Για την υπόθεση με το κλείσιμο των 204 υποκαταστημάτων των ΕΛΤΑ δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πράγματα σε αυτό το άρθρο (θα το σχολιάσουμε σε επόμενο “Τηλεβόα”). Εδώ θα θέλαμε να σταθούμε σε μια εικόνα που (δεν) μας παραξένεψε:

Μέσα στον κατάλογο των 204 υποκαταστημάτων των ΕΛΤΑ που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα αναστολής λειτουργίας τους (τελικά μόνο τα 46 έκλεισαν, ενώ για τα υπόλοιπα δόθηκε τρίμηνη παράταση) διαβάσαμε για 3 υποκαταστήματα στον νομό Καβάλας:

• Ελευθερούπολη
• Λιμενάρια
• Κρηνίδες

Επίσης, λίγες ώρες αργότερα διαβάσαμε και ανακοινώσεις τόσο του δημάρχου Παγγαίου Φίλιππου Αναστασιάδη όσο και του δημάρχου Θάσου Λευτέρη Κυριακίδη, οι οποίοι και εξέφρασαν την πλήρη αντίθεσή τους στο ενδεχόμενο αναστολής λειτουργίας των υποκαταστημάτων της Ελευθερούπολης και των Λιμεναρίων (αντίστοιχα).

Αυτό που δεν διαβάσαμε, όμως, ήταν έστω και ένα ψήγμα ανακοίνωσης-αντίδρασης από τον δήμαρχο Καβάλας Θόδωρο Μουριάδη για το ότι το υποκατάστημα των ΕΛΤΑ στις Κρηνίδες έχει μπει στον κατάλογο των υποκαταστημάτων που θα κλείσουν!

Λες και οι Κρηνίδες δεν ανήκουν στον δήμο Καβάλας αλλά κάπου αλλού, σε κάποιον άλλον δήμο…

Βέβαια, εδώ που τα λέμε, πού να προλάβει ο κ. Μουριάδης να πει κάτι γα το υποκατάστημα των ΕΛΤΑ στις Κρηνίδες. Οι έγνοιες οι δικές του (αλλά και της υπόλοιπης διοίκησης του δήμου) είναι το “μασάζ” για την πλατεία Καπνεργάτη (μέχρι και βιντεάκια με εναέριες λήψεις επιστρατεύτηκαν), οι συνεντεύξεις για την προβολή των έργων του Δήμου, άντε και το τέλος παρεπιδημούντων.

Πού να ασχοληθεί τώρα με τις Κρηνίδες και το υποκατάστημα των ΕΛΤΑ;

Όχι βέβαια πως ο δήμαρχος Καβάλας ήταν ο μοναδικός που σιώπησε, καθώς παρά το γεγονός πως μέσα στα 204 υποκαταστήματα που οδεύουν προς κλεισιμο (ή ήδη έκλεισαν) θα δει κανείς και υποκαταστήματα σε διάφορες άλλες περιοχές της περιφέρειας ΑΜΘ (όπως το Καλαμπάκι, το Παρανέστι, η Προσοτσάνη, το Εύλαλο, η Σταυρούπολη, η Ξυλαγανή, οι Μεταξάδες, το Σουφλί και το Τυχερό),

δεν διαβάσαμε ούτε μια ανακοίνωση, ούτε μια ανάρτηση, ούτε ένα σχόλιο από τον περιφερειάρχη ΑΜΘ Χριστόδουλο Τοψίδη.

Λες και όλα αυτά τα μέρη που προαναφέραμε δεν βρίσκονται στην περιφέρεια ΑΜΘ αλλά κάπου αλλού, σε κάποιαν άλλη περιφέρεια ή σε κάποιο άλλο βιλαέτι!

Βέβαια, εδώ που τα λέμε, πού να προλάβει ο κ. Τοψίδης να πει κάτι για τα υποκαταστήμα στην περιφέρεια ΑΜΘ. Τελευταία ο περιφερειάρχης ΑΜΘ ασχολείται με το τουριστικό προϊόν της περιφέρειάς μας, τα βραβεία που κερδίζει η ΠΑΜΘ, αλλά και με τις ευχές προς την μειονότητα. Πού να βρει χρόνο να ασχοληθεί με τα υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ;

Ίσως, πάλι, το ότι ο κ. Τοψίδης δεν ασχολήθηκε με το ζήτημα των ΕΛΤΑ να είναι δείγμα “καλού μάρκετινγκ”…

Ποιος ξέρει…

Ειλικρινά ντρέπομαι να δημοσιεύσω τις ομιλίες, τις δηλώσεις και τα δελτία τύπου που στέλνουν αυτές τις ώρες οι βουλευτές του νομού Καβάλας σχετικά με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο.

Ντρέπομαι ως άνθρωπος, ως πολίτης αυτού του τόπου, ως επαγγελματίας (είτε στον χώρο του software development είτε στον χώρο της δημοσιογραφίας).

Και ντρέπομαι και για τα υπόλοιπα τοπικά ΜΜΕ, που απλά και μόνο μπαίνουν στην διαδικασία να δημοσιεύουν αυτούσια τα δελτία τύπου χωρίς να ασκήσουν έστω και την παραμικρή κριτική –πιστεύοντας, ίσως, πως ακόμα και οι αρνητικές αντιδράσεις και σχόλια στα social media είναι “αντιδράσεις που θα φέρουν αναγνωρισιμότητα και λεφτά στα ταμεία μας” (που όχι μόνο δεν φέρνουν αλλά εξευτελίζουν ακόμα περισσότερο τα τοπικά ΜΜΕ στα μάτια της κοινωνίας).

Είναι αδιανόητο και μόνο να συζητάμε πως έστω και για μια ημέρα ένας εργαζόμενος σε αυτήν την χώρα θα δουλέψει μέχρι και 13 ώρες (ακόμα και με προσαυξήσεις αμοιβών, όπως προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν θέλοντας να “χρυσώσουν το χάπι”), με την “ελπίδα” και μόνο ότι μπορεί να δουλέψει την επόμενη ημέρα λιγότερες ώρες, με την “ελπίδα” και μόνο ότι μπορεί και να αρνηθεί να δουλέψει επί τόσες ώρες.

Και το τονίζω αυτό το “έστω και για μια ημέρα” διότι έχουμε και την ανεκδιήγητη υπουργό Εργασίας Νίκη Κεραμέως να λέει ότι “Προαιρετικά και μόνο 3 ημέρες τον μήνα μπορεί ο εργαζόμενος να δουλεύει 13 ώρες”.

Μια υπουργό Παιδείας (βλέπετε, παλιότερα η κ. Κεραμέως είχε “διαπρέψει” και στο Παιδείας) Εργασίας που μάλλον δεν έχει καταλάβει σε ποια χώρα ζει (όπως και οι βουλευτές μας -διαβάστε σε άλλα τοπικά ΜΜΕ τις ομιλίες του Μακάριου Λαζαρίδη και της Αγγελικής Δεληκάρη, που έχουμε πάρει ως τώρα στα emails μας. Εμείς ως Kavala Portal ντρεπόμαστε και να τις διαβάσουμε και να τις αναρτήσουμε!).

Δεν έχει καταλάβει πως στον ιδιωτικό τομέα οποιαδήποτε “άρνηση” εργαζόμενου αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς την απόλυση.

Δεν έχει καταλάβει πως οι εργοδότες σε αυτήν την χώρα (οι πιο πολλοί εξ αυτών, γιατί υπάρχουν και θετικές εξαιρέσεις) συμπεριφέρονται λες και είναι απόλυτοι αφεντάδες, και πως η ζυγαριά μεταξύ εργοδοτών και εργαζόμενων γέρνει κατά πολύ σε βάρος των εργαζόμενων.

Και ναι, μπορεί το νέο νομοσχέδιο να εισάγει και μια μορφή τετραήμερης απασχόλησης (με αλλαγή στο ωράριο, καθώς ναι μεν θα προβλέπεται η δυνατότητα τετραήμερης εργασίας αλλά με τις συνολικές ώρες ανά εβδομάδα να παραμένουν 5*8=40), αλλά να μην ξεχνάμε κάτι: μιλάμε για την σύγχρονη Ελλάδα, στην οποία η λέξη “εμπιστοσύνη” έχει χάσει κάθε νόημα…

Δεν έχει καταλάβει πως οι νέες γενιές εργαζόμενων έχουν σαφή προτίμηση στο να διατηρήσουν μια ισορροπία μεταξύ του εργασιακού βίου και της προσωπικής τους ζωής -ούτε, φυσικά, έχει καταλάβει πως αυτό ισχύει και για μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους οι οποίοι έχουν οικογένειες και παιδιά.

Μιλάω, δηλαδή, για πράγματα που συζητιούνται ολοένα και περισσότερο στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά που στην Ελλάδα αποτελούν “επιστημονική φαντασία”.

Ειδικά αν λάβουμε υπόψη και τους μισθούς…

Ημέρα 24ωρης πανελλαδικής απεργίας η Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2025, και όλα τα συνδικαλιστικά σωματεία βρίσκονται “στο πόδι” για να εκφράσουν την αντίδρασή τους στις κυβερνητικές πολιτικές.

Αφορμή για την νέα αυτή 24ωρη πανελλαδική απεργία που έχουν προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ (καθώς και πολλά άλλα εργατικά σωματεία) είναι το νέο εργασιακό νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, το οποίο ψηφίζεται την επόμενη ημέρα της απεργίας και, μεταξύ άλλων, προβλέπει ρυθμίσεις που επιτρέπουν εργασία έως και 13 ώρες ημερησίως.

Προφανώς και το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό και αδιαπραγμάτευτο. Επ’αυτού ουδεμία συζήτηση.

Ωστόσο ένα ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής:

Με τις 24ωρες απεργίες έχουν πετύχει τίποτα τα συνδικαλιστικά σωματεία;

Αν λάβουμε υπόψη τα αποτελέσματα που είχαν αυτές οι απεργίες τα τελευταία χρόνια (όσα, τέλος πάντων, ασχολούμαστε με την δημοσιογραφία), διαπιστώνουμε πως

όχι μόνο δεν κατάφεραν να πετύχουν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα,

αλλά και “πέτυχαν” να υποβαθμίσουν το συνδικαλιστικό κίνημα στα μάτια των εργαζόμενων και των υπόλοιπων πολιτών (προφανώς δεν είναι αυτή η μοναδική αιτία).

Και αυτό διότι -εκτός των άλλων- η οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι εργαζόμενοι είναι τόσο κακή που πολύ δύσκολα θα στερηθούν έστω και μια ημέρα για να απεργήσουν -ειδικά από τη στιγμή που βλέπουν πως οι κυβερνήσεις δεν “συγκινούνται” με μονοήμερες απεργίες.

Εκτός και αν…

εκτός και αν, κάποια στιγμή, αποφασίσουν τα συνδικαλιστικά σωματεία πως μόνο με πολυήμερες απεργίες διαρκείας (και “παράλυση” της χώρας) θα μπορεί να ασκηθεί κάποια σοβαρή πίεση προς την κυβέρνηση.

Τώρα θα μου πείτε “Και μέσα σε αυτές τις πολυήμερες απεργίες διαρκείας τι θα ‘τρώνε’ οι απεργοί; Πώς θα ζήσουν;”

Μια λύση που (γνωρίζουμε πως) εφαρμόστηκε στο παρελθόν, και που μπορεί να εφαρμοστεί ακόμα και σήμερα, θα ήταν αυτή των “απεργιακών ταμείων“, δηλ. ταμείων που θα ‘γεμίζουν’ από ένα μικρό ποσό που θα συνεισφέρουν τα μέλη των σωματείων, και από το οποίο θα μπορούν να εκταμιεύονται χρήματα για την διαβίωση των απεργών που θα συμμετέχουν σε πολυήμερες απεργιακές κινητοποιήσεις.

Προφανώς και απαιτείται πολύ μεγάλη διαφάνεια και πλήρης έλεγχος σε ένα απεργιακό ταμείο. Όμως μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε όχι μόνο να ενισχύσει την δυνατότητα των εργατικών σωματείων να προχωρήσουν σε μεγάλης διάρκειας κινητοποιήσεις (ώστε να ασκηθούν σοβαρές πιέσεις προς την εκάστοτε κυβέρνηση) αλλά και να κάνει πολλούς εργαζόμενους που δεν ανήκουν σε κάποιο συνδικαλιστικό σωματείο να ενταχτούν σε αυτά -ώστε να μπορέσουν να νιώσουν την ανάγκη να απεργήσουν και αυτοί.

Το “απεργιακό ταμείο” είναι μια πιθανή σκέψη. Μπορεί να μην είναι η μοναδική, πολύ πιθανόν να υπάρχουν και άλλες. Όμως κάποια στιγμή θα πρέπει τα συνδικαλιστικά σωματεία να μπουν στη διαδικασία να αναθεωρήσουν τις στρατηγικές τους. Διότι με τις μονοήμερες απεργίες “για να πουν και αυτοί ότι απήργησαν” δουλειά δεν γίνεται…

Και δεν ιδρώνει και το αυτί των κυβερνήσεων…

Όπως ήδη καταλάβατε, θα σταθούμε γύρω από την είδηση της αυτοκτονίας του άνδρα ο οποίος, την περασμένη Παρασκευή, έπεσε από την πεσμένη γέφυρα και έδωσε τέλος στην ζωή του -έχοντας προσκρούσει στα βράχια που βρίσκονται κάτω από την γέφυρα.

Σίγουρα θα παραξενέψει κάποιους ο σκληρός τίτλος της σημερινής παρέμβασης του “Τηλεβόα”,

με δεδομένο μάλιστα πως το άρθρο αυτό το υπογράφει ένας άνθρωπος που –αποδεδειγμένα, και όποιος πιστεύει το αντίθετο, ας βρει τα “κάκαλα” να έρθει και να μου το πει κατάμουτρα και να το αποδείξει– έχει ενδιαφερθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό για την ευζωΐα των κατοικίδιων ζώων και την διαχείριση των αδέσποτων ζώων τόσο από τους πολίτες όσο και από τους δήμους.

Όμως κάποια πράγματα θα πρέπει να ειπωθούν – δεν γίνεται αλλιώς.

Βέβαια, έτσι όπως βλέπουμε αυτή την στιγμή την τοπική μας κοινωνία, και να ειπωθούν αυτά τα πράγματα πολύ φοβάμαι πως δεν θα νοιαστεί μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας.

Άσχημη αυτή η διαπίστωση, αλλά με δεδομένο πως το άρθρο-προειδοποίηση για την κακή περίφραξη της πεσμένης γέφυρας (δείτε εδώ) είχε μετρημένες στα δάχτυλα αντιδράσεις από μέρους των σχολιαστών των social media,

ενώ ένα άρθρο που διαβάσαμε σήμερα (σε άλλο site) και αναφερόταν στην ανάγκη να βρεθεί σπίτι για τον σκύλο του αυτόχειρα έχει κυριολεκτικά συγκινήσει την τοπική κοινή γνώμη (με πάμπολλες αντιδράσεις στα social media, τόσο για αυτό το άρθρο όσο και για την αρχική του πηγή -μια ανάρτηση του φιλοζωικού σωματείου Καβάλας “Αίσωπος”)

άντε να πούμε πως έχουμε άδικο.

Για την ιστορία, η ανάρτηση του “Αισώπου” ήταν η εξής:

Και επειδή σίγουρα θα βγουν οι πάσης φύσεως “καλοθελητές” και θα προσπαθήσουν να το παίξουν ότι είμαστε “σκατόψυχοι” επειδή και καλά δεν νοιαζόμαστε για τον σκύλο, να το πάμε άλλη μια φορά το έργο:

Το θέμα μας δεν είναι σε καμία περίπτωση το ότι γίνεται προσπάθεια για την εξεύρεση σπιτιού για τον σκύλο του αυτόχειρα, αλλά το ότι έχει συγκεντρώσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον -από πλευράς της τοπικής κοινής γνώμης- το ότι γίνεται προσπάθεια για την εξεύρεση σπιτιού για τον σκύλο παρά για τον ίδιον τον αυτόχειρα (και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, φυσικά, η πεσμένη γέφυρα).

Να είναι σημεία των καιρών; Να είναι μια ανάγκη να βάλουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας τα όποια δυσάρεστα και να επικεντρωθούμε σε κάτι ίσως πιο θετικό;

Μπορεί να είναι αυτά, μπορεί να είναι και άλλα…

Απλά θυμόμαστε και το πρόσφατο κήρυγμα του Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Παύλου, ο οποίος είχε πει πως “αρκετοί συμπολίτες παραμελούν τα παιδιά τους για να φροντίζουν τα ζώα τους”,

και όσο βαρύ και χονδροειδές και αν ήταν αυτό το σχόλιο, ώρες ώρες αναρωτιόμαστε αν είχε δίκιο που τα έλεγε…

Βέβαια θα μας πει κανείς: “Εδώ ο άνθρωπος εργαζόταν σε καίριο τοπικό φορέα παροχής κοινωνικής πρόνοιας και κανείς από τους συναδέλφους του -αλλά και από όλους όσους ενδεχομένως τον γνώριζαν- δεν φαίνεται να παρατήρησε ότι ζούσε υπό ασφυκτική ψυχολογική κόπωση και πίεση.”

Δεν θα διαφωνήσουμε. Απλά τονίζουμε αυτήν ακριβώς την αντίθεση: πως, ενώ ένας άνθρωπος πρακτικά αγνοήθηκε εν ζωή από την υπόλοιπη κοινωνία, η ίδια η κοινωνία (ίσως και για να απενοχοποιηθεί) δείχνει ένα (επίπλαστο; ) ενδιαφέρον για τον σκύλο του…

Υ.Γ.: Και για το κλείσιμο, δεν γίνεται να προσπεράσουμε την εντελώς άστοχη παρατήρηση του πρώην δημάρχου Καβάλας Κωστή Σιμιτσή για το ότι κάποιοι δημοσιογράφοι αποκάλεσαν τον δρόμο στον οποίο βρίσκεται η πεσμένη γέφυρα “οδό Νυρεμβέργης” αντί για “οδό Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού”.

Και δεν γίνεται να την προσπεράσουμε αφενός διότι, όλα αυτά τα χρόνια που ήταν θεματικός αντιπεριφερειάρχης ανάπτυξης ΑΜΘ, έβλεπε τον χρόνο να περνάει και την “Εγνατία Οδό Α.Ε.” να μας κοροϊδεύει με τις ατελείωτες μελέτες για την γέφυρα χωρίς να πιέζει (και αυτός αλλά και η διοίκηση Μέτιου αλλά και η σημερινή διοίκηση του “πολιτικού του παιδιού” δημάρχου Θόδωρου Μουριάδη) την “Εγνατία Οδό” για την ολοκλήρωση των μελετών,

αφετέρου δεν φάνηκε να δείχνει κανένα ενδιαφέρον για τον τρόπο με τον οποίον λειτουργούν την σήμερον ημέρα οι κοινωνικές δομές αυτού του τόπου…

αλλά ενδιαφέρθηκε για το όνομα του δρόμου!

Ότι θα έφτανα στο σημείο να συμφωνήσω με τον επικεφαλής της παράταξης “Η Καβάλα μπροστά” Γιάννη Εριφυλλίδη, ομολογώ πως δεν το περίμενα με τίποτα…

Αλλά θα μου πει κανείς: “Εδώ άρχισες να συμφωνείς με την Αναστασία Ιωσηφίδου και να θεωρείς πως έχει δεχτεί υπέρμετρη κριτική για τα έργα και τις ημέρες της στην ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ -σε αντίθεση με όσους την διαχειρίστηκαν και κατασπατάλησαν τα αποθεματικά της τα τελευταία χρόνια-, στον Εριφυλλίδη θα κολλούσες;”

Δεν θα έχει και άδικο όποιος μου το πει…

Για να επιστρέψω, λοιπόν, στον Γιάννη Εριφυλλίδη…

αναφέρομαι σε μια ανάρτηση που έκανε στα social media το πρωί της Δευτέρας 21 Ιουλίου 2025, με αφορμή τα όσα τραγελαφικά ζούμε τις τελευταίες ημέρες σχετικά με την ανανέωση της θητείας της καλλιτεχνικής του διευθύντριας Ευαγγελίας Οικονόμου-Βαμβακά και της “κωλοτούμπας” της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης.

Με την ανάρτησή του ο κ. Εριφυλλίδης προσπάθησε να στρέψει το ενδιαφέρον της επικαιρότητας προς την υπόθεση της αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο, σημειώνοντας πως “Αντί να ασχολούμαστε με το μέγιστο θέμα της αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον κόλπο της Καβάλας, έχουμε αναγάγει σε μείζον ζήτημα την ανανέωση της θητείας της καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.”

Για την ιστορία, η όλη ανάρτηση του κ. Εριφυλλίδη έχει ως εξής:

Έλεος όμως κάπου! Αντί να ασχολούμαστε με το μέγιστο θέμα της αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα στον κόλπο της Καβάλας, έχουμε αναγάγει σε μείζον ζήτημα την ανανέωση της θητείας της καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

Δηλώσεις επί δηλώσεων, συνεντεύξεις επί συνεντεύξεων, προσφυγή από την παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης, εκ νέου προσφυγή της ίδιας παράταξης, με τη συνδρομή μαθαίνω και υπαλλήλου του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. με όψιμο μένος κατά της καλλιτεχνικής διευθύντριας, δύο αποφάσεις της Αποκεντρωμένης για το θέμα, για κλάματα και οι δύο.

Για το ζήτημα της αποθήκευσης του διοξειδίου του άνθρακα όμως; Ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης κρύφτηκε και δεν ήρθε καν στη θυελλώδη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, βγήκε όμως την επομένη σε φιλικό για τον συνεντευξιαζόμενο κανάλι για να σχολιάσει τη συνεδρίαση και να πει το ΝΑΙ στην «επένδυση», «ηγέτης» ολκής με δημοτική ομάδα διαλυμένη, με τον καθένα να ψηφίζει στο επίμαχο θέμα ό,τι του κατέβηκε.

Τόσο πολύ πια ενδιαφέρει τη μείζονα αντιπολίτευση και τα φίλια μέσα μαζικής ενημέρωσης η ανανέωση της θητείας της καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και δεν τους καίγεται καρφί για την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα; Ούτε καν τον νοιάζει τον κόσμο τι θα γίνει στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.! Εν πάση περιπτώσει, αν τόσο πολύ δεν μας κάνει η καλλιτεχνική διευθύντρια θα την αλλάξουμε σε 3 χρόνια, το διοξείδιο του άνθρακα όμως θα μείνει στον κόλπο της Καβάλας για αιώνες ολόκληρους.

Ας ασχοληθούμε λοιπόν επιτέλους με τα σημαντικά και ας αφήσουμε τις εμμονές άνευ ουσίας.

ΥΓ. Μαθαίνω ότι με έπιασε στο στόμα του και ο πρώην αντιδήμαρχος της συμφοράς (Σχόλιο γράφοντος: Εννοεί τον Μιχάλη Λυχούνα, ο οποίος σε δική του ανάρτηση σημείωσε πως “Εκτεθειμένος είναι και ο κ. Εριφυλλίδης, νομικός πράγμα. Απόψεις πως αφού θα μας την φορέσουν, one way or the other, οι νόμιμες διαδικασίες λίγη σημασία έχουν, φανερώνουν κακές πολιτικές πρακτικές και αντιλήψεις (κληρονομιά;).”), ναι αυτός που έχει μαλώσει με όλο τον κόσμο, από Υπουργό μέχρι κλητήρα (δεν τον διαβάζω πια γιατί το overdose κακίας μου προκαλεί αναγούλα). Υπονόησε με το γνωστό κακιασμένο υφάκι κάτι για την κληρονομιά μου (την πολιτική προφανώς). Ε ας βγει σε κάποια φάση να μας πει και αυτός τι ακριβώς κληρονόμησε και τι ακριβώς κληροδότησε! 0 συν 0 = 0 ή 0 επί 0 = 0, διαλέγετε και παίρνετε.

Τώρα, το αν η ζέση του Γ. Εριφυλλίδη για το CO₂ προέρχεται από ενδιαφέρον για τον τόπο ή από το γεγονός πως με την παράταξή του έχει εκλεγεί ο πρώην πρόεδρος των εργαζόμενων στα Πετρέλαια Καβάλας Μανώλης Κελαϊδάκης (ο οποίος, ως γνωστόν, δεν πίνει και νερό στην υγεία της Energean -για να το θέσουμε και πιο “χαριτωμένα”) δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία.

Ακόμα και το δεύτερο να ισχύει (που για μένα είναι και το πιο πιθανό, με βάση αυτά που έχουμε δει ως τώρα), οφείλω να πω πως συμφωνώ με τον Γιάννη Εριφυλλίδη:

Ας ασχοληθούμε λοιπόν επιτέλους με τα σημαντικά και ας αφήσουμε τις εμμονές άνευ ουσίας.

Βέβαια, για να μιλήσουμε και λίγο σοβαρά, οι “εμμονές” αυτές έδειξαν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο πως στην πραγματικότητα έχουμε -επί της ουσίας- κενό εξουσίας στην δημοτική αρχή Καβάλας,

αφού ακόμα και για ένα ζήτημα σχετικά απλό, όπως η ανανέωση μιας καλλιτεχνικής διευθύντριας, τα έκαναν “μαντάρα” (ή, τουλάχιστον, αυτό προκύπτει εκ του αποτελέσματος), μοιράζοντας μάλιστα υποσχέσεις δεξιά και αριστερά πως “όλα βαίνουν καλώς” (και το έχουν ξανακάνει εκεί στον δήμο Καβάλας, και δεν τους βγήκε -αλλά παρόλα αυτά συνεχίζουν).

Όχι βέβαια πως δεν τα έκανε μαντάρα και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης, η οποία με την προχειρότητά της μάς έχει κάνει να ανησυχούμε και για παλαιότερες αποφάσεις που έχει λάβει.

Όχι βέβαια πως είναι καλύτερος και ο Μάκης Παπαδόπουλος και η παράταξή του -κάθε άλλο. Το ότι προσπαθούν να μας πείσουν πως “δεν έχουμε πρόβλημα με την κ. Βαμβακά αλλά με την διαδικασία” την ώρα που ο επικεφαλής του “Τόπου της Ζωής μας” φωτογραφίζεται με τον πρώην καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας Θοδωρή Αμπατζή λέγοντας πως “Η πολιτιστική πολιτική του Δήμου Καβάλας και το ΔΗΠΕΘΕ έχουν ανάγκη να περάσουν σε μία νέα εποχή”… δεν κολλάνε αυτά τα 2 πράγματα, βρε παιδιά…

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα του ΔΗΠΕΘΕ πρακτικά “τελείωσε” (εκτός και αν υποβάλλει ένσταση ο δήμος, γίνει μια ακόμα “κωλοτούμπα” και τελικά αποφασιστεί πως καλώς ανανεώσανε την κ. Οικονόμου-Βαμβακά -σε αυτή την χώρα, άλλωστε, τα έχουμε δει όλα!). Θα βγει, εκτός απροόπτου, νέα προκήρυξη, θα επιλεγεί ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής (ή θα ξαναεπιλεγεί η κ. Βαμβακά) και…η ζωή συνεχίζεται.

Τα πραγματικά σοβαρά προβλήματα, όμως, είναι άλλα. Και με αυτά θα πρέπει να ασχολούνται άπαντες.

Για κάποιους είναι το κυκλοφοριακό, το πάρκινγκ και οι λακκούβες. Για κάποιους άλλους είναι τα σκουπίδια, τα χόρτα και οι άπλυτοι κάδοι. Για κάποιους άλλους είναι οι μεγάλες ελλείψεις σε αθλητικές υποδομές. Για κάποιους άλλους είναι το CΟ2 (αρκεί βέβαια να έχουν ενημέρωση δική τους άποψη, γιατί από αυτά που βλέπουμε ως τώρα ούτε ενημέρωση έχουν αλλά ούτε και δική τους άποψη…).

Γενικά, προβλήματα υπάρχουν πολλά. Ας ασχοληθούμε με όλα αυτά, και ας αφήσουμε το ΔΗΠΕΘΕ στην άκρη. Στο κάτω κάτω της γραφής, αυτό το θέμα έχει πάρει τον δρόμο του…

Υ.Γ.: Η άποψή μου για τον Γιάννη Εριφυλλίδη, την οποία έχω τεκμηριώσει αρκετές φορές στο παρελθόν, παραμένει κακή. Όχι “εχθρική” (δεν έχω κάτι προσωπικό με τον άνθρωπο), απλά “κακή” -εξακολουθώ να πιστεύω πως ο Γιάννης Εριφυλλίδης δεν έχει τα φόντα για να κάνει την διαφορά στον δήμο Καβάλας.

Και αυτό δεν αλλάζει τώρα, που συμφώνησα σε κάτι που έγραψε ο ίδιος.

Για να συνεννοούμαστε και να μην παίρνουν κάποιοι θάρρος…

Δεν χρειάζεται να πούμε πόσο μεγάλη ήταν η κινητοποίηση των πυροσβεστικών δυνάμεων, των κατοίκων και των εθελοντών που συνεισέφεραν τα μέγιστα στην προσπάθεια για την κατάσβεση της φωτιάς που ξέσπασε λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 9 Ιουλίου 2025 σε δασική έκταση κοντά στην παραλία “Γλυκάδι” στην βόρεια Θάσο.

Παρά το προχωρημένο της ώρας (που, εκτός των άλλων, δεν επέτρεπε και την ενίσχυση των δυνάμεων πυρόσβεσης με αεροσκάφη και ελικόπτερα) και τους ανέμους που έπνεαν εκείνη την ώρα (άνεμοι που άλλαξαν κατεύθυνση μέσα στην νύχτα και διευκόλυναν τις δυνάμεις πυρόσβεσης), όλες και όλοι όσοι βρέθηκαν από την πρώτη στιγμή στο πύρινο μέτωπο κατέθεσαν την ψυχή τους προκειμένου να θέσουν την φωτιά υπό έλεγχο.

Σε αυτούς, λοιπόν, χρωστάμε ένα μεγάλο “μπράβο” και ένα ακόμα μεγάλο “ευχαριστούμε”. Σε αυτούς και μόνο σε αυτούς.

Το λέμε διότι, όπως κάθε φορά, έτσι και τώρα είδαμε πολλούς χρήστες των social media να επικαλούνται… την Παναγία και τον Θεό (!) ώστε να βάλει το χέρι της και να σβηστεί η φωτιά!

Κατανοούμε πως η θρησκεία είναι βασικό κομμάτι της κοινωνίας, ωστόσο δεν μπορούμε να πούμε πως δεν εξοργιζόμαστε όταν, αντί να βλέπουμε σχόλια του στυλ “Καλό κουράγιο στους πυροσβέστες” και “Καλή δύναμη στους πυροσβέστες”, βλέπουμε σχόλια του στυλ “Η Παναγία να βάλει το χέρι της”.

Και το λέμε αυτό διότι, είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, οι πυροσβέστες (και οι κάτοικοι και οι εθελοντές) σβήνουν τις φωτιές. Όχι η Παναγία ή ο Θεός ή ο Χριστός (ή ο Αλλάχ, αν θέλουμε να πιάσουμε και άλλες θρησκείες).

Αυτοί, λοιπόν, αξίζουν το μεγάλο “μπράβο” και το μεγάλο “ευχαριστούμε”. Τόσο απλά, τόσο καλά.

Και χαιρόμαστε που το τελευταίο διάστημα αρχίζουμε και βλέπουμε, εκτός των άλλων, και ευχαριστήριες αναφορές προς όσους αγωνίζονται είτε για την κατάσβεση των πυρκαγιών είτε για την παρακολούθηση των δασών. Ίσως κάτι να αλλάζει…

Ως πότε θα μιλάμε για κενά στους πυροσβέστες;

Αυτό που σίγουρα δεν αλλάζει, πάντως, είναι το γεγονός ότι οι πυροσβέστες παλεύουν κυριολεκτικά μόνοι τους, καθώς παρά το ότι τα τελευταία έτη έχουν γίνει προσπάθειες για την ενίσχυση των Ειδικών Μονάδων Δασικών Επιχειρήσεων, τα προβλήματα παραμένουν πολλά, μεγάλα και όχι απλώς είναι δυσεπίλυτα αλλά δεν βλέπουμε και καμία σοβαρή προσπάθεια για την επίλυσή τους.

Και δεν θα σταθούμε τόσο στα μέσα πυρόσβεσης από αέρος – όχι διότι δεν είναι χρήσιμα (κάθε άλλο).

Θα σταθούμε στο γεγονός πως, ακόμα και σήμερα, 4.000 οργανικές θέσεις πυροσβεστών που πρέπει να καλυφθούν σε 12μηνη βάση παραμένουν κενές -με συνέπειες, εκτός όλων των άλλων, και στην εξάντληση των μόνιμων πυροσβεστών! Τον περασμένο Δεκέμβριο, εκπρόσωποι των εποχικών πυροσβεστών είχαν αναφέρει στα social media (δείτε παρακάτω την πλήρη ανάρτηση) ότι:

Στο μόνιμο προσωπικό οφείλονται πάνω από 2.000.000 ( δυο εκατομμύρια !!!) ημέρες οφειλόμενα ρεπό και άδειες. Αυτό συμβαίνει λόγω της υποστελέχωσης στις υπηρεσίες και της υπερεργασίας που υποχρεώνονται οι μόνιμοι Πυροσβέστες δουλεύοντας 48 ώρες συνεχόμενα.

Δεν γίνεται, λοιπόν, να έχουμε μια κυβέρνηση που μιλάει συνεχώς για κλιματική κρίση και πρόκληση πυρκαγιών εξαιτίας αυτής, και την ίδια ώρα να μην παίρνει επιτέλους μια πραγματικά σοβαρή απόφαση για να αλλάξει το μοντέλο τόσο της κατάσβεσης των πυρκαγιών όσο και της πρόληψής τους (παρακολούθηση δασών, καθαρισμοί, αντιπυρικές ζώνες κλπ) και να τα περιμένει όλα από τους πυροσβέστες (όσους έχουμε) και τους εθελοντές.

Αλλά μάλλον ζητάμε πολλά…

Και επειδή μιλάμε για την Θάσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η πρόσφατη μετάθεση του διοικητή του πυροσβεστικού κλιμακίου Θάσου Κώστα Κοντογεωργίου (ενός πυροσβέστη που γνώριζε πάρα πολύ καλά τα μέρη) σχολιάστηκε πολύ αρνητικά (και δικαίως), ενώ και οι δρόμοι του ορεινού όγκου δεν έχουν ακόμα επισκευαστεί μετά από την μεγάλη φωτιά του 2016!

Με απλά λόγια… “δεμένα τα χέρια” των πυροσβεστών!

Πιθανότερη αιτία: κάποιοι ανεύθυνοι “τουρίστες”

Για να επιστρέψουμε, λοιπόν, στην πυρκαγιά στο Γλυκάδι… πέραν από τις δεκάδες καταστροφολογικές αναρτήσεις συμπολιτών (που, μέσα στον φόβο τους για την εξάπλωση της φωτιάς, δεν δίσταζαν με αναρτήσεις τους και σχόλιά τους να σπέρνουν ακόμα μεγαλύτερο πανικό), δεν έλειψαν -όπως άλλωστε αναμενόταν- τα γνωστά και χιλιοειπωμένα (και “βαρετά”, από ένα σημείο και μετά) σενάρια περί σκόπιμης πρόκλησης πυρκαγιάς για ιδιοτελείς σκοπούς -με το “σενάριο” των ανεμογεννητριών να μην μένει, φυσικά, εκτός κάδρου.

Το πλέον πιθανό σενάριο που προκύπτει, με βάση και τις πιο αξιόπιστες μαρτυρίες, κάνει λόγο για μια ομάδα ανεύθυνων που θέλησαν να ανάψουν φωτιά στην παραλία “Γλυκάδι” -τώρα, το αν ήθελαν να ανάψουν φωτιά για ψήσιμο ή αν πέταξαν αναμμένα τσιγάρα μέσα σε σακούλες σκουπιδιών δεν έχει και τόση σημασία^. σημασία έχει ότι απλά δεν σκέφτηκαν πως, με αυτά τα “κόλπα”, ο κίνδυνος για πρόκληση πυρκαγιάς μεγαλώνει ακόμα περισσότερο.

Και εδώ έρχονται πλέον κάποιοι και ζητάνε να ενισχυθεί η ενημέρωση των τουριστών γύρω από θέματα ασφάλειας. Δεν είναι λίγοι, μάλιστα, αυτοί που ζητάνε την διενέργεια διαφημιστικών εκστρατειών με σκοπό να περάσει στους επισκέπτες (κατά βάση, διότι -χωρίς να λείπουν, φυσικά, και οι ‘κακές’ εξαιρέσεις- οι ντόπιοι είναι πλέον ευαισθητοποιημένοι σε θέματα ασφάλειας) το μήνυμα πως η προστασία του περιβάλλοντος είναι -και πρέπει να είναι- αδιαπραγμάτευτη.

Ιδέες υπάρχουν πολλές, όπως και τρόποι για να εφαρμοστούν (π.χ. μηνύματα μέσα από social media όπως το Instagram και TikTok -πιο δημοφιλή στους νέους-, φυλλάδια σε πλοία και καταλύματα κλπ.)

Αρκεί, βέβαια, να υπάρχει και το μυαλό για να καταλάβουν οι δέκτες του μηνύματος πως δεν μπορείς να παίζεις με την φωτιά.

Αλλά συχνά το μυαλό λείπει…

Είχαμε πολλά χρόνια να παρακολουθήσουμε μια συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου να διαρκεί πάνω από 5 ώρες -συνήθως φτάναμε ως τις 4, άντε 4 και μισή ώρες το μέγιστο…

Ωστόσο η χτεσινή, ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας που πραγματοποιήθηκε με σκοπό την ενημέρωση γύρω από την υπό αδειοδότηση μονάδα αποθήκευσης διοξειδίου άνθρακα στο υπόγειο κοίτασμα του Πρίνου κράτησε περίπου 7 (!) ώρες -και αν λάβουμε υπόψη το, διάρκειας περίπου 1 ώρας, μπλακ άουτ λόγω του “αγαπητού” μας ΔΕΔΔΗΕ, οι σύμβουλοι αλλά και όσοι παρακολούθησαν την συνεδρίαση, παρέμειναν στο δημαρχείο Καβάλας για 8 ολόκληρες ώρες!

Για πρώτη φορά ως τώρα ακούστηκαν, χωρίς σοβαρά εμπόδια (σε αντίθεση με τα όσα είχαν συμβεί τον περασμένο Ιανουάριο στο “Καλογερικό”), όλες οι απόψεις -είτε υπέρ είτε κατά του έργου- η κάθε μια με τα δικά της επιχειρήματα. Αυτό από μόνο του είναι μια πρώτη “νίκη” στην προσπάθεια για την πραγματική, πλήρη, ολόπλευρη και απαλλαγμένη από κάθε συναισθηματισμό και ιδεολογία (ακόμα και από χρηματικές συναλλαγές, όπως καταγγέλθηκε από μερίδα παριστάμενων στην διάρκεια της χτεσινής συνεδρίασης) ενημέρωση γύρω από ένα τόσο σοβαρό ζήτημα -όπως αυτό της αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα.

Η επόμενη (τακτική) συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας έχει προγραμματιστεί για τις 5 το απόγευμα της Τετάρτης 9 Ιουλίου 2025. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά ως και την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές, το σώμα θα συζητήσει (προφανώς στα εκτός ημερήσιας διάταξης ή στα έκτακτα θέματα, καθώς στα τακτικά δεν υπάρχει κάποια σχετική αναφορά) για την υπόθεση της αποθήκευσης του CO2 στον Πρίνο και θα προχωρήσει σε έκδοση κάποιου ψηφίσματος τοποθέτησης για το έργο.

Μάλιστα, ήδη μεμονωμένοι πολίτες και συλλογικότητες έχουν απευθύνει καλέσματα ώστε “όλες και όλοι” να παραστούν στην συνεδρίαση και να πιέσουν τους συμβούλους ώστε να ψηφίσουν κατά του έργου. Καλέσματα είτε μέσω των social media είτε μέσα από μακροσκελή δελτία τύπου (όπως αυτό που λάβαμε αργά το βράδυ της Τρίτης από 4 εργατικά σωματεία ).

Προφανώς και έχουν κάθε δικαίωμα να παρακολουθήσουν την συνεδρίαση (όπως και όλες τις συνεδριάσεις των δημοτικών συμβουλίων) και να καταθέσουν τις δικές τους απόψεις. Επί αυτού καμία αντίρρηση.

Ωστόσο προσωπικά μού έχει γεννηθεί μια σοβαρή απορία (την οποία θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω στις επόμενες γραμμές):

Γιατί τέτοια “πίεση” για να ψηφίσουν άρον άρον για το έργο;

Θα μου πείτε “εσένα τι σε νοιάζει;” Μισό λεπτό, να υποστηρίξω τα όσα λέω…

Άραγε όλοι όσοι παρακολούθησαν την συνεδρίαση πήραν είδηση ότι δεν έχουν μεταδοθεί ζωντανά μέσω του καναλιού του δήμου Καβάλας στο YouTube παρά μόνο η μια από τις 7 ώρες της συνεδρίασης;

Και αυτό διότι η διακοπή της ηλεκτροδότησης είχε σαν συνέπεια να κοπεί η μετάδοση -χωρίς, αργότερα, να καταστεί δυνατή η συνέχισή της.

Το αστείο είναι πως, ακόμα και σήμερα Τρίτη (πολλώ δε μάλλον στην διάρκεια της συνεδρίασης), ουδείς φαίνεται να το έχει πάρει χαμπάρι! Ούτε καν οι ίδιοι οι δημοτικοί σύμβουλοι που παρακολούθησαν αυτήν την μαραθώνια συνεδρίαση (παραδεχόμενοι, και πολύ εύλογα, πως δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν όλα όσα ειπώθηκαν μέσα σε αυτές τις 7 ώρες) -ορισμένοι μάλιστα, τους οποίους ρωτήσαμε, μάς μετέφεραν πως δεν έχουν πάρει στα χέρια τους ούτε μια σελίδα με υλικό που σχετίζεται είτε με τα επιχειρήματα υπέρ είτε με τα επιχειρήματα κατά του έργου!

Και τώρα αυτοί οι δημοτικοί σύμβουλοι θα κληθούν, με βάση τα όσα θυμούνται πως ειπώθηκαν στην συνεδρίαση (και τις σημειώσεις που ενδεχομένως να κράτησαν, οι οποίες -πολύ φυσιολογικά- δεν μπορούν να καλύψουν τα όσα ειπώθηκαν μέσα σε 7 ώρες), και χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να ανατρέξουν ξανά στο βίντεο της συνεδρίασης (διότι βίντεο ΔΕΝ υπάρχει), να αποφασίσουν μέσα σε λιγότερο από 2 ημέρες για ένα ζήτημα που θα απασχολεί εμάς και τους απογόνους μας για πολλές δεκαετίες;

Και όλο αυτό, μάλιστα, θα γίνει και υπό την πίεση όσων (για τους δικούς τους λόγους και με τα δικά τους επιχειρήματα) επιθυμούν να μην αδειοδοτηθεί η μονάδα αποθήκευσης CO2;

Πρέπει να έχει κανείς τελείως χαμένα τα μυαλά του (και θα μείνω μόνο εδώ –δεν σκοπεύω να επεκταθώ προς άλλες θεωρίες) για να πιστεύει κανείς πως κάτι τέτοιο μπορεί να λειτουργήσει θετικά προκειμένου να ληφθεί μια σωστή και ψύχραιμη απόφαση (είτε υπέρ είτε κατά του έργου) που θα αφορά ένα έργο το οποίο θα επηρεάσει τις ζωές όλων μας για πολλά πολλά χρόνια.

Διότι αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά, τα μόνα αποσπάσματα που έχουν βγει από την συνεδρίαση ήταν η παρουσίαση του έργου από την καθηγήτρια του ΕΜΠ Σοφία Σταματάκη και οι εισηγήσεις όσων μίλησαν κατά του έργου (όπως ο καθηγητής του ΔΠΘ και πρώην πρόεδρος του ΤΕΕ ΑΜ Λάζαρος Βασιλειάδης και ο μηχανολόγος μηχανικός Γιάννης Οικονομίδης -αμφότεροι τεχνικοί σύμβουλοι του δήμου Θάσου).

Η μεν παρουσίαση από την κ. Σταματάκη (μαζί με κάποιες ερωτήσεις από δημοτικούς συμβούλους) περιέχεται στο όσα “σώθηκαν” από την ζωντανή μετάδοση της συνεδρίασης,

ενώ οι δε εισηγήσεις των κ. Βασιλειάδη και Οικονομίδη περιέχονται σε ζωντανές μεταδόσεις μέσω των social media, στις οποίες προχώρησαν παριστάμενοι συμπολίτες.

Αλλά μόνο αυτά τα αποσπάσματα είναι διαθέσιμα στο ευρύ κοινό. Και μιλάμε για αποσπάσματα που, συνολικά, δεν ξεπερνάνε τις 2 με 2,5 ώρες (από τις συνολικά 7 που κράτησε η συνεδρίαση).

Και το λέμε αυτό διότι στις υπόλοιπες ώρες όχι μόνο τέθηκαν και πολλές ερωτήσεις από συμβούλους, αλλά επιπλέον μίλησαν και άνθρωποι που κατέθεσαν επιχειρήματα υπέρ του έργου (και τα οποία, όπως αναμενόταν, δεν υπήρχε περίπτωση να μεταδοθούν ζωντανά από τους υποστηρικτές του “όχι” στο έργο).

Ήταν τα επιχειρήματα αυτά πειστικά; Πιθανόν όχι, πιθανόν και ναι. Αλλά αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν μπορούμε να ανατρέξουμε σε αυτά και να τα ξανακούσουμε προκειμένου να αποφασίσουμε για το αν είχαν δίκιο ή όχι.

Και προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης: Τα ίδια ακριβώς πράγματα, χωρίς καμία διαφοροποίηση, θα έλεγα αν ασκούνταν ανάλογες πιέσεις προκειμένου το δημοτικό συμβούλιο να ψηφίσει υπέρ του έργου. Από οποιουσδήποτε και αν ασκούνταν -είτε από την Energean, είτε από την ΕΔΕΥΕΠ, είτε από καθηγητές πανεπιστημίου, είτε από βουλευτές και υπουργούς, είτε ακόμα και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό ή την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Ακριβώς τα ίδια θα έλεγα:

Δώστε χρόνο στους συμβούλους να μελετήσουν τα όσα άκουσαν (ακόμα και να ζητήσουν το πλήρες ηχητικό της συνεδρίασης -διότι αυτό που διακόπηκε ήταν η ζωντανή μετάδοση μέσω του YouTube, όχι η ηχητική καταγραφή της συνεδρίασης) και, έχοντάς τα μελετήσει προσεκτικά, να αποφασίσουν ψύχραιμα και υπεύθυνα για το τι θα ψηφίσουν.

Είτε υπέρ είτε κατά του έργου (ή, αν θέλετε να το πούμε ανάποδα, “είτε κατά είτε υπέρ του έργου”).

Ας γίνει όλο αυτό μετά από μια εβδομάδα -σε μια νέα, έκτακτη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου. Κανένα πρόβλημα!

Αλλά ας γίνει έτσι!

Διότι στο φινάλε, για να μιλήσουμε και λίγο σοβαρά, δεν είναι δυνατόν να λένε κάποιες συλλογικότητες και πρωτοβουλίες (ή ακόμα και επιχειρήσεις ή υπουργεία ή κρατικούς φορείς -για να το πάμε και από την άλλη πλευρά) πως “ο κόσμος και η τοπική κοινωνία πρέπει να μάθει, διψάει για ενημέρωση”,

και την ίδια στιγμή όχι μόνο να μην αφήνουν απολύτως κανένα περιθώριο στους δημοτικούς συμβούλους (οι οποίοι, σε περίπτωση που δεν το έχετε πάρει χαμπάρι, έχουν και αυτοί τις καθημερινές τους δουλειές) ώστε να προλάβουν να μελετήσουν ένα υλικό 7 ωρών (που δεν το έχουν καν στα χέρια τους -αλλά ακόμα και να το είχαν, μέσα σε λιγότερο από 2 ημέρες είναι αδύνατον να το μελετήσουν προσεκτικά και να δουν αν αυτά που ειπώθηκαν ισχύουν ή όχι),

όχι μόνο να μην ζητάνε να δοθεί στην δημοσιότητα ολόκληρο το ηχητικό της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου (προκειμένου να διαχυθεί σε ολόκληρη την κοινωνία ακόμα και το παραμικρό “και” που ακούστηκε μέσα στην συνεδρίαση -και όχι μόνο συγκεκριμένα, επιλεγμένα αποσπάσματα-),

αλλά να φτάνουν στο σημείο να πιέζουν (με αυτά τα καλέσματα) ένα δημοτικό συμβούλιο (δηλ. τον κατεξοχήν εκπρόσωπο της τοπικής κοινωνίας) για να λάβει “στο γόνατο” (υπό όλες τις συνθήκες που περιέγραψα νωρίτερα) μια απόφαση που θα δεσμεύει όλον τον τόπο για πολλές δεκαετίες.

Αλήθεια τώρα;

Και επειδή κάποιοι θα πουν πως ο λαός λέει “στην βράση κολλάει το σίδερο“, αυτό που έχω να τους απαντήσω είναι ότι ο λαός, επίσης, λέει “όποιος βιάζεται σκοντάφτει“.

Υ.Γ.:

Μη διανοηθεί κανένας να μιλήσει για “ξέπλυμα”, αν και ξέρω πως θα το κάνουν κάποιοι (το λέω διότι τελευταία έχω δει ορισμένες αναρτήσεις συνανθρώπων που στέκονται επικριτικά στο έργο αλλά καταθέτουν και μια σειρά από ερωτήματα, και η απάντηση που έχουν πάρει είναι “ξεπλένετε το έργο”).

Το μόνο που ζητάω είναι να δοθεί χρόνος στους δημοτικούς συμβούλους ώστε να αποφασίσουν για το αν θα ψηφίσουν υπέρ του έργου ή κατά. Τόσα πολλά ζητάω;

Μάλλον ναι, αν σκεφτεί κανείς όχι μόνο τα όσα ανέφερα νωρίτερα αλλά και την προσπάθεια του επικεφαλής της “Λαϊκής Συσπείρωσης” Χρήστου Ποτόλια να κρυφτεί πίσω από κανονισμούς βαφτίζοντας την συνεδρίαση “κανονική” (ενώ η πρόσκληση μιλούσε για ειδική συνεδρίαση) και να ζητήσει από το σώμα να πάρει θέση ακόμα και στην συνεδρίαση της Δευτέρας (μετά από 7+1, λόγω του μπλακ άουτ, άρα 8 ώρες συνεχόμενων ομιλιών, στην 1 μετά τα μεσάνυχτα, ποιος μπορεί να έχει καθαρό μυαλό; ) και να αποδεχτεί (ή όχι) την δική του εισήγηση -μιας και η δημοτική αρχή δεν είχε δική της εισήγηση (ακούστε τον στο 09:18).

Ποιος περίμενε να βγει κάποια πραγματικά σοβαρή είδηση από τη σύντομη σε διάρκεια περιοδεία της προέδρου του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού Άντζελας Γκερέκου στα μέρη μας, το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε;

Μετά από τόσα χρόνια παρουσίας μας στον πολύπαθο αυτόν κλάδο, δεν μας ήταν πολύ δύσκολο να μαντέψουμε εξαρχής πως δεν υπήρχε περίπτωση να προκύψει κάτι αξιομνημόνευτο. Κάτι, δηλαδή, που θα μας έκανε να μετανιώσουμε για την απόφασή μας να μην μεταβούμε στο γραφείο του αντιπεριφερειάρχη Καβάλας Θόδωρου Μαρκόπουλου και να παρακολουθήσουμε τη συνέντευξη τύπου για την οποία λάβαμε πρόσκληση, αλλά να πάρουμε μέρος στον “Γρηγοριανό Αγώνα Δρόμου” που διεξήχθη λίγη ώρα νωρίτερα.

Το μόνο που θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ως “ενδιαφέρον” ήταν ότι η ίδια η κ. Γκερέκου δήλωσε πως.. είχε πολύ καιρό να έρθει στα μέρη μας! Κάτι, βέβαια, που δεν χρειαζόταν να μας το πει η ίδια της, αλλά τουλάχιστον το παραδέχτηκε…

Διότι τα όσα άλλα δήλωσε η ίδια η κ. Γκερέκου (αλλά και αποτυπώθηκαν στο δελτίο τύπου που απέστειλε η αντιπεριφέρεια Καβάλας),

δηλ. ότι η Καβάλα έχει τουριστικό αποτύπωμα που δεν περιορίζεται στο μοντέλο “ήλιος-θάλασσα”,

είναι λιγάκι “Έλα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου“.

Βέβαια ίσως να είχε μια πιο εκτενή εικόνα του τόπου αν πραγματοποιούσε και μια βόλτα προς το Παγγαίο όρος ή και στην κοιλάδα του Νέστου (ή ότι έχει απομείνει από τον Νέστο λόγω της λειψυδρίας), αλλά “στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι”.

Εξάλλου πού να προλάβει και η ίδια της η κ. Γκερέκου να πάει προς τα εκεί; Είχε να πάει στο Ιμαρέτ, στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων, στο αρχαίο θέατρο Θάσου, στην Παναγία, στην Αλυκή, στην Μονή Αρχαγγέλου, στο Παλατάκι και το Μεταλλευτικό Συγκρότημα Λιμεναρίων…

Και όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από 48 ώρες μέσα στο Σαββατοκύριακο. Λογικό είναι να μην προλάβει να τα δει όλα.

Ελπίζουμε να επισκεφτεί και τα υπόλοιπα τοπόσημα του νομού μας η κ. Γκερέκου όταν θα ξαναέρθει στον τόπο μας (όπως έχει προδικαστεί). Θα φανεί…

Πάντως ένα είναι το μόνο βέβαιο από την επίσκεψη της προέδρου του ΕΟΤ στον νομό Καβάλας:

οι ωραίες φωτογραφίες, εκλεγμένων και μη (μη χάσουν και αυτοί), δίπλα στην πρόεδρο του ΕΟΤ!

Στο φινάλε, για αυτές ζούμε βρε παιδί μου…για τις φωτογραφίες!

Ίσως για αυτό να “θύμωσε” ο δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης και να αποφάσισε να στείλει επιστολή διαμαρτυρίας προς την κ. Γκερέκου επειδή δεν προσκλήθηκε στη συνέντευξη τύπου:

επειδή έχασε την ευκαιρία να φωτογραφηθεί δίπλα της!

Τι θέλετε να μου πείτε τώρα; Ότι θύμωσε με την κ. Γκερέκου επειδή, και καλά, συντάχθηκε και παρουσιάστηκε μελέτη για το τουριστικό προφίλ του δήμου χωρίς να ερωτηθεί κανείς από τη δημοτική αρχή Καβάλας;

Δηλαδή τι παραπάνω θα έλεγε ο δήμος Καβάλας για το τουριστικό προφίλ του τόπου μας από αυτά που ήδη ξέρουμε, εδώ και χρόνια, πως προβάλλει; Δηλ. την Παναγία, τις Καπναποθήκες (που οσονούπω θα πέσουν στο κεφάλι μας), το Φρούριο, τις Καμάρες, τον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, άντε στο “τσακίρ κέφι” και το Ακόντισμα;

Α ναι, θα έλεγε και για το φαγητό… ε, εντάξει, να “είχαμε να λέγαμε”!

Δηλ. τι άλλο να έλεγε; Την πεσμένη γέφυρα; Μα αυτήν πάμε να την κατεδαφίσουμε…

Ή μήπως τον “Δρόμο του Νερού“; Εντάξει, γελάει ο κόσμος…

Για να μη μιλήσουμε για τον Νερόμυλο και το Περιβαλλοντικό Μονοπάτι της Παλιάς Καβάλας. Αφήστε το, εκεί θα κλάψουμε με μαύρο δάκρυ…

Πλάκα θα είχε, πάντως, να μιλούσε για την Καλαμίτσα -που όχι μόνο δεν είναι δικιά μας, αλλά (όπως πάει το πράγμα) ούτε πρόκειται να γίνει…

Ή μήπως θα μιλούσε για το Περιγιάλι, το οποίο -με βάση τα όσα βλέπουμε ως τώρα, και θα τα σχολιάσουμε σε επόμενο άρθρο- δεν βλέπω να αναπτύσσεται παρά μόνο για “ολίγους” έχοντες ζεστό χρήμα; Α ναι, πιθανόν αυτό να έβρισκε ενδιαφέρον από την πλευρά της κ. Γκερέκου (σε φάση “Το Ελληνικό της Καβάλας”)

Πλάκα μας κάνετε τώρα, έτσι;

Στο φινάλε, κ. Μουριάδη, γνωρίζατε εδώ και καιρό πως η κ. Γκερέκου θα ερχόταν στην Καβάλα και πως θα έδινε συνέντευξη τύπου το πρωί της Κυριακής. Αν πραγματικά θέλατε, ας ερχόσασταν εκεί. Έστω και “ακάλεστος”, σιγά το πράγμα! Ή ας στέλνατε κάποιον εκπρόσωπό σας -υποτίθεται πως έχουμε Διεύθυνση Πολιτιστικού Τουρισμού και Ανάπτυξης, πού ήταν αυτή; (και αυτή στον “Γρηγοριανό Αγώνα Δρόμου” ήταν, ίσως και αυτή έκρινε πως δεν υπήρχε λόγος παρουσίας της στο γραφείο του αντιπεριφερειάρχη Καβάλας)

Εδώ είχαμε πολιτευτές και υποψήφιους περιφερειακούς συμβούλους που δεν εξελέγησαν, αλλά που βρέθηκαν στο γραφείο του κ. Μαρκόπουλου! Και δεν θα δέχονταν εσάς, κ. δήμαρχε; Δεν νομίζουμε…

Και για το κλείσιμο.

Τώρα που το βλέπω…

μετά την κ. Γκερέκου, ο κ. Μουριάδης φέρεται να έχει ανοίξει μέτωπο με τον διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΛΚ Άγγελο Βλάχο (με εκατέρωθεν δηλώσεις σε τοπικές εφημερίδες, όπως την “ΝΕΑ ΕΓΝΑΤΙΑ”) για…τις κρουαζιέρες!

Με απλά λόγια… για το πάπλωμα, για το θεαθήναι!

Ή μάλλον… ακόμα χειρότερα: ένα “μέτωπο” για… τις selfies και τις χαμογελαστές φάτσες!

Και όλα αυτά την ώρα που τα πραγματικά σοβαρά θέματα της καθημερινότητας αυτής της πόλης και αυτού του δήμου, αυτά -ντε- που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι τουρίστες (κυκλοφοριακό, καθαριότητα), όχι μόνο δεν επιλύονται αλλά καθημερινά χειροτερεύουν…

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Μας αρέσει πολύ αυτή η “ετεροχρονισμένη” αντίδραση των πάντων εδώ στην Καβάλα για την “χαμένη” γραμμή Λαυρίου – Αγίου Ευστρατίου – Λήμνου – Καβάλας, πάρα πολύ…

Και μας αρέσει διότι άπαντες προσπαθούν να αντιδράσουν σε κάτι που, επί της ουσίας, είναι “τετελεσμένο γεγονός”, μιας και έχουν ήδη πέσει οι υπογραφές για την τρίμηνη σύμβαση με τη Fast Ferries για το δρομολόγιο Αλεξανδρούπολη – Σαμοθράκη – Λήμνος – Άγιος Ευστράτιος – Λαύριο (μια σύμβαση που εγκρίθηκε, μέσα στην εβδομάδα, από το Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών και αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή άμεσα).

Βλέπετε, τα αιτήματα των φορέων του νομού Έβρου για την επαναφορά της (κατηργημένης από καιρό) ακτοπλοϊκής σύνδεσης του Λαυρίου με την Αλεξανδρούπολη υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια.

Ακόμα και ο ίδιος ο περιφερειάρχης ΑΜΘ Χριστόδουλος Τοψίδης, το 2015 (όταν ήταν μόνο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Έβρου) είχε στείλει επιστολή στο υπουργείο Ναυτιλίας (επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ), ζητώντας την επαναφορά της γραμμής αυτής.

Δηλαδή τι θέλουν να μας πουν οι ντόπιοι φορείς; Πως δεν ήξεραν και πως πιάστηκαν εξ απήνης; Αλήθεια τώρα;

Θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι θα ειπωθεί την προσεχή Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2025 (στις 3 το μεσημέρι), οπότε και συνεδριάσει εκτάκτως το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας με μοναδικό θέμα τις εξελίξεις γύρω από αυτήν την γραμμή και την ανάγκη για “άμεση απάντηση των τοπικών φορέων στην απόφαση του Υπουργείου για την ανάθεση της ακτοπλοϊκής σύνδεσης” (όπως αναφέρεται στην πρόσκληση για συμμετοχή στη συνεδρίαση).

Άραγε θα συμφωνήσουν όλες οι παρατάξεις σε ένα κοινό ψήφισμα διαμαρτυρίας ή θα εμφανιστεί, κλασικά, ο μόνιμος αντιρρησίας “Λαϊκή Συσπείρωση” με δικό της ψήφισμα που θα λέει για “ευθύνες κυβερνήσεων, Ε.Ε. και του καπιταλισμού”, θα ζητάει να ξεσηκωθεί ο κόσμος, να βγει στους δρόμους και να καταγγείλει στην πράξη τη σύμβαση, και στο τέλος δεν θα ψηφίσει; Ήδη, άλλωστε, εμφανίστηκε ο κ. Ποτόλιας – δεν θα μας φανεί παράξενο αν το ψήφισμα του δημοτικού συμβουλίου δεν γίνει αποδεκτό ομόφωνα.

Γνωστό το έργο, χρόνια τώρα…

Διαβάζουμε, δε, μια ανακοίνωση που έστειλε η Νομαρχιακή Επιτροπή Καβάλας του ΠΑΣΟΚ, στην οποία επισημαίνεται ότι η ακτοπλοϊκή σύνδεση Λαυρίου – Αγίου Ευστρατίου – Λήμνου – Καβάλας ήταν “επιτυχής και κερδοφόρα, η οποία έδινε ζωή και αρκετές θέσεις εργασίας στην Καβάλα”.

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ Καβάλας να μας πει γιατί, εφόσον η γραμμή ήταν επιτυχής και κερδοφόρα, δεν εμφανίστηκε καμιά ακτοπλοϊκή εταιρία για να αναλάβει την γραμμή αυτή; Ας μας το εξηγήσουν αυτό οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ Καβάλας. Αν πιστεύουν πως υπάρχουν παιχνίδια πίσω από τις ακτοπλοϊκές εταιρείες, ας τα καταγγείλουν!

Και επίσης, διαβάζουμε και την τελευταία ανακοίνωση του βουλευτή Καβάλας της ΝΔ Γιάννη Πασχαλίδη, ο οποίος έκανε γνωστό πως είχε επαφή με το υπουργείο Ναυτιλίας, από το οποίο και έλαβε τη δέσμευση πως σύντομα θα υπάρξει νέος διαγωνισμός για την ακτοπλοϊκή σύνδεση Λαυρίου-Καβάλας.

Ενδιαφέρουσα ανακοίνωση, σίγουρα, αλλά μια ερώτηση: Αν και τότε δεν βρεθούν ενδιαφερόμενοι, τι μέλλει γενέσθαι;

Σε κάθε περίπτωση, δεν λέμε πως δεν πρέπει να υπάρξει αντίδραση από τους τοπικούς φορείς -απλά θεωρούμε πως, σε αυτή τη φάση, οι αντιδράσεις αυτές είναι κάτι μεταξύ του “να’χαμε να λέγαμε” και “επαναστατικής γυμναστικής”.

Είδωμεν…

Η ιστορία που έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τον περιφερειάρχη ΑΜΘ Χριστόδουλο Τοψίδη και την εμπλοκή του σε τουρκική επιχείρηση που ασχολείται με την έκδοση βίζας για επισκέπτες που έρχονται στην Ελλάδα από την Τουρκία,

πέραν από τα ζητήματα νομικής φύσεως που σχετίζονται με αυτήν,

έχει αναμφίβολα τη δική της σημασία και για πολλούς άλλους λόγους – και κυρίως για το γεγονός και μόνο ότι βρισκόμαστε σε μια περιφέρεια με ιδιαίτερη γεωπολιτική βαρύτητα, στην οποία τέτοιου είδους κινήσεις δεν μπορούν παρά να ελέγχονται όσον αφορά το αποτέλεσμά τους και τις συνέπειές τους.

Για την ιστορία

Για την ιστορία, στις αρχές της εβδομάδας υπήρξε ένα δημοσίευμα σε ενημερωτικό ιστότοπο της Αλεξανδρούπολης (το evros-news.gr), στο οποίο αναφερόταν πως ο κ. Τοψίδης διατηρεί μετοχές σε επιχείρηση ελληνικών συμφερόντων με έδρα την Τουρκία -ονόματι “KOSMOS VIZE HIZMETLERI LTD“-, η οποία είναι εγγεγραμμένη στο Εμπορικό Επιμελητήριο της Κωνσταντινούπολης.

Πρόκειται σύμφωνα με όσα αναφέρονται στον επίσημο ιστότοπό της (http://www.kosmosvize.com.tr), για την εταιρεία που είναι Εξουσιοδοτημένος Συνεργάτης του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, για την Αίτηση έκδοσης Βίζας από τους Τούρκους πολίτες που θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα και αφορά τις Ελληνικές Διπλωματικές Αποστολές στην Άγκυρα (Πρεσβεία), και τα Προξενεία μας στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη και στην Αδριανούπολη. Δηλαδή οι χιλιάδες Τούρκοi που έρχονται στην Ελλάδα και φυσικά στον νομό Καβάλας, υποβάλλουν αίτηση για έκδοση βίζας μέσω αυτής της εταιρείας, καταβάλλοντας προφανώς ένα ποσό ως αμοιβή για την διαδικασία που η ίδια ολοκληρώνει και υποβάλλει τις αιτήσεις στις Ελληνικές Διπλωματικές Αρχές για έκδοση της βίζας.

Σύμφωνα, δε, με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί στον ιστότοπο του Επιμελητηρίου Κωνσταντινούπολης, η εταιρεία ιδρύθηκε το 2012 και σε αυτήν ο κ. Τοψίδης κατέχει το 20% των μετοχών της -αξίας 200.000 τουρκικών λιρών, δηλ. περίπου 5.429 €.

Οι 2 άλλοι μέτοχοι της εταιρείας είναι οι κ. Γιώργος Παπαλιάρης και Νίκος Καλαμάρης ( ο καθείς εκ των οποίων διαθέτει το 40% των μετοχών), οι οποίοι φέρονται να έχουν στενές σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο (ακόμα και συγγενικές).

Το πρόβλημα είναι στην νομοθεσία

Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, η συμμετοχή του κ. Τοψίδη σε μια επιχείρηση με έδρα την Τουρκία δεν θα αποτελούσε κάτι παράξενο ή ασυνήθιστο. Είναι δικαίωμα του καθενός να έχει εμπορική-επιχειρηματική δραστηριότητα είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό…

αρκεί όμως να τηρείται η κείμενη νομοθεσία.

Το πρόβλημα όμως με τον περιφερειάρχη ΑΜΘ στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι…

το ότι αυτή τη στιγμή είναι εν ενεργεία περιφερειάρχης ΑΜΘ! Δηλαδή εκλεγμένο πολιτικό στέλεχος!

Και αυτό διότι, με βάση την νομοθεσία (συγκεκριμένα με το άρθρο 8 του νόμου 3213/2003, ο οποίος και τροποποιήθηκε το 2016 -για αυτό και κάποιοι τον αναφέρουν ως “νόμο Τσίπρα” αν και είναι παλιότερος) απαγορεύεται η οποιαδήποτε συμμετοχή, μεταξύ άλλων και του περιφερειάρχη, στη διοίκηση εξωχώριων εταιρειών.

Πιο συγκεκριμένα, ο νόμος αναφέρει τα εξής:

Στον Πρωθυπουργό, στους Αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό ή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και όσων λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση, στους Υπουργούς, στους αναπληρωτές υπουργούς και τους Υφυπουργούς, στους βουλευτές και τους ευρωβουλευτές και όσους διαχειρίζονται τα οικονομικά των πολιτικών κομμάτων ως ανωτέρω, στους Γενικούς και Ειδικούς Γραμματείς της Βουλής και της Γενικής Κυβέρνησης, στους περιφερειάρχες και στους Δημάρχους απαγορεύεται η συμμετοχή στη διοίκηση ή στο κεφάλαιο εταιρειών, που έχουν έδρα πραγματική ή καταστατική στην αλλοδαπή είτε αυτοπροσώπως, είτε με παρένθετα πρόσωπα.

Παραχώρηση μετοχών… στη σύζυγό του!

Συνεπώς, με βάση την νομοθεσία ο κ. Τοψίδης ήταν μεν νόμιμος μέχρι και το τέλος του 2023, ωστόσο από την 1η Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους όφειλε να έχει αποχωρήσει από την επιχείρηση.

Και όχι μόνο να αποχωρήσει από αυτήν, αλλά να μην παραχωρήσει και το μετοχικό του κεφάλαιο σε “παρένθετο πρόσωπο”.

Όμως, σύμφωνα με έγγραφο από την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Τουρκίας -με ημερομηνία θ Ιανουαρίου 2024- που αποκάλυψε το documentonews.gr,

ναι μεν έγινε αναδιανομή των μετοχών, αλλά αυτές τις μετοχές (100 μερίδια με τιμή 2000 τουρκικές λίρες έκαστη -άρα συνολικά 200.000 τουρκικές λίρες, όσο ακριβώς κόστιζαν οι μετοχές που κατείχε ο κ. Τοψίδης)

φαίνεται να τις έλαβε η σύζυγός του, η κ. Νίκη Μουχταρίδου!

Κάτι βέβαια που αναφέρεται ρητά στο ΦΕΚ αλλά όχι και στην σελίδα του Επιμελητηρίου της Κωνσταντινούπολης!

Η σιωπή είναι εκκωφαντική αλλά δεν είναι “χρυσός”

Το πιο ενδιαφέρον σε όλη αυτή την ιστορία είναι ότι, πέραν από τα δημοσιεύματα που έχουν αναρτηθεί σε ιστότοπους όπως το evros-news.gr και το documentonews.gr (αλλά και με αυτά που έχει γράψει ο συνάδελφος και συνεργάτης του Kavala Portal Νίκος Αρβανίτης από την Κομοτηνή),

και πέραν από μια ανακοίνωση της παράταξης του τέως περιφερειάρχη ΑΜΘ Χρήστου Μέτιου,

επικρατεί “εκκωφαντική σιωπή” γύρω από το όλο θέμα.

Όχι μόνο από την μεγαλύτερη μερίδα των τοπικών και περιφερειακών μέσων μαζικής ενημέρωσης (κάτι που, όντες χρόνια “παροικούντες την Ιερουσαλήμ”, δεν μας κάνει εντύπωση),

αλλά -κυρίως- από τον ίδιον τον κ. Τοψίδη -ο οποίος, μέχρι σήμερα, δεν έχει δώσει καμία επίσημη απάντηση!

Το μόνο που έχουμε υπόψη μας είναι μια απάντηση σε ερώτηση του documentonews.gr, στο οποίο δήλωσε πως «Έχω δώσει τις μετοχές από το Δεκέμβρη του 2023 όπως έπρεπε. Οι μετοχές έχουν δοθεί σε ένα τρίτο πρόσωπο το οποίο δεσμεύομαι από τα προσωπικά του δεδομένα, έχουν φύγει από εμένα 26 Δεκεμβρίου και 27 μεταβιβάστηκε στο επιμελητήριο».

Τώρα βέβαια, το κατά πόσο μπορεί ο κ. Τοψίδης να επικαλείται τα προσωπικά δεδομένα του τρίτου προσώπου όταν το όνομά του έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Τουρκικής Δημοκρατίας, είναι ένα ερώτημα…

Τα ερωτήματα είναι πολλά, πάρα πολλά

Και φυσικά αυτό δεν είναι το μοναδικό ερώτημα -ίσως να μην είναι και το πιο βασικό.

Διότι τα πραγματικά ερωτήματα είναι άλλα, είναι πολλά, και είναι και πολύ σοβαρά!

Και η σοβαρότητά τους εντείνεται ολοένα και περισσότερο από την σιωπή του κ. Τοψίδη, ο οποίος έχει επιλέξει να μην δώσει καμία επίσημη απάντηση.

Κάτι όμως που -πολύ φοβόμαστε πως- δεν θα μπορέσει να αποφύγει, ειδικά αν αυτό το θέμα τεθεί και στο περιφερειακό συμβούλιο ΑΜΘ (ήδη πάντως έχει υποβληθεί και σχετική ερώτηση στη Βουλή, από τον βουλευτή των “Σπαρτιατών” Αθανάσιο Χαλκιά –πατήστε εδώ)

Και όχι τίποτα άλλο, αλλά ήδη έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν και φήμες για τη σχέση που έχει η κ. Μουχταρίδου με την σύζυγο του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, Μαρέβα Γκραμπόφσκι. Σήμερα διαβάσαμε στο documentonews.gr (το οποίο φημίζεται για την “αγάπη” του προς το πρωθυπουργικό ζεύγος) πως:

Η κυρία Μουχταρίδου και ο νυν περιφερειάρχης ΑΜΘ, είναι από τα ζεύγη- παράγοντες στην τοπική κοινωνία, έναν αέρα φυσικά που έχουν αποκτήσει μεταξύ άλλων και από τις επαγγελματικές επαφές που είχε η κυρία Μουχταρίδου με την σύζυγο του Κυριάκου Μητσοτάκη, Μαρέβα Γκραμπόφσκι, όταν ακόμα βέβαια η τελευταία διαχειριζόταν την εταιρεία Zeus + Dion.

Η οικογενειακή επιχείρηση της κυρίας Μουχταρίδου, μεταξωτά Σουφλίου, υπήρξε έναντι συμφωνίας προμηθευτής της Zeus+ Dion. Μάλιστα η σχέση τους είναι αρκετά δεμένη, σύμφωνα με πηγές, καθώς όταν ο πρωθυπουργός μεταβαίνει στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονία Θράκης, συνεστιάζεται με την οικογένεια Τοψίδη – Μουχταρίδου.

Σχόλιο γράφοντος: Καλό είναι να θυμόμαστε βέβαια πως ο κ. Τοψίδης δεν ήταν ο επίσημος υποψήφιος της ΝΔ για τις περιφερειακές εκλογές αλλά ο κ. Μέτιος.

Σε κάθε περίπτωση, τα πραγματικά ερωτήματα είναι άλλα -και για τα οποία θα στηριχτούμε στα γραφόμενα του ίδιου του Νίκου Αρβανίτη (πέραν του πρώτου ερωτήματος, το οποίο είναι δικό μας αλλά στηρίζεται σε γραφόμενα του documentonews.gr):

1. Αληθεύει πως την περίοδο 2014-2015 η “KOSMOS VIZE HIZMETLERI LTD” είχε εμπλακεί σε σκάνδαλο έκδοσης εγγράφων βίζας σε πρόσωπα που δεν πληρούσαν τα κριτήρια (ώστε να κινούνται ανενόχλητοι εντός της ζώνης Σένγκεν) -κάτι που είχε προκαλέσει και την καταδίκη, σε ένα χρόνο φυλάκιση, του γενικού προξένου της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη Νικόλαου Ματθιουδάκη, ο οποίος και καθαιρέθηκε από το αξίωμά του-;
2. Ο ΠΑΜΘ κ. Χρ. Τοψίδης φέρεται να έχει εξαρτημένα οικονομικά συμφέροντα από την Τουρκία κι αυτό τον καθιστά προφανώς ευάλωτο και απόλυτα ελεγχόμενο (σε ορισμένες περιπτώσεις) από την Τουρκία
3. Ο νομοθέτης, αυτό ακριβώς θέλει να ααποκλείσει με την επίκληση του ασυμβιβάστου: τον πιθανό εκβιασμό ή την εξυπηρέτηση αλλοτρίων συμφερόντων που μπορεί να προκαλέσει η επιχειρηματική ή άλλη δραστηριότητα στο εξωτερικό!! Άλλωστε για αυτόν τον λόγο ο νόμος 4389 του 2016 του ΣΥΡΙΖΑ στο άρθρο 178 ερχόταν να ενισχύσει το άρθρο 8 του νόμου 3213/2003 και του άρθρου 1 του νόμου 3849/2010.
4. Έχουμε ιδιαίτερα αναφερθεί στην προσωπική μας κειμενογραφία και στην αντίστοιχη περίπτωση του υποδίκου Εγκαθέτου Μπουρχάν Μπαράν (διαγραφείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Ν. Ξάνθης) ο οποίος αν κι εκλεγείς βουλευτής διατηρούσε επιχειρηματικές δραστηριότητες. Μην ξεχνάμε ότι στην Ελληνική Βουλή την 17/7/2024 ψηφίσθηκε η άρση ασυλίας του κ. Μπουρχάν Μπαράν για παραβίαση του Νόμου Περί Πόθεν Έσχες επειδή είχε εταιρεία στην αλλοδαπή παρανόμως, ήτοι στην Τουρκία, και δεν είχε προχωρήσει στο κλείσιμό της από το 2019 μέχρι σήμερα .
5. Η ανοχή του κ. Χρ. Τοψίδη απέναντι στις δράσεις του τουρκικού παρακράτους στην Θράκη που εξέθεταν τον ίδιο αλλά και την περιοχή οφείλεται άραγε στους επιχειρηματικούς διαύλους που έχει αναπτύξει στην γείτονα;
6. Ο κ. Χρ. Τοψίδης εξελέγη πρόεδρος του Επιμελητηρίου Έβρου το 2011 ενώ η δραστηριότητα της συγκεκριμένης εταιρείας εμφανίζεται από το 2012 και μάλιστα από κοινού με τη νομική του σύμβουλο μετέβη στην γείτονα για τις προβλεπόμενες διαδικασίες.
7. Στον βαθμό που ισχύουν οι δημοσιογραφικές διαρροές ότι από τον 12/2023 το όνομα του Χρ. Τοψίδη δεν εμπλέκεται στο ΔΣ της εταιρείας “KOSMOS VİZE HİZMETLERİ LİMİTED ŞİRKETİ” περιμένουμε να δούμε εάν πρόκειται για μεταβίβαση των μετοχών σε πρόσωπο του στενού οικογενειακού περιβάλλοντός του που επίσης δημιουργεί ζητήματα νομιμότητας αλλά και πολιτικής ηθικής. (βλ. άρθρο 14 ΣτΕ και σχετική νομολογία)
8. Τα παραπάνω εγείρουν σειρά ερωτημάτων και για την διπλή ιδιότητα του κ. Χρ. Τοψίδη ως Προέδρου του Επιμελητηρίου Έβρου (μια θέση την οποία θα διεκδικήσει ξανά) αλλά κι ως μέλους του Οργανισμού Λιμένος Αλεξανδρούπολης στις συνεδριάσεις του οποίου φαίνεται ότι συμμετέχει.