Μπορεί όλοι οι προβλεπόμενοι επίσημοι να έδωσαν το παρόν στην παρέλαση που πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου,

ωστόσο εντύπωση προκάλεσε το γεγονός πως ο Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ.κ. Στέφανος δεν ανέβηκε στο βάθρο των επισήμων αλλά προτίμησε να σταθεί σε θέση δίπλα από αυτό -και μακριά από τους υπόλοιπους επισήμους.

Ακόμα πιο ενδιαφέρον αποτέλεσε το γεγονός πως, σε αντίθεση με άλλες χρονιές, ο Μητροπολίτης δεν έφερε κανένα άλλο άμφιο ή στολισμό ενδεικτικό του αξιώματός του, παρά μόνο το ράσο του και την ράβδο του.

Η απόφαση αυτή ελήφθη (όπως υπονόησε ο Μητροπολίτης, ερωτώμενος από το Kavala Portal) σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Η ευλογία του αγίου Τριαδικού Θεού μας, του Πατρός και του Υιού και του α­γίου Πνεύματος, μάς χαρίζει σήμερα το δώρο της ζωής, επάνω στην ταλαιπωρη­μένη γή μας, από τα δύσκολα και τα επικίνδυνα, αλλά και μέσα στον ευλογημένο κό­σμο μας, που με τόση σοφία εδημιούργησε και του οποίου μάς κατέστησε διοι­κη­τές, πολίτες και κοινωνικούς εργάτες. Μάς καταξιώνει, λοιπόν, εμάς τους αναξί­ους, να εισέλθωμε και πάλι στον νέο χρόνο. Το σύγ­χρονο ημερολόγιο όλου του κόσμου σήμερα δείχνει 1^η του μηνός Ιανουαρίου 2022.

Είναι όμως βέβαιο ότι η ζωή μας επάνω στη γή μας, πού είναι και ο τόπος της κατοικίας μας, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον χρόνο και με όλες τις προεκτάσεις του. Ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα, ημέρες, μήνες, χρόνια, αιώ­νες, καλύπτουν την ανθρωπίνη παρουσία και την ιστορία του κόσμου μας. Δεν μπορούμε να πράξωμε τίποτε χωρίς την συμμετοχή μας στον χρόνο. Μόνον ο άγιος και προαιώνιος, ο άναρχος και ατελεύτητος Θεός ευρίσκεται εκτός του χρόνου. Ο χρόνος είναι δημιούργημα του Θεού, και δημιουργήθηκε μαζύ και κατά την δημιουργία του κόσμου μας. Όταν γράφει η αγία Γραφή ότι «στην  αρχή ο Θεός εδημιούργησε τον ουρανό και την γή», συνυπονοεί, γράφει ο αεί­μνηστος καθηγητής Παναγιώτης Τρεμπέλας, ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε με­σα στον χρόνο, και ότι χρόνος και κόσμος είναι έννοιες συσχετικές και αχώρι­στες. Ο χρόνος αρχίζει με τον κόσμο, και ο κόσμος με ακριβολογία δεν έγινε «μέσα στον χρόνο», αλλά έγινε «μαζύ με τον χρόνο».

Στα μέσα του 4^ου αιώνος μ.Χ., ο άγιος Μέγας Βασίλειος, αρχιεπίσκοπος Καισαρείας της Καππαδοκίας μάς αναφέρει: «Όπως φαίνεται, υπήρχε κάτι και πριν από αυτόν τον κόσμο, κάτι το οποίο μπορούμε μεν να το εννοήσωμε θεω­ρητικά με τη διάνοιά μας, αφέθηκε όμως ανιστόρητο, επειδή δεν ήταν κατάλ­ληλο να αποκαλυφθή γι΄ αυτούς πού τώρα μόλις εισάγονται στην γνώση και ως προς αυτήν είναι ακόμη νήπιοι. Υπήρχε μία κατάσταση παλαιότερη από την δημιουργία του κόσμου, που αρμόζει στις υπερκόσμιες δυνάμεις, η υπέρχρονη, η αιωνία, αυτή που πάντοτε παραμένει ίδια. Ο κτίστης και δημιουργός τών ό­λων στην κατάσταση αυτή έπλασε δημιουργήματα, το νοητό φώς πού στολίζει την μακαριότητα αυτών πού αγαπούν τον Κύριο, τις λογικές και αόρατες φύ­σεις, και όλο τον αρμονικό κόσμο των νοητών, όσων υπερβαίνουν την διάνοιά μας, όσων δεν είναι δυνατόν να συλλάβωμε ούτε τις ονομασίες. Αυτά α­παρτίζουν την ουσία του αοράτου κόσμου, όπως μάς διδάσκει ο απόστολος Παύλος στην προς Κολοσσαείς επιστολή του. ‘επειδή τα πάντα μέσω αυτού ήλθαν στην ύπαρξη, όσα στον ουρανό και όσα στη γή, τα ορατά και τα αόρατα, θρόνοι και κυριότητες, αρχές και εξουσίες’ και στην προς Ρωμαίους επιστολή του ‘… είμαι πραγματικά βέβαιος ότι ούτε θάνατος, ούτε ζωή, ούτε άγγελοι, ού­τε άλλες ουράνιες δυνάμεις, ούτε παρόντα, ούτε μέλλοντα, ούτε κάτι άλλο είτε στον ουρανό είτε στον άδη, ούτε κανένα άλλο δημιούργημα θα μπορέσουν ποτέ να μάς χωρίσουν από την αγάπη τού Θεού για μάς, όπως αυτή φανερώθηκε στο πρόσωπο τού Ιησού Χριστού του Κυρίου μας’». Καταγράφει αλλού ὁ Μ. Βα­σίλειος. «…ή μήπως ο χρόνος δεν είναι κάτι, του οποίου το μεν παρελθόν εξ­αφανίσθηκε, το δε μέλλον ακόμη δεν εμφανίσθηκε, το δε παρόν πριν καλά-καλὰ γίνη αντιληπτό διαφεύγει αμέσως από τα χέρια της αισθήσεώς μας;», και αλ­λού: «Ο χρόνος είναι το διάστημα που εκτείνεται μαζύ με τον κόσμο από την δημιουργία. μέσα σε αυτό το διάστημα μετράται κάθε κίνηση είτε τών άστρων είτε τών ζώων είτε οποιουδήποτε άλλου κινουμένου κτίσματος, και με την βάση αυτής της μετρήσεως λέγομε ότι το ένα κινείται ταχύτερα ή πιο αργά από το άλ­λο».

Σήμερα, όμως και κάθε 1^η τού μηνός Ιανουαρίου, η Ορθόδοξος Εκκλη­σία μας εορτάζει και την μεγάλη Δεσποτική εορτή τής κατά σάρκα Περιτομής τού Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού^. το πνευματικό μέγεθος και την θεολογία της εορτής αυτής, εξυμνεί το εξαποστειλάριο του Όρθρου. «Αυτός πού έκτισε τούς αίώνες, αυτός που εξεπλήρωσε τον μωσαϊκό νόμο, σαν οκταήμερο βρέφος περιτέμνεται την σάρκα του, και περιτυλίγεται με σπάργανα σάν άνθρωπος, και εκτρέφεται με γάλα, αυτός πού σάν Θεός δια­κρατεί τα πάντα με την άπειρη δύναμή του και διενεργεί την κίνησή τους». Σή­μερα επίσης προβάλλεται από την Εκκλησία μας και η ιερά μνήμη του μεγί­στου ιεράρχου της Βασιλείου του Μεγάλου, αρχιεπισκόπου Καισαρείας, πού έζησε στα μέσα περίπου του 4^ου αιώνος μ.Χ., ενός ανθρώπου ο οποίος επλημ­μύ­ρισε με την αγία ζωή του, με τα συγγράμματά του, με την Θεία Λειτουργία του, με τα έργα της διακονίας και της φιλανθρωπίας πού ο ίδιος ωργάνωσε και είχε υπό την προστασία του, με το πλήθος των αγώνων του εναντίον των αιρετικών, με την μεγάλη αγάπη του προς την ελληνική γλώσσα, τους έλληνες φιλοσόφους και τους αρχαίους συγγραφείς, με την εμβρίθεια και βαθειά γνώ­ση της αγίας Γραφής και των προ αυτού αγίων πατέρων. Η παρουσία του στον κόσμο μας, αποτελεί ένα μεγάλο επίγειο θησαυρό αγιότητος. Άς ακού­σω­με τί λέγει περί αυτού ο γνήσιος φίλος του, ό άλλος μέγιστος Ιεράρχης άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, πού έζησε τον 4^ο αιώνα μ.Χ.. : «…Αλλά κανέναν από αυτούς πού τιμάτε σείς, δεν μπορώ να προ­τιμήσω παρά ένα, τον θεοφιλέστατο πνευματικό μου γιό Βασίλειο τον πρεσβύ­τερο (λέγω και μάρτυράς ο Θεός), άνδρα πού έχει καθαρθή στον βίο και στον λόγο και πού είναι ο μόνος από όλους ή όσο γίνεται περισσότερο, πού μπορεί να σταθή και με τα δύο αυτά στην παρούσα περίσταση και στην φλυαρία των αι­ρετικών πού κυριαρχεί». Σέ άλλο σημείο γράφει: «Όταν έμαθα ότι σέ έβαλαν στον υψηλό θρόνο και ότι τό άγιο Πνεύμα ενίκησε, ανεβάζοντας τόν λύχνο στο λυχνοστάτη για να δούν όλοι και να μη τρεμοφέγγει αμυδρά, όπως πρώτα, εδο­κί­μασα αγαλλίαση, το ομολογώ. Γιατί να μην χαρώ, αφού έβλεπα το σώμα της Εκκλησίας να είναι σε κακή κατάσταση και να χρειάζεται μία τέτοια χειρα­γωγία;». «Ποιο από τα δύο; Εμένα δεν γνωρίζεις ή τόν εαυτό σου, σύ τής οι­κουμένης το μάτι, η μεγάλη φωνή και σάλπιγγα, το βασίλειο των λόγων; Μικρό ό,τι δικό σου για τον Γρηγόριο; Τί άλλο λοιπόν από όσα είναι επάνω στη γή θα θαυμάση ο Γρηγόριος, εάν όχι εσένα; Στις εποχές υπάρχει μια άνοιξη, ένας ή­λιος μέσα στα άστρα, ένας ο ουρανός που περικλείει τα πάντα και μία φωνή που αποστομώνει τους πάντες, η ιδική σου, εάν είμαι ικανός να εκφέρω κρίση γι’ αυτά και δεν με απατά η αγάπη, πράγμα πού δεν νομίζω». Απευθυνόμενος δε ο άγιος Γρηγόριος προς την πλουσία αρχόντισσα Σιμπλικία λέγει για τον Μέγα Βασίλειο: «Επαινείς τον άγιο και κοινό πατέρα μας, το στήριγμα της πίστεως, τον κανόνα της αληθείας, την σφραγίδα της ευσεβείας, τα πλήρη από την σοφία γεράματα, αυτόν πού ενίκησε τα μέτρα της ανθρωπίνης ζωής και αρετής, τον πι­στό δούλο και μεγάλο αρχιερέα, τον μεσίτη μεταξύ Θεού και ανθρώπων, την κατοικία του αγίου Πνεύματος».

Το παρόν έτος 2022 τό αφιερώνομε στους αγίους τής Θάσου, τού αγιο­φόρου αυτού νησιού μας, πού είναι οι όσιοι Λουκάς, Ευθύμιος, Δανιήλ και Ευφρόσυνος, πού ασκήτευσαν στον ευλογημένο αυτό τόπο, ο νεομάρτυς άγιος Ιωάννης, πού γεννήθηκε στις Μαριές τής Θάσου και εμαρτύρησε μικρό παιδί στην Κωνσταντινούπολη, και η αγία Ομολογήτρια Χάιδω από τον Στανό της Χαλκιδικής. Περατώνοντας την παρούσα εόρτιο Εγκύκλιό μας, άς ακούσωμε ελάχιστα λόγια για τους αγίους μας από τον άγιο Βασίλειο: «Διότι αυτοί πού καταπατούν τα γήινα και τά ξεπερνούν, γι’ αυτούς λέγεται ότι είναι άξιοι της δωρεάς τού αγίου Πνεύματος. Αυτό, λοιπόν, πού δεν χωρεί στον κόσμο, και το βλέπουν μόνον οι άγιοι λόγω της καθαρότητος της καρδιάς, σάν τί πρέπει να τό εκλάβωμε, ή ποιού είδους τιμές τού ταιριάζουν;», και συνεχίζει. «Ώστε το άγιο Πνεύμα είναι πράγματι ο τόπος των αγίων. Ό άγιος εξ άλλου είναι ο οικείος για το Πνεύμα τόπος. παρέχει τον εαυτό του για να ενοικήση ο Θεός και γίνεται να­ός του. Όπως δηλαδή ο Παύλος ομιλεί ‘εν’ Χριστώ, σύμφωνα με αυτό πού λέγει, ‘ομιλούμε με ειλικρίνεια μπροστά στο Θεό’».

Είθε οι άγιοί μας να πρεσβεύουν για όλους εμάς, να σκεπάζουν και να προφυλάσσουν τον τόπο μας, μαζύ με τον άγιο απόστολο Παύλο τόν πολιούχο μας, την αγία Λυδία, τους αγίους αποστόλους Λουκά, Σίλα και Τιμόθεο, τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, τους αγίους πέντε Μάρτυρες, τον όσιο Φιλόθεο τον Χριστουπολίτη, και να σκεπάζουν την πατρίδα μας και τον τόπο μας, από όλα τα δύσκολα πού αντιμετωπίζομε σαν άνθρωποι, σαν λαός και σαν έθνος.  

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ,

ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΘΗ.

Με εγκάρδιες πατρικές ευχές και ευλογίες

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΘΑΣΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Επιστολή με παραλήπτη τον υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας Νίκο Χαρδαλιά απέστειλε ο Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ.κ. Στέφανος, με σκοπό να δοθεί άδεια για τη λιτάνευση της εικόνας του Αποστόλου Παύλου την παραμονή του εορτασμού του πολιούχου αγίου της Καβάλας.

Η επιστολή αναφέρει τα εξής:

Κύριε Ὑπουργέ,

Με το έγγραφό μας αυτό και εν όψει της διπλής τοπικής επετείου, ήτοι της εορτής του Φωτιστού καί Πολιούχου μας Aγίου Aποστόλου Παύλου και των «Ελευθερίων» της πόλεως της Καβάλας, Σάς δηλώνομε, ως συνδιοργανωτές του επετειακού αυτού εορ­τασμού και ως νόμιμοι εκπρόσωποι:

α) της Ιεράς Μητροπόλεως Φιλίππων, Νεαπόλεως & Θάσου,

β) της Αντιπεριφερείας ΠΕ Καβάλας, και

γ) του Δήμου Καβάλας,

την από κοινού εκπεφρασμένη πρόθεσή μας να συμπεριλάβω­με στο υπό κατάρτιση εορταστικό πρόγραμμα, μεταξύ των άλλων εκδηλώσεων, και την Λιτάνευση της ιεράς Εικόνος του αγίου Παύλου στα «ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ» ανά τις κεντρικές οδούς της Καβάλας.

Η εν λόγω ιερά πομπά πραγματοποιείται, κατά τα ειωθότα, την παραμονή της Εορτής (28^η Ιουνίου) μετά την ακολουθία του πανηγυρικού Εσπερινού και εκκινεί στις 20.30 από τον Καθεδρικό ιερό Ναό του αγίου Αποστόλου Παύλου Καβάλας και διέρχεται τις κεντρικές οδούς Ομονοίας & Ναυάρχου Κουντουριώτου για να καταλήη στον παρά τον επονομαζόμενο «ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ» κεν­τρικό Λιμένα της Καβάλας ιερό Τόπο–Μνημείο της Αφίξεως του Αποστόλου Παύλου στην Νεάπολη (σημερινή Καβάλα), όπου αναπέμπεται υπαιθρίως ειδική ευχαριστιακή προσευχή με αρτοκλασία και με εγκωμιαστικό λόγο προς τιμήν του προστάτου και ευεργέτου της τοπικής μας Εκλησίας αγίου Αποστόλου Παύλου, με την παρ­ουσίᾳ του ιερού Κλήρου και του Λαού και των εκπροσώπων των πολιτειακών και στρατιωτικών Αρχών και των Φορέων της Πόλεως και της Περιφερείας. Σημειωτέον, ότι στον εφετινό εορτασμό προσ­εκλήθη και θα συμμετάσχη, ως εξαιρετικώς τιμώμενο πρόσωπο, ο συντοπίτης μας Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νικόλαος Παναγιω­τόπουλος. Εξ αφορμής, άλλωστε, αυτής της επετειακής συγκυρίας στον συγκεκριμένο ιερό τόπο, τον Ιούνιο του 2019 και εν όψει, τότε, των εθνικών εκλογών, είχαμε την εξαιρετικὴ τιμὴ τῆς υψηλής παρ­ουσίας του σημερινού Εξοχωτάτου Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, κατά την οποία επεφυλάξαμε την δημοσία απονομή σε αυ­τόν του τιμητικού μεταλλίου του Αποστόλου Παύλου ενώπιον πλή­θους κόσμου και με τη δέουσα προβολή του γεγονότος.

Η ούτω περιγραφομένη περιδιάβαση Κλήρου και Λαού της συμ­­βολικής αυτής διαδρομής στα «ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ», όπως επισημαίνεται στην συνημμένη έγχρωμη αποτύπωση των οδών,  από το εχθές της Εκκλησίας των Φιλίππων προσδιορίζει ασφαλώς και την κοινή πορεία στο μέλλον. Με τον τρόπο αυτό οι περιορισμοί του τόπου και του χρόνου αφανίζονται και βιώνεται άμεσα και εκπληκτικά από τους πιστούς κάθε εποχής το παρελθόν ως παρόν, ενώ ταυτόχρονα προσεγγίζονται εύκολα οι ρίζες και οι πηγές της πίστεως και απολαμβάνονται οι λυτρωτικοί καρποί της ιεράς μεθέξεως. Όλη η ευρύτερη περιοχή, άλλωστε, της Νεαπόλεως (ση­μερινής Καβάλας) και των αρχαίων Φιλίππων κατέχει τα «πρωτεία τιμῆς», ως η πρώτη χριστιανική Εκκλησία στην Ελλάδα και την Ευρώπη και η οποία ιδρύθηκε από τον Απόστολο Παύλο, τα ΒΗ­ΜΑΤΑ του οποίου διέβησαν για πρώτη φορά στην ανθρωπίνη ιστο­ρία το ευρωπαϊκὸ έδαφος της Ελλάδος και της ελληνίδος γής της Μακεδονίας.

Όπως γνωρίζετε, πάντα τα ανωτέρω υψηλά και σπουδαία, κατά το παρελθόν έτος 2020 ανεστάλησαν, λόγω των θεσπισθέντων εκτάκτων μέτρων προστασίας της δημοσίας υγιείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικρατείας, που δεν άφησαν ανεπιρρέαστη και την περιοχή μας. Όλοι όμως υπομείναμε τις δυσκολίες και τηρήσαμε με πιστότητα, κατά το δυνατόν, τους περιορισμούς συντασσόμενοι στον κοινό αγώνα για την αντιμετώπιση των εκτάκτων και δυσκόλων συνθηκών.

Με δεδομένο, ότι κατά την παρούσα χρονικέ περίοδο και τουλάχιστον έως την 21.06.2021, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. Δ1α/ Γ.Π. οικ. 36587/10-6-2021 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β’ 2476/10-6-2021), στα υπό του αρ­μο­δίου Υπουργείου Υγείας λαμβανόμενα προστατευτικά μέτρα απο­τροπής της εξαπλώσεως της λοιμικής νόσου εξακολουθεί να υπάρ­χη η πρόβλεψη, ότι «αναστέλλεται σε όλη την επικράτεια η διεξαγωγή κάθε είδους θρησκευτικών τελετών, που πραγματοποιούνται μέσω της διενέργειας πομπής εκτός των χώρων θρησκευτικής λατρείας»,

ΑΙΤΟΥΜΕΘΑ

την ΧΟΡΗΓΗΣΗ,ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ και εφ’ όσον εξακολουθήσουν οι πε­ρι­ορισμοί στις θρησκευτικές τελετές που πραγματο­ποιούν­ται μέσω πομπής εκτός των ιερών Ναών,

ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

για την πραγματοποίηση της επετειακής λιτανείας της ιεράς Ει­­κόνος του αγίου Αποστόλου Παύλου στην πόλη της Καβάλας το απόγευμα της Δευτέρας 28.06.2021 δια των οδών Ομονοίας & Ναυάρ­­χου Κουντουριώτου με κατάληξη τον ιερό Τόπο–Μνημείο του Αποστόλου Παύλου για την επ’ αυτού υπαίθρια προσευχή και την απόληξη της Τελετής. Το αίτημά μας αυτό βασίζεται στο γεγονός ότι στην πόλη μας ήδη τα δεδομένα στοιχεία για την πανδημία βάσει των σχετικών ανακοινώσεων οδηγούνται σε ελάχιστα ποσοστά επι­κιν­δυνότητος.

Για τον συγκεκριμένο σκοπό αναλαμβάνομε απολύτως την ευθύνη, για την απόλυτη εφαρμογή των κανόνων, απαιτήσεων και δια­δικασιών, που καθορίζονται από τα μέτρα προστασίας στους χώρους λατρείας, ήτοι :

• Τήρηση της αναλογίας του ενός (1) προσώπου ανά δέκα (10) μέτρα επιφανείας και με ελάχιστη απόσταση δύο (2) μέτρων μεταξύ τους προς όλες τις κατευθύνσεις κατά την παραμονή και την πορεία στον εξωτερικό χώρο,

• Υποχρεωτική χρήση μάσκας,

• Υποχρεωτική διενέργεια ιατρικού ελέγχου των θρησκευτικών λειτουργών και του βοηθητικού προσωπικού του ιερού Ναού.

Εν κατακλείδι και ως εκ περισσού παραθέτομε τα ακόλουθα εν­ισχυτικά για την πραγματοποίηση του αιτήματός μας επιχειρή­ματα και ζητήματα :

• Σημείο αναφοράς του διπλού επετειακού εορτασμού αποτελεί ο ιερός Καθεδρικός Ναός του Αποστόλου Παύλου και αναπόσπαστο μέρος αυτού το μνημειακό σημείο της αφίξεως Του στο λιμάνι της αρχαίας Νεαπόλεως (Καβάλας), ώστε η πορεία-λιτανεία «ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ» να επισφραγίζη και να προ­βάλη τον υψηλό συμβολισμό της Εορτής.

• Ο περιορισμός της λιτανευτικής πομπής πέριξ του ιερού Ναού είναι αδύνατος, αφού δέν υπάρχει αντίστοιχος ιδιόκτητος υπαίθριος χώρος ή πεζόδρομος και εντός του συγκεκριμένου οικοδομικού τετραγώνου δεν υπάρχουν ρυμοτομημένος επαρκώς ελεύθερος χώρος και αντιστοίχως εναλλακτικοί οδοί διελεύσεως της επισήμου πομ­πής.

• Από την Παρασκευή 4-6-2021, όταν παρουσιάσθηκε ο νέος Επιδημιολογικὸς Χάρτης τεσσάρων (4) επιπέδων ετοιμότητος και μέχρι σήμερα, η Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας, με βάση τους επιδημιο­λογικούς δείκτες που χρησιμοποιούνται από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), ευρίσκεται πλέον στο δεύτερο (2^ο) χα­μηλότερο επίπεδο (κίτρινο).

• Το ίδιο χρονικό διάστημα στην ευρύτερη περιοχή της Καβάλας καταγράφεται πτωτική τάση ως προς την μεταδοτικότητα της νόσου καί της καταγραφής θετικών κρουσμάτων, όπως μαρτυρεί ο χαμηλός δείκτης θετικότητος των ελέγχων και ο μέσος όρος κρουσμάτων των τελευταίων επτά (7) ημερών.

• Ο μικρός αριθμός θετικών κρουσμάτων στην Π.Ε. Καβάλας των τελευταίων ημερών, αφορά σε ασθενείς με ήπια συμπτώματα και χωρίς ανάγκη νοσηλείας στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας, όπως μαρτυρούν και οι δημόσεις τοποθετήσεις των αρμοδίων του Νοσοκομείου περί μηδαμινών εισαγωγών ασθενών από τον Δήμο της Κα­βάλας και ουδεμιάς νοσηλείας στην Μονάδα Εντατικής Θερα­πείας.

• Με βάση την επικαιροποιημένη πρόβλεψη από μέρους των ἁρμο­δίων υγιειονομικών Φορέων αναμένεται περαιτέρω αποκλιμάκωση και στην ευρύτερη περιοχή μας, χωρίς μάλιστα προοπτικὴ προσωρινής αναστροφής της πορείας αυτής, αφού εξακολουθεί επι­τυχώς η εφαρμογή του μέτρου των self test στα Σχολεία της Πρω­τοβαθμίου καὶ Δευτεροβαθμίου Εκπαιδεύσεως Καβάλας, στους Κληρικούς και στο βοηθητικό προσωπικό των ιερών Ναών στην πό­λη της Καβάλας, στις επαρχίες Φιλίππων και Νέστου και στο νησὶ της Θάσου, όπως και στους εργαζομένους στις Δημόσιες Υπηρεσίες της Πόλεως και του Νομού αλλά και στις δραστηριότητες του ιδιωτι­κού τομέα.

ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ,

Οι από κοινού ως κάτωθι υπογράφοντες εκφράζοντας και την σύμ­φωνη γνώμη των πολιτών, οι οποίοι τελευταίως εκφράζουν με πορείες και διαδηλώσεις δίκαια κατά την γνώμη τους αιτήματα και μάλιστα σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας, γεγονός το οποίο συν­έβη και πριν από ολίγες ημέρες, χωρίς κανείς να διαμαρτυρηθή, χωρίς κανείς να επιτηρήση την εφαρμογή των αντιστοίχων υγιειονομικών μέτρων και με την διακριτική και απλή επίβλεψη των αρμοδίων της Αστυνομικής Διευθύνσεως Καβάλας, και χωρίς, εν τέλει, να προκληθή επιδείνωση των προβλημάτων για την υγίεια όλων μας,

ΘΕΩΡΟΥΜΕ

ότι η μη πραγματοποίηση της πορείας – λιτανείας της ιεράς Εικό­νος του πολιούχου μας ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, και εφ΄ όσον μέχρι της 28^ης Ἰουνίου ε.έ. επικρατούν οι παρούσες υγειονομικές συνθήκες, θα προσβάλη το θρησκευτικό συναίσθημα και θα δοκιμάση την ανάγκη της ενισχύσεως της ιστορικής μνήμης, ενώ προφανώς θα δημιουργήση ερωτήματα περί ενδεχομένης επιλεκτικής αυστηρότητος και αναιτίου ανασταστώσεως των συνειδήσεων των συμπολιτών μας και όχι μόνον.  

Σάς ευχαριστούμε εκ προτέρου.

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Ὁ ἄγγελος ποὺ καθόταν στὸν τάφο καὶ ἔλαμπε σὰν ἀστραπή, ἔλεγε μὲ χαρὰ ἀπευθυνόμενος στὶς μυροφόρες γυναῖκες : ΄Μαθήτριες τοῦ Χριστοῦ, γιὰ ποιὸ λόγο ἀναμειγνύετε τὰ ἀρώματα μὲ τὰ δάκρυά σας, ἐκδηλώνοντας ἔτσι τὴν ἀγάπη καὶ τὴν συμπάθειά σας πρὸς τὸν Χριστό; ΄Βλέπετε τὸν τάφο καὶ σκιρτῆστε ἀπὸ χαρά, ἐπειδὴ ὁ Σωτήρας ἀνέστη ἀπὸ τὸ μνῆμα΄»¹.

Οὐράνια εὐωδία,γράφει ὁ ὑμνογράφος, μέσα στὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων, ἀναστημένη σιωπὴ μέσα στὸν Πανάγιο Τάφο τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ συναντοῦν τὰ ἱερὰ πρόσωπα τῆς τιμίας συνοδίας του. Γυναῖκες μυροφόρες, δακρυσμένες, πονεμένες, σιωπηλές, συγχρόνως ὅμως καὶ ἐλπιδοφόρες, μαζὺ μὲ τὰ ἐπίγεια ἀρώματα καὶ τὰ ἀνθρώπινα δάκρυα τους, βιώνουν γιὰ πρώτη φορὰ τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» τῆς ἀκτίστου χάριτος τοῦ ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ, ποὺ ἡ φωνὴ τοῦ ἁγίου ἀγγέλου τὸ μεταφέρει στοὺς ἀνθρώπους γιὰ νὰ τοὺς ἀναστήσῃ, καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ τὶς συνειδήσεις τους στὴν καινούργια Βασιλεία τῶν οὐρανῶν, στὴν Βασιλεία τοῦ αἰωνίου, τοῦ ἀφθάρτου, τοῦ μοναδικοῦ, τοῦ κόσμου τῆς ἀναστημένης καὶ γεμάτης ἀπὸ τὴν χαρὰ τῆς Ἀγάπης, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Αὐτὴ τὴν πραγματικότητα, βιώνει μέσα στὴν λατρευτική της ζωή, ἡ ἁγία μας Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, στὴν ὁποία μετέχομε καὶ ὅλοι ἐμεῖς, οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, μέσα στὴν πατρίδα μας, τὴν πονεμένη Ἑλλάδα. Τρανὴ ἀπόδειξη καὶ βεβαία ἀσφάλεια ἡ Θεία Κοινωνία τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Τὸ εἶπε ἄλλωστε καὶ ὁ ἴδιος:

«Σᾶς βεβαιώνω, ἐὰν δὲν φᾶτε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου καὶ δὲν πιῆτε τὸ αἷμα του, δὲν ἔχετε μετοχὴ στὴ ζωή. Αὐτὸς ποὺ τρώει τὴν σάρκα μου καὶ πίνει τὸ αἷμα μου ἔχει ζωὴ παντοτινή, καὶ ἐγὼ θὰ τὸν ἀναστήσω τὴν ἐσχάτη ἡμέρα. Γιατί ἡ σάρκα μου εἶναι ἀληθινὴ τροφὴ καὶ τὸ αἷμα μου ἀληθινὸ ποτό. Ἐκεῖνος ποὺ τρώει τὴν σάρκα μου καὶ πίνει τὸ αἷμα μου εἶναι ἑνωμένος μαζί μου, καὶ ἐγὼ μὲ αὐτόν»².

Ἀγαπητοί μου καὶ Ἀγαπητές μου, Λαμπροφορεῖ σήμερα ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Φωτίζεται ἡ κτίση καὶ χαίρεται ἡ ἀνθρωπότης. Ὁ Χριστὸς ἀνεστήθη ἀπὸ τοὺς νεκρούς. Γι΄αὐτὸ καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ἀναφωνεῖ μὲ δυνατὴ τὴν πίστη, καὶ ὁλοζώντανη τὴν χάρη τοῦ ἀκτίστου φωτὸς τῆς Ἀναστάσεως, στὸν περίφημο Κατηχητικό του Λόγο εἰς τὸ ἅγιον Πάσχα : «Ὅποιος εἶναι εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος, ἂς ἀπολαύσῃ τὴν ὡραία καὶ λαμπρή αὐτὴ ἑορτή. Ὅποιος δοῦλος ἔχει διαθέσεις ἀγαθές, ἂς εἰσέλθῃ στὴ χαρά, γεμᾶτος μὲ εὐφροσύνη ποὺ χαρίζει ὁ ἀναστημένος Κύριός του. Ὅποιος καταπονήθηκε μὲ τὴν νηστεία, ἂς ἀπολαύσῃ τώρα τὴν ἀμοιβή του. Ὅποιος ἀπὸ τὴν ἕκτη ὥρα ὑπηρέτησε τὸν Κύριο, ἂς πάρῃ σήμερα τὴν ἀμοιβὴ ποὺ δικαιοῦται. Ὅποιος προσῆλθε στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μετὰ τὴν ἐνάτη, ἂς πάρῃ καὶ αὐτὸς πρόθυμα μέρος στὴν ἀναστάσιμη ἑορτή. Ὅποιος προσῆλθε μετὰ τὴν δωδεκάτη, ἂς μὴν ἔχῃ καμμιά ἀμφιβολία. καθόλου δέν θά τιμωρηθῇ. Ὅποιος καθυστέρησε καὶ ἦλθε μετὰ τὴν τρίτη, ἂς πλησιάσῃ τὸν Κύριο χωρὶς κανένα δισταγμὸ καὶ φόβο. Ὅποιος προσῆλθε κατὰ τὴν πέμπτη ὥρα, ἂς μὴν ἔχῃ κανένα φόβο, ὅτι τάχα, ἐπειδὴ ἔχει φθάσει καθυστερημένος, δὲν θὰ τὸν δεχθῇ ὁ Θεός. Ἐπειδὴ ὁ Κύριος δίνει πλουσιοπάροχα τὶς δωρεές του. Γι’ αὐτὸ δέχεται καὶ τὸν τελευταῖο, μὲ τὴν ἴδια προθυμία ποὺ εἶχε δεχθῇ καὶ τὸν πρῶτο. Χαρίζει ἀνάπαυση καὶ εἰρήνη σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἔφθασε ἀργά, ὅπως ἀκριβῶς κάμει καὶ μὲ τὸν πρῶτο. Ἐλεεῖ καὶ ἐκεῖνον ποὺ ἔφθασε τελευταῖος, ἀλλά περιποιεῖται καὶ ἐκεῖνον πού πρῶτος ἦλθε. Καὶ στὸν ἕνα δίνει καὶ στὸν ἄλλο προσφέρει. Καὶ τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς δέχεται, ἀλλὰ καὶ τὴν ἁπλῆ διάθεση ἀναγνωρίζει. Καὶ τὴν πράξη τὴν ἀγαθή τιμᾷ, ἀλλὰ καὶ τὴν ἁπλῆ πρόθεση ἐπαινεῖ. Εἰσέλθετε λοιπὸν ὅλοι στὴ χαρὰ τοῦ Κυρίου σας. Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ πρῶτοι ἐφθάσατε καὶ ὅσοι ἤλθατε δεύτεροι, λάβετε τὸν μισθό σας. Πλούσιοι καὶ πτωχοί πανηγυρίσατε. Ὅσοι ἐγκρατευτήκατε, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἔχετε βραδυπορήσει στὴν ἐργασία τῶν ἐντολῶν τιμῆστε τὴν σημερινὴ ἡμέρα. Ὅσοι νηστεύσατε καὶ ἐκεῖνοι ποὺ δὲν νηστεύσατε, εὐφρανθῇτε σήμερα. Ἡ (Ἁγία Τράπεζα) εἶναι γεμάτη, ἀπολαῦστέ την ὅλοι. Ὁ Μόσχος εἶναι ἄφθονος καὶ ἀνεξάντλητος. Δὲν ἐπιτρέπεται λοιπὸν νὰ φύγῃ κάποιος πεινασμένος. Ὅλοι ἀπολαῦστε τὸ συμπόσιο ποὺ παρατίθεται γιὰ τοὺς πιστούς. Ὅλοι ἀπολαῦστε τὰ θεῖα δῶρα ποὺ προσφέρει ἡ θεία ἀγαθοσύνη. Κανένας πιὰ νὰ μὴ θρηνῇ τήν φτώχεια του, ἐπειδὴ τώρα ἔγινε φανερὴ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐκείνη ποὺ προσφέρεται σὲ ὅλους ἐξίσου. Κανένας νὰ μὴν κλαίῃ πιὰ τὰ πταίσματά του, ἐπειδὴ συγχώρεσή μας εἶναι ὁ Ἀναστημένος. Κανένας ἂς μὴ φοβᾶται πιὰ τὸν θάνατο, ἐπειδὴ ὁ θάνατος τοῦ Σωτήρα μας μᾶς ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὸν θάνατο καὶ τὴν φθορά. Ἐπειδὴ ἂν καὶ ὁ Σωτήρας μας κρατήθηκε ἀπὸ τὸν θάνατο, τελικὰ τὸν ἐξαφάνισε. Ὁ Κύριός μας ποὺ κατέβηκε στὸν ᾅδη, ἅρπαξε καὶ ἀνέσυρε μαζύ του ὅσους κρατοῦσε ὁ ᾅδης. Ὁ Κύριος ἐπίκρανε τὸν ᾅδη, ὅταν ἐκεῖνος ὁ παμφάγος τὸν κατέπιε. Καὶ αὐτὸ ἦταν ποὺ προβλέποντάς το παλαιὰ ὁ προφήτης Ἡσαΐας εἶχε βροντοφωνήσει: ΄Χριστέ μου, ὅταν ὁ ᾅδης ἐκεῖ κάτω στὸ σκοτάδι σὲ συνήντησε, πικράθηκε΄. Καὶ πολὺ σωστά. Πικράθηκε, ἐπειδὴ ἀπὸ τότε καταργήθηκε. Πικράθηκε ἐπειδὴ ξεγελάστηκε. Πικράθηκε ἐπειδὴ θανατώθηκε. Πικράθηκε ἐπειδὴ ἔχασε πιὰ τὴν ἐξουσία του. Πικράθηκε ἐπειδὴ ὁ ἴδιος τώρα ὑποδουλώθηκε. Ἐκεῖνος, καθὼς ἐνόμιζε, εἶχε λάβει σῶμα θνητὸ καὶ βρέθηκε ἀπρόσμενα μπροστὰ σὲ Θεό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει χῶμα ἀπὸ τὴν γῆ καὶ συνήντησε Θεό, ποὺ εἶχε κατεβεῖ ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ἐκεῖνος εἶχε πάρει ἕνα σῶμα ὁρατὸ καὶ καταισχύνθηκε ἀπὸ τὸν ἀόρατο. Ποῦ εἶναι λοιπόν ᾅδη ἡ νίκη σου; Ἀνεστήθη ὁ Χριστὸς καὶ ἔχεις πιὰ ὁριστικὰ κατανικηθεῖ. Ἀνεστήθη ὁ Χριστὸς καὶ οἱ δαίμονες ἔχουν στὰ βάραθρα τῆς ἀπωλείας γκρεμισθεῖ. Ἀνεστήθη ὁ Χριστὸς καὶ χαίρουν οἱ Ἄγγελοι. Ἀνεστήθη ὁ Χριστὸς καὶ ἡ ζωή παντοῦ βασιλεύει. Ἀνεστήθη ὁ Χριστὸς καὶ δὲν θά μείνῃ πιὰ κανένας νεκρὸς στὸ μνῆμα. Ἐπειδὴ μὲ τὴν Ἀνάστασή του, ὁ Χριστὸς ἔγινε ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναστάσεως ὅλων ὅσων ἔχουν κοιμηθεῖ. Σε Αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ ἐξουσία στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν

---

⁽¹⁾ Ἀναστάσιμον Εὐλογητάριον. «Τί τὰ μύρα* συμπαθῶς τοῖς δάκρυσιν,* ὦ μαθήτριαι, κιρνᾶτε;* Ὁ ἀστράπτων* ἐν τῷ τάφῳ ἄγγελος* προσεφθέγγετο ταῖς μυροφόροις.* ἴδετε ὑμεῖς* τὸν τάφον καὶ ἤσθητε.* ὁ Σωτὴρ γὰρ ἐξανέστη τοῦ μνήματος

⁽²⁾ Ἰω. 6, 53-56. «… ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ. Ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις. Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ»

⁽³⁾ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Λόγος Κατηχητικὸς εἰς τὸ ἅγιον Πάσχα, PG 59, 721-724. «Eἴ τις εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καὶ λαμπρᾶς πανηγύρεως. Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τὸ δηνάριον. Εἴ τις ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τὸ δίκαιον ὄφλημα. Εἴ τις μετὰ τὴν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω. Εἴ τις μετὰ τήν ἕκτην ἔφθασε, μηδὲν ἀμφιβαλλέτω. καὶ γὰρ οὐδὲν ζημιοῦται. Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τὴν ἐνάτην, προσελθέτω, μηδὲν ἐνδοιάζων. Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τὴν ἐνδεκάτην, μὴ φοβηθῆ τὴν βραδύτητα. φιλότιμος γὰρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τὸν ἔσχατον καθάπερ καὶ τὸν πρῶτον. ἀναπαύει τὸν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τὸν ἐργασάμενον ἀπὸ τῆς πρώτης. καὶ τὸν ὕστερον ἐλεεῖ καὶ τὸν πρῶτον θεραπεύει. κἀκείνω δίδωσι καὶ τούτω χαρίζεται. καὶ τὰ ἔργα δέχεται καὶ τὴν γνώμην ἀσπάζεται. καὶ τὴν πρᾶξιν τιμᾷ καὶ τὴν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν εἰσέλθετε πάντες εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου ὑμῶν. καὶ πρῶτοι καὶ δεύτεροι τὸν μισθὸν ἀπολαύετε. Πλούσιοι καὶ πένητες μετ’ ἀλλήλων χορεύσατε. ἐγκρατεῖς καὶ ῥάθυμοι τὴν ἡμέραν τιμήσατε. νηστεύσαντες καὶ μὴ νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ μόσχος πολύς, μηδεὶς ἐξέλθη πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως˙ πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδεὶς θρηνείτω πενίαν. ἐφάνη γὰρ ἡ κοινὴ Βασιλεία. Μηδεὶς ὀδυρέσθω πταίσματα. συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδεὶς φοβείσθω θάνατον. ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τὸν ᾅδην ὁ κατελθὼν εἰς τὸν ᾄδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο προλαβὼν Ἠσαΐας ἐβόησεν. ὁ ᾅδης φησίν, ἐπικράνθη, συναντήσας σοι κάτω. Ἐπικράνθη. καὶ γάρ κατηργήθη. Ἐπικράνθη. καὶ γὰρ ἐνεπαίχθη. Ἐπικράνθη. καὶ γὰρ ἐνεκρώθη. Ἐπικράνθη. καὶ γὰρ καθῃρέθη. Ἐπικράνθη. καὶ γὰρ ἐδεσμεύθη. Ἔλαβε σῶμα καὶ Θεῷ περιέτυχεν. Ἔλαβε γῆν καὶ συνήντησεν οὐρανῷ. Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε καὶ πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε. Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; Ποῦ σου, ἅδη, τὸ νῖκος; Ἀνέστη Χριστὸς καὶ σὺ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ χαίρουσιν ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστός, καὶ ζωὴ πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος. Χριστὸς γὰρ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».