Είχε δεν είχε ο βουλευτής Καβάλας της ΝΔ Μακάριος Λαζαρίδης, μάς έκανε να “ευθυμήσουμε” και πάλι – πάνω που προσπαθούσαμε και εμείς να βρούμε ένα σημείο για να μπορέσουμε να πούμε και έναν καλό λόγο…

Αφορμή, αυτή τη φορά, στάθηκε η αποστολή ενός δελτίου τύπου με τον πομπώδη τίτλο “Ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία υδατοδρομίου στην Καβάλα” ⁽¹⁾ και με βασικό αντικείμενο…την υποβολή του τεχνικού φακέλου για την αδειοδότηση του υδατοδρομίου!

Η ιστορία του υδατοδρομίου είναι αρκετά παλιά και συχνά-πυκνά χρησιμοποιείται ως “σκελετός που βγαίνει από το ντουλάπι” για να μας θυμίσει πως “υπάρχει και αυτό το όνειρο”. Το ακούμε εδώ και πολλά χρόνια (ήδη από το 2014, όταν και κατατέθηκε ο πρώτος τεχνικός φάκελος στο υπουργείο Υποδομών από τον τότε πρόεδρο του Οργανισμού Λιμένος Καβάλας Χρήστο Ηλιάδη), αλλά με τους ρυθμούς που προχωράει το ελληνικό δημόσιο αμφιβάλλει κανείς αν θα το δούμε να γίνεται πράξη μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Και επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το κατά πόσο χρήσιμο ή όχι θα είναι για την Καβάλα δεν έχει διευκρινιστεί 100% – ειδικά από τη στιγμή που δεν υπάρχουν άλλα υδατοδρόμια σε ολόκληρη τη χώρα (αδειοδοτημένο είναι μόνο αυτό της Κέρκυρας), άρα πού να πάει αυτός που θα επιβιβαστεί σε ένα υδροπλάνο από την Καβάλα; Άρα η όποια κατασκευή υδατοδρομίου στην Καβάλα θα πρέπει -αν μη τι άλλο- να συνδυαστεί με την αντίστοιχη δημιουργία ενός γενικότερου δικτύου υδατοδρομίων σε ολόκληρη τη χώρα!

Με άλλα λόγια…“ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι!”

Αλλά εδώ υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα:

Το 2014, όπως αναφέραμε, κατατέθηκε ο τεχνικός φάκελος από τον κ. Ηλιάδη, με βάση το νόμο που ίσχυε τότε.

Τον Ιούλιο του 2019, με αφορμή μια νέα αλλαγή στη νομοθεσία, κατατέθηκε ένας νέος τεχνικός φάκελος από τον κ. Ηλιάδη.

Από τότε η νομοθεσία για τα υδατοδρόμια δεν έχει αλλάξει! Συνεπώς, με βάση τη νομοθεσία, δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος για οποιαδήποτε επικαιροποίηση του τεχνικού φακέλου.

Συνεπώς τι είναι αυτό που κατατέθηκε τώρα;

Δεν περιμένουμε, φυσικά, να πάρουμε απάντηση από τον κ. Λαζαρίδη ή από τη διοίκηση του ΟΛΚ, μιας και αμφότεροι μάς έχουν κόψει την καλημέρα – παρόλα αυτά, το βήμα είναι ανοιχτό ανά πάσα στιγμή για να εκφραστούν και να απαντήσουν στα ερωτήματά μας!

Αλλά αλήθεια, περιμένουμε σοβαρή απάντηση; Ειδικά από τη διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Καβάλας;

Διότι καλά τα “όνειρα” για υδατοδρόμια και κρουαζιερόπλοια ⁽²⁾ αλλά όταν βλέπουμε πως δεν επιλύονται απλά προβλήματα που σχετίζονται με τα λιμάνια που ανήκουν στην αρμοδιότητα του ΟΛΚ δεν μπορούμε να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι.

Και δεν μιλάμε μόνο για την καθαριότητα στο λιμάνι της Κεραμωτής -ένα ζήτημα στο οποίο ο ΟΛΚ (με ευθύνη και με μονομερείς αποφάσεις της διευθύνουσας συμβούλου του ΟΛΚ Άννας Θυσιάδου) τα έκανε “μαντάρα”.

Μιλάμε πλέον και για την καθαριότητα στο επιβατικό λιμάνι της Καβάλας “Απόστολος Παύλος”!

Διότι καλά τα λουλουδάκια και οι φωτισμοί στο κτίριο υποδοχής επιβατών, αλλά όταν βλέπουμε φωτογραφίες από ξεχειλισμένους κάδους απορριμμάτων (όπως αυτές που ανάρτησε το Σάββατο ο δημοσιογράφος Βασίλης Λωλίδης) τότε δεν μπορούμε παρά να συμπεράνουμε πως “υπάρχει θέμα”!

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Υ.Γ.: Και μια σύσταση (100% φιλική):

Καλή και άγια αυτή η ιστορία με τα fake profiles υποστηρικτών του κ. Λαζαρίδη, αλλά κάποια στιγμή αυτό το “ανέκδοτο” καταντάει βαρετό και “κρύο” (σαν τα ανέκδοτα του Στάθη Παναγιωτόπουλου από την παρέα του “Ράδιο Αρβύλα”).

Όχι τίποτα άλλο, αλλά πέραν του ότι τα συγκεκριμένα fake profiles (δεν μας ενδιαφέρει αν τα “τρέχει” ένας χρήστης ή περισσότεροι) δεν ανέχονται καμία απολύτως κριτική (ήδη έχουν αρχίσει και “επιτίθενται” στα άρθρα μας, με χαρακτηρισμούς που μόνο γέλιο προκαλούν – ευφάνταστο αυτό το “Χατζηνικολάου της Καβάλας”), η “δραστηριότητά” τους μόνο κακό κάνει στην προσωπική εικόνα του κ. Λαζαρίδη (ιδίως από τη στιγμή που ο ίδιος επιθυμεί σφόδρα -και δικαίωμά του- να παρουσιάζει μια καλή εικόνα μέσα από τα social media).

Αν αυτό το πράγμα αρέσει στον ίδιο, αν του αρέσει να βλέπει σε κάθε ένα από τα δεκάδες άρθρα που αναρτώνται στα τοπικά ΜΜΕ και αφορούν τον ίδιο να στήνεται ένας ιδιότυπος “καυγάς” ανάμεσα στα fake profiles και σε “αντιπάλους” του, τότε με γεια του με χαρά του.

Αλλά αυτή η εικόνα το μόνο που μπορεί να μας προκαλέσει είναι θυμηδία (και όχι μόνο σε εμάς αλλά και σε πολλούς συμπολίτες μας)…

---

⁽¹⁾ Για την ιστορία, το δελτίο τύπου αναφέρει τα εξής:

Ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία αρχικά και τη λειτουργία στη συνέχεια υδατοδρομίου στην Καβάλα.

Την περασμένη εβδομάδα και συγκεκριμένα στις 22 Μαρτίου 2021 υποβλήθηκε στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ο τεχνικός φάκελος για την αδειοδότηση του υδατοδρομίου.

Προηγήθηκε σειρά επαφών του Βουλευτή Π.Ε. Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μακάριου Λαζαρίδη, με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και με τη Διοίκηση της Ο.Λ.Κ. Α.Ε., προκειμένου να μπουν οι βάσεις για την περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.  

Ο κ. Λαζαρίδης για τη συγκεκριμένη εξέλιξη έκανε την εξής δήλωση:

«Μία ακόμα ευχάριστη είδηση για την Καβάλα μας είναι γεγονός, καθώς το λιμάνι της “Απόστολος Παύλος” αποκτά πλέον έναν ηγετικό ρόλο στο πεδίο των μεταφορών.

Η κατάθεση του τεχνικού φακέλου για την αδειοδότηση του υδατοδρομίου αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής. 

Ήταν μια από τις δεσμεύσεις μου προς τους πολίτες της Καβάλας και, ύστερα από τις απαραίτητες πρωτοβουλίες, είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι πλέον αρχίζει να υλοποιείται.

Πρόκειται για ένα έργο στο οποίο πιστέψαμε πολύ και οι εξελίξεις μας δικαιώνουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων και την αναπτυξιακή δυναμική της περιοχής. 

Θέλω να ευχαριστήσω την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για την άψογη συνεργασία τους, το προσωπικό της Ο.Λ.Κ. Α.Ε. και ιδιαίτερα τη Διευθύνουσα Σύμβουλο, κυρία Άννα Θυσιάδου και τον πρόεδρο, κ. Γιώργο Φιλόσογλου, καθώς και όλους όσοι συνέβαλλαν, ώστε να φτάσουμε στην υποβολή του τεχνικού φακέλου. Οι υποσχέσεις μας έχουν έναν και μοναδικό στόχο: Να γίνονται πράξεις. Αυτό κάνουμε και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε, με μοναδική ρήτρα το καλό του τόπου μας, το καλό της Καβάλας μας».

---

⁽²⁾ Και επειδή μπορεί κάποιοι να νομίσουν πως το έχουμε ξεχάσει (κάθε άλλο, απλά το “αφήσαμε” προσωρινά)… Μαθαίνουμε τώρα πως ο Ιωάννης Μπρας -ο οποίος έχει αναλάβει την εκπόνηση ενός σχεδίου για την προσέλκυση κρουαζιερόπλοιων, υπό συνθήκες που δεν έχουν διευκρινιστεί παρά τα ερωτήματα που έχουμε θέσει δημόσια μέσα από την αρθρογραφία μας- πρόκειται να επισκεφτεί την Καβάλα εντός των ημερών για να καταθέσει έναν πρώτο απολογισμό των πεπραγμένων του στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΛΚ.

Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι ακριβώς θα παρουσιάσει ο κ. Μπρας, αν και (μαθαίνουμε πως) η σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ της εταιρείας του και του ΟΛΚ πρόκειται να αποσταλεί προς έλεγχο στην Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, μετά και από όσα έχουν δημοσιευτεί από το Kavala Portal…

Αν σας πούμε πως δεν καταλάβαμε τι είδαμε το βράδυ της Πέμπτης 25 Μαρτίου 2021 από το φρούριο της Καβάλας θα φανούμε “εκτός τόπου και χρόνου”;

Αν λάβουμε υπόψη μία σειρά σχολίων που διαβάσαμε στα social media…μάλλον όχι!

Διότι αυτό που περιμέναμε ήταν “4 δέσμες φωτός από το Φρούριο της Καβάλας, που ια φωταγωγήσουν με τα χρώματα της ελληνικής σημαίας όλες τις συνοικίες της πόλης”

και τελικά αυτό που είδαμε ήταν κάτι σαν μπλε φάρο (διότι μάθαμε πως κάποιες ασφάλειες κάηκαν, με αποτέλεσμα να μη λειτουργήσουν οι άσπρες ακτίνες φωτός) να κινείται γύρω γύρω από το Φρούριο λες και ήταν φωτισμοί για αντιαεροπορικά πυροβόλα!

Με δεδομένο μάλιστα πως ο Φάρος της Παναγίας δεν λειτουργεί, σκεφτήκαμε προς στιγμή πως ετοιμάζεται ένας νέος φάρος για τη διευκόλυνση των ναυτιλόμενων!

Με απλά λόγια, ένα “θέαμα” καθόλου μα καθόλου εντυπωσιακό!

Πάλι καλά, δηλαδή, που αναρτήθηκε και η μεγάλη ελληνική σημαία στον εξωτερικό τοίχο του Φρουρίου και καταλάβαινε ο κόσμος πως είχε να κάνει με κάτι σχετικό με την 25η Μαρτίου.

Ελπίζουμε οι επόμενες προγραμματισμένες εκδηλώσεις να είναι καλύτερα οργανωμένες και με μεγαλύτερη φαντασία από αυτό που είδαμε το βράδυ της Πέμπτης. Διότι να μας συμπαθάνε οι άνθρωποι του δήμου Καβάλας, αλλά αυτό που είδαμε ήταν εξαιρετικά πρόχειρο…

Τα όσα διαδραματίστηκαν το βράδυ του Σαββάτου 13 Μαρτίου 2021 στην Ξάνθη -με τη συγκέντρωση περίπου 1000 πολιτών κάθε ηλικίας που συμμετείχαν στο πάρτι που στήθηκε παραμονή του Καρναβαλιού- δεν θα μπορούσαν παρά να σχολιαστούν εκτενώς από όλες και όλους μας.

Το αν πραγματικά όλο αυτό ήταν μια σύμπτωση (όπως ισχυρίστηκε ο δήμαρχος Μανώλης Τσέπελης, ο οποίος -κατόπιν εορτής- είπε ως “ζητώ συγγνώμη αν έγινε κάτι λάθος”) και μια αυθόρμητη συγκέντρωση πολιτών υπό τους ήχους της μουσικής (όπως ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του Κέντρου Πολιτισμού Ξάνθης Ηλίας Ασκαρίδης) ή αν η δημοτική αρχή ήταν αφελής και δεν πρόλαβε να αποτρέψει την όλη κατάσταση (όπως κατήγγειλε ο επικεφαλής της παράταξης “Ξάνθη για Όλους” Σάββας Μελισσόπουλος) δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία (στην καλύτερη των περιπτώσεων, όλη αυτή η συζήτηση είναι “να είχαμε να λέγαμε”)

Σημασία έχει πως όντως υπήρξε μεγάλη συγκέντρωση κόσμου, ο οποίος το βράδυ του Σαββάτου διασκέδασε υπό τους ήχους της μουσικής και υπό το φως των πυροτεχνημάτων.

Μέχρι και πριν από 2 χρόνια ουδείς θα μιλούσε αρνητικά για μια τέτοια συγκέντρωση – ίσα ίσα, όλοι θα μιλούσαν για μια ακόμα πετυχημένη καρναβαλική εκδήλωση. Όμως -είτε μας αρέσει είτε όχι- δυστυχώς φέτος τα πράγματα παραμένουν (ακόμα) πολύ ρευστά εξαιτίας του κορωνοϊού.

Το χειρότερο, όμως, δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι πως, στην προσπάθειά της να δείξει πως κουράστηκε από όλη αυτή την ιστορία με τον κορωνοϊό, τις μάσκες, τα lockdowns και την έλλειψη κυβερνητικού σχεδιασμού, η κοινωνία (ή τουλάχιστον ένα σεβαστό κομμάτι της) μοιάζει να έχει επιστρέψει στον “ωχαδερφισμό”, στην κουτοπονηριά και στον “εξυπνακισμό” που μας διακατέχει σε μεγάλο βαθμό ως λαό.

Και όσο και αν δίνουμε δίκαιο στην κοινωνία για την κούρασή της (ιδίως όταν, ως Kavala Portal, έχουμε αναφερθεί δεκάδες φορές τόσο στην τεράστια οικονομική καταστροφή που έχει υποστεί η αγορά και η επιχειρηματικότητα τον τελευταίο χρόνο όσο και στην απίστευτη κυβερνητική ανοργανωσιά -ιδίως σε ζητήματα όπως αυτό της λειτουργίας των σχολείων, όπως και σε πολλά άλλα θέματα-) δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας σε τέτοια φαινόμενα αδιαφορίας απέναντι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα -όπως (φανταζόμαστε πως) είναι η υγεία.

Και δεν μιλάμε φυσικά για τις “αστείες” σε μέγεθος συγκεντρώσεις των 3, 4 ή και 8 ατόμων που εσχάτως κάποιοι βαφτίζουν “κορωνοπάρτι”. Μιλάμε για τη γενικότερη συμπεριφορά μιας κοινωνίας που μοιάζει να πιστεύει πως ο κορωνοϊός απασχολεί μόνο την Ελλάδα και όχι όλον τον υπόλοιπο πλανήτη.

Πολλοί συμπολίτες βγαίνουν καθημερινά στα social media (*) και λένε πως “σε άλλες χώρες τα μαγαζιά είναι ανοιχτά, ο κόσμος δεν κυκλοφορεί με μάσκες κλπ.”. Ναι, να το δεχτούμε αυτό. Αλλά ξεχνάνε κάτι: πως σε άλλες χώρες οι άνθρωποι έχουν μια στοιχειώδη νοοτροπία σεβασμού στο κράτος και στους νόμους.

Κάτι που (είτε μας αρέσει είτε όχι όταν το ακούμε) εδώ δεν ισχύει. Εδώ, σε αυτή τη μικρή γωνιά της Βαλκανικής Χερσονήσου, μάς αρέσει να επικαλούμαστε τους ξένους και τη νοοτροπία τους όταν μας συμφέρει αλλά όταν δεν μας συμφέρει θυμόμαστε πως είμαστε ένας “δύσκολος, ατίθασος, ανυπότακτος και υπερήφανος λαού” (όπως έλεγε και ο Νίκος Κούρκουλος, υποδυόμενος τον Αθανάσιο Πολυζωΐδη στην “Δίκη των Δικαστών”) και ψάχνουμε ακόμα και την παραμικρή δικαιολογία για να μην τηρήσουμε τους νόμους!

Το τι δικαιολογίες έχουμε διαβάσει και ακούσει όλο αυτό το διάστημα δεν περιγράφεται. Και δεν πρόκειται πάλι να τις αραδιάσουμε – τις έχουμε πει πάρα πολλές φορές, αλλά (κατά πως φαίνεται) “στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα”.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι το εξής:

Ναι, το κράτος τα έχει κάνει θάλασσα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη “μέθυσε” από την επιτυχία του πρώτου lockdown, δεν οργάνωσε σωστά σχεδόν τίποτα, ειδικά στα σχολεία, στα νοσοκομεία και στα μέσα μαζικής μεταφοράς (με εξαίρεση, ίσως, την όλη διαδικασία του εμβολιασμού – αν λάβουμε, μάλιστα, υπόψη και το τι γίνεται με την προμήθεια εμβολίων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση) και επαναπαύθηκε στους δειγματοληπτικούς ελέγχους, στην ατομική μας ευθύνη, στις μάσκες στα σχολεία και στην τηλεκπαίδευση, στα συνεχιζόμενα lockdowns, στην επιβολή προστίμων και -σε ορισμένες περιπτώσεις- στην αστυνομική βία.

Αυτό όμως δεν δικαιολογεί κανέναν από εμάς στο να τα κάνουμε και εμείς “θάλασσα” και όπως μας βολεύει. Κανέναν.

Δεν δικαιολογεί ούτε τις συγκεντρώσεις σε beach bars το περασμένο καλοκαίρι, ούτε τη συγκέντρωση για τη δίκη της “Χρυσής Αυγής”, ούτε τη συγκέντρωση για την λιτάνευση της εικόνας του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη, ούτε τη συγκέντρωση για το Πολυτεχνείο, ούτε τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για το Δημήτρη Κουφοντίνα, ούτε τις συγκεντρώσεις κατά της αστυνομικής βίας, ούτε και τις συγκεντρώσεις για τα καρναβάλια σε Ξάνθη και Πάτρα (Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν δικαιολογεί ούτε την Πάρνηθα και την ποδηλατάδα Μητσοτάκη ούτε την Ικαρία -και για αυτά έχουμε μιλήσει ανοιχτά ως Kavala Portal)

Και δεν δικαιολογεί κανέναν από εμάς και για έναν άλλο λόγο: Διότι με αυτήν ακριβώς τη συμπεριφορά -όχι μόνο του κράτους αλλά και τη δική μας- “κοροϊδεύουμε” την ίδια την αγορά και τους εκπροσώπους της, οι οποίοι (δικαίως) νιώθουν αγανακτισμένοι μετά από τόσους μήνες εγκλεισμού και οικονομικής καταστροφής -συνοδευόμενους, μάλιστα, από δεκάδες περιστατικά παραβίασης κάθε έννοιας μέτρων προστασίας, περιστατικά που σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν ατιμώρητα και χωρίς καμία συνέπεια (διότι πόσοι από αυτούς που έχουν συμμετάσχει σε συγκεντρώσεις όπως αυτές που περιγράψαμε προηγουμένως έχουν τιμωρηθεί; )

Υ.Γ.: Ναι, το έχουμε πει πολλές φορές πως όντως η κοινωνία έχει κουραστεί και πως οι συνέπειες στην υγεία μας (όχι μόνο στην ψυχολογική αλλά και στη σωματική μας) από το συνεχιζόμενο lockdown είναι μεγάλες και -εν πολλοίς- θα φανούν αργότερα. Όμως, επειδή από ένα σημείο και μετά η συζήτηση για “κούραση της κοινωνίας” (με τον κόσμο να κυκλοφορεί μια χαρά στους δρόμους) έχει αρχίσει και κουράζει, καλό είναι να θυμηθούμε την Άννα Φρανκ και να διαβάσουμε το ημερολόγιό της. Έτσι, για να καταλάβουμε τι πραγματικά σημαίνει “εγκλεισμός” (Υπενθυμίζουμε πως η Άννα Φρανκ έμεινε κρυμμένη σε ένα σπίτι στο Άμστερνταμ επί 2 ολόκληρα χρόνια -όταν ξεκίνησε ο εγκλεισμός ήταν 13 χρονών-, χωρίς να τολμάει καν να βγει έξω -με τον φόβο των Ναζί και των στρατοπέδων συγκέντρωσης και εξόντωσης).

---

(*) Επί τη ευκαιρία: Τραγικό και ηλίθιο το επιχείρημα των χρηστών των social media περί “χούντας”, από τη στιγμή που στη χούντα δεν θα τολμούσαν καν να μιλήσουν και να εκφραστούν δημόσια, ενώ τώρα μπορούν ελεύθερα να πουν και να γράψουν τα πάντα.

Σε μια χούντα, π.χ., δεν θα κυκλοφορούσε καμία “Εφημερίδα Συντακτών” και κανένα “Documento”, δεν θα μπορούσε να μιλήσει καμία Έλενα Ακρίτα, δεν θα μπορούσε καν να γυρίσει το ντοκιμαντέρ “Παρόντες” ο Γιώργος Αυγερόπουλος.

Το ακριβώς αντίθετο: Χούντα είναι αυτό που επιβάλλουν, πολλές φορές, οι ίδιοι οι χρήστες των social media -όταν βλέπουν πως κάποιος δεν γράφει αυτά θα ήθελαν να διαβάσουν. Και το χειρότερο είναι πως αυτοί ακριβώς που επιβάλλουν τούτη τη Χούντα μέσω των social media διατείνονται πως το κάνουν στο όνομα της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου…

Και για μιλήσουμε και λίγο σοβαρά…Ναι, έρευνες που έχουν δημοσιοποιηθεί κατατάσσουν την Ελλάδα στην 24η θέση επί συνόλου 27 κρατών της Ε.Ε. σε θέματα αξιοπιστίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αυτό όμως που δεν τονίζεται είναι πως στις έρευνες αυτές δεν αναφέρεται ότι “τα ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι αναξιόπιστα” αλλά ότι “οι πολίτες πιστεύουν πως τα ΜΜΕ στην Ελλάδα είναι αναξιόπιστα”. Αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει το “οι πολίτες πιστεύουν” (ειδικά με βάση τα όσα αναφέραμε προηγουμένως αλλά και με βάση τα όσα βλέπουμε καθημερινά στα sociela media) τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχίσουμε τη συζήτηση…

Οι εικόνες που κάνουν, από το μεσημέρι της Κυριακής 7 Μαρτίου 2021, το γύρο του Internet ^(*) πραγματικά μάς γυρίζουν σε εποχές που θυμίζουν (ειδικά σε όσους τις έζησαν) την παρακρατική βία της δεκαετίας του 60 και τη Χούντα των Απριλιανών. Υπερβολική αυτή η άποψη; Μακάρι να κάνουμε λάθος, αλλά…

Ασχέτως του τι έγινε νωρίτερα -μιας και όποιος καθίσει και δει προσεκτικά όλα τα βίντεο που αναρτήθηκαν στα social media θα διαπιστώσει πως μιλάμε για αποσπασματικά πλάνα (για να είμαστε και λίγο σοβαροί)- οι εικόνες με τους αστυνομικούς που ρίχνουν πρόστιμα σε οικογένειες που έκαναν τον περίπατό τους στο Άλσος της Νέας Σμύρνης και ξυλοκοπούν αδιακρίτως με κλομπ αποτελούν το “κερασάκι στην τούρτα” σε μια αποκαμωμένη κοινωνία.

Και δυστυχώς δεν είναι η πρώτη φορά που τις παρατηρούμε – αυτή η κολόνια κρατάει χρόνια και συμβάλλει ακόμα περισσότερο στη δυσφήμηση της Ελληνικής Αστυνομίας.

Δυστυχώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο των κυβερνήσεων και των επιλογών τους (που φυσικά και αυτές έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης) αλλά και της ίδιας της Ελληνικής Αστυνομίας και του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί. Διότι όταν οι αστυνομικοί βγάζουν το κλομπ τους μέρα-μεσημέρι σε μια πλατεία όπως αυτή της Νέας Σμύρνης και να χτυπάνε ανθρώπους που απλά βγήκανε έξω (ασχέτως του αν είχαν προηγηθεί, τότε τόσο οι ίδιοι όσο και οι διοικούντες τους δεν έχουν καταλάβει τον ρόλο τους και το πώς θα πρέπει να ενεργούν.

Και δυστυχώς ουδείς εξ αυτών έχει αντιληφθεί πως ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως (αν και δεν έχουν λείψει οι παραφωνίες, οι παραβατικές συμπεριφορές και οι συνήθεις “κουτοπόνηρες” αντιδράσεις) ο κόσμος -σε γενικές γραμμές- έχει ανταποκριθεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό στα μέτρα που έχουν επιβληθεί για την αποτροπή της μετάδοσης του κορωνοϊού.

Και αντί να βλέπει μια κυβέρνηση της ΝΔ να προσπαθεί να εξορθολογιστεί και να αντιμετωπίσει την πανδημία με ένα σοβαρό σχέδιο, βλέπουμε ένα κράτος που περιορίζεται στα επαναλαμβανόμενα lockdowns, με αλλοπρόσαλλες διατάξεις (πότε απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 9 το βράδυ, πότε από τις 7 το βράδυ, πότε click away, πότε click inside και πάει λέγοντας), και με το μόνο μέλημα της αστυνομίας να είναι η επιβολή προστίμων!

Αν αυτό θεωρείται σοβαρό σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας, ποια είναι τα ασόβαρα;

Και κάτι ακόμα: Ναι, προφανώς δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί ίδιοι. Ναι, προφανώς αυτοί που βρέθηκαν στη Νέα Σμύρνη παίζει να είναι και μειοψηφία. Αλλά επιτέλους, κάποια στιγμή δεν θα πρέπει και η ίδια η αστυνομία να προχωρήσει σε μια αυτοκάθαρση ώστε να φύγει όλη αυτή η φυρά από πάνω της;

Υ.Γ. 1: Πάντως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, αντίστοιχες σκηνές υπέρμετρης αστυνομικής βίας έχουμε αντικρίσει και παλαιότερα, ακόμα και επί των ημερών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και δεν μιλάμε μόνο για την αστυνομική βία σε βάρος όσων είχαν διαδηλώσει κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά ακόμα και για αυτήν που είχε ασκηθεί σε βάρος συνταξιούχων τον Οκτώβριο του 2016. Το λέμε αυτό για να εξηγούμαστε, το λέμε διότι τις τελευταίες ώρες ο ΣΥΡΙΖΑ “έχει βγει στα κάγκελα” για την ιστορία της Νέας Σμύρνης. Δικαίωμά του, αλλά μην προσπαθεί να μας πουλήσει και πνεύμα…

Υ.Γ. 2: Το ότι τις πρώτες ώρες κυκλοφόρησε, από την Ελληνική Αστυνομία, η είδηση πως οι αστυνομικοί ήταν αυτοί που έπεσαν θύματα επίθεσης στη Νέα Σμύρνη, και το ότι τα περισσότερα ΜΜΕ υιοθέτησαν εντελώς άκριτα την είδηση αυτή (χωρίς να κάνουν έστω και την παραμικρή έρευνα) δείχνει για μια ακόμα φορά πως τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μοιάζουν σαν να λειτουργούν με αποκλειστικό γνώμονα να επιβεβαιώσουν το υβριστικό σύνθημα που χρησιμοποιεί μεγάλο μέρος της κοινωνίας σε βάρος των δημοσιογράφων: “Αλήτες, ρουφιάνοι”

Και αναρωτιόμαστε: Αυτή η εικόνα ικανοποιεί όσους εργάζονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης; Δεν θα δώσουμε εμείς την απάντηση σε αυτό το ερώτημα (προσωπικά αυτή η εικόνα μάς προκαλεί αηδία), ας φροντίσουν να απαντήσουν οι ίδιοι τους -τόσο οι απλοί δημοσιογράφοι που αγωνίζονται για το μεροκάματο και οι πιο “προβεβλημένοι” δημοσιογράφοι, όσο και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι…

---

(*) Αν και έχει επικρατήσει, στη νεοελληνική, να λέμε “το γύρο του Διαδικτύου”, εμείς επιμένουμε να λέμε πως (καθαρά από επιστημονικής και τεχνοκρατικής άποψης) είναι άλλο πράγμα το “Internet” και άλλο πράγμα το “Διαδίκτυο”. Το Internet είναι ένα είδος Διαδικτύου, όχι το Διαδίκτυο – και αυτό θα συνεχίσουμε να λέμε, διότι (τεχνοκρατικά) αυτό είναι το σωστό.

“Επιστροφή στο μέλλον” για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία για μια ακόμα φορά (φαίνεται να) επιλέγει την “εύκολη οδό” του σκληρού λοκντάουν, του κλείσιμου των πάντων, σε μια “απέλπιδα” προσπάθεια να μειώσει τον αριθμό των κρουσμάτων της COVID-19 και των φορέων του κορωνοϊού SARS-COV-2.

Και αν πέρσι, τέτοιο καιρό, όλοι μας δηλώναμε πως είχαμε να αντιμετωπίσουμε κάτι άγνωστο και πως δίναμε πίστωση χρόνου στο κράτος ώστε, αφενός να μην εξαπλωθεί ο κορωνοϊός, αφετέρου να οργανωθούν κατάλληλα οι υποδομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας,

πλέον μπορούμε άνετα (ασχέτως κομματικών πεποιθήσεων) να πούμε πως δεν υπάρχει η παραμικρή διάθεση, από πλευράς των συμπολιτών, για ένα ακόμα lockdown.

Και αν πέρσι, τέτοιο καιρό, ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας δήλωνε πως “είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε τον κορωνοϊό”,

πλέον ακούμε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να ζητάει από όλους μας “να κάνουμε μια τελευταία μεγάλη προσπάθεια” και χάνουμε και την τελευταία ικμάδα υπομονής που μάς έχει απομείνει.

Έχουμε πει δεκάδες φορές για την διάλυση της οικονομίας, της αγοράς και της εστίασης από τα συνεχιζόμενα lockdown και τα αλλεπάλληλα “άνοιξε-κλείσε” της αγοράς (άλλοι τα παρομοιάζουν με το ακορντεόν, εμείς πάλι τα είχαμε παρομοιάσει με τον “απαγχονισμό με χορδή πιάνου” που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο).

Έχουμε πει δεκάδες φορές πως ο κόσμος δεν αντέχει άλλο (κάτι που παρατηρούμε και σε άλλες χώρες –το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό), δεν βλέπει κανένα φως στο τούνελ και αντιμετωπίζει με περίσσεια θυμηδία και περιφρόνηση τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για νέα, αυστηρότερα περιοριστικά μέτρα.

Και μπορεί μέχρι και πριν από μερικούς μήνες να σχολιάζαμε με αρνητικό τρόπο την στάση ορισμένων συμπολιτών μας που δεν ήθελαν να υπακούσουν στα πάσης φύσεως περιοριστικά μέτρα (ας μην ξεχνάμε τις διάφορες συγκεντρώσεις -αυτών που δεν ήθελαν να φοράνε μάσκες τα παιδιά στα σχολεία, αυτών που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το δικαστήριο στο οποίο διεξαγόταν η δίκη της “Χρυσής Αυγής”, των συμμετεχόντων στις εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο-, τα “κορωνοπάρτι” και τους συνωστισμούς στα beach bars),

ωστόσο τώρα δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε την κατανόησή μας!

Και ναι, συνεχίζουμε να το λέμε πως πολλοί συμπολίτες μας, από την αρχή ακόμα, επέδειξαν (και συνεχίζουν να επιδεικνύουν) εξαιρετική ανευθυνότητα. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως ζούμε στην Ελλάδα. Μια χώρα στην οποία π.χ. οι αντικαπνιστικοί νόμοι πετιούνται στον κάλαθο των αχρήστων διότι “εμείς είμαστε μάγκες, θέλουμε να πίνουμε τον καφέ μας και να καπνίζουμε, τέρμα και τελείωσε”, μια χώρα στην οποία οι πολίτες δεν μπαίνουν στη διαδικασία ούτε να τηρήσουν τα όρια ταχύτητας στο οδικό δίκτυο -και πάει λέγοντας, τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά.

Όμως αυτή η ανευθυνότητα πολλών συμπολιτών ουδόλως απαλλάσσει την κυβέρνηση της ΝΔ από τη δική της ευθύνη -ή, για την ακρίβεια, από τη δική της ανευθυνότητα!

Ακόμα και τώρα, πρακτικά, το κράτος εξακολουθεί να λειτουργεί με τη λογική του “ας βγάλουμε τη σημερινή ημέρα και αύριο έχει ο θεός”,

ακόμα και τώρα το κράτος δείχνει να μην έχει απολύτως καμία στρατηγική για το πώς θα αντιμετωπίσει τον κορωνοϊό και συνεχίζει να επαφίεται στην διαδικασία των εμβολιασμών (εδώ, καλά καλά, δεν έχει κάποια πραγματικά σοβαρή, αξιόπιστη και μοναδική διαδικασία για την καταγραφή των tests -ειδικά ανά περιφερειακή ενότητα- και των εντοπισθέντων κρουσμάτων),

και φυσικά εννοείται πως ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας μας -παρά τις διάφορες “φανφάρες” και “εξαγγελίες” για επενδύσεις (τις έχουμε αυτές τις “εξαγγελίες” και στα δικά μας μέρη και μάς πιάνει νευρικό γέλιο)- δεν θα καταφέρει να ξαναλειτουργήσει ακόμα και μετά τον πλήρη εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού και τη λήξη του συναγερμού. Και φυσικά εννοείται πως όλο αυτό δεν εντείνει μόνο την οικονομική ζημία στα νοικοκυριά αλλά και την ψυχική μας υγεία -με όλα όσα συνεπάγονται…

Αν όλο αυτό δεν αποτελεί ομολογία πως η κυβέρνηση έχει, πρακτικά, αποτύχει τότε τι άλλο περιμένουμε άραγε; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο δύσκολα θα πάρουμε απάντηση…

Ο κατήφορος για την (κατά γενική ομολογία) χειρότερη υπουργό Παιδείας από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας (δηλ. από τη δεκαετία του 80), την Νίκη Κεραμέως, συνεχίζεται με ταχύτητες όπως αυτές του μονοθέσιου του Λιούϊς Χάμιλτον (ή του Μίκαελ Σουμάχερ ή του Άϊρτον Σένα ή, τέλος πάντων, όποιου άλλου πιλότου της F1 εσείς θέλετε).

Την ώρα που η υπουργός Παιδείας επιμένει να ασχολείται με ένα ζήτημα (αυτό της φύλαξης και της ασφάλειας στα πανεπιστήμια) που τη δεδομένη χρονική στιγμή μόνο ως “σημαντικό” δεν μπορεί να θεωρηθεί (ίσως να είναι, αλλά όχι τώρα),

την ώρα που ο κορωνοϊός δεν μας “εγκαταλείπει” και η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση διεξάγονται μετά πολλών εμποδίων (και με ουκ ολίγα σχολεία να κλείνουν λόγω κρουσμάτων κορωνοϊού),

την ώρα που μόνο χάρη σε μεμονωμένες πρωτοβουλίες όπως αυτή που έλαβε το Υπεραστικό ΚΤΕΛ Καβάλας για την προσθήκη επιπλέον λεωφορείων αντιμετωπίζεται το μείζον θέμα των λιγοστών λεωφορείων για τις μαθητικές μεταφορές και του συνωστισμού των μαθητών εντός των μέσων μαζικής μεταφοράς (κατά τα άλλα, μάς φταίνε οι συγκεντρώσεις μαθητών σε πάρτι),

την ώρα που δεν βλέπουμε από πλευράς υπουργείου Παιδείας καμία, μα καμία απολύτως πρωτοβουλία για την “επόμενη ημέρα” και την αύξηση των αιθουσών διδασκαλίας ώστε να αποφευχθούν περαιτέρω συγχρωτισμοί μαθητών (αλλά και διότι, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, ο μικρός αριθμός μαθητών σε μια τάξη διευκολύνει την εκπαιδευτική διαδικασία),

την ώρα που, ακόμα και τόσους μήνες μετά την έναρξη των μαθημάτων μέσω τηλεκπαίδευσης, οι δικαιούχοι των voucher των 200 € για την αγορά εξοπλισμού για την παρακολούθηση μαθημάτων (δηλ. tablet pc ή laptop) θα ξεκινήσουν να τα παίρνουν…μέσα στον Μάρτιο (μετά από πολλές καθυστερήσεις)

ένα ακόμα “επίτευγμα” έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των “επιτευγμάτων” της Νίκης Κεραμέως.

Ο λόγος για το πρόγραμμα των “Σχολικών Γευμάτων”, ένα πρόγραμμα που είχε χαιρετηθεί από αρκετούς εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές όταν υιοθετήθηκε πριν από μερικά χρόνια, και το οποίο (πέρα από μια ανακούφιση για πολλούς γονείς) είχε όλα τα φόντα να περάσει στους μικρούς μαθητές-δικαιούχους του ένα πολύ σημαντικό μήνυμα: αυτό της σωστής διατροφής.

Το πρόγραμμα αυτό, όμως, διακόπηκε απότομα από σήμερα 1 Μαρτίου 2021, καθώς (όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Αυτόνομο Δίκτυο Εκπαιδευτικών) δεν έχει ακόμη υπογραφεί η νέα σύμβαση για την εκτέλεση του έργου παροχής και διάθεσης των γευμάτων αυτών από τον αρμόδιο φορέα.

Δηλαδή, με απλά λόγια…στο υπουργείο Παιδείας είχαν τόσα πολλά σοβαρά θέματα να αντιμετωπίσουν που ξέχασαν αυτό το “τιποτένιο” ζήτημα του τι θα τρώνε 185.000 μαθητές!!!

Τα λόγια είναι περιττά…

Υ.Γ. 1: Αντίστοιχο θέμα με τα σχολικά γεύματα είχανε αντιμετωπίσει, πριν από περίπου 1 χρόνο, στη Μεγάλη Βρετανία. Όμως εκεί εμφανίστηκε κάποιος Μάρκους Ράσφορντ (ποδοσφαιριστής, θαρρώ, σε μια ομάδα που λέγεται “Μάντσεστερ Γιουνάϊτεντ”), ο οποίος κίνησε γη και ουρανό, κινητοποιώντας πάμπολλες επιχειρήσεις στη Μεγάλη Βρετανία, ώστε να μη χάσουν οι μαθητές τα γεύματά τους -αναγκάζοντας, μάλιστα, την κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον να αναδιπλωθεί από τις αρχικές της θέσεις και να ενισχύσει ακόμα περισσότερο το πρόγραμμα των σχολικών γευμάτων που ισχύει εκεί.

Αλήθεια, κ. Κεραμέως, την περίπτωση αυτή την ξέρετε; Τον έχετε υπόψη τον Μάρκους Ράσφορντ; Αν όχι, μήπως να τον μάθετε και να φροντίσετε να δείτε τι έκανε και πώς τα έκανε;

Όχι τίποτα άλλο, αλλά είναι φανερό πως δεν το έχετε με την παιδεία -και χρειάζεστε επειγόντως σοβαρούς συμβούλους για να σας καθοδηγήσουν…

Υ.Γ. 2: Δεν αναφερθήκαμε στην υπόθεση των ηλεκτρονικών εκλογών, ούτε και στα νέα σενάρια για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, διότι οι απόψεις μας είναι πολύ διαφορετικές από αυτές των συνδικαλιστικών σωματείων των εκπαιδευτικών. Αυτά άλλη φορά…

Όλο αυτό μοιάζει με “ταξίδι στο χρόνο”, με ένα πισωγύρισμα σε εποχές που τα δημοσιεύματα του τύπου λογοκρίνονταν ή “κόβονταν” για να γίνουν αρεστά στο εκάστοτε καθεστώς (είτε μιλάμε για τη Χούντα είτε ακόμα και για την εποχή της Κατοχής).

Αλλά δυστυχώς ζούμε στο 2021, και ζούμε σε μια εποχή που πλέον το επάγγελμα του δημοσιογράφου μοιάζει ολοένα και πιο ανυπεράσπιστο απέναντι σε όσους νιώθουν πως θίγονται από αυτούς που ασχολούνται σε επαγγελματική βάση με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Δυστυχώς αυτά τα φαινόμενα έφτασαν και στα μέρη μας (όχι που δεν θα έφταναν, φυσικά). Και δεν έφτασαν μόλις τώρα, μιας και υπήρξαν και στο παρελθόν αντίστοιχες περιπτώσεις (έχουμε γίνει και εμείς αποδέκτες τέτοιων “φαινομένων”, όπως απειλές, εξώδικα αλλά ακόμα και εγκλήσεις για να απολυθούμε -τα πρώτα χρόνια-), ωστόσο τον τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν χειροτερέψει:

α) Τα δεκάδες fake profiles στο Facebook (γνωστά και ως trolls), δημιουργημένα από χρήστες που εκμεταλλεύονται την ανωνυμία που μπορούν να παρέχουν τα social media, τα οποία μόλις διαπιστώσουν πως κάποιο δημοσίευμα δεν τους “αρέσει” ξεκινάνε ένα τρελό κρεσέντο σχολιασμών με υβριστικούς, πολύ συχνά, χαρακτηρισμούς (με το τόσο κακοποιημένο από τους ίδιους επιχείρημα πως “δημοκρατία έχουμε, θα λέμε την άποψή μας” – αγνοώντας, φυσικά, το ότι προτού πούμε ελεύθερα την άποψή μας θα πρέπει πρώτα να σκεφτόμαστε!)

Ειδικά στην Καβάλα το φαινόμενο των fake profiles έχει συνδεθεί άρρηκτα με τον βουλευτή της ΝΔ Μακάριο Λαζαρίδη (σύμφωνα με ανεπίσημες έρευνες φίλων του Kavala Portal, ο αριθμός αυτών των fake profiles έχει ξεπεράσει τα 20). Και φυσικά αυτά τα fake profiles τα έχουμε “νιώσει” για τα καλά τον τελευταίο καιρό, εξαιτίας της κριτικής που έχουμε ασκήσει στο πρόσωπό του.

β) Ένα συμβάν που έλαβε μιας σχετικής δημοσιότητας ήταν μια ανάρτηση του δημοσιογράφου Ευριπίδη Ταρασίδη (μέχρι πρόσφατα εργαζόταν στο www.kokkinokavalas.gr ενώ, τον τελευταίο καιρό, συνεργάζεται με τη βουλευτή Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ Τάνια Ελευθεριάδου) στην οποία ανέφερε πως είχε δεχτεί τηλεφώνημα από ένα στέλεχος της τοπικής οργάνωσης Καβάλας της ΝΔ (και εκλεγμένο αυτοδιοικητικό). Στο τηλεφώνημα αυτό ο τελευταίος (σύμφωνα με την ανάρτηση Ταρασίδη) προειδοποίησε τον δημοσιογράφο να μην ξανααναφέρει το όνομά του σε αρθρογραφία του!

γ) Ένα άλλο συμβάν, το οποίο μέχρι τώρα δεν έτυχε ιδιαίτερης προβολής αλλά εμείς σκοπεύουμε να αναδείξουμε, ήταν η απόλυση (μέσα στην εβδομάδα) της δημοσιογράφου Έφης Βαλίλα από την εφημερίδα “Φωνή του Νέστου” -με την οποία συνεργαζόταν τα τελευταία 3,5 χρόνια, έχοντας την επιμέλεια του ενθέτου “Η Φωνή της Κεραμωτής”. Αν και στο παρελθόν η Έφη Βαλίλα είχε προχωρήσει σε αρκετές πολύ αποκαλυπτικές δουλειές (όπως η καταγγελία με τις βιολογικές καλλιέργειες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν χημικά λιπάσματα -μια υπόθεση με την οποία ασχολήθηκε και το Kavala Portal), τις τελευταίες εβδομάδες είχε ασκήσει κριτική στην διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Καβάλας με αφορμή τη διαμάχη του με τον δήμο Νέστου για την καθαριότητα και τη συντήρηση του λιμανιού της Κεραμωτής (μέσα από αρθρογραφία που δημοσιεύτηκε στο Kavala Portal).

Η απόλυση της Έφης Βαλίλα ήταν απροειδοποίητη, με το ένθετό της (το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες μας, περιείχε μια συνέντευξη του περιφερειακού συμβούλου ΑΜΘ Τάσο Ναθαναηλίδη σχετικά με τον προϋπολογισμό της περιφέρειας για το 2021) να μην δημοσιεύεται -και μάλιστα χωρίς πρότερη ενημέρωση- στο τελευταίο φύλλο της “Φωνής του Νέστου” (την περασμένη Τετάρτη), ενώ δεν υπήρξε ουδεμία αιτιολόγηση της λύσεως της συνεργασίας (η ίδια η κ. Βαλίλα, σε επικοινωνία που είχαμε μαζί της, επιφυλάχθηκε να τοποθετηθεί επίσημα εντός των επόμενων ημερών).

Σε κάθε περίπτωση, το συμπέρασμα είναι ένα: Πλέον διαπιστώνουμε (όχι μόνο από αυτά αλλά και από πολλά άλλα περιστατικά) πως “η ελευθερία του τύπου (και στην Καβάλα) έχει τεθεί στο απόσπασμα”.

Φωτ. ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γουιλιαμ Φεϊθφουλ.

Στις 25 Αυγούστου 1972 έλαβε χώρα η τελευταία εκτέλεση θανατοποινίτη στην Ελλάδα, με τον Βασίλη Λυμπέρη (που έκαψε ζωντανούς την εν διαστάσει σύζυγό του, την πεθερά του και τα 2 του παιδιά) να πέφτει νεκρός από το εκτελεστικό απόσπασμα.

Από τότε μέχρι και το 1994 δεν έγινε καμία εκτέλεση, αν και το ελληνικό ποινικό δίκαιο την προέβλεπε. Το 1994 η θανατική ποινή καταργήθηκε νομοθετικά (με τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Κουβελάκη να υπογράφει, όπως είχε δηλώσει, “τον θάνατο της ποινής του θανάτου”), ενώ το 2001 καταργήθηκε και συνταγματικά, με την εξής προσθήκη στο άρθρο 7:

“Θανατική ποινή δεν επιβάλλεται, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο νόμο για κακουργήματα τα οποία τελούνται σε καιρό πολέμου και σχετίζονται με αυτόν.”

(Σύμφωνα, δε, με το ίδιο άρθρο τα βασανιστήρια απαγορεύονται και τιμωρούνται. Και βασανιστήριο θεωρείται από τον ΟΗΕ ακόμα και η αναγκαστική σίτιση. Αυτό για όσους μιλούν για αναγκαστική σίτιση…)

Τα λέμε όλα αυτά διότι, αν δεν κάνουμε λάθος, αυτή τη στιγμή δεν είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση.

Πλην όμως αυτή τη στιγμή το ελληνικό κράτος ετοιμάζεται, έστω και έμμεσα, να την εφαρμόσει -στην περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα!

Το ότι ο καταδικασθείς για 11 δολοφονίες και τη συμμετοχή του στην τρομοκρατική οργάνωση “17 Νοέμβρη” Δημήτρης Κουφοντίνας έχει επιλέξει από μόνος του να φτάσει στο σημείο να κινδυνεύει η ζωή του (μετά από περίπου 50 ημέρες απεργίας πείνας) είναι κάτι παγερά αδιάφορο: Από τη στιγμή που ο Κουφοντίνας ζει εντός των φυλακών που διατηρεί το ελληνικό κράτος, αυτό το κράτος είναι που έχει την ευθύνη για την ασφάλεια και τη ζωή του – και, στο τέλος της ημέρας, αυτό θα κατηγορήσει όλος ο κόσμος…

Δεν είναι ήρωας, είναι καταδικασθείς δολοφόνος

Προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξηγήσεως: Σε καμία περίπτωση δεν ηρωοποιούμε τον Δημήτρη Κουφοντίνα.

Είχαμε πει και σε προηγούμενο άρθρο μας (με αφορμή τις δηλώσεις του Βασίλη Βασιλικού) πως πρόκειται (ο Κουφοντίνας) για έναν δολοφόνο, ο οποίος αφενός δεν σεβάστηκε το δικαίωμα της ζωής στα θύματά του χωρίς καν να δείξει πως μετάνιωσε έστω και λίγο (τα περί “πολιτικής ευθύνης” και την, υπό μορφή ψιθύρου, συγγνώμη για τον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν δεν μπορεί κανείς να τα πάρει σοβαρά όταν μιλάμε για ποινικά αδικήματα), αφετέρου ακόμα και τώρα ουδείς έχει καταλάβει επί της ουσίας γιατί σκότωσε τα 11 θύματά του (να θυμηθούμε τις προκηρύξεις της οργάνωσης και τις δηλώσεις Κουφοντίνα περί “ένοπλης ανατροπής του κρατικού μονοπωλίου της βίας” και περί “πίστης στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού κινήματος και το όραμα για μια σοσιαλιστική κοινωνία”; )

Και αυτή η άποψη είναι κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία, αλλά και σχεδόν σε όλα τα ΜΜΕ – ασχέτως ιδεολογίας (ακόμα και τα ΜΜΕ που πρόσκεινται στην Αριστερά καταδικάζουν τη δράση του -έστω και με πλάγιο τρόπο- και μιλούν για έναν κατάδικο που θα πρέπει να παραμείνει στη φυλακή και να εκτίσει την ποινή που το κράτος όρισε).

Ο Κουφοντίνας και η ιδεολογία του έχουν ηττηθεί εδώ και πολύ καιρό. Στα μάτια της κοινωνίας ο Κουφοντίνας δεν είναι τίποτα άλλο από έναν κοινό εγκληματία, εντελώς απογυμνωμένο από οποιαδήποτε ιδεολογία, ο οποίος έζησε πολεμώντας την έννομη πολιτεία και που τώρα όχι απλά την αναγνωρίζει αλλά της ζητάει να εφαρμόσει τον νόμο!

Αν αυτό δεν είναι ήττα για τον Κουφοντίνα (αλλά και για όλους όσους τον υποστηρίζουν και τον θεωρούν “αγωνιστή” και “πολιτικό κρατούμενο”), τότε τι είναι;

Θα γίνουμε σαν την Τουρκία; Αυτό θέλουμε;

Ακόμα και έτσι όμως, το να αφήσει η έννομη πολιτεία τον Δημήτρη Κουφοντίνα να πεθάνει θα ισοδυναμεί όχι απλά με ήττα της δημοκρατίας και της έννομης πολιτείας, αλλά με συντριβή τους! Σε μια χώρα που αγωνίστηκε επί πολλά χρόνια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, το να παραβιάσει η έννομη πολιτεία με τέτοιον πρωτοφανή τρόπο τα ανθρώπινα δικαιώματα ενός ανθρώπου (ακόμα και αν αυτός είναι ένας ισοβίτης κατάδικος που απλά προσπαθεί να την εκμεταλλευτεί χωρίς να την αποδέχεται) δεν μπορεί παρά να αποτελεί μια ήττα και ένα στίγμα που θα μας συνοδεύει, ως χώρα, για πάρα πολλά χρόνια.

Δείτε λίγο το “στίγμα” που συνόδεψε μέχρι τον θάνατό της την Μάργκαρετ Θάτσερ (η οποία το 1981 επέτρεψε, χωρίς κανένα δισταγμό, τον θάνατο από απεργία πείνας του Μπόμπι Σαντς και άλλων 9 φυλακισμένων μαχητών του IRA – ενός IRA που, παρά τις κατά καιρούς υπερβολές και λάθη του, δεν έπαψε να επιζητά την απελευθέρωση της Βόρειας Ιρλανδίας).

Δείτε λίγο το “στίγμα” που συνόδεψε (και συνεχίζει να συνοδεύει) τη Γερμανία για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης των καταδικασθέντων μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης RAF στη δεκαετία του 70 (με τα γνωστά και ως “λευκά κελιά” και με τον αμφιλεγόμενο θάνατο των φυλακισθέντων).

Δείτε λίγο το “στίγμα” που συνοδεύει μέχρι και σήμερα τις ΗΠΑ για το Γκουαντάναμο.

Δείτε λίγο το “στίγμα” που συνοδεύει εδώ και πολλά χρόνια την Τουρκία για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης στις φυλακές της και για το ότι έχει επιτρέψει τον θάνατο απεργών πείνας (όπως τον Μουσταφά Κοτσάκ, που πέθανε τον περασμένο Απρίλιο διαμαρτυρόμενος για το ότι δεν είχε λάβει δίκαιη δίκη).

Ειδικά το τελευταίο παράδειγμα -αυτό της Τουρκίας- θα έπρεπε να μας απασχολεί ακόμα περισσότερο. Σε μια χρονική περίοδο που οι σχέσεις μεταξύ των 2 κρατών είναι τεταμένες, και την ώρα που η Ελλάδα προσπαθεί να αναδείξει σε διεθνή κλίμακα την τουρκική προκλητικότητα, το να επιτραπεί ο θάνατος ενός απεργού πείνας θα ρίξει αυτόματα την Ελλάδα στο επίπεδο της Τουρκίας!

Αυτό θέλουμε;

Το κράτος δεν (πρέπει να) είναι τιμωρός – Ο νόμος ισχύει για όλους

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως υπάρχουν νόμοι σε αυτή τη χώρα. Νόμοι που πρέπει να ισχύουν για όλους και που πρέπει να τηρούνται από όλους (το αν πραγματικά ισχύουν για όλους και τηρούνται από όλους είναι άλλο μεγάλο ζήτημα…)

Και αυτό δεν το λένε, πλέον, μόνο όσοι πρόσκεινται στην Αριστερά αλλά και αυτοί που πρόσκεινται στη Δεξιά. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του αναπληρωτή υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου Γιώργου Κουμουτσάκου (παρόμοιες δηλώσεις έκανε και η Ντόρα Μπακογιάννη):

Ο νόμοι του κράτους ισχύουν και για τους ελεύθερους πολίτες και για εκείνους που εκτίουν ποινή για εγκληματική δράση.
Η δημοκρατία είναι εγγύηση δικαιοσύνης και σεβασμού δικαιωμάτων. Δεν εκδικείται αλλά ούτε εκβιάζεται! #Koufontinas

— Giorgos Koumoutsakos (@GKoumoutsakos) February 23, 2021

Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας νόμος για τις μεταγωγές κρατούμενων σε φυλακές. Το ότι υπάρχουν δικηγόροι που έχουν εκφράσει εντελώς αντικρουόμενες απόψεις για τον νόμο αυτόν αποδεικνύει (κατά την ταπεινή μας άποψη) πως ο εν λόγω νόμος χρήζει αλλαγής, δεν είναι επαρκής, είναι κακογραμμένος, είναι λανθασμένος. Απλά τα πράγματα.

Αλλά οποιαδήποτε αλλαγή του νόμου θα πρέπει να συζητηθεί άλλη ώρα – όχι τώρα! Και όχι στις “πλάτες” ενός ανθρώπου (ακόμα και αν αυτός είναι ο χειρότερος άνθρωπος στον πλανήτη) η ζωή του οποίου βρίσκεται σε κίνδυνο!

Το κράτος, η έννομη πολιτεία οφείλει να παίζει τον ρόλο του σωφρονιστή, όχι του τιμωρού. Αυτή άλλωστε είναι (και πρέπει να είναι) και η έννοια του σωφρονιστικού συστήματος.

Αν η πολιτεία αφήσει τον Δημήτρη Κουφοντίνα να πεθάνει, θα πέσει αυτομάτως στο επίπεδο που ήδη βρίσκεται αυτός: στο επίπεδο του δολοφόνου, αυτού που αφαιρεί ζωές. Θα χάσει τον ρόλο του ως θεσμός που διαφυλάττει την τήρηση του νόμου και υπερασπίζεται την ανθρώπινη ζωή – και θα καταλήξει να εξισωθεί με τον Κουφοντίνα.

Και εννοείται, φυσικά, πως αυτό θα αποτελέσει και μια έμμεση δικαίωση για τον ίδιο (ο οποίος δηλώνει εδώ και χρόνια πως αγωνίζεται απέναντι σε ένα κράτος που το θεωρεί απάνθρωπο). Αυτό θέλει η πολιτεία;

Την ώρα που όλη η Ελλάδα ασχολείται από τη μια με τον κορωνοϊό και, από την άλλη, με τις καταγγελίες για βιασμούς και σεξουαλικές παρενοχλήσεις,

ένα τουρκικό πλοίο “κόβει βόλτες” στο Αιγαίο!

Ο λόγος για το υδρογραφικό πλοίο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού “Τσεσμέ”, το οποίο (σύμφωνα με την Άγκυρα) έχει ως στόχο του να πραγματοποιήσει υδρογραφικές έρευνες σε μια περιοχή μεταξύ της Λήμνου και του Αγίου Ευστρατίου (σε διεθνή ύδατα, αλλά σε περιοχή στην οποία ο μόνος αρμόδιος για να εκδώσει άδεια για έρευνες -υποτίθεται πως- είναι η ελληνική κυβέρνηση).

Το “Τσεσμέ” πλέει σε αυτή την περιοχή (δεσμευμένη από παράνομη NAVTEX) από το βράδυ της Κυριακής 21 Φεβρουαρίου, παρακολουθούμενο…από σκάφη του Λιμενικού! Μέχρι τώρα, πάντως, δεν έχει ξεκαθαριστεί αν προχώρησε σε έρευνες ή όχι (όχι πως έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, αλλά λέμε τώρα…)

Μάλιστα, η Τουρκία έφτασε στο σημείο να εγκαλέσει την Ελλάδα για…παρενόχληση του “Τσεσμέ” από πολεμικά αεροσκάφη τα οποία…συμμετείχαν σε άσκηση της Πολεμικής μας Αεροπορίας!

Αλήθεια, το έχουμε πάρει χαμπάρι πως κυκλοφορεί στο Αιγαίο Πέλαγος πλοίο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού; Το λέω διότι στην ειδησεογραφία έχει περάσει στα (πολύ) ψιλά γράμματα!

Έχουμε πάρει χαμπάρι πως η περιοχή όπου έχουν δηλώσει πως θα διενεργηθούν υδρογραφικές έρευνες τέμνει τον 25ο μεσημβρινό -που περνάει από τον Άγιο Ευστράτιο και που, κατά τους Τούρκους, θα έπρεπε να είναι το όριο για την διχοτόμηση του Αιγαίου σε δύο ζώνες έρευνας και διάσωσης;

Έχουμε πάρει χαμπάρι πως το να περιμένουμε θετική ανταπόκριση της Τουρκίας για διερευνητικές επαφές είναι σαν να περιμένουμε η Ελλάδα να γίνει παγκόσμια υπερδύναμη…στο ποδόσφαιρο;

Έχουμε πάρει χαμπάρι πως πρέπει, επιτέλους, να σοβαρευτούμε;

Αυτά προς το παρόν, θα επανέλθουμε…

Σε μια τοπική επικαιρότητα που μοιάζει κυριολεκτικά “βυθισμένη” στο “λήθαργο” του κορωνοϊού και των οικονομικών (αλλά και υγειονομικών) επιπτώσεών του, η ιστορία της επιθυμίας ορισμένων συμπολιτών για μετονομασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας από “Βασίλης Βασιλικός” σε “Λευτέρης Αθανασιάδης” δεν θα μπορούσε παρά να είναι “μάννα εξ ουρανού“!

Για την ιστορία, όλα ξεκίνησαν μετά από μια δήλωση του πολύ γνωστού Θάσιου συγγραφέα (και βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ) στην “Εφημερίδα των Συντακτών“, στην οποία εξέφραζε την άποψή του για την απεργία πείνας στην οποία έχει προχωρήσει ο καταδικασθείς για 11 δολοφονίες (στο πλαίσιο της δράσης της τρομοκρατικής οργάνωσης “17 Νοέμβρη“) Δημήτρης Κουφοντίνας με αίτημα τη μεταφορά του στις φυλακές Κορυδαλλού.

Για την ιστορία, ο κ. Βασιλικός είπε τα εξής:

“Ένας τρομοκράτης που παραδίνεται αυτόκλητος στην έδρα της Αστυνομίας δεν είναι κάτι συνηθισμένο, ακόμα και στα αστυνομικά μυθιστορήματα του Σιμενόν ή της Αγκάθα Κρίστι.
Δεν είναι ακόμα σύνηθες ο ίδιος μετά από 20 χρόνια στη φυλακή, όπου τα πρώτα χρόνια τα περνά στην πλήρη απομόνωση, να φτάσει στο σημείο, λόγω της άμεμπτης συμπεριφοράς του σε όλο αυτό το διάστημα (και του βιβλίου που εξέδωσε για την περιπέτειά του πριν από μερικά χρόνια) να τύχει μιας προσωπικής δικαίωσης από την πολιτεία, με την πενθήμερη διαμονή του στο σπίτι της οικογένειάς του ανά εξάμηνο και την πάντα στη μέρα και την ώρα ακριβώς της επιστροφής του στο κελί.
Πρόκειται για τον Κουφοντίνα που εδώ και 28 μέρες διαμαρτύρεται, ζητώντας την επιστροφή του στις φυλακές Κορυδαλλού, με απεργία πείνας που κινδυνεύει να είναι μοιραία. Κι αν συμβεί κάτι τέτοιο -ο μη γένοιτο- θα κληθούν οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν για την απανθρωπιά τους”.

Οι δηλώσεις του κ. Βασιλικού προκάλεσαν αρκετές, πολύ έντονες και ιδιαίτερα πολωμένες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη (όχι μόνο την τοπική αλλά και την πανελλήνια). Οι αντιδράσεις αυτές έγιναν ακόμα περισσότερες μετά και την ανακοίνωση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης του συμβουλίου της Κοινότητας Καβάλας (το οποίο και θα συνεδριάσει την προσεχή Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2021)

Ένα από τα θέματα αυτά φέρει τον τίτλο:

Αλλαγή ονόματος της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας από “Βασίλης Βασιλικός” σε “Λευτέρης Αθανασιάδης”

Τα σχόλια και οι αντιδράσεις; Ποικίλα! Από την άνευ όρων υποστήριξη στο αίτημα για μετονομασία της βιβλιοθήκης, μέχρι και την πρόθεση για συλλογή υπογραφών ενάντια στην μετονομασία!

Τι μπορούμε να κρατήσουμε εμείς από όλη αυτή την ιστορία;

Σπουδαίος συγγραφέας, ατυχής δήλωση

Προτού αναφερθούμε στο πρώτο πράγμα που μπορούμε να κρατήσουμε από όλη αυτή την ιστορία, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι:

Ο Βασίλης Βασιλικός είναι ένας συγγραφέας με διεθνή ακτινοβολία, με τα βιβλία του να έχουν μεταφραστεί σε 33 γλώσσες ανά τον κόσμο (όταν τα βιβλία ενός συγγραφέα μεταφράζονται σε τόσες πολλές γλώσσες, δεν μπορεί αυτό να οφείλεται στην τύχη), ενώ το “Ζ” έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο από τον Κώστα Γαβρά (στην ομώνυμη ταινία που βραβεύτηκε, μεταξύ άλλων, με το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας).

Όσο και αν δεν αρέσει αυτό σε κάποιους (κυρίως λόγω ιδεολογικών διαφορών), τούτη είναι η αλήθεια. Και αυτό θα είναι, εντέλει, το αποτύπωμα που θα αφήσει στην γη ο Βασίλης Βασιλικός όταν θα πεθάνει.

Η λογοτεχνική αξία, λοιπόν, του Βασίλη Βασιλικού δεν αμφισβητείται (είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε όχι). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε να κρίνουμε αυτά που λέει -από τη στιγμή, μάλιστα, που τα λέει και δημόσια.

Ας μην παρεξηγηθούν, λοιπόν, όσοι υποστηρίζουν τον Βασίλη Βασιλικό αλλά οι δηλώσεις του για τον Δημήτρη Κουφοντίνα είναι τουλάχιστον ατυχέστατες!

Ναι, το νομικό σύστημα της χώρας μας προβλέπει διευκολύνσεις (όπως οι άδειες και η εκπαίδευση, ακόμα και η μεταγωγή σε άλλο σωφρονιστικό ίδρυμα) για τους φυλακισμένους, ακόμα και για τους βαρυποινίτες. Ναι, αν και εφόσον ο Δημήτρης Κουφοντίνας πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος για τις διευκολύνσεις αυτές, θα πρέπει να τύχει όλων αυτών των διευκολύνσεων. Αυτό είναι το σωφρονιστικό μας σύστημα, με αυτό θα πορευτούμε – αν θέλουμε να το αλλάξουμε, εδώ είμαστε για να ζητήσουμε την όποια αλλαγή του.

Όμως:

α) Αυτό με τις διευκολύνσεις των κρατούμενων θα πρέπει να ισχύει για όλους τους κρατούμενους. Σωστά;

Θα θέλαμε πολύ να δούμε αν τυχόν ο κ. Βασιλικός (αλλά και όλοι όσοι υποστηρίζουν τη στάση του – μιας και ήδη ο κ. Βασιλικός είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία, και όταν έρθει εκείνη η ώρα πιθανόν να μην είναι εν ζωή) θα στηρίξει στο μέλλον ένα οποιοδήποτε αντίστοιχο αίτημα του Ρουπακιά (του φυσικού αυτουργού της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα), του Ηλία Κασιδιάρη ή του Νίκου Μιχαλολιάκου. (*)

Θα θέλαμε, επίσης, να δούμε αν όλοι όσοι υποστήριξαν και υποστηρίζουν τον Δημήτρη Κουφοντίνα θα στηρίξουν και κάποιο αντίστοιχο αίτημα που θα υποβάλλει ο καταδικασθείς ως αρχηγός της “17 Νοέμβρη” Αλέξανδρος Γιωτόπουλος.

Κάτι μάς λέει πως κανείς τους δεν πρόκειται να δώσει καμία απολύτως στήριξη (το βλέπουμε εδώ και τόσα χρόνια -άπαντες μιλάνε για τον Κουφοντίνα, κάποιοι άλλοι για τους αδελφούς Ξηρούς, αλλά ουδέποτε για τον Γιωτόπουλο). Και ας προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν για το αντίθετο: γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, ξέρουμε και ποιες είναι οι ιδεολογίες τους και τι ακριβώς θα πράξουν σε μια τέτοια περίπτωση:

Δεν πρόκειται να πουν απολύτως τίποτα -ή, ακόμα χειρότερα, θα ζητήσουν με κάθε τρόπο να μην γίνει αποδεκτό κανένα τέτοιο αίτημα. Και όλο αυτό θα γίνει όχι διότι δεν νοιάζονται για τα δικαιώματα των φυλακισμένων, αλλά διότι οι συγκεκριμένοι δεν είναι απλά “κρατούμενοι” – είναι “φασίστες” και “ναζιστές” (για τους καταδικασθέντες για τη “Χρυσή Αυγή”, είναι “προδότες του αγώνα” (για τον Γιωτόπουλο), είναι γενικά κάτι άλλο από αυτό που υποστηρίζουν.

“Δικαίωμά τους” θα μας πείτε. Όχι! Δεν είναι σωστό αυτό: Αν θέλουμε να μιλάμε για ισονομία και σεβασμό ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν θα πρέπει να ξεχωρίζουμε “αμνούς” από “ερίφια”. Αλλιώς δεν μιλάμε για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά “για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα à la carte” – όποτε, δηλαδή, μας βολεύει!

β) Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Δημήτρης Κουφοντίνας ουδέποτε έχει δηλώσει τη μεταμέλειά του για τις 11 δολοφονίες που διέπραξε (με μοναδική, ίσως, “εξαίρεση” τον θάνατο του Θάνου Αξαρλιάν). Και αυτό εύκολα γίνεται κατανοητό πως μετράει στην απόφαση κάποιου δικαστή που θα κρίνει αν τυχόν δικαιούται ο Κουφοντίνας να απολαύσει όλα τα προνόμια που δικαιούται ως κρατούμενος (θυμίζουμε μόνο το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Βόλου, τον Μάιο του 2019, το οποίο κατόπιν αναιρέθηκε από τον Άρειο Πάγο).

(ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν μιλάμε για ιδεολογική μεταμέλεια. Η δίκη της “17 Νοέμβρη” δεν ήταν ιδεολογική δίκη, αλλά δίκη ποινικού δικαίου – για ανθρωποκτονίες και άλλες παραβάσεις του ποινικού δικαίου)

Και το χειρότερο δεν είναι αυτό, αλλά το κίνητρο πίσω από όλες αυτές τις δολοφονίες. Διότι αντίστοιχες δολοφονίες διέπραξαν, στο παρελθόν, τα μέλη και του IRA στην Ιρλανδία και της ETA στην Ισπανία και στη χώρα των Βάσκων – ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ (στην Κύπρο) είχαν χαρακτηριστεί από τους Βρετανούς ως “τρομοκράτες”.

Όμως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το κίνητρο ήταν εντελώς διαφορετικό: ήταν εθνικοαπελευθερωτικό – ή, έστω, αυτονομιστικό στην περίπτωση της ETA (χωρίς να λείπουν και οι εξαιρέσεις). Στην περίπτωση της “17 Νοέμβρη” ποιο ήταν το κίνητρο; Οι ιδεολογίες περί “ένοπλης ανατροπής του κρατικού μονοπωλίου της βίας” (κατά δήλωση του Κουφοντίνα) και περί “πίστης στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού κινήματος και το όραμα για μια σοσιαλιστική κοινωνία” (και πάλι κατά δήλωση του Κουφοντίνα, την ημέρα που παραδόθηκε στην Αντιτρομοκρατική το 2002) ;

Διότι αν θυμηθούμε τις προκηρύξεις της οργάνωσης αλλά και αυτά π.χ. που έλεγε στις 5 Σεπτεμβρίου 2002 (όταν και παραδόθηκε στην Αντιτρομοκρατική) ο Δ. Κουφοντίνας (πως μιλούσε για “πίστη στην οικοδόμηση ενός επαναστατικού κινήματος και το όραμα για μια σοσιαλιστική κοινωνία”) θα διαπιστώσουμε πως τα κίνητρά τους παραπέμπουν σε εκείνες τις ακροαριστερές τρομοκρατικές οργανώσεις της δεκαετίας του 60 και του 70 (όπως η RAF και οι “Ερυθρές Ταξιαρχίες”).

Αυτές οι οργανώσεις, πλέον, έχουν μπει εδώ και πολύ καιρό στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, τόσο από εγκληματική όσο και (κυρίως) από πολιτική και ιδεολογική σκοπιά. Και ούτε καν πείθουν, πλέον, για το αν ο μόνος δρόμος προς την σοσιαλιστική κοινωνία είναι αυτού του είδους η βία…

Ποινικοποιώντας τον “ελεύθεροι λόγο” – απλά διότι “δεν μας βολεύει”

Με βάση τα παραπάνω, κρίνουμε -και αυτό είναι η προσωπική μας άποψη, φυσικά και ο καθένας έχει τη δική του άποψη– πως οι δηλώσεις του Βασίλη Βασιλικού ήταν ατυχέστατες.

Αλλά εδώ τίθεται ένα βασικό ερώτημα:

“Από πότε ποινικοποιείται ο ελεύθερος λόγος;”

Η απάντηση είναι πολύ απλή: “Ο ελεύθερος λόγος, εφόσον δεν εμπεριέχει ύβρεις ή συκοφαντίες, δεν ποινικοποιείται.”

Τώρα θα μας πείτε: Μα καλά, για ποια ποινικοποίηση μιλάμε; Δεν τον δικάσαμε τον άνθρωπο…

Και όμως: όχι απλά τον “δικάσαμε” (και μάλιστα από “λαϊκό δικαστήριο”), όχι απλά τον καταδικάσαμε, αλλά προσπαθούμε και να τον βάλουμε στη λήθη!

Και όλα αυτά γιατί; Διότι εξέφρασε δημόσια την άποψή του! Καλή ή κακή, συμφωνούμε ή διαφωνούμε, αυτό είναι άλλο!

Δεν σκότωσε κανέναν, δεν λήστεψε κανέναν, δεν έκανε καμία σεξουαλική παρενόχληση, δεν κακοποίησε κανέναν (που εκεί ναι, θα μιλούσαμε υπό πολύ διαφορετικούς όρους). Απλά είπε την άποψή του!

Δηλαδή το περίφημο ρητό

Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες”

έχει καταλήξει, πλέον, στον κάλαθο των σκουπιδιών (και επί τη ευκαιρία, ο Βολταίρος -στον οποίο αποδίδεται αυτό το ρητό- δεν είπε ποτέ του ακριβώς αυτά τα λόγια, αλλά το νόημα των λόγων του ήταν -πάνω κάτω- ακριβώς αυτό).

Τι, δηλαδή; Επειδή ο Βασίλης Βασιλικός στήριξε έναν καταδικασμένο τρομοκράτη και δολοφόνο; Ναι, το είπαμε: λάθος του, μεγάλο λάθος του.

Τι, δηλαδή; Επειδή έκλεισε τη δήλωσή του λέγοντας πως “θα λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι αν συμβεί το μοιραίο”;

Μα, αν ο Κουφοντίνας δικαιούται να μεταχθεί στις φυλακές Κορυδαλλού, τότε το αίτημά του θα πρέπει να γίνει δεκτό με αυστηρά νομικούς όρους. Και αυτοί που θα φταίνε, αν δεν ικανοποιηθεί αυτό το αίτημα, είναι οι “υπεύθυνοι”.

Αν δεν δικαιούται, τότε αφενός το αίτημά του πρέπει να απορριφθεί (πέραν πάσης αμφιβολίας, με αυστηρά νομικούς όρους και χωρίς κανένα άλλο “κίνητρο” να κρύβεται πίσω από αυτή την απόρριψη), αφετέρου οι “υπεύθυνοι” θα πρέπει να πείσουν τον Δημήτρη Κουφοντίνα πως ενήργησαν αποκλειστικά βάση νόμου (και αν δεν τα καταφέρουν, θα φέρουν την ευθύνη – μαζί, φυσικά, με τον Κουφοντίνα, μιας και η απεργία πείνας δεν επιβάλλεται με το ζόρι αλλά αποφασίστηκε από τον ίδιο).

Επί της ουσίας, δηλαδή, δεν έστειλε κάποιο απειλητικό μήνυμα ο Βασίλης Βασιλικός – απλά εξέφρασε μια πραγματικότητα. Στο φινάλε, όλοι μας δεν λέμε και δεν ζητάμε “να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι” για οτιδήποτε μάς αφορά;

Όσο για αυτούς που λένε πως “δεν αναγνώρισε ο Κουφοντίνας δικαιώματα σε αυτούς που σκότωσε”, δεν θα διαφωνήσουμε. Αλλά απλά και κατηγορηματικά: θα τους παραπέμψουμε σε αυτό που είπαμε νωρίτερα:

Το νομικό σύστημα της χώρας μας προβλέπει διευκολύνσεις (όπως οι άδειες και η εκπαίδευση, ακόμα και η μεταγωγή σε άλλο σωφρονιστικό ίδρυμα) για τους φυλακισμένους, ακόμα και για τους βαρυποινίτες. Αυτό είναι το σωφρονιστικό μας σύστημα, με αυτό θα πορευτούμε – αν θέλουμε να το αλλάξουμε, εδώ είμαστε για να ζητήσουμε την όποια αλλαγή του.

Και ξαφνικά…στην πυρά και στη λήθη…για μια δήλωση

Όπως αναφέραμε και πριν, οι αντιδράσεις στις δηλώσεις Βασιλικού ήταν ακριβώς αυτές που περιμέναμε: “Από το ένα άκρο στο άλλο”, ολότελα πολωμένες, με σαφή πολιτική και ιδεολογική σκοπιά (όσοι είναι “δεξιοί” έβαλλαν ομαδικά εναντίον του Βασιλικού, όσοι είναι “αριστεροί” τόν υποστήριξαν σχεδόν “τυφλά”) και χωρίς έστω και την παραμικρή διάθεση να δουν τα πράγματα λίγο πιο ψύχραιμα.

Και αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας: τα βλέπουμε όλα ανάλογα με το ποια ιδεολογία υποστηρίζουμε και ποια όχι!

Πώς αλλιώς να εκφραστούμε όταν βλέπουμε να μπαίνει η μετονομασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Καβάλας ως τακτικό θέμα από ένα Συμβούλιο της Κοινότητας Καβάλας (ένα γνωμοδοτικό όργανο, για να μην ξεχνιόμαστε) στο οποίο την πλειοψηφία έχει η παράταξη της τέως δημάρχου Δήμητρας Τσανάκα – δηλ. μια παράταξη με δεδηλωμένη στήριξη προς (και από) τη δεξιά και τη ΝΔ;

Πώς αλλιώς να εκφραστούμε όταν αυτοί ακριβώς που υποστηρίζουν επί χρόνια τη δεξιά έχουν “βγάλει φλύκταινες” κατά του Βασίλη Βασιλικού και προσπαθούν με κάθε τρόπο (**) να διαγράψουν το όνομά του από τον τόπο μας – ξεχνώντας, όμως, πως το όνομά του και το έργο του είναι αναγνωρισμένο παγκοσμίως (σε αντίθεση με τους ίδιους, τους οποίους γνωρίζουν μόνο όσοι ζουν εντός των στενών ορίων της Καβάλας) ;

Πώς αλλιώς να εκφραστούμε όταν αυτοί ακριβώς που υποστηρίζουν επί χρόνια την αριστερά έχουν ξεσηκωθεί για να αποτρέψουν την μετονομασία της βιβλιοθήκης και προσπαθούν να αιτιολογήσουν τα λεγόμενα του Βασίλη Βασιλικού μιλώντας για “ανθρώπινα δικαιώματα” – την ώρα, όμως, που άπαξ και τους πει κανείς για δικαιώματα άλλων κρατούμενων πολύ πιθανόν να “βγάλουν και αυτοί φλύκταινες”;

Μπορεί κανείς να βγάλει άκρη από όλο αυτό το “μαύρο χάλι”; Μάλλον όχι…

Σε κάθε περίπτωση, για να συνοψίσουμε:

Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, ο Βασίλης Βασιλικός είναι (αυτή τη στιγμή) η σημαντικότερη λογοτεχνική φυσιογνωμία που έβγαλε τις τελευταίες δεκαετίες ο νομός Καβάλας. Και αυτό πλέον δεν αλλάζει – είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι.

Ναι, το είπαμε και πριν: η δήλωσή του ήταν άστοχη και ατυχής. Αλλά μέχρι εκεί. Κανένας άλλος (σοβαρός) λόγος δεν υπάρχει ούτε για να τον “σταυρώσουμε”, ούτε για να επιχειρήσουμε να τον διαγράψουμε από την ιστορία μας και τον τόπο μας.

Η όποια συζήτηση για τη μετονομασία της Δημοτικής μας Βιβλιοθήκης (την οποία έχει στηρίξει πολλάκις με δωρεές ο Βασίλης Βασιλικός – και συνεχίζει ακόμα να την στηρίζει) όχι απλά δεν έχει καμία λογική -ειδικά σε μια εποχή που θα έπρεπε να μας απασχολούν πολύ σοβαρότερα προβλήματα- αλλά επιβεβαιώνει και το χαμηλό επίπεδο όσων ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ανθρώπων, με λίγα λόγια, που νομίζουν πως με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουν να μειώσουν τον ίδιο και την αξία του.

Αν πιστεύουν πως με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουν και να τον μειώσουν αλλά και να “ανεβάσουν τις μετοχές τους”, δικαίωμά τους – αλλά καλό είναι να κατέβουν από το συννεφάκι τους και να θυμηθούν τα λόγια του Φρίντριχ Νίτσε:

“Όσο πιο ψηλά πετάμε, τόσο πιο μικροί φαινόμαστε σ’ αυτούς που δεν μπορούν να πετάξουν”

Όχι άλλον Λευτέρη Αθανασιάδη!

Και για το κλείσιμο, θα αναφερθούμε και στην πρόθεση για μετονομασία της βιβλιοθήκης σε “Λευτέρης Αθανασιάδης”.

Γενικότερα υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, μια τάση “αγιοποίησης” του Λευτέρη Αθανασιάδη – ενδεχομένως διότι, σε σχέση με όλους τους δημάρχους από την εποχή του και μετά, μπορεί να θεωρηθεί ως ο λιγότερα χειρότερος.

Ωστόσο, αν θέλουμε να μιλήσουμε ειλικρινά ουδείς έχει καταφέρει με σοβαρά και απτά επιχειρήματα να μάς τεκμηριώσει αυτή την τάση “αγιοποίησης”!

Διότι αν μελετήσουμε ψύχραιμα και αντικειμενικά (μακριά από ιδεολογίες) τα έργα και τις ημέρες του αείμνηστου Λευτέρη Αθανασιάδη θα διαπιστώσουμε πως ναι μεν ήταν ένας άνθρωπος “δυναμικός” και “μαχητικός”, με αγάπη για την Καβάλα (αυτό δεν το αμφισβητεί κανένας), πλην όμως το τελικό του αποτύπωμα σε αυτή την πόλη παραμένει εξαιρετικά θολό!

Διότι αν εξαιρέσουμε τον σταθμό βιολογικού καθαρισμού (και μια συμβολική κατάληψη της Μεγάλης Λέσχης), για ποια άλλα πράγματα μπορούμε να τον θυμόμαστε τον Λευτέρη Αθανασιάδη; Σε βαθμό, μάλιστα, που να κοντεύουμε να τον “αγιοποιήσουμε” και να θυμόμαστε με νοσταλγία τις καλές ημέρες της δημαρχίας του;

Ο πλέον απρόσμενος “σύμμαχος” σε αυτά που αναφέρουμε (και λέμε “ο πλέον απρόσμενος” διότι στο παρελθόν έχουμε ασκήσει αυστηρή κριτική σε βάρος του) είναι ο γνωστός αρχαιολόγος Μιχάλης Λυχούνας – και το παρακάτω κείμενό του, που αναρτήθηκε στα social media στις 16 Ιανουαρίου 2017 (πριν από 4 χρόνια):

Κάνοντας ζάπινγκ κουρασμένος έπεσα πάνω σε video, μάλλον της προεκλογικής περιόδου του 1990 του δημάρχου της περιόδου, του συγχωρεμένου Λευτέρη Αθανασιάδη. Δεν θα αναφερθώ στην καπήλευση έργων που δεν ανήκουν στο Δήμο (π.χ. λιμάνι ή ΤΕΙ) παλιά και γνωστή μέθοδος, ούτε για την περηφάνεια για τη ΔΕΠΟΣ, το νέο πολεοδομικό έκτρωμα. ή για τη δημοτική αγορά (η αστοχία φαίνεται έντονα σήμερα).Εκεί που χλώμιασα ήταν στην περιγραφή ενός υπό μελέτη έργου (κατά τον θανόντα είχε τη μελέτη στα χέρια του) για την κατασκευή πάρκινγκ πίσω από το τελωνείο! Υπόγειο (ένα επίπεδο), ισόγειο (το δεύτερο) και εκεί που κέντησε ήταν στη δυνατότητα ανέγερσης και ορόφου, όπου στρέφοντας την κάμερα, δείχνει ένα φορτηγό, στο ύψους του οποίου θα έφτανε ο όροφος, μπροστά από το τοιχίο (μπρρρρ και sic, το παράλιο τείχος της πόλης)! Ευτυχώς το έργο δεν έγινε και μια ακόμη ασχήμια δεν ολοκληρώθηκε. Πασοκοαισθητική της εποχής!

Σε κάθε περίπτωση, ο Λ. Αθανασιάδης ήταν μια εμβληματική περίπτωση, αλλά η πραγματικότητα παραμένει πως στο πλαίσιο του περιφερειακού και εθνικού ανταγωνισμού πόλεων. παρέλαβε την Καβάλα το 1982 ως το μείζον αστικό κέντρο της περιφέρειας και την παρέδωσε το 1998 ασθμαίνουσα στην περιφέρεια (ούτε καν prima inter pares) και μια κατηγορία κάτω στο εθνικό πλαίσιο (Βόλος, Λάρισα, Ηράκλειο ξέφυγαν). Η κατάσταση δεν έχει βέβαια έκτοτε αλλάξει, ίσως λόγω ……..του δριμέος ψύχους.

Αν μη τι άλλο, τα λέει όλα…

---

(*) Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, και επειδή είναι βέβαιο πως θα βγουν αρκετοί “καλοθελητές” και “έξυπνοι” και θα μιλήσουν για “ξέπλυμα των ναζιστών” (ασχέτως αν τους χρησιμοποιήσανε μια χαρά στο παρελθόν για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους -όπως το 2014 με την μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας- και τώρα παριστάνουν τους “ιδεαλιστές” και τους “αντιναζιστές”):

Σε καμία περίπτωση δεν λέμε πως οι 3 τους (Ρουπακιάς, Κασιδιάρης, Μιχαλολιάκος) αλλά και τα υπόλοιπα μέλη της “Χρυσής Αυγής” μπήκαν στη φυλακή χωρίς λόγο. Δικαίως καταδικάστηκαν, δικαίως φυλακίστηκαν. Και το έχουμε πει πάρα πολλές φορές πως κάτι τέτοιο έπρεπε να γίνει εδώ και πάρα πολύ καιρό – η εγκληματική οργάνωση που άκουγε στο όνομα “Χρυσή Αυγή” έπρεπε να είχε “τελειώσει” εδώ και πολλά χρόνια. Αλλά από τη στιγμή που φυλακίστηκαν θεωρούνται και αυτοί κρατούμενοι -οι οποίοι θα πρέπει και αυτοί, εφόσον θα πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις, να έχουν και εκείνοι τις ίδιες διευκολύνσεις. Σωστά;

---

(**) Διαβάσαμε σήμερα ένα άρθρο που δήθεν ισχυριζόταν πως η απόφαση για τη μετονομασία της βιβλιοθήκης είναι έωλη – και καλά διότι, όταν ψηφίστηκε το 2012, κάποιοι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης ψήφισαν “παρών” δηλώνοντας “παρεξηγημένοι” διότι το θέμα της μετονομασίας δεν συζητήθηκε μεμονωμένα αλλά στο πλαίσιο διαφόρων άλλων εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια για την απελευθέρωση της Καβάλας! Δηλαδή τώρα περιμένετε να σας πάρουμε στα σοβαρά;