Τα όσα διαδραματίστηκαν το βράδυ του Σαββάτου 13 Μαρτίου 2021 στην Ξάνθη -με τη συγκέντρωση περίπου 1000 πολιτών κάθε ηλικίας που συμμετείχαν στο πάρτι που στήθηκε παραμονή του Καρναβαλιού- δεν θα μπορούσαν παρά να σχολιαστούν εκτενώς από όλες και όλους μας.

Το αν πραγματικά όλο αυτό ήταν μια σύμπτωση (όπως ισχυρίστηκε ο δήμαρχος Μανώλης Τσέπελης, ο οποίος -κατόπιν εορτής- είπε ως “ζητώ συγγνώμη αν έγινε κάτι λάθος”) και μια αυθόρμητη συγκέντρωση πολιτών υπό τους ήχους της μουσικής (όπως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισμού Ξάνθης Ηλίας Ασκαρίδης) ή αν η δημοτική αρχή ήταν αφελής και δεν πρόλαβε να αποτρέψει την όλη κατάσταση (όπως κατήγγειλε ο επικεφαλής της παράταξης “Ξάνθη για Όλους” Σάββας Μελισσόπουλος) δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία (στην καλύτερη των περιπτώσεων, όλη αυτή η συζήτηση είναι “να είχαμε να λέγαμε”)

Σημασία έχει πως όντως υπήρξε μεγάλη συγκέντρωση κόσμου, ο οποίος το βράδυ του Σαββάτου διασκέδασε υπό τους ήχους της μουσικής και υπό το φως των πυροτεχνημάτων.

Μέχρι και πριν από 2 χρόνια ουδείς θα μιλούσε αρνητικά για μια τέτοια συγκέντρωση – ίσα ίσα, όλοι θα μιλούσαν για μια ακόμα πετυχημένη καρναβαλική εκδήλωση. Όμως -είτε μας αρέσει είτε όχι- δυστυχώς φέτος τα πράγματα παραμένουν (ακόμα) πολύ ρευστά εξαιτίας του κορωνοϊού.

Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως, στην προσπάθειά της να δείξει πως κουράστηκε από όλη αυτή την ιστορία με τον κορωνοϊό, τις μάσκες, τα lockdowns και την έλλειψη κυβερνητικού σχεδιασμού, η κοινωνία (ή τουλάχιστον ένα σεβαστό κομμάτι της) μοιάζει να έχει επιστρέψει στον “ωχαδερφισμό”, στην κουτοπονηριά και στον “εξυπνακισμό” που μας διακατέχει σε μεγάλο βαθμό ως λαό.

Και όσο και αν δίνουμε δίκαιο στην κοινωνία για την κούρασή της (ιδίως όταν, ως Kavala Portal, έχουμε αναφερθεί δεκάδες φορές τόσο στην τεράστια οικονομική καταστροφή που έχει υποστεί η αγορά και η επιχειρηματικότητα τον τελευταίο χρόνο όσο και στην απίστευτη κυβερνητική ανοργανωσιά -ιδίως σε ζητήματα όπως αυτό της λειτουργίας των σχολείων, όπως και σε πολλά άλλα θέματα-) δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας σε τέτοια φαινόμενα αδιαφορίας απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα -όπως (φανταζόμαστε πως) είναι η υγεία.

Και δεν μιλάμε φυσικά για τις “αστείες” σε μέγεθος συγκεντρώσεις των 3, 4 ή και 8 ατόμων που εσχάτως κάποιοι βαφτίζουν “κορωνοπάρτι”. Μιλάμε για τη γενικότερη συμπεριφορά μιας κοινωνίας που μοιάζει να πιστεύει πως ο κορωνοϊός απασχολεί μόνο την Ελλάδα και όχι όλον τον υπόλοιπο πλανήτη.

Πολλοί συμπολίτες βγαίνουν καθημερινά στα social media (*) και λένε πως “σε άλλες χώρες τα μαγαζιά είναι ανοιχτά, ο κόσμος δεν κυκλοφορεί με μάσκες κλπ.”. Ναι, να το δεχτούμε αυτό. Αλλά ξεχνάνε κάτι: πως σε άλλες χώρες οι άνθρωποι έχουν μια στοιχειώδη νοοτροπία σεβασμού στο κράτος και στους νόμους.

Κάτι που (είτε μας αρέσει είτε όχι όταν το ακούμε) εδώ δεν ισχύει. Εδώ, σε αυτή τη μικρή γωνιά της Βαλκανικής Χερσονήσου, μάς αρέσει να επικαλούμαστε τους ξένους και τη νοοτροπία τους όταν μας συμφέρει αλλά όταν δεν μας συμφέρει θυμόμαστε πως είμαστε ένας “δύσκολος, ατίθασος, ανυπότακτος και υπερήφανος λαού” (όπως έλεγε και ο Νίκος Κούρκουλος, υποδυόμενος τον Αθανάσιο Πολυζωΐδη στην “Δίκη των Δικαστών”) και ψάχνουμε ακόμα και την παραμικρή δικαιολογία για να μην τηρήσουμε τους νόμους!

Το τι δικαιολογίες έχουμε διαβάσει και ακούσει όλο αυτό το διάστημα δεν περιγράφεται. Και δεν πρόκειται πάλι να τις αραδιάσουμε – τις έχουμε πει πάρα πολλές φορές, αλλά (κατά πως φαίνεται) “στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα”.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι το εξής:

Ναι, το κράτος τα έχει κάνει θάλασσα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη “μέθυσε” από την επιτυχία του πρώτου lockdown, δεν οργάνωσε σωστά σχεδόν τίποτα, ειδικά στα σχολεία, στα νοσοκομεία και στα μέσα μαζικής μεταφοράς (με εξαίρεση, ίσως, την όλη διαδικασία του εμβολιασμού – αν λάβουμε, μάλιστα, υπόψη και το τι γίνεται με την προμήθεια εμβολίων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση) και επαναπαύθηκε στους δειγματοληπτικούς ελέγχους, στην ατομική μας ευθύνη, στις μάσκες στα σχολεία και στην τηλεκπαίδευση, στα συνεχιζόμενα lockdowns, στην επιβολή προστίμων και -σε ορισμένες περιπτώσεις- στην αστυνομική βία.

Αυτό όμως δεν δικαιολογεί κανέναν από εμάς στο να τα κάνουμε και εμείς “θάλασσα” και όπως μας βολεύει. Κανέναν.

Δεν δικαιολογεί ούτε τις συγκεντρώσεις σε beach bars το περασμένο καλοκαίρι, ούτε τη συγκέντρωση για τη δίκη της “Χρυσής Αυγής”, ούτε τη συγκέντρωση για την λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, ούτε τη συγκέντρωση για το Πολυτεχνείο, ούτε τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για το Δημήτρη Κουφοντίνα, ούτε τις συγκεντρώσεις κατά της αστυνομικής βίας, ούτε και τις συγκεντρώσεις για τα καρναβάλια σε Ξάνθη και Πάτρα (Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν δικαιολογεί ούτε την Πάρνηθα και την ποδηλατάδα Μητσοτάκη ούτε την Ικαρία -και για αυτά έχουμε μιλήσει ανοιχτά ως Kavala Portal)

Και δεν δικαιολογεί κανέναν από εμάς και για έναν άλλο λόγο: Διότι με αυτήν ακριβώς τη συμπεριφορά -όχι μόνο του κράτους αλλά και τη δική μας- “κοροϊδεύουμε” την ίδια την αγορά και τους εκπροσώπους της, οι οποίοι (δικαίως) νιώθουν αγανακτισμένοι μετά από τόσους μήνες εγκλεισμού και οικονομικής καταστροφής -συνοδευόμενους, μάλιστα, από δεκάδες περιστατικά παραβίασης κάθε έννοιας μέτρων προστασίας, περιστατικά που σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν ατιμώρητα και χωρίς καμία συνέπεια (διότι πόσοι από αυτούς που έχουν συμμετάσχει σε συγκεντρώσεις όπως αυτές που περιγράψαμε προηγουμένως έχουν τιμωρηθεί; )

Υ.Γ.: Ναι, το έχουμε πει πολλές φορές πως όντως η κοινωνία έχει κουραστεί και πως οι συνέπειες στην υγεία μας (όχι μόνο στην ψυχολογική αλλά και στη σωματική μας) από το συνεχιζόμενο lockdown είναι μεγάλες και -εν πολλοίς- θα φανούν αργότερα. Όμως, επειδή από ένα σημείο και μετά η συζήτηση για “κούραση της κοινωνίας” (με τον κόσμο να κυκλοφορεί μια χαρά στους δρόμους) έχει αρχίσει και κουράζει, καλό είναι να θυμηθούμε την Άννα Φρανκ και να διαβάσουμε το ημερολόγιό της. Έτσι, για να καταλάβουμε τι πραγματικά σημαίνει “εγκλεισμός” (Υπενθυμίζουμε πως η Άννα Φρανκ έμεινε κρυμμένη σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ επί 2 ολόκληρα χρόνια -όταν ξεκίνησε ο εγκλεισμός ήταν 13 χρονών-, χωρίς να τολμάει καν να βγει έξω -με τον φόβο των Ναζί και των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης).

---

(*) Επί τη ευκαιρία: Τραγικό και ηλίθιο το επιχείρημα των χρηστών των social media περί “χούντας”, από τη στιγμή που στη χούντα δεν θα τολμούσαν καν να μιλήσουν και να εκφραστούν δημόσια, ενώ τώρα μπορούν ελεύθερα να πουν και να γράψουν τα πάντα.

Σε μια χούντα, π.χ., δεν θα κυκλοφορούσε καμία “Εφημερίδα Συντακτών” και κανένα “Documento”, δεν θα μπορούσε να μιλήσει καμία Έλενα Ακρίτα, δεν θα μπορούσε καν να γυρίσει το ντοκιμαντέρ “Παρόντες” ο Γιώργος Αυγερόπουλος.

Το ακριβώς αντίθετο: Χούντα είναι αυτό που επιβάλλουν, πολλές φορές, οι ίδιοι οι χρήστες των social media -όταν βλέπουν πως κάποιος δεν γράφει αυτά θα ήθελαν να διαβάσουν. Και το χειρότερο είναι πως αυτοί ακριβώς που επιβάλλουν τούτη τη Χούντα μέσω των social media διατείνονται πως το κάνουν στο όνομα της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου…

Και για μιλήσουμε και λίγο σοβαρά…Ναι, έρευνες που έχουν δημοσιοποιηθεί κατατάσσουν την Ελλάδα στην 24η θέση επί συνόλου 27 κρατών της Ε.Ε. σε θέματα αξιοπιστίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αυτό όμως που δεν τονίζεται είναι πως στις έρευνες αυτές δεν αναφέρεται ότι “τα ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι αναξιόπιστα” αλλά ότι “οι πολίτες πιστεύουν πως τα ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι αναξιόπιστα”. Αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει το “οι πολίτες πιστεύουν” (ειδικά με βάση τα όσα αναφέραμε προηγουμένως αλλά και με βάση τα όσα βλέπουμε καθημερινά στα sociela media) τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχίσουμε τη συζήτηση…

Ο Ιατρικός Σύλλογος Καβάλας επισημαίνει ότι η πανδημία μαίνεται και το Εθνικό Σύστημα Υγείας ανέτοιμο εδώ και δεκαετίες, βάλλεται από τον Κορωνοϊό που δυστυχώς τον δυνάμωσαν διάφορες αφελείς και ανθυγιεινές συμπεριφορές που θα πρέπει πάση θυσία να εκλείψουν.

Ο Ιατρικός Σύλλογος Καβάλας εκφράζει την αντίθεσή του σε κάθε μορφής συνάθροιση αυτή τη δύσκολη περίοδο που η πατρίδα μας είναι σε συνθήκες κατάστασης πολιορκίας από έναν υγειονομικό εχθρό που απειλεί θανάσιμα τη Δημόσια Υγεία.

Την προηγούμενη εβδομάδα σε έκτακτη τηλεδιάσκεψη ενημερώθηκαν όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου από ΕΓΕΣΥΚ, Διευθυντές Κέντρων Υγείας, και Διευθυντές Υπεύθυνων Τμημάτων για Covid-19.

Παραμένει αδήριτη η ανάγκη για:

-Άμεση ενδυνάμωση του Ιατρονοσηλευτικού προσωπικού(άμεση μονιμοποίηση Επικουρικού προσωπικού)

-Μόνιμες προσλήψεις Ιατρονοσηλευτών  με ταχύτατες διαδικασίες

-Εξασφάλιση επαρκούς υγειονομικού  προστατευτικού εξοπλισμού

-Διενέργεια αντιγονικών Rapid test σε όλους τους ασθενείς που κάνουν εισαγωγή στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας.

-Αναβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας για συνδρομή στην αναχαίτιση του Κορωνοϊού, τόσο με διενέργεια αντιγονικών Rapid test, όσο και με λήψη απλών ακτινογραφιών  θώρακα για διερεύνηση και παρακολούθηση επιβεβαιωμένων ασθενών με λοίμωξη Covid-19. -Πραγματοποίηση περισσότερων Rapid test στο γενικό πληθυσμό

Όλοι οι Επιστήμονες-μέλη του Ιατρικού Συλλόγου Καβάλας, Νοσοκομειακοί και Ιδιώτες Ιατροί είμαστε σε αγαστή συνεργασία για την αντιμετώπιση της έξαρσης της πανδημίας.

          Οι Νοσοκομειακοί Ιατροί μας, με αυταπάρνηση προσφέρουν τις υπηρεσίες τους φροντίζοντας  ο κάθε ασθενής να λαμβάνει άριστη περίθαλψη και οι Ιδιώτες Ιατροί διατηρώντας ανοιχτά τα ιατρεία τους συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της πανδημίας αλλά και στη διάγνωση και θεραπεία λοιπών ασθενειών.

Αρκετοί από τους Ιδιώτες Ιατρούς έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να υποστηρίξουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, κάτω από ένα σωστό νομοθετικό πλαίσιο που θα τους προσφέρει την ίδια ασφάλεια με τους Συναδέλφους τους Νοσοκομειακούς.

          Είναι χρέος όλων μας, πρώτιστα της Πολιτείας, να σεβαστούμε και να διαφυλάξουμε το ύψιστο κοινωνικό αγαθό την Υγεία.

Ο εορτασμός της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι ένα θέμα αρκετά περίπλοκο και ευαίσθητο. Ίσως ο όρος “αμφιλεγόμενη” να είναι λίγο “τραβηγμένος“, αλλά αν σκεφτεί κανείς πως ο εορτασμός της εξέγερσης προκαλεί κάθε χρόνο έντονες συζητήσεις και αντιπαλότητες μεταξύ όσων υποστηρίζουν τον αγώνα όσων αντιστάθηκαν στην χούντα των Απριλιανών και όσων είτε έχουν ιδεολογικές διαφορές με τους υποστηρικτές της εξέγερσης είτε απλά πιστεύουν πως “Πολυτεχνείο δεν υπήρξε ποτέ”, τότε δεν μπορεί παρά να δηλώσει πως ο όρος αυτός κάθε άλλο παρά υπερβολικός είναι.

Στόχος του παρόντος άρθρου δεν είναι να ασχοληθούμε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη σημασία της για την μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδος⁽¹⁾ αλλά με το πώς η επέτειος της εξέγερσης “συνδέεται” με το 2020 και τον κορωνοϊό!

Αφορμή στάθηκε η -κατά την ταπεινή μας άποψη- ανεκδιήγητη και αδικαιολόγητη απόφαση της Ελληνικής Αστυνομίας να απαγορεύσει όλες τις δημόσιες συναθροίσεις άνω των τεσσάρων ατόμων από την Κυριακή 15 ως και την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2020!

Όσο και αν κάποιοι προσπαθούν τώρα να δικαιολογήσουν την απόφαση αυτή, τονίζοντας πως έπρεπε να ληφθεί για την αποτροπή τυχόν συνωστισμών που θα μπορούσαν να “βοηθήσουν” την περαιτέρω μετάδοση του κορωνοϊού SARS-COV-2, η απλή λογική λέει πως η συγκεκριμένη απόφαση δεν θα έπρεπε καν να ληφθεί, από πολιτική αλλά και κοινωνική σκοπιά.

“Όλα τα είχε η Μαριωρή”…

Η ελληνική κοινωνία βιώνει ένα πρωτοφανές σοκ με τον 2ο, μέσα στο 2020, εγκλεισμό στα σπίτια (το γνωστό και lockdown). Για 2η φορά μέσα στο 2020 καλείται να παραμείνει στα σπίτια της, να στέλνει μηνύματα για να βγει από αυτά και -το κυριότερο- να βλέπει τις δουλειές της να κλείνουν, τα εισοδήματά της να μειώνονται ολοένα και περισσότερο και το άμεσο μέλλον της να φαντάζει ολοένα και πιο ζοφερό.

Και ναι, στο 1ο lockdown η κυβέρνηση είχε την απαραίτητη πίστωση χρόνου από την κοινωνία (με δεδομένο πως κανείς από εμάς δεν είχε ξαναβιώσει μια τέτοια κατάσταση – όχι μόνο σε επίπεδο Ελλάδος αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο). Ωστόσο πλέον τα πράγματα έχουν αλλάξει – και η κυβέρνηση δέχεται αρκετά σκληρή (και όχι άδικη, πολλές φορές) κριτική από την κοινωνία για τους χειρισμούς της και για το αν προετοιμάστηκε κατάλληλα για το 2ο lockdown (το οποίο όλοι προέβλεπαν και περίμεναν να έρθει – αν και όλοι απεύχονταν).

Και ναι, ας μην κοροϊδευόμαστε: ούτε εμείς τα κάναμε καλά, ούτε εμείς ήμασταν οι πλέον πειθαρχημένοι στα προληπτικά μέτρα. Και ας μη θέλουν κάποιοι να το παραδεχτούν (διαβάζω τις ανακοινώσεις της αντιπολίτευσης και τις τοποθετήσεις της Έλενας Ακρίτα και αναρωτιέμαι αν απευθύνονται στους Έλληνες ή στους Σουηδούς – είναι σαν να νομίζουν πως εμείς τα κάναμε όλα τέλεια, ενώ δεν είναι έτσι!). Ξεχνάει κανείς τους συνωστισμούς στα beach bars το καλοκαίρι; Ξεχνάει κανείς (εδώ στην Καβάλα τα βλέπαμε) τις συγκεντρώσεις στην παραλιακή λεωφόρο (και το κυνηγητό του λιμενικού που έκλεινε το λιμάνι μπροστά στο τελωνείο); Ξεχνάει κανείς την μεγάλη συγκέντρωση έξω από το Εφετείο Αθηνών για την απόφαση της δίκης της Χρυσής Αυγής; Ξεχνάει κανείς το προσκύνημα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη; Όλα αυτά δεν ξεχνιούνται – ας μην κοροϊδευόμαστε.

Αλλά και η ίδια η κυβέρνηση δεν έκανε πάρα πολλά πράγματα σωστά (και τώρα προσπαθεί, με πλάγιο τρόπο, να παραδεχτεί πως δεν τα έκανε):

– άνοιξε τα σύνορα και τον τουρισμό με μεγάλη προχειρότητα. Και ναι, ο τουρισμός έπρεπε να ανοίξει και να λειτουργήσει. Αλλά με σοβαρούς ελέγχους στις πύλες εισόδου – κάτι όμως που δεν έγινε ποτέ, ιδίως στα αεροδρόμια.
– λειτούργησε με εξίσου μεγάλη προχειρότητα στο θέμα της προετοιμασίας των σχολείων. Και ναι, πολλά από αυτά που ζητάει η αντιπολίτευση είναι υπερβολικά (όπως π.χ. η μείωση του μέσου όρου των μαθητών ανά τάξη σε 15 μέσα σε 3-4 μήνες, όταν οι ίδιοι τους ως κυβέρνηση ισχυρίζονται πως μείωσαν τον μέσο όρο από 25 σε 22 μέσα σε 3 χρόνια!), ωστόσο διαπιστώσαμε πως σε πάρα πολλά άλλα πράγματα η κυβέρνηση δεν έκανε σχεδόν τίποτα (π.χ. δεν έγινε καμία αναβάθμιση του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου ώστε να αντέξει όλο την ταυτόχρονη είσοδο χιλιάδων μαθητών την τηλεκπαίδευση, ούτε καν κάποια δοκιμή του όλου συστήματος σε πλήρη κλίμακα -κάτι που, σε συνδυασμό με την κατάρρευση των servers της Cisco, οδήγησε στο μπάχαλο της πρώτης ημέρας. Και φυσικά δεν ξεχνάμε την ιστορία με τις μάσκες)
– δεν βοήθησε με κανένα ουσιαστικό τρόπο στην ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς
– ελέγχεται πολύ σοβαρά για το αν και κατά πόσο ενίσχυσε το Εθνικό Σύστημα Υγείας

Με αυτά και με αυτά φτάσαμε στο νέο αυτό lockdown, με τους αριθμούς των εντοπισθέντων φορέων του κορωνοϊού SARS-COV-2, των κρουσμάτων της COVID-19 και των θανάτων να αυξάνονται και με τα νεύρα της ελληνικής κοινωνίας να είναι “τεντωμένα”.

Και σε μια τέτοια περίπτωση απλά δεν προχωράς σε μια τέτοια κίνηση.

Είναι σαν να βλέπεις μπροστά σου τοίχο και εσύ, αντί να προσπαθήσεις να σκάψεις το έδαφος από κάτω του για να καταρρεύσει, να τρέχεις κατά πάνω του με το κεφάλι σου – ελπίζοντας πως θα πέσει!

Είναι σαν να έχεις κάνει “γκάφα” ως άντρας (π.χ. έχεις ξεχάσει την επέτειο γάμου ή τα γενέθλια της γυναίκας σου), να βλέπεις τη γυναίκα σου θυμωμένη και, αντί να παραδεχτείς πως έκανες γκάφα, να ζητάς και τα ρέστα!

Με απλά λόγια…“όλα τα είχε η Μαριωρή”

Άλλο που δεν ήθελαν…

Εδώ και πολλά χρόνια η επέτειος του Πολυτεχνείου θεωρείται μια γιορτή που τιμάται περισσότερο από τις δυνάμεις της Αριστεράς. Πέραν του ότι στην αξιωματική αντιπολίτευση βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλ. ένα από τα κόμματα της Αριστεράς (που, εκτός του ότι ήταν στην εξουσία πριν τη σημερινή κυβέρνηση, δεν χάνει την παραμικρή ευκαιρία για να ασκήσει την δική του κριτική στην κυβέρνηση -ασχέτως αν ακόμα και τα ίδια τα μέλη του, συχνά, δείχνουν να μην πιστεύουν πως αυτά που προτείνουν θα μπορούσαν να τα πραγματοποιήσουν αν κυβερνούσαν τον τόπο), είναι ευρέως γνωστό πως οποιαδήποτε ενέργεια έχει έστω και την παραμικρή υποψία πως θίγει τα όποια κεκτημένα έχει η Αριστερά αντιμετωπίζεται με αρκετή σφοδρότητα από τους υποστηρικτές της.

Το έχουμε δει σε πάρα πολλές εκφάνσεις της καθημερινότητάς μας -ακόμα και στις πιο “περίεργες”, όπως την ανεξέλεγκτη αφισοκόλληση και τη διανομή φυλλαδίων με πολιτικό περιεχόμενο έξω από σχολεία-, συνεπώς (ειδικά μετά και τη δίκη της Χρυσής Αυγής) ήταν κάτι παραπάνω από δεδομένο πως θα διεξάγονταν εκδηλώσεις για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Αυτό θα έπρεπε να το περιμένουν στην κυβέρνηση. Και –κατά την ταπεινή μας άποψη– θα έπρεπε να κατανοήσουν στην κυβέρνηση πως, πέραν των μέτρων για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού, θα έπρεπε να υπάρχουν και οι απαραίτητες “βαλβίδες” εκτόνωσης των πολιτών (με την τήρηση, φυσικά, των προβλεπόμενων μέτρων ασφαλείας).

Όμως στην κυβέρνηση προτίμησαν “να χτυπήσουν με τη γροθιά τους το μαχαίρι” και να προχωρήσουν σε απαγόρευση των συναθροίσεων άνω των 4 ατόμων. Αν και η πρωτοβουλία αυτή έχει βάση όσον αφορά την υγειονομική προστασία των πολιτών, στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία -με τους πολίτες κλεισμένους στα σπίτια τους, κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει ως λαός- αλλά και με το ύφος που έχει αποκτήσει η γιορτή του Πολυτεχνείου (ο αγώνας εναντίον του φασισμού και της Χούντας)- μια τέτοια απόφαση δεν θα μπορούσε παρά να αποτελέσει “βούτυρο στο ψωμί” της Αριστεράς!

Ήδη τα συνθήματα περί “νέας Χούντας” από πλευράς της Αριστεράς έχουν ακουστεί ιδιαίτερα έντονα, ενώ είχαμε και την παρέμβαση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων που -προσπαθώντας να προκαταβάλλει την όποια απόφαση του ΣτΕ- χαρακτήρισε την απόφαση για απαγόρευση των συναθροίσεων αντισυνταγματική ⁽²⁾ (τελικά το απόγευμα της Δευτέρας το ΣτΕ έκρινε ως συνταγματική την απαγόρευση των συναθροίσεων).

Και το ερώτημα είναι: Ήταν ανάγκη τώρα, στην παρούσα συγκυρία, να ληφθεί μια τέτοια απόφαση από την κυβέρνηση; Κατά την ταπεινή μας άποψη (προσωπική μας άποψη – ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει) όχι…

---

(1) Κατά την ταπεινή μας άποψη, η πλέον χειρότερη συνέπεια της Χούντας ήταν η “προετοιμασία” του εδάφους για τον “Αττίλα” (πέραν, φυσικά, της κατάπνιξης των δημοκρατικών ελευθεριών, των οικονομικών σκανδάλων που -επί της ουσίας- ποτέ δεν έγιναν αντικείμενο δικαστικών ερευνών, και της διαιώνισης του μετεμφυλιακού ιδεολογικού μίσους). Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

(2) Το άρθρο 11 του Συντάγματος αναφέρει τα εξής:

1. Oι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.
2. Mόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Oι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει.

Την απαγόρευση των υπαίθριων συναθροίσεων σε όλη την επικράτεια, στις οποίες συμμετέχουν τέσσερα ή περισσότερα άτομα, αποφάσισε ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας.

Όπως τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση, η συγκεκριμένη απόφαση, που έχει ισχύ από τις 6 το πρωί της Κυριακής έως τις 9 το βράδυ της Τετάρτης, πάρθηκε λόγω των επιτακτικών αναγκών αντιμετώπισης σοβαρού κινδύνου δημόσιας υγείας και στο πλαίσιο των έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της διασποράς του κορωνοϊού COVID -19.

Για τους παραβάτες, υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής άλλων κυρώσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία, προβλέπονται οι ακόλουθες κυρώσεις:

• διοικητικό πρόστιμο (5.000) ευρώ στα νομικά πρόσωπα και (3.000) ευρώ στα φυσικά πρόσωπα, που διοργανώνουν δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και
• διοικητικό πρόστιμο (300) ευρώ στα πρόσωπα που παραβιάζουν την απαγόρευση συμμετέχοντας σε δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις.

Υπενθυμίζεται πως ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είχε ανακοινώσει πως η πορεία για το Πολυτεχνείο δεν θα γίνει, όπως δεν έγινε παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου και για την 25η Μαρτίου, αλλά και όπως δεν γιορτάστηκε το Πάσχα.

Σημειώνεται πως τις τελευταίες ημέρες η ΕΛ.ΑΣ. πραγματοποιεί εφόδους στο Πολυτεχνείο, στην Πολυτεχνειούπολη και αλλού, προκειμένου να εντοπίσει άτομα που παραβιάζουν τα περιοριστικά μέτρα και προετοιμάζονται να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ