Τα όσα εκτυλίχθηκαν στη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ικαρία -με αποκορύφωμα το γεύμα που παρατέθηκε στο σπίτι του βουλευτή Σάμου της ΝΔ Χριστόδουλου Στεφανάδη στον Εύδηλο-,

αποδεικνύει πως η κυβέρνηση έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τη φράση του Ιουλίου Καίσαρα “Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια.”

Διότι δεν γίνεται από τη μια να ζητάει η κυβέρνηση ολοένα και πιο αυστηρά μέτρα για την αποτροπή συνωστισμών (ακόμα και μέτρα που, υπό άλλες συνθήκες, θα θύμιζαν ακόμα και στρατιωτικά καθεστώτα, όπως η απαγόρευση κυκλοφορίας -στα μεγάλα αστικά κέντρα- μετά τις 6 το απόγευμα),

και την ίδια στιγμή η ίδια κυβέρνηση να τα παραβιάζει -και μάλιστα “κατάμουτρα”!

Και δεν μιλάμε τόσο για το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης ταξίδεψε στην Ικαρία – άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μιλάμε για τον πρωθυπουργό της χώρας, ο οποίος θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να περιοδεύει ανά την Ελλάδα ^(*) – όσο κυρίως για τις εικόνες συνωστισμού που θύμισαν τα γνωστά μας “κορονοπάρτι” που τόσο πολύ κυνηγάνε, τελευταία, οι αρχές

Οι δικαιολογίες του κ. Στεφανάδη πως “επρόκειτο για ένα πρόχειρο και σύντομο γεύμα, με τήρηση όλων των μέτρων” μάλλον προκαλούν θυμηδία, από τη στιγμή που υπήρχε η ασφάλεια του κ. Μητσοτάκη, η οποία θα έπρεπε να φροντίσει για την εφαρμογή των μέτρων -και που, όπως αποδεικνύεται από τις φωτογραφίες, δεν το έκανε. Ίσα ίσα, αυτές ακριβώς οι δικαιολογίες προκαλούν.

Και δεν μας απασχολεί προσωπικά το τι λέει η “άλλο που δεν ήθελα” αντιπολίτευση (η οποία, την ίδια ώρα, βαφτίζει τις μεγάλες συγκεντρώσεις πολιτών κατά των κυβερνητικών αποφάσεων -όπως αυτές για την παιδεία και τα πανεπιστήμια- ως “γνήσιες δημοκρατικές αντιδράσεις του λαού” – προφανώς εκεί δεν “πιάνει” ο κορωνοϊός)

όσο -κυρίως- το τι εικόνα δίνει η κυβέρνηση στην υπόλοιπη κοινωνία!

Διότι αν τυχόν αποφασίσουν, εντός της εβδομάδας, οι καταστηματάρχες του χώρου της εστίασης να ανοίξουν τα μαγαζιά τους (μετά από τόσους μήνες υποχρεωτικού lockdown), θα έχουν κάθε δίκιο να γυρίσουν και να πουν “Μα ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν τηρεί αυτά που αποφασίζει, γιατί να το κάνουμε εμείς;”

Διότι οι πολίτες που κυκλοφορούν στους δρόμους της Καβάλας (αλλά και των άλλων αστικών κέντρων) θα έχουν κάθε δίκιο να διαμαρτυρηθούν εναντίον μιας κυβέρνησης που -αποδεδειγμένα- γυρίζει και τους λέει “Κλειστείτε εσείς στα σπίτια σας, εμείς θα τριγυρνάμε όποτε θέλουμε και θα συνωστιζόμαστε όποτε θέλουμε!”

Διότι όλοι όσοι ελέγχονται από την αστυνομία για το αν τηρούν τα μέτρα ατομικής προστασίας (όπως π.χ. οι μάσκες) και αποστάσεων θα γυρίσουν και θα πουν “Πηγαίνετε πρώτα να ελέγξετε τους υπουργούς και τους βουλευτές, και μετά εμάς!”

Με απλά λόγια…“Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράταγες!”

(*) Το τονίζουμε αυτό διότι διαβάσαμε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας “Έθνος”, στο οποίο μεταξύ άλλων τονιζόταν πως “Οι πολίτες στο σπίτι από τις 6 κι ο πρωθυπουργός στα νησιά για επιθεώρηση. Ένα Σαββατοκύριακο στην Ικαρία για επιθεώρηση των εμβολιασμών που γίνονται οριζόντια στον εκεί πληθυσμό και με τις θερμοκρασίες ασυνήθιστα για την εποχή υψηλές, εν μέσω πανδημίας, προκαλεί. Ιδίως όταν συμπίπτει με την επιβολή μέτρων που δοκιμάζουν τις αντοχές μιας κουρασμένης και συγχρόνως αγχωμένης κοινωνίας που αδυνατεί να δει διέξοδο σ’ όλη αυτήν την πανδημική κρίση.”

Ούτε λίγο ούτε πολύ, δηλαδή, σύμφωνα με αυτόν που έγραψε το άρθρο ο πρωθυπουργός θα πρέπει να παραμένει μέσα στο σπίτι του ή στο γραφείο του επειδή και οι υπόλοιποι Έλληνες (υποτίθεται πως) κάνουν το ίδιο.

Εμείς δεν λέμε αυτό. Ναι, πρέπει ο πρωθυπουργός να έχει τη δυνατότητα να μετακινείται από έναν νομό σε έναν άλλο. Αλλά να τηρεί όλα τα προβλεπόμενα μέτρα που ισχύουν (με δική του απόφαση) για όλους τους υπόλοιπους πολίτες. Αλλιώς…

Στα ψιλά πέρασε η ομολογία του υπουργού Ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη πως, αν και οι λοιμωξιολόγοι είχαν εισηγηθεί υπέρ της επιβολής καραντίνας στην Θεσσαλονίκη πριν τις 26 Οκτωβρίου 2020 (ημέρα εορτασμού του Αγίου Δημητρίου), η κυβέρνηση αποφάσισε να αγνοήσει αυτήν την εισήγηση “από σεβασμό προς την Ορθοδοξία”.

Για την ακρίβεια, ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε (στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ) τα εξής: «Θέλω να είμαι ειλικρινής, ένας από τους λόγους που ελήφθη η απόφαση για την καραντίνα αυτής της εβδομάδος, ήταν το προηγούμενο της Θεσσαλονίκης… Τότε κάποιοι λοιμωξιολόγοι μάς έλεγαν ότι θα έπρεπε να γίνει καραντίνα στη Θεσσαλονίκη πριν την εορτή του Αγίου Δημητρίου. Εμείς από σεβασμό στην παράδοση, στην Ορθοδοξία στην πίστη, δεν βάλαμε καραντίνα πριν τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου, θυμίζω ότι αυτό ήταν το βασικότερο λάθος που έγινε στη Θεσσαλονίκη, και το παραδέχθηκε και ο πρωθυπουργός στη Βουλή»

Βέβαια δεν μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι καλύτερο σε αυτή τη χώρα της “φαιδρά πορτοκαλέας” – για πολλούς και διάφορους λόγους. Όχι τόσο, όμως, διότι στη συνείδηση των περισσότερων συμπολιτών τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έχουν χάσει την αξιοπιστία τους (είναι και αυτό, αλλά πολλές φορές “βολεύει” να ρίξουμε το φταίξιμο στα “κακά ΜΜΕ” και να απεμπολήσουμε τις δικές μας ευθύνες για το τι θεωρούμε “αξιόπιστα ΜΜΕ”), αλλά για διαφορετικό λόγο:

Διότι αν τυχόν τολμήσει κάποιος και πει κάτι που μπορεί να θεωρηθεί ενάντιο (ή έστω διαφορετικό) στην θρησκεία, αυτομάτως χαρακτηρίζεται “άθεος”, “άπατρις” και “ανθέλληνας” (τα τελευταία χρόνια μπορεί να το χαρακτηρίσουν και ως “ΣΥΡΙΖΑίο” και “ισλαμολάγνο”).

Το πρόβλημα, βέβαια, σε αυτή την περίπτωση είναι ότι η “μπάλα” δεν παίρνει μόνο αυτούς που είναι δεδηλωμένα άθεοι (που, για να είμαστε ειλικρινείς, είναι λιγοστοί) αλλά -κυρίως- αυτούς που καυτηριάζουν και κριτικάρουν το πως ο κόσμος αντιλαμβάνεται την έννοια “θρησκεία”.

Διότι όταν ο περισσότερος κόσμος (υπάρχουν, φυσικά, και οι φωτεινές εξαιρέσεις) δείχνει να αντιλαμβάνεται πως η θρησκεία είναι “Πάμε 2-3 φορές τον χρόνο στην εκκλησία, ίσα ίσα να κάνουμε τις προσευχές μας και να προσκυνήσουμε την εικόνα, και φεύγουμε άρον άρον. Το κάναμε το καθήκον μας στον Χριστό, ας κάνουμε τώρα τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που δίδασκε“, κάτι δεν πάει καλά.

Ειδικά δε όταν τα αποκαλεί όλα αυτά “έθιμο” (άντε τώρα να του δώσεις να καταλάβει πως η θρησκεία είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό έθιμο – είναι τρόπος ζωής).

Και όμως…όλοι αυτοί είναι που όχι απλά διαμαρτύρονται συνεχώς για τους κλειστούς ιερούς ναούς αλλά μιλάνε ακόμα και για “πόλεμο κατά της Ορθοδοξίας” (λες και μόνο στην Ελλάδα έχουμε κορωνοϊό) πίεσαν την εκκλησιαστική ηγεσία της χώρας (μια ηγεσία η οποία μέχρι τώρα –σε γενικές γραμμές– είχε δείξει αρκετά μεγάλη αυτοσυγκράτηση) σε τέτοιο βαθμό ώστε να προχωρήσει σε αυτό το μίνι-“αντάρτικο” ενάντια στα μέτρα κατά της διάδοσης του κορωνοϊού και να αποφασίσει να ανοίξουν οι ιεροί ναοί για τους πιστούς τα Θεοφάνια.

Και το θέμα δεν είναι αν τηρήθηκαν τα μέτρα προστασίας κατά του κορωνοϊού (που ναι, τηρήθηκαν από τους ιερείς).

Το θέμα είναι πως, με αυτό τον τρόπο, με αυτό το “αντάρτικο”, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έστειλε σε όλη την υπόλοιπη κοινωνία (που στενάζει κάτω από το 2ο lockdown) το μήνυμα πως την έχει γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων της και πως θα κάνει αυτό που θέλει όποτε θέλει.

Ξεχνώντας, όμως, πως δεν κυβερνάει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αλλά η (εκλεγμένη από τον λαό, είτε μας αρέσει είτε όχι) κυβέρνηση. Ξεχνώντας, επίσης, πως στην περίπτωση που γίνει κάποια “στραβή” και εντοπιστούν νέα κρούσματα, το “ανάθεμα” δεν θα πέσει στην εκκλησία αλλά στην κυβέρνηση.

Αλήθεια, θα αρέσει στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο αν αύριο βγουν οι εμπορικοί σύλλογοι σε όλη τη χώρα και πουν “Ανοίγουμε τα μαγαζιά μας και εμείς, αφού επιτρέψατε να ανοίξουν οι ιεροί ναοί”;

Εκτός και αν αυτός ήταν ο σκοπός της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου: Να ξεκινήσει τη δική της “επανάσταση” απέναντι στο κράτος και να ξεσηκώσει όλους τους Έλληνες εις βάρος του κράτους.

Αν είναι έτσι, κανένα πρόβλημα – μαζί τους. Αλλά ας το ανακοινώσουν, ας το γνωστοποιήσουν (εκτός και αν περιμένουν την 25η Μαρτίου ώστε να συμπληρωθούν 2 αιώνες από την Ελληνική Επανάσταση).

Και όχι μόνο αυτό: ας κάνουν γνωστό το πώς από τη μια θα μας βοηθήσει να απαλλαγούμε από τον κορωνοϊό, και από την άλλη θα μπορέσει να στηρίξει όλη (μα όλη) την κοινωνία που ζει καθημερινά με τον φόβο της πείνας, της ανεργίας και της ανέχειας.

Διότι μην περιμένετε να φύγει ο κορωνοϊός (και ο κάθε ιός) με τις προσευχές και τις μετάνοιες. Έχει αποτύχει αυτό το πράγμα, αιώνες τώρα. Και με τον λοιμό της αρχαίας Αθήνας (του 429 π.Χ.) απέτυχαν οι προσευχές, και με τον “Μαύρο Θάνατο” του 14ου αιώνα, και με την “Ισπανική Γρίπη” αλλά και με πολλές ασθένειες για τις οποίες, τελικά, καταλήξαμε να εμπιστευτούμε την επιστήμη (1).

Αυτά τα ολίγα…

Υ.Γ. 1: Η ομολογία του Άδωνι Γεωργιάδη δεν μπορεί, φυσικά, παρά να θεωρηθεί ένα ακόμα φιάσκο της κυβέρνησης -η οποία, ούσα “μεθυσμένη” από την επιτυχία του 1ου lockdown, έχει κυριολεκτικά “χάσει τα αυγά και τα πασχάλια”.

Και φυσικά αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την ωμή παραδοχή πως η δημόσια υγεία θυσιάστηκε στον βωμό της Ορθοδοξίας (ή, για να είμαστε λίγο πιο κυνικοί, στον βωμό του φόβου για χαμένες ψήφους από ένα σεβαστό κομμάτι της εκλογικής βάσης της ΝΔ)

Έχει να κάνει γενικότερα με την έλλειψη ψυχραιμίας από πλευράς πολλών κυβερνητικών στελεχών. Μια έλλειψη που γίνεται πια ολοένα και πιο φανερή –με μεγαλύτερο θύμα της την αγορά που δέχεται τα τελευταία χτυπήματα προτού ξεψυχήσει.

Αν ο κ. Γεωργιάδης (ο υπουργός Ανάπτυξης, μην το ξεχνάμε) είναι ευχαριστημένος με το ότι προτίμησε τον συνωστισμό στον Άγιο Δημήτριο από το να δώσει μια ικμάδα ελπίδας και ανάπτυξης στην ψυχορραγούσα αγορά, τότε δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε οποιαδήποτε συζήτηση…

Υ.Γ. 2: Κούρασε, επίσης, η φλυαρία για το ότι “τα σούπερ μάρκετ είναι ανοιχτά και οι εκκλησίες όχι”. Κούρασε αυτή η φλυαρία με το ότι “στα σούπερ μάρκετ δεν κολλάει ο κορωνοϊός αλλά στην εκκλησία κολλάει”.

Παντού κολλάει, κυρίες και κύριοι, ο κορωνοϊός. Παντού. Και στα σούπερ μάρκετ και στις εκκλησίες και στα μέσα μαζικής μεταφοράς (που ναι, έπρεπε να είχαν ενισχυθεί ακόμα περισσότερο, ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα) και στις πλατείες και σε άλλους κλειστούς χώρους…παντού!

Θέλετε να τα κλείσουμε όλα; Κανένα πρόβλημα! Αλλά μετά μη τυχόν και παραπονεθείτε πως δεν έχουμε τρόφιμα για να φάμε. Διότι σε αυτή την περίπτωση θα σας πούμε το εξής απλό: “Στα σούπερ μάρκετ κολλάει ο κορωνοϊός. Για αυτό τα έχουμε κλειστά. Αυτό δεν ζητήσατε, κύριοι;”

(1) Αρκεί να σκεφτούμε μόνο αυτό: Όλα τα εμβόλια που κάνουμε από μικρή ηλικία -και δεν μιλάμε για το εμβόλιο του κορωνοϊού, αλλά για όλα τα άλλα- τα κάνουμε διότι, στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Άγγλος Έντουαρντ Τζένερ αγνόησε τον Κλήρο (που ισχυριζόταν ότι ο εμβολιασμός ήταν απεχθής πράξη και ενάντια στη θεϊκή θέληση) και προχώρησε κανονικά με τις έρευνες για το εμβόλιο κατά της ευλογιάς (που εκείνα τα χρόνια αποτελούσε πραγματική μάστιγα). Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν ο Τζένερ (η ανακάλυψή του οποίου θεωρείται ότι έσωσε περισσότερες ζωές σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ανακάλυψη) είχε υποκύψει στις αντιδράσεις του Κλήρου;

Χαίρετε, κυρίες και κύριοι…

Την ώρα που όλος ο τουριστικός κόσμος της χώρας αδυνατεί να προβλέψει το πώς θα εξελιχτεί το 2021 (λόγω του κορωνοϊού) και την ώρα που η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών (όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο) που θέλουν να ταξιδέψουν το σκέφτονται όχι μόνο 2 αλλά και 3 και 4 φορές, κάποιοι άλλοι ονειρεύονται κρουαζιέρες και κρουαζιερόπλοια που θα κατακλύζουν το επιβατικό λιμάνι της Καβάλας “Απόστολος Παύλος”.

Βέβαια δεν είναι κακό να ονειρεύεσαι και να έχεις στόχους και φιλοδοξίες. Δεν είναι κακό να προσπαθείς να πάρεις μέρος σε συσκέψεις και σε γενικές συνελεύσεις (όπως αυτή της Μεσογειακής Ένωσης Λιμένων Κρουαζιέρας, στην οποία πήρε μέρος πρόσφατα ο Οργανισμός Λιμένος Καβάλας), ούτε να προσπαθείς να ξανα-ματα-επενδύσεις στον πολιτισμό σου, την ιστορία σου και την γαστρονομία σου (τόσα χρόνια τα ακούμε αυτά, μα καλά δεν τα βαρεθήκαμε; )

Αλλά προτού μιλήσεις ανοιχτά για τα όνειρά σου (και τα αποστείλεις προς δημοσίευση στον τοπικό τύπο) καλό είναι πρώτα να έχεις κάποιες στέρεες βάσεις, να έχεις συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους και -εφόσον δεν γνωρίζεις πώς να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου- να εμπιστεύεσαι τους κατάλληλους ανθρώπους.

Κάτι που στην περίπτωση των κρουαζιερόπλοιων στα μέρη μας (που τόσο πολύ τα ονειρευόμαστε ασχέτως αν δεν βλέπουμε να υπάρχει κάποιο σοβαρό αντίκρισμα από την άφιξή τους) δεν βλέπουμε να ισχύει – ειδικά το τελευταίο με την εμπιστοσύνη στους κατάλληλους ανθρώπους.

Μάς εκπλήσσει δυσάρεστα το γεγονός ότι η διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Καβάλας (η οποία, τελευταία, μαθαίνουμε πως τελεί υπό κατάσταση “εμφυλίου πολέμου”) δεν ενδιαφέρθηκε να απαντήσει στα δημοσιεύματά μας για τη συνεργασία με την εταιρεία Five Senses του Ιωάννη Μπρα, αλλά δεν πειράζει: ας μείνει με τα “διθυραμβικά” δελτία τύπου!

Εμείς, όμως, θα συνεχίσουμε (και με αυτό αλλά και με πολλά άλλα θέματα που σχετίζονται με τον ΟΛΚ) και θα απευθύνουμε και άλλα ερωτήματα:

α) Αν και εφόσον όντως υπάρχουν άλλες προσφορές που κατατέθηκαν σε αυτή την “παράξενη” και fast-track διαγωνιστική διαδικασία για την επιλογή της Five Senses, αληθεύει το γεγονός πως ακόμα και σήμερα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ΟΛΚ αγνοούν ποιες προσφορές κατατέθηκαν και πώς επιλέχτηκε η Five Senses;

β) Αληθεύουν τα όσα γράψαμε στο τελευταίο μας δημοσίευμα περί των σχεδίων για την θωράκιση του λιμανιού μας σε περίπτωση εμφάνισης κρουσμάτων COVID-19 (δείτε εδώ), πως τα μέλη της Five Senses (ένας πτυχιούχος structural engineering με ειδίκευση στο Project Management και στη διαχείριση κινδύνων από πυρηνικές καταστροφές που ουδέποτε έπεισε πως έκανε δουλειά στο λιμάνι του Ηρακλείου, ένας πληροφορικάριος που εσχάτως δηλώνει και εκπρόσωπος τύπου κομματικής οργάνωσης στην Κρήτη και μια πτυχιούχος τουριστικών σπουδών) δεν έχουν την παραμικρή ιδέα από λοιμωξιολογία και, συνεπώς, είναι ακατάλληλοι για την εκπόνηση ενός σχεδίου για την προστασία απέναντι στον κορωνοϊό; Αν ναι (και δεν είναι κακό να μην ξέρουν από λοιμωξιολογία), με ποιο κριτήριο επιλέχτηκαν από τον Οργανισμό Λιμένος Καβάλας;

γ) Αληθεύουν τα όσα δήλωσε στο Kavala Portal ο διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Λιμένος Ηρακλείου Μηνάς Παπαδάκης πως η κυβέρνηση έχει στα χέρια της ένα πλήρες σχέδιο θωράκισης των λιμανιών από περιστατικά COVID-19 (εκπονημένο από τον Ο.Λ.Η.), το οποίο μπορεί να δώσει δωρεάν σε όποια λιμάνια το ζητήσουν -αλλά εμείς στην Καβάλα είμαστε πολύ “large” και θέλουμε να δώσουμε και χρήματα;

δ) Αληθεύει η πληροφορία πως ο Οργανισμός Λιμένος Ηρακλείου έχει αποστείλει εξώδικο (από το καλοκαίρι) στην Five Senses, ζητώντας την απαλοιφή οποιασδήποτε αναφοράς (από μέρους της τελευταίας) στα όποια “έργα και ημέρες” της στο λιμάνι του Ηρακλείου; (όχι πως αυτό αφορά ιδιαίτερα την Καβάλα, αλλά φανταζόμαστε ότι καταλαβαίνετε πως δεν είναι και πολύ “κομψό” να έχουμε στα μέρη μας μια εταιρεία που έχει έδρα το Ηράκλειο, με ανθρώπους που εργάστηκαν επί χρόνια στο Ηράκλειο -ας μην ξεχνάμε πως ο κ. Ιωάννης Μπρας διετέλεσε επί 5 χρόνια πρόεδρος του Ο.Λ.Η.-, και που τώρα το Ηράκλειο δεν θέλει ούτε να την ξέρει; )

ε) Έχουν εξασφαλιστεί ο ΟΛΚ, η “ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ” και το Επιμελητήριο Καβάλας (οι 3 φορείς που υπέγραψαν συμβάσεις με την Five Senses) πως, στην περίπτωση ζημίας θα αποζημιωθούν για συμβάσεις συνολικού ύψους περίπου 20.000 € από μια επιχείρηση με μετοχικό κεφάλαιο μόλις 1.000 €;

στ) Να αναμένουμε απαντήσεις στα προαναφερθέντα ερωτήματα ή “τζάμπα καίει η λάμπα“;

Αυτά προς το παρόν, θα επανέλθουμε…

“Χάθηκε η μπάλα” στην Βουλή, το μεσημέρι της Τρίτης 15 Δεκεμβρίου 2020, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2021.

Αφορμή στάθηκε… μια ατάκα της βουλευτή Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ Τάνιας Ελευθεριάδου (στη διάρκεια της ομιλίας της) η οποία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και έστρεψε το ενδιαφέρον μακριά από όλα όσα είπε από το βήμα της Βουλής.

Συγκεκριμένα, η κ. Ελευθεριάδου είπε (απευθυνόμενη στα στελέχη της ΝΔ που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής) ότι “Ενώ γνωρίζετε πως έχετε αποτύχει παταγωδώς έρχεστε εδώ να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα και να ικανοποιήσετε τον εγωκεντρικό επιδειξία ανέμελο αρχηγό σας”

Η λέξη “επιδειξίας” είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί βουλευτές της ΝΔ να μιλήσουν για “υβριστικούς χαρακτηρισμούς” και να ζητήσουν την άμεση ανάκλησή της. Μάλιστα, ο εκτελών χρέη προέδρου της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης ζήτησε την διαγραφή του χαρακτηρισμού και ζήτησε από την κ. Ελευθεριάδου να ξανασκεφτεί τι είπε, ρωτώντας την αν  αντί για «επιδειξίας» ήθελε να πει «επιδειξιομανής».

Τελικά η κ. Ελευθεριάδου διευκρίνισε ότι αυτό που εννοούσε ήταν: «επιδεικνύει πλούτη και χλιδή με τη σύζυγό του εν μέσω πανδημίας». Ο Νικήτας Κακλαμάνης εξήγησε στη βουλευτή: «Άρα εννοούσατε επιδειξιομανία. Αυτός που διαβάζει τα πρακτικά στο μέλλον δεν καταλαβαίνει τι θέλατε να πείτε. Άλλο η επιδειξιομανία κι άλλο ο επιδειξίας!».

Επ’αυτού έχουμε να επισημάνουμε τα εξής:

Πριν από περίπου 30 χρόνια ο (μακαρίτης πια) Χάρρυ Κλυνν, στον δίσκο του “Natin, Fatin” είχε μιλήσει για τον (επίσης μακαρίτη πια) Ανδρέα Παπανδρέου, λέγοντας (μεταξύ άλλων) τα εξής:

“Λέτε ότι αυτός και γράφει και ομιλεί σωστά την ελληνική γλώσσα…Δεν λέω, αυτός μπορεί και να την γράφει και να την ομιλεί σωστά. Ποιος, όμως, τον καταλαβαίνει;

Όταν λέει ο Ανδρέας ‘με βάση την ετεροχρονισμένη δομική αντιπαλότητα’ εσείς τι καταλαβαίνετε; Δεν καταλαβαίνετε τίποτα…”

Τώρα θα μας πείτε: “Μα καλά, βρε παιδιά, τι θέλετε και ασχολείστε τώρα με τον Χάρρυ Κλυνν και τον Ανδρέα Παπανδρέου; Τι σχέση έχουν με το θέμα μας;”

Και όμως…έχουν! Διότι αυτό ακριβώς έγινε και με την κ. Ελευθεριάδου!

Ναι, μίλησε και έγραψε σωστά την ελληνική γλώσσα. Ναι, τόσο το λεξικό του Μπαμπινιώτη όσο και το λεξικό του Τριανταφυλλίδη συνδέουν, ως συνώνυμες, την λέξη “επιδειξίας” με την λέξη “επιδειξιομανής” (αν και ο Τριανταφυλλίδης κάνει λόγο για “καταχρηστική σύνδεση”).

Όμως η κ. Ελευθεριάδου αγνόησε (άθελα ή ηθελημένα, αυτό η ίδια το ξέρει) πως στην συνείδηση και στο μυαλό των περισσότερων Ελλήνων οι 2 αυτές λέξεις (“επιδειξίας” και “επιδειξιομανής”) δεν ταυτίζονται. Αγνόησε, δε, πως στη διάρκεια της ομιλίας της στην Βουλή δεν απευθυνόταν σε ορισμένους λόγιους ή μόνο στους βουλευτές, αλλά σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό – ο οποίος δεν μπορεί απαραίτητα να ξέρει αν οι 2 αυτές λέξεις είναι συνώνυμες ή όχι.

Είναι σαν τους όρους Internet και Διαδίκτυο. Για την μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών μας, οι 2 αυτοί όροι είναι ταυτόσημοι -απλά η λέξη “Internet” είναι αγγλική ενώ η λέξη “Διαδίκτυο” θεωρείται η μετάφραση της “Internet”. Όμως αυτό, από καθαρά τεχνοκρατικής άποψης, είναι εντελώς λάθος. Διότι το Internet είναι ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ Διαδικτύου – δεν ισχύει, δηλαδή, η φράση “Το Internet είναι ΤΟ Διαδίκτυο”.

Εν ολίγοις: λίγη προσοχή με τις εκφράσεις σας και τον λόγο σας, βρε παιδιά (αυτό δεν ισχύει μόνο για την κ. Ελευθεριάδου, αλλά για όλους – “μαργαριτάρια” έχουμε πετύχει και σε άλλα κόμματα)! Μην κοιτάζετε μόνο αν αυτό που λέτε είναι σωστό γραμματικά, συντακτικά ή ορθογραφικά – κοιτάζετε ακόμα και αν αυτό που λέτε μπορούν να το καταλάβουν όσοι τα ακούνε…

Για την ιστορία

Επειδή κάποια τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ παρεξηγήθηκαν για το ότι δεν έτυχε αναφοράς από τα ΜΜΕ η ομιλία της κ. Ελευθεριάδου -πέραν, φυσικά, της λέξης “επιδειξίας”-, σάς την παραθέτουμε (όπως και την απάντησή της στα περί της λέξεως “επιδειξίας”):

Μπορεί όλοι μας να ζούμε, τους τελευταίους μήνες, στον ρυθμό του κορωνοϊού…

μπορεί η διάθεση των περισσότερων συμπολιτών μας -εν όψει και των Χριστουγέννων– να μην είναι η καλύτερη δυνατή,

όμως ακόμα και μέσα σε αυτές τις τόσο περίεργες και δύσκολες στιγμές “δεν πρέπει να μας παίρνει από κάτω”!

Και μπορεί φέτος να μην έχουν προγραμματιστεί χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις από τους δήμους, ωστόσο ακόμα και έτσι μπορούν να γίνουν άλλες, διαφορετικές “εκδηλώσεις” για να μεταδοθεί το μήνυμα των Χριστουγέννων -κυρίως στα παιδιά μας.

Και ας μη συμμετέχουν, απαραίτητα, οι δήμοι στην οργάνωση τους -αν θέλουν, βέβαια, να βοηθήσουν δεν θα πει κανένας “όχι”.

Τι γίνεται στην Κατερίνη

Πριν από λίγες ημέρες, λοιπόν, διαβάσαμε μια είδηση για το πώς σκέφτονται να διοργανώσουν χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις στην Κατερίνη – με πρωτοβουλία πολιτών της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας και του δήμου Κατερίνης.

Συγκεκριμένα, το “Χριστουγεννιάτικο Χωριό” (όπως ονομάζεται ο χώρος διεξαγωγής των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στην Κατερίνη) θα στηθεί φέτος σε ένα κτίσμα στην πρωτεύουσα του νομού Πιερίας (με την επωνυμία “Καπνικός Σταθμός”). Από εκεί θα μεταδίδονται μέσω livestreaming, σε πραγματικό χρόνο, ποικίλες δραστηριότητες κι ακόμη κι ο Άγιος Βασίλης θα χρησιμοποιεί το τάμπλετ του για να συνομιλεί με τα παιδιά.

Σε σχετική ανάρτηση στα social media αναφέρεται το εξής:

«Τίποτα δεν πρόκειται να μας εμποδίσει! Αποφασίσαμε να στήσουμε το 7ο Χριστουγεννιάτικο Χωριό, έτσι όπως το στήνουμε κάθε χρόνο, έστω κι αν είναι μόνο για μία φωτογράφιση. Η αυλή μας θα φορέσει και πάλι τα γιορτινά της!

Θα στήσουμε τη φάτνη, το χριστουγεννιάτικο δέντρο, θα ανάψουμε τις φωτιές, θα στρώσουμε άχυρα παντού και θα ετοιμάσουμε τη γωνία του Άη Βασίλη ο οποίος κάθε βράδυ θα διαβάζει από την πολυθρόνα του παραμύθια στα παιδιά.

Περισσότερες διευκρινίσεις έδωσε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Ηλίας Τσολακίδης, ιδρυτικό μέλος της εθελοντικής ομάδας:

«Ο Άι Βασίλης θα διαβάζει καθημερινά ένα παραμύθι από την αυλή, καθισμένος δίπλα στη φωτιά. Στην Παραμυθούπολη, η Λήδα με την Αθηνά, οι οποίες είναι αδερφές, θα παίζουν μία θεατρική παράσταση. Στο Αράνι η οικογένεια του Γιώργου και της Βάσως θα παίξουν κουκλοθέατρο, επίσης πατέρας και κόρη θα ανεβάσουν μια παράσταση, ενώ κάθε βράδυ στις 7 θα σηκώνονται από την αυλή 10 πανέμορφα αερόστατα για να φωτίσουν τον ουρανό και να τα χαρούν όλα τα παιδιά της πόλης από το μπαλκόνι του σπιτιού τους»

Γιατί όχι και στην Καβάλα;

Και η ερώτησή μας είναι απλή: Πόσο δύσκολο είναι να διοργανωθεί κάτι παρόμοιο και στην Καβάλα;

Δεν χρειάζονται πολλά πράγματα για να στηθεί κάτι τέτοιο και στον δήμο μας (αλλά και σε οποιοδήποτε από τους υπόλοιπους 3 δήμους του νομού μας):

α) Κτίρια υπάρχουν, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολύ εύκολα και άμεσα.

– Θέλετε τη Δημοτική Καπναποθήκη Καβάλας;
– Θέλετε το Καλογερικό στον Λιμένα Θάσου;
– Θέλετε το αμφιθέατρο “Φρίξος Παπαχρηστίδης” στην Ελευθερούπολη;
– Θέλετε το δημοτικό θέατρο Χρυσούπολης;
– Θέλετε και άλλους κλειστούς χώρους π.χ. σε Κρηνίδες, Κεραμωτή, Νέα Πέραμο, Νικήσιανη, Λιμενάρια, Θεολόγο και αλλού;

Δόξα τω θεώ, υπάρχουν δεκάδες αξιοπρεπέστατοι κλειστοί χώροι σε όλο τον νομό Καβάλας)

β) Εξοπλισμός και λογισμικό για live streaming υπάρχει σε όλους τους δήμους – και έχει ήδη χρησιμοποιηθεί με επιτυχία ακόμα και για τη ζωντανή μετάδοση εκδηλώσεων όπως το Cosmopolis

γ) Τα άτομα που μπορούν να συμμετέχουν σε τέτοιες εκδηλώσεις υπάρχουν παντού και -είμαστε βέβαιοι πως- έχουν όλη την καλή διάθεση να συμμετέχουν. Τα παραδείγματα που αναφέρουμε είναι ενδεικτικά (προφανώς και υπάρχουν πολύ περισσότεροι συνάνθρωποί μας):

– Θέλετε τους “Παραμυθάδες” για αφήγηση παραμυθιών; (Ας μη λησμονούμε τον διαγωνισμό παραμυθιού που διοργάνωσαν οι “Παραμυθάδες” και η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας στη διάρκεια του πρώτου lockdown)
– Θέλετε τους πολιτιστικούς συλλόγους που εδώ και πολύ καιρό έχουν (αναγκαστικά) αδρανοποιηθεί;
– Θέλετε ομάδες νέων παιδιών, όπως η Action Team και ο Σύλλογος Νέων Θάσου;
– Θέλετε χορωδίες από ωδεία και φιλαρμονικές – ή ακόμα και από το Μουσικό Σχολείο Καβάλας;
– Θέλετε ακόμα και τοπικά μουσικά σχήματα που θα παραχωρήσουν συναυλίες μέσω live streaming;

Αμφιβάλλουμε αν όλοι αυτοί (αλλά και όλοι όσοι λάβουν αντίστοιχες προτάσεις-καλέσματα) αρνηθούν να συμμετάσχουν – τουναντίον, θεωρούμε σίγουρο πως θα τρέξουν αμέσως για να βοηθήσουν, και θα το κάνουν και με μεγάλη τους χαρά.

Και αν χρειαστεί, προφανώς και μπορούν να αμειφθούν – ειδικά για τον δήμο Καβάλας, δεν νομίζουμε πως θα υπάρξει πρόβλημα αν δοθούν ορισμένα από τα χρήματα που είχαν προϋπολογιστεί για τις εκδηλώσεις του Cosmopolis αλλά δεν δαπανήθηκαν λόγω ματαίωσής τους. Αλλά σίγουρα το οποιοδήποτε κόστος θα είναι πολύ μικρότερο από άλλες εποχές

Επίλογος

Ναι, προφανώς όλες αυτές οι προτάσεις αποτελούν -κατά κάποιο τρόπο- “λύση ανάγκης”.

Ναι, προφανώς και τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που έχουμε γιορτάσει ποτέ στη ζωή μας.

Όμως ισχύει αυτό που είπαμε και στην αρχή: “δεν πρέπει να μας παίρνει από κάτω”. Το χρωστάμε και στους εαυτούς μας -αλλά κυρίως στα παιδιά μας!

Οι ιδέες υπάρχουν, το τεχνολογικό υπόβαθρο υπάρχει, (πιστεύουμε πως) η καλή διάθεση υπάρχει…

ιδού, λοιπόν, η ευκαιρία να μεταφέρουμε το μήνυμα των Χριστουγέννων στους δημότες μας (έστω και με αυτό τον, ομολογουμένως, ανορθόδοξο τρόπο).

Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο…

Έστω και αν η φετινή χρονιά αποτελεί για πολλούς από εμάς (όχι άδικα) τον ορισμό της “δίσεκτης” (ας όψεται ο κορωνοϊός και τα 2 lockdowns),

έστω και αν η διάθεση του κόσμου έχει πιάσει πλέον πάτο, με πάρα πολλές οικογένειες να μην έχουν ούτε τα βασικά για να βγάλουν τη μέρα,

έστω και αν λίγοι έχουν τη διάθεση να γιορτάσουν Χριστούγεννα, είτε λόγω της “νεκρής” αγοράς είτε λόγω των απαγορεύσεων στις μετακινήσεις (ακόμα και αν, σύμφωνα με έρευνες του skroutz.gr, η αγορά χριστουγεννιάτικων στολιδιών μέσω Internet έχει αυξηθεί σε επίπεδα άνω του 1000%),

δεν πρέπει να χάνουμε ποτέ την αισιοδοξία μας και την ελπίδα πως “θα περάσει και αυτό” και πως θα έρθουν καλύτερες ημέρες.

Δεν πρέπει να μας “πάρει από κάτω”, δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω. Σαφώς και χρειάζεται επαγρύπνηση, σαφώς και πρέπει να παίρνουμε τα μέτρα μας (όλοι, ακόμα και η κυβέρνηση), σαφώς και πρέπει να θυμόμαστε με θλίψη όσους έχασαν τη ζωή τους όντες φορείς του κορωνοϊού (αλλά και όλους όσους πέθαναν από άλλα αίτια), σαφώς και πρέπει να θυμόμαστε όλους όσους έχουν την ανάγκη μας (είτε φωνάζουν “βοήθεια” είτε, για τους δικούς τους λόγους, προτιμούν να παραμένουν στο σκοτάδι), σαφώς και δεν βλέπουμε αυτή τη στιγμή φως στο τούνελ,

όμως δεν πρέπει να χάνουμε το κουράγιο μας και την αισιοδοξία μας.

Αυτό θα πρέπει να είναι το μήνυμα των φετινών εορτών: πως ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες θα τα καταφέρουμε!

Χρόνια πολλά!!!

Η φωτογραφία του άρθρου απεικονίζει τον στολισμό της πλατείας Νικοτσάρα, μπροστά από τις Καμάρες.

Μια υπόθεση που συγκλόνισε, τις τελευταίες ώρες, την πανελλήνια κοινή γνώμη είναι αυτή ενός 45χρονου συμπολίτη μας με αυτισμό, ο οποίος βρέθηκε δίπλα στην σωρό της 90χρονης μητέρας του (η οποία είχε αφήσει την τελευταία της πνοή 2 ημέρες νωρίτερα).

Αμφότεροι εντοπίστηκαν στο σπίτι τους, σε συνοικία της Καβάλας, καθώς ήταν θετικοί στον κορωνοϊό – αν και η 90χρονη εξέπνευσε, όπως όλα δείχνουν, από καρδιακή ανακοπή. Ο εντοπισμός τους κατέστη εφικτός μετά από επικοινωνία συγγενικού τους προσώπου με την αστυνομία.

Οι αστυνομικοί χρειάστηκε να σπάσουν την πόρτα του σπιτιού τους, όμως αυτό που αντίκρισαν τούς άφησε με το στόμα ανοιχτό: η 90χρονη, νεκρή, και ο γιος της ξαπλωμένος πάνω στη σωρό της, κλαίγοντας με αναφιλητά, και με την αναπνοή του να βγαίνει με δυσκολία.

Η υπόθεση έγινε γνωστή μέσω μιας ανάρτησης -στο Facebook- του Ηλία Τσιούλη, ενός πνευμονολόγου-εντατικολόγου που εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας.

Η υπόθεση του 45χρονου άνδρα (ο οποίος, μέχρι και αυτή την ώρα, νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση) είναι ενδεικτική μιας εικόνας μάρτυρες της οποίας γινόμαστε καθημερινά –παρά το ότι αυτή η εικόνα “κρύβεται” πίσω από τους 4 τοίχους των σπιτιών:

Πόσοι και πόσοι συνάνθρωποί μας στερούνται οποιασδήποτε επαφής με τον έξω κόσμο, είτε διότι έχουν βρεθεί θετικοί στον κορωνοϊό είτε είναι υγιείς αλλά αναγκάζονται να παραμένουν αποκλεισμένοι στο σπίτι τους;

Πόσοι και πόσοι συνάνθρωποί μας (κάθε ηλικίας) βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με το φάσμα της μοναξιάς και της απομόνωσης, χωρίς να περιμένουν έστω και ένα στήριγμα, μια επαφή, έστω μια “καλημέρα”;

Πόσες φορές περνάμε μπροστά από τα σπίτια γειτόνων μας, που γνωρίζουμε πως μένουν μόνοι τους, και απλά προσπερνάμε αδιάφορα; Χωρίς να δούμε αν είναι καλά οι άνθρωποι, αν χρειάζονται κάτι, χωρίς απλά να πούμε έστω και μια “καλημέρα”, έναν καλό λόγο “για να πάει καλά η μέρα τους”;

Δεν χρειάζεται να τα περιμένουμε όλα από το κράτος, τους αρμόδιους, τους υπεύθυνους που βρίσκονται στις θέσεις τους “διότι τους ψηφίσαμε”. Αν εμείς, όλοι μαζί, δοκιμάσουμε να βοηθήσουμε έστω και έναν συνάνθρωπό μας, πιστέψτε μας: ο κόσμος θα είναι πολύ καλύτερος!

Σκεφτείτε το…

Ο εορτασμός της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι ένα θέμα αρκετά περίπλοκο και ευαίσθητο. Ίσως ο όρος “αμφιλεγόμενη” να είναι λίγο “τραβηγμένος“, αλλά αν σκεφτεί κανείς πως ο εορτασμός της εξέγερσης προκαλεί κάθε χρόνο έντονες συζητήσεις και αντιπαλότητες μεταξύ όσων υποστηρίζουν τον αγώνα όσων αντιστάθηκαν στην χούντα των Απριλιανών και όσων είτε έχουν ιδεολογικές διαφορές με τους υποστηρικτές της εξέγερσης είτε απλά πιστεύουν πως “Πολυτεχνείο δεν υπήρξε ποτέ”, τότε δεν μπορεί παρά να δηλώσει πως ο όρος αυτός κάθε άλλο παρά υπερβολικός είναι.

Στόχος του παρόντος άρθρου δεν είναι να ασχοληθούμε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη σημασία της για την μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδος⁽¹⁾ αλλά με το πώς η επέτειος της εξέγερσης “συνδέεται” με το 2020 και τον κορωνοϊό!

Αφορμή στάθηκε η -κατά την ταπεινή μας άποψη- ανεκδιήγητη και αδικαιολόγητη απόφαση της Ελληνικής Αστυνομίας να απαγορεύσει όλες τις δημόσιες συναθροίσεις άνω των τεσσάρων ατόμων από την Κυριακή 15 ως και την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2020!

Όσο και αν κάποιοι προσπαθούν τώρα να δικαιολογήσουν την απόφαση αυτή, τονίζοντας πως έπρεπε να ληφθεί για την αποτροπή τυχόν συνωστισμών που θα μπορούσαν να “βοηθήσουν” την περαιτέρω μετάδοση του κορωνοϊού SARS-COV-2, η απλή λογική λέει πως η συγκεκριμένη απόφαση δεν θα έπρεπε καν να ληφθεί, από πολιτική αλλά και κοινωνική σκοπιά.

“Όλα τα είχε η Μαριωρή”…

Η ελληνική κοινωνία βιώνει ένα πρωτοφανές σοκ με τον 2ο, μέσα στο 2020, εγκλεισμό στα σπίτια (το γνωστό και lockdown). Για 2η φορά μέσα στο 2020 καλείται να παραμείνει στα σπίτια της, να στέλνει μηνύματα για να βγει από αυτά και -το κυριότερο- να βλέπει τις δουλειές της να κλείνουν, τα εισοδήματά της να μειώνονται ολοένα και περισσότερο και το άμεσο μέλλον της να φαντάζει ολοένα και πιο ζοφερό.

Και ναι, στο 1ο lockdown η κυβέρνηση είχε την απαραίτητη πίστωση χρόνου από την κοινωνία (με δεδομένο πως κανείς από εμάς δεν είχε ξαναβιώσει μια τέτοια κατάσταση – όχι μόνο σε επίπεδο Ελλάδος αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο). Ωστόσο πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει – και η κυβέρνηση δέχεται αρκετά σκληρή (και όχι άδικη, πολλές φορές) κριτική από την κοινωνία για τους χειρισμούς της και για το αν προετοιμάστηκε κατάλληλα για το 2ο lockdown (το οποίο όλοι προέβλεπαν και περίμεναν να έρθει – αν και όλοι απεύχονταν).

Και ναι, ας μην κοροϊδευόμαστε: ούτε εμείς τα κάναμε καλά, ούτε εμείς ήμασταν οι πλέον πειθαρχημένοι στα προληπτικά μέτρα. Και ας μη θέλουν κάποιοι να το παραδεχτούν (διαβάζω τις ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης και τις τοποθετήσεις της Έλενας Ακρίτα και αναρωτιέμαι αν απευθύνονται στους Έλληνες ή στους Σουηδούς – είναι σαν να νομίζουν πως εμείς τα κάναμε όλα τέλεια, ενώ δεν είναι έτσι!). Ξεχνάει κανείς τους συνωστισμούς στα beach bars το καλοκαίρι; Ξεχνάει κανείς (εδώ στην Καβάλα τα βλέπαμε) τις συγκεντρώσεις στην παραλιακή λεωφόρο (και το κυνηγητό του λιμενικού που έκλεινε το λιμάνι μπροστά στο τελωνείο); Ξεχνάει κανείς την μεγάλη συγκέντρωση έξω από το Εφετείο Αθηνών για την απόφαση της δίκης της Χρυσής Αυγής; Ξεχνάει κανείς το προσκύνημα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη; Όλα αυτά δεν ξεχνιούνται – ας μην κοροϊδευόμαστε.

Αλλά και η ίδια η κυβέρνηση δεν έκανε πάρα πολλά πράγματα σωστά (και τώρα προσπαθεί, με πλάγιο τρόπο, να παραδεχτεί πως δεν τα έκανε):

– άνοιξε τα σύνορα και τον τουρισμό με μεγάλη προχειρότητα. Και ναι, ο τουρισμός έπρεπε να ανοίξει και να λειτουργήσει. Αλλά με σοβαρούς ελέγχους στις πύλες εισόδου – κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ, ιδίως στα αεροδρόμια.
– λειτούργησε με εξίσου μεγάλη προχειρότητα στο θέμα της προετοιμασίας των σχολείων. Και ναι, πολλά από αυτά που ζητάει η αντιπολίτευση είναι υπερβολικά (όπως π.χ. η μείωση του μέσου όρου των μαθητών ανά τάξη σε 15 μέσα σε 3-4 μήνες, όταν οι ίδιοι τους ως κυβέρνηση ισχυρίζονται πως μείωσαν τον μέσο όρο από 25 σε 22 μέσα σε 3 χρόνια!), ωστόσο διαπιστώσαμε πως σε πάρα πολλά άλλα πράγματα η κυβέρνηση δεν έκανε σχεδόν τίποτα (π.χ. δεν έγινε καμία αναβάθμιση του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου ώστε να αντέξει όλο την ταυτόχρονη είσοδο χιλιάδων μαθητών την τηλεκπαίδευση, ούτε καν κάποια δοκιμή του όλου συστήματος σε πλήρη κλίμακα -κάτι που, σε συνδυασμό με την κατάρρευση των servers της Cisco, οδήγησε στο μπάχαλο της πρώτης ημέρας. Και φυσικά δεν ξεχνάμε την ιστορία με τις μάσκες)
– δεν βοήθησε με κανένα ουσιαστικό τρόπο στην ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς
– ελέγχεται πολύ σοβαρά για το αν και κατά πόσο ενίσχυσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας

Με αυτά και με αυτά φτάσαμε στο νέο αυτό lockdown, με τους αριθμούς των εντοπισθέντων φορέων του κορωνοϊού SARS-COV-2, των κρουσμάτων της COVID-19 και των θανάτων να αυξάνονται και με τα νεύρα της ελληνικής κοινωνίας να είναι “τεντωμένα”.

Και σε μια τέτοια περίπτωση απλά δεν προχωράς σε μια τέτοια κίνηση.

Είναι σαν να βλέπεις μπροστά σου τοίχο και εσύ, αντί να προσπαθήσεις να σκάψεις το έδαφος από κάτω του για να καταρρεύσει, να τρέχεις κατά πάνω του με το κεφάλι σου – ελπίζοντας πως θα πέσει!

Είναι σαν να έχεις κάνει “γκάφα” ως άντρας (π.χ. έχεις ξεχάσει την επέτειο γάμου ή τα γενέθλια της γυναίκας σου), να βλέπεις τη γυναίκα σου θυμωμένη και, αντί να παραδεχτείς πως έκανες γκάφα, να ζητάς και τα ρέστα!

Με απλά λόγια…“όλα τα είχε η Μαριωρή”

Άλλο που δεν ήθελαν…

Εδώ και πολλά χρόνια η επέτειος του Πολυτεχνείου θεωρείται μια γιορτή που τιμάται περισσότερο από τις δυνάμεις της Αριστεράς. Πέραν του ότι στην αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλ. ένα από τα κόμματα της Αριστεράς (που, εκτός του ότι ήταν στην εξουσία πριν τη σημερινή κυβέρνηση, δεν χάνει την παραμικρή ευκαιρία για να ασκήσει την δική του κριτική στην κυβέρνηση -ασχέτως αν ακόμα και τα ίδια τα μέλη του, συχνά, δείχνουν να μην πιστεύουν πως αυτά που προτείνουν θα μπορούσαν να τα πραγματοποιήσουν αν κυβερνούσαν τον τόπο), είναι ευρέως γνωστό πως οποιαδήποτε ενέργεια έχει έστω και την παραμικρή υποψία πως θίγει τα όποια κεκτημένα έχει η Αριστερά αντιμετωπίζεται με αρκετή σφοδρότητα από τους υποστηρικτές της.

Το έχουμε δει σε πάρα πολλές εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας -ακόμα και στις πιο “περίεργες”, όπως την ανεξέλεγκτη αφισοκόλληση και τη διανομή φυλλαδίων με πολιτικό περιεχόμενο έξω από σχολεία-, συνεπώς (ειδικά μετά και τη δίκη της Χρυσής Αυγής) ήταν κάτι παραπάνω από δεδομένο πως θα διεξάγονταν εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Αυτό θα έπρεπε να το περιμένουν στην κυβέρνηση. Και –κατά την ταπεινή μας άποψη– θα έπρεπε να κατανοήσουν στην κυβέρνηση πως, πέραν των μέτρων για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού, θα έπρεπε να υπάρχουν και οι απαραίτητες “βαλβίδες” εκτόνωσης των πολιτών (με την τήρηση, φυσικά, των προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας).

Όμως στην κυβέρνηση προτίμησαν “να χτυπήσουν με τη γροθιά τους το μαχαίρι” και να προχωρήσουν σε απαγόρευση των συναθροίσεων άνω των 4 ατόμων. Αν και η πρωτοβουλία αυτή έχει βάση όσον αφορά την υγειονομική προστασία των πολιτών, στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία -με τους πολίτες κλεισμένους στα σπίτια τους, κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει ως λαός- αλλά και με το ύφος που έχει αποκτήσει η γιορτή του Πολυτεχνείου (ο αγώνας εναντίον του φασισμού και της Χούντας)- μια τέτοια απόφαση δεν θα μπορούσε παρά να αποτελέσει “βούτυρο στο ψωμί” της Αριστεράς!

Ήδη τα συνθήματα περί “νέας Χούντας” από πλευράς της Αριστεράς έχουν ακουστεί ιδιαίτερα έντονα, ενώ είχαμε και την παρέμβαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων που -προσπαθώντας να προκαταβάλλει την όποια απόφαση του ΣτΕ- χαρακτήρισε την απόφαση για απαγόρευση των συναθροίσεων αντισυνταγματική ⁽²⁾ (τελικά το απόγευμα της Δευτέρας το ΣτΕ έκρινε ως συνταγματική την απαγόρευση των συναθροίσεων).

Και το ερώτημα είναι: Ήταν ανάγκη τώρα, στην παρούσα συγκυρία, να ληφθεί μια τέτοια απόφαση από την κυβέρνηση; Κατά την ταπεινή μας άποψη (προσωπική μας άποψη – ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει) όχι…

(1) Κατά την ταπεινή μας άποψη, η πλέον χειρότερη συνέπεια της Χούντας ήταν η “προετοιμασία” του εδάφους για τον “Αττίλα” (πέραν, φυσικά, της κατάπνιξης των δημοκρατικών ελευθεριών, των οικονομικών σκανδάλων που -επί της ουσίας- ποτέ δεν έγιναν αντικείμενο δικαστικών ερευνών, και της διαιώνισης του μετεμφυλιακού ιδεολογικού μίσους). Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

(2) Το άρθρο 11 του Συντάγματος αναφέρει τα εξής:

1. Oι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.
2. Mόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Oι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει.

Εποχές που ίσχυε ο στρατιωτικός νόμος στην Ελλάδα (όπως στην επταετία της Χούντας) προσπαθεί να αναβιώσει, κατά πως φαίνεται, ο υφυπουργός πολιτικής προστασίας Νίκος Χαρδαλιάς, καθώς το απόγευμα της Τετάρτης 11 Νοεμβρίου 2020 ανακοίνωσε πως από την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020 (Σχόλιο γράφοντος: Πιο σημαδιακή ημερομηνία απο την “Παρασκευή και 13” δεν μπορούσαν να βρουν; ) θα ισχύσει το μέτρο της ολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας από τις 9 το βράδυ ως και τις 5 τα ξημερώματα (πάρα μόνο για λόγους υγείας ή εργασίας – ή για βόλτα με κατοικίδιο ζώο).

Όλα αυτά την ώρα που τα περιστατικά φορέων του κορωνοϊού SARS-COV-2 και της νόσου COVID-19 αυξάνονται μέρα με την μέρα (όπως επίσης και η “μανία” ορισμένων δημοσιογράφων να ψάχνουν πάση θυσία την “αποκλειστικότητα” του ποιος βρέθηκε με κορωνοϊό ή ακόμα και του σημείου από το οποίο ξεκίνησε στα μέρη μας η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων).

Όλα αυτά την ώρα που όλοι οι πολίτες, είτε μισθωτοί είτε ελεύθεροι επαγγελματίες είτε επιχειρηματίες-καταστηματάρχες, δηλώνουν προς πάσα κατεύθυνση πως δεν αντέχουν άλλο, πως το φάντασμα της πείνας πλησιάζει ολοένα και πιο απειλητικά και πως όλα αυτά (συν, φυσικά, την στέρηση εισοδημάτων – πέραν, φυσικά, κάποιων επιδομάτων) συμβαίνουν την ώρα που οι φορολογικές υποχρεώσεις και οι λογαριασμοί…δεν υπόκεινται σε κανένα lockdown!

Και φυσικά, άντε μετά να πεις τίποτα σε αυτούς που ανεβάζουν τακτικά φωτογραφίες με μετανάστες που περνούν παράνομα τα σύνορα και κινούνται πάνω στην Εγνατία Οδό και σε άλλους επαρχιακούς δρόμους, χωρίς κανέναν περιορισμό.

Οποιοσδήποτε πει πως αυτή η εικόνα, αυτή η έξαρση των κρουσμάτων κορωνοϊού δεν ήταν αναμενόμενη ή θα προσπαθεί να μας κάνει πλάκα (καλοδεχούμενη και αυτή, χρειάζεται) ή θα λέει πιο χοντρά ψέματα και από τον Πινόκιο!

Δεν ήταν δυνατόν να μην περίμενε κανένας σε αυτή την κυβέρνηση πως θα υπήρχε δεύτερο κύμα του κορωνοϊου SARS-COV-2 και της COVID-19. Όλοι οι λοιμωξιολόγοι (ακόμα και αυτοί που μιλούσαν για υπερβολές όσον αφορά τον κορωνοϊό) αυτό ακριβώς έλεγαν και προέβλεπαν.

Από τις αρχές Μαΐου (όταν και έληξε το 1ο lockdown) μέχρι και σήμερα πέρασαν κάτι παραπάνω από 6 μήνες. Αν βάλουμε, δε, και τον Απρίλιο έχουμε κάτι παραπάνω από 7 μήνες!

Στο διάστημα αυτό τι έκαναν οι της κυβέρνησης;

Ναι, δεν είναι δυνατόν να θέλουμε μια κλίνη ΜΕΘ για κάθε συμπολίτη μας. Δεν γίνεται αυτό.

Ναι, ακόμα και μια κλίνη ΜΕΘ θέλει προσωπικό το οποίο πρέπει να είναι σχετικά εξειδικευμένο.

Αλλά δεν γίνεται να φτάνουμε στην τελευταία στιγμή για να πούμε πως θα πάρουμε και άλλους γιατρούς (αν, βέβαια, αυτές είναι πραγματικές προσλήψεις και όχι μετακινήσεις από υπηρεσία σε υπηρεσία) και θα βάλουμε επιπλέον κλίνες από άλλες κλινικές (μέχρι και για επίταξη στρατιωτικού νοσοκομείου ακούσαμε).

Δεν γίνεται κάθε μέρα να ψάχνουμε για το αν θα κλείσουν τα γυμνάσια, τα λύκεια και τα δημοτικά σχολεία ή αν θα τα ξανανοίξουμε. Δεν γίνεται κάθε φορά να κάνουμε τάμα στον Θεό (ή στην Παναγία ή στον Χριστό ή στους άλλους αγίους), στον Αλλάχ, στον Βούδα, στους θεούς του Ολύμπου ή στους θεούς της Βαλχάλα (ή σε όποιον άλλο θεό πιστεύει ο καθένας μας) για να λειτουργήσει η τηλεκπαίδευση! Για να μη μιλήσουμε για τις μάσκες, τα παγούρια και την καθαριότητα των σχολείων..

Δεν γίνεται κάθε φορά να μιλάμε μόνο για την ατομική μας ευθύνη και να λέμε πως η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα έχει κάνει όλα καλά. Απλά δεν γίνεται.

Ναι, υπήρξε και υπάρχει αρκετό μερίδιο ατομικής ευθύνης. Ναι, σε αρκετά σημαντικό βαθμό πολλά από τα αρχικά μέτρα που είχαν ληφθεί για τον περιορισμό της εξάπλωσης του κορωνοϊού δεν τα τήρησαν πολλοί από εμάς. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά, μόνο μέχρι τα καλοκαιρινά (και όχι μόνο) πάρτι στα beach bars και τις συγκεντρώσεις έξω από ιερούς ναούς (όπως του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη) -και υπάρχουν και πολλά άλλα παραδείγματα.

Αλλά φταίει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη! Φταίει διότι χαλάρωσε υπερβολικά μετά την επιτυχία του 1ου lockdown. Επαναπαύθηκε στις δάφνες της, περιμένοντας το κύμα των τουριστών του καλοκαιριού και την θερινή ραστώνη, και άφησε την χώρα κυριολεκτικά ανοχύρωτη!

Και εννοείται πως έπρεπε να λάβει υπόψη της και τον τουρισμό. Ουδείς λέει το αντίθετο. Αλλά έπρεπε να το κάνει με σοβαρότητα και με οργανωμένο σχέδιο -και όχι έτσι όπως το έκανε (και τώρα παραδέχεται πως δεν λειτούργησε σωστά στο θέμα του τουρισμού).

Ακόμα και τώρα, όμως, που ο κόσμος δηλώνει πέρα για πέρα αγανακτισμένος από το 2ο lockdown (δικαίως ή αδίκως), η κυβέρνηση όχι απλά δεν δείχνει να σοβαρεύεται αλλά συνεχίζει να λειτουργεί υπό το κράτος του πανικού!

Και έρχεται τώρα και το “κερασάκι στην τούρτα” με τον Ν. Χαρδαλιά να διατάσσει ολική απαγόρευση μετακινήσεων από τις 9 το βράδυ!

Δεν καταλαβαίνει ο κ. Χαρδαλιάς πως πάρα πολύς είναι ο κόσμος που, δουλεύοντας όλη τη μέρα για να βγάλει τα προς το ζην, βρίσκει εκείνη την ώρα λίγο χρόνο για να περπατήσει έστω και λίγο και να ξεσκάσει; Και αυτός ο λίγος χρόνος είναι εξαιρετικά σημαντικός, όχι μόνο για την σωματική μας υγεία αλλά (κυρίως) για την ψυχική μας!

Ιδίως τώρα που υπάρχουν αυστηρές συστάσεις για τηλεργασία (ασχέτως αν εμάς προσωπικά, ως γράφων, μάς “βολεύει” η τηλεργασία), ο κόσμος χρειάζεται λίγο να βγει από το σπίτι του για να ξεσκάσει!

Τώρα λέει πως θα σταματήσουν τα delivery και τα take aways μετά τις 8:30 το βράδυ! Μια χαρά είχαν αρκετοί άνδρες συμπολίτες μας -την παρακολούθηση αγώνων ποδοσφαίρου, συνοδεία (συνήθως) delivery φαγητού-, κοντεύουν να την στερήσουν και αυτήν!

Και για να έχουμε καλό ερώτημα, πώς θα ελεγχθεί από τις αρχές η τήρηση του μέτρου; Οι αστυνομικές και λοιπές ελεγκτικές δυνάμεις δεν επαρκούν για να καλύψουν όλη την επικράτεια. Μόνο να δούμε τις συνοικίες της Καβάλας αλλά και τα χωριά του νομού θα καταλάβουμε πως ο πλήρης έλεγχος της τήρησης του μέτρου είναι πρακτικά αδύνατος!

Με απλά λόγια, για να συνοψίσουμε:

Είναι ολοφάνερο πως η ολική απαγόρευση κυκλοφορίας έχει αποφασιστεί υπό το κράτος του πανικού και υπό την έλλειψη οποιουδήποτε σοβαρού σχεδίου για την αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος του κορωνοϊού.

Και σε καμία περίπτωση δεν πείθει, πλέον, τον κόσμο πως η ολική απαγόρευση κυκλοφορίας (αλλά και όλα τα άλλα μέτρα που έχουν ληφθεί για την ατομική ευθύνη των πολιτών) θα “πλήξει” τον κορωνοϊό.

Το μόνο που θα πλήξει είναι, με μαθηματική ακρίβεια, την ψυχική υγεία των συμπολιτών μας. Πολύ φοβόμαστε (μακάρι να διαψευστούμε, αλλά δύσκολα) πως σύντομα θα βρεθούμε μπροστά σε ένα νέο κύμα αυτοκτονιών (όπως σήμερα το πρωί, με τον 70χρονο που έπεσε από γέφυρα της Ολυμπίας οδού στο Αίγιο λόγω οικονομικών προβλημάτων) και ψυχικών διαταραχών.

Με απλά λόγια…σύντομα θα βρεθούμε όλοι μας να περπατάμε την οδό προς την τρέλα!

Μακάρι να διαψευστούμε, αλλά κατά εκεί πάει το πράγμα…εκτός και αν, επιτέλους, σοβαρευτεί αυτή η κυβέρνηση…

Μια από τις πλέον σαδιστικές μεθόδους εκτέλεσης θανατοποινιτών που εφάρμοσαν οι Ναζί κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ο απαγχονισμός με χορδή από πιάνο.

Σύμφωνα με την μέθοδο αυτή ο δήμιος έδενε στον λαιμό του θανατοποινίτη μια χορδή από πιάνο (ή κάποιο άλλο λεπτό σύρμα) και στην συνέχεια τον κρεμούσε. Λόγω του σχετικά μικρού μήκους της χορδής (σε αντίθεση με τους βρόχους που χρησιμοποιούνταν κατά κόρον από ικριώματα απαγχονισμού εκείνη την εποχή – όπως έκαναν, λίγα χρόνια μετά, οι Βρετανοί στην Κύπρο) ο θανατοποινίτης δεν πέθαινε αμέσως. Έτσι, λίγα λεπτά αργότερα ο θανατοποινίτης έχανε τις αισθήσεις του.

Εκείνη τη στιγμή όμως ο δήμιος έλυνε τον βρόχο, και επανέφερε τις αισθήσεις του θανατοποινίτη! Μόλις ο τελευταίος συνερχόταν, ο δήμιος ξαναέδενε τον βρόχο και ξανακρεμούσε τον θανατοποινίτη!

Αυτό μπορούσε να γίνει ακόμα και πάνω από 20-30 φορές μέχρις ότου ο δήμιος “βαρεθεί” (ή μέχρις ότου λάβει εντολή) και ολοκληρώσει τον απαγχονισμό – με συνέπεια ο θανατοποινίτης να βρει έναν πραγματικά αργό και μαρτυρικό θάνατο!

Με την μέθοδο αυτή εκτελέστηκε, μεταξύ άλλων, και ο Μπέρτχολντ Σενκ Γκραφ φον Στάουφενμπεργκ – αδελφός του Κλάους Σενκ Γκραφ φον Στάουφενμπεργκ, του αρχηγού της συνωμοσίας “Βαλκυρία” που είχε ως στόχο την δολοφονία του Αδόλφου Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944 (και τον οποίο υποδύθηκε ο Τομ Κρουζ στην ταινία “Valkyrie”). Μάλιστα, λέγεται πως ο Χίτλερ ζήτησε την κινηματογράφηση της εκτέλεσης του Μπέρτχολντ με σκοπό να βλέπει το φιλμ όποτε ήθελε να ψυχαγωγηθεί (το βίντεο αυτό δεν βρέθηκε ποτέ)!

Τώρα θα μας πείτε: “Μα καλά, τι σας έπιασε και ξεκινήσατε μαθήματα ιστορίας – και μάλιστα ιστορίας των μεθόδων εκτελέσεων;”

Μα…αυτό ακριβώς γίνεται με την επιχειρηματικότητα, την αγορά και τους απλούς πολίτες με το 2ο lockdown – άπαντες οδηγούνται αργά και βασανιστικά στην αγχόνη, λόγω οικονομικής ασφυξίας και έλλειψης οποιασδήποτε σοβαρής ενίσχυσής τους (την ώρα που οι υποχρεώσεις τρέχουν κανονικά!

Είναι χαρακτηριστικό πως, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματοβιοτεχνών Ελλάδος (και του προέδρου της Γιώργου Καββαθά, τον οποίο ακούσαμε το πρωί της Δευτέρας 9 Νοεμβρίου 2020 στον ραδιοφωνικό σταθμό “Ράδιο Άλφα 88.6 FM”), εξαιτίας του 2ου lockdown αναμένεται να κλείσουν περισσότερες από 50.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα -ενώ πάνω από 150.000 εργαζόμενοι θα χάσουν τις δουλειές τους! Και μιλάμε για επιπλέον 50.000 επιχειρήσεις και επιπλέον 150.000 εργαζόμενους – δεν υπολογίζουμε τις επιχειρήσεις που έβαλαν λουκέτο την άνοιξη, μετά το 1ο lockdown.

Και την ίδια ώρα, αντί να βλέπουμε περισσότερα μέτρα για την ενίσχυση της οικονομίας και της αγοράς, ακούμε σενάρια που κάνουν λόγο για αλλεπάλληλα lockdown, με μικρά διαλείμματα, τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτιο!

Δηλαδή, με απλά λόγια, να κλείνουμε την αγορά και τον κόσμο στα σπίτια τους (“απαγχονισμός“), να τους αφήνουμε να κυκλοφορήσουν στους δρόμους (“επαναφορά αισθήσεων“), να τους ξανακλείνουμε μέσα (“ξανά απαγχονισμός“), να τους ξανα-αφήνουμε να κυκλοφορήσουν έξω (“νέα επαναφορά αισθήσεων”) και πάει λέγοντας…

μέχρις ότου η αγορά και ο κόσμος αφήσουν την τελευταία τους πνοή!

Ακριβώς όπως έκαναν οι Ναζί με τον απαγχονισμό με χορδή πιάνου!

Αλήθεια, ποιοι “σοφοί” το σκέφτηκαν αυτό το σενάριο; Ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουν, έστω και για μια στιγμή, πως αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση των συνεπειών από τον κορωνοϊό SARS-COV-2;

Είναι ένα ερώτημα…

Για την ιστορία, η φωτογραφία του άρθρου προέρχεται από την ταινία “Valkyrie”. Μόνο που εδώ δεν απεικονίζεται η εκτέλεση του Μπέρτχολντ Γκραφ φον Στάουφενμπεργκ αλλά ενός άλλου μέλους της συνωμοσίας “Βαλκυρία”, του Καρλ Γκέρντελερ – ο οποίος εκτελέστηκε με την ίδια μέθοδo (αφού, όμως, νωρίτερα είχε προδώσει δεκάδες άλλα μέλη της συνωμοσίας – αλλά αυτό δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία)