Δυστυχώς, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος συνεχίζει απτόητος ως «οδοστρωτήρας» με τις αποφάσεις και τις επιλογές του απέναντι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Με διάταξη του υπουργείου Εσωτερικών (άρθρο 48) σε σχέδιο νόμου αφαιρεί τη διοίκηση και τη διαχείριση των ορθόδοξων ναών που λειτουργούν εντός των δημοτικών κοιμητηρίων και τις παραχωρεί στην Εκκλησία. Με αποτέλεσμα να απαγορεύεται ρητά στους δήμους να εισπράττουν τέλη ή δικαιώματα από τις θρησκευτικές τελετές(κηδείες, μνημόσυνα κτλ.) που πραγματοποιούνται στους ναούς εντός των δημοτικών νεκροταφείων. Ενώ, συγχρόνως, σύμφωνα με τις προβλέψεις της εν λόγω διάταξης μεταφέρεται και το προσωπικό των ναών στις οικείες μητροπόλεις. Οι θέσεις στους Οργανισμούς Εσωτερικής Υπηρεσίας των δήμων του συγκεκριμένου προσωπικού καταργούνται. Αυτό πρακτικά σημαίνει σημαντική απώλεια οικονομικών πόρων από έσοδα που εισπράττουν μέχρι και σήμερα οι δήμοι της χώρας μας. Το οικονομικό αυτό πλήγμα σε ό,τι αφορά το δήμο Καβάλας εκτιμάται περίπου σε ποσό άνω των 40.000 ευρώ ετησίως.

Ο κ. Θεοδωρικάκος, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Προχώρησε και σε μία επιπλέον κίνηση προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη οικονομική ασφυξία στην τοπική αυτοδιοίκηση. Με εν κρυπτώ απόφαση εκχωρεί δύο εκατομμύρια ευρώ από την τακτική χρηματοδότηση των δήμων στην ΕΕΤΑΑ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος. Συγκεκριμένα, η απόφαση αυτή, η οποία φέρει την υπογραφή της υπηρεσιακής γραμματέως του υπουργείου Εσωτερικών, Γ. Βαλατσού κατόπιν εντολής του υπουργού Εσωτερικών, προβλέπει «την απόδοση ποσού 2.000.000 ευρώ από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους έτους 2020, στην Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε (Ε.Ε.Τ.Α.Α. Α.Ε.), προς κάλυψη λειτουργικών δαπανών που αφορούν στην υποστήριξη των Δήμων». Το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ εγκαλεί τον κ. Θεοδωρικάκο για «πραξικόπημα» εις βάρος των δήμων.

Όλα τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενες αποφάσεις του υπουργού Εσωτερικών που έπληξαν και πλήττουν τη λειτουργία των δημοτικών συμβουλίων και το ρόλο των δημοτικών και τοπικών συμβούλων. Είναι ξεκάθαρο, πλέον, ότι ο κ. Θεοδωρικάκος, με τις ευλογίες της κυβέρνησης, δεν απαξιώνει μόνο την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία.

Ως Συμπαράταξη Πολιτών οφείλουμε να αναδεικνύουμε τα θέματα αυτά και καλούμε την κυβέρνηση και τον υπουργό Εσωτερικών να ανακαλέσουν αυτές τις αποφάσεις προς όφελος των δημοτών. Καλούμε, επίσης, τον δήμαρχο Καβάλας κ. Μουριάδη, την ΠΕΔ και την ΚΕΔΕ να διεκδικήσουν μεγαλύτερη χρηματοδότηση από την κυβέρνηση δεδομένης της οικονομικής δυσπραγίας στην οποία έχουν περιέλθει εκατοντάδες δήμοι στη χώρα συνυπολογίζοντας και τις έκτακτες δαπάνες που έκαναν οι ΟΤΑ την περίοδο του πρώτου κύματος της υγειονομικής κρίσης.

Οι δημοτικοί σύμβουλοι,

Άρης Βέρρος
Νίκος Μουρτασάγας
Σωτήρης Σωτηριάδης

Λίγες ημέρες απέμειναν μέχρι την έκδοση, την προσεχή Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020, της απόφασης του δικαστηρίου για την δίκη της Χρυσής Αυγής. Μια δίκη που διήρκεσε πολύ περισσότερο από ότι θα περίμενε κανείς (μιας και ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2015), με το αποτέλεσμα της οποίας πάντως να αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Υπενθυμίζεται πως τα βασικότερα αδικήματα για τα οποία τα μέλη της “Χρυσής Αυγής” κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορούμενου είναι η σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και η δολοφονία του Παύλου Φύσσα (στις 18 Σεπτεμβρίου 2013).

Το μεσημέρι του Σαββάτου 3 Οκτωβρίου 2020 αναρτήθηκε στο μπαλκόνι των γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας το παρακάτω πανό:

ενώ το απόγευμα της Κυριακής η δημοτική παράταξη Καβάλας “Συμπαράταξη Πολιτών” εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Επτά χρόνια μετά από τη στυγνή δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τη νύχτα που το νεοναζιστικό τάγμα εφόδου της Νίκαιας λάμβανε μήνυμα να μεταβεί στο Κερατσίνι όπου βρισκόταν ο Παύλος μαζί με την παρέα του. Λίγες μέρες πριν από την ανακοίνωση της δικαστικής απόφασης για τους χρυσαυγίτες, ο δημοκρατικός και προοδευτικός κόσμος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό διψάει για δικαιοσύνη. Η κοινωνία ζητά τη συνολική καταδίκη των ναζί και της ηγεσίας τους (Μιχαλολιάκος, Κασιδιάρης κ.α.) που όλοι μαζί «έστριψαν» το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά στην καρδιά του Παύλου.

Η δίκη ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2015. Το δικαστήριο συνεδρίασε συνολικά 453 ημέρες και εξετάστηκαν 131 μάρτυρες κατηγορητηρίου, 16 μάρτυρες πολιτικής αγωγής και 69 μάρτυρες υπεράσπισης. Εκτός του αδικήματος περί σύστασης εγκληματικής οργάνωσης(άρθρο 187) και της ανθρωποκτονίας του Παύλου Φύσσα, συνεκδικάστηκαν η απόπειρα ανθρωποκτονίας του Αιγύπτιου αλιεργάτη Αμπουζίντ Εμπάρακ από μέλη της Χρυσής Αυγής στο Πέραμα και η απόπειρα ανθρωποκτονίας μελών του ΠΑΜΕ, ενώ στην ογκωδέστατη δικογραφία περιλαμβάνονται δεκάδες αιματηρές επιθέσεις της ναζιστικής οργάνωσης που αποτυπώνουν τη μακροχρόνια εγκληματική δράση της. Όλο το διάστημα αυτό εντός των δικαστικών αιθουσών, τα μέλη της εγκληματικής αυτής συμμορίας βρέθηκαν ενώπιον των απάνθρωπων και φρικτών τους πράξεων. Έβρισαν, τραμπούκισαν, δείλιασαν και φυσικά προσπάθησαν να φορτώσουν ο ένας τις ευθύνες στον άλλο.

Μετά από πεντέμισι χρόνια, μετά από μεγάλες καθυστερήσεις και τις συχνά τραυματικές ακροάσεις, ολοκληρώθηκαν στις 6 Σεπτεμβρίου οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης των 68 κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων όλη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής. Συγχρόνως, ορίστηκε από το δικαστήριο ως ημέρα έκδοσης της απόφασης η Τετάρτη 7 Οκτωβρίου. Μία ημέρα που θα αποτελέσει άλλον έναν ιστορικό σταθμό για τη δημοκρατία στην πατρίδα μας. Μια μέρα που η ελληνική δικαιοσύνη θα στείλει τους ναζί στη φυλακή αφού ήδη η ελληνική κοινωνία τους έστειλε εκτός Βουλής πριν από περίπου ένα χρόνο.

Ως δημοτική παράταξη στο δήμο Καβάλας όλα αυτά τα χρόνια αγωνιστήκαμε και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις απέναντι στο μίσος, την ξενοφοβία και το ρατσισμό. Απέναντι σε όσους προσπαθούν να δηλητηριάσουν τις ψυχές των συνανθρώπων μας. Απέναντι όμως και σε όσους δεν παίρνουν ξεκάθαρη δημόσια θέση απέναντι στους νοσταλγούς του Χίτλερ και των ναζί γιατί φοβούνται το πολιτικό κόστος. Απέναντι σε όσους χαϊδεύουν το φίδι του φασισμού μέσα από την αδιαφορία και τη σιωπή τους για τα ψηφαλάκια ψαρεύοντας στα θολά νερά της ακροδεξιάς.

Είναι θλιβερό το γεγονός πως στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές στο δήμο Καβάλας εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη που στήριξε η Χρυσή Αυγή. Αλλά ακόμη πιο θλιβερό είναι πως ο δήμαρχος Καβάλας κ. Μουριάδης επιλέγει μέχρι και σήμερα να τον καλεί στις συναντήσεις με τους επικεφαλής των υπόλοιπων δημοτικών παρατάξεων. Ένα πρόσωπο που συμμετείχε στη δίκη της Χρυσής Αυγής ως μάρτυρας υπεράσπισης των ναζί και όπως ο ίδιος κατέθεσε στο δικαστήριο ήταν και «επιστημονικός συνεργάτης» στο γραφείο του χρυσαυγίτη βουλευτή Μπαρμπαρούση το 2012. Η Συμπαράταξη Πολιτών από την αρχή πήρε ξεκάθαρη θέση και δήλωσε προς τον δήμαρχο Καβάλας πως δεν θα συμμετέχει στις συναντήσεις αυτές όσο συνεχίζει να τον καλεί.

Ως Συμπαράταξη Πολιτών δεν δειλιάζουμε, δεν φοβόμαστε και συνεχίζουμε με ευθύνη, θάρρος και συνέπεια να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες που μας διέπουν. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε μαζί με τους συνδημότες μας μια καθημερινότητα με καλύτερη και περισσότερη ποιότητα ζωής και οραματιζόμαστε μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και φόβο, με κοινωνική δικαιοσύνη και χειραφέτηση. Μαζί με τις νέες και τους νέους, που είναι το μέλλον του τόπου μας, αγωνιζόμαστε για μια χώρα που θα σέβεται και θα προστατεύει τις δημοκρατικές κατακτήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Καλούμε τις Καβαλιώτισσες και τους Καβαλιώτες, κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη, να συμμετέχουν στη συγκέντρωση της αντιφασιστικής πρωτοβουλίας Καβάλας την Τρίτη 6 Οκτωβρίου στις 6.30 το απόγευμα στην πλατεία Καπνεργάτη. Οι δημοτικοί σύμβουλοι και τα μέλη της Συμπαράταξης Πολιτών θα είμαστε εκεί.

Μόνη δικαίωση η συνολική καταδίκη των ναζί.

Στις 10 Ιουλίου 2020 ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υπέγραψε άλλη μία μαύρη σελίδα για την ιστορία της χώρας του που ικανοποιεί τους συντηρητικούς θρησκευόμενους οπαδούς του και οδηγεί στην κατάργηση της κοσμικότητας του κράτους της Τουρκίας. Η απόφασή του να μετατραπεί η Αγια-Σοφιά σε χώρο θρησκευτικής λατρείας συνιστά ασέβεια και ευθεία πρόκληση απέναντι όχι μόνο σε εμάς τους Έλληνες και τους απανταχού χριστιανούς αλλά και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Την ίδια ώρα αυξάνονται οι φωνές εντός της Τουρκίας που τάσσονται κατά της απόφασης Ερντογάν.

Η Αγια-Σοφιά πέραν της ιστορικής και συναισθηματικής αξίας για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες είναι ένα οικουμενικό μνημείο που εντάσσεται από το 1985 στον κατάλογο των προστατευόμενων μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και η οποία έχει και τη θεσμική αρμοδιότητα για την προστασία της, με την Σύμβαση του 1972 (World Heritage Convention).

Το δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Καβάλας εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του και καταδικάζει ως απαράδεκτη και προσβλητική την απόφαση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν να μετατρέψει την Αγια-Σοφιά σε τζαμί. Μία απόφαση που υπονομεύει την ειρήνη μεταξύ των δύο λαών, το διαθρησκευτικό διάλογο χριστιανών και μουσουλμάνων αλλά και ενισχύει τις ακραίες φωνές εκατέρωθεν περί σύγκρουσης πολιτισμών.

Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση, με τη στήριξη όλων των κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων, να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες ώστε να αναδείξει το συγκεκριμένο θέμα τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα αλλά οφείλει να λάβει μια σαφή και ενιαία θέση απέναντι στον αυταρχισμό του προέδρου της Τουρκίας όπως έπραξε το Ευρωκοινοβούλιο, με ψήφισμά του, τον Μάρτιο του 2019 στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα ότι η Αγια-Σοφιά δεν πρέπει να γίνει τζαμί.

Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του
εκφοβισμού (6η Μαρτίου) αλλά και τα πρόσφατα περιστατικά ενδοσχολικής βίας στην
Καβάλα, θέλουμε να τονίσουμε την ανάγκη άμεσης ανάληψης ευθύνης και δράσης από
τους αρμόδιους φορείς της εκπαίδευσης και της πολιτείας. Η Συμπαράταξη Πολιτών
ως δημοτική παράταξη του δήμου Καβάλας ενώνει τη φωνή της με τις φωνές των
εκπαιδευτικών, των επιστημόνων που εργάζονται στο πεδίο της εκπαίδευσης και των
οικογενειών για την άμεση ίδρυση “Σχολικής Ψυχοκοινωνικής Υπηρεσίας”
σε κάθε Σχολική Μονάδα της χώρας μας.  

Τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας βιώνουμε μια κοινωνική
πραγματικότητα με αυξανόμενες δυσκολίες και προβλήματα λόγω της παρατεταμένης
κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Η ρευστότητα της εποχής δεδομένων των
σύγχρονων προβλημάτων αντικατοπτρίζεται και στο σχολικό περιβάλλον.

Μέσα στη σχολική κοινότητα παρατηρείται αύξηση των
περιστατικών βίας, των συναισθηματικών προβλημάτων και των μαθησιακών δυσκολιών
των παιδιών. Οι αυξημένες ανάγκες αλλά και η πολυπλοκότητα αυτών επιβάλει την επίσπευση ενεργειών από την
πολιτεία και τη λήψη
εξειδικευμένων μέτρων  που θα λάβουν υπόψη όλες τις κοινωνικές, ψυχολογικές
και εκπαιδευτικές παραμέτρους για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των
ψυχοκοινωνικών προβλημάτων που εντοπίζονται σχεδόν καθημερινά στα σχολεία ανά
την επικράτεια.

Σκοπός
της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι να συμβάλει στην ολόπλευρη
και ισόρροπη ανάπτυξη της διανοητικής και ψυχοσωματικής εξέλιξης των μαθητών/-ριών.
Το σχολείο θα πρέπει να στοχεύει στην ανάπτυξη
του παιδιού με ένα ολιστικό χαρακτήρα, που θα περιλαμβάνει τόσο την γνώση όσο
και την ενίσχυση του παιδιού ώστε εκείνο να καλλιεργήσει τις δεξιότητες του, τα
ταλέντα του, τις κλίσεις του και να αναδείξει την διαφορετικότητα του. Με άλλα
λόγια, το σχολείο ως βασικός φορέας κοινωνικοποίησης του παιδιού θα πρέπει να
συμβάλει στη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού περιβάλλοντος που θα προάγει σε
πολλαπλά επίπεδα την καλύτερη επίδοση του παιδιού, απόλυτα προσαρμοσμένη στις
ατομικές του ανάγκες, οι οποίες απορρέουν από την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία του
αλλά και τις οικογενειακές και πολιτισμικές καταβολές του.

Απέναντι σε μια εποχή ανασφάλειας, αβεβαιότητας και απειλής,
θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα είναι σταθερό και
ταυτόχρονα ευέλικτο. Προς αυτήν την κατεύθυνση, κρίνεται απαραίτητη η ανάγκη ίδρυσης  Ψυχοκοινωνικής Υπηρεσίας σε κάθε σχολική μονάδα της χώρας,
σε κάθε σχολική βαθμίδα, από το νηπιαγωγείο έως και το λύκειο και η στελέχωσή
της με εξειδικευμένους και κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες. Η συστηματική-οργανωμένη και διαχρονική-σταθερή
παρουσία ειδικών και πιο συγκεκριμένα,  κοινωνικών λειτουργών και
ψυχολόγων που θα μπορούν να ανταποκριθούν ολιστικά, διεπιστημονικά και
αποτελεσματικά στις διαρκώς παρουσιαζόμενες ανάγκες των μαθητών/τριών και των
σχολείων προς όφελος όλων των
εμπλεκομένων μερών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Τι
συμβαίνει  όμως στην Ελλάδα του 2020 ;

Παρόλο που η άσκηση της Κοινωνικής Εργασίας στο
σχολικό πλαίσιο έχει θεσμοθετηθεί εδώ και πάνω από 40 χρόνια (με τα Ν.Δ.
195/1974 και ΠΔ 50/1985), μέχρι σήμερα στη γενική αγωγή δεν έχουν συσταθεί Σχολικές  Κοινωνικές Υπηρεσίες αλλά τα σύνθετα
προβλήματα της μαθητικής κοινότητας αντιμετωπίζονται με αποσπασματικές ενέργειες
 και πρωτοβουλίες.

Το 2020, ο θεσμός του σχολικού ψυχολόγου και του σχολικού
κοινωνικού λειτουργού είναι προνόμιο μόνον των σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής.
Ενώ πολύ πρόσφατα, υπήρξε πρόβλεψη για την παρουσία των παραπάνω ειδικοτήτων σε
 ελάχιστες σχολικές μονάδες της γενικής
εκπαίδευσης τις οποίες ένας  ψυχολόγος ή και  ένας κοινωνικός
λειτουργός επισκέπτονται με συχνότητα μια ημέρα την εβδομάδα.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα του 2020 η αναγκαιότητα ενός
ολοκληρωμένου κρατικού σχεδιασμού πρόληψης της βίας και των κοινωνικών
ανισοτήτων που υφίστανται και αναπαράγονται στο σχολείο όπως και της σταθερής
παρουσίας κοινωνικών λειτουργών και ψυχολόγων στα σχολεία ανακύπτει μόνον όταν
κάποιο σοβαρό περιστατικό δει το φως της δημοσιότητας. Τότε, οι ειδικοί
επιστρατεύονται για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ¨πυροσβεστικά¨, οι υπεύθυνοι
δεσμεύονται για άμεσες λύσεις και η απόγνωση και ο θυμός εκπαιδευτικών και
γονέων-κηδεμόνων κατευνάζεται για λίγο.

Η αποσπασματική, περιστασιακή και συγκυριακή
“χρήση” ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, που δεν στηρίζεται σε
επιστημονικό σχεδιασμό και που δεν δίνει τη δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης
και σταθερής επιστημονικής υποστήριξης, δεν έχει κανένα νόημα για το
εκπαιδευτικό σύστημα. Δεν καθίστα δυνατή τη δημιουργία σχέσεων συνεργασίας και
εμπιστοσύνης μεταξύ των ειδικών, των εκπαιδευτικών, των γονέων  και των μαθητών[-ριών, αντίθετα υπονομεύει,
απαξιώνει και ακυρώνει το έργο όλων των εμπλεκομένων μερών στην εκπαιδευτική
διαδικασία.

Οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί εντός των σχολικών
μονάδων δύνανται να υποστηρίξουν:

• οικογένειες
  και παιδιά που αντιμετωπίζουν σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα
• μονογονεϊκές
  οικογένειες ή οικογένειες σε κρίση (μετά από διαζύγιο, θάνατο, αναδοχή κα)
• παιδιά
  ή γονείς με προβλήματα ψυχικής υγείας (κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές,
  συναισθηματικές δυσκολίες)
• παιδιά
  που υφίστανται γονεϊκή παραμέληση ή κακοποίηση
• παιδιά
  με μαθησιακές δυσκολίες ή/ και αναπηρίες
• παιδιά
  μετανάστες ή πρόσφυγες
• παιδιά
  εξαρτημένα από το διαδίκτυο ή από ουσίες.
• παιδιά
  που εμφανίζουν προβλήματα αποκλίνουσας συμπεριφοράς (επιθετικότητα, παραβατική
  συμπεριφορά κα)
• Παιδιά
  με ελλιπή ή ασταθή φοίτηση (πχ παιδιά Ρομά)

Ταυτόχρονα, θα σχεδιάζουν
και θα εφαρμόζουν προγράμματα μέσω των οποίων θα ενημερώνουν και θα ευαισθητοποιούν
τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές γύρω από σημαντικά
κοινωνικά  ζητήματα στοχεύοντας
περισσότερο στην πρόληψη ενώ και η παρέμβαση τους θα είναι ζωτικής σημασίας
στην σωστή διαχείριση καταστάσεων κρίσεων. Είναι επίσης σημαντικό να
δημιουργηθεί από μέρους τους και ένα δίκτυο συνεργασίας με υπηρεσίες και φορείς
της κοινότητας (ιατρικές-ψυχικές δημόσιες υπηρεσίες, κοινωνικές υπηρεσίες,
αρμόδιες δικαστικές αρχές κα) προς όφελος του
μαθητή, της οικογένειας και του σχολείου.

Οι παραπάνω
παρεμβάσεις θα απαλλάξουν τους εκπαιδευτικούς από το δύσκολο έργο της
διαχείρισης καταστάσεων που λόγω έλλειψης ειδικών γνώσεων αλλά και λόγω του
φόρτου της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν μπορούν να αναλάβουν. Ουσιαστικά η ύπαρξη μιας τέτοιας υπηρεσίας μέσα στο
σχολείο μπορεί να αποτελέσει το συνεκτικό κρίκο μεταξύ σχολείου, οικογένειας
και κοινότητας.

Στόχος της σύγχρονης
ελληνικής εκπαίδευσης, θα πρέπει να είναι η συνεργατική-  διεπιστημονική ενίσχυση του σχολείου με στόχο
την ενδυνάμωση των σχολικών μονάδων και την ανταπόκρισή τους στις νέες ανάγκες
που προκύπτουν καθημερινά. Ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινότητα και υπέρμαχο των δικαιωμάτων των παιδιών.