“ζ-η-θ, ο Ξένος”: Σπάνια παρακολουθούμε τέτοιες παραστάσεις σε ένα φεστιβάλ

Άπό την μέρα που ο  Μιχαήλ Μαρμαρινός ανακοίνωσε την φετινή του πρόταση αγωνιούσαμε μόνο αν θα φιλοξενηθεί στο Φεστιβάλ Φιλίππων 2025.

Ευτυχώς η ημερομηνία της παράστασης κλείδωσε πολλούς μήνες πριν και δεν χρειάστηκε να μπουν πολλά θέματα για συζήτηση όταν η Αρχαιολογική υπηρεσία θέλησε για πρώτη φορά να εντάξει εκδήλωση εντός θεάτρου, στην πανσέληνου του Αυγούστου.

Η παραγωγή «ζ-η-θ, ο Ξένος» είναι από αυτές που σπάνια παρακολουθούμε και σίγουρα αναβαθμίζουν ένα φεστιβάλ.

Είναι πολύ σημαντικό επίσης, γιατί η ξεχωριστή πρόταση του σκηνοθέτη, αγκαλιάστηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, που συμφώνησαν για συμπαραγωγή.

Πρωτογνωρίσαμε τον Μαρμαρινό πριν 27 χρόνια, με την πρωτοποριακή Ηλέκτρα του, στους Φιλίππους,όπου συμμετείχε η  Νόνικα Γαληνέα.

Ο σκηνοθέτης  μας προετοίμασε για το τι θα δούμε.

“Η παράσταση, ένα ποιητικό θεατρικό τοπίο που ξεπερνά τις εποχές, είναι μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του έπους που μας φέρνει αντιμέτωπους με την έννοια του ξένου, στη δυσχερή θέση του οποίου μπορεί να βρεθούμε όλοι εμείς, θέτοντας διαχρονικά ερωτήματα:Ποιος είναι ο ξένος και ποιοι είμαστε οι Εμείς;

Μια υπαρξιακή περιπλάνηση του ξένου σε τρεις ραψωδίες”

Ουσιαστικά πρότεινε μια επιστροφή στις πηγές: επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας, σε μια απολαυστική μετάφραση του  Δημήτρη Μαρωνίτη.

Ο Μαρμαρινός ουσιαστικά μας οδήγησε να ανοίξουμε πάλι τα βιβλία και να φρεσκάρουμε την Οδύσσεια του Ομήρου, που έχει πολλά να μας διδάξει, γιατί όπως λέει ο ίδιος, “το έπος  μας έμαθε να αναπνέουμε”

Παρακολουθήσαμε μια παράσταση, με 125 μοναδικά, απολαυστικά λεπτά της ώρας.

Όλα ξεχωριστά με πρώτο το σκηνικό του  Γιώργο Σαπουντζή που μας υποδέχτηκε, να φανερώνει μια υπαίθρια απλωμένη μπουγάδα. Όλα, μα όλα πήγαν εξαιρετικά.

Στην εξαιρετική δουλειά των συνεργατών του Μαρμαρινού πρέπει να προστεθεί σίγουρα το ολόγιομο φεγγάρι ,αλλά και το καταπληκτικό μυημένο κοινό που κατέκλυσε τους Φιλίππους την συγκεκριμένη βραδυά.

Ερμηνευτικά όλοι, ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτές ήταν εξαιρετικοί.

 Επρόκειτο για μια παρέλαση ταλαντούχων καλλιτεχνών που βρέθηκαν στα ΑΞΙΑ χέρια του ανθρώπου που θα είναι πλέον ο νέος καλλιτεχνικός δ/ντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.

Χαρήκαμε λίγο περισσότερο την ερμηνεία του αέρινου  Χάρη Φραγκούλη ως Ξένου που κινήθηκε σαν κρι κρι  ανάμεσα στους θεατές της κερκίδας, σύρθηκε στην ορχήστρα και πάνω στο τραπέζι του δείπνου.

Η παράσταση κέρδισε τις εντυπώσεις ακόμη και στην δύσκολη ηχοληψία. Δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που ο ήχος να πρόδωσε τους συντελεστές.

Δεν υπήρξε υπόκλιση ηθοποιών στο τέλος της παράστασης. Αντ΄αυτού οι ηθοποιοί παρέμειναν στην τραπεζαρία τρώγοντας και συνομιλώντας με την συνοδεία μουσικής επί σκηνής  από τις τρεις τσελίστριες.

Οι ηθοποιοί αποχώρησαν 20 λεπτά μετά το τέλος της παράστασης, όταν σχεδόν όλοι οι συγκλονισμένοι θεατές είχαν αποχωρήσει “συντεταγμένα” από το θέατρο Φιλίππων.

Βρισκόμαστε στη μέση του φεστιβάλ και δεν μπορούμε να πούμε πως επρόκειτο για την παράσταση του καλοκαιριού. Σίγουρα όμως θα παραμείνει βαθειά χαραγμένη στη μνήμη μας.

***Το μοναδικό σημείο ίσως που πρέπει να φροντιστεί λίγο περισσότερο  στο Αρχαίο θέατρο Φιλίππων είναι η οθόνη των υπέρτιτλων. Πρέπει να μεγαλώσει και ίσως να μετακινηθεί σε καλύτερο σημείο θέασης. Τα κείμενα στην Αγγλική γλώσσα δεν ήταν ευδιάκριτα στο άνω διάζωμα. Έγινε όμως μια καλή προσπάθεια.