Κάτι παραπάνω ξέρανε οι αρχαίοι κάτοικοι αυτού του τόπου που διάλεξαν τον Όλυμπο για κατοικία των Θεών.   Αιώνες τώρα προσπάθησαν πολλοί εισβολείς να το κατακτήσουν αλλά μάταια. Το Βουνό δεν γνώρισε ποτέ την τουρκοκρατία αλλά ούτε και την κατοχή από τους μελανοχίτωνες, τους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Αντίθετα πάντα άνοιγε και θ’ ανοίγει την αγκαλιά του στα κατατρεγμένα πλάσματα με το ελεύθερο πνεύμα και την αγνή καρδιά, που στέκουν μέσα στους αιώνες ακοίμητοι φρουροί της άγριας ελευθερίας του.

   Εκεί που κρεμούσαν οι καπετάνιοι τ’ άρματα, κρεμάν οι «γύφτοι»* τα νταούλια!

    Εδώ και λίγες μέρες αποκαλύφθηκε προσχέδιο νόμου έτοιμο στην κάθε του λεπτομέρεια για την καθιέρωση εισιτηρίου για την είσοδο στον Όλυμπο.

Με ποιο δικαίωμα το κάνουν αυτό σε Δημόσια Δασική έκταση υψηλής προστασίας και μάλιστα Εθνικό δρυμό? Μήπως νομίζουν ότι ο Όλυμπος ήταν του παππού τους το χωράφι?

   ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

 Τόχουν παρακάνει. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

 Αφού πέρασαν το περιβαλλοντοκτόνο αντισυνταγματικό νομοσχέδιο-έκτρωμα Χατζιδάκι με συνοπτικές διαδικασίες εν μέσω σκληρού και ατέλειωτου λοκντάουν. Αφού γέμισαν τα ελληνικά βουνά με τις επιδοτούμενες από εμάς τερατόμορφες ανεμογεννήτριες της δήθεν πράσινης ενέργειας, που αλλοιώνουν βάναυσα το ορεινό τοπίο και το οικοσύστημα και είχαν σαν αποτέλεσμα την εξωφρενική αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τους απλούς καταναλωτές. Αφού κάψαν με την ανευθυνότητά τους το 10% των ελληνικών δασών και περιουσίες Ελλήνων πολιτών προαναγγέλλοντας μπίζνες πάνω στις αναδασώσεις. Αφού με πρόσχημα τις φωτιές που οι ίδιοι άφησαν να καίνε απαγόρευσαν την είσοδο στα δάση και τα βουνά της πατρίδας μας λες κι όλοι οι πολίτες είναι υποψήφιοι εμπρηστές και όχι προστάτες του άμεσου φυσικού περιβάλλοντός που μας είναι απαραίτητο προκειμένου να επιβιώσουμε.

 Τώρα με πρώτο βήμα τον Όλυμπο, πάνε να αποκόψουν τελείως  τον ομφάλιο λώρο που μας συνδέει ακόμη με την μητέρα-φύση, με πρώτο βήμα να αισθανόμαστε τουρίστες στον τόπο μας, αναγκάζοντάς μας να πληρώνουμε για να μπούμε στην φυσική μας κατοικία.

Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς. (Μη δώσετε τα άγια πράγματα στους σκύλους ούτε να πετάξετε τα μαργαριτάρια στους χοίρους γιατί αλλιώς οι χοίροι θα τα καταπατήσουν με τα πόδια τους κι οι σκύλοι θα στραφούν εναντίον σας και θα σας καταξεσκίσουν.)-Ματθ. ζ΄6

  Ο Όλυμπος το άγιο βουνό της κατοικίας των θεών, δεν θα γίνει ποτέ τουριστική ατραξιόν και ντίσνευλαντ, για να τα κονομάνε τα συνήθη τρωκτικά που λυμαίνονται τον ευλογημένο αυτό τόπο χρόνια τώρα.

 Καλούμε  όλους τους Ορειβατικούς, Πεζοπορικούς, Φυσιολατρικούς συλλόγους και οικολογικές οργανώσεις αλλά και οποιαδήποτε συλλογικότητα ή απλό πολίτη να αντιταχθούν λέγοντας ένα μεγάλο Όχι στην άλωση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος που κλιμακώνεται με την αρρωστημένη ιδέα του εισιτήριου για να ανέβεις στον Όλυμπο και να συστρατευτούν σε ανένδοτο αγώνα για να παραμείνουν τα Βουνά μας άγρια και ελεύθερα για όλους.

*Αναφέρεται στα κάθε είδους λαμόγια και καμία σχέση δεν έχει με την συμπαθή κοινότητα των Ρομά.

Ένα χαμόγελο ανακούφισης και ικανοποίησης ότι όλα πήγαν καλά και μια επιθυμία από τη συνοδοιπόρο του προς την κορυφή του Ολύμπου: να δει τη θέα της Ελλάδας από ψηλά.

Κάπως έτσι κύλησαν τα πρώτα λεπτά στον Μύτικα για τον Δραμινό δρομέα υπεραποστάσεων Μάριο Γιαννάκο και τη Δραμινή φοιτήτρια βιολογίας Ελευθερία Τόσιου, η οποία παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα, κατάφερε ν’ ανέβει στην κορυφή της Ελλάδας χάρη στο νεαρό συντοπίτη της.

«Όταν φτάσαμε στην κορυφή, αυτό που μού ζήτησε ήταν να δει τη θέα. Τη γύρισα 360 μοίρες για να δει την Ελλάδα από το πιο ψηλό σημείο της, περιμετρικά», λέει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, λίγες ώρες μετά την επιτυχή ανάβαση στο ψηλότερο σημείο της Ελλάδας, ο Μάριος Γιαννάκου, ο οποίος κουβάλησε στην πλάτη του, σε ειδικά διαμορφωμένο σακίδιο τη νεαρή φοιτήτρια, προκειμένου να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα.

Το ούτως ή άλλως «πολύ δύσκολο» εγχείρημα, όπως το περιγράφει ο Δραμινός αθλητής, έγινε ακόμη πιο …βαρύ λίγες ώρες πριν από το τελικό του στάδιο, όταν η ομάδα που συγκροτήθηκε για την υποστήριξή του πληροφορήθηκε τον θάνατο ενός ορειβάτη στον Όλυμπο. «Η ψυχολογία έπεσε, αλλά προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε όλο αυτό λίγο έξω από την Ελευθερία. Δεν την ενημερώσαμε, προσπαθήσαμε να το χειριστούμε εμείς», εξηγεί ο Μάριος Γιαννάκου, ο οποίος αδυνατεί, όπως λέει, να περιγράψει τα συναισθήματά του με λέξεις.

«Είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις. Δεν νομίζω να μπορέσω να το κάνω ποτέ», σημειώνει, τονίζοντας πως «σήμερα γράφτηκε ιστορία για τα άτομα με αναπηρία».

Στην ερώτηση, δε, αν ήταν ο σημερινός, ο καλύτερος αγώνας της ζωής του, σπεύδει να υπογραμμίσει: «Δεν είναι απλώς ο καλύτερος, ο σπουδαιότερος αγώνας της ζωής μου. Είναι ό,τι καλύτερο έχω κάνει ως άνθρωπος γενικά. Δεν πρόκειται για έναν αγώνα. Ένιωσα ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου».

Ο Μάριος, η Ελευθερία και η οχταμελής ομάδα που τους συνόδευε ξεκίνησαν σήμερα το πρωί, στις 6, από το καταφύγιο όπου είχαν καταλύσει, στα 2.400μ., προκειμένου ν’ ανέβουν στον Μύτικα, στα 2.918μ. Το ρολόι έδειχνε 9:02πμ, όταν οι δύο νέοι πατούσαν κορυφή και η φωτογραφία που επέλεξε ν’ αναρτήσει ο νεαρός αθλητής στο facebook λίγο αργότερα από εκείνη τη στιγμή είναι ενδεικτική της χαράς και της ανακούφισης που ένιωσαν τόσο ο ίδιος όσο και η νεαρή φοιτήτρια βιολογίας, η οποία το προηγούμενο βράδυ δεν έκρυβε την ανυπομονησία της ν’ ανέβει στην κορυφή!

«Ανεβήκαμε αρκετά γρήγορα το πρώτο κομμάτι και μετά περάσαμε στο δύσκολο κομμάτι, που είναι πολύ τεχνικό και είναι αρκετά εκτεθειμένο και 9 η ώρα περίπου φτάσαμε πάνω στην κορυφή της Ελλάδας. Ξεκινήσαμε από το καταφύγιο στο οποίο κατασκηνώναμε τις τελευταίες δύο ημέρες, από τα 2.400μ. και φτάσαμε στα 2.918. Εγώ ήμουν περίπου δύο ημέρες πριν ώστε να τσεκάρω τη διαδρομή, η Ελευθερία ήρθε χθες», λέει ο Μάριος Γιαννάκου, περιγράφοντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τη διαδρομή.

Δεν ξεχνάει, παρά την κούραση και την ένταση της υπερπροσπάθειας, όλους όσοι βοήθησαν στο να πάρει «σάρκα και οστά» το όνειρο της Ελευθερίας και συγκεκριμένα την ομάδα που τους συνόδευε, αλλά και την Ένωση Αστυνομικών Ελλάδος, τη μονάδα βατραχανθρώπων, για την υλικοτεχνική υποδομή αλλά και την παρουσία του εκπαιδευτή Διονύση Πετρίδη, ο οποίος «βοήθησε τα μέγιστα να μην χάνω την ισορροπία μου», όπως τονίζει.

Ο Μάριος Γιαννάκου και η Ελευθερία Τόσιου έστειλαν από την κορυφή του Ολύμπου το δικό τους μήνυμα, ότι «δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από το όνειρο», όπως γράφει στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook ο αθλητής με τις πολλές διακρίσεις στις υπεραποστάσεις, αλλά και πως «όταν θέλουμε να πετύχουμε πράγματα για τον συνάνθρωπό μας, θα πρέπει να ξεκινήσουμε να σκεφτόμαστε από πολύ πιο απλά πράγματα, όπως το να μην παρκάρουμε το αυτοκίνητό μας σε θέση για ανάπηρους».

Με πληροφορίες από ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ