία χρόνια. Η συλλογή και διαχείριση των απορριμμάτων, το ζήτημα της επάρκειας του νερού, οι λιγοστοί χώροι στάθμευσης αυτοκίνητων, το οδικό δίκτυο, η λειτουργία των βιολογικών καθαρισμών, αλλά και η πρόσβαση σε δημοφιλείς παραλίες λόγω αυξημένου αριθμού σε ομπρέλες και ξαπλώστρες που εκμεταλλεύονται ιδιώτες είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα που επισημαίνει. «Η εικόνα του νησιού σήμερα απέχει πολύ από την εικόνα που συναντήσαμε εμείς, όταν το επισκεφθήκαμε για πρώτη φορά», σημειώνει με έμφαση και συμπληρώνει πως αυτό έχει μια λογική εξήγηση καθώς τους καλοκαιρινούς μήνες ο πληθυσμός του νησιού αυξάνεται εντυπωσιακά.

   Αναφέρει ακόμη πως εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από συμπατριώτες του και άλλους Ευρωπαίους να αγοράσουν ακίνητα στο νησί ως παραθεριστικές κατοικίες ή να επενδύσουν στην αγορά ακινήτων. Ωστόσο, υπογραμμίζει πως υπάρχουν δυο σημαντικά προβλήματα: το πρώτο είναι η γλώσσα, το δεύτερο οι γραφειοκρατικές διαδικασίες.

   «Με το πρώτο δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά, πρέπει να μάθουμε ελληνικά», τονίζει και προσθέτει: «με το δεύτερο όμως, υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν. Για παράδειγμα, ήθελα να αποκτήσω μια διαδικτυακή τραπεζική υπηρεσία και η τράπεζα μού ζήτησε να προσκομίσω περισσότερα από δέκα μεταφρασμένα και νομιμοποιημένα έγγραφα, τα οποία θα μού κόστιζαν πάνω από 1000 ευρώ. Ή να περιμένω την άδεια οικοδόμησης για χρόνια, ή ακόμη και να υποβάλω φορολογική δήλωση όταν δεν έχω κανένα εισόδημα στην Ελλάδα. Για την προσέλκυση μικρών επενδυτών, πολλά εμπόδια πρέπει να αρθούν. Αλλά το ερώτημα είναι τι είδους επενδύσεις χρειάζεται το νησί και γενικότερα η ελληνική οικονομία».

   Έρωτας με την πρώτη ματιά η Θάσος

   Για τον Μπότιο Στόινοφ και την οικογένειά του, η Θάσος ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Την επισκέφθηκαν για πρώτη φορά το 2007 και το καλοκαίρι την ίδιας χρονιάς αποφάσισαν να αγοράσουν ένα διαμέρισμα στο Σκάλα Ραχωνίου, στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού.

   Ζει στη Σόφια, είναι χημικός μηχανικός και εργάζεται ως διευθυντικό στέλεχος σε μεγάλη επιχείρηση. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Στόινοφ υπογραμμίζει ότι η φυσική ομορφιά του νησιού, οι κατάφυτες εκτάσεις που διαθέτει σε όλους σχεδόν τους οικισμούς, οι καταγάλανες παραλίες αλλά και η φιλοξενία των ντόπιων ήταν τα στοιχεία εκείνα που τον έκαναν να πάρει την απόφαση της αγοράς ενός διαμερίσματος ώστε να έρχεται όσο συχνά μπορεί για διακοπές και ξεκούραση.

   Μάλιστα, όπως λέει, θα επέλεγε τη Θάσο ως έναν τόπο μόνιμης κατοικίας, όταν αποχωρήσει από την επιχείρηση και λήξει η επαγγελματική του καριέρα. Θεωρεί πως οι κάτοικοι είναι ιδιαίτερα ευγενικοί και σε αυτά τα δεκατέσσερα χρόνια που επισκέπτεται το νησί γνώρισε πολλούς ντόπιους αλλά και ξένους από άλλες χώρες που έρχονται για διακοπές, δημιούργησε φιλίες και μοιράστηκε μαζί τους όμορφες στιγμές.

   Την ανεπάρκεια των υποδομών στο νησί λόγω του αυξημένου τουριστικού ρεύματος, επισημαίνει και ο Βούλγαρος επιχειρηματίας. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο θέμα της καθαριότητας κυρίως στις παραλιακές περιοχές, αλλά και στην πρόσβαση στις παραλίες, εξηγώντας ότι υπάρχει υπερβολικά μεγάλος αριθμός από ομπρέλες και ξαπλώστρες που εκμεταλλεύονται ιδιώτες. Επίσης, θα ήθελε το νησί να έχει περισσότερη νυχτερινή ζωή και δραστηριότητες που θα προσελκύουν τους νέους ανθρώπους.

   Τα προβλήματα των υποδομών πρέπει να λυθούν άμεσα

   Το πρόβλημα της έλλειψης των υποδομών αναγνωρίζει και ο πρόεδρος της Ένωσης Ξενοδόχων Θάσου Πάρις Παρασχούδης, επισημαίνοντας ότι είναι λογικό να υπάρχει και να γίνεται πιο έντονο τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν ο πληθυσμός του νησιού από τις 14.000 που είναι τους χειμερινούς μήνες σχεδόν τετραπλασιάζεται, φτάνοντας ακόμα και τους 50.000 ανθρώπους ή μπορεί και τους ξεπερνά στιγμιαία μέσα σε κάποια Σαββατοκύριακα του Αυγούστου. Η ανεπάρκεια νερού, οι διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος και η έλλειψη διαδικτύου, απαραίτητο σε μια τουριστική περιοχή και σε μια εποχή μάλιστα που αρκετοί εργάζονται εξ αποστάσεως ερχόμενοι ακόμα και για διακοπές, αποτελούν για τον κ. Παρασχούδη θέματα που σχετίζονται με την αύξηση του τουριστικού ρεύματος και χρήζουν άμεσης επίλυσης.

   Όπως τονίζει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004 ξεκίνησε σταδιακά το ενδιαφέρον το Βούλγαρων πολιτών για να αγοράσουν ακίνητα στη Θάσο. Τα τελευταία χρόνια ανάλογο ενδιαφέρον έχουν δείξει και οι Ρουμάνοι. Το ενδιαφέρον για απόκτηση παραθεριστικής κατοικίας έφερε ενδιαφέρον για εμπορική εκμετάλλευση και σήμερα βλέπουμε να γίνονται επενδύσεις σε ακίνητα της τάξης των 300.000 και 600.000 ευρώ».

   Το κατακόρυφο ενδιαφέρον που απέκτησε η Θάσος για τους Βούλγαρους τουρίστες μαρτυράει και η μεγάλη τουριστική επένδυση του πεντάστερου ξενοδοχείου που υλοποιήθηκε πριν από δεκαπέντε χρόνια, με αρκετές γραφειοκρατικές καθυστερήσεις, στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη από Βούλγαρο επιχειρηματία, συνολικού προϋπολογισμού άνω των 15 εκατομμυρίων ευρώ.

   Παραλία Οφρυνίου, μια πολλά υποσχόμενη περιοχή

   Τα τελευταία χρόνια, το αγοραστικό ενδιαφέρον των Βούλγαρων πολιτών έχει μετατεθεί και στο ηπειρωτικό τμήμα της Π.Ε. Καβάλας και ιδιαίτερα στα δυτικά παράλια. Η παραλιακή ζώνη που εκτείνεται από τη Νέα Πέραμο μέχρι και την παραλία Οφρυνίου- Τούζλα αποτελεί μια παρθένα οικιστικά περιοχή, που έχει βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος πολλών ξένων αγοραστών κυρίως από τις χώρες της Βαλκανικής. Η διαφορά με τη Θάσο είναι ότι η περιοχή επιλέγεται πλέον και ως τόπος μόνιμης κατοικίας από ανθρώπους που μπορούν να εργαστούν εξ αποστάσεως. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που η παραλία Οφρυνίου- Τούζλα την τελευταία πενταετία παρουσιάζει θεαματική ανοικοδόμηση.

   Όπως εξηγεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο κ. Κουρτίδης, που διατηρεί ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα οργανωμένα γραφεία real estate στην Π.Ε. Καβάλα, «το επενδυτικό κλίμα άλλαξε σε όλο το μήκος της παραλίας Οφρυνίου χάρη στις επενδύσεις που γίνονται από Βούλγαρους, Ρουμάνους, Γερμανούς αλλά και Έλληνες του εξωτερικού. Η ανάπτυξη ήρθε από τους ξένους και αυτή είναι μια πραγματικότητα. Η περιοχή προσφέρει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Τα σημαντικότερα είναι η φυσική ομορφιά και η κοντινή απόσταση από περιοχές της νότιας Βαλκανικής. Σε λιγότερο από τρεις ώρες, ο Βούλγαρος επισκέπτης μπορεί να βρεθεί στην Τούζλα. Τα περισσότερα αυτοκίνητα που έρχονται τα Σαββατοκύριακα δεν είναι από την Καβάλα ή τις Σέρρες, αλλά από τη Θεσσαλονίκη. Θέλει τη μισή διαδρομή σχεδόν ο Θεσσαλονικιός για να έρθει εδώ από το να πάει στη Χαλκιδική».

   Ο κ. Κουρτίδης, που από το 2007 συνεργάζεται με πολλούς Βούλγαρους επενδυτές και αγοραστές, προσφέροντάς τους ολοκληρωμένες υπηρεσίες όσον αφορά τις συνδιαλλαγές τους με το δημόσιο και τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες, υπογραμμίζει πως η παραλία Οφρυνίου και ευρύτερα η περιοχή της Καβάλας προσφέρει όλα όσα ενδιαφέρουν τους τουρίστες και επισκέπτες από τις βαλκανικές χώρες. «Η ζωή στη γειτονική χώρα έχει ακριβύνει, δεν είναι όπως παλιά. Ερχόμενοι εδώ βρίσκουν όλα όσα ζητούν: καλό και ποιοτικό φαγητό, φρέσκα οπωροκηπευτικά, καθαρή θάλασσα, καλή εξυπηρέτηση όταν πρέπει να συνδιαλέγουν με υπηρεσίες ή φορείς και κυρίως ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους», τονίζει.

   Από την Ελβετία μόνιμοι κάτοικοι της παραλίας Οφρυνίου

   Ο Κρασιμίρ Μπανόβ και η Άννα Μπάνοβα γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη Σόφια, ωστόσο επί σαράντα χρόνια ζούσαν και εργάζονταν στην Ελβετία, διατηρώντας μια επιχείρηση κατασκευής και εμπορίας ανταλλακτικών και εξαρτημάτων ρολογιών, ενώ έχουν λάβει και την ελβετική υπηκοότητα. Τους συναντήσαμε ένα ηλιόλουστο ανοιξιάτικο πρωινό στην παραλία Οφρυνίου, όπου έχουν πλέον τη μόνιμη κατοικία τους από το 2015. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, εξομολογούνται ότι επέλεξαν την περιοχή αυτή ύστερα από πολλή σκέψη και αφού είχαν περιηγηθεί σε πολλά μέρη, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία. Αναζητούσαν ένα ήσυχο μέρος, κοντά στη θάλασσα που να έχει ζωή όλες τις εποχές του χρόνου, προκειμένου να μείνουν μόνιμα μόλις έπαιρναν τη σύνταξή τους.

   «Θέλαμε μια περιοχή», λέει ο κ. Μπανόβ, «που να είναι κοντά στη Σόφια, όσο πιο κοντά στη θάλασσα γίνεται και να έχει ηρεμία. Τον Ιανουάριο του 2015 ήρθαμε στην Καβάλα, μείναμε κάποια βράδια και ξεκινήσαμε την αναζήτηση. Καταλήξαμε στην παραλία Οφρυνίου γιατί μας άρεσε ο ανοιχτός ορίζοντας που έχει, η μεγάλη παραλία, που είναι κοντά στην πόλη».

   Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου αγόρασαν ένα διαμέρισμα και σήμερα το ζευγάρι έχει αγοράσει στην περιοχή πέντε κατοικίες, που τις εκμεταλλεύεται εμπορικά. Στην παραλία Οφρυνίου δεν μετέφεραν μόνο τη ζωή τους αλλά και ένα μέρος της επιχειρηματικής δραστηριότητάς τους, που ακόμα διατηρούν και εργάζονται μέσω διαδικτύου. Το παράδειγμά τους ακολούθησαν λίγα χρόνια αργότερα και φίλοι τους. Μάλιστα, όπως τονίζει ο κ. Μπανόβ, ένα φιλικό τους ζευγάρι επένδυσε στην περιοχή ένα εκατομμύριο ευρώ αγοράζοντας κατοικίες για εμπορική εκμετάλλευση.

   Στο ερώτημα τι παραπάνω βρήκαν στην Ελλάδα και την Τούζλα που δεν το βρήκαν σε περιοχές που έψαξαν στην Ισπανία ή την Ιταλία, η απάντηση είναι αφοπλιστική: «Έχει εξαιρετική ποιότητα ζωής. Ακόμα και τα οπωροκηπευτικά προϊόντα που καταναλώνουμε ή τα ψάρια, ξέρουμε ότι είναι από ντόπιους παραγωγούς και τους ψαράδες της περιοχής. Επιπλέον, η περιοχή εδώ έχει καλές υποδομές».

   Όσον αφορά την επικοινωνία με τους μόνιμους κατοίκους, μιλούν με τα καλύτερα λόγια, λέγοντας πως είναι ζεστοί και φιλόξενοι. Μάλιστα, έχουν κάνει πολλούς φίλους που τους βοηθούν και στην καθημερινότητά τους αφού δε γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα. 

   «Από το καλό κανείς δεν θέλει να φύγει»

   Το 2015, ο Ρόμαν Βελίνοβ από τη Σόφια αποφάσισε να πουλήσει την επιχείρηση κατασκευής γυάλινων επιφανειών που διατηρούσε και να έρθει στην Ελλάδα να επενδύσει στην αγορά ακινήτων. Είχε επισκεφθεί νωρίτερα την περιοχή της Καβάλας, ήρθε στην Τούζλα και αρχικά αγόρασε ένα σπίτι για να μείνει. Σήμερα, διαθέτει συνολικά δυο σπίτια στο Οφρύνιο και κατασκευάζει άλλο ένα στην Ασπροβάλτα.

   Τον συναντήσαμε σε μια από τι μεσημεριανές βόλτες του στην παραλία Οφρυνίου, μαζί τον αγαπημένο του σκύλο. Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ υπογραμμίζει ότι πριν επιλέξει να έρθει στην Καβάλα επισκέφθηκε σχεδόν όλη την Ελλάδα. Έχει χόμπι τη φωτογραφία και τού αρέσει η ήρεμη ζωή. Η οικογένειά του ζει στη Σόφια, έρχονται συχνά όμως να τον δουν και να περάσουν μέρες μαζί του. «Μού άρεσε η περιοχή από την πρώτη στιγμή που την είδα. Πραγματικά ενθουσιάστηκα! Εδώ είναι σαν την Καλιφόρνια της Αμερικής. Σε λίγα χρόνια θα συγκεντρώνονται οι συνταξιούχοι που θέλουν να έχουν μια καλή ποιότητα ζωής. Όσοι φίλοι μου με επισκέφτηκαν πραγματικά γοητεύτηκαν από τον τόπο και ορισμένοι μάλιστα αγόρασαν σπίτια για να έρχονται τα καλοκαίρια».

   Τον ρωτήσαμε αν το μετάνιωσε που πούλησε την επιχείρησή του και ομολογεί πως «ήταν ένα ρίσκο γιατί έκανα αυτό το βήμα εν μέσω οικονομικής κρίσης και πανδημίας». Ωστόσο, όπως τονίζει, δεν το μετάνιωσε ούτε στιγμή. «Όχι δεν το μετάνιωσα, γιατί η αγορά ακινήτων έχει πολύ μικρότερο ρίσκο από την επιχείρηση που διατηρούσε στη Βουλγαρία. Νιώθω πολύ καλά με την επιλογή μου. Οι κάτοικοι εδώ είναι πολύ καλοί, όπως άλλωστε και όλοι οι Έλληνες, είναι φιλόξενοι και έχουν φιλότιμο. Σε βοηθούν, όταν τους το ζητάς. Η δυσκολία είναι στη γλώσσα, αλλά σίγουρα σε σύγκριση με τους βορειοευρωπαίους, οι Έλληνες είναι πιο φιλικοί και ανοιχτόκαρδοι», τονίζει.

   Ο Ρόμαν Βελίνοβ επισημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να επιλέξει να ζήσει σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, σημειώνοντας εύστοχα πως «όλοι όσοι προερχόμαστε από τα Βαλκάνια έχουμε ένα κοινό πολιτιστικό στίγμα, μας ενώνουν πολλά». Όσο για το αν θα αποφάσιζε κάποια στιγμή να επιστρέψει στη Σόφια, η απάντηση είναι αφοπλιστική: «από το καλό κανείς δε θέλει να φύγει!».




Το θέμα δεν είναι μόνο να ξέρουμε πού είναι οι απινιδωτές, αλλά να ξέρουμε και να τους χειριζόμαστε!

Τις τελευταίες ώρες διαβάζουμε ένα “κάτι σαν δελτίο τύπου-κάτι σαν ανακοίνωση” στο οποίο δίνονται πληροφορίες για τα 5 σημεία εντός του αστικού ιστού της Καβάλας στα οποία η Διεύθυνση Υγείας της ΠΕ Καβάλας (σε συνεργασία με την αντιπεριφέρεια) έχει εγκαταστήσει απινιδωτές.

Για την ιστορία, τα σημεία αυτά είναι τα εξής:

1.Στην Τράπεζα Πειραιώς στην περιοχή του Πάρκου Φαλήρου (Ερυθρού Σταυρού 66).
2.Στο κτίριο της Π.Ε. (δίπλα στην κεντρική είσοδο).
3.Στο πρατήριο υγρών καυσίμων ”ΑΦΟΙ ΠΟΥΛΟΥ” στην Βενιζέλου 24.
4.Στην τράπεζα ALPHA BANK στην Ομονοίας 60.
5.Στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, Ύδρας 10 (στην πίσω πλευρά της EUROBANK).

Υπάρχει μάλιστα πρόβλεψη για την μελλοντική τοποθέτηση απινιδωτών σε άλλα 2 σημεία: Στο ΚΤΕΛ Καβάλας και στο Λιμάνι της πόλης.

Το “δελτίο τύπου” καταλήγει με τη φράση:

“Γνωρίζοντας τα σημεία όπου υπάρχουν απινιδωτές, μπορούμε να σώσουμε μία ζωή!”

Δεν ξέρουμε ποιος έγραψε αυτό το δελτίο τύπου, αλλά όποιος το συνέταξε μάλλον χρειάζεται μερικά “μαθήματα”:

1) Ο απινιδωτής είναι ένα μηχάνημα που, όσο εύκολο και αν είναι στη χρήση του, απαιτεί μια (έστω και μικρή) εξοικείωση και γνώση του. Πόσοι από όλους εμάς γνωρίζουμε να τον χειριζόμαστε; Πόσοι από εμάς ξέρουν έστω τα απολύτως βασικά από πρώτες βοήθειες;

Μη κουράζεστε, η απάντηση είναι πολύ απλή: Λίγοι, πολύ λίγοι.

2) Τονίζουμε το ζήτημα της γνώσης του χειρισμού του, καθώς ο απινιδωτής χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που κάποιος έχει υποστεί καρδιακό επεισόδιο, μια αιφνίδια καρδιακή ανακοπή (θυμίζουμε πως ο απινιδωτής χορηγεί ηλεκτρική εκκένωση στη καρδιά ώστε να αποκατασταθεί ο φυσιολογικός της ρυθμός).

Θυμίζουμε, για όσους ενδεχομένως δεν το έχουν καταλάβει, πως αυτός που έχει υποστεί καρδιακό επεισόδιο βρίσκεται ένα βήμα πριν από το θάνατο. Σε μια τέτοια περίπτωση χρειάζεται γνώση και ψυχραιμία από όποιον βρεθεί δίπλα του και επιχειρήσει να τον σώσει.

Και με δεδομένο πως πολύ λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν από πρώτες βοήθειες (όπως δυστυχώς επιβεβαιώνουν ακόμα και αυτοί που έχουν ασχοληθεί εδώ και πολλά χρόνια με την εκπαίδευση σε πρώτες βοήθειες),

και με δεδομένο πως, σε τέτοιες περιπτώσεις, όσοι δεν γνωρίζουν καταλαμβάνονται συχνά από πανικό (και έλλειψη ψυχραιμίας),

κανένας απινιδωτής, όσο εύκολος και αν είναι στη χρήση του (ακόμα και με φωνητικές εντολές, τις οποίες διαθέτουν πολλοί σύγχρονοι απινιδωτές), δεν μπορεί να φανεί χρήσιμος σε μια τέτοια περίπτωση.

Καλό είναι, λοιπόν, να υπενθυμίσουμε αυτό που είχαμε γράψει ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο (πατήστε εδώ):

Δεν φτάνουν μόνο οι απινιδωτές…χρειάζεται και η γνώση του χειρισμού τους, χρειάζεται και η γνώση πρώτων βοηθειών, χρειάζεται και οι πολίτες, όλοι μας (ακόμα και τα παιδιά μας στα σχολεία), να γνωρίζουμε από πρώτες βοήθειες ώστε να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο καρδιακά επεισόδια αλλά και οποιοδήποτε άλλο περιστατικό χρήζει φροντίδας -μέχρι, φυσικά, να σπεύσουν οι διασώστες του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας.

Όταν το καταλάβουμε αυτό, τότε και μόνο τότε μπορεί να έχει νόημα η φράση “Γνωρίζοντας τα σημεία όπου υπάρχουν απινιδωτές, μπορούμε να σώσουμε μία ζωή!”

Διαφορετικά δεν πρόκειται παρά για ένα ακόμα επικοινωνιακό πυροτέχνημα -και έχουμε χορτάσει από κάτι τέτοια πυροτεχνήματα όλα αυτά τα χρόνια…




Ο…τηλεβόας: “Μη φοβηθείτε, μη σταματήσετε…” – Με αφορμή τη δολοφονία Καραϊβάζ

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα αναφερόμαστε στην πολύ μεγάλη πίεση που ασκείται στους δημοσιογράφους σε ολόκληρη τη χώρα.

Δεν είναι ένα φαινόμενο καινούριο, δεν είναι κάτι που το παρατηρούμε για πρώτη φορά – τουναντίον, εδώ και χρόνια κυριαρχεί η πεποίθηση πως οι δημοσιογράφοι είναι διεφθαρμένοι, διακινητές ψευδών ειδήσεων, όργανα της εξουσίας, “τα παίρνουν χοντρά” για να τρομοκρατούν τον κόσμο (είχαμε, φυσικά, και τη διαβόητη “λίστα Πέτσα” για το μήνυμα “Μένουμε Σπίτι”) κλπ.

Εδώ και χρόνια, άλλωστε, κυκλοφορούν έρευνες που καταβαραθρώνουν την αξιοπιστία των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης -είτε των έντυπων είτε των ηλεκτρονικών (όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο) είτε, φυσικά, και των ιντερνετικών ΜΜΕ.

Βέβαια ένα στοιχείο που προσπερνιέται “αβρόχοις ποσί” είναι το γεγονός πως όλες αυτές οι έρευνες δεν απαντούν στο ερώτημα “Είναι όντως αξιόπιστα τα ελληνικά ΜΜΕ;” αλλά στο ερώτημα “Ποια είναι η άποψη των Ελλήνων για τα ελληνικά ΜΜΕ;”. Τα παραδείγματα για το επίπεδο μεγάλης μερίδας του αναγνωστικού κοινού και το πώς αυτή η μεγάλη μερίδα αντιλαμβάνεται μια είδηση είναι πάρα πολλά:

α) σχολιασμός χωρίς καν να διαβάσει την είδηση
β) σχολιασμός απλά βλέποντας έναν τίτλο μέσα από τα social media,
γ) “ερμηνεία” μέσα από καθαρά κομματικά “γυαλιά” ή ιδεολογικές “παρωπίδες”
δ) σχολιασμός χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα για το εκάστοτε θέμα, τονίζοντας απλά πως “δημοκρατία έχουμε, θα λέμε ό,τι θέλουμε”,
ε) διαδικτυακά trolls που, απλά και μόνο επειδή δεν τους “αρέσει” μια είδηση, σχολιάζουν τους δημοσιογράφους εκστομίζοντας βαρύτατους χαρακτηρισμούς,

και πολλές άλλες περιπτώσεις (που φυσικά αυτή η μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού δεν θέλει να τις υπενθυμίζουμε, διότι αυτή πιστεύει πως τα ξέρει όλα και τα κάνει όλα σωστά).

Όμως αυτό είναι η μια όψη του νομίσματος.

Διότι η άλλη όψη του νομίσματος είναι ότι τα ΜΜΕ όντως έχουν εγκαταλείψει εδώ και καιρό την οποιαδήποτε επαφή με την αξιοπιστία και την αντικειμενικότητα.

Οι αιτίες πολλές:

α) Το Internet και η ανάγκη για άμεση πληροφόρηση και “συλλογή” κλικς (πολλές φορές χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα, καθώς τα κλικς -ειδικά στην επαρχία- δεν μεταφράζονται και σε πηγή εισοδήματος, από τη στιγμή μάλιστα που η αγορά και η διαφήμιση είναι ουσιαστικά πεθαμένες) έχει οδηγήσει πάρα πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης στο να στηρίζονται απλά σε “ό,τι βρουν μπροστά τους”, χωρίς να ελέγχουν το αν αυτό που έχουν βρει μπροστά τους είναι αληθές, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη και την όποια αντίθετη άποψη – με απλά λόγια, έχει ουσιαστικά “σβήσει” και περιθωριοποιήσει την έρευνα, ίσως το πλέον θεμελιώδες στοιχείο της δημοσιογραφίας.

β) Η οικονομική ένδεια της μεγάλης πλειοψηφίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης (ειδικά αυτών της επαρχίας) έχει οδηγήσει τα ΜΜΕ στις λεγόμενες “συνδιαλλαγές” και “στηρίξεις” με τα εκάστοτε κέντρα εξουσίας (είτε μιλάμε για αυτοδιοίκηση είτε για βουλευτές) προκειμένου να εξασφαλίσουν έναν “παρά” για να επιβιώσουν. Κάτι που αποτυπώνεται εύγλωττα και στη θεματολογία τους αλλά και στον τρόπο με τον οποίο καταγράφεται και αποτυπώνεται αυτή η θεματολογία.

γ) Η διστακτικότητα πολλών δημοσιογράφων στο να γράψουν αυτό που βλέπουν ή αυτό που πιστεύουν, διότι άπαξ και το κάνουν θα τους κοπεί κάποια συνδρομή ή χρηματοδότηση – ή, πολλές φορές, θα χάσουν τη θέση εργασίας τους ή ακόμα και θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη (ένα φαινόμενο που πλήττει ιδιαίτερα τα ιντερνετικά ΜΜΕ, από τη στιγμή που ακόμα και σήμερα, εν έτει 2021, το νομικό τους καθεστώς παραμένει εξαιρετικά θολό)

και άλλες πολλές…

Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι “καθαρές” και “αξιόπιστες” δημοσιογραφικές φωνές είτε σπανίζουν είτε -πολύ απλά- πνίγονται κάτω από τις δαγκάνες είτε της οικονομικής ανέχειας (διότι αφενός η έρευνα κοστίζει, αφετέρου οι πηγές χρηματοδότησης είτε έχουν στερέψει είτε επιβάλλουν τον “κανόνα της σιωπής) είτε ακόμα και των ιντερνετικών trolls που, εις το όνομα της “δημοκρατίας” και της “πολυφωνίας” (όπως, τέλος πάντων, την εννοούν), ξεσπούν ανεξέλεγκτα όλη τους την οργή για αυτά που περνάει τους τελευταίους μήνες η ελληνική κοινωνία.

Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, μοιάζει απαγορευτικό για τους δημοσιογράφους να έχουν τη δική τους άποψη και να τη διατυπώνουν δημόσια -διότι, πολύ απλά, είναι και παραμένουν απροστάτευτοι (τόσο σε νομικό όσο ακόμα και σε εργασιακό επίπεδο – αλλά και σε συνδικαλιστικό επίπεδο, καθώς εδώ και χρόνια οι κατά τόπους Ενώσεις Συντακτών μοιάζουν να είναι “εκτός τόπου χρόνου”, περιορισμένες σε δελτία τύπου κατόπιν εορτής και χωρίς ουσιαστική διάθεση για περαιτέρω εκσυγχρονισμό και προστασία του δημοσιογραφικού επαγγέλματος).

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η εν ψυχρώ δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ (το μεσημέρι της Παρασκευής 9 Απριλίου 2021) -όσο σοκαριστική και αν ήταν ως είδηση, που φυσικά και ήταν- δεν μπορεί παρά να ρίξει ακόμα περισσότερο νερό στον μύλο του φόβου, της έλλειψης πολυφωνίας και της αν-ελευθερίας κάτω από την οποία λειτουργεί σήμερα ο τομέας της ενημέρωσης στην Ελλάδα. Και μπορεί το αστυνομικό ρεπορτάζ (στο οποίο ειδικευόταν ο Γιώργος Καραϊβάζ) να εμπεριέχει τους δικούς του ευνόητους κινδύνους, ωστόσο και σε πολλά άλλα είδη ρεπορτάζ η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στην Ελλάδα.

Αρκεί να θυμίσουμε πως, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μέχρι και σήμερα έχουν δολοφονηθεί στην Ελλάδα 6 δημοσιογράφοι (συμπεριλαμβανομένου του Καραϊβάζ και του διευθυντή του troktiko.blogspot.com Σωκράτη Γκιόλια το 2010) και 4 εργαζόμενοι σε μέσα ενημέρωσης ενώ έχουν φυλακισθεί 297 δημοσιογράφοι, 102 πολίτες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της Δημοσιογραφίας των Πολιτών (bloggers και μέσα κοινωνικής δικτύωσης) και 12 εργαζόμενοι σε μέσα ενημέρωσης.

Μετά από όλα αυτά, το ερώτημα “Τι κάνεις; Συνεχίζεις και εκφράζεις ελεύθερα την γνώμη σου, υπηρετώντας το επάγγελμά σου; Συνεχίζεις να ενημερώνεις με ψυχραιμία, βασισμένος μόνο στα απτά στοιχεία; Ή υποτάσσεσαι ωσάν τον Γιόζεφ Κ. στην ‘Δίκη’ του Φραντς Κάφκα;” (το οποίο είχαμε διατυπώσει και σε παλαιότερο άρθρο του “Τηλεβόα”) φαντάζει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Και, κατά την ταπεινή μας άποψη, θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα άλλο ερώτημα, στο οποίο πρωτίστως θα πρέπει εμείς οι δημοσιογράφοι (αλλά και οι πολίτες) να δώσουμε απάντηση:

“Επιτέλους, τι δημοσιογραφία θέλουμε;”

Το μόνο πράγμα με το οποίο μπορούμε να κλείσουμε το άρθρο μας είναι το μήνυμα που θέλησε να απευθύνει διά αντιπροσώπου η οικογένεια του Γιώργου Καραϊβάζ προς τους δημοσιογράφους.

“Αυτό που μου ζητήθηκε από την οικογένεια να μεταφέρω είναι ότι θα ήθελαν οι δικοί του άνθρωποι, η εκτέλεση του Γιώργου Καραϊβάζ να μην γίνει αφορμή οι υπόλοιποι δημοσιογράφοι να φοβηθούν και να σταματήσουν το ερευνητικό τους έργο, αλλά αντίθετα να γίνουν περισσότεροι αυτοί που θα προσπαθούν και θα αναζητούν την αλήθεια και την πραγματικότητα

Θα γίνει έτσι; Μακάρι…το ελπίζουμε και το ευχόμαστε…

Υ.Γ.: Δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε περαιτέρω τη στάση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος “αντέδρασε” με καθυστέρηση 24 ωρών – την ώρα που ακόμα και η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωκοινοβουλίου εξέφρασαν δημόσια την καταδίκη τους για τη δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ ελάχιστα λεπτά αργότερα.

Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε είναι το παρακάτω κείμενο, το οποίο κυκλοφορεί στα social media τις τελευταίες ώρες:

Μαλτα: Η δολοφονία της δημοσιογράφου D. C. Galizia, οδηγεί σε παραίτηση του πρωθυπουργού Joseph Muscat
Σλοβακία: Η δολοφονία του δημοσιογράφου Jan Kuciak, οδηγεί σε παραίτηση του πρωθυπουργού Robert Fico
Ελλάδα: Η δολοφονία του Γιώργου Καραϊβαζ οδηγεί σε συγκάλυψη και μιντιακη ομερτά

Και εμείς θα προσθέσουμε:

Η δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ οδηγεί σε ένα “καλό τριήμερο” για την ελληνική κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό μας…