Ιδιαίτερη θλίψη συνέχει τις καρδιές ολόκληρης της δημοσιογραφικής μας ομάδας που τιμά σήμερα τους 57 νεκρούς, της αποφράδας μέρας  28/2/2023 στα Τέμπη…

Η αιφνίδια και αδόκητη εκδημία των 57 ανθρώπων,  έκλεισε τα τζάμια της διαφυγής και έσβησαν τα φώτα και μέσα στην απόγνωση  δεν μπορούσαν να σπάσουν τα πάντα, με αποτέλεσμα να καούν ζωντανοί με τον πιο φοβερό τρόπο.

Σήμερα όλοι οι Έλληνες ανακάλεσαν στην μνήμη τους τις τραγικές στιγμές των 57 ανθρώπων των οποίων οι καρέκλες ήταν άδειες και οι ψυχές στον ουρανό.

Τα δυο τελευταία χρόνια, γονείς, συγγενείς και φίλοι των 57 ανθρώπων μένουν άγρυπνοι! Το μόνο που κάνουν είναι να φέρνουν στη μνήμη τους, συγκινητικές στιγμές που έζησαν.

Η θυσία τους αυτή όμως, πολλά μας δίδαξε και με πολύ σεβασμό προσκυνούμε την μνήμη τους, παρακαλώντας το Θεό για την μακαρία ανάπαυση των αγίων ψυχών τους.

Τώρα, καθώς αναπαύονται στη γωνιά των Αγγέλων η ευωδία του «Θυμιάματος Μνήμης», ας τους ξεκουράσει!

Η μνήμη τους να παραμένει αιώνια στην καρδία μας, ως φωτεινός φάρος όλων μας.

**«Μνήμης θυμίαμα» για τα 57 θύματα

Τέμπη, 1 χρόνος μετά…

1 χρόνος μετά από μια σιδηροδρομική τραγωδία που έμεινε στη συνείδηση όλων μας ως ένα “κρατικό έγκλημα” που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν το κράτος λειτουργούσε στοιχειωδώς.

1 χρόνος μετά από μια τραγωδία η οποία (όπως και όλες οι άλλες τραγωδίες που έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια) οδηγείται σε ένα ακόμα κλασικό ελληνικό “κουκούλωμα”.

1 χρόνος μετά από μια τραγωδία που στιγμάτισε την ελληνική κοινωνία με το αίμα 57 νεκρών (και των δεκάδων τραυματιών) – αλλά, από ότι φαίνεται, όχι και τους πολιτικούς.

1 χρόνος μετά από μια τραγωδία η οποία άνετα μπορεί να ξανασυμβεί στο προσεχές μέλλον, μιας και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία χειροπιαστή παρέμβαση για την ορθή λειτουργία των σιδηροδρόμων – σαν να μη συνέβη τίποτα.

1 χρόνος μετά από μια τραγωδία που έβγαλε στην επιφάνεια το πλέον συνηθισμένο, αγαπημένο μότο του σύγχρονου, ωχαδερφιστή Νεοέλληνα:

Πάμε και όπου βγει…

Καθημερινές είναι πλέον οι κινήσεις αντίδρασης από νέους ανθρώπους που εκδηλώνουν με κάθε τρόπο την αγανάκτησή τους (αλλά και την θλίψη τους) για την σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη.

Μια από αυτές τις κινήσεις μάς έρχεται από τη Χρυσούπολη και το ΓΕΛ της πρωτεύουσας του δήμου Νέστου (το οποίο τις τελευταίες ημέρες μάς έχει δώσει και άλλες αντίστοιχες πρωτοβουλίες για το ίδιο θέμα).

Πιο συγκεκριμένα, την Κυριακή 5 Μαρτίου 2023 οι μαθητές Χρυσόπουλος Γιώργος, Χατζηγιαννάκος Δημήτρης, Καραγεωργίου Δέσποινα και Χατζηγιαννάκου Μαριλένα αφιέρωσαν την ημέρα τους σχεδιάζοντας στο εσωτερικό του Γενικού Λυκείου Χρυσούπολης τοιχογραφία προς τιμήν των θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών.

Το αποτέλεσμα (το οποίο έχει συγκεντρώσει πλήθος εγκωμιαστικών σχολίων) μπορείτε να το δείτε στις παρακάτω φωτογραφίες (που αναρτήθηκαν από τη σελίδα του 15μελούς συμβουλίου του ΓΕΛ Χρυσούπολης):

Τα λόγια βγαίνουν με δυσκολία από το στόμα, τούτες οι γραμμές γράφονται με δυσκολία… και τις γράφουμε εμείς που βρισκόμαστε χιλιόμετρα μακριά, τι να πουν και αυτοί που βρίσκονται από τα μεσάνυχτα της Τρίτης στην περιοχή εκείνη και γίνονται αυτόπτες μάρτυρες μιας τραγωδίας που σε μια οποιαδήποτε πολιτισμένη χώρα του κόσμου θα είχε αποφευχθεί -αλλά εδώ είμαστε Ελλάδα…

2 τρένα να συγκρούονται μετωπικά στα Τέμπη, σε μια περιοχή που έχει μεν διπλή σιδηροδρομική γραμμή (όπως ισχύει για όλο το μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής που συνδέει την Αθήνα με τη Θεσσαλονίκη), αλλά με τα 2 τρένα να κινούνται στην ίδια γραμμή,

40 άνθρωποι (μέχρι και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές – ο αριθμός τους ενδέχεται να αυξηθεί) να χάνουν τη ζωή τους με τέτοιο τραγικό τρόπο -οι περισσότεροι εξ αυτών, όπως και όλοι οι επιβάτες, είτε πήγαιναν στις δουλειές τους είτε στις σχολές τους (όντες φοιτητές που είχαν ταξιδέψει για το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας),

ένα μέσο μαζικής μεταφοράς το οποίο, παρά τις πομπώδεις δηλώσεις των τελευταίων ετών για την “αναβάθμισή του”, έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη του -με ανύπαρκτα μέτρα φύλαξης (τα οποία είχαν καταγγελθεί πριν από έναν χρόνο, όταν παραιτήθηκε ο υπεύθυνος ασφαλείας της ΤΡΑΙΝΟΣΕ), με ελάχιστο προσωπικό και χωρίς σύγχρονα συστήματα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης (είμαστε στο 2023 και η διέλευση των τρένων ρυθμίζεται μηχανικά στις διακλαδώσεις με τον σταθμάρχη να γυρίζει τα κλειδιά χειροκίνητα, είμαστε στο 2023 και δεν ξέρουμε πού βρίσκεται ένα τραίνο και πού ένα άλλο και αν κινούνται στην ίδια γραμμή),

μια κυβέρνηση που προσποιείται πως θρηνεί (τώρα κηρύσσει τριήμερο εθνικό πένθος) και πως θα αναλάβει να βρεθούν τα αίτια της τραγωδίας (χωρίς φυσικά να παραιτηθεί κανείς), ενώ όλα ήταν σε πλήρη γνώση της,

μια αντιπολίτευση η οποία έχει βρει την κατάλληλη ευκαιρία για να κάνει μικροκομματικά παιχνίδια πάνω στις σορούς των νεκρών και στις πλάτες των συγγενών τους,

ένα κράτος στο οποίο -όπως ήδη αναφέρεται από το πρωί- “από τύχη ζούμε”.

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…