Εδώ και μια εβδομάδα παρακολουθούμε ένα μπαράζ δηλώσεων γύρω από το πόσοι τουρίστες επισκέφτηκαν φέτος τον δήμο Παγγαίου, και πραγματικά έχουμε μπερδευτεί.

Διότι από τη μια βλέπουμε μέλη της δημοτικής αρχής Παγγαίου να μιλάνε για τουριστική προσέλευση στα επίπεδα του 2019, και από την άλλη βλέπουμε άλλα μέλη της (ίδιας) δημοτικής αρχής Παγγαίου να μιλάνε για πολύ μειωμένη τουριστική προσέλευση!

Διαβάζουμε, για παράδειγμα, δηλώσεις του δημάρχου Παγγαίου Φίλιππου Αναστασιάδη, ο οποίος -μεταξύ άλλων- ανέφερε ότι:

Η επισκεψιμότητα τουριστών σε Αμμόλοφους, Τούζλα αλλά και στον ορεινό όγκο αγγίζει τα περσινά ποσοστά. Έχουν μια απόκλιση της τάξης του 10%, δηλαδή στο 90% η επισκεψιμότητα στην περιοχή μας είναι ίδια με τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι έχει αναπληρωθεί (από Έλληνες) το κενό, που περιμέναμε από Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία, Γερμανία».

Και εκεί που διαβάζουμε τις δηλώσεις αυτές, βλέπουμε και άλλες δηλώσεις -αυτή τη φορά από την αντιδήμαρχο τουρισμού Ελένη Μπενή, η οποία σε συνέντευξή της στον “Ενήμερο Παγγαίου” έκανε λόγο για τουλάχιστον 50% πτώση σε σχέση με πέρσι (ένα ποσοστό που, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί και τεράστια αποτυχία -αν λάβουμε υπόψη τις ειδικές συνθήκες της φετινής χρονιάς).

Λίγες μέρες μετά, διαβάσαμε και άλλες δηλώσεις -αυτή τη φορά από τον αντιδήμαρχο Ελευθερούπολης Χρήστο Μποσμπότη, ο οποίος με τη σειρά του ανέφερε ότι “έρχονται οι άνθρωποι που έχουν μόνιμες κατοικίες. Βαλκάνιοι δεν ήρθαν, βέβαια και είναι ένα διαφορετικό καλοκαίρι ενώ όλοι μιλούν για έναν δύσκολο χειμώνα.”

Και όλα αυτά την ώρα που τα μηνύματα που λαμβάνουμε από όλο τον νομό Καβάλας δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά (κάτι, βέβαια, αναμενόμενο ως ένα βαθμό).

Κατανοούμε ότι κάποια πράγματα είναι καλό να λέγονται κάπως πιο…”ωραία” και ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που προσπαθούν να δουν το ποτήρι μισογεμάτο (και όχι μισοάδειο). Το κατανοούμε απόλυτα.

Όμως δεν θα έπρεπε, πρώτα, να υπάρξει κάποια συνεννόηση μεταξύ των μελών της δημοτικής αρχής, ώστε να μην λένε “άλλο ο ένας και άλλο ο άλλος”

Όχι τίποτα άλλο, αλλά να ξέρουμε και εμείς με ποιους θα επιχειρήσουμε να κάνουμε ρεπορτάζ για να έχουμε “την δική μας ματιά” (και όχι “δανεικές” ματιές από τα υπόλοιπα τοπικά ΜΜΕ)

Υ.Γ.: Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, εμείς στηριζόμαστε μόνο στα όσα γράφτηκαν (δεν έχουμε, δηλαδή, εικόνα του αν όντως είπαν αυτά που γράφτηκαν ή απλά άλλο είπαν και άλλο γράφτηκε – ένα φαινόμενο, δυστυχώς, συνηθισμένο στην ειδησεογραφική μας καθημερινότητα)…

Τα είχαμε πει και πριν από λίγες ημέρες, όταν ενημερώναμε για το νέο ωράριο των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος (μπαρ, εστιατόρια) στην περιφέρεια ΑΜΘ – σύμφωνα με το οποίο θα πρέπει τα καταστήματα να κλείνουν στις 12 τα μεσάνυχτα “για να αποφύγουμε την μετάδοση του κορωνοϊού”

μετά τις 12 τα μεσάνυχτα πάρα πολλοί νέοι θα “αναγκάζονται” να βρίσκουν άλλους χώρους για να συνεχίσουν την διασκέδασή τους

Αυτό ακριβώς έγινε και τα μεσάνυχτα της Τρίτης προς Τετάρτη, με πάρα πολλούς νέους και νέες να αποχωρούν από τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος και να…μετακινούνται λίγα μόλις μέτρα μακρύτερα -στα παγκάκια της παραλιακής, στο πάρκο Φαλήρου και στην κεντρική πλατεία της Καβάλας!

Δεν υπάρχει λόγος να αναρτήσουμε καμία φωτογραφία, δεν υπήρχε καν λόγος να κατέβουμε τα μεσάνυχτα της Τρίτης προς Τετάρτη για να απαθανατίσουμε κάτι που βλέπουμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια και είναι και απολύτως αναμενόμενο και αυτονόητο- είναι σαν να “κλέβουμε εκκλησία”, σαν να λέμε “Έλα παππού, να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου!”

Και εννοείται, φυσικά, πως αυτό που έλαβε χώρα στην Καβάλα παρατηρήθηκε και σε όλες τις άλλες περιοχές της Ελλάδας στις οποίες επιβλήθηκε το νέο ωράριο (υπόλοιπη ΑΜΘ, Κρήτη, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Λάρισα, Κέρκυρα, Μυκόνο, Πάρο, Σαντορίνη, Βόλο, Κατερίνη, Ρόδο, Αντίπαρο, Ζάκυνθο, Κω).

Και το ερώτημα είναι απλό:

“Μα καλά, δεν το περίμεναν όσοι έλαβαν αυτήν την απόφαση;”

Βέβαια, με βάση τον τρόπο με τον οποίο δείχνουν να λειτουργούν τελευταία όσοι ασχολούνται με την υπόθεση του κορωνοϊού (δηλ. με απίστευτη προχειρότητα και δείχνοντας ότι είναι σε πανικό), το μόνο που μπορούμε να υποθέσουμε (και ας παρεξηγηθούν όσοι το διαβάζουν) είναι ότι…

“δεν τους έκοψε!!!”

Είναι καλοκαίρι, είναι Ελλάδα, είναι μόλις 12 τα μεσάνυχτα (ουκ ολίγοι νέοι και νέες κανονίζουν να συναντηθούν…στις 12 τα μεσάνυχτα για να ξεκινήσουν την νυχτερινή τους έξοδο), και προσπαθούν κάποιοι να πουν στους νέους “συγκρατηθείτε”!

Στους νέους που έδειξαν αξιοθαύμαστη υπομονή μέσα στην άνοιξη, όταν αναγκαστήκαμε να κλειστούμε στα σπίτια μας (την ώρα που πολλοί μεσήλικες που δεν σηκωνόντουσαν από τον καναπέ τους ξαφνικά θυμήθηκαν να το παίξουν μαραθωνοδρόμοι!), και που πολύ φυσιολογικά δικαιούνται να λένε ότι “κερδίσαμε το δικαίωμα να διασκεδάσουμε μέσα στο καλοκαίρι, να περάσουμε καλά, να ζήσουμε” (οποιοσδήποτε αδυνατεί -ή δεν θέλει- να το καταλάβει αυτό το πράγμα μάλλον δεν έχει ζήσει τα χρόνια της νεολαίας!)

Όταν, λοιπόν, έρχεται κάποιος και λέει στους νέους “Όχι, δεν θα διασκεδάσετε εδώ, πηγαίνετε στα σπίτια σας”, πώς περιμένει να τον ακούσουν; Δεν υπάρχει καμία περίπτωση, σάς το υπογράφουμε και με τα 2 χέρια! Ήδη αυτό που λέμε παρατηρήθηκε το βράδυ της Τρίτης, και είναι βέβαιο πως θα έχει και συνέχεια.

Και δεν είναι μόνο αυτό: είναι ότι, με το νέο ωράριο, η κυβέρνηση “ένιψε τας χείρας της” για τις συναθροίσεις εκτός των καταστημάτων, δείχνοντας “ανησυχία” μόνο για τις συναθροίσεις εντός των καταστημάτων!

Και περιμένει η κυβέρνηση όλο αυτό να το “καταπιεί αμάσητο” η κοινωνία, χωρίς να το σχολιάσει και να το καυτηριάσει (φτάνοντας στο σημείο να πουν ότι π.χ. “μέχρι τα μεσάνυχτα η Σταχτοπούτα δεν έχει κορωνοϊό, τα μεσάνυχτα βρέθηκε με κορωνοϊό και έγινε υπηρέτρια”).

Γίνονται αυτά τα πράγματα; Δεν γίνονται…

Υ.Γ. 1: Δεν θα μιλήσουμε για τους καταστηματάρχες σε αυτό το άρθρο, εκεί και αν έχει να πέσει θρήνος και οδυρμός…

Υ.Γ. 2: Ειδικά στα μέρη μας, το τρελό της υπόθεσης είναι ότι το νέο ωράριο επιβλήθηκε σε όλη την περιφέρεια – την ώρα που, αν καθίσει κανείς και δει προσεκτικά (και μακριά από την ανοργάνωτη και υπερ-συγκεντρωτική ενημέρωση του ΕΟΔΥ) την διασπορά των κρουσμάτων, θα διαπιστώσει ότι ορισμένοι δήμοι έχουν πληγεί σε σημαντικό βαθμό, ενώ άλλοι δήμοι (όπως π.χ. οι δήμοι Νέστου και Θάσυυ) δεν έχουν καταγράψει σχεδόν κανένα κρούσμα!

Και το ερώτημά μας είναι απλό: Πού είναι η διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ και ο περιφερειάρχης Χρήστος Μέτιος;

Μέχρι στιγμής δεν έχουμε ούτε μια ανακοίνωση, ούτε μια απάντηση από τη διοίκηση της περιφέρειας για ένα μέτρο που βάζει όλη την περιφέρεια στο ίδιο “τσουβάλι” και που την υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο -λες και δεν έχουν περάσει λίγα ως τώρα οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην περιφέρεια.

Αδυνατούμε, συνεπώς, να κατανοήσουμε αυτή την σιωπή από πλευράς της περιφέρειας ΑΜΘ. Μια σιωπή εξαιρετικά περίεργη, η οποία δείχνει μια διοίκηση που “έχει καταθέσει τα όπλα”, ούσα εντελώς ανήμπορη να διαμορφώσει εξελίξεις και καταστάσεις – και απλά περιμένει πότε θα έρθει το βράδυ για να φορέσει τις πυτζάμες της και να πει “καληνύχτα”!

Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά…

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές σε ένα από τα αποφθέγματα ενός από τους πλέον σημαντικούς και πολυδιαβασμένους συγγραφείς του περασμένου αιώνα, του Ιταλού Ουμπέρτο Έκο:

Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν το δικαίωμα της ομιλίας σε λεγεώνες ηλιθίων, που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα. Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ. Είναι η εισβολή των ηλιθίων.

(Και επειδή είμαστε βέβαιοι ότι κάποιοι θα παρεξηγηθούν με την χρήση της λέξης “ηλίθιος”, να ξεκαθαρίσουμε πως στο πρωτότυπο κείμενο ο Έκο είχε χρησιμοποιήσει τον όρο imbecille -στον πληθυντικό imbecilli-, που μεταφράζεται ακριβώς ως “ηλίθιος”).

Όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαστε με αυτό το “κακομοιριασμένο” και εκτεθειμένο από παντού και προς άπαντες επάγγελμα του δημοσιογράφου, έχουμε διαπιστώσει πολλές φορές -και πάντα με θλίψη μας– πως ο συγγραφέας του “Ονόματος του Ρόδου” είχε απόλυτο δίκιο.

Ωστόσο η “επέλαση” του νέου κορωνοϊού SARS-COV-2 είχε ως συνέπεια όχι απλά την έξαρση αυτού του φαινόμενου αλλά την εμφάνιση ενός νέου είδους αναγνωστών και τηλεθεατών: αυτών που τα “ξέρουν όλα”, που δήθεν “δεν πιστεύουν κανέναν και τίποτα“, που παριστάνουν τους “γιατρούς” και τους “επιστήμονες” και που μιλούν, με περίσσεια άνεση (αλλά χωρίς κανένα ουσιαστικό επιχείρημα) για “συνωμοσίες“, για ιούς που δεν υπάρχουν (γνώριμη η λέξη “κοροϊδοϊός”) και για τους “Έλληνες που πρέπει να ξυπνήσουν”!

Μιλάμε για αυτούς που

α) παραλίγο να εξαφανίσουν από τον χάρτη την Ιταλία και την Ισπανία, ζητώντας επιτακτικά “να δουν πτώματα” (ναι, είχαμε φτάσει και σε αυτό το σημείο),

β) που διέδωσαν με απίστευτα γρήγορο ρυθμό πως όλα είναι μια συνωμοσία του Μπιλ Γκέϊτς και του Τζορτζ Σόρος (Διότι, ως γνωστόν, παντού υπάρχει ένας Σόρος. Και η πλάκα είναι πως πολλοί νομίζουν ότι ο Σόρος είναι Έλληνας στην καταγωγή, ενώ είναι Ούγγρος -ούτε αυτό δεν δείχνουν ικανοί να βρουν) για να μας “ελέγξουν” και να μας παρακολουθούν (και την ίδια ώρα προχωρούσαν σε ένα σωρό κοινοποιήσεις και tags μέσα από τα social media!),

γ) που “ανακάλυψαν” δήθεν συνωμοσίες για να πληγεί η ορθοδοξία επειδή δεν μπόρεσαν να γιορτάσουν το Πάσχα (Ασχέτως, φυσικά, αν ως “εορτασμό του Πάσχα” εννοούν να φορέσουν τα καλά τους μισή ώρα πριν το “Χριστός Ανέστη”, να ακούσουν ίσα ίσα το “Χριστός Ανέστη” και να εξαφανιστούν από τα προαύλια των ιερών ναών για να προλάβουν να φάνε την μαγειρίτσα και τον οβελία, λες και φοβούνται ότι με το “Χριστός Ανέστη” δεν θα έρθει το αναστάσιμο μήνυμα αλλά τα Ούρουκ Χάϊ από το “Lord of the Rings” -εντάξει, υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις που επιδιώκουν να εορτάσουν το Πάσχα όπως ακριβώς επιτάσσει η Ορθοδοξία, αλλά μη μας πείτε ότι η εικόνα που περιγράψαμε δεν αντιπροσωπεύει τους περισσότερους από εμάς…),

δ) που “ανακάλυψαν” δήθεν “αποκαλύψεις” ότι γιατροί (και άλλοι) προσέγγιζαν (και πλήρωναν, πολλές φορές) συγγενείς θανόντων για να πουν ότι “πέθαναν από κορωνοϊό” (Τι ήθελε και αυτός ο Τσιόδρας να πει πως “καταγράφουμε όσους πέθαναν με κορωνοϊό ή από κορωνοϊό”; Όσο και αν προσπάθησε, μετά, να εξηγήσει τα αυτονόητα, οι “ξερόλες” είχαν ήδη πάρει το “μήνυμά” τους),

ε) που ψάχνουν την παραμικρή αφορμή για να βγάλουν στα κάγκελα όποιον πολιτικό συμμετείχε (ή διοργάνωσε) σε μια συγκέντρωση χωρίς μέτρα προστασίας, λέγοντας “Αυτοί γιατί δεν τα τηρούν τα μέτρα;” (και άντε τώρα να τους πεις “Άστους τους χαζούς, άστους να μην τηρήσουν τα μέτρα. Αυτοί θα κλαίνε την μοίρα τους λίγο αργότερα, εσύ θα είσαι καλά”),

στ) που έχουν βρει την πλέον κατάλληλη αφορμή για να διογκώσουν το (αμφιβόλου επιστημονικής επάρκειας, αλλά πολύ “χρήσιμο” από κάθε άλλη σκοπιά) αντιεμβολιαστικό κίνημα (φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να εφεύρουν και έγγραφα που δήθεν διασφαλίζουν νομικά όσους αρνούνται να εμβολιαστούν)

ζ) που ξαφνικά άρχισαν να συγκρίνουν τον αριθμό των θανάτων που προέρχονται από τον κορωνοϊό με τον αριθμό των θανάτων από την γρίπη και άλλες ασθένειες -μη αντιλαμβανόμενοι πως ο συλλογισμός τους είναι ίδιος με τον συλλογισμό “Αν έκανε η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα;”, μη αντιλαμβανόμενοι ότι ακριβώς αυτή η τήρηση της καραντίνας είχε ως αποτέλεσμα να μην είναι ιδιαίτερα μεγάλος ο αριθμός των κρουσμάτων (τουλάχιστον την άνοιξη), αλλά φωνασκούντες προς πάσα κατεύθυνση “Γιατί μάς κλείσατε στα σπίτια; Για έναν ιό που σκοτώνει λιγότερους από ότι η γρίπη;“

η) που, φυσικά, έχουν βρει ένα ακόμα εύκολο “σάκο του μποξ” στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (δεν είναι η πρώτη φορά, και φυσικά δεν θα είναι και η τελευταία), τα οποία μάταια προσπάθησαν να παρουσιάσουν την κατάσταση “ως έχει” (αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, κατάφεραν να το κάνουν με επιτυχία – κάτι που, ομολογουμένως, μάς ξάφνιασε και εμάς). Και πέραν από τα γνωστά συνθήματα περί “αλητών και ρουφιάνων”, πλέον έχουν και την εξίσου βολική “καραμέλα” του “πόσα χρήματα τσέπωσες από την καμπάνια για το ‘Μένουμε Σπίτι’;”

Μπορείτε να φανταστείτε τις συνέπειες που θα υπήρχαν αν τυχόν τα ΜΜΕ μιλούσαν ενάντια στην καραντίνα και εξαπέλυαν “πυρ ομαδόν” εναντίον του Τσιόδρα;

Όπως μπορείτε να καταλάβετε, ο κατάλογος είναι μακρύς, πολύ μακρύς…

Το τι έχουμε διαβάσει τους τελευταίους μήνες δεν περιγράφεται. Μιλάμε για μια απίστευτη χυδαιότητα, ένα απίστευτο υβρεολόγιο, βγαλμένο από ένα αόρατο “τέρας” του Internet, το οποίο παραμονεύει την κάθε δημοσίευση, το κάθε κείμενο για να χύσει το δηλητήριό του.

Ένα δηλητήριο αποτελούμενο από εκατοντάδες “χρήστες” οι περισσότεροι εκ των οποίων “κρύβονται” πίσω από ψεύτικα προφίλ και που, σε πολύ μεγάλο βαθμό, δεν θα είχαν το θάρρος να σταθούν σε έναν δημόσιο διάλογο μαζί μας, αλλά που πολύ εύκολα μπορούν να πληκτρολογήσουν ότι “κατεβάσει η κούτρα τους”.

Και το ερώτημα είναι “Τι κάνεις; Συνεχίζεις και εκφράζεις ελεύθερα την γνώμη σου, υπηρετώντας το επάγγελμά σου; Συνεχίζεις να ενημερώνεις με ψυχραιμία, βασισμένος μόνο στα απτά στοιχεία; Ή υποτάσσεσαι στον ‘αόρατο εχθρό’ των ελληνικών social media -ωσάν τον Γιόζεφ Κ. στην ‘Δίκη’ του Φραντς Κάφκα;”

Η σωστή (και προφανής) απάντηση είναι “Συνεχίζεις και εκφράζεις ελεύθερα την γνώμη σου. Συνεχίζεις να ενημερώνεις με ψυχραιμία, βασισμένος μόνο στα απτά στοιχεία.”

Κάτι, φυσικά, που σε οδηγεί αυτομάτως στο δεύτερο (και, δυστυχώς, αναπάντητο) ερώτημα:

“Αξίζει τον κόπο, ή ‘Στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα;'”

Υ.Γ.:

Σαφώς και όλοι μας έχουμε κουραστεί από όλη αυτή την κατάσταση. Σαφώς και έχουμε αναγκαστεί να βάλουμε στην καθημερινότητά μας πράγματα και καταστάσεις που, υπό άλλες συνθήκες, τις κοροϊδεύαμε (ποτέ π.χ. δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα κυκλοφορούσαμε με μάσκες). Σαφώς και η αβεβαιότητα για το μέλλον είναι πάρα πολύ μεγάλη (ειδικά από την στιγμή που η οικονομία της χώρας έχει πάρει την κατιούσα, ο τουρισμός δεν πάει καθόλου καλά, είναι άγνωστο αν ο τομέας της υγείας έχει πραγματικά εξοπλιστεί και αναβαθμιστεί, και με το φάσμα της ανεργίας να απειλεί χιλιάδες συμπολίτες μας).

Ναι, είναι πολύ λογικό να υπάρχει κούραση, φόβος και αγωνία για το παρόν και το μέλλον. Αρκεί, φυσικά, να μην “βιάζεται” η επιστημονική αλήθεια (ακόμα και αυτή που, μέχρι και σήμερα, προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει με τον -εν πολλοίς άγνωστο- κορωνοϊό SARS-COV-2)…

Και δυστυχώς, με όλους αυτούς τους “ξερόλες” των ελληνικών social media αυτό ακριβώς το πράγμα γίνεται: “βιάζεται” η αλήθεια, η επιστημονική αλήθεια…

Το τροχαίο ατύχημα που σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 5 Ιουλίου 2020 στον δρόμο λίγο πριν την είσοδο στη Νέα Ηρακλείτσα, με ένα ΙΧ αυτοκίνητο να παρασέρνει και να τραυματίζει (ευτυχώς ελαφρά) έναν πεζό, αλλά και το κυκλοφοριακό κομφούζιο που επικράτησε στον δρόμο από την Νέα Πέραμο και την Νέα Ηρακλείτσα ως την Καβάλα με την επιστροφή των λουόμενων στις εστίες τους,

όλα αυτά δείχνουν με τον πλέον παραστατικό τρόπο ότι ο δρόμος αυτός έχει φτάσει πλέον στα όριά του.

Δεν αντέχει άλλο κυκλοφοριακό φόρτο. Τόσο απλά, τόσο καθαρά.

Ειδικά, βέβαια, από την στιγμή που ο (κρίσιμος για την αποσυμφόρηση του δρόμου) κόμβος στον Άγιο Ανδρέα παραμένει κλειστός, λόγω εργασιών της “Εγνατία Οδός Α.Ε.” (εργασιών, όμως, που δεν βλέπουμε να προχωράνε παρά με πολύ αργούς ρυθμούς).

Και η δυσκολία στην μετακίνηση των οδηγών, εξαιτίας της κυκλοφοριακής συμφόρησης και του κλειστού κόμβου, έγινε χτες ακόμα πιο εμφανής εξαιτίας της δυσκολίας στην διακομιδή του τραυματία στο νοσοκομείο Καβάλας (με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ – το οποίο παρενέβη, μεν, άμεσα αλλά “τα βρήκε σκούρα” κατά την μεταφορά στο νοσοκομείο).

Το πρόβλημα, βέβαια, είναι χρονίζον και λύση δεν βλέπουμε στον ορίζοντα. Ο δρόμος εκείνος έχει μετατραπεί σε “πεδίο” τροχαίων ατυχημάτων -ορισμένα, μάλιστα, από τα οποία ήταν και θανατηφόρα- αλλά, μέχρι και σήμερα, ουσιαστικές και χειροπιαστές λύσεις δεν βλέπουμε να υπάρχουν.

Και ναι, μερίδιο ευθύνης σε αρκετά από αυτά τα ατυχήματα έχουν και οι οδηγοί – ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό. Ωστόσο, είναι δεδομένο πως ο δρόμος αυτός έχει ανάγκη από παρεμβάσεις -οι οποίες, όμως, δεν έχουν γίνει!

Υποτίθεται, δε, ότι υπάρχουν μελέτες επί μελετών από τον δήμο Παγγαίου και την περιφέρεια ΑΜΘ (για φανάρια, για κυκλικούς κόμβους και άλλα) – πού είναι όλα αυτά;

Μπορεί κανένας να μας δώσει μια σαφή απάντηση, ή (κατά πως λένε και πρωτοκλασάτα μέλη της δημοτικής αρχής Παγγαίου) δεν αξίζει τον κόπο να περιμένουμε απάντηση ως Kavala Portal διότι (δήθεν) είναι άλλα τα ΜΜΕ που λαμβάνουν τα περισσότερα clicks;

Όχι τίποτα άλλο, αλλά φοβόμαστε πως όλη αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί για πολύ καιρό ακόμα -από τη στιγμή που ουδείς γνωρίζει πότε θα ανοίξει ο κόμβος του Αγίου Ανδρέα.

Και οι ευθύνες της “Εγνατία Οδός Α.Ε.” για το παρατεταμένο κλείσιμο του κόμβου είναι πάρα πολύ μεγάλες.

Όχι μόνο διότι -όπως είπαμε πριν- το κλείσιμο είναι παρατεταμένο, αλλά και διότι -με βάση τα όσα έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια- η “Εγνατία Οδός Α.Ε.” μοιάζει να είναι ικανή (και αυτό όχι με βεβαιότητα) μονάχα για τους σταθμούς διοδίων!

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

• Τον κόμβο του Αγίου Ανδρέα;
• Το ότι το οδόστρωμα, σε πάρα πολλά σημεία του, θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο;
• Το ότι υποτίθεται πως έχουν αναλάβει τις μελέτες για την γέφυρα στο παλιό νοσοκομείο Καβάλας, αλλά ότι μέχρι και σήμερα τα πάντα κινούνται με ρυθμούς “σαλιγκαριού”;
• Τις παλινωδίες με τα πλευρικά διόδια στην παράκαμψη της Καβάλας;
• Το ότι δεν υπάρχει, πάνω στην Εγνατία Οδό (τουλάχιστον στο τμήμα από την Αλεξανδρούπολη ως και τη Θεσσαλονίκη), ούτε ένα πρατήριο υγρών καυσίμων για τον ανεφοδιασμό των οδηγών;

Και όλα αυτά μόνο στον νομό Καβάλας – φανταστείτε τι γίνεται αλλού!

Δηλαδή αυτή η Εγνατία Οδός μόνο διόδια ξέρει να κάνει; Και αυτό το θεωρεί ως “σωστή επιχειρηματική τακτική”;

Τα λόγια είναι περιττά……

Μεγάλη συζήτηση γίνεται τις τελευταίες ημέρες σχετικά με το σποτ που ανάρτησε ο ΣΥΡΙΖΑ για τις σχέσεις της δημοσιογραφίας και της αντικειμενικότητας με το χρήμα.

Το συγκεκριμένο σποτ έρχεται σε μια χρονική στιγμή που το επάγγελμα του δημοσιογράφου δέχεται ολομέτωπη επίθεση για την υπόθεση των 20.000.000 € που δόθηκαν σε σειρά ΜΜΕ για την προβολή ενημερωτικών μηνυμάτων για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορωνοϊού.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το επάγγελμα του δημοσιογράφου δέχεται ανάλογη κριτική. Τουναντίον, αντίστοιχες επιθέσεις αποτελούν πλέον καθημερινότητα εδώ και μια δεκαετία. Και ενισχύονται ακόμα περισσότερο από την ευκολία με την οποία ο οποιοσδήποτε πολίτης (κρυμμένος πίσω από την οθόνη του υπολογιστή του ή πίσω από το κινητό του τηλέφωνο) μπορεί να εκφράσει ως σχόλιο οτιδήποτε έχει εκείνη τη στιγμή στο μυαλό του (και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ), αλλά και από την “ασυλία” που εξασφαλίζει στον σχολιαστή η “ανωνυμία” και το “σιδηρούν παραπέτασμα” το social media.

Πέραν, όμως, των παλινωδιών του ΣΥΡΙΖΑ (που τώρα προσπαθεί να το “ρίξει στην πλάκα” λέγοντας πως “δεν θέλαμε να προσβάλλουμε όλους τους δημοσιογράφους”, και που τώρα προσπαθεί να μας πει ότι τα στελέχη του είναι διχασμένα),

και πέραν του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι “μαθημένος” να στοχοποιεί όλους όσους έχουν αντίθετη άποψη -ποιος θα ξεχάσει τα “δικαστήρια” της ΕΣΗΕΑ για το “ΝΑΙ” στο δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015, αλλά και την πρόσφατη παραδοχή του Αλέξη Τσίπρα ότι υπήρξαν αρκετοί δημοσιογράφοι που στοχοποιήθηκαν επί των ημερών της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ;

[Όχι ότι η “Νέα Δημοκρατία” είναι αθώα. Κάθε άλλο – Το λουκέτο στην ΕΡΤ το 2013 διότι “δεν υποστήριζε το έργο της τότε κυβέρνησης” τα λέει όλα…]

άλλο είναι αυτό που θα έπρεπε να μας προβληματίζει (κυρίως τους δημοσιογράφους):

Το ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας (ακόμα και πάρα πολλοί που δεν συγκινούνται από τον ορυμαγδό των fake news και των “τσιπς του Μπιλ Γκέϊτς και του Σόρος”) ενστερνίζεται σε μεγάλο βαθμό το σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ.

Και δεν μιλάμε για τα “αστεία” ηλεκτρονικά γκάλοπ του AthensVoice (στα οποία επιτρέπεται ένας χρήστης να ψηφίζει πολλές φορές -και τα οποία ποτέ μας δεν υιοθετήσαμε ως Kavala Portal).

Μιλάμε για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, αυτό που αφουγκραζόμαστε καθημερινά στην επαφή μας με την κοινωνία.

Μιλάμε ακόμα και για τα στατιστικά στοιχεία, όπως αυτά του Ευρωβαρόμετρου (τον Δεκέμβριο του 2019 μόλις το 14% των Ελλήνων είχαν μεγάλη εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ, ενώ το 54% δεν τα εμπιστευόταν καθόλου) ή του Ευρωκοινοβουλίου σε συνεργασία με τους “Δημοσιογράφους χωρίς σύνορα” (σύμφωνα με τα οποία τα επίπεδα της ελευθερίας του τύπου στην Ελλάδα ξεπερνάνε μόνο χώρες όπως η Βουλγαρία, η Ουγγαρία -του Βίκτορ Όρμπαν- και η Μάλτα -στην οποία έχουν καταγραφεί, την τελευταία δεκαετία, ακόμα και δολοφονίες δημοσιογράφων!)

Αυτό και μόνο αποτελεί, κατά την ταπεινή μας άποψη, την χαριστική βολή σε αυτό το επάγγελμα που λέγεται “δημοσιογράφος”. Σε αυτό το, ούτως ή άλλως, υποβαθμισμένο (και οικονομικά αλλά και στα “μάτια” της κοινής γνώμης) επάγγελμα που λέγεται “δημοσιογράφος”.

Και καμία αντίδραση-ανακοίνωση-ετεροχρονισμένη κλάψα καμίας Ένωσης Συντακτών δεν το σώζει (είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι).

Είτε μιλάμε για την ΕΣΗΕΑ είτε για την ΕΣΗΕΜΘ (την Ένωση των Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης) -η οποία έβγαλε σήμερα μια ανακοίνωση που μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει:

Οι Ενώσεις Συντακτών εδώ και πολλά χρόνια τείνουν να επιβεβαιώσουν την παροιμία “Φτύνανε την ιερόδουλη και αυτή νόμιζε ότι έβρεχε”.

Και η ανακοίνωση που αναρτήσαμε προηγουμένως…αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει! Ότι οι Ενώσεις Συντακτών βρίσκονται στον δικό τους κόσμο, μακριά από την πραγματικότητα και την κοινωνία -μακριά από το ίδιο το αναγνωστικό (ή τηλεοπτικό) της κοινό…

Αντί, λοιπόν, να το παίζουν θιγμένες οι Ενώσεις Συντακτών με τα σποτάκια του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως θα ήταν καλύτερο να κοιτάξουν κάποια στιγμή να ξεκινήσουν την δική τους “κάθαρση” και να αποκαταστήσουν τόσο το όνομα τους όσο και την υπόληψη όσων ασχολούνται με την δημοσιογραφία; Μήπως θα ήταν καλύτερο να δουν τι εκαναν λάθος τόσα χρόνια και κατάφεραν να μετατρέψουν ένα πραγματικό λειτούργημα (όπως θα έπρεπε να είναι αυτό του δημοσιογράφου) σε “αποδιοπομπαίο τράγο” της κοινωνίας;

Διαβάζοντας, πάντως, αυτή την ανακοίνωση καταλαβαίνουμε ότι “πέρα βρέχει”…

Υ.Γ. 1: Αλήθεια, στις Ενώσεις Συντακτών γνωρίζουν ότι στις Ενώσεις Συντακτών υπάρχουν και δημοσιογράφοι με αρκετή εμπειρία και παραστάσεις, οι οποίοι είναι  υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ και που (είτε πιο φανερά είτε πιο “κρυφά”) συμφωνούν με το σποτάκι;

Αν όχι, ας ακούσουν τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ (και γνωστό δημοσιογράφο) Στέλιο Κούλογλου, ο οποίος σε παρουσία του σε τηλεοπτική εκπομπή που προβλήθηκε το πρωί της Δευτέρας 22 Ιουνίου 2020 ομολόγησε πως συμφωνεί με το σποτ:

Υ.Γ. 2: Πέρα από την πλάκα, ο τρόπος με τον οποίο δόθηκαν στα ΜΜΕ τα χρήματα για την προβολή μηνυμάτων κατά της διάδοσης του κορωνοϊού -αλλά και η μη δημοσιοποίηση των χρημάτων που πήρε το κάθε ΜΜΕ- είναι αρκούντως χονδροειδής και προκλητικός.

Και δεν μιλάμε μόνο για τα τεράστια ποσά που πήραν ορισμένα ΜΜΕ,

ούτε για τα sites-“φαντάσματα” (όπως το “μπλογκ” του Μένιου Φουρθιώτη) που πήραν μεγάλα χρηματικά ποσά,

ούτε και για το ότι τα χρήματα δόθηκαν πρώτα σε διαφημιστική εταιρεία η οποία δεν έχει κανένα λόγο να λογοδοτήσει για το πώς διένειμε τα κονδύλια (αν και η δικαιολογία ότι αυτό έγινε για να μην εμπλακεί η χρηματοδότηση των ΜΜΕ στα γρανάζια της γραφειοκρατίας δεν είναι καθόλου αβάσιμη),

ούτε και για το ποια ΜΜΕ στην επαρχία πήραν χρήματα (ειδικά στην περιφέρεια ΑΜΘ αποτελεί κοινό μυστικό πως μόνο τα ΜΜΕ που έλαβαν διαφήμιση από την διοίκηση της περιφέρειας πήραν και κρατική διαφήμιση για το “Μένουμε Σπίτι”).

Μιλάμε και για το ότι ένα κοινωνικό μήνυμα -διότι αυτό ήταν το “Μένουμε Σπίτι”- έγινε αντικείμενο οικονομικών δοσοληψιών με τα μέσα που όφειλαν να το διαδώσουν. Και όλα αυτά την ώρα που ο πρωταγωνιστής του, ο Σπύρος Παπαδόπουλος, δήλωσε πως δεν έλαβε ούτε ένα ευρώ αμοιβή (το αν ισχύει ή όχι μένει να το μάθουμε)

Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων:

α) το Kavala Portal δεν έλαβε ούτε ένα ευρώ από τα 20 εκατομμύρια (άλλωστε, όπως είπαμε πριν, μόνο τα ΜΜΕ που πήραν διαφήμιση από την περιφέρεια ΑΜΘ πήραν και από το κράτος – και το Kavala Portal δεν είναι, εδώ και πολύ καιρό, στα “φίλια” προς την εξουσία της ΠΑΜΘ ΜΜΕ).

β) όσοι μάς γνωρίζουν πραγματικά και μας ακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια γνωρίζουν πως, ακόμα και αν παίρναμε μερίδιο από τα 20 εκατομμύρια €, ακριβώς τα ίδια θα λέγαμε (τρανό παράδειγμα οι χρηματοδοτήσεις από τον TAP – παρότι ανήκαμε στα ΜΜΕ που παίρναμε διαφημίσεις, ποτέ δεν αποκρύψαμε οποιαδήποτε αντίδραση και αντίθετη άποψη)

Αυτά προς το παρόν, καλή συνέχεια σε όλες και όλους…

Εδώ και πολλά χρόνια έχουμε ακούσει και διαβάσει τόσες πολλές δηλώσεις και δημοσιεύματα ότι “σύντομα θα περάσει στα χέρια του δήμου Καβάλας το παλιό νοσοκομείο” που μόνο όταν και μόνο όταν δούμε τους οριστικούς τίτλους ιδιοκτησίας θα το πιστέψουμε.

Μπορεί με αυτή την ατάκα να στενοχωρούμε όλους όσους έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με το θέμα του παλιού νοσοκομείου (αυτοδιοικητικούς, βουλευτές, υπουργούς -ποιος θα ξεχάσει την απογευματινή “τσάρκα” του Άδωνι Γεωργιάδη ή τις δεσμεύσεις του Τρύφωνα Αλεξιάδη), αλλά -ας μην γελιόμαστε- αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Κατά συνέπεια, το μόνο που μπορούμε να πούμε για τις τελευταίες επαφές του δημάρχου Καβάλας Θόδωρου Μουριάδη με το υπουργείο Οικονομικών για την διεκδίκηση του παλιού νοσοκομείου (και τις πανηγυρικού τύπου δηλώσεις του σε σειρά τοπικών ΜΜΕ ότι επετεύχθη συμφωνία και πως σύντομα θα περάσει στα χέρια μας το κτίριο) είναι ότι παραμένουμε επιφυλακτικοί.

Και παραμένουμε επιφυλακτικοί όχι μόνο διότι γνωρίζουμε ότι το ελληνικό κράτος και η γραφειοκρατία του κινούνται με ρυθμούς χελώνας αλλά και για έναν άλλο λόγο:

διότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα για το τι θέλουμε να κάνουμε στο παλιό νοσοκομείο!

Και μπορεί ο συνήγορος του διαβόλου να βγει, σε αυτό το σημείο, και να πει “Ο χώρος είναι φιλέτο, θέλουμε να το κάνουμε ξενοδοχείο -έχει εμφανιστεί και επενδυτής-“, αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε:

Για να μπορέσει να γίνει οτιδήποτε στον χώρο του παλιού νοσοκομείου (ξενοδοχείο, φοιτητικές εστίες -είχε ενδιαφερθεί στο παρελθόν το ΔΙ.ΠΑ.Ε.-, δημοτικές υπηρεσίες -στο γυάλινο κτίριο- ή κάτι άλλο), θα πρέπει -πρώτα από όλα- να ξέρουμε επακριβώς την στατικότητά του και να ξεκαθαρίσουμε αν θα χρειαστεί να ανακαινιστεί εκ βάθρων το όλο οικοδομικό συγκρότημα ή αν θα πρέπει να κατεδαφιστεί.

Εμείς, προσωπικά, θυμόμαστε πως ο αντιπρύτανης του ΔΙ.ΠΑ.Ε. (και υπεύθυνος για το παράρτημα της Καβάλας) Δημήτρης Μπαντέκας -σε μια αποστροφή του λόγου του- είχε υπογραμμίσει πως “σε περίπτωση που πάμε για ανακαίνιση θα πρέπει να δαπανήσουμε περίπου 60 εκ. € μόνο για την ανακαίνιση!”

Δεν γνωρίζουμε αν το ποσό αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (ο κ. Μπαντέκας είχε επικαλεστεί γνωμοδοτήσεις της τεχνικής υπηρεσίας του ΔΙ.ΠΑ.Ε.), αλλά με δεδομένο ότι το κτίριο παραμένει εγκαταλειμμένο εδώ και μια δεκαετία, δύσκολα μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τους ισχυρισμούς του.

Και σε αυτή την περίπτωση, είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί κάποιος και να “ρίξει” 60 εκατομμύρια € μόνο για την ανακαίνιση αυτού του κτιρίου. Ειδικά αν θέλουμε να μετατραπεί σε ξενοδοχείο (μιας και όλοι χαρακτηρίζουν το οικόπεδο ως “φιλέτο”) -πότε θα αποσβεστεί μια τόσο μεγάλη δαπάνη;

Άρα; Πάμε για κατεδάφιση; Η λογική αυτό λέει.

Και αυτό μάς οδηγεί στο επόμενο ερώτημά μας: Μετά…τι;

Υπάρχει, τέλος πάντων, κάποιο ρεαλιστικό σχέδιο, με ακριβές χρονοδιάγραμμα, κοστολόγιο και πρόγραμμα για την απόσβεση των δαπανών που θα γίνουν για τις εργασίες;

Αν υπάρχει, ας παρουσιαστεί στην τοπική κοινωνία -ώστε να το κρίνουμε και να το επικροτήσουμε ή να το κατακρίνουμε (να μας συγχωρέσουν οι της προηγούμενης δημοτικής αρχής, αλλά τα πανηγυρικά δελτία τύπου για “παρέλαση επενδυτών” που λαμβάναμε εκείνες τις εποχές δεν είναι ρεαλιστικό σχέδιο).

Διαφορετικά (μιας και, σε αυτή την περίπτωση, προβλέπεται πρώτα να επισκευαστεί η πεσμένη γέφυρα και μετά να παίρνουμε στα χέρια μας το παλιό νοσοκομείο) μήπως πρέπει -επιτέλους- να ξεκινήσουμε από την κατάρτιση ενός τέτοιου σχεδίου (ώστε να πειστεί και το ελληνικό δημόσιο ότι, άπαξ και παραχωρήσει το όλο οικόπεδο, αυτό θα “πέσει σε καλά χέρια”) ;

Κακό δεν θα κάνει αυτή η κατάρτιση – μόνο καλό! Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να το δούμε λίγο διαφορετικά;

Η αξιοποίηση της Αλάνας της Νέας Ηρακλείτσας έχει επανέλθει και πάλι στο προσκήνιο της τοπικής επικαιρότητας, με αφορμή τις τελευταίες “εξελίξεις” για την πώλησή της από το ΤΑΙΠΕΔ. Και βάζουμε σε εισαγωγικά την λέξη “εξελίξεις” διότι, επί του παρόντος, δεν υπάρχει απολύτως τίποτα – όπως φαίνεται ξεκάθαρα και στον επίσημο ιστότοπο του ΤΑΙΠΕΔ, στον οποίο η Αλάνα παραμένει ακόμα ως ένα ακίνητο επικείμενο προς αξιοποίηση, χωρίς να έχει δημοσιοποιηθεί καμία νέα πρόσκληση για ηλεκτρονική δημοπράτηση.

Την ώρα, πάντως, που ένα ακίνητο-φιλέτο “αναζητάει” την τύχη του εδώ και πολλά χρόνια (μεσολάβησαν και 2 αποτυχημένοι διαγωνισμοί για την παραχώρησή του, το 2013 και το 2016), εμείς θα θέλαμε να σταθούμε σε κάτι άλλο.

Συγκεκριμένα, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε (με τις κατάλληλες αλλαγές) ένα κείμενο που είχαμε αναρτήσει τον Ιούλιο του 2016 στο περιθώριο της 2ης δημοπράτησης της Αλάνας). Ένα κείμενο το οποίο αφορούσε το αν και κατά πόσο θα μπορούσαν οι αυτοδιοικητικοί μας φορείς (δήμος Παγγαίου, περιφέρεια ΑΜΘ) να ετοιμάσουν μια ολοκληρωμένη πρόταση για την αξιοποίηση της Αλάνας και να την καταθέσουν στο ΤΑΙΠΕΔ προκειμένου να διεκδικήσουν την παραχώρηση των 150 στρεμμάτων της έκτασης.

Αφορμή για αυτό το ταξίδι στάθηκε η παρακάτω ανάρτηση του πρώην νομάρχη Καβάλας Θόδωρου Καλλιοντζή

Η δική μας σκέψη έχει ως εξής:

Στο παρελθόν είχαν κατατεθεί σκέψεις για την οικοδόμηση ενός καζίνο, ενώ γνωστή σε όλους είναι και η ιστορία του διαβόητου ενυδρείου και των μελετών που εκπονήθηκαν επί των ημερών του πρώην νομάρχη Καβάλας Θόδωρου Καλλιοντζή. Μια ιστορία που κατέληξε στα δικαστήρια μετά από καταγγελίες του πρώην αντιπεριφερειάρχη Καβάλας Αρχέλαου Γρανά για σκανδαλώδη αύξηση του κόστους των μελετών, με τον κ. Καλλιοντζή (και 5 υπαλλήλους της Νομαρχίας) να διώκεται ποινικά για απιστία στην υπηρεσία και την όλη υπόθεση να μπαίνει τον Ιούνιο του 2016 στο αρχείο -μιας και το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, αποφαινόμενο ότι η ανάθεση ενός τέτοιου έργου σε εξειδικευμένα μελετητικά γραφεία ήταν απαραίτητη προϋπόθεση, εξέδωσε απαλλακτικό βούλευμα.

Η κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια η Αλάνα είναι τουλάχιστον θλιβερή. Βέβαια η εικόνα της άλλαξε κάπως το περασμένο φθινόπωρο, μετά και την επιχείρηση καθαρισμού της από συνεργεία του δήμου Παγγαίου.

Πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο να λέμε “Ας το πάρει κάποιος το οικόπεδο και ας το αξιοποιήσει, μπας και μπει μια τάξη σε αυτό το χάλι.”

Άποψή μας, πάντως, είναι ότι η ηλεκτρονική δημοπράτηση της Αλάνας είναι ίσως μια χρυσή ευκαιρία για τους τοπικούς φορείς -με πρώτο και καλύτερο, φυσικά, την περιφέρεια ΑΜΘ και την αντιπεριφέρεια Καβάλας- για να αποκτήσουν το οικόπεδο και να προχωρήσουν σχέδια αξιοποίησής του. Ακόμα και αν αυτά περιλαμβάνουν την κατασκευή ενός ενυδρείου (με επικαιροποιημένες μελέτες).

Γνωρίζουμε και κατανοούμε ότι το κόστος για την αγορά ενός τέτοιου οικοπέδου μπορεί να είναι αρκετά μεγάλο, ωστόσο θεωρούμε ότι αυτή την στιγμή παρουσιάζεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να τεθεί σε εφαρμογή ένα πραγματικά μεγαλόπνοο project που μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή του νομού Καβάλας… 

Διαβάστε το κείμενο στην αρχική του μορφή

Πολλοί, βέβαια, που θα διαβάσουν το κείμενο αυτό θα πουν “Τι ψάχνεις, φίλε μου; Καλές οι κουβέντες, καλές οι θεωρίες, αλλά ποιος θα το κάνει“.

Δεν μπορούμε να τους δώσουμε άδικο. Ιδίως μετά από τόσα χρόνια απραξίας (και μετά από τόσες θεωρίες και ευχολόγια που έχουμε διαβάσει), λογικό είναι να μην τους δίνουμε άδικο. Ιδίως όταν βλέπουμε πως έχουν περάσει 4 χρόνια μετά την ανάρτηση του αρχικού μας κειμένου και δεν βλέπουμε καμία απολύτως κινητικότητα από απολύτως κανέναν φορέα.

Αλλά να…είναι που δεν είμαστε άνθρωποι που θα πουν “Δεν βαριέσαι” και “Ωχ αδελφέ μου”. Δεν μάθαμε ποτέ να λέμε “Δεν βαριέσαι” και “Ωχ αδελφέ μου” – και ούτε πρόκειται να το πούμε ποτέ μας. Διότι ξέρουμε πως μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε και να πιστεύουμε πως κάτι καλό θα γίνει στο μέλλον για αυτόν τον τόπο.

Αν είναι τόσο κακό να ονειρευόμαστε και να έχουμε στόχους, τότε “πάμε πάσο”…

Από το απόγευμα της Δευτέρας 1 Ιουνίου 2020, όταν και απεστάλη το σχετικό δελτίο τύπου από το γραφείο του περιφερειάρχη ΑΜΘ Χρήστου Μέτιου, προσπαθούμε να συγκρατήσουμε τα γέλια μας.

Και αυτό το λέμε με απόλυτη ειλικρίνεια. Προσπαθήσαμε με κάθε τρόπο να πάρουμε στα σοβαρά αυτό που διαβάσαμε. Και πιστέψτε μας: Κάναμε φιλότιμες προσπάθειες.

Αλλά μάταιος κόπος…Φευ…

Ο λόγος για την ανακοίνωση της απόφασης του κ. Μέτιου να τοποθετήσει τον Ανδρέα Καραγιώργη στην θέση του θεματικού αντιπεριφερειάρχη…αλιευτικής πολιτικής!!!

Ναι, μιλάμε για τον Ανδρέα Καραγιώργη. Αυτόν που συμμάχησε με τον κ. Μέτιο (και τον Κωστή Σιμιτσή) για να κυβερνήσουν την περιφέρεια ΑΜΘ, αν και στις περιφερειακές εκλογές κατετάγη…τελευταίος (με μόλις 4273 ψήφους και ποσοστό…1,34% – αλλά “οι έσχατοι έσονται πρώτοι”)

Θα μου πείτε “Και τι θα κάνει στην αλιευτική Πολιτική;” Η απάντηση δίνεται στην ίδια ανακοίνωση:

1. Εποπτεία και παρακολούθηση της πορείας του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας και Θάλασσας.
2. Εποπτεία των διαχειριστικών σχεδίων λιμνών-λιμνοθαλασσών της Περιφέρειας ΑΜΘ.
3. Συντονισμός και εποπτεία σύστασης της Αγροδιατροφικής σύμπραξης της Περιφέρειας.

Τι ακριβώς να πρωτοσχολιάσουμε από αυτή την είδηση;

Το γεγονός ότι ο κ. Καραγιώργης πήρε προαγωγή από την θέση του εντεταλμένου συμβούλου Πρωτογενούς Τομέα;

Το γεγονός ότι η προαγωγή ήρθε παρά το γεγονός ότι το έργο του κ. Καραγιώργη στον πρωτογενή τομέα αγνοείται παντελώς;

Αλήθεια, ας μας πει ο κ. Καραγιώργης τι έκανε ως εντεταλμένος σύμβουλος Πρωτογενούς τομέα. Ας μας πει.

Δεν πρόκειται να πει, φυσικά. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Διότι όλοι μας ξέρουμε (ή, τουλάχιστον, όσοι ασχολούνται σοβαρά με τον τόπο) πως το μόνο που προσέφερε ο κ. Καραγιώργης είναι “κούφια λόγια”, χιλιοειπωμένες θεωρίες και αναμασημένες δηλώσεις χωρίς κανένα νόημα και σκοπό! Δηλαδή…ΤΙΠΟΤΑ!!! (όχι ότι και οι περισσότεροι που ασχολούνται με την πολιτική λένε κάτι διαφορετικό – για να μην τον “αδικούμε”…)

Και λέμε “όσοι ασχολούνται σοβαρά με τον τόπο“, διότι έχουμε και τους “χειροκροτητές“.

Ναι, αυτούς που κατέκλυσαν το προφίλ του κ. Καραγιώργη στο Facebook για να του δώσουν συγχαρητήρια επειδή πήρε προαγωγή χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα!

(Δεν μπήκαμε καν στον κόπο να διαβάσουμε τα όσα “θαυμαστά” έγραψαν. Θέλαμε, βλέπετε, να σταματήσουμε κάποια στιγμή να γελάμε – και αν τα διαβάζαμε δεν θα σταματούσαμε ούτε μέχρι τα Χριστούγεννα!)

Και όχι μόνο αυτό αλλά θα πληρώνεται κιόλας -η θέση είναι έμμισθη, και μάλιστα με μεικτό μισθό…3.206,25 € (τόσο προβλέπεται από τον “Καλλικράτη”)!!!

Πέρα από την πλάκα, και για να μην νομίσει κανείς ότι κάνουμε και προσωπική επίθεση στον “αντιπεριφερειάρχη αλιευτικής πολιτικής” (αν και είμαστε βέβαιοι πως όσοι ασχολούνται σοβαρά με τον τόπο μόνο αυτό δεν πρόκειται να νομίσουν, αλλά είπαμε: υπάρχουν και οι “χειροκροτητές”),

το ότι εν μέσω μιας τόσο μεγάλης κρίσης -οικονομικής, υγειονομικής, επιχειρηματικής, εργασιακής- ο περιφερειάρχης ΑΜΘ αποφάσισε…να μοιράσει θέσεις σε όσους συνεργάζονται μαζί του δείχνει ότι άλλες είναι οι προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας ΑΜΘ!

Προφανώς η διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ θεωρεί ότι όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι πέντε νομοί (Καβάλας, Δράμας, Ξάνθης, Ροδόπης, Έβρου) έχουν λυθεί!

Προφανώς η διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ δεν έχει αντιληφθεί ότι πέρασε από τα μέρη μας (κυρίως από την Θράκη – η Ανατολική Μακεδονία δεν είχε πολλά κρούσματα) ο SARS-COV-2!

Προφανώς η διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ θεωρεί ότι υπάρχει ένας αυτόματος πιλότος στον οποίο έχουν μπει τα πάντα (ο τουρισμός, οι επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά, όλα), και πως οι μήνες που θα έρθουν θα είναι μήνες ευμάρειας, ευημερίας, πλούτου, εργασίας, ανοιχτών επιχειρήσεων και τουριστών.

Δεν εξηγείται διαφορετικά…

Και για να συνοψίσουμε:

Έχουμε πει και άλλες φορές ότι η διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ κινείται σε άλλο μήκος κύματος σε σχέση με την πραγματικότητα. Δυστυχώς με αυτές τις ενέργειες η διοίκηση συνεχίζει να μας επιβεβαιώνει…

Αλλά αυτό που μας προξενεί μεγαλύτερη απορία είναι το ότι ο Χρήστος Μέτιος έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από αυτήν την μια ψήφο του Ανδρέα Καραγιώργη…

Υ.Γ. 1: Είμαστε σίγουροι πως, άπαξ και διαβάσει αυτό το κείμενο ο Ανδρέας Καραγιώργης θα βγει και θα πει “σε στενό κύκλο” και θα πει ότι δεν μας εκτιμά ως δημοσιογράφους (προφανώς θα μας εκτιμούσε αν τον “χειροκροτούσαμε”).

Δεν πειράζει.

Αν και δεν πιστεύουμε ότι θα μπει στον κόπο να το διαβάσει. Βλέπετε, δεν είμαστε “χειροκροτητές” ούτε του ιδίου αλλά ούτε και της διοίκησης της περιφέρειας ΑΜΘ. Εκφράζουμε απλά την άποψή μας, χωρίς καμία ιδιοτέλεια, όπως επιτάσσει το δημοσιογραφικό μας καθήκον. Αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, αυτό είναι καθαρά δικό τους πρόβλημα.

Υ.Γ. 2: Και μην βγει κανείς και πει ότι τα γράφουμε όλα αυτά διότι δεν λάβαμε ούτε ευρώ από τα κονδύλια που προβλέφθηκαν από την περιφέρεια ΑΜΘ για την ενημέρωση σχετικά με τον κορωνοϊό.

Είναι γνωστό τοις πάσι, άλλωστε, πως η ενημέρωση μέσω του Internet δεν πληρώνεται παρά με ψίχουλα (εκτός, βέβαια, από αυτούς που “λιβανίζουν” την διοίκηση και “πυροβολούν” αδιακρίτως όσους την κριτικάρουν)…

Υπό άλλες συνθήκες το κλείσιμο του ξενοδοχείου “ΩΚΕΑΝΙΣ” -στο κέντρο της Καβάλας- θα αποτελούσε “βόμβα μεγατόνων” για την τοπική επικαιρότητα.

Όχι μόνο λόγω της σημασίας του για το τουριστικό κεφάλαιο της Καβάλας αλλά -κυρίως- λόγω του ότι η θέση του αποτέλεσε για πολλά χρόνια “σημείο αναφοράς” στην ζωή πολλών συμπολιτών μας.

Αμέτρητα ραντεβού κλείστηκαν, εδώ και πολλά χρόνια, στο “ΩΚΕΑΝΙΣ”. Αμέτρητες ήταν οι παρέες ή τα ζευγαράκια που κανόνισαν να συναντηθούν στην είσοδο του ξενοδοχείου για να ξεκινήσουν την βραδινή τους έξοδο -είτε στην Ερυθρού Σταυρού είτε στην παραλιακή οδό, είτε ακόμα και εκτός Καβάλας…

Ήρθε, όμως, εν έτει 2020 ο νέος κορωνοϊός SARS-COV-2 και τα “σάρωσε όλα“.

Και τις αναμνήσεις μας, και τα ραντεβού μας, αλλά και το ίδιο το ξενοδοχείο “ΩΚΕΑΝΙΣ”!

Η είδηση ότι το ξενοδοχείο δεν θα ανοίξει για την φετινή τουριστική σαιζόν (λόγω της πολύ μεγάλης μείωσης στις κρατήσεις δωματίων), με τους υπαλλήλους του να απολύονται και να λαμβάνουν την προβλεπόμενη αποζημίωση, μπορεί να θλίβει όλους μας αλλά –κακά τα ψέματα– ήταν αναμενόμενη…

Το “Μένουμε Σπίτι” και το κλείσιμο της μεγάλης πλειοψηφίας των επιχειρήσεων -προκειμένου να περιοριστεί η μετάδοση του κορωνοϊού- μπορεί να γλίτωσε τις ζωές πολλών συμπολιτών μας, ωστόσο προκάλεσε (και συνεχίζει να προκαλεί) βαθύτατες πληγές στην πραγματική οικονομία (μια οικονομία που δεν κατάφερε, επί της ουσίας, να συνέλθει ποτέ της μετά από 10 χρόνια κρίσης). Πληγές που πολύ δύσκολα θα επουλωθούν -αν, φυσικά, επουλωθούν ποτέ…

Ειδικά από τη στιγμή που τα μέτρα για την ανακούφιση των πολιτών και των επιχειρήσεων που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση δεν μοιάζουν ικανά να καταφέρουν να αναστρέψουν το κλίμα…

Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει λόγος να πούμε περισσότερα πράγματα. Άλλωστε οι εικόνες των άδειων ή κλειστών καταστημάτων (την Δευτέρα είχαμε και το γνωστό καφέ-μπαρ “Hostel” στον πεζόδρομο της Μεγάλου Αλεξάνδρου, το οποίο δεν άνοιξε) το αποδεικνύουν καθημερινά.

Όσον αφορά το μέλλον; Αβέβαιο…

Ειλικρινά, έχω βαρεθεί να μιλάω κάθε χρόνο με το κατά πόσο σημαντική είναι η ακτοπλοϊκή σύνδεση της Καβάλας με την Θάσο (μέσω του Πρίνου). Το λέω με πάσα ειλικρίνεια – και όποιος παρεξηγηθεί…”στον Γκιώνη μου”!

Κάθε χρόνο βλέπουμε τις ακτοπλοϊκές εταιρείες να νοιάζονται (επί της ουσίας) μόνο για τους τουρίστες της θερινής σαιζόν (είναι που θέλουμε και επέκταση του τουρισμού σε όλο το έτος – φανταστείτε εκεί τι έχει να γίνει…), και να “σφυρίζουν αδιάφορα” για τους Θάσιους αλλά και όσους κατοικούν στο χερσαίο τμήμα του νομού Καβάλας.

Κάθε χρόνο βλέπουμε τις ακτοπλοϊκές εταιρείες να απομακρύνουν ολοένα και περισσότερο την Θάσο από την Καβάλα -κάποτε τα δρομολόγια εκτελούντο σε λιγότερο από μια ώρα, τώρα πρέπει να είμαστε τυχεροί αν φτάσουμε στο νησί σε 1,5 ώρα!

Κάθε χρόνο βλέπουμε δημάρχους, φορείς και βουλευτές να στέλνουν τις ίδιες και τις ίδιες και τις ίδιες επιστολές διαμαρτυρίας στα υπουργεία, μιλώντας για την “δημόσια υποχρέωση” των ακτοπλοϊκών εταιρειών να εκτελούν δρομολόγια στην γραμμή Καβάλας-Πρίνου (φήμες ότι κάθε χρόνο ανοίγουν τις επιστολές που είχαν στείλει σε παλαιότερα έτη, αλλάζουν απλά τις ημερομηνίες και τις αποστέλλουν αυτούσιες δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί – αν και δεν θα μας εκπλήξει αν λάβουμε τέτοιες επιβεβαιώσεις).

Κάθε χρόνο βλέπουμε ερωτήσεις στην Βουλή (όπως η τελευταία παρέμβαση της κ. Τάνιας Ελευθεριάδου) και επισκέψεις σε γραφεία υπουργών (όπως η τελευταία επίσκεψη του κ. Γιάννη Πασχαλίδη στο γραφείο του υπουργού Ναυτιλίας Γιάννη Πλακιωτάκη).

Κάθε χρόνο βλέπουμε διαβεβαιώσεις από τους υπουργούς ότι θα το δουν το θέμα και θα το εξετάσουν και θα βρουν μια λύση (όπως έκανε και τώρα ο κ. Πλακιωτάκης) και θριαμβευτικά δελτία τύπου ότι “λύθηκε το πρόβλημα”.

Και κάθε χρόνο βλέπουμε πως “όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλο τα ίδια μένουν”

Φέτος, μάλιστα, είχαμε και χειρότερα, καθώς επί 2 μήνες, υπό το πρόσχημα του κορωνοϊού, δεν εκτελέστηκε κανένα δρομολόγιο στην γραμμή Καβάλα-Πρίνος (τόσα χρόνια ασχολούμαστε με την τοπική δημοσιογραφία, κάτι τέτοιο δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ μας…)

Και του χρόνου τέτοια εποχή, πάλι εδώ θα είμαστε και θα λέμε τα ίδια…