Τα λόγια βγαίνουν με δυσκολία από το στόμα, τούτες οι γραμμές γράφονται με δυσκολία… και τις γράφουμε εμείς που βρισκόμαστε χιλιόμετρα μακριά, τι να πουν και αυτοί που βρίσκονται από τα μεσάνυχτα της Τρίτης στην περιοχή εκείνη και γίνονται αυτόπτες μάρτυρες μιας τραγωδίας που σε μια οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα του κόσμου θα είχε αποφευχθεί -αλλά εδώ είμαστε Ελλάδα…

2 τρένα να συγκρούονται μετωπικά στα Τέμπη, σε μια περιοχή που έχει μεν διπλή σιδηροδρομική γραμμή (όπως ισχύει για όλο το μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής που συνδέει την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη), αλλά με τα 2 τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή,

40 άνθρωποι (μέχρι και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές – ο αριθμός τους ενδέχεται να αυξηθεί) να χάνουν τη ζωή τους με τέτοιο τραγικό τρόπο -οι περισσότεροι εξ αυτών, όπως και όλοι οι επιβάτες, είτε πήγαιναν στις δουλειές τους είτε στις σχολές τους (όντες φοιτητές που είχαν ταξιδέψει για το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας),

ένα μέσο μαζικής μεταφοράς το οποίο, παρά τις πομπώδεις δηλώσεις των τελευταίων ετών για την “αναβάθμισή του”, έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη του -με ανύπαρκτα μέτρα φύλαξης (τα οποία είχαν καταγγελθεί πριν από έναν χρόνο, όταν παραιτήθηκε ο υπεύθυνος ασφαλείας της ΤΡΑΙΝΟΣΕ), με ελάχιστο προσωπικό και χωρίς σύγχρονα συστήματα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης (είμαστε στο 2023 και η διέλευση των τρένων ρυθμίζεται μηχανικά στις διακλαδώσεις με τον σταθμάρχη να γυρίζει τα κλειδιά χειροκίνητα, είμαστε στο 2023 και δεν ξέρουμε πού βρίσκεται ένα τραίνο και πού ένα άλλο και αν κινούνται στην ίδια γραμμή),

μια κυβέρνηση που προσποιείται πως θρηνεί (τώρα κηρύσσει τριήμερο εθνικό πένθος) και πως θα αναλάβει να βρεθούν τα αίτια της τραγωδίας (χωρίς φυσικά να παραιτηθεί κανείς), ενώ όλα ήταν σε πλήρη γνώση της,

μια αντιπολίτευση η οποία έχει βρει την κατάλληλη ευκαιρία για να κάνει μικροκομματικά παιχνίδια πάνω στις σορούς των νεκρών και στις πλάτες των συγγενών τους,

ένα κράτος στο οποίο -όπως ήδη αναφέρεται από το πρωί- “από τύχη ζούμε”.

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…

Σε μια χώρα στην οποία εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες είτε κινδυνεύουν να δουν τα σπίτια τους να βγαίνουν σε πλειστηριασμό επειδή αδυνατούν να εξοφλήσουν τα δάνειά τους (χωρίς, επί της ουσίας, καμία κυβέρνηση μέχρι τώρα να έχει δείξει την παραμικρή διάθεση να ασχοληθεί σοβαρά με το όλο πρόβλημα) είτε δέχονται καθημερινές πιέσεις (ακόμα και για πολύ μικρές οφειλές) από τα funds,

σε μια χώρα στην οποία η ακρίβεια έχει τσακίσει όλα μα όλα τα νοικοκυριά, και στην οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να “κοροϊδέψει” τους πολίτες με συνεχιζόμενα επιδόματα της πλάκας όπως το “Market Pass” (και η αντιπολίτευση τάζει σε εργαζόμενους μεγάλους μισθούς και αξιοπρέπεια προσπερνώντας αδιάφορα το ότι τους μισθούς πρέπει να τους καταβάλλουν εργοδότες που στενάζουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια από την βαρύτατη και παράλογη φορολόγηση),

σε μια χώρα στην οποία η ανεργία, η υποαπασχόληση και η “μαύρη”, κακοπληρωμένη εργασία “δίνουν και παίρνουν”, με τους νέους να είναι αναγκασμένοι να λένε και “ευχαριστώ” για τους μισθούς πείνας που παίρνουν -χωρίς να ελπίζουν σε καλύτερες ημέρες,

σε μια χώρα στην οποία κυριολεκτικά φοβάσαι να αρρωστήσεις διότι, σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να νοσηλευτείς σε υποστελεχωμένα νοσοκομεία με προσωπικό κακοπληρωμένο και εξαντλημένο από τις υπερωρίες,

σε μια χώρα στην οποία τα παιδιά κάνουν μαθήματα σε σχολεία με ανύπαρκτες υποδομές και με καθηγητές που, πέραν από τις υπερπροσπάθειες που καταβάλλουν, βρίσκονται καθημερινά αντιμέτωποι με δεκάδες άλυτα προβλήματα (όπως υποχρηματοδότηση, συνεχείς μετακινήσεις σε όλη την Ελλάδα -για τους αναπληρωτές-, ακόμα και τη χλεύη αρκετών συμπολιτών που ασχολούνται μονάχα με το πόσους μήνες διακοπές κάνουν οι εκπαιδευτικοί)

σε μια χώρα στην οποία πολύ λίγοι από εμάς δείχνουμε πλέον εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και στην έννοια “ελευθερία της έκφρασης” (ασχέτως βέβαια αν όλα αυτά τα “βλέπουμε” μόνο ανάλογα με το τι χρώμα έχουν τα κομματικά και ιδεολογικά μας “γυαλιά”),

σε αυτή τη χώρα, λίγο πριν διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές, βρήκαμε ξαφνικά θέματα να ασχοληθούμε:

με τις απειλές και τις προγραφές του Παύλου Πολάκη,

με την καταδίκη του Νίκου Παππά,

με το αν ο Νίκος Κοκλώνης και η Σοφία Νικολάου “έφαγαν” ή όχι χρήματα -και πόσα…

Με απλά λόγια… Καμία ελπίδα!!!

Καλά καλά δεν πρόλαβε να μπει το 2023 και φαίνεται πως ο δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία προσπαθώντας να πείσει τους δημότες πως προωθεί λύσεις για τα χρονίζοντα προβλήματα του δήμου.

Όχι βέβαια πως θα περιμέναμε κάτι διαφορετικό από έναν άλλον δήμαρχο (είπαμε, λίγοι μήνες μείνανε για τις αυτοδιοικητικές εκλογές)…

Το θέμα δεν είναι ότι άρχισε η προεκλογική εκστρατεία (εδώ άλλοι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν ήδη ανακοινώσει πως θα διεκδικήσουν τη θέση του δημάρχου – το ποιοι θα φτάσουν ως το τέλος δεν το ξέρουμε με σιγουριά, αν και μπορούμε να το προβλέψουμε),

αλλά ότι άρχισε με τα γνωστά και χιλιοειπωμένα “σενάρια” για την αξιοποίηση παλαιών κτισμάτων όπως το Παλιό Νοσοκομείο και ο “Διόνυσος”.

Μέσα στην εβδομάδα που μας πέρασε, λοιπόν, ο κ. Μουριάδης ανακοίνωσε (στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου – απορώ πώς τους ξέφυγε και δεν το έβαλαν στα δελτία τύπου που αναρτώνται σωρηδόν στη σελίδα του δήμου στο Facebook) πως ανέθεσε σε εταιρεία real estate με έδρα την Αθήνα να βρει υποψήφιους επενδυτές για το Παλιό Νοσοκομείο και να καταρτίσει τους όρους της σύμβασης που θα υπογραφεί μεταξύ του δήμου Καβάλας και του όποιου επενδυτή εντοπιστεί (αν εντοπιστεί)…

Πέρα από τα προφανή ερωτήματα, όπως:

α) Ποια είναι αυτή η αθηναϊκή εταιρεία real estate και με ποια κριτήρια επιλέχτηκε;

β) Πότε έγινε η απευθείας ανάθεση και γιατί δεν έχει ακόμα αναρτηθεί στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ; Για πόσους μήνες θα ισχύσει η απευθείας ανάθεση;

γ) Γιατί δεν επιλέχτηκε μια εταιρεία real estate με έδρα την Καβάλα (δόξα τω θεώ έχουμε αρκετές καλές επιχειρήσεις που ασχολούνται με τον κτηματομεσιτικό κλάδο στα μέρη μας); Ήδη μαθαίνουμε, μάλιστα, πως είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις από τη δημοτική αρχή προς κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις στην Καβάλα ότι θα συζητούσε μαζί τους για συνεργασία στο θέμα του Παλιού Νοσοκομείου, και πως υποψήφιοι επενδυτές είχαν ήδη έρθει σε επαφή με κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις στην Καβάλα για το Παλιό Νοσοκομείο -πλην όμως όλα αυτά δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα…

δ) Γιατί δεν ενημερώθηκε πρώτα το δημοτικό συμβούλιο Καβάλας στη διάρκεια μιας οποιασδήποτε συνεδρίασης;

ε) Για ποιο λόγο δόθηκε στην αθηναϊκή αυτή εταιρεία real estate εντολή να συντάξει τους όρους της σύμβασης μεταξύ του δήμου Καβάλας και του όποιου επενδυτή εντοπιστεί; Για ποιο λόγο ακυρώνονται τόσο εύκολα η Τεχνική και η Νομική υπηρεσία του δήμου Καβάλας;

στ) Τα 19 χιλιάρικα που θα δοθούν στην αθηναϊκή εταιρεία real estate θα δοθούν “βρέξει-χιονίσει”, δηλ. θα καταβληθούν είτε βρεθεί υποψήφιος επενδυτής είτε όχι; Αν είναι έτσι (που όλα δείχνουν πως έτσι είναι), μιλάμε για παγκόσμια πρωτοτυπία: το πιο πιθανόν είναι η εταιρεία να “καθίσει στα αυγά της”, να πει μετά από λίγους μήνες “Ψάξαμε, δουλέψαμε, τρέξαμε αλλά δεν βρήκαμε κανέναν”, να πληρωθεί 19 χιλιάδες ευρώ άκοπα και εύκολα, και “Μη τον είδατε τον Παναή”! Σε όλες τις κτηματομεσιτικές business, βλέπετε, η εταιρεία real estate πληρώνεται αφού βρεθεί επενδυτής και όχι είτε βρεθεί είτε όχι!

ζ) Αν βρεθεί επενδυτής, θα πάρει το κτίριο του παλιού νοσοκομείου χωρίς διαγωνισμό;

η) Αν βρεθούν περισσότεροι του ενός επενδυτές, θα γίνει διαγωνισμός ή όχι;

πέραν του ότι ήδη έχουν αρχίσει να ακούγονται φωνές περί “σκανδάλου” και “δώρου προς άγνωστο ιδιώτη” (ή, στην καλύτερη περίπτωση, περί προεκλογικού πυροτεχνήματος του στυλ “εμείς έχουμε ξεκινήσει τις διαδικασίες, υπάρχουν υποψήφιοι, αναμένουμε νεότερα, αλλά το τρέχουμε το θέμα, και θα συνεχίσουμε να το τρέχουμε αρκεί να μας εκλέξετε ξανά”)

υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν έχουν διευκρινιστεί:

α) Ο κ. Μουριάδης και η δημοτική αρχή Καβάλας τι ακριβώς έχουν αποφασίσει για το παλιό νοσοκομείο; Θέλουν να γίνει ξενοδοχείο; Θέλουν να γίνει χώρος για φοιτητικές εστίες; Θέλουν να γίνει χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων; Τι ακριβώς θέλουν να γίνει;

β) Έχουν λάβει οι ίδιοι την απόφαση αυτή ή έδωσαν στην εταιρεία real estate το δικαίωμα να αποφασίσει αυτή (σε συνεργασία με τον οποιοδήποτε υποψήφιο επενδυτή) πώς ακριβώς θα αξιοποιηθεί το παλιό νοσοκομείο;

γ) Έχει ενημερώσει κανείς την εταιρεία real estate ότι το κτίριο χρήσει υπερεκτεταμένων εργασιών για τη βελτίωση της στατικότητάς του και την τήρηση των αντισεισμικών κανονισμών, προτού ξεκινήσουν οι όποιες εργασίες για την αξιοποίησή του; Διότι μετά από 12 και πλέον χρόνια ερήμωσης του παλιού νοσοκομείου, η ανάγκη για τέτοιου είδους εργασίες είναι πραγματικά επιτακτική – αλλά και εξαιρετικά δαπανηρή (παλιότερες μελέτες της τεχνικής υπηρεσίας του παραρτήματος Καβάλας του ΔΙΠΑΕ έκαναν λόγο για ένα κόστος της τάξης των 50 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ!). Σε αυτή την περίπτωση τι θα γίνει; Θα συμφωνήσει ο επενδυτής να ανακατασκευάσει το κτίριο (κάτι ενδεχομένως ασύμφορο οικονομικά) ή θα θελήσει να το κατεδαφίσει; Αν αποφασίσει το δεύτερο, είναι βέβαιο πως θα συμφωνήσει η δημοτική αρχή;

Με απλά λόγια, όλο αυτό φαντάζει όντως ως ένα προεκλογικό πυροτέχνημα (για να μην πούμε κάτι χειρότερο – που ίσως όμως φανεί στη συνέχεια, άπαξ και αποκαλυφθεί το ποια είναι η αθηναϊκή εταιρεία real estate), στημένο εντελώς πρόχειρα και “στα κρυφά”, χωρίς καμία απολύτως οργάνωση!

Με απλά λόγια, μια τυπική ελληνική δουλειά!

Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό, βγήκε ο κ. Μουριάδης και “πέταξε το τυράκι” (για μια ακόμα φορά) για τον “Διόνυσο”, αναμασώντας τα όσα έχουμε ακούσει εδώ και τόσα χρόνια για “ενδιαφέρον υποψήφιων επενδυτών” για το ερειπωμένο κτίσμα στην είσοδο της Καβάλας από την πλευρά του Αγίου Σίλα.

Εκεί βέβαια τα πράγματα είναι χειρότερα, καθώς μπορεί να πέρασαν κοντά 10 χρόνια από την παραχώρηση του κτίσματος στον δήμο Καβάλας (και στη “ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ”), ωστόσο ακόμα και τώρα δεν έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες διαδικασίες για την εγγραφή του κτίσματος στο Κτηματολόγιο (και επειδή θα μας ρωτήσετε “Μα καλά, πώς έγιναν διαγωνισμοί για τον Διόνυσο επί δημαρχίας Σιμιτσή, πώς έβγαιναν και μιλούσαν επί Τσανάκα για ενδιαφέρον επενδυτών, πώς βγαίνουν ακόμα και τώρα και μιλάνε για επενδυτές όταν δεν έχουμε ολοκληρώσει τη γραφειοκρατία με το Κτηματολόγιο”, απαντάμε απλά: “τυπική ελληνική δουλειά”).

Με απλά λόγια, “να είχαμε να λέγαμε”…

Αλλά είπαμε: Βαίνωμεν προς εκλογάς…

Για μια ακόμα φορά οι εργολάβοι και οι εργαζόμενοι που έχουν αναλάβει την εγκατάσταση δικτύου οπτικών ινών στον αστικό ιστό της Καβάλας τα έκαναν “θάλασσα”, μετατρέποντας δρόμους σε ορμητικούς χειμάρρους και προκαλώντας πολύωρη διακοπή της υδροδότησης σε ουκ ολίγα νοικοκυριά.

Αυτή τη φορά εργολάβοι και εργαζόμενοι “διέπρεψαν” στην οδό Θεσσαλονίκης, όπου βρέθηκαν το πρωί της Πέμπτης 17 Νοεμβρίου 2022 για να εγκαταστήσουν οπτικές ίνες.

Όμως αντί να κάνουν αυτό για το οποίο έχουν κληθεί, έσπασαν αγωγό ύδρευσης -με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν τόσο η οδός Θεσσαλονίκης όσο και η οδός Υψηλάντου (2 κεντρικοί δρόμοι, δηλαδή, με αρκετά μεγάλη κλίση)!

Και φυσικά ποιοι κλήθηκαν να “βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά”; Μα φυσικά τα συνεργεία της ΔΕΥΑ Καβάλας, τα οποία και αναγκάστηκαν να διακόψουν την παροχή σε πάρα πολλούς δρόμους της ευρύτερης περιοχής:

Θεσ/νίκης (από αφετηρία λεωφορείων έως Υψηλάντου), Κων/πόλεως (από Θεσ/νίκης έως Υψηλάντου), Σερδάρογλου (από Λεμεσού έως Ομονοίας), Αθηνάς, Καλλιόπης, Ελευθερίας, Ισμήνης, Μουσών, Κασσιανής, Κ. Τσολάκη (από Θέτιδος έως Παλαιολόγου), Δαγκλή (από Παλαιολόγου έως Βενιζέλου), Παλαιολόγου (από Δαγκλή έως Δημαρχειακό Μέγαρο), Φιλίππου (από Κ. Τσολάκη έως Βότση), Αρ. Στάνη (από Κ. Τσολάκη έως Ευριπίδου), Ομονοίας (από Ι. Αστεριάδη έως Βρούτου), Βρούτου, Αγ. Παύλου, Κοραή, Αντιπάτρου (από Ομονοίας έως Πτολεμαίου), Κρηνίδων, Παγγαίου, Θερμοπυλών (από Δάτου έως Δράκοντος), Αρχελάου, Ομονοίας (από Αρχελάου έως Ι. Δραγούμη τα ζυγά νούμερα), Αντιγόνου, Ομήρων (από Παγγαίου έως Δράκοντος), Πτολεμαίου (από Βρούτου έως Κάδμου), Θησέως, Σελεύκου, Τσότσου, Ευγ. Ιορδάνου, Αριστείδου, Αβέρωφ (από Ευγ. Ιορδάνου έως Ομονοίας), Φιλώτα (από Ομονοία έως Ευγ. Ιορδάνου), Περδίκα (από Ι.Ν.Αγ. Γεωργίου έως Καπετάν Κόττα), Δράκοντος, Σόλωνος, Παρμενίωνος, Κάδμου (από Πτολεμαίου έως Ευζώνων), Γαλ. Δημοκρατίας (από Πτολεμαίου έως Ευζώνων τα μονά νούμερα), Γαλ. Δημοκρατίας (από Πτολεμαίου έως Σούγιελο), Ελ. Δημοκρατίας, Αμ. Ερ. Σταυρού (από Τομπάζη έως Κ. Βασιλείου), Τομπάζη, Φιλελλήνων (από Ομονοίας έως Δράκοντος), Π. Μελά (από Ομονοίας έως Πτολεμαίου), Λυκούργου, Ερυθρού Σταυρού.

Και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που “διαπρέπουν” τα συνεργεία που εγκαθιστούν οπτικές ίνες – έχει χαθεί πλέον το μέτρημα από τις καταστροφές στο δίκτυο ύδρευσης που έχουν προκληθεί από τους απρόσεκτους εργάτες (και τους ανίκανους εργολάβους που δίνουν τις εντολές στους εργάτες).

Και όλο αυτό γίνεται “για να (ελπίζουμε κάποτε πως θα) έχουμε πιο γρήγορο Internet”; Ειλικρινά πιστεύει κανείς πως αξίζει όλο αυτό το άγχος, όλη αυτή η ταλαιπωρία και όλο αυτό το χαμένο νερό “για να (ελπίζουμε κάποτε πως θα) έχουμε πιο γρήγορο Internet”;

Αν είναι έτσι, καλύτερα να σταματήσουν οι εργασίες και να παραμείνουμε στις υπάρχουσες ADSL συνδέσεις ταχύτητες -που ούτως ή άλλως είναι πιο αργές και από την καθυστέρηση, αλλά τις έχουμε συνηθίσει.

Ακόμα χειρότερα, καλύτερα να γυρίσουμε σε εποχές προ 20ετίας, με PSTN και ISDN γραμμές -ή, ακόμα χειρότερα, να γυρίσουμε στις εποχές που επικοινωνούσαν οι άνθρωποι με σήματα καπνού ή με ταχυδρομικά περιστέρια.

Σοβαρά τώρα… Θα περιμέναμε, μετά από τόσες βλάβες και τόσες ζημιές που έχουν προκαλέσει, τα συνεργεία αυτά να έχουν “πάρει το μάθημά τους” και να εργάζονται με μεγαλύτερη προσοχή.

Αλλά, όπως λέει και η συγγραφέας Μάρω Βαμβουνάκη, “Η μάχη με τη βλακεία είναι εξ αρχής καταδικασμένη. Το να καλείσαι να εξηγείς το αυτονόητο είναι βασανιστήριο μάταιο.”

Και εμείς συμπληρώνουμε “Το να περιμένεις το αυτονόητο -ειδικά σε αυτή τη χώρα- είναι βασανιστήριο μάταιο.”

Και το χειρότερο είναι πως, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλει η ΔΕΥΑ Καβάλας για να πάρει αποζημίωση από τους εργολάβους που ανέλαβαν την εγκατάσταση των οπτικών ινών (έχουν ήδη κατατεθεί και αγωγές σε βάρος τους), λίγοι είναι αυτοί που πιστεύουν πως θα αποζημιωθεί επαρκώς η ΔΕΥΑΚ.

Όχι διότι δεν έχει δίκιο, αλλά διότι πλέον λίγοι έχουν εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη -ειδικά αν η υπόθεση τραβήξει επί μακρόν…

Και όχι τίποτα άλλο, αλλά με αυτά και με αυτά άντε να δώσουμε άδικο στον δήμο Δοξάτου που ετοιμάζεται να προσφύγει κατά της ΔΕΥΑ Καβάλας για το έργο στις πηγές Βοϊράνης -το έργο από το οποίο αναμένεται να τροφοδοτηθεί με νερό η Δημοτική Ενότητα Φιλίππων…

Για μια ακόμα φορά ο νομός Καβάλας απασχολεί αρνητικά την πανελλήνια επικαιρότητα – και αυτή τη φορά, μάλιστα, για περιστατικά που έλαβαν χώρα σε σχολική μονάδα!

Ο λόγος, φυσικά, για τις καταγγελίες για μια ομάδα μαθητών σε σχολείο εντός των ορίων του δήμου Παγγαίου (δεν έχει γίνει γνωστό το ποιο σχολείο είναι), οι οποίοι φέρονται να προχώρησαν σε εκβιασμούς σε βάρος συμμαθητριών τους, ζητώντας τους (και αποσπώντας τους, σε ορισμένες περιπτώσεις) χρήματα!

Με βάση τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας (κυρίως μέσα από τα πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια) οι καταγγελλόμενοι φέρονται να άρπαζαν κινητά τηλέφωνα από τα θύματα, ζητώντας τους λύτρα προκειμένου να τα επιστρέψουν, ενώ φέρονται να έφταναν στο σημείο ακόμα και να απειλούν με φωτομοντάζ (όπως με “δημιουργία” γυμνών εικόνων των μαθητριών) προκειμένου να αποσπάσουν διάφορα χρηματικά ποσά (που έφταναν μέχρι και τα 150 €, σύμφωνα με τα όσα κατήγγειλε στην τηλεόραση του Mega η μητέρα ενός από τα θύματα).

Πέραν, φυσικά, από τη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Καβάλας (η οποία και ενημερώθηκε για τις καταγγελίες), η υπόθεση απασχολεί πλέον και τον εισαγγελέα ανηλίκων. Είναι, δε, χαρακτηριστικό πως οι καταγγελίες είδαν το φως της δημοσιότητας αφότου το σχολείο επέβαλε στους φερόμενους ως δράστες ποινή διήμερου αποβολής -μια ποινή που κρίθηκε από τους γονείς των θυμάτων ως πολύ ήπια.

Το περιστατικό αυτό, όσο και αν ξάφνιασε ορισμένους από εμάς, κάθε άλλο παρά απρόσμενο είναι τη σήμερον ημέρα.

Το ακριβώς αντίθετο: Τα περιστατικά σχολικής βίας (είτε σωματικής είτε ψυχολογικής) αποτελούν, τα τελευταία χρόνια, ένα θλιβερό κομμάτι της καθημερινότητας που αντιμετωπίζουν μαθητές και διδακτικό προσωπικό.

Το φαινόμενο της σχολικής βίας είναι εξαιρετικά περίπλοκο, και εμπλέκει το σχολείο, τις οικογένειες των μαθητών, τις προσωπικότητές τους και ολόκληρη την κοινωνία. Μια κοινωνία, πάντως, που ναι μεν εμφανίζεται πάντοτε “σοκαρισμένη” όταν αποκαλύπτεται ένα περιστατικό σχολικής βίας , πλην όμως λίγο αργότερα το ξεχνά και το “κουκουλώνει” – μέχρις ότου εμφανιστεί το επόμενο περιστατικό, οπότε και πάλι θα παραστήσει ότι “σοκάρεται” και θα το ξεχάσει λίγο αργότερα (να μην ξεχάσουμε, επίσης, και όσους εξακολουθούν να πιστεύουν πως “τα περάσαμε και εμείς αυτά όταν ήμασταν μικροί, τι πάθαμε; Τίποτα δεν πάθαμε” – να μην συζητήσουμε καλύτερα τι έπαθαν, διότι δεν παίζει και να καταλάβουν…)

Όσο και αν θέλουμε να πιστεύουμε (ή “μας βολεύει” να πιστεύουμε) πως η σχολική βία είναι φαινόμενο των τελευταίων ετών (δεν είναι λίγοι αυτοί που το συνδέουν με την οικονομική κρίση ή ακόμα και με τον κορωνοϊό), δυστυχώς όλα τα δεδομένα τείνουν στο να οδηγήσουν στο συμπέρασμα πως περιστατικά σχολικής βίας παρατηρούνται εδώ και πάρα πολλά χρόνια, πολύ πριν από την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, πολύ πριν από την εμφάνιση ακόμα και των social media (τα οποία αποτελούν και αυτά ένα “χρήσιμο εργαλείο” στα χέρια όσων ασκούν βία σε βάρος συμμαθητών τους).

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι απλά να διαπιστώνουμε πως υπάρχουν περιστατικά σχολικής βίας, αλλά ούτε και να φτάνουμε στις τιμωρίες για περιστατικά που έχουν ήδη συμβεί.

Ναι, πρέπει τα όσα περιστατικά καταγγέλλονται να αντιμετωπίζονται και να τιμωρούνται οι υπαίτιοί τους. Όμως αυτό από μόνο του δεν φτάνει:

απαιτείται η παρουσία ενός σοβαρού και λειτουργικού μηχανισμού πρόληψης τέτοιων φαινομένων (ώστε να μη χρειαστεί να φτάσουμε στο σημείο είτε να καταγγείλουμε ένα περιστατικό σχολικής βίας είτε ακόμα και να θρηνήσουμε θύματα –ουκ ολίγες είναι οι περιπτώσεις μαθητών και μαθητριών που οδηγούνται ακόμα και στην αυτοκτονία επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν το bullying που υφίστανται).

Το χειρότερο, όμως, είναι πως οι καθηγητές δεν είναι πολλές φορές σε θέση να διαχειριστούν τέτοια περιστατικά – είτε λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων που τους παρέχει ο νόμος είτε (κυρίως) λόγω έλλειψης γνωστικού υπόβαθρου (κάτι απόλυτα φυσιολογικό).

Για αυτόν ακριβώς τον λόγο καθίσταται απαραίτητη η μόνιμη (το τονίζουμε αυτό) παρουσία ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε όλες τις σχολικές μονάδες – για να μπορέσουν και να βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς στο να αντιμετωπίζουν καταστάσεις που δεν μπορούν να διαχειριστούν, αλλά και να εντοπίσουν εγκαίρως μαθητές που ενδεχομένως να χρήζουν βοήθειας, αλλά και να δίνουν στους γονείς το “σύνθημα” πως κάτι δεν πάει καλά με τα παιδιά τους (διότι ακόμα και αν υπάρχει ψυχολόγος, δύσκολα μπορεί να παρέμβει αυτεπάγγελτα και χωρίς την έγκριση των γονέων – και δυστυχώς είναι πάρα πολύ συχνό το φαινόμενο των γονέων που ξαφνικά τα ξέρουν όλα, καλύτερα από τον κάθε ψυχολόγο ή τον κάθε εκπαιδευτικό, και δεν επιτρέπουν την οποιαδήποτε παρέμβαση ή δεν ασχολούνται περαιτέρω με τα παιδιά τους).

Τονίζουμε το “μόνιμη” διότι αυτή τη στιγμή ψυχολόγοι πηγαίνουν στα σχολεία λίγες μόνο ώρες ανά εβδομάδα (και συχνά χρειάζονται να πάνε και σε άλλα σχολεία) – με αυτές τις λίγες ώρες πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι η όποια βοήθειά τους (ειδικά αν ο ψυχολόγος δεν προλαβαίνει να κυκλοφορήσει μέσα στα παιδιά αλλά αναγκάζεται, λόγω έλλειψης χρόνου, να παραμένει μέσα σε ένα γραφείο – τι να πρωτοπρολάβει να δει ο άνθρωπος) ; Αφήστε δε που συχνά παρατηρείται και το φαινόμενο να αλλάζουν σχολικές μονάδες οι ψυχολόγοι κάθε χρόνο – με αποτέλεσμα να γυρίζουμε, κάθε χρόνο, στο “μηδέν”.

Ξέρουμε, βέβαια, τι θα πει πολύς κόσμος: “Εδώ καθηγητές και σχολεία δεν έχουμε, θέλετε και ψυχολόγους;” Ε λοιπόν ΝΑΙ: Θέλουμε ΚΑΙ καθηγητές ΚΑΙ σχολεία ΚΑΙ ψυχολόγους. Τόσο απλά, τόσο καλά. Και χρήματα για όλα αυτά φυσικά και υπάρχουν – τα πάντα είναι θέμα βούλησης.

Με μια σύντομη αναζήτηση στο Google, λοιπόν, διαπιστώσαμε πως κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια υπήρχαν βαρύγδουπες ανακοινώσεις περί πρόσληψης ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία. Και το 2015 είδαμε πως επρόκειτο να προσληφθούν ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί, και το 2016 βρήκαμε πως επρόκειτο να προσληφθούν 400 ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί (σε άλλο δημοσίευμα διαβάσαμε για 1000 ψυχολόγους), και το 2019 διαβάσαμε πως υπήρχε απόφαση του υπουργείου Παιδείας για πρόσληψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, και το 2020 διαβάσαμε πως περίπου 3.000 ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί θα στελέχωναν τα σχολεία. Και τώρα βλέπουμε την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως να διαλαλεί πως στα σχολεία εργάζονται 3.000 ψυχολόγοι.

Με τόσες ανακοινώσεις που εντοπίσαμε, θα περιμέναμε πως θα είχαμε περιορισμό των περιστατικών σχολικής βίας. Όμως όχι μόνο δεν περιορίζονται αυτά τα φαινόμενα αλλά αυξάνονται, τόσο σε πλήθος όσο και σε ένταση!

Και το ερώτημα είναι: Άραγε στο υπουργείο Παιδείας καταλαβαίνουν πως δεν αρκεί μόνο η πρόσληψη των ψυχολόγων, αλλά χρειάζεται να διευκολυνθεί και η δουλειά τους;

Τώρα βέβαια θα μου πείτε “Μα καλά, περιμένετε προκοπή με την Νίκη Κεραμέως;” Δύσκολα, τολμούμε να πούμε, αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία…

Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2019, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης είχε φιλοξενηθεί από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 προκειμένου να μιλήσει στην τηλεοπτική εκπομπή “The Tonight Show” με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου.

Λίγο πριν τη συνέντευξη αυτή, θυμόμαστε πως ο κ. Μητσοτάκης είχε παρευρεθεί στο πάνελ του ένθετου σατιρικού show “Μύγες”.

Θα μας πείτε τώρα “Μα τι σας ήρθε να θυμηθείτε τώρα περσινά ξινά σταφύλια;” Μισό λεπτό και θα καταλάβετε…

Θυμόμαστε πως στη συνέντευξη αυτή ο κ. Μητσοτάκης είχε αφήσει υπαινιγμούς εναντίον του τότε πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για την επιδοματική του πολιτική, κάνοντας μια παράφραση του γνωστού τραγουδιού του Κωνσταντίνου Αργυρού “Ξημερώματα δίνεις δικαιώματα” και λέγοντας:

“Αν έπρεπε να το τραγουδήσει ο κ. Τσίπρας θα έλεγε ‘Ξημερώματα δίνεις επιδόματα’“

Ακούστε το επίμαχο απόσπασμα στο 3:23

Άραγε τι να σκέφτεται τώρα ο κ. Μητσοτάκης, μετά και από τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν για την ανακούφιση των πολιτών από τους υπέρογκους λογαριασμούς ηλεκτροδότησης;

Διότι διαβάζοντας τα όσα ανέφερε την περασμένη Παρασκευή 6 Μαΐου 2022 (στο πλαίσιο της εξειδίκευσης των μέτρων) ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, βλέπουμε πως:

1) Οι επιδοτήσεις ηλεκτρικού ρεύματος για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο ενισχύονται σημαντικά και διευρύνονται γενναία. Αυξάνονται οι επιδοτήσεις των υφιστάμενων κατηγοριών καταναλώσεων και επιδοτούνται για για πρώτη φορά και οι καταναλώσεις πάνω από τις 300 κιλοβατώρες της κύριας κατοικίας καθώς και οι καταναλώσεων των υπολοίπων ιδιοκτησιών των νοικοκυριών.

2) Τον Ιούνιο επιδοτείται το 60% της αύξησης για όλους τους λογαριασμούς ρεύματος που έχουν χρεωθεί οι καταναλωτές και έχουν εκδοθεί από τον Δεκέμβριο του 2021 μέχρι τον Μάιο 2022 Αφορά οικιακούς καταναλωτές για χρεώσεις της κύριας κατοικίας τους οι οποίοι δεν έχουν καλυφθεί από τις εκπτώσεις που έχουν εκδοθεί μέσω των λογαριασμών ρεύματος. Η επιδότηση θα χορηγηθεί στους λογαριασμούς IBAN.

3) Για τους μήνες Μάιο και Ιούνιο συνεχίζει να επιδοτείται στην πηγή η τιμή πώλησης του πετρελαίου κίνησης ώστε το όφελος στην τελική τιμή για τον καταναλωτή να συνεχίσει να διαμορφώνεται στα 15 λεπτά το λίτρο, όπως έγινε και τον προηγούμενο μήνα. Το κόστος της παρέμβασης εκτιμάται στα 45 εκατ. ευρώ.

4) Από τον Ιούλιο του 2022 και με χρονικό ορίζοντα έως και ένας έτος ενισχύεται οριζόντια ο μηχανισμός εκπτώσεων στα τιμολόγια ρεύματος ώστε να σταθεροποιηθεί η τιμή λιανικής. Εισάγεται μηχανισμός απορρόφησης των επιπλέον εσόδων των παραγωγών στη χονδρική αγορά.

Το ποσοστό της επιδότησης αφορά νοικοκυριά με δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα έως 45.000 ευρώ. Καλύπτεται δηλαδή το 95% των νοικοκυριών. Η επιδότηση δεν μπορεί να ξεπερνά τα 600 ευρώ ανά καταναλωτή.

Επειδή τα ελληνικά μας είναι λίγο “φτωχά”, εξηγήστε μας λίγο κάτι, παρακαλώ πολύ:

Οι λέξεις “επιδοτείται”, “επιδοτούνται” και “επιδότηση” προέρχονται από τη λέξη “επίδομα” και έχουν την ίδια σημασία με αυτήν; Ναι ή όχι;

Για να ξέρουμε και τι λέμε…

Αφορμή για το παρακάτω κείμενο στάθηκε η ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ της Κυριακής 6 Μαρτίου 2022 η διοίκηση της ΠΑΕ ΑΟ Καβάλα 1965, με αφορμή τα όσα έγιναν κατά τη διάρκεια και μετά τον αγώνα με τον Θεσπρωτό.

Για την ιστορία, η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να δηλώσουμε απογοητευμένοι με την συμπεριφορά, τις πράξεις και τα λόγια του τεχνικού επιτελείου αλλά και του προπονητή της ομάδας του Θεσπρωτού, Χουάν Ραμόν Ρότσα ενώ ταυτόχρονα δηλώνουμε σοκαρισμένοι και προσβεβλημένοι από το γεγονός πως ο κ. Ρότσα κατηγορεί τη διοίκηση και τον ιδιοκτήτη του συλλόγου μας για μια λεκτική επίθεση μετά την λήξη του παιχνιδιού ενώ ήταν η δική του ομάδα που αρχικά επιτέθηκε φραστικά.

Επίσης η μνήμη του κ. Ρότσα φαίνεται να έχει απώλειες, καθώς στις δηλώσεις που παρέθεσε στα ΜΜΕ μετά την λήξη του αγώνα, δεν αναφέρεται στο γεγονός πως αρχικά ήταν άνθρωποι από τον δικό του πάγκο που επιτέθηκαν φραστικά στον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΑΟ Καβάλα 1965, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η ένταση που ακολούθησε.

Η ανάρμοστη συμπεριφορά και η λεκτική επίθεση από τον κύριο Ρότσα και το προσωπικό του έχουν καταγραφεί από κάμερες και θα χαρούμε να τους στείλουμε ένα αντίγραφο του βίντεο που θα δείχνει την προαναφερθείσα επίθεση.

Τέλος, το γεγονός πως προκλήθηκαν ζημίες στα αποδυτήρια των φιλοξενουμένών του «Ανθή Καραγιάννη» από τους ποδοσφαιριστές του Θεσπρωτού, μας δημιουργεί ακόμη περισσότερη απογοήτευση και σίγουρα δεν τιμά την φιλοξενούμενη ομάδα.

Ως οργανισμός, δεχόμαστε συνεχόμενες επιθέσεις από τον περασμένο Αύγουστο και δεν πρόκειται να ανεχθούμε άλλο αυτές τις ενέργειες!

Είμαστε μια υπερήφανη πόλη, με μια υπερήφανη ομάδα και πλούσια ιστορία και δεν πρόκειται να ανεχθούμε καμία προσβολή προς τον οργανισμό μας!

Ας μας επιτρέψουν οι ιθύνοντες της ΠΑΕ ΑΟ Καβάλα 1965 να εκφραστούμε κάπως διαφορετικά, αλλά κατά την ταπεινή μας άποψη:

το να ασχολούμαστε με τις αντιδράσεις του προπονητή του Θεσπρωτού Χουάν Ραμόν Ρότσα μετά από μια ισοπαλία που αφενός επετεύχθη κυριολεκτικά “στο παρά 5” (συγκεκριμένα στο 88′ με γκολ του Σταμένκοβιτς), αφετέρου διατηρεί το “καραβάκι” στην τελευταία θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος του Βόρειου Ομίλου της Super League 2 είναι λίγο σαν να κοιτάμε το δένδρο και να προσπερνάμε το δάσος!

Και μπορεί να δικαιολογούμε, ως ένα βαθμό, το να αντιδρά έτσι ο Ιρανοκαναδός ιδιοκτήτης της ομάδας Άλεξ Χαντιτάγκι (ο οποίος δεν είναι δυνατόν, μέσα σε τόσους λίγους μήνες, να μάθει απ’ έξω και ανακατωτά τον κάτι μεταξύ τραγέλαφου και φαρσοκωμωδίας που αποκαλείται “ελληνικό ποδόσφαιρο”), ωστόσο δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε την αντίδραση αυτή για όσους βρίσκονται στο πλευρό του (και οι οποίοι, αν μη τι άλλο, είναι γνώστες της ελληνικής πραγματικότητας).

Γνωρίζαμε εξ αρχής πως η αποστολή που ανέλαβε η νέα διοίκηση της ομάδας για να καταφέρει να κρατήσει τον Α.Ο. Καβάλα στη Super League 2, μετά τα όσα απίστευτα έλαβαν χώρα στο δεύτερο μισό του περασμένου έτους (και για τα οποία ουδείς εκ των εμπλεκόμενων έχει απολογηθεί), θα ήταν πάρα πολύ δύσκολη.

Γνωρίζαμε, επίσης, πως θα ήταν αρκετά δύσκολο όλοι οι παίκτες που αποκτήθηκαν στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου να μπορέσουν να δεθούν αμέσως, χωρίς καμία προετοιμασία, και να σχηματίσουν ένα σύνολο που θα στεκόταν αξιοπρεπώς στη Super League 2.

Πλέον, όμως, απομένουν 12 παιχνίδια μέχρι τη λήξη του πρωταθλήματος (11 για το κανονικό πρόγραμμα + ο εκκρεμής εντός έδρας αγώνας με την Αναγέννηση Καρδίτσας) και τα περιθώρια στενεύουν σιγά-σιγά για το “καραβάκι”.

Αυτή τη στιγμή η Καβάλα βρίσκεται στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος, με 15 βαθμούς -οι οποίοι συγκεντρώθηκαν σε 13 παιχνίδια-, ενώ ο Πιερικός (η τελευταία ομάδα που βρίσκεται εκτός της ζώνης υποβιβασμού) έχει 19 βαθμούς.

Με βάση την απόδοση της ομάδας στα 13 αυτά παιχνίδια (3 νίκες, 6 ισοπαλίες, 4 ήττες, 13 γκολ υπέρ, 15 κατά), είναι εύκολο να υποθέσουμε πως αν αυτό το ρόστερ είχε ξεκινήσει από την αρχή της σαιζόν (με την κατάλληλη, φυσικά, προετοιμασία) όχι απλά δεν θα μιλούσαμε για υποβιβασμό αλλά θα μπορούσαμε να κοιτάζουμε ακόμα ψηλότερα.

Δεν έχει χαθεί τίποτα για τον ΑΟ Καβάλα, όμως πλέον δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για απώλειες βαθμών. Και φυσικά δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για εσωστρέφεια και γκρίνιες.

Εννοείται πως είναι αποδεκτές οι κριτικές, ειδικά από ανθρώπους που έχουν στηρίξει εδώ και πάρα πολλά χρόνια τον ΑΟ Καβάλα και έχουν αποδείξει πόσο πολύ τον αγαπάνε, όμως θα πρέπει να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με το πώς αντέδρασε ο Χουάν Ραμόν Ρότσα, με το πώς ο Πιερικός και ο προπονητής του Γιώργος Βαζάκας προκάλεσε έστω και την παραμικρή καθυστέρηση στην εντός έδρας ήττα με 1-2, με το πώς αντέδρασε ο προπονητής του Πανσερραϊκού Άγγελος Διγκόζης μετά την εντός έδρας ισοπαλία με 2-2, αλλά και με όλα τα άλλα που είτε συνέβησαν τις προηγούμενες εβδομάδες είτε (σίγουρα) θα συμβούν μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος.

Θα πρέπει να ασχοληθούμε περισσότερο με τη δική μας ομάδα, με το πώς θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε -στο μέτρο του δυνατού- τις αδυναμίες που έχουν παρατηρηθεί (όπως την αδυναμία μας στο να κρατήσουμε το “0” στην άμυνα -ειδικά όταν ο αντίπαλος έχει ελάχιστες ευκαιρίες, όπως ο Πιερικός ή ο Θεσπρωτός- και μετουσιώσουμε σε γκολ τις ευκαιρίες που έχουν οι παίκτες του ΑΟΚ) και να σταθούμε στο πλευρό της ομάδας ως το τέλος.

Όχι τίποτα άλλο, αλλά οφείλουμε να το κάνουμε αυτό τόσο για τον ΑΟ Καβάλα και την προσπάθεια που γίνεται τους τελευταίους μήνες όσο και για να κλείσουν τα στόματα όλων των ντόπιων (και όχι μόνο, αλλά ιδίως αυτών) “καλοθελητών” που κυριολεκτικά εύχονται να υποβιβαστεί ο ΑΟ Καβάλα προκειμένου να ωφεληθούν πρόσκαιρα τόσο οι ίδιοι όσο και αυτοί που εκπροσωπούν.

Λίγα λόγια, λοιπόν, και να συνεχίσουμε την προσπάθεια ως το τέλος…

Ελάχιστη σημασία έχει αν την φράση αυτή την πρωτοανέφερε ο Αίσωπος (για τα σαλιγκάρια και τον ήχο που παρήγαγαν όταν ψήνονταν στη σχάρα -σαν να καιγόταν το σπίτι τους και αυτά να τραγούδαγαν) ή ο Θουκυδίδης (για να συνοψίσει την καταστροφική αδυναμία της Αθηναϊκής Πολιτείας να αντιληφθεί τα πραγματικά διακυβεύματα και να τα αντιμετωπίσει με ορθή προτεραιότητα).

Το νόημα είναι ακριβώς το ίδιο – και ταιριάζει ακριβώς με την περίσταση.

Τη στιγμή, λοιπόν, που ο αριθμός των συμπολιτών που εντοπίζονται θετικοί στον κορωνοϊό SARS-COV-2 (ή στους οποίους εκδηλώνεται η νόσος COVID-19) αυξάνεται καθημερινά ολοένα και περισσότερο, ένεκα της παραλλαγής “Όμικρον”,

τη στιγμή που οι πολίτες έχουν κυριευτεί από πανικό, και (πολύ λογικά, από ένα σημείο και μετά) δεν έχουν ούτε καν την επιθυμία να κατανοήσουν πως -σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες- η παραλλαγή “Όμικρον” είναι μεν πολύ πιο μεταδοτική αλλά λιγότερο θανατηφόρα, ειδικά αν κάποιος είναι full εμβολιασμένος,

τη στιγμή που η αξιοπιστία των rapid και των self tests (ειδικά στον εντοπισμό της παραλλαγής “Όμικρον”) δοκιμάζεται και αμφισβητείται καθημερινά – με αποτέλεσμα να καταγράφονται τραγελαφικές καταστάσεις, όπως το να εντοπίζονται κρούσματα με rapid ή self test και να βγαίνουν αρνητικά σε μοριακό test ή και το ανάποδο,

τη στιγμή που τα ήδη εξαιρετικά επιβαρυμένα, από οικονομικής άποψης, νοικοκυριά καλούνται συνεχώς να καλύπτουν από την τσέπη τους το δυσβάσταχτο κόστος της αγοράς tests (με πολλούς πολίτες να φτάνουν στο σημείο να διαφημίζουν το φαρμακείο που δίνει φτηνότερα τα rapid tests), και οι πολίτες κάθε ηλικίας σχηματίζουν ουρές πολλών μέτρων έξω από τα φαρμακεία για ένα τεστ (με τα όποια μέτρα προφύλαξης, όπως είναι φυσικό και λογικό, να πηγαίνουν περίπατο)

τη στιγμή που δεν έχει γίνει καμία απολύτως προεργασία για να μπορέσουν τα σχολεία να λειτουργήσουν με ασφάλεια (δεν συζητάμε για κάτι “εξωτικά” πράγματα που ζητάει η ΟΛΜΕ, όπως η μείωση των μαθητών σε 15 ανά τάξη -κάποια στιγμή θα τα σχολιάσουμε και αυτά-, αλλά για πιο απλά πράγματα, όπως η μέριμνα για την καθαριότητα και την πρόσληψη καθαριστριών),

η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας (με προεξάρχουσα την “αγαπημένη” μας Νίκη Κεραμέως) δείχνει να μην καταλαβαίνει τίποτα, να έχει “πετάξει λευκή πετσέτα στο ρινγκ”, να αγνοεί όλα όσα είπαμε νωρίτερα,

και να προχωράει στο άνοιγμα των σχολικών μονάδων την προσεχή Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2021!

Με ένα επιπλέον self test ανα εβδομάδα για κάθε μαθητή, με χαμηλότερο “κατώφλι” για το κλείσιμο τμημάτων (30% έναντι 50%), χωρίς καμία ουσιαστική μέριμνα για την περίπτωση που οι καθηγητές βρεθούν και αυτοί θετικοί,

και με γενικό σύνθημα το “Έχει ο Θεός”!!!

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Υ.Γ.: Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, τα σχολεία ανοίγουν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Η συνολική εικόνα δείχνει ότι τα σχολεία ανοίγουν κανονικά κανονικά και δια ζώσης στη Γερμανία (3/1), τη Γαλλία (3/1), την Ισπανία (10/1), την Ουγγαρία (3/1), τη Βουλγαρία (4/1), τη Λετονία (5/1), την Ιρλανδία (6/1), το Λουξεμβούργο (9/1), την Εσθονία (10/1), την Ιταλία (10/1), την Ολλανδία (10/1), τη Φινλανδία (10/1), το Βέλγιο (10/1), τη Σλοβακία (10/1), την Πολωνία (10/1), τη Μάλτα (10/1), την Κύπρο (10/1), καθώς επίσης και σε Κροατία, Λιθουανία, Σουηδία, Τσεχία και Ρουμανία.

Αρκετό ενδιαφέρον προκάλεσαν οι επιλογές του περιφερειάρχη ΑΜΘ Χρήστου Μέτιου για τις χωρικές και θεματικές αντιπεριφέρειες – επιλογές που ανακοινώθηκαν λίγες ημέρες προτού κλείσει το 2021.

Και μπορεί η επιλογή για την αντιπεριφέρεια Καβάλας να μην προκάλεσε καμία απολύτως έκπληξη (το σενάριο της αντικατάστασης του απερχόμενου αντιπεριφερειάρχη Κώστα Αντωνιάδη από τον Αλέξη Πολίτη ήταν γνωστό εδώ και πολλούς μήνες),

μπορεί να μην προκάλεσε ιδιαίτερη έκπληξη η τοποθέτηση (σε θεματικές αντιπεριφέρειες) παλαιών μελών της μείζονος αντιπολίτευσης που αποφάσισαν να συνεργαστούν με τη διοίκηση της ΠΑΜΘ (όπως ο Χρήστος Γάκης και η Μαρία Πολυμέρου),

ωστόσο αυτό που προκάλεσε πολλά ερωτηματικά ήταν η υποβάθμιση της τουριστικής πολιτικής της περιφέρειας ΑΜΘ!

Διότι η μετατροπή της θέσης του θεματικού αντιπεριφερειάρχη τουρισμού σε “εντεταλμένο περιφερειακό σύμβουλο τουρισμού”… πώς αλλιώς να ερμηνευτεί;

Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως όσο και αν ψάξαμε στο Internet δεν καταφέραμε να βρούμε την ακριβή και ουσιαστική διαφορά μεταξύ των όρων “θεματικός αντιπεριφερειάρχης” και “εντεταλμένος περιφερειακός σύμβουλος”. Ενδεχομένως να είναι μισθολογικό το ζήτημα. Ενδεχομένως να απαιτείται η παρουσία εντεταλμένων περιφερειακών συμβούλων από τη στιγμή που ο “Καλλικράτης” επιτρέπει την παρουσία ως και 8 θεματικών αντιπεριφερειαρχών. Ενδεχομένως να είναι θέμα διαχείρισης προγραμμάτων και κεφαλαίων.

Ωστόσο το μήνυμα που αποστέλλεται προς πάσα κατεύθυνση ασχολούμενη με τον τουρισμό στην περιοχή μας είναι απλό και σαφές και δεν χωράει περαιτέρω διευκρίνηση:

“Απο-στροφή από τον τουρισμό”

Το ότι όλο αυτό γίνεται σε βάρος του τουρισμού, τον οποίο θέλουμε και να αποκαλούμε “την βαριά βιομηχανία” της περιοχής μας αλλά και ολόκληρης της χώρας, μόνο ο κ. Μέτιος, ο κ. Αθανάσιος Τσώνης (ο μέχρι τώρα θεματικός αντιπεριφερειάρχης τουρισμού και νυν εντεταλμένος σύμβουλος τουρισμού) και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης μπορούν να μας το εξηγήσουν.

Πρόσφατα διαβάσαμε μια σειρά ερευνών από την Τράπεζα της Ελλάδος (οι οποίες αναδημοσιεύτηκαν και από την πρόσφατα συσταθείσα ομάδα επιχειρηματιών με την επωνυμία “Δίκτυο Τουρισμού Θάσου”), σύμφωνα με τις οποίες από το 2016 και μετά (ως και το 1ο εξάμηνο του 2021) η περιφέρεια ΑΜΘ έχει τους χαμηλότερους δεικτες αποδοτικότητας για τον τουρισμό σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Μεταξύ άλλων:

• Το συνολικό μέσο εισόδημα ανά επισκέπτη στην ΑΜΘ εντός του 2019 (της χρονιάς που υποτίθεται πως τα πήγαμε πάρα πολύ καλά στον τουρισμό -κάποιοι την χαρακτηρίζουν ως “τη χρυσή χρονιά” του τουριστικού μας ρεύματος) ανήλθε σε μόλις 115 € (το 22,11% του μέσου όρου της επικράτειας -που ανήλθε σε 520 €).
• Η ΠΑΜΘ είναι η μόνη περιφέρεια σε ολόκληρη την Ελλάδα στην οποία παρατηρείται σταδιακή μείωση των εσόδων ανά επισκέπτη, από το 2016 και μετέπειτα.
• Το τελευταίο στοιχείο μπορεί να εξειδικευτεί για τους τουρίστες από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία: ναι μεν αυξάνεται ο αριθμός των επισκεπτών αλλά μειώνονται τα οικονομικά οφέλη από την παρουσία τους.

και πολλά άλλα…

Αλήθεια, τα στοιχεία αυτά τα έχουν διαβάσει στη διοίκηση της ΠΑΜΘ; Βλέπετε, από το 2016 και μετά η ίδια διοίκηση είναι στο τιμόνι της ΠΑΜΘ – και μιλάμε για εποχές που δεν είχαμε και τον κορωνοϊό SARC-COV-2 και την νόσο COVID-19!

Μόνο με πολιτικούς (ή μικροπολιτικούς -όπως θέλετε πείτε το) όρους θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε την κίνηση αυτή. Πολλά σενάρια θα μπορούσαμε να γράψουμε – αλλά δεν χρειάζεται, δεν έχει και νόημα άλλωστε…

Και η πλάκα είναι πως με όλη αυτή την “τακτική”, τη στάση της ΠΑΜΘ απέναντι στον τουρισμό δείχνει να συμφωνεί και η -μέχρι πρότινος σύμβουλος με την παράταξη Τοψίδη- Μαρία Πολυμέρου!

Μας είναι πάρα πολύ συμπαθής η κ. Πολυμέρου, αλλά θυμόμαστε πολύ καλά την κριτική που ασκούσε τα προηγούμενα χρόνια στην διοίκηση της περιφέρειας ΑΜΘ για την πολιτική της σχετικά με την τουριστική προβολή της περιφέρειας! Να θυμηθούμε μόνο τι έλεγε η κ. Πολυμέρου τον περασμένο Ιούλιο στην ιντερνετική ραδιοφωνική εκπομπή του Kavala Portal και του ParadiseGRadio “Η Επέλαση των Βαρβάρων” – που έλεγε πως “τόσο ο κ. Τσώνης, ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης τουρισμού, όσο και ο κ. Μέτιος δεν ακούνε καθόλου τις ανάγκες του κόσμου”:

Δηλαδή τώρα τι άλλαξε και τι ευελπιστούμε να αλλάξει; Ειδικά τώρα, που είχαμε και την “υποβάθμιση” της αντιπεριφέρειας τουρισμού…

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, βλέπουμε πως η κ. Πολυμέρου τοποθετήθηκε στη θέση της Αντιπεριφερειάρχη Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων. Να της ευχηθούμε καλή επιτυχία στα νέα της καθήκοντα, και να μας επιτρέψει να της υπενθυμίσουμε πως υπάρχει και ένα γραφείο της Περιφέρειας ΑΜΘ στην έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, το οποίο παραμένει κλειστό εδώ και περίπου 10 χρόνια!

Ένα γραφείο το οποίο ξεκίνησε να λειτουργεί ακριβώς για να μπορεί η ΠΑΜΘ να έχει άμεση πρόσβαση στο Ευρωκοινοβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Άπαξ, λοιπόν, και καταφέρει η κ. Πολυμέρου να ανοίξει αυτό το γραφείο και να το στελεχώσει με προσωπικό, εκτιμούμε πως η θητεία της θα θεωρηθεί επιτυχημένη!

Και μιας και το έφερε η κουβέντα, ας μας εξηγήσει κάποιος ποια ήταν η επιτυχία του κ. Κωστή Σιμιτσή στην αντιπεριφέρεια ανάπτυξης – για να τον διατηρήσουν στη θέση αυτή.

Μην ήταν οι τεράστιες αναπτυξιακές ευκαιρίες που ήρθαν στην περιοχή μας; Μάλλον όχι, διότι -τώρα που το ξανασκεφτόμαστε- δεν ήρθε και τίποτα στα μέρη μας (ούτε καινούριο -διότι η επένδυση με την αιθυλική αλκοόλη δεν ήρθε κατόπιν ενεργειών του- ούτε παλιό -π.χ. θα περιμένουμε πολύ ακόμα μέχρι να δούμε σε λειτουργία τα Λουτρά Ελευθέρων)

Μην είναι η μεγάλη στήριξη που δέχτηκαν οι επιχειρήσεις της ΠΑΜΘ από την ώρα που εμφανίστηκαν στην περιφέρεια τα πρώτα κρούσματα κορωνοϊού; Μάλλόν όχι – εδώ οι μισές και πλέον επιχειρήσεις δεν έχουν καν λάβει την μη επιστρεπτέα προκαταβολή (και κοντεύουν να συμπληρωθούν 2 χρόνια)

Μην είναι το γεγονός πως οι παρατάξεις Μέτιου και Σιμιτσή έχουν συμμαχήσει για να μπορέσει η παράταξη του κ. Μέτιου να κυβερνήσει την περιφέρεια; Α πα πα…δεν λέγονται αυτά!

Δεν συζητάμε για τον “έτερο” της τριανδρίας των παρατάξεων που διοικούν την ΠΑΜΘ, τον κ. Ανδρέα Καραγιώργη. Τα ίδια λέγαμε από τότε που ανέλαβε τη θέση του εντεταλμένου συμβούλου αλιευτικής πολιτικής, τα ίδια λέμε και τώρα: Έχουμε εντεταλμένο σύμβουλο αλιευτικής πολιτικής και δεν το ξέρουμε; Διότι αν έχουμε, το έργο του αγνοείται…

Ανάλογες μαθαίνουμε πως είναι οι αντιδράσεις και για τις επιλογές αντιπεριφερειαρχών και εντεταλμένων συμβούλων από άλλες περιφερειακές ενότητες – αλλά αυτά θα τα σχολιάσουμε εν ευθέτω χρόνω.

Αυτά προς το παρόν, καλή συνέχεια σε όλες και σε όλους

Υ.Γ.: Τελικά τι ισχύει, βρε παιδιά, με τις πιθανές σχέσεις του νυν αντιπεριφερειάρχη Καβάλας Αλέξη Πολίτη (ο οποίος ήταν και υποψήφιος με την παράταξη του κ. Μέτιου, με την επίσημη στήριξη της ΝΔ) με τον ΣΥΡΙΖΑ; Διότι εμείς θυμόμαστε πως πρόσφατα (πριν από περίπου 2 μήνες) είχε αναγνωστεί (σε τηλεοπτική εκπομπή του ENA CHANNEL – στις “ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ”) μια επιστολή που φέρεται να είχε αποστείλει ο ίδιος προς τον τότε υπουργό Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή και στην οποία τονιζόταν πως “με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επέστρεψαν τα χαμόγελα στις πλατείες”!

Μια είδηση που έπαιξε πολύ τις τελευταίες ημέρες στην τοπική (και όχι μόνο) επικαιρότητα ήταν, αναμφίβολα, η συμφωνία στην οποία προχώρησε η ποδοσφαιρική ομάδα του Βυζαντίου Κοκκινοχώματος για τη χορηγία φανέλας.

Βλέπετε, το γεγονός πως η επιχείρηση που θα διαφημιστεί στις φανέλες της ιστορικής ομάδας από το Κοκκινόχωμα (η οποία θα αγωνιστεί φέτος στην Α’ κατηγορία της ΕΠΣ Καβάλας) είναι η γνωστή εταιρία παραγωγής ταινιών πορνό SugarBabes.tv δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Το πώς επήλθε η συμφωνία μεταξύ του Βυζαντίου Κοκκινοχώματος και της Sugarbabes.tv (δηλ. αν ο εις εκ των υπευθύνων της Sugarbabes.tv, ο Τεό, ήταν αυτός που έκανε το “πρώτο βήμα” ή οι ιθύνοντες του συλλόγου) δεν έχει καμία σημασία – τουλάχιστον για εμάς (διότι κάποιοι άλλοι ενδιαφέρονται για τέτοιες λεπτομέρειες).

Σημασία έχει ότι μια ομάδα που ασχολείται με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο κατάφερε και βρήκε έναν χορηγό με (όπως φαίνεται) κάποια οικονομική ευρωστία, ο οποίος μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τα ταμεία της ομάδας -ειδικά τη σήμερον ημέρα.

Βλέπετε, την ίδια ώρα αρκετές είναι οι ομάδες που έκαναν γνωστό πως δεν θα καταφέρουν να συμμετέχουν στα φετινά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Καβάλας, λόγω αδυναμίας να στηρίξουν οικονομικά τις αγωνιστικές υποχρεώσεις -ειδικά τώρα, που “λεφτά δεν υπάρχουν” και οι επιπτώσεις από την ύπαρξη του κορωνοϊού είναι ιδιαίτερα ορατές.

Ήδη, τις ημέρες που ανακοινώθηκε η συνεργασία του Βυζαντίου Κοκκινοχώματος με τη SugarBabes.tv (έστω και για τις φανέλες προπόνησης, όπως έκαναν γνωστό οι ιθύνοντες του συλλόγου) η Α.Ε. Πιερέων ανακοίνωσε πως αναστέλλει τη λειτουργία της για τη σαιζόν 2021-2022 λόγω των επιπτώσεων του κορωνοϊού.

Και φυσικά δεν είναι η μόνη ομάδα που προχωράει σε μια τέτοια κίνηση: ήδη η Θράκη Γραβούνας, ο Φίλιππος Χρυσοκάστρου και ο Αστέρας Φωληάς έχουν ανακοινώσει πως δεν θα συμμετέχουν στις φετινές διοργανώσεις της ΕΠΣ Καβάλας, ενώ και ο Αετός Οφρυνίου δήλωσε αδυναμία να αγωνιστεί στη Γ’ Εθνική κατηγορία (όπου οι οικονομικές απαιτήσεις είναι ακόμα μεγαλύτερες) και θα πάρει μέρος στην Α’ κατηγορία της ΕΠΣΚ.

Και όλα αυτά ενώ ακόμα είμαστε στον Αύγουστο. Και το ερώτημα είναι: θα αντέξουν όλες οι υπόλοιπες ομάδες ή θα έχουμε και άλλες αποχωρήσεις μέσα στη σαιζόν;

Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή: Κανείς δεν ξέρει!

Συνοψίζοντας, λοιπόν…πάλι καλά να λέμε που το Βυζάντιο Κοκκινοχώματος ήρθε σε συμφωνία με τη SugarBabes.tv…