Ο…τηλεβόας: Θάσος, Business Insider, ενεργειακά και…απλά μαθήματα δημοσιογραφίας!

Τις τελευταίες ημέρες διαβάσαμε με ενδιαφέρον 2 διαφορετικά άρθρα -σε διαφορετικά ΜΜΕ- που σχετίζονταν με τη Θάσο και το τουριστικό της προϊόν. Ο τρόπος με τον οποίο γράφτηκαν αυτά τα άρθρα, αλλά και το ποιοι “κρύβονται” πίσω από τη συγγραφή τους, είναι ενδεικτικός του ότι μπορεί να πέρασαν περίπου 50 χρόνια από τον θάνατο του παλιού Έλληνα ηθοποιού Τζαβαλά Καρούσου -που πρωτοείπε τη φράση “Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις” (*) -, ωστόσο ακόμα και σήμερα η φράση αυτή όχι απλώς δεν έχει χάσει το νόημά της αλλά παραμένει ιδιαίτερα επίκαιρη.

Το πρώτο άρθρο αναφέρεται σε μια σειρά προτάσεων του ταξιδιωτικού ένθετου του ενημερωτικού ιστότοπου Reader.gr για 10 νησιά ανά την υφήλιο που “θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθούμε” (πατήστε εδώ). Η λίστα αυτή, μάλιστα, αποτελεί ένα μικρό κομμάτι από ένα άλλο άρθρο, αναρτημένο στον δημοφιλή αμερικανικό ενημερωτικό (για θέματα οικονομίας και επιχειρήσεων) ιστότοπο Business Insider, στο οποίο αναφέρονται 100 νησιά “λιγότερο γνωστά” (ο αγγλικός όρος είναι “under-the-radar”) που “θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθούμε” (πατήστε εδώ).

Σε αυτά τα νησιά (και στα 100 του Business Insider και, φυσικά, στα 10 του Reader.gr) ανήκει και η Θάσος!

Σύμφωνα με τους αρθρογράφους του Business Insider, η κατάρτιση του καταλόγου των 100 προτεινόμενων νησιών έγινε από τους σημαντικότερους travel bloggers και ειδικούς στον τομέα του ταξιδιωτικού ρεπορτάζ, καθώς επίσης και από χρήστες του TripAdvisor. Με άλλα λόγια, δηλαδή, από ανθρώπους που εξειδικεύονται στα ταξίδια!

Για την ιστορία, η αναφορά του Business Insider στη Θάσο έχει ως εξής (μεταξύ άλλων):

Γνωστή ως το “Σμαράγδι του Αιγαίου”, η Θάσος σάς δίνει την ευκαιρία να απολαύσετε απίστευτα τοπία και ακρογιαλιές. Διαθέτει, επίσης, πάρα πολλές ταβέρνες για να χαλαρώσετε απολαμβάνοντας το φαγητό σας και το ποτό σας – είναι, στα αλήθεια, τόσο πολύ Ελληνική.

Η θάσος είναι, επίσης, εξαιρετική για τους λάτρεις θαλασσίων αθλημάτων όπως καταδύσεις, ιστιοπλοΐα και καγιάκ. Για να την επισκεφθείτε, παίρνετε το αεροπλάνο με προορισμό την Καβάλα και, ακολούθως, το ferry boat για μια όμορφη διαδρομή διάρκειας 30 λεπτών.

Το δεύτερο άρθρο αναρτήθηκε στον ενημερωτικό για θέματα οικονομίας ιστότοπο insider.gr και φέρει τον τίτλο “Θάσος: Ελάχιστη κατανάλωση … 50 ευρώ για μια ξαπλώστρα” (πατήστε εδώ). Μεταξύ άλλων, το άρθρο αναφέρει τα εξής:

Το αδιαχώρητο επικρατεί σε πολλά «outsider» νησιά όπως είναι για παράδειγμα η Θάσος και η Σαμοθράκη. Με τουρίστες από τα Βαλκάνια αλλά και πολλούς Έλληνες από τη Βόρεια Ελλάδα, οι οποίοι επιλέγουν τα συγκεκριμένα νησιά λόγω εγγύτητας, φαινομενικά οι ντόπιοι επιχειρηματίες από τον κλάδο του Τουρισμού δεν θα έπρεπε να έχουν παράπονο.

Μάλιστα σε κάποιες περιοχές οι τιμολογιακές πολιτικές θυμίζουν … Μύκονο. Για παράδειγμα, επιχειρηματίας που νοικιάζει ξαπλώστρες και ομπρέλες στην παραλία θέτει ως προϋπόθεση για την ενοικίαση την κατανάλωση φαγητών και ποτών στην ταβέρνα που διαθέτει κοντά στις ξαπλώστρες αξίας 50 ευρώ.

Σε άλλη οργανωμένη παραλία, για μια θέση στις ξαπλώστρες της πρώτης σειράς τίθεται η προϋπόθεση ελάχιστης κατανάλωσης 20 ευρώ ενώ το κόστος πέφτει στα 10 ευρώ εάν επιλέξει κάποιος να κάτσει στις πίσω σειρές.

Πρόκειται για μια τακτική marketing η οποία συναντάται και σε άλλες περιοχές και θεωρείται θεμιτή καθώς η οικονομία λειτουργεί στο πλαίσιο του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Εξίσου ακριβή είναι και η διαμονή με τα απλά δίκλινα ενοικιαζόμενα δωμάτια (χωρίς θέα) να ξεκινούν από 80 ευρώ ενώ στο νησί υπάρχουν και πολυτελή ξενοδοχεία μεγάλων γνωστών αλυσίδων με αντίστοιχες βέβαια τιμές.

Οι επιχειρηματίες του νησιού μιλώντας στο insider.gr κάνουν λόγο για πολύ συρρικνωμένη τουριστική περίοδο (Ιούλιος-Αύγουστος) ενώ ειδικά για φέτος σημειώνουν ότι δεν δούλεψαν καλά ούτε καν τον Ιούλιο εξαιτίας των καιρικών συνθηκών. Αυτό τους αναγκάζει να πωλούν σε υψηλότερες τιμές για να καταστούν οι επιχειρήσεις τους βιώσιμες ενώ σημαντική «ανάσα» για το νησί της Θάσου αποτελεί το γεγονός ότι βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το λιμάνι της Καβάλας κάτι που την καθιστά εύκολο και φθηνό (όσον αφορά στα έξοδα μεταφοράς) προορισμό για τους Έλληνες της Βόρειας Ελλάδας.

Το άρθρο αυτό προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, πολλές συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσο ισχύουν ή όχι οι πληροφορίες που αναφέρει. Ωστόσο, ορισμένες λεπτομέρειες που μπορούμε να κρατήσουμε -βασιζόμενοι και στο δικό μας ρεπορτάζ- είναι οι εξής:

α) Το άρθρο ξεκινάει με αναφορά στη Θάσο και τη Σαμοθράκη, ενώ αμέσως μετά μιλάει αόριστα για “κάποιες περιοχές” με τιμολογιακές πολιτικές που θυμίζουν Μύκονο (χωρίς καν να ξεκαθαρίζεται αν αυτές βρίσκονται στη Θάσο ή στη Σαμοθράκη). Η πρώτη αναφορά “στο νησί” γίνεται στην πρόταση που σχετίζεται με το κόστος των ενοικιαζόμενων δωματίων, ενώ στην τελευταία παράγραφο δείχνει να “ξεκαθαρίζει το τοπίο” σχετικά με το για ποιο νησί μιλάει η αρθρογράφος.

Θα μας πείτε τώρα ότι “αυτό είναι λεπτομέρεια”. Ίσως, αλλά από την άλλη είναι ενδεικτικό του πώς αντιλαμβάνονται μερικοί αρθρογράφοι όρους όπως “γράψιμο κειμένου”, “συντακτικό”, “δομή προτάσεων”, “δομή σκέψης” κ.ά.

β) Δεν γίνεται καμία αναφορά στις πηγές που παρείχαν τις πληροφορίες του άρθρου, ούτε καν στους επαγγελματίες του νησιού που φέρονται να έκαναν δηλώσεις στο insider.gr! Μάλιστα, όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό -αλλά μας το μαρτυρούν και οι ίδιοι τους-, δεν έχει γίνει καμία επικοινωνία με ξενοδόχους ή ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων δωματίων (και το αστείο είναι ότι υπάρχουν και οι αντίστοιχοι σύλλογοι, στους προέδρους των οποίων μπορούν οι εκπρόσωποι του τύπου να απευθυνθούν). Και όντως, φέτος η προσέλευση παραθεριστών στη Θάσο δεν άγγιξε τα περσινά επίπεδα, αλλά όλες οι μαρτυρίες που έχουμε κάνουν λόγο για μια γενικά ικανοποιητική τουριστική σαιζόν.

γ) Όσον αφορά τα περί ελάχιστης κατανάλωσης 50 € για ξαπλώστρα, αυτά ισχύουν για το σύνολο ενός σκίαστρου για περισσότερα από 4 άτομα -με ελάχιστη κατανάλωση, σε αυτές τις περιπτώσεις, που δεν ξεπερνάει τα 6 με 8 € ανά άτομο. Σε κανένα άλλο μέρος δεν έχει παρατηρηθεί τέτοια χρέωση για ξαπλώστρες -παρόλο που αυτό γινόταν στο παρελθόν. Αυτό, επίσης, που δείχνει να μην γνωρίζει η αρθρογράφος είναι ότι την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου μπορούσε να βρει κανείς εξίσου ποιοτικά και περιποιημένα δωμάτια ακόμα και με 50 € (και όλα αυτά σε μια χρονιά που όντως έχει παρατηρηθεί ότι πολλοί είχαν διατηρήσει τις υψηλές τιμές που είχαν πέρσι στα καταλύματά τους).

δ) Αυτό που παρατηρήσαμε με αρκετό ενδιαφέρον και έκπληξη είναι ότι η εν λόγω αρθρογράφος (ονόματι Πένη Χαλάτση), όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό της, ασχολείται κατά κόρον με θέματα…ενέργειας και κατασκευών -έχοντας γράψει, μόνο για φέτος, 133 άρθρα που σχετίζονται με το ενεργειακό ρεπορτάζ-, και πολύ λιγότερο με το τουριστικό ρεπορτάζ (με μόνο 2 άρθρα μέσα στο 2018, ένα για τη Μύκονο και ένα για τη Θάσο). Δεν αποκλείουμε στο παρελθόν να έχει ασχοληθεί περισσότερο με τον τουρισμό, αλλά σίγουρο είναι ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει “αφοσιωθεί” στο ενεργειακό ρεπορτάζ.

Δικαίωμά της και καλά κάνει (στην τελική, θέματα που αφορούν την ενέργεια είναι πάντα επίκαιρα), αλλά το να γράφει κανείς ένα ρεπορτάζ για έναν τουριστικό προορισμό χωρίς να ψάχνει πηγές, χωρίς να κάνει έστω και μια υποτυπώδη έρευνα ή επίσκεψη σε αυτόν (με την ίδια της να δηλώνει στο Facebook ότι προτιμάει τη Μύκονο για τις διακοπές της), την ώρα μάλιστα που δείχνει μεγαλύτερη εξειδίκευση σε ένα άλλο είδος ρεπορτάζ, είναι σαν να έχουμε έναν πολιτικό ρεπόρτερ και να τον βάζουμε να ασχοληθεί με το μπάσκετ (ή, ακόμα χειρότερα, να περιγράψει αγώνα μπάσκετ)!

Φανταζόμαστε ότι αυτά δεν διδάσκονται σε σχολές δημοσιογραφίας -όπως αυτή που η ίδια της δηλώνει, στο βιογραφικό της, ότι έχει σπουδάσει. Διότι αν όντως διδάσκονται τέτοιες πρακτικές, κάτι δεν πάει καλά…

(*): Πολλοί αποδίδουν τη φράση στον μεγάλο Έλληνα ζωγράφο Γιάννη Τσαρούχη. Ο ίδιος του, όμως, είχε δηλώσει ότι απλά συνεισέφερε στη διάδοσή της.




Ο…τηλεβόας: Ζητούν εμπάργκο για το…δημοσιευμένο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Φιλίππων!!!

Λίγο μετά το μεσημέρι της Δευτέρας λάβαμε, μέσω e-mail, το πρόγραμμα του 61ου Φεστιβάλ Φιλίππων -το οποίο θα παρουσιαστεί επίσημα στις 7:30 το απόγευμα, στην αυλή του 7ου Δημοτικού Σχολείου Καβάλας.

Από τη στιγμή, δε, που το πρόγραμμα του φεστιβάλ εστάλη νωρίτερα από τις 7:30, ήταν λογικό να τεθεί (από το γραφείο τύπου του δήμου Καβάλας, από το οποίο και εστάλη το e-mail) εμπάργκο για τη μη δημοσίευσή του πριν από τη στιγμή της παρουσίασης.

Μέχρις εδώ θα έλεγε κανείς πως “όλα καλά”.

Μόνο που, την τελευταία ημέρα του Μαΐου (πριν, δηλαδή, από 11 μέρες) το “κυρίως πιάτο” του προγράμματος του 61ου Φεστιβάλ Φιλίππων -δηλ. οι παραστάσεις στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων- δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα!

Ή, τουλάχιστον, στο 70% του -μιας και ορισμένες παραστάσεις που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα δεν αναφέρθηκαν στο προαναφερθέν δημοσίευμα.

Δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα αν το πρόγραμμα “διέρρευσε” σε τοπικό επίπεδο ή σε κάποιο “αθηναϊκό” ΜΜΕ (το λέμε αυτό διότι ουκ ολίγες φορές έχουν τεθεί παράπονα από τοπικούς δημοσιογράφους και εκδότες για το ότι μαθαίνουν νέα του φεστιβάλ Φιλίππων από…τας Αθήνας).

Αλλά μας απασχολεί το γεγονός ότι η “διαρροή” του προγράμματος Φεστιβάλ Φιλίππων έγινε από ανθρώπους που σχετίζονται με το φεστιβάλ (διότι ποιοι άλλοι είχαν πρόσβαση σε αυτό; ), τους ίδιους ανθρώπους που τώρα (μέσα από την πρόσκληση του δήμου Καβάλας) μάς ζητάνε να τηρήσουμε εμπάργκο και να μη δημοσιεύσουμε το…ήδη δημοσιευμένο πρόγραμμά του Φεστιβάλ!

Και δεν μας ενδιαφέρει αν η διαρροή έγινε π.χ. σε ένα άλλο τοπικό ΜΜΕ (και όχι π.χ. σε εμάς -διότι στο παρελθόν το ακούσαμε και αυτό) -μας ενδιαφέρει το ότι κάποιοι ίσως και να πιστεύουν ότι μπορούν να μας “κοροϊδεύουν”…

Τα συμπεράσματα δικά σας…




Φάρος Παναγίας: Για πόσο ακόμα θα παραμείνει “φυλακισμένος”

Ένα από τα ομορφότερα αξιοθέατα της πόλης της Καβάλας -κυρίως λόγω της θέας που προσφέρει, τόσο στο λιμάνι και στην υπόλοιπη Καβάλα όσο και στη Θάσο- είναι ο Φάρος που βρίσκεται στην άκρη της χερσονήσου της Παναγίας. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ο Φάρος έχει καταντήσει “φυλακισμένος”, λόγω των συρματοπλεγμάτων που έχουν τοποθετηθεί γύρω από αυτόν εδώ και πολλά χρόνια.



Ως γνωστόν, στο παρελθόν είχε γίνει μια σειρά από εργασίες στο παράλιο τείχος του φρουρίου (από τη 12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων), με τα συρματοπλέγματα να τοποθετούνται για λόγους ασφαλείας -ώστε να προστατευθούν τόσο οι επισκέπτες όσο και οι μαθητές του 7ου δημοτικού σχολείου, στην αυλή του οποίου βρίσκεται ο Φάρος. Ωστόσο, παρά το ότι οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί, και παρά το γεγονός ότι υπάρχουν μελέτες για την ανάπλαση της περιοχής από τον Ιερό Ναό της Παναγίας ως και το μονοπάτι που οδηγεί στο λιμάνι, το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων στην ευρύτερη περιοχή της ανάπλασης δεν έχει ακόμα ξεκαθαριστεί!

Αυτή η ιστορία, όμως, έχει τραβήξει σε μάκρος και κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώσει, διότι η εικόνα του “φυλακισμένου” φάρου σίγουρα δεν είναι η καλύτερη που θα μπορούσαν να αντικρίσουν οι επισκέπτες…




“Μονοπάτι Καλόγερου”: Ένα άγνωστο μονοπάτι σάς περιμένει στο Μυρτόφυτο (φωτογραφίες)

Μια ανάρτηση φωτογραφικού υλικού στο Facebook μάς έδωσε την ευκαιρία να αναζητήσουμε περισσότερες πληροφορίες για ένα μονοπάτι στις πλαγιές του Συμβόλου όρους, το οποίο -σε αντίθεση με άλλα μονοπάτια σε διάφορα σημεία του νομού Καβάλας, όπως ο “Δρόμος του Νερού” και το Περιβαλλοντικό Μονοπάτι Παλιάς Καβάλας- δεν είναι ακόμα ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό.

Ο λόγος για το “Μονοπάτι του Καλόγερου”, το οποίο ξεκινάει από τα τελευταία σπίτια του Μυρτόφυτου Παγγαίου και φτάνει μέχρι την κορυφή όπου υπάρχει η σπηλιά “Αγίασμα” – με ενδιάμεση στάση στη “Βρύση του δάσκαλου” (ονομάστηκε έτσι από τον εκπαιδευτικό κ. Ρωμανίδη, ο οποίος έζησε στο Μυρτόφυτο τη δεκαετία του 60 και αξιοποίησε για πρώτη φορά την εν λόγω πηγή). Το μήκος του μονοπατιού ανέρχεται σε περίπου 1,5 χιλιόμετρο, ενώ σε περίπτωση που κάποιος το επιθυμεί μπορεί να περπατήσει άλλα 300 μέτρα μέχρις ότου φτάσει στην κορυφή -και απολαύσει τη θέα της Θάσου και του Παγγαίου όρους.

Σχεδιάγραμμα του μονοπατιού

Η διαδρομή είναι σχετικά εύκολη, ενώ το μονοπάτι έχει καθαριστεί από εθελοντές -στην πλειοψηφία τους κατοίκους του Μυρτοφύτου. Μάλιστα, πρόσφατα ανακαλύφθηκε και μια ακόμα σπηλιά, η οποία φέρει την ονομασία “Σπηλιά του Καλόγερου” (λόγω του ότι, σύμφωνα με την παράδοση, εκεί έμεινε για πολλά χρόνια ένας καλόγερος της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους).

https://www.facebook.com/monopatimirtofito/posts/1939356466379450

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα του μονοπατιού στο Facebook (πατήστε εδώ)

Με πληροφορίες από zoumeperamo.blogspot.gr




Κλείνει ταβέρνα επί του ποταμού Νέστου, διότι η περιοχή κηρύχθηκε αναδασωτέα!

Μια από τις πιο ιστορικές ταβέρνες σε ολόκληρο το νομό Καβάλας, η οποία λειτουργεί επί 70 συνεχόμενα χρόνια, αναγκάζεται να “βάλει λουκέτο“…

Υπό άλλες συνθήκες θα μιλούσαμε για ένα ακόμα λουκέτο λόγω της οικονομικής κρίσης, ωστόσο αυτή τη φορά τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Ο λόγος για την ταβέρνα “Νέστος”, η οποία βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Νέστου, ανατολικά της Χρυσούπολης, και η οποία μετά από 70 χρόνια κλείνει -μετά από δικαστικό αγώνα πολλών ετών με αντικείμενο το αν η περιοχή στην οποία λειτουργεί είναι αναδασωτέα ή όχι. Η -τελεσίδικη- απόφαση της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Διοίκησης ήταν ότι η περιοχή θεωρείται αναδασωτέα, και κατά συνέπεια η ταβέρνα την καταπατάει και θα πρέπει να κλείσει!

Η απόφαση γνωστοποιήθηκε από τους ιδιοκτήτες της ταβέρνας μέσα από μια ανάρτησή τους στο Facebook, μέσα από την οποία απευθύνονται τόσο ευχαριστίες σε όσους υποστήριξαν τον αγώνα τους για τη λειτουργία της ταβέρνας όσο και κατηγορίες προς όσους -σύμφωνα με τους ίδιους- “πιστεύουν ότι 10-20 δέντρα θα φέρουν πιο πολύ κέρδος στο κράτος από το μαγαζί μας που πληρώνει όλες του τις υποχρεώσεις επί τόσα χρόνια σε αυτό το κράτος που πάει κατά διαόλου…”

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=2124896654203384&id=662954083730989



Σαν σήμερα, πριν από 90 χρόνια: Φόνος για ερωτική αντιζηλία στο Ποδοχώρι

Ένα ακόμα περιστατικό ανθρωποκτονίας που απασχόλησε την τοπική επικαιρότητα τον περασμένο αιώνα φέρνουν στο φως τα αρχεία των εφημερίδων της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας. Αυτή τη φορά, το ρολόι γυρίζει 90 χρόνια πίσω -στα 1928- και μας μεταφέρει στο Ποδοχώρι Παγγαίου (το οποίο, μέχρι το 1926, ονομαζόταν “Ποδογόριανη” – όρος που χρησιμοποιείται και στο παρόν δημοσίευμα) για να μας εξιστορήσει ένα φονικό που έγινε…για τα μάτια μιας γυναίκας!

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας “Κήρυκας” (στο φύλλο της 15ης Ιανουαρίου 1928), την 4η Ιανουαρίου του ιδίου έτους -11 ημέρες νωρίτερα, κάτι αναμενόμενο εκείνη την εποχή μιας και δεν υπήρχαν τηλεοράσεις και internet για την ταχύτατη αναμετάδοση της είδησης- ένας καπνεργάτης από την Καβάλα, ονόματι Σάββας Παπαδόπουλοςτραυμάτισε θανάσιμα με 6 μαχαιριές έναν κάτοικο Ποδοχωρίου, ονόματι Κυριάκο Μουρατίδη.

Στο ίδιο δημοσίευμα γίνεται αναφορά και στο αίτιο που οδήγησε στο φονικό: την ερωτική αντιζηλία. Πιο συγκεκριμένα, αμφότεροι δράστης και θύμα είχαν ερωτευθεί μια νεαρή γυναίκα από το Ποδοχώρι, ονόματι Όλγα Μηνά, η οποία – όπως τονίζει ο συντάκτης του άρθρου- έδειχνε να προτιμάει τον Μουρατίδη. Έτσι, ο Παπαδόπουλος αποφάσισε να “βγάλει από τη μέση” τον αντίζηλό του και στις 4 Ιανουαρίου 1928 μετέβη στον χώρο εργασίας του Μουρατίδη (“πασταλιάζων καπνά” γράφει το άρθρο της εποχής), ζητώντας του να βγει από αυτόν δήθεν για να συνομιλήσουν. Όταν, όμως, ο Μουρατίδης βγήκε για να συναντήσει τον Παπαδόπουλο, αντιλήφθηκε ότι ο τελευταίος κρατούσε μαχαίρι και προσπάθησε να τραπεί σε φυγή -χωρίς όμως αποτέλεσμα, καθώς ο Παπαδόπουλος τον πρόλαβε και τον μαχαίρωσε σε διάφορα μέρη του σώματός του.

Ο δράστης τράπηκε σε φυγή, ωστόσο τα μεσάνυχτα της 5ης Ιανουαρίου συνελήφθη από χωροφύλακες του Σταθμού Μελισσοκομείου (εκείνη την εποχή αποκαλείτο “Τσιτακλή“)




Ο…τηλεβόας: Λίγη ψυχραιμία με τον νέο μητροπολίτη δεν βλάπτει…

Πέρασαν 40 ημέρες από την ημέρα που ο Μητροπολίτης Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου Προκόπιος αποδήμησε εις Κύριον (την Κυριακή είναι και το επίσημο μνημόσυνο για τις 40 ημέρες από την κοίμησή του) και η μέρα που θα οριστεί ο διάδοχος του δεν είναι πολύ μακριά -όλα δείχνουν πως μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου θα μάθουμε ποιος θα είναι ο νέος Μητροπολίτης Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου.

Τις τελευταίες εβδομάδες βλέπουμε μερίδα του τοπικού τύπου αλλά και συμπολιτών να στηρίζουν την υποψηφιότητά του πατέρα Παύλου Κίτσου, ενός κληρικού που επί πολλά χρόνια δραστηριοποιείται στα εκκλησιαστικά κεντήματα τα πράγματα του νομού. Το ότι υπάρχουν συμπολίτες που επιθυμούν να οριστεί ως μητροπολίτης ένας συγκεκριμένος κληρικός (τον οποίον, μάλιστα, γνωρίζουν οι ίδιοι τους από πρώτο χέρι) είναι απολύτως θεμιτό -άλλωστε, οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα προτίμησης προς κάποιον τον οποίον εκτιμούν για τη στάση του και το ποιμαντορικό του έργο.

Τελευταία όμως βλέπουμε να έχουν μπει στο παιχνίδι της υποστήριξης του πατέρα Παύλου Κίτσου και φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης. Την περασμένη εβδομάδα το δημοτικό συμβούλιο Νέστου εξέδωσε ψήφισμα υπέρ της υποψηφιότητας του Αρχιμανδρίτη, ενώ και στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας που θα διεξαχθεί την προσεχή Δευτέρα αναμένεται να εκδοθεί ένα αντίστοιχο ψήφισμα.

Μάλιστα το γεγονός ότι το ψήφισμα αυτό επρόκειτο αρχικά να εκδοθεί την περασμένη Δευτέρα -στη διάρκεια της προηγούμενης συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου-, αλλά δεν εξεδόθη λόγω της επιθυμίας της δημάρχου Δήμητρας Τσανάκα να ληφθεί μια τέτοια απόφαση μετά το μνημόσυνο της Κυριακής προκάλεσε την αντίδραση της αντιπολίτευσης – η οποία κατηγόρησε την δημοτική αρχή για αναβλητικότητα και για υποχωρήσεις σε πιέσεις εκκλησιαστικών κύκλων.

Άποψή μας, πάντως, είναι ότι όλη αυτή η κινητοποίηση -ιδίως από πλευράς αυτοδιοικητικών φορέων- δεν είναι βέβαιο πως ωφελεί την υποψηφιότητα του Αρχιμανδρίτη.

Βλέπετε, σε αντίθεση με ότι ισχύει για την εκλογή δημάρχων περιφερειαρχών βουλευτών και πρωθυπουργών, η εκκλησία διατηρεί την δική της στάση εδώ και πολλά χρόνια, με την Ιερά Σύνοδο να είναι αυτή που επιλέγει τους μητροπολίτες. Αυτό έκανε πάντα, αυτό πρόκειται να κάνει και τώρα. Ήδη μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες μας, δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν πληροφορηθεί τα όσα ακούγονται στην Καβάλα και έχουν ενοχληθεί από την όλη κίνηση υπέρ του αρχιμανδρίτη.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι όλο αυτό θα πρέπει να αλλάξει και θα πρέπει οι μητροπολίτες να εκλέγονται από το ποίμνιό τους (όπως ακριβώς γίνεται με τους δημάρχους). Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι ναι μεν η Ιερά Σύνοδος είναι αυτή που θα έχει -επίσημα- τον τελευταίο λόγο, πλην όμως δεν είναι κακό να αφουγκραστούν τα μέλη της την θέληση του ποιμνίου.

Δεν διαφωνούμε με καμία από τις παραπάνω απόψεις. Αλλά καλό είναι να θυμόμαστε την ανακοίνωση που εξέδωσε, στις αρχές Αυγούστου, ο ίδιος ο αρχιμανδρίτης Παύλος Κίτσου, μια ανακοίνωση με την οποία ζητούσε να κατεβούν οι τόνοι -μιας και ήδη από την πρώτη κιόλας μέρα είχαν ακουστεί οι φωνές για την υποψηφιότητά του. Σε περίπτωση που δεν το θυμούνται κάποιοι, η ανακοίνωσή του ανέφερε τα εξής:

Κατ’ αυτάς τας ημέρας κυκλοφορούν εις τα ηλεκτρονικά διαδικτυακά μέσα προτάσεις περί πληρώσεως της έδρας της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου, γεγονός το οποίον θεωρούμεν πρόωρον και ανείκοιον, καθότι το σκήνωμα του μακαριστού μας πατρός Μητροπολίτου Προκοπίου νωπόν κείται εν τω τάφω.

Φρονώ ότι η ποιμαίνουσα Εκκλησία μας καιρώ τω δέοντι και τη καθοδηγήσει του Αγίου Πνεύματος θα δώσει την ως Εκείνο κρίνει λύσιν.

Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που ο αρχιμανδρίτης Παύλος Κίτσου μίλησε δημόσια για το ενδεχόμενο της υποψηφιότητάς του -από εκεί και πέρα, ο ίδιος του προτίμησε να ρίξει τους τόνους.

Μήπως, λοιπόν, πρέπει να γίνει και τώρα το ίδιο; Ιδίως από τους αυτοδιοικητικούς φορείς.




Colors Festival, ουράνια τόξα, gay pride και…η τρέλα πάει στα βουνά!

Σκεφτήκαμε, προς στιγμήν, να μην ασχοληθούμε με το εν λόγω θέμα – ασχοληθήκαμε λιγάκι και ανακατεύτηκε το στομάχι μας (δεν παίρνουμε πίσω αυτά που γράψαμε πάντως, για να εξηγούμαστε…)

Ο λόγος ήταν ένας, ευθύς εξαρχής: Οποιαδήποτε ενασχόληση με το εν λόγω θέμα θα είχε ως αποκλειστική συνέπεια τη δυσφήμηση όχι τόσο ενός φεστιβάλ, όσο της προσπάθειας μιας ομάδας παιδιών γυμνασίου και λυκείου (των “παιδιών” μας, όπως τα είχαμε αποκαλέσει πέρσι τέτοιο καιρό). Μιας προσπάθειας η οποία δεν έχει σαν στόχο της μόνο τη διεξαγωγή κάποιων εκδηλώσεων και φεστιβάλ αλλά και την ανιδιοτελή προσφορά -και μάλιστα, για να αποφευχθούν οι πάσης φύσεως παρεξηγήσεις, πρώτα προς τους συμπολίτες τους και μετά προς οποιονδήποτε άλλο (το αποδεικνύει και η ως τώρα πορεία της, αλλά και το ότι η εν λόγω ομάδα ξεκίνησε τη δραστηριότητά της μέσα από την “ΠΝΟΗ”).

Από την άλλη, όμως, εκτιμήσαμε  καλύτερα τα πράγματα και κρίναμε σκόπιμο να τοποθετηθούμε επί του θέματος. Όχι μόνο διότι πιστεύαμε και εξακολουθούμε να πιστεύουμε στο όραμα, στις πρωτοβουλίες και στα μυαλά αυτών των παιδιών, αλλά και διότι τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες καταστάσεων που πραγματικά μας κάνουν να αισθανόμαστε αηδία για το γεγονός ότι οι άνθρωποι που μίλησαν με ιδιαίτερα υβριστικούς χαρακτηρισμούς για την προσπάθεια των παιδιών (διαβάζοντας, όπως θα δείτε παρακάτω, μόνο 3 λέξεις!!!) έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με εμάς.

Και επειδή πιστεύαμε και εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι “η σιωπή είναι συνενοχή”, και δεν θέλουμε με τίποτα να δώσουμε αυτή την εικόνα (το οφείλουμε, άλλωστε, στα παιδιά αυτά που τα έχουμε βοηθήσει προσωπικά, όχι μόνο με την προβολή των εκδηλώσεών τους αλλά και με συμβουλές όπου κρίναμε απαραίτητο), δηλώνουμε “παρόντες”.

Βέβαια, για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, δεν ξέρουμε πώς ακριβώς πρέπει να αντιδράσουμε… Πρέπει να γελάσουμε, να κλάψουμε, να θυμώσουμε με αυτά που διαβάζουμε τις τελευταίες ημέρες; Ένα ερώτημα χωρίς εύκολη απάντηση.

Προς το παρόν, θα χρησιμοποιήσουμε κάτι μεταξύ σάτιρας, ειρωνείας, οργής και…μαθημάτων δημοτικού σχολείου. Είναι ένα “κοκτέιλ” που δεν θα αρέσει σε κάποιους –αλλά δεν μας απασχολεί καθόλου. Είμαστε βέβαιοι, μάλιστα, πως μόλις αναρτηθεί το εν λόγω άρθρο θα ακολουθήσει μια εκατόμβη υβριστικών σχολιασμών -από τώρα μπορούμε να προβλέψουμε και τι θα γράψουν- από όσους πρόκειται να θιχτούν από τα γραφόμενά μας (σχολιασμών που σίγουρα θα έχουν σχέση με…σεξουαλικές προτιμήσεις ή εθνικότητες, και τα οποία δεν θα παραθέσουμε -από σεβασμό αποκλειστικά και μόνο στους εαυτούς μας).

Τέλος πάντων…

Ο τίτλος της παρέμβασης του “Τηλεβόα” -για να μπούμε και λίγο στο νόημα- σχετίζεται με το Colors Festival (το “Φεστιβάλ Χρωμάτων”) που θα διοργανωθεί την ερχόμενη Παρασκευή 8 και το ερχόμενο Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου στην Καβάλα από τα νεαρά μέλη της Action Team.

Φέτος λοιπόν, ως γνωστόν, τα μέλη της Action Team αποφάσισαν να επεκτείνουν το Colors Festival και να ενσωματώσουν σε αυτό μια μικρή πορεία (μήκους 400-500 μέτρων), στη διάρκεια της οποίας οι εθελοντές που θα λάβουν μέρος θα “βομβαρδίζουν” τους συγκεντρωθέντες με χρωματιστή σκόνη -όπως ακριβώς στο παρακάτω βίντεο:

Πού να φανταζόντουσαν, όμως, τα μέλη της Action Team ότι το όνομα που έδωσαν σε αυτήν την πορεία (“Παρέλαση των Χρωμάτων” ή, στα αγγλικά, “Colors Parade“) θα προκαλούσε παροξυσμό στις τάξεις μιας ομάδας συμπολιτών με σαφείς και δεδηλωμένους εθνικιστικούς προσανατολισμούς -και τους οποίους συχνά κοροϊδεύουμε χρησιμοποιώντας την σκόπιμα ανορθόγραφη λέξη “Αίλλυναις“, μιας και τα γραπτά της πλειοψηφίας αυτών είναι γεμάτα ορθογραφικά λάθη-, οι οποίοι ούτε λίγο ούτε πολύ ταύτισαν την Παρέλαση των Χρωμάτων με……

την Gay Pride (την “Παρέλαση των Ομοφυλόφιλων”)!!!!!!!!!!!

Αφορμή στάθηκε ένα ανυπόγραφο (κάτι που καλό είναι να τονίσουμε) δημοσίευμα της εφημερίδας “7η Μέρα”, το οποίο με μια “λογική” που δεν εξηγείται από πουθενά (παρά μόνο από σκοπιμότητα του αρθρογράφου) προσπαθεί να “ταυτίσει” την παρέλαση των χρωμάτων με την gay pride!!!

Όπως μπορείτε να δείτε, 3 είναι τα σημεία που μας κάνουν και μιλάμε για σκοπιμότητα:

α) το ότι ο ανώνυμος αρθρογράφος ξεκινάει μιλώντας για παρέλαση διαφορετικότητας και αναφέροντας ότι το Colors Parade το έχει “στολίσει κανονικά” ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος –ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι ο Άνθιμος έχει μιλήσει εναντίον του Gay Pride-

β) το ότι η λέξη “διαφορετικότητα” επαναλαμβάνεται και σε άλλα σημεία του άρθρου (σημειώνουμε με πράσινο χρώμα), και

γ) το “ερώτημα” αν θα λάβουν μέρος στις εκδηλώσεις και τα παιδιά των προσφύγων που βρίσκονται μέσα στο Κέντρο Φιλοξενίας του Ασημακοπούλου μια και η παρέλαση είναι…για την διαφορετικότητα! (ένα ακόμα ενδεικτικό της “σκόπιμης ασχετοσύνης” του “αρθρογράφου”, καθώς όσοι έχουν ασχοληθεί με τους διαμένοντες στο εν λόγω κέντρο φιλοξενίας ξεκαθαρίζουν πως οι πρόσφυγες είναι πολύ λιγότερους από αυτούς που δηλώνουν “οικονομικοί μετανάστες”)

Ξεκαθαρίζουμε σε αυτό το σημείο ότι δεν έχουμε σκοπό να ασχοληθούμε έτι περαιτέρω με το αν πρέπει να γίνονται gay pride -θα σταθούμε μόνο στην προσωπική μας άποψη, σύμφωνα με την οποία οι gay pride δεν προσφέρουν τίποτα σε αυτό που αποκαλούν κάποιοι “ομοφυλοφιλικό κίνημα” -μιας και η συντριπτική πλειοψηφία των ομοφυλόφιλων δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να πάρουν μέρος σε μια φαιδρή και εντελώς ανούσια εκδήλωση- και ότι απλά και μόνο γίνονται για να σκανδαλίσουν (και να δώσουν σε κάποιους μια απατηλή ψευδαίσθηση ότι συνεισφέρουν στο τουριστικό κεφάλαιο των πόλεων στις οποίες διοργανώνονται).

Επανερχόμαστε, λοιπόν, στο θέμα μας…

Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο για την προβολή του Colors Festival από την εν λόγω εφημερίδα, καθώς πέρσι είχε επιχειρήσει να μας “δουλέψει ψιλό γαζί” γράφοντας για την εκδήλωση που έγινε στην Καβάλα χρησιμοποιώντας φωτογραφίες από αντίστοιχη εκδήλωση που έλαβε χώρα λίγες ημέρες νωρίτερα…στην Ξάνθη!!! Ωστόσο ομολογούμε ότι δεν περιμέναμε να αντικρίσουμε αυτό που διαβάσατε πριν από λίγο!

Όπως ήταν φυσικό, μόνο και μόνο ο τίτλος του παραπάνω άρθρου ήταν αρκετό για να προκαλέσει παροξυσμό. Άτομα που δεν μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν το κείμενο του άρθρου και έμειναν μόνο στην επικεφαλίδα (ορισμένοι, μάλιστα, εξ αυτών το παραδέχτηκαν χωρίς καμία αίσθηση ντροπής) “κόλλησαν” στη λέξη “διαφορετικότητα”, και άρχισαν να χρησιμοποιούν απίστευτα χυδαίους όρους προσβάλλοντας…παιδιά γυμνασίου και λυκείου!!!

Έφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να καταγγέλλουν ότι το Colors Festival αποτελεί προάγγελο…μιας Gay Pride!!!

Ο παροξυσμός αυτός συνεχίστηκε -αν και σε μικρότερο βαθμό- ακόμα και μετά από ένα νέο δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας, στο οποίο επιχειρήθηκε μια ανασκευή του πρότερου δημοσιεύματος! Αν και για να λέμε την αλήθεια, η “συγνώμη” που ζητήθηκε από την εφημερίδα συνοδεύτηκε από νέο παραλήρημα, καθώς -όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω- ο ανώνυμος (για μια ακόμα φορά) αρθρογράφος μίλησε και πάλι για σημαίες και μηνύματα! (Κάτι, βέβαια, που οι ίδιοι οι διοργανωτές του Colors Festival έχουν αποκλείσει κατ\’επανάληψη)

Επ\’ αυτού ορισμένες παρατηρήσεις (βέβαια, αυτοί στους οποίους στοχεύουν οι εν λόγω παρατηρήσεις αποκλείεται να τις διαβάσουν -θα έχουν μείνει στην επικεφαλίδα και στο σκόπιμα ανορθόγραφο “Αίλλυναις”- αλλά δεν πειράζει…)

α) Επειδή πολλοί εξ αυτών έχουν ταυτίσει τον σκοπό του Colors Festival (ένα παιχνίδι με τα χρώματα) με κάποια αυθαίρετα συνθήματα των συμμετεχόντων σε gay pride (όπως το “Πολύχρωμη θα κάνουμε όλη τη γη”, που διαβάσαμε σε πανό στην Gay Pride της Θεσσαλονίκης) ή με τη σημαία του ομοφυλοφιλικού κινήματος -μια “κομμένη” παραλλαγή του ουράνιου τόξου-, ας μας επιτρέψουν να τους θυμίσουμε ότι το ουράνιο τόξο είναι ένα φυσικό φαινόμενο (υπάρχει εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια), που εμφανίζεται όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν πάνω σε σταγονίδια βροχής.

Από τη στιγμή που το φως του ηλίου πέσει πάνω στα σταγονίδια αυτά διαθλάται, δηλ. “λυγίζει” γιατί το νερό είναι πιο πυκνό από τον αέρα, και διαχωρίζεται σε πολλές χρωματιστές ακτίνες -οι οποίες και ανακλώνται προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Δηλ., με λίγα λόγια, τα 7 χρώματα του ουράνιου τόξου (στην πραγματικότητα είναι περισσότερα, απλά σε εμάς φαίνονται μόνο 7) είναι απλά φως με διαφορετικά μήκη κύματος. Η πλέον ξεκάθαρη εξήγηση της δημιουργίας του ουράνιου τόξου δόθηκε από τον Νεύτωνα, αν και άλλοι επιστήμονες στο παρελθόν (όπως ο Αριστοτέλης και ο Καρτέσιος, αλλά και οι Άραβες) έφτασαν κοντά στην εξήγησή του.

Το λέμε αυτό διότι, όπως αναφέραμε και προηγουμένως, το ουράνιο τόξο δημιουργείται εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ αξίζει να αναφέρουμε ότι οι αρχαίες μυθολογίες δίνουν σε αυτό μυθικές διαστάσεις (θεωρώντας το, εν γένει, ως συνδετικό κρίκος μεταξύ της γης και του ουρανού) -στη Βολιβία χρησιμοποιείται, μάλιστα, ως δεύτερη σημαία (μαζί με την κανονική της σημαία), η οποία συμβολίζει τους Ίνκας -τους προγόνους, δηλαδή, των λαών των Άνδεων!!!

Παρόλα αυτά, επειδή στα 1978 ένας Αμερικανός καλλιτέχνης και ακτιβιστής ονόματι Gilbert Baker αποφάσισε -εντελώς αυθαίρετα- να χρησιμοποιήσει τα 6 από τα 7 χρώματα για να σχηματίσει μια σημαία-σύμβολο του ομοφυλοφιλικού κινήματος (αρχικά, μάλιστα, είχε χρησιμοποιήσει 8 χρώματα αλλά “έκοψε” τα 2 λόγω…κόστους!), κάποιοι ευφάνταστοι -ένθεν και ένθεν- έχουν φτάσει στο σημείο να ταυτίζουν τα χρώματα του ουράνιου τόξου με τους gay!!!

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Πρόσφατα εντοπίσαμε την παρακάτω φωτογραφία από ένα δημόσιο κτίριο στη Σιγκαπούρη -μια παλιά φυλακή-, το οποίο είχε ανακατασκευαστεί, με τα παράθυρά του να έχουν βαφτεί στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Και όμως, βρέθηκαν κάποιοι που “σκέφτηκαν” και “υπέθεσαν” ότι το εν λόγω κτίριο χρησιμοποιείται…από την ομοφυλοφιλική κοινότητα της Σιγκαπούρης!!!

Έχουμε φτάσει στο σημείο να φοβόμαστε να βγάλουμε φωτογραφίες με ουράνιο τόξο (ή γενικότερα φωτογραφίες με χρώματα) διότι θα βγουν κάποιοι και θα πουν ότι προωθούμε τη διαφορετικότητα και το ομοφυλοφιλικό κίνημα, ότι συμμετέχουμε σε ένα κίνημα για την προώθηση της σεξουαλικής απελευθέρωσης και την “κατάλυση” των οικογενειακών δεσμών!!!

Με λίγα λόγια…οδός προς την τρέλα!!!

β) Προς όλους όσους προσπαθούν να μιλήσουν υπέρ της υπεράσπισης των ευγενών μας παραδόσεων και της οικογένειάς μας από κάθε λογής “ανωμαλίες” χρησιμοποιώντας, όμως, υβρεολόγιο προς πάσα κατεύθυνση -και ιδίως προς μικρά παιδιά- αφιερώνουμε μια φράση του μεγάλου Έλληνα ποιητή Λορέντζου Μαβίλη:

“Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. Υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι”

Επίσης, αφιερώνουμε το εξαιρετικό -από κάθε άποψη- “Συμπόσιο” του Πλάτωνα – έτσι, για να θυμηθούν τι άποψη είχαν στην αρχαία Ελλάδα περί ομοφυλοφιλίας (όχι, όμως, αυτής των gay pride – για να μην ξεχνιόμαστε)

Αν θέλουμε, βέβαια, να γίνουμε και εμείς “χυδαίοι” με τη σειρά μας, θα αφιερώσουμε και τον συνταγματάρχη Φιτς από την εξαιρετική ταινία “American Beauty” (όσοι έχουν δει την ταινία κατάλαβαν τι εννοούμε)

γ) Και για να τελειώνουμε με αυτό το θέμα…

Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα για το Colors Festival και την εξαίρετη, από κάθε άποψη, προσπάθεια των παιδιών της Action Team. Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε είναι η φωτογραφία του άρθρου μας.

Μια φωτογραφία που ελήφθη στη διάρκεια της περσινής διοργάνωσης, και η οποία δείχνει μια μητέρα να παίζει με το παιδί της ρίχνοντάς το χρωματιστή σκόνη!

Τέτοιες εικόνες θα δούμε και στο φετινό Colors Festival (είτε στο στρατόπεδο Ασημακοπούλου είτε στην πορεία επί της παραλιακής λεωφόρου). Το μόνο που μπορούμε να υποθέσουμε είναι ότι:

Αν αυτή η εικόνα έχει σχέση με τη διαφορετικότητα και τα gay pride, τότε ο φάντης έχει την ίδια ακριβώς σχέση με το ρετσινόλαδο!!!

Υ.Γ.: Αλήθεια, αυτός που έγραψε το άρθρο στην “7η Μέρα” -ο δήθεν “ανώνυμος”, αλλά εμείς οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ μπορούμε άνετα να υποθέσουμε ποιος το έγραψε- έχει συνειδητοποιήσει τι έκανε; Είχε άραγε γνώση του τι συνέπειες θα προκαλέσει με το γραπτό του; Έχει άραγε συνειδητοποιήσει ότι με αυτό τον τρόπο υποβαθμίζει, στην πραγματικότητα, την ίδια την εφημερίδα και την ιστορία της (έστω και αν αυτή γράφτηκε με το όνομα “Έβδομη”);

Δεν θα πάρουμε απάντηση, δεν περιμένουμε άλλωστε απάντηση από ανθρώπους που χρωστάνε τα μαλλιά της κεφαλής τους, έχουν αφήσει απλήρωτους δεκάδες πρώην εργαζόμενους και τώρα κουνάνε το δάχτυλο και παριστάνουν τους τιμητές της τοπικής κοινωνίας…




Οι αρχαίες τεχνικές επεξεργασίας μετάλλων “ζωντάνεψαν” στα μεταλλεία των Λιμεναρίων (βίντεο-φωτογραφίες)

Με αφορμή ένα πρόγραμμα μελέτης των αρχαίων τεχνικών επεξεργασίας των μετάλλων της Θάσου, Έλληνες και Γάλλοι αρχαιολόγοι προχώρησαν, το απόγευμα του Σαββάτου, σε ένα σημαντικής αξίας πείραμα, επιχειρώντας να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαίοι εξήγαγαν σίδηρο από μεταλλεύματα.

Πιο συγκεκριμένα, η ομάδα των αρχαιολόγων (η οποία προερχόταν από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου, τη Γαλλική Σχολή Αθηνών και το Πανεπιστήμιο της Λιλ) κατασκεύασαν έναν κλίβανο από νερό, πηλό και άχυρα (ακριβώς όπως στην εποχή του σιδήρου δηλ. περί το 1000 π. Χ.) και επανέλαβαν την αρχαία τεχνική καμίνευσης σιδήρου!

Το πείραμα διεξήχθη στο χώρο των αποθηκών του Μεταλλευτικού Συγκροτήματος Λιμεναρίων (με την ευγενική φιλοξενία του Πολιτιστικού Συλλόγου Λιμεναρίων “Το Κάστρο”) και διήρκεσε αρκετές ώρες -ξεκίνησε λίγο μετά το μεσημέρι και ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ του Σαββάτου (με τις εικόνες που απέστειλε στο Kavala Portal η υπεύθυνη του πειράματος Δήμητρα Μαλαμίδου να είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακές)\r\n





Ο σίδηρος που παρήχθη θα εξεταστεί από χημικούς -σε σύγκριση με δείγματα που έχουν διασωθεί από εκείνη την περίοδο- και τα αποτελέσματα αναμένεται να ανακοινωθούν σύντομα.




Μετανάστες πετούν τρόφιμα…στο Λαύριο που βρίσκεται…στην Καβάλα!!!!!!

Ο μεγάλος Ιταλός συγγραφέας, φιλόσοφος και στοχαστής Ουμπέρτο Έκο είχε πει, κάποτε, για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το εξής:

Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν το δικαίωμα να μιλάνε σε λεγεώνες ηλιθίων που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα. Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ. Είναι η εισβολή των ηλιθίων.

Είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό ρητό του Έκο που σχετίζεται με το πώς διαχειρίζονται οι άνθρωποι το Internet και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (έχει πει και άλλα, εξίσου δηκτικά), και σίγουρα ταιριάζει “γάντι” στο παρακάτω παράδειγμα.

Στις αρχές Ιουλίου ένας χρήστης του Facebook ανάρτησε στον λογαριασμό του μια σειρά φωτογραφιών που απεικόνιζαν τρόφιμα πεταμένα σε κάδους απορριμμάτων, με την ένδειξη ότι “αυτή η εικόνα είναι μόλις τώρα 1345 έξω από το κέντρο προσφύγων στο Λαύριο”

https://www.facebook.com/Sarantos.retsos1967/posts/10203839596266582

Είμαστε βέβαιοι ότι σε αυτό το σημείο θα αναρωτηθείτε “Τι σχέση έχει το Λαύριο με την Καβάλα;” Θα έχετε δίκιο!

Έλα όμως που, από μια κοινοποίηση με εντελώς άσχετα σχόλια, κάποιοι δήθεν “ενημερωτικοί ιστότοποι” (από αυτούς που αποτελούν ευρύτατο πεδίο εφαρμογής όσων ασχολούνται επιστημονικά με το φαινόμενο των fake news, δηλ. των ψεύτικων ειδήσεων) έφτασαν στο σημείο να συνδέσουν το Λαύριο με…την Καβάλα!!!

Ασχέτως, βέβαια, αν οι 2 πόλεις απέχουν…696 χιλιόμετρα (τι είναι, άλλωστε, 696 χιλιόμετρα; Σιγά την απόσταση…)!!!

Πού είναι η Καβάλα και πού είναι το Λαύριο…

Όλα ξεκίνησαν όταν ένας συμπολίτης μας κοινοποίησε την προηγούμενη ανάρτηση, προχωρώντας σε μια σύγκριση με τα όσα (κατ’ αυτόν) γίνονται στην Καβάλα. Μιλάμε όμως για απλή σύγκριση – τίποτα παραπάνω.

https://www.facebook.com/ioannis.demertzis.9/posts/1489413734456861

Δικαίωμα και των 2 προαναφερθέντων χρηστών είναι να ανεβάζουν ότι θέλουν στο προσωπικό τους προφίλ. Δεν σχολιάζουμε τις αναρτήσεις αυτές, αλλά το γεγονός ότι…βρέθηκε ένα “site” με την “ευφάνταστη” επωνυμία diaforetiko.com, το οποίο παρέθεσε τις 2 προαναφερθείσες αναρτήσεις με τον τίτλο……

Μετανάστες στην Καβάλα πετάνε στα σκουπίδια τρόφιμα που τους δίνει το κράτος.

Πατήστε εδώ για να δείτε το σχετικό link!

Κάθε άλλο σχόλιο περιττεύει…