Όταν αναφερόμαστε στην ιστορία της Στέγης Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών μιλάμε για μία πορεία ετών κατά τη διάρκεια της οποίας η προσφορά της στην πολιτιστική ζωή του τόπου ήταν σημαντική, μοναδική θα λέγαμε. Σε αυτή την πορεία αυτό που ξεχώρισε για μεγάλες χρονικές περιόδους ήταν η προοδευτική κατεύθυνση του παραγόμενου καλλιτεχνικού έργου, η προσπάθεια να αποτελέσει «φάρο» πολιτισμού και σημείο αναφοράς για τη νεολαία της πόλης, πραγματική διέξοδο για την ερασιτεχνική καλλιτεχνική δημιουργία. Μια συλλογική προσπάθεια να καλλιεργηθούν αξίες και ιδανικά που μόνο η γνήσια λαϊκή καλλιτεχνική δημιουργία μπορεί να αφήσει ως αποτύπωμα σε αντίθεση με την κυρίαρχη (δυστυχώς) λογική της εμπορευματοποίησης.

Σίγουρα δεν είναι δυνατό να απαριθμήσουμε την πληθώρα των δράσεων και παρεμβάσεων σε αυτή μας την τοποθέτηση για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με το χώρο όπου στεγάζεται ο ιστορικός πολιτιστικός Σύλλογος.

Θεωρούμε όμως σκόπιμο να αναφέρουμε ότι η πλούσια δράση του Συνδέσμου έγινε από την προσφορά των συμπολιτών μας και την αγάπη τους για τις τέχνες και τα γράμματα, για τον πολιτισμό γενικότερα, χωρίς την ουσιαστική συνδρομή και βοήθεια από το κράτος και τους φορείς του.

Άλλωστε κάτι ανάλογο συνέβαινε και συμβαίνει μέχρι σήμερα. Έτσι ο πολιτισμός, ο αθλητισμός, η ερασιτεχνική δημιουργία γενικότερα δεν στηρίζονται αλλά αφήνονται βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Για του λόγου το αληθές, αρκεί κάποιος να δει τον φετινό κρατικό προϋπολογισμό, όπου ο πολιτισμός αντιμετωπίζεται ως “κανονικό αποπαίδι”, καθότι το κονδύλι που διατίθεται είναι μόλις 0,5%. Συνεχίζεται η λογική όλων των κυβερνήσεων και της σημερινής, ότι ο πολιτισμός αποτελεί περιττή πολυτέλεια και πεταμένα λεφτά για το κράτος.

Θεωρούμε ότι η συζήτηση που εξελίσσεται σχετικά με τη μετεγκατάσταση της “ΣΤΕΓΗΣ” σε άλλο χώρο, γιατί στο χώρο που τώρα στεγάζεται η “ΣΤΕΓΗ” η Μητρόπολη θέλει να δημιουργήσει “εκκλησιαστικό μουσείο” δεν αφορά μόνο το σημερινό Δ.Σ. του Συνδέσμου, τον πρώην και νυν Μητροπολίτη, τον πάλαι ποτέ Σύλλογο καπνεμπόρων, τα σχέδια για αξιοποίηση του χώρου με διαφορετικό τρόπο, αλλά το σύνολο της καβαλιώτικης κοινωνίας.

Κατανοούμε τη θεμιτή επιθυμία της Μητρόπολης να δημιουργήσει “εκκλησιαστικό μουσείο”. Πως όμως είναι δυνατό να γίνει αυτό, δηλαδή ένας χώρος πολιτισμού, με υλικά από τα χαλάσματα του παλαιότερου πολιτιστικού κύτταρου της πόλης;

Σίγουρα θεωρούμε ότι η απόφαση της Μητρόπολης πάρθηκε χωρίς να συνυπολογίσει τις αρνητικές εντυπώσεις που θα δημιουργηθούν, από μία τέτοια εξέλιξη, τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και στο πανελλήνιο, καθότι η στέγη σε όλη πορεία της απέκτησε πανελλαδική εμβέλεια. Σίγουρα πολλά από τα μεγάλα ονόματα καλλιτεχνών, ποιητών, ζωγράφων, μουσικών κτλ δεν βρίσκονται στη ζωή για να ορθώσουν το ανάστημα σε αυτό που πάει να γίνει στη “ΣΤΕΓΗ”. Σίγουρα όμως υπάρχουν στο πανελλήνιο και πολλοί νεότεροι που ξέρουν την ιστορία της “ΣΤΕΓΗΣ” και θα αντιδράσουν. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ξαναγίνει η πόλη μας αντικείμενο συζήτησης για ένα τέτοιο θέμα. Και για αυτό θεωρούμε πως η Μητρόπολη πρέπει να αναθεωρήσει την απόφασή της.

Παράλληλα ο Δήμος Καβάλας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Να μπει μπροστά, διεκδικώντας τα απαραίτητα κονδύλια από το κράτος και να ανακαινίσει το χώρο, αφού πρώτα έρθει σε συνεννόηση με τη Μητρόπολη, ώστε αυτή να αλλάξει τα σχέδια της για το “εκκλησιαστικό μουσείο”, για το οποίο έχει τη δυνατότητα διαφορετικής χωροθέτησης. Παράλληλα ο Δήμος να σταθεί αρωγός για το σύνολο της ερασιτεχνικής δημιουργίας σε όλους τους τομείς στην πόλη μας, διεκδικώντας ανάλογα κονδύλια από το κράτος, ώστε να μη φορτώνονται στις πλάτες των συμπολιτών μας.

Μεγάλη ευθύνη αναλαμβάνουν κυρίως οι δημοτικοί σύμβουλοι της διοίκησης, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της Οικονομικής Επιτροπής, οι οποίοι καλούνται την Τρίτη (12/04/2022), προκειμένου να αποφασίσουν για το μέλλον της λαϊκής παραλίας Καλαμίτσας.

Το θέμα εισάγεται στην Οικονομική Επιτροπή και όχι στο Δημοτικό Συμβούλιο, με απόφαση του Δημάρχου, που στηρίζεται στο νόμο της ΝΔ για την περιβόητη «κυβερνησιμότητα» των Δήμων, παρόλο που κρίθηκε αντισυνταγματικός από το ΣτΕ (εκκρεμεί εκδίκαση στην Ολομέλεια). Οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης θα νομιμοποιήσουν με την συμμετοχή τους στη συνεδρίαση την παρανομία;

Η τελική πρόταση αποτελεί ταφόπλακα στη λειτουργία της παραλίας όπως για χρόνια υπήρχε παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπιζε με ευθύνη όλων των δημοτικών αρχών. Επί της ουσίας η από κοινού διαχείριση και εκμετάλλευσή της, με απαίτηση μίνιμουμ εσόδων για τα δύο μέρη (Δήμος και ΕΤΑΔ) σημαίνει είτε παράδοση σε ιδιώτη είτε απευθείας εμπορευματοποιημένη λειτουργία. Κι άλλο χαράτσι δηλαδή! Χαράτσι για το αυτονόητο δικαίωμα του λαού στην πρόσβαση σε οργανωμένη παραλία δωρεάν, με σύγχρονες υποδομές.

Αργά ή γρήγορα ο λαός και η νεολαία που για δεκαετίες είχε πρόσβαση σε μια δημοτική παραλία χωρίς πληρωμή, από τις λίγες εναπομείνασες σε τέτοιο καθεστώς και ενταγμένη στον ιστό της πόλης, θα αντιμετωπίσουν απαγορευτικά «εισιτήρια», πανάκριβες «υπηρεσίες» από ιδιώτες που θα καταβάλουν κι αυτοί με τη σειρά τους υπέρογκα μισθώματα.

Για την αρνητική εξέλιξη έχουν ευθύνη όλες οι προηγούμενες και η σημερινή δημοτικές αρχές που δεν διεκδίκησαν από την εκάστοτε κυβέρνηση την παραχώρηση της παραλίας στο Δήμο με τα αντίστοιχα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό για τα απαραίτητα έργα. Ιδιαίτερη ευθύνη έχει η σημερινή διοίκηση που μπήκε στο «παζάρι» με την ΕΤΑΔ γνωρίζοντας εκ των προτέρων τις απαντήσεις (αφού είναι δεδομένο το αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο).

Υπάρχει και σήμερα άλλος δρόμος. Αυτό υποστηρίζει η Λαϊκή Συσπείρωση, αυτό διεκδικούν και οι Καβαλιώτες. Ο δρόμος της σύγκρουσης με αυτήν την πολιτική που όλα τα θυσιάζει στο βωμό της «επιχειρηματικότητας», της «ανταποδοτικότητας», όλα τα βάζει στο ζύγι του «κόστους – οφέλους». Ο λαός τα Καβάλας πληρώνει ήδη πανάκριβα αυτήν την πολιτική: με χαράτσια, δημοτικά τέλη, πρόστιμα, «ελεγχόμενη στάθμευση», υπηρεσίες καθαριότητας, πανάκριβο νερό κ.α.. Δεν σηκώνει άλλα βάρη!

Η δημοτική αρχή και οι υπόλοιπες παρατάξεις που συμφωνούν με αυτό το μοντέλο ακόμα και στον τομέα της ποιότητας ζωής για χιλιάδες Καβαλιώτες που βρίσκουν στην ακτή της Καλαμίτσας ένα «αποκούμπι» αναψυχής, αφού δεν μπορούν να απολαύσουν στοιχειωδώς λίγες μέρες διακοπών, φέρουν τεράστια ευθύνη. Θα βρουν απέναντί τους το οργανωμένο κίνημα, σωματεία και μαζικούς φορείς σε όποια αρνητική εξέλιξη. Για να παραμείνει η Καλαμίτσα λαϊκή πλαζ με αναβαθμισμένες υποδομές και υπηρεσίες.

Συνάδελφοι, μέλη της Οικονομικής Επιτροπής, αναλαμβάνετε ιστορικές ευθύνες για την Καλαμίτσα. Μη πάρετε στις πλάτες σας την άκρως αρνητική εξέλιξη για το λαό της Καβάλας, υιοθετώντας ουσιαστικά την οριστική  εξαφάνιση των ελάχιστων επιλογών αναψυχής που έχουν οι λαϊκές οικογένειες της πόλης μας. Το θέμα πρέπει να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο με μία και μοναδική απόφαση:

• άρνηση στην πρόταση της ΕΤΑΔ, απόρριψη και όλων των αντιπροτάσεων που κατέθεσε η δημοτική αρχή ερήμην του λαού της Καβάλας και του Δημοτικού Συμβουλίου.
• Αγωνιστική διεκδίκηση μαζί με το λαό της Καβάλας της παραχώρησης της Καλαμίτσας στο Δήμο με δέσμευση για δωρεάν πρόσβαση σε αυτήν.
• Διεκδίκηση ανάπλασης της περιοχής με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η διοίκηση του Δήμου, σε συνέχεια της προηγούμενης, διαπραγματεύεται με την ΕΤΑΔ, την “ΑΞΙΟΙΠΟΊΗΣΗ” της πλαζ της Καλαμίτσας. Διαπραγμάτευση με την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.), τον μεγάλο “κτηματομεσίτη” (τέκνο γνήσιο των μνημονίων) της περιουσίας του Ελληνικού λαού (σε αυτόν “ανήκει” η παραλία της Καλαμίτσας, αλλά και πολλά άλλα φιλέτα του δήμου, περιουσία του Καβαλιώτικου λαού).

Από τις τελευταίες εξελίξεις, φαίνεται ότι βρισκόμαστε πολύ κοντά στην ολοκλήρωση του εγκλήματος, με θύμα την Καλαμίτσα, τους Καβαλιώτες δηλαδή.

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η ΕΤΑΔ δεν πρόκειται να προχωρήσει σε καμία παραχώρηση  της πλαζ προς τον δήμο, αλλά στην πραγματικότητα θα την εκμισθώσει και μάλιστα με πολύ ακριβό αντίτιμο (κατανομή εσόδων μεταξύ Δήμου και ΕΤΑΔ 50%-50%, με ελάχιστο ετήσιο έσοδο της ΕΤΑΔ τα 80.000 €).

Οι διαπραγματεύσεις που κάνει η διοίκηση του Δήμου, σε ευθεία γραμμή και με τις άλλες παρατάξεις, άσχετα από τις προσχηματικές διαφωνίες για “τα μάτια του κόσμου”, με την ΕΤΑΔ, και οι οποίες αφορούν το ύψους του αντιτίμου και των όρων “παραχώρησης”, τίποτε το θετικό δεν προμηνύουν για την τύχη της Καλαμίτσας.

Επιβεβαιώνεται πλέον με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο αυτό που λέγαμε από την αρχή της συζήτησης για την “αξιοποίηση” της Καλαμίτσας (ανακοίνωσή μας 20-06-2019) …. “οι χειρισμοί των υποθέσεων με την ΕΤΑΔ και το ΤΑΙΠΕΔ, με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ συνολικά, από τη σημερινή διοίκηση του δήμου, αλλά και οι κινήσεις που κάνει ο νεοεκλεγείς δήμαρχος οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στο χιλιοπαιγμένο έργο της απαξίωσης, της εγκατάλειψης και της υποβάθμισης, ώστε να έρθει ως “σωτήρας” ο ιδιώτης επενδυτής, να πάρει τζάμπα την ακτή και να τον χρυσοπληρώνουν οι Καβαλιώτες….”.

Η μοναδική συζήτηση που σήμερα πρέπει να γίνει είναι: 1. να παραχωρηθεί δωρεάν η Καλαμίτσα στο Δήμο προκειμένου να καλυφθούν οι ελάχιστες επιλογές αναψυχής που έχουν οι λαϊκές οικογένειες της πόλης 2. να καλυφθούν τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησής της από κεντρικούς πόρους, ώστε να μην επιβαρυνθεί ο δήμος και ο λαός της πόλης.  Η παραχώρηση της Καλαμίτσας και των εγκαταστάσεων της προς το  δήμο Καβάλας, να γίνει με την προϋπόθεση ότι ο Δήμος δεν θα τις εκμισθώσει αυτός με τη σειρά του, αλλά θα τις αξιοποιήσει προς όφελος των δημοτών χωρίς τη συμμετοχή ιδιωτών μέσω ΣΔΙΤ ή οποιασδήποτε άλλης μορφής συμμετοχή ιδιωτών.

Μόνο έτσι τα παιδιά, η νεολαία, οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές οικογένειες της πόλης θα απολαμβάνουν δωρεάν το δικαίωμα στην αναψυχή.

Ως «Λαϊκή Συσπείρωση» δηλώνουμε ότι όσες δυνάμεις διαθέτουμε μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο θα τις διαθέσουμε προκειμένου να οργανωθεί και να συντονιστεί η διεκδίκηση της δωρεάν παραχώρησης συνολικά της Καλαμίτσας στον δήμο και της χρήσης της δωρεάν από τον λαό.

Καλούμε το λαό της Καβάλας μέσα από τα εργατικά σωματεία του, άλλους μαζικούς φορείς σε επαγρύπνηση, για την αποτροπή της παραχώρησης της Καλαμίτσας και των υπόλοιπων φιλέτων που βρίσκονται στην κατοχή της ΕΤΑΔ, σε επιχειρηματικά συμφέροντα είτε δια του Δήμου είτε απ΄ ευθείας από αυτήν. Τη διεκδίκηση ανάπλασης της περιοχής με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.Ως «Λαϊκή Συσπείρωση» επαναλαμβάνουμε τη θέση μας πως οι ελεύθεροι χώροι, οι παραλίες, οι χώροι πρασίνου, τα πρώην στρατόπεδα, αποτελούν λαϊκή περιουσία και πρέπει να γίνουν αποκλειστικά περιβαλλοντικοί – οικολογικοί χώροι πρασίνου και αναψυχής, ελεύθεροι για όλο τον λαό, χωρίς καμία εμπορευματοποίηση των χρήσεών τους.

Οι πρόσφατες αυξήσεις σε μία σειρά προϊόντα και αγαθά θεωρούμε βάσιμα ότι θα έχουν σημαντικές συνέπειες στη λειτουργία του Δήμου μας, αφού θα επιδράσουν τόσο σε προμήθειες όσο και σε έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη ή είναι σε διαδικασία έναρξης.

Θεωρούμε πως το ζήτημα των ανατιμήσεων θα βάλει σε δοκιμασία τον προϋπολογισμό του δήμου, καθώς και τη δυνατότητα πραγματοποίησης έργων και την καθημερινή λειτουργία μιας μεγάλης μερίδας των Υπηρεσιών του δήμου.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τους παρακάτω τομείς που λόγο των υπέρογκων αυξήσεων, θα επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό, συνολικά τη δράση του δήμου:

Ηλεκτρικό ρεύμα: Οι αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ θα οδηγήσουν σε αδιέξοδα. Απαιτείται: – η ένταξη του Δήμου, των Νομικών Προσώπων του και της ΔΕΥΑΚ στην τιμολόγηση των “μεγάλων καταναλωτών” και όχι των οικιακών, – η κατάργηση του ΦΠΑ στο δημοτικό φωτισμό, στα σχολεία, στις κοινωνικές δομές.

Καύσιμα: Οι αυξήσεις στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης θα οδηγήσουν σε τεράστια αύξηση των εξόδων για τη θέρμανση των σχολείων, των παιδικών σταθμών, των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης, καθώς και για την κίνηση των οχημάτων του Δήμου. Απαιτείται νομοθετική παρέμβαση για την κατάργηση των ειδικών φόρων στα καύσιμα και το πετρέλαιο θέρμανσης, προκειμένου να ανταποκριθεί ο δήμος στις αυξανόμενες ανάγκες των Υπηρεσιών του.

Προμήθειες: Οι ανατιμήσεις σε είδη πλατιάς και καθημερινής κατανάλωσης, σε πρώτες ύλες για τη σίτιση στους παιδικούς σταθμούς, για τα συσσίτια, για την τράπεζα τροφίμων, θα οδηγήσουν σε εξάντληση των σχετικών πόρων του Δήμου, νωρίτερα από ό,τι ήταν υπολογισμένο.

Οικοδομικά υλικά: Αντίστοιχα θέματα προκύπτουν στις προμήθειες οικοδομικών υλικών, σε ξυλεία, άσφαλτο, σίδερο κλπ., που αξιοποιούνται από τις δημοτικές υπηρεσίες για τη συντήρηση των κτιρίων, των δρόμων και των κοινόχρηστων χώρων.

Έργα – ανάδοχοι: Η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών, θα έχει επίδραση και στα έργα που είναι είτε σε εξέλιξη, είτε σε φάση έναρξης και προκύπτει ο κίνδυνος μη ολοκλήρωσης σημαντικών έργων και παρεμβάσεων στην πόλη μας.

Οι παραπάνω τομείς, που ενδεικτικά αναφέρονται, καταδεικνύουν το τεράστιο κόστος που θα κληθεί να πληρώσει, λόγω των ανατιμήσεων, τόσο ο Δήμος μας, όσο και άλλοι Δήμοι.

Η κατάσταση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο το αίτημα για σημαντική ενίσχυση των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων που λαμβάνουν οι Δήμοι, οι οποίοι έχουν γνωρίσει μεγάλη μείωση τα προηγούμενα χρόνια, που συνδυάζεται με αύξηση των αρμοδιοτήτων που περνούν σε αυτούς.

Ο κίνδυνος να οδηγηθεί ο Δήμος μας, συνολικά οι Δήμοι, σε οικονομική “ασφυξία” είναι πλέον ορατός και οι συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο, ιδιαίτερα κατά την περίοδο που διανύουμε, θα είναι μεγάλες. Κατόπιν των παραπάνω ΡΩΤΑΜΕ τη διοίκηση σε τι ενέργειες θα προχωρήσει για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης.

Οι 16χρονοι μαθητές, που τους χαρακτηρίζουν «καταληψίες που δεν ξέρουν πού πάνε τα τέσσερα», οι 18χρονοι φοιτητές που – όπως λένε- «κάνουν την επανάστασή τους μέχρι να συμβιβαστούν» και οι 20χρονοι εργαζόμενοι που «πρέπει να κοιτάζουν, μόνο, πώς θα είναι καλύτεροι στη δουλειά τους», καλούνται να συμμετέχουν στα κοινά με τα Δημοτικά Συμβούλια Νεολαίας!

Αυτοί που δεν μπορούν να κρίνουν, κατά τα λεγόμενα όλων των κομμάτων εξουσίας, εάν είναι προς το συμφέρον τους η Δημόσια Δωρεάν Παιδεία και η σταθερή δουλειά, με τα Δημοτικά Συμβούλια Νεολαίας παίρνουν «ενεργό συμμετοχή στην τοπική κοινωνία, τη διαμόρφωση της τοπικής στρατηγικής στον τομέα της νεολαίας και την ανάδειξη ζητημάτων που απασχολούν τους νέους και τις νέες σε συνδυασμό με την ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας με αντίστοιχα Συμβούλια Νέων σε Εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο», όπως αναφέρεται στην εισήγηση για τον Κανονισμό Λειτουργίας Δημοτικού Συμβουλίου Νεολαίας.

Τα Δημοτικά Συμβούλια Νεολαίας δεν είναι «καινούριο φρούτο». Ξεκίνησαν από το ΠΑΣΟΚ, συνεχίστηκαν από τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά οι ίδιοι οι νέοι τα έχουν απορρίψει. Έρχονται και επανέρχονται χρόνια τώρα γιατί μέσα από αυτά θέλουν να εφαρμόζεται αυτό που λέει η «Λευκή Βίβλος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θέλει η συμμετοχή των νέων να διέπεται από τις «ευγενείς» αξίες της ανάπτυξης της «επιχειρηματικότητας», της «ανταγωνιστικότητας» και γενικότερα τις «αρχές» της ελεύθερης αγοράς.

Η άρχουσα τάξη δε θέλει τη συμμετοχή των νέων στα κοινά, αυτό που στην πραγματικότητα επιχειρεί είναι η χειραγώγηση των νέων μέσα από τέτοια σχήματα, όπως τα Συμβούλια Νεολαίας. Η ίδια η λειτουργία, οι κανόνες και «αρμοδιότητες» των Δημοτικών Συμβούλιων Νεολαίας αποδεικνύουν πως είναι οχήματα εγκλωβισμού της νεολαίας. Μακριά από οποιαδήποτε συλλογική διεκδίκηση, πάλη για τα αυτονόητα δικαιώματά της και αγώνα και – κυρίως – μακριά απ’ τις αιτίες που δημιουργούν τα πραγματικά της προβλήματα.

Τα Δημοτικά Συμβούλια Νεολαίας έχουν μία…ελαστική λειτουργία. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι, απλά, διακοσμητικά, ενώ σε άλλες θα άγονται και θα φέρονται σύμφωνα με το τι εξυπηρετεί την κυρίαρχη πολιτική. Για παράδειγμα, μπορεί να βαφτίζονται οι αποφάσεις τους και «γνώμη της νεολαίας», που συμφωνεί με τις αντιδραστικές αλλαγές στην Παιδεία ή στο Ασφαλιστικό.

Η φωνή των νέων ακούστηκε στην Καβάλα όταν στα μαθητικά συλλαλητήρια οι μαθητές ζητούσαν λιγότερους μαθητές στην αίθουσα και περισσότερες καθαρίστριες στα σχολεία, όταν η διοίκηση του δήμου τις μείωνε. Ακούστηκε η φωνή των φοιτητών στο ΔΙΠΑΕ, όταν ζητούσαν να γίνουν μαθήματα δια ζώσης, αλλά η διοίκηση δεν άρθρωσε λέξη, ευθυγραμμίστηκε με την κυβερνητική πολιτική που ήθελε και θέλει τα πανεπιστήμια κλειστά για να περνά τις αντιδραστικές αλλαγές στα ΑΕΙ. 

Οι νέοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από την καλοστημένη επιχείρηση των συμβουλίων νεολαίας. Αντίθετα, επιβάλλεται να δραστηριοποιηθούν και να αγωνιστούν μέσα από τα Μαθητικά Συμβούλια, τα Συντονιστικά των Μαθητών, τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τις Επιτροπές Νέων σε πολλά εργατικά σωματεία, στα συνδικάτα. Μέσα από αυτά τα όργανα μπορεί ο αγώνας τους να έχει αποτέλεσμα, να αφορά τα πραγματικά τους προβλήματα και να στοχεύει στις αιτίες και τους ενόχους. Κι ας τρέχουν οι ένοχοι να προτείνουν «θεσμούς» που θα εξυπηρετούν τα σχέδιά τους…

Σχόλιο γράφοντος: Δηλαδή, με απλά λόγια, ο κ. Ποτόλιας καλεί τους νέους να μη χειραγωγηθούν από τους “θεσμούς” της άρχουσας τάξης αλλά από τους “θεσμούς” στους οποίους μπορεί να “βάλει χέρι” το ΚΚΕ, τα συνδικαλιστικά σωματεία και η “Λαϊκή Συσπείρωση”!!!

Με απλά λόγια, “αντί να τους χειραγωγούν εκείνοι, να τους χειραγωγούμε εμείς”!

Λυπούμαστε πολύ, αλλά αν θέλουμε πραγματικά ανεξάρτητους και δραστήριους τους νέους θα πρέπει να τους αφήνουμε να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και να τους στηρίζουμε (είτε στα σωστά είτε στα λάθος). Η λογική του να τους “υποχρεώνουμε” να ακολουθήσουν “το δικό μας καλούπι” αντί για το “καλούπι του άλλου” (που ζητάει ο κ. Ποτόλιας) μόνο φιλολαϊκή δεν είναι -ίσα ίσα, στα αυτιά μας ακούγεται ως “τέρμα αντιλαϊκή”…

Πολύ «δάκρυ» έπεσε πάλι για τους μικροεπαγγελματίες της πόλης, στη σημερινή (14-5-21) κατεπείγουσα συνεδρίαση του ΔΣ για την παραχώρηση παραλιών σε ιδιώτες. Είναι δε τόση η «συμπόνια» τους για τους μικροεπαγγελματίες, που μισθώνουν τους χώρους των παραλιών με το ίδιο τίμημα τόσο για τους μικρούς όσο και για τις ανώνυμες εταιρίες του «LUCY»  και της ΤΟΣΚΑ.

Βέβαια η «συμπόνια» τους για τους μικρούς επαγγελματίες φαίνεται και από τα δημοτικά χαρατσώματα που τους επιβάλλουν, που έρχονται να συμπληρώσουν αυτά του κεντρικού κράτους, κράτος που ελέγχεται από τα κόμματα που υποστηρίζουν όλες τις παρατάξεις στο δημοτικό συμβούλιο.

Τέτοια «δάκρυα» για τους μικροεπαγγελματίες δε χρειάζονται σκούπισμα, γιατί δεν υπάρχουν, είναι κροκοδείλια….

Όσο και αν προσπάθησαν όλες οι παρατάξεις που συντάχθηκαν με την παραχώρηση των παραλιών σε ιδιώτες, δε μπόρεσαν να κρύψουν ότι τους μικροεπαγγελματίες από τη μια και τους εργαζόμενους από την άλλη τους έχουν γραμμένους εκεί που δεν πιάνει μελάνι, γιατί η συνέπεια  της παραχώρησης σε ιδιώτες έχει επιπτώσεις στην τσέπη των εργαζομένων και των οικογενειών τους.

Για το συγκεκριμένο καθεστώς της παραχώρησης την απόλυτη ευθύνη την έχουν διαχρονικά οι κυβερνήσεις, που παραχώρησαν – και συνεχίζουν να το κάνουν όπως και η σημερινή της ΝΔ – παραλίες σε ιδιώτες.

Μεγάλη είναι και η ευθύνη των δήμων που προχωρούν σε ιδιωτικοποίηση ελεύθερων τμημάτων των παραλιών, με το αιτιολογικό της εξεύρεσης εσόδων, χαρατσώνοντας όμως τους εργαζόμενους, οι οποίοι έχουν πληρώσει πάρα πολλά για να μπορούν να απολαύσουν ένα μπάνιο στη θάλασσα σε παραλίες οργανωμένες από τους δήμους και το κράτος, δωρεάν.

Θυμίζουμε ότι το 2018, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ξεκίνησε η διαδικασία παράδοσης παραλιών στους δήμους. Και μάλιστα, αυτό είχε διαφημιστεί από την τότε κυβέρνηση ως «ικανοποίηση ενός αιτήματος δεκαετιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης». Όμως, στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΤΑΔ και το ΤΑΙΠΕΔ παραχώρησαν τις παραλίες με την προϋπόθεση οι δήμοι να τις παραχωρήσουν σε επιχειρηματίες.

«Όχι στα σχέδια μεγαλοεπιχειρηματιών – κυβέρνησης – δημοτικής αρχής για την εμπορική εκμετάλλευση των παραλιών του δήμου μας. Παραλίες ανοιχτές για όλο τον λαό».

Υ.Γ.: Να γιατί τελευταία «διαψεύδεται» ότι θα μπει εισιτήριο εισόδου στην «Καλαμίτσα»……..

Με συνοπτικές διαδικασίες και με μια γρήγορη προσπάθεια, οχυρωμένοι πίσω από την προσφορά στον πολιτισμό και στο ΔΗΠΕΘΕ του καλλιτεχνικού διευθυντή του, προσφορά που ποτέ δεν αμφισβητήσαμε, που έγινε το τελευταίο διάστημα, πήγε να «κουκουλωθεί» το θέμα με τις καταγγελίες εργαζομένων σχετικά με τις συνθήκες και τα δικαιώματα εργασίας τους στο ΔΗΠΕΘΕ. Σε αυτή την προσπάθεια «ρίχτηκαν με ζήλο» θεσμικοί, εξωθεσμικοί και παραθεσμικοί παράγοντες. Φυσικά από κοντά και η «αντιπολίτευση», που πολύ βολικά και γι’ αυτήν, το θέμα το περιόρισε στο επίπεδο προσώπων.

Επιμένουμε ότι η υπόθεση των καταγγελιών στο ΔΗΠΕΘΕ (συμβάσεις, αμοιβές, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κάλυψη ατυχημάτων εν ώρα εργασίας, συνθήκες εργασίας -θέρμανση, ωράρια κ.α.- μη αμειβόμενη εργασία -πρόβες, μικρότερη ή μεγαλύτερη διάρκεια προετοιμασίας, αριθμός παραστάσεων κ.α.-) πρέπει να εξεταστούν, να διαλευκανθούν, να δοθούν απαντήσεις και όχι συγκάλυψη με εξπρές «διαδικασίες» και με δηλώσεις που αφορούν μόνο στην προσωπικότητα του καλλιτεχνικού Δ/ντη.

Είναι πολύ βολικό να εστιάζεται η υπόθεση σε πρόσωπα και όχι στις συνθήκες εργασίας και στα δικαιώματα των εργαζόμενων στους χώρους εργασίας. Δικαιώματα που τα κόμματα εξουσίας, μαζί με τους τοπικούς εκπροσώπους τους στους Δήμους, τα έχουν τσαλαπατήσει για τα συμφέροντα της τάξης που έχει τη εξουσία, την οποία με ζήλο υπηρετούν. Ιδιαίτερα στις μέρες μας που η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο που ετοιμάζει για τα εργασιακά με το οποίο προωθείται η κατάργηση του 8ωρου, η θέσπιση του 10ωρου μετά το 1920 που είχε καταργηθεί, η σύνδεση του ωραρίου και τις σχέσεις εργασίας με την παραγωγικότητα κάθε επιχείρησης ή κλάδου, η πλήρης απελευθέρωση των ατομικών συμβάσεων εργασίας, η απογείωση των υπερωριών έως και 150 ώρες, μέτρα που αποτελούν κόλαση για τη ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων. 

Καλούμε τους εργαζόμενους στον πολιτισμό, πέρα από δικαστικές και άλλες διεκδικήσεις, να συνεχίσουν και να δυναμώσουν τις πρωτοβουλίες τους  στο κίνημα και με τη δράση τους  και την τέχνη τους, την εύστοχη ιδεολογική – πολιτική διαπάλη και την  έκφρασή της στις δραστηριότητες, στο πλαίσιο πάλης, στα αιτήματα, να συντονιστούν με τα άλλα τμήματα των εργαζομένων που υποφέρουν από τον ίδιο ταξικό αντίπαλο.

Ταυτόχρονα χρειάζεται να πολλαπλασιαστούν οι φωνές αμφισβήτησης όχι μόνο της κυβέρνησης, των αστικών κομμάτων και των τοπικών υποστηριχτών τους, αλλά συνολικότερα του συστήματος της εκμετάλλευσης. Ενός συστήματος που εχθρεύεται την αφυπνιστική τέχνη και πετά στο περιθώριο της εργασίας και της ζωής ολόκληρα τμήματα της πιο πολύτιμης παραγωγικής δύναμης, που είναι ο εργαζόμενος άνθρωπος. Θεωρούμε ότι το ατομικό θάρρος, η αντοχή απέναντι σε φαινόμενα καταπάτησης εργατικών δικαιωμάτων, μπορεί να αναπτυχθεί στο έδαφος της συλλογικότητας, της συναδελφικότητας, της αλληλεγγύης, που είναι το πραγματικό «δίχτυ ασφαλείας» κάθε εργαζόμενου, κάθε νέας και νέου, και όχι με το «ατομικό Εγώ». Η ασπίδα προστασίας χτίζεται μέσα στον συλλογικό αγώνα για να ξεριζωθεί το αγκάθι της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, που ξεσκίζει τις σύγχρονες δυνατότητες να ζήσουμε όπως μας αξίζει τον 21ο αιώνα.

Έβαλαν τον ταύρο (ΤΑΠ) στο υαλοπωλείο και τους φαίνεται τώρα παράξενο που σπάνε τα γυαλικά.

Μέρες τώρα στα ερτζιανά στήσανε «χορό» συμπολίτευση και «αντιπολίτευση», για το αν αντιμετωπίζεται με το σωστό τρόπο ο ΤΑΠ, που μεταφέρει πλέον αέριο, όχι όμως σε εμάς.  

Η αντιπαράθεση τους όμως στα «παράθυρα» των R/S και TV, αφορά μήπως στο ότι το “έργο” του ΤΑΠ, δεν είναι ούτε “κοινής ωφέλειας” ούτε “Εθνικής σημασίας” όπως έλεγαν τότε με μία φωνή;

Μήπως τώρα συμφωνούν με αυτό που τους λέγαμε από την αρχή, ότι ο ΤΑΠ δε θα δίνει ούτε κ.ε. αερίου στα σπίτια μας, στα σχολεία μας, στα μαγαζιά μας, στις βιοτεχνίες μας, ούτε σημαντικό αριθμό εργαζομένων;

Μήπως τώρα συμφωνούν με αυτό που τους έλεγε το ΚΚΕ ότι οι δίκαιες διαμαρτυρίες των αγροτών των Τεναγών για τη διέλευση του αγωγού και οι επιπτώσεις στην καταστροφή καλλιεργήσιμης γης έπρεπε να συνοδεύονται με εναντίωση στα συνολικά σχέδια του ΤΑΠ και των ελληνικών Κυβερνήσεων;

Μήπως τώρα κατάλαβαν ότι οι ανταγωνισμοί ιμπεριαλιστικών κρατών και κολοσσών ενέργειας για τον έλεγχο αγωγών και πηγών ενέργειας, όπως είναι ο ΤΑΠ, φέρνουν σε βαθύτερη εμπλοκή τη χώρας μας και ότι εκτός του ότι παίρνουν και στρατιωτικά χαρακτηριστικά, δεν προμηνύουν  τίποτα το καλό για τον ελληνικό και τους λαούς της περιοχής; 

Φυσικά ΟΧΙ! Αλλοίμονο… αν αλλάζανε την προβιά που έχουν φορέσει εδώ και καιρό. Μια προβιά για ένα ρόλο που έχουν αναλάβει ως τοπική διοίκηση, να περνάνε πιο ανώδυνα και πιο εύπεπτα την αντιλαϊκή πολιτική των κομμάτων που τους τρέφουν. Αλλοίμονο αν πηγαίνανε ενάντια στα ιερά και όσια της καπιταλιστικής «ανάπτυξης».

Ο νταλκάς τους αν η δημοτική αρχή πούλησε το τομάρι μας στο θηρίο σε καλή τιμή.  Ενώ οι «άλλοι» θα το πουλούσαν ακριβότερα!

Απώτερος στόχος, να στρέψουν το ενδιαφέρον του κόσμου μακριά από αυτά που τον καίνε.

Επί πλέον αυτό που προσπαθούν να κάνουν είναι να βγάλουν λάδι τον ΤΑΠ, όπως επίσης να ξεπλύνουν τις μεγάλες ευθύνες που έχουν τόσο ως τοπική όσο και κεντρική διοίκηση για τη συνολική συμφωνία με τον ΤΑΠ.

Ερίζουν για το αν θα έπρεπε να κάνουν στον ΤΑΠ ένα «τσιμπιματάκι» πιο βαθύ, να πληρώσει δηλαδή κάνα ευρώ παραπάνω από τα δις που κερδίζει, για το δρόμο πρόσβασής του στο βαλβιδοστάσιο. Κυρίως όμως να πληρώσει για την ύδρευση-άρδευση του πρώην δήμου Φιλίππων. Ένα έργο που ταλαιπωρεί δεκαετίες τώρα χιλιάδες συμπολίτες μας, ένα έργο που θα έπρεπε να είχαν κάνει τα κόμματα που τους υποστηρίζουν εδώ και 30 χρόνια.

Δε θα κοροϊδεύετε τους πολλούς για πάντα, προς το παρόν πορεύεστε, πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά…

Από τον καιρό ακόμα της ενσωμάτωσης της Καβάλας στο ελληνικό κράτος και τον προσφυγικό κατακλυσμό μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 1980, χιλιάδες Καβαλιώτες ταλαιπωρήθηκαν και πολύ συχνά διώχθηκαν επειδή επιδίωξαν να λύσουν το πρόβλημα της στεγαστικής τους αποκατάστασης με ‘‘κατάληψη’’ γης και οικοπέδων του δημοσίου ή ανταλλάξιμων.

Ποιος το περίμενε όμως ότι το πρόβλημα θα αναβίωνε στις μέρες μας.

Σας γνωρίζουμε ότι για τα μερικές δεκάδες εναπομείναντα αδιάθετα δημόσια κτήματα της λωρίδας που υπάρχει στο σύνορο της πόλης με το δάσος, δηλ. από το Δασαρχείο μέχρι τη Χωράφα και τον Άγιο Αθανάσιο, στις 12/04/2019 σε ανακοίνωση της Διοίκησης του Δήμου αναφέρονταν: «Με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση υποδέχθηκε ο Δήμος Καβάλας την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία τον δικαιώνει και ακυρώνει την απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης, η οποία χαρακτήριζε αναδασωτέα έκταση ενταγμένη στο σχέδιο πόλης της Καβάλας στην περιοχή της Χωράφας…μετά απ’ αυτό, εκατοντάδες συνδημότες μας και οι οικογένειες τους, θα μπορούν ανεμπόδιστα να νομιμοποιήσουν, αξιοποιήσουν, μεταβιβάσουν την ακίνητη περιουσία τους, που βρίσκεται στην περιοχή αυτή ……η αίσια αυτή εξέλιξη βάζει τέλος στην πολυετή ταλαιπωρία των συνδημοτών μας και εκτός των άλλων, τους δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις περιουσίες τους και να συμβάλουν έτσι, στην αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας της περιοχής….».

Πληροφορούμαστε, ωστόσο, ότι κανένα τέλος δεν ήρθε, αντίθετα μια νέα αρχή γίνεται: οι πιο πάνω συμπολίτες μας παραλαμβάνουν νέο κύμα “επιστολών” της Κτηματικής Υπηρεσίας και καλούνται να καταβάλουν στο δημόσιο, για πολλαπλή φορά στη ζωή τους, χιλιάδες ευρώ ως “αποζημίωση αυθαίρετης χρήσης δημόσιου κτήματος”.

Επειδή το ζήτημα αφορά πρωτίστως συνδημότες που άδικα ταλαιπωρούνται τόσα χρόνια, υπήρξε όμως και το διαχρονικό ενδιαφέρον και η μεγάλη ανάμιξη του Δήμου, παρακαλούμε κ. πρόεδρε του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας Κώστα Πεφάνη να μας ενημερώσετε:

α) αν συνεχίζεται και σε πιο στάδιο βρίσκεται η αντιδικία Δήμου-Δημοσίου από την οποία προήλθε η πιο πάνω θετική αρχικά απόφαση.

β) αν θα προβείτε σε ενέργειες για να αποσυρθούν αμέσως όλα τα Πρωτόκολλα Αποζημίωσης Αυθαίρετης Χρήσης που κυκλοφορούν. 

γ) αν θα προβείτε και σε ποιες ενέργειες για την οριστική επίλυση του θέματος με δωρεάν διάθεση των οικοπέδων στους κατόχους τους. 

Με το χειρότερο τρόπο επιβεβαιώνονται όσοι με τις μάσκες στο πρόσωπο αλλά όχι με τα στόματα κλειστά, στο δρόμο του αγώνα, λέγανε ότι η «ατομική ευθύνη» και τα περιοριστικά μέτρα από μόνα τους, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την ασφάλεια και την υγεία του λαού μας. «Ατομική ευθύνη» πάνω στην οποία «έκτισε» σχεδόν εξ’ ολοκλήρου την πολιτική της η κυβέρνηση για τον COVID-19, προκειμένου να συγκαλύψει τη συλλογική κρατική ευθύνη που έχει αφούκάνει τα υγειονομικά πρωτόκολλα λάστιχο για χάρη των κερδών των ολίγων (Μεγαλοξενοδόχων, εφοπλιστών, αεροπορικών εταιριών, βιομήχανων κλπ).

• Μετά τις εξελίξεις σχετικά με την ανησυχητική εξάπλωση της πανδημίας και στο Δήμο μας.
• Την μετατροπή του 5^ου ορόφου του Νοσοκομείου μας σε κλινική για τη νοσηλεία ασθενών από όλη την Περιφέρεια που νοσούν από τον COVID -19, εξέλιξη που προέκυψε μετά τον κορεσμό του  Νοσοκομείου αναφοράς της Αλεξανδρούπολης.
• Την απόφαση της Κυβέρνησης να αναστείλει έως 80% τα τακτικά χειρουργεία για να εξοικονομηθούν κλίνες, Ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό για τη στελέχωση των μονάδων COVID-19, εις βάρος των αναγκών για χειρουργεία.

Θεωρούμε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο στη σημερινή του συνεδρίαση επιβάλλεται να συζητήσει το θέμα και νααποφασίσει παρέμβαση στην Περιφέρεια και το Υπουργείο Υγείας για την προάσπιση τηςυγείας του συνόλου των δημοτών και των εργαζόμενων στο Νοσοκομείο, στην εξής κατεύθυνση:

Να γίνει από το Δήμο σχετική προετοιμασία για την ενοικίαση – επίταξη ξενοδοχείου σε περίπτωση που ο αριθμός των κρουσμάτων αυξηθεί, ώστε να γίνεται σε αυτό η περίθαλψη περιστατικών covid, με όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, για να μη μετατραπεί το νοσοκομείο μας, νοσοκομείο “μίας νόσου”, ούτε να  γίνει εστία υπερμετάδοσης του ιού.

Να διεκδικήσει συγκεκριμένα μέτρα ο Δήμος από την Κυβέρνηση για την προστασία της υγείας του λαού μας.  Η υγεία μας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ούτε με “εκ των υστέρων πράξεις” ούτε με “ευχολόγια” ούτε βέβαια αδυνατίζοντας συνολικά το δημόσιο σύστημα Υγείας με πρακτικές “ράβε-ξήλωνε”, μετατρέποντας το σε ΕΣΥ “μίας και μοναδικής νόσου”.

Αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε, ελέγχους στο προσωπικό όλων των γηροκομείων και των μονάδων υγείας, τους μεγάλους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους εργασίας και εκπαίδευσης, θωράκιση του συστήματος Υγείας με νέες υποδομές, μόνιμο προσωπικό και επίταξη, των αναγκαίων για τη δημόσια υγεία ιδιωτικών μονάδων