Σε μια τοπική επικαιρότητα που μοιάζει κυριολεκτικά “βυθισμένη” στο “λήθαργο” του κορωνοϊού και των οικονομικών (αλλά και υγειονομικών) επιπτώσεών του, η ιστορία της επιθυμίας ορισμένων συμπολιτών για μετονομασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας από “Βασίλης Βασιλικός” σε “Λευτέρης Αθανασιάδης” δεν θα μπορούσε παρά να είναι “μάννα εξ ουρανού“!
Για την ιστορία, όλα ξεκίνησαν μετά από μια δήλωση του πολύ γνωστού Θάσιου συγγραφέα (και βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ) στην “Εφημερίδα των Συντακτών“, στην οποία εξέφραζε την άποψή του για την απεργία πείνας στην οποία έχει προχωρήσει ο καταδικασθείς για 11 δολοφονίες (στο πλαίσιο της δράσης της τρομοκρατικής οργάνωσης “17 Νοέμβρη“) Δημήτρης Κουφοντίνας με αίτημα τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού.
Για την ιστορία, ο κ. Βασιλικός είπε τα εξής:
“Ένας τρομοκράτης που παραδίνεται αυτόκλητος στην έδρα της Αστυνομίας δεν είναι κάτι συνηθισμένο, ακόμα και στα αστυνομικά μυθιστορήματα του Σιμενόν ή της Αγκάθα Κρίστι.
Δεν είναι ακόμα σύνηθες ο ίδιος μετά από 20 χρόνια στη φυλακή, όπου τα πρώτα χρόνια τα περνά στην πλήρη απομόνωση, να φτάσει στο σημείο, λόγω της άμεμπτης συμπεριφοράς του σε όλο αυτό το διάστημα (και του βιβλίου που εξέδωσε για την περιπέτειά του πριν από μερικά χρόνια) να τύχει μιας προσωπικής δικαίωσης από την πολιτεία, με την πενθήμερη διαμονή του στο σπίτι της οικογένειάς του ανά εξάμηνο και την πάντα στη μέρα και την ώρα ακριβώς της επιστροφής του στο κελί.
Πρόκειται για τον Κουφοντίνα που εδώ και 28 μέρες διαμαρτύρεται, ζητώντας την επιστροφή του στις φυλακές Κορυδαλλού, με απεργία πείνας που κινδυνεύει να είναι μοιραία. Κι αν συμβεί κάτι τέτοιο -ο μη γένοιτο- θα κληθούν οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν για την απανθρωπιά τους”.
Οι δηλώσεις του κ. Βασιλικού προκάλεσαν αρκετές, πολύ έντονες και ιδιαίτερα πολωμένες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη (όχι μόνο την τοπική αλλά και την πανελλήνια). Οι αντιδράσεις αυτές έγιναν ακόμα περισσότερες μετά και την ανακοίνωση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης του συμβουλίου της Κοινότητας Καβάλας (το οποίο και θα συνεδριάσει την προσεχή Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2021)
Ένα από τα θέματα αυτά φέρει τον τίτλο:
Αλλαγή ονόματος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας από “Βασίλης Βασιλικός” σε “Λευτέρης Αθανασιάδης”
Τα σχόλια και οι αντιδράσεις; Ποικίλα! Από την άνευ όρων υποστήριξη στο αίτημα για μετονομασία της βιβλιοθήκης, μέχρι και την πρόθεση για συλλογή υπογραφών ενάντια στην μετονομασία!
Τι μπορούμε να κρατήσουμε εμείς από όλη αυτή την ιστορία;
Σπουδαίος συγγραφέας, ατυχής δήλωση
Προτού αναφερθούμε στο πρώτο πράγμα που μπορούμε να κρατήσουμε από όλη αυτή την ιστορία, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι:
Ο Βασίλης Βασιλικός είναι ένας συγγραφέας με διεθνή ακτινοβολία, με τα βιβλία του να έχουν μεταφραστεί σε 33 γλώσσες ανά τον κόσμο (όταν τα βιβλία ενός συγγραφέα μεταφράζονται σε τόσες πολλές γλώσσες, δεν μπορεί αυτό να οφείλεται στην τύχη), ενώ το “Ζ” έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο από τον Κώστα Γαβρά (στην ομώνυμη ταινία που βραβεύτηκε, μεταξύ άλλων, με το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας).
Όσο και αν δεν αρέσει αυτό σε κάποιους (κυρίως λόγω ιδεολογικών διαφορών), τούτη είναι η αλήθεια. Και αυτό θα είναι, εντέλει, το αποτύπωμα που θα αφήσει στην γη ο Βασίλης Βασιλικός όταν θα πεθάνει.
Η λογοτεχνική αξία, λοιπόν, του Βασίλη Βασιλικού δεν αμφισβητείται (είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε όχι). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να κρίνουμε αυτά που λέει -από τη στιγμή, μάλιστα, που τα λέει και δημόσια.
Ας μην παρεξηγηθούν, λοιπόν, όσοι υποστηρίζουν τον Βασίλη Βασιλικό αλλά οι δηλώσεις του για τον Δημήτρη Κουφοντίνα είναι τουλάχιστον ατυχέστατες!
Ναι, το νομικό σύστημα της χώρας μας προβλέπει διευκολύνσεις (όπως οι άδειες και η εκπαίδευση, ακόμα και η μεταγωγή σε άλλο σωφρονιστικό ίδρυμα) για τους φυλακισμένους, ακόμα και για τους βαρυποινίτες. Ναι, αν και εφόσον ο Δημήτρης Κουφοντίνας πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος για τις διευκολύνσεις αυτές, θα πρέπει να τύχει όλων αυτών των διευκολύνσεων. Αυτό είναι το σωφρονιστικό μας σύστημα, με αυτό θα πορευτούμε – αν θέλουμε να το αλλάξουμε, εδώ είμαστε για να ζητήσουμε την όποια αλλαγή του.
Όμως:
α) Αυτό με τις διευκολύνσεις των κρατούμενων θα πρέπει να ισχύει για όλους τους κρατούμενους. Σωστά;
Θα θέλαμε πολύ να δούμε αν τυχόν ο κ. Βασιλικός (αλλά και όλοι όσοι υποστηρίζουν τη στάση του – μιας και ήδη ο κ. Βασιλικός είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία, και όταν έρθει εκείνη η ώρα πιθανόν να μην είναι εν ζωή) θα στηρίξει στο μέλλον ένα οποιοδήποτε αντίστοιχο αίτημα του Ρουπακιά (του φυσικού αυτουργού της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα), του Ηλία Κασιδιάρη ή του Νίκου Μιχαλολιάκου. (*)
Θα θέλαμε, επίσης, να δούμε αν όλοι όσοι υποστήριξαν και υποστηρίζουν τον Δημήτρη Κουφοντίνα θα στηρίξουν και κάποιο αντίστοιχο αίτημα που θα υποβάλλει ο καταδικασθείς ως αρχηγός της “17 Νοέμβρη” Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.
Κάτι μάς λέει πως κανείς τους δεν πρόκειται να δώσει καμία απολύτως στήριξη (το βλέπουμε εδώ και τόσα χρόνια -άπαντες μιλάνε για τον Κουφοντίνα, κάποιοι άλλοι για τους αδελφούς Ξηρούς, αλλά ουδέποτε για τον Γιωτόπουλο). Και ας προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν για το αντίθετο: γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, ξέρουμε και ποιες είναι οι ιδεολογίες τους και τι ακριβώς θα πράξουν σε μια τέτοια περίπτωση:
Δεν πρόκειται να πουν απολύτως τίποτα -ή, ακόμα χειρότερα, θα ζητήσουν με κάθε τρόπο να μην γίνει αποδεκτό κανένα τέτοιο αίτημα. Και όλο αυτό θα γίνει όχι διότι δεν νοιάζονται για τα δικαιώματα των φυλακισμένων, αλλά διότι οι συγκεκριμένοι δεν είναι απλά “κρατούμενοι” – είναι “φασίστες” και “ναζιστές” (για τους καταδικασθέντες για τη “Χρυσή Αυγή”, είναι “προδότες του αγώνα” (για τον Γιωτόπουλο), είναι γενικά κάτι άλλο από αυτό που υποστηρίζουν.
“Δικαίωμά τους” θα μας πείτε. Όχι! Δεν είναι σωστό αυτό: Αν θέλουμε να μιλάμε για ισονομία και σεβασμό ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν θα πρέπει να ξεχωρίζουμε “αμνούς” από “ερίφια”. Αλλιώς δεν μιλάμε για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά “για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα à la carte” – όποτε, δηλαδή, μας βολεύει!
β) Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Δημήτρης Κουφοντίνας ουδέποτε έχει δηλώσει τη μεταμέλειά του για τις 11 δολοφονίες που διέπραξε (με μοναδική, ίσως, “εξαίρεση” τον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν). Και αυτό εύκολα γίνεται κατανοητό πως μετράει στην απόφαση κάποιου δικαστή που θα κρίνει αν τυχόν δικαιούται ο Κουφοντίνας να απολαύσει όλα τα προνόμια που δικαιούται ως κρατούμενος (θυμίζουμε μόνο το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Βόλου, τον Μάιο του 2019, το οποίο κατόπιν αναιρέθηκε από τον Άρειο Πάγο).
(ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν μιλάμε για ιδεολογική μεταμέλεια. Η δίκη της “17 Νοέμβρη” δεν ήταν ιδεολογική δίκη, αλλά δίκη ποινικού δικαίου – για ανθρωποκτονίες και άλλες παραβάσεις του ποινικού δικαίου)
Και το χειρότερο δεν είναι αυτό, αλλά το κίνητρο πίσω από όλες αυτές τις δολοφονίες. Διότι αντίστοιχες δολοφονίες διέπραξαν, στο παρελθόν, τα μέλη και του IRA στην Ιρλανδία και της ETA στην Ισπανία και στη χώρα των Βάσκων – ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ (στην Κύπρο) είχαν χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς ως “τρομοκράτες”.
Όμως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το κίνητρο ήταν εντελώς διαφορετικό: ήταν εθνικοαπελευθερωτικό – ή, έστω, αυτονομιστικό στην περίπτωση της ETA (χωρίς να λείπουν και οι εξαιρέσεις). Στην περίπτωση της “17 Νοέμβρη” ποιο ήταν το κίνητρο; Οι ιδεολογίες περί “ένοπλης ανατροπής του κρατικού μονοπωλίου της βίας” (κατά δήλωση του Κουφοντίνα) και περί “πίστης στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού κινήματος και το όραμα για μια σοσιαλιστική κοινωνία” (και πάλι κατά δήλωση του Κουφοντίνα, την ημέρα που παραδόθηκε στην Αντιτρομοκρατική το 2002) ;
Διότι αν θυμηθούμε τις προκηρύξεις της οργάνωσης αλλά και αυτά π.χ. που έλεγε στις 5 Σεπτεμβρίου 2002 (όταν και παραδόθηκε στην Αντιτρομοκρατική) ο Δ. Κουφοντίνας (πως μιλούσε για “πίστη στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού κινήματος και το όραμα για μια σοσιαλιστική κοινωνία”) θα διαπιστώσουμε πως τα κίνητρά τους παραπέμπουν σε εκείνες τις ακροαριστερές τρομοκρατικές οργανώσεις της δεκαετίας του 60 και του 70 (όπως η RAF και οι “Ερυθρές Ταξιαρχίες”).
Αυτές οι οργανώσεις, πλέον, έχουν μπει εδώ και πολύ καιρό στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τόσο από εγκληματική όσο και (κυρίως) από πολιτική και ιδεολογική σκοπιά. Και ούτε καν πείθουν, πλέον, για το αν ο μόνος δρόμος προς την σοσιαλιστική κοινωνία είναι αυτού του είδους η βία…
Ποινικοποιώντας τον “ελεύθεροι λόγο” – απλά διότι “δεν μας βολεύει”
Με βάση τα παραπάνω, κρίνουμε -και αυτό είναι η προσωπική μας άποψη, φυσικά και ο καθένας έχει τη δική του άποψη– πως οι δηλώσεις του Βασίλη Βασιλικού ήταν ατυχέστατες.
Αλλά εδώ τίθεται ένα βασικό ερώτημα:
“Από πότε ποινικοποιείται ο ελεύθερος λόγος;”
Η απάντηση είναι πολύ απλή: “Ο ελεύθερος λόγος, εφόσον δεν εμπεριέχει ύβρεις ή συκοφαντίες, δεν ποινικοποιείται.”
Τώρα θα μας πείτε: Μα καλά, για ποια ποινικοποίηση μιλάμε; Δεν τον δικάσαμε τον άνθρωπο…
Και όμως: όχι απλά τον “δικάσαμε” (και μάλιστα από “λαϊκό δικαστήριο”), όχι απλά τον καταδικάσαμε, αλλά προσπαθούμε και να τον βάλουμε στη λήθη!
Και όλα αυτά γιατί; Διότι εξέφρασε δημόσια την άποψή του! Καλή ή κακή, συμφωνούμε ή διαφωνούμε, αυτό είναι άλλο!
Δεν σκότωσε κανέναν, δεν λήστεψε κανέναν, δεν έκανε καμία σεξουαλική παρενόχληση, δεν κακοποίησε κανέναν (που εκεί ναι, θα μιλούσαμε υπό πολύ διαφορετικούς όρους). Απλά είπε την άποψή του!
Δηλαδή το περίφημο ρητό
Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες”
έχει καταλήξει, πλέον, στον κάλαθο των σκουπιδιών (και επί τη ευκαιρία, ο Βολταίρος -στον οποίο αποδίδεται αυτό το ρητό- δεν είπε ποτέ του ακριβώς αυτά τα λόγια, αλλά το νόημα των λόγων του ήταν -πάνω κάτω- ακριβώς αυτό).
Τι, δηλαδή; Επειδή ο Βασίλης Βασιλικός στήριξε έναν καταδικασμένο τρομοκράτη και δολοφόνο; Ναι, το είπαμε: λάθος του, μεγάλο λάθος του.
Τι, δηλαδή; Επειδή έκλεισε τη δήλωσή του λέγοντας πως “θα λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι αν συμβεί το μοιραίο”;
Μα, αν ο Κουφοντίνας δικαιούται να μεταχθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, τότε το αίτημά του θα πρέπει να γίνει δεκτό με αυστηρά νομικούς όρους. Και αυτοί που θα φταίνε, αν δεν ικανοποιηθεί αυτό το αίτημα, είναι οι “υπεύθυνοι”.
Αν δεν δικαιούται, τότε αφενός το αίτημά του πρέπει να απορριφθεί (πέραν πάσης αμφιβολίας, με αυστηρά νομικούς όρους και χωρίς κανένα άλλο “κίνητρο” να κρύβεται πίσω από αυτή την απόρριψη), αφετέρου οι “υπεύθυνοι” θα πρέπει να πείσουν τον Δημήτρη Κουφοντίνα πως ενήργησαν αποκλειστικά βάση νόμου (και αν δεν τα καταφέρουν, θα φέρουν την ευθύνη – μαζί, φυσικά, με τον Κουφοντίνα, μιας και η απεργία πείνας δεν επιβάλλεται με το ζόρι αλλά αποφασίστηκε από τον ίδιο).
Επί της ουσίας, δηλαδή, δεν έστειλε κάποιο απειλητικό μήνυμα ο Βασίλης Βασιλικός – απλά εξέφρασε μια πραγματικότητα. Στο φινάλε, όλοι μας δεν λέμε και δεν ζητάμε “να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι” για οτιδήποτε μάς αφορά;
Όσο για αυτούς που λένε πως “δεν αναγνώρισε ο Κουφοντίνας δικαιώματα σε αυτούς που σκότωσε”, δεν θα διαφωνήσουμε. Αλλά απλά και κατηγορηματικά: θα τους παραπέμψουμε σε αυτό που είπαμε νωρίτερα:
Το νομικό σύστημα της χώρας μας προβλέπει διευκολύνσεις (όπως οι άδειες και η εκπαίδευση, ακόμα και η μεταγωγή σε άλλο σωφρονιστικό ίδρυμα) για τους φυλακισμένους, ακόμα και για τους βαρυποινίτες. Αυτό είναι το σωφρονιστικό μας σύστημα, με αυτό θα πορευτούμε – αν θέλουμε να το αλλάξουμε, εδώ είμαστε για να ζητήσουμε την όποια αλλαγή του.
Και ξαφνικά…στην πυρά και στη λήθη…για μια δήλωση
Όπως αναφέραμε και πριν, οι αντιδράσεις στις δηλώσεις Βασιλικού ήταν ακριβώς αυτές που περιμέναμε: “Από το ένα άκρο στο άλλο”, ολότελα πολωμένες, με σαφή πολιτική και ιδεολογική σκοπιά (όσοι είναι “δεξιοί” έβαλλαν ομαδικά εναντίον του Βασιλικού, όσοι είναι “αριστεροί” τόν υποστήριξαν σχεδόν “τυφλά”) και χωρίς έστω και την παραμικρή διάθεση να δουν τα πράγματα λίγο πιο ψύχραιμα.
Και αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας: τα βλέπουμε όλα ανάλογα με το ποια ιδεολογία υποστηρίζουμε και ποια όχι!
Πώς αλλιώς να εκφραστούμε όταν βλέπουμε να μπαίνει η μετονομασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας ως τακτικό θέμα από ένα Συμβούλιο της Κοινότητας Καβάλας (ένα γνωμοδοτικό όργανο, για να μην ξεχνιόμαστε) στο οποίο την πλειοψηφία έχει η παράταξη της τέως δημάρχου Δήμητρας Τσανάκα – δηλ. μια παράταξη με δεδηλωμένη στήριξη προς (και από) τη δεξιά και τη ΝΔ;
Πώς αλλιώς να εκφραστούμε όταν αυτοί ακριβώς που υποστηρίζουν επί χρόνια τη δεξιά έχουν “βγάλει φλύκταινες” κατά του Βασίλη Βασιλικού και προσπαθούν με κάθε τρόπο (**) να διαγράψουν το όνομά του από τον τόπο μας – ξεχνώντας, όμως, πως το όνομά του και το έργο του είναι αναγνωρισμένο παγκοσμίως (σε αντίθεση με τους ίδιους, τους οποίους γνωρίζουν μόνο όσοι ζουν εντός των στενών ορίων της Καβάλας) ;
Πώς αλλιώς να εκφραστούμε όταν αυτοί ακριβώς που υποστηρίζουν επί χρόνια την αριστερά έχουν ξεσηκωθεί για να αποτρέψουν την μετονομασία της βιβλιοθήκης και προσπαθούν να αιτιολογήσουν τα λεγόμενα του Βασίλη Βασιλικού μιλώντας για “ανθρώπινα δικαιώματα” – την ώρα, όμως, που άπαξ και τους πει κανείς για δικαιώματα άλλων κρατούμενων πολύ πιθανόν να “βγάλουν και αυτοί φλύκταινες”;
Μπορεί κανείς να βγάλει άκρη από όλο αυτό το “μαύρο χάλι”; Μάλλον όχι…
Σε κάθε περίπτωση, για να συνοψίσουμε:
Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, ο Βασίλης Βασιλικός είναι (αυτή τη στιγμή) η σημαντικότερη λογοτεχνική φυσιογνωμία που έβγαλε τις τελευταίες δεκαετίες ο νομός Καβάλας. Και αυτό πλέον δεν αλλάζει – είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι.
Ναι, το είπαμε και πριν: η δήλωσή του ήταν άστοχη και ατυχής. Αλλά μέχρι εκεί. Κανένας άλλος (σοβαρός) λόγος δεν υπάρχει ούτε για να τον “σταυρώσουμε”, ούτε για να επιχειρήσουμε να τον διαγράψουμε από την ιστορία μας και τον τόπο μας.
Η όποια συζήτηση για τη μετονομασία της Δημοτικής μας Βιβλιοθήκης (την οποία έχει στηρίξει πολλάκις με δωρεές ο Βασίλης Βασιλικός – και συνεχίζει ακόμα να την στηρίζει) όχι απλά δεν έχει καμία λογική -ειδικά σε μια εποχή που θα έπρεπε να μας απασχολούν πολύ σοβαρότερα προβλήματα- αλλά επιβεβαιώνει και το χαμηλό επίπεδο όσων ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση.
Ανθρώπων, με λίγα λόγια, που νομίζουν πως με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν να μειώσουν τον ίδιο και την αξία του.
Αν πιστεύουν πως με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουν και να τον μειώσουν αλλά και να “ανεβάσουν τις μετοχές τους”, δικαίωμά τους – αλλά καλό είναι να κατέβουν από το συννεφάκι τους και να θυμηθούν τα λόγια του Φρίντριχ Νίτσε:
“Όσο πιο ψηλά πετάμε, τόσο πιο μικροί φαινόμαστε σ’ αυτούς που δεν μπορούν να πετάξουν”
Όχι άλλον Λευτέρη Αθανασιάδη!
Και για το κλείσιμο, θα αναφερθούμε και στην πρόθεση για μετονομασία της βιβλιοθήκης σε “Λευτέρης Αθανασιάδης”.
Γενικότερα υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, μια τάση “αγιοποίησης” του Λευτέρη Αθανασιάδη – ενδεχομένως διότι, σε σχέση με όλους τους δημάρχους από την εποχή του και μετά, μπορεί να θεωρηθεί ως ο λιγότερα χειρότερος.
Ωστόσο, αν θέλουμε να μιλήσουμε ειλικρινά ουδείς έχει καταφέρει με σοβαρά και απτά επιχειρήματα να μάς τεκμηριώσει αυτή την τάση “αγιοποίησης”!
Διότι αν μελετήσουμε ψύχραιμα και αντικειμενικά (μακριά από ιδεολογίες) τα έργα και τις ημέρες του αείμνηστου Λευτέρη Αθανασιάδη θα διαπιστώσουμε πως ναι μεν ήταν ένας άνθρωπος “δυναμικός” και “μαχητικός”, με αγάπη για την Καβάλα (αυτό δεν το αμφισβητεί κανένας), πλην όμως το τελικό του αποτύπωμα σε αυτή την πόλη παραμένει εξαιρετικά θολό!
Διότι αν εξαιρέσουμε τον σταθμό βιολογικού καθαρισμού (και μια συμβολική κατάληψη της Μεγάλης Λέσχης), για ποια άλλα πράγματα μπορούμε να τον θυμόμαστε τον Λευτέρη Αθανασιάδη; Σε βαθμό, μάλιστα, που να κοντεύουμε να τον “αγιοποιήσουμε” και να θυμόμαστε με νοσταλγία τις καλές ημέρες της δημαρχίας του;
Ο πλέον απρόσμενος “σύμμαχος” σε αυτά που αναφέρουμε (και λέμε “ο πλέον απρόσμενος” διότι στο παρελθόν έχουμε ασκήσει αυστηρή κριτική σε βάρος του) είναι ο γνωστός αρχαιολόγος Μιχάλης Λυχούνας – και το παρακάτω κείμενό του, που αναρτήθηκε στα social media στις 16 Ιανουαρίου 2017 (πριν από 4 χρόνια):
Κάνοντας ζάπινγκ κουρασμένος έπεσα πάνω σε video, μάλλον της προεκλογικής περιόδου του 1990 του δημάρχου της περιόδου, του συγχωρεμένου Λευτέρη Αθανασιάδη. Δεν θα αναφερθώ στην καπήλευση έργων που δεν ανήκουν στο Δήμο (π.χ. λιμάνι ή ΤΕΙ) παλιά και γνωστή μέθοδος, ούτε για την περηφάνεια για τη ΔΕΠΟΣ, το νέο πολεοδομικό έκτρωμα. ή για τη δημοτική αγορά (η αστοχία φαίνεται έντονα σήμερα).Εκεί που χλώμιασα ήταν στην περιγραφή ενός υπό μελέτη έργου (κατά τον θανόντα είχε τη μελέτη στα χέρια του) για την κατασκευή πάρκινγκ πίσω από το τελωνείο! Υπόγειο (ένα επίπεδο), ισόγειο (το δεύτερο) και εκεί που κέντησε ήταν στη δυνατότητα ανέγερσης και ορόφου, όπου στρέφοντας την κάμερα, δείχνει ένα φορτηγό, στο ύψους του οποίου θα έφτανε ο όροφος, μπροστά από το τοιχίο (μπρρρρ και sic, το παράλιο τείχος της πόλης)! Ευτυχώς το έργο δεν έγινε και μια ακόμη ασχήμια δεν ολοκληρώθηκε. Πασοκοαισθητική της εποχής!
Σε κάθε περίπτωση, ο Λ. Αθανασιάδης ήταν μια εμβληματική περίπτωση, αλλά η πραγματικότητα παραμένει πως στο πλαίσιο του περιφερειακού και εθνικού ανταγωνισμού πόλεων. παρέλαβε την Καβάλα το 1982 ως το μείζον αστικό κέντρο της περιφέρειας και την παρέδωσε το 1998 ασθμαίνουσα στην περιφέρεια (ούτε καν prima inter pares) και μια κατηγορία κάτω στο εθνικό πλαίσιο (Βόλος, Λάρισα, Ηράκλειο ξέφυγαν). Η κατάσταση δεν έχει βέβαια έκτοτε αλλάξει, ίσως λόγω ……..του δριμέος ψύχους.
Αν μη τι άλλο, τα λέει όλα…
(*) Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, και επειδή είναι βέβαιο πως θα βγουν αρκετοί “καλοθελητές” και “έξυπνοι” και θα μιλήσουν για “ξέπλυμα των ναζιστών” (ασχέτως αν τους χρησιμοποιήσανε μια χαρά στο παρελθόν για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους -όπως το 2014 με την μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας- και τώρα παριστάνουν τους “ιδεαλιστές” και τους “αντιναζιστές”):
Σε καμία περίπτωση δεν λέμε πως οι 3 τους (Ρουπακιάς, Κασιδιάρης, Μιχαλολιάκος) αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της “Χρυσής Αυγής” μπήκαν στη φυλακή χωρίς λόγο. Δικαίως καταδικάστηκαν, δικαίως φυλακίστηκαν. Και το έχουμε πει πάρα πολλές φορές πως κάτι τέτοιο έπρεπε να γίνει εδώ και πάρα πολύ καιρό – η εγκληματική οργάνωση που άκουγε στο όνομα “Χρυσή Αυγή” έπρεπε να είχε “τελειώσει” εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά από τη στιγμή που φυλακίστηκαν θεωρούνται και αυτοί κρατούμενοι -οι οποίοι θα πρέπει και αυτοί, εφόσον θα πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις, να έχουν και εκείνοι τις ίδιες διευκολύνσεις. Σωστά;
(**) Διαβάσαμε σήμερα ένα άρθρο που δήθεν ισχυριζόταν πως η απόφαση για τη μετονομασία της βιβλιοθήκης είναι έωλη – και καλά διότι, όταν ψηφίστηκε το 2012, κάποιοι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης ψήφισαν “παρών” δηλώνοντας “παρεξηγημένοι” διότι το θέμα της μετονομασίας δεν συζητήθηκε μεμονωμένα αλλά στο πλαίσιο διαφόρων άλλων εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια για την απελευθέρωση της Καβάλας! Δηλαδή τώρα περιμένετε να σας πάρουμε στα σοβαρά;