Τις εμπειρίες του από ένα πρόσφατό του ταξίδι στην Λευκάδα (μια πόλη με πληθυσμό 9.253 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021) επιχείρησε να μεταφέρει, μέσα από ανάρτησή του στα social media, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης του δήμου Καβάλας Μάκης Παπαδόπουλος,
σημειώνοντας πως αυτό που έκαναν στην Λευκάδα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην περίπτωση του οδού Αβέρωφ, στο κέντρο της Καβάλας (μιας πόλης με πληθυσμό 56.371 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021).
Συγκεκριμένα, ο κ. Παπαδόπουλος ανέφερε τα εξής:
Η οδός Αβέρωφ δεν έπρεπε να κλείσει. Έπρεπε να δουλέψει ως δρόμος ήπιας κυκλοφορίας…
Οι πόλεις δεν κλείνουν δρόμους. Τους κάνουν να δουλεύουν…
Επισκέφθηκα την Λευκάδα αυτές τις μέρες και είδα από κοντά πώς ένας δρόμος ήπιας κυκλοφορίας μπορεί ταυτόχρονα να είναι και εξυπηρετικός για τα οχήματα και φιλικός για τους πεζούς.
Ο,ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΟ ΑΒΕΡΩΦ ΔΗΛΑΔΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ…
Οι πόλεις δεν λειτουργούν μόνο με πλακάκια και ωραίες διαμορφώσεις. Λειτουργούν με ροή.
Όταν ένας δρόμος μετατρέπεται αποκλειστικά σε πεζόδρομο και απαγορεύεται ακόμη και η χαμηλής ταχύτητας διέλευση οχημάτων, η κυκλοφορία “δεν εξαφανίζεται”. Απλώς μεταφέρεται στους γύρω δρόμους.
TO AΠOTEΛEΣMA;
Μποτιλιάρισμα, περισσότερος θόρυβος, περισσότερη ρύπανση και ταλαιπωρία για κατοίκους και επαγγελματίες των διπλανών δρόμων.
Οι σύγχρονες πόλεις δεν επιλέγουν ανάμεσα σε αυτοκίνητο και πεζό.
Επιλέγουν ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ.
Οι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας, με χαμηλά όρια ταχύτητας, προτεραιότητα στον πεζό και ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ αποδεικνύονται συχνά πιο λειτουργικοί από την απόλυτη απαγόρευση.
Βιώσιμη κινητικότητα δεν σημαίνει αποκλεισμό. Σημαίνει ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ και ΣΩΣΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ.
Μία πόλη πρέπει να είναι ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΦΙΛΙΚΗ για όλους: πεζούς, οδηγούς, επισκέπτες.
Γιατί η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ είναι αυτή που δείχνει αν μία παρέμβαση πέτυχε ή όχι.
Ειρήνη σε όλο τον κόσμο! Καλό μήνα!
Σχόλιο γράφοντος:
Η τελευταία φορά που εφαρμόστηκε στον δήμο μας ένας “δρόμος ήπιας κυκλοφορίας” ήταν στην περίπτωση του αιτήματος για την ακύρωση του πεζόδρομου μπροστά από την πλατεία Πελεκανίδη στις Κρηνίδες (έναν οικισμό με μόλις 2.925 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 -το 1/3 του πληθυσμού της Λευκάδας) και της μετατροπής του σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας – ένα αίτημα που είχε τεθεί ήδη από τις ημέρες της δημαρχίας Τσανάκα.
Θα υπενθυμίσουμε πως το αποτέλεσμα της μετατροπής σε “δρόμο ήπιας κυκλοφορίας” ήταν ένα τεράστιο φιάσκο – ακριβώς διότι, παρά την διάθεση της αστυνομίας να ελέγξει τα πράγματα, ο κόσμος αδιαφόρησε χαρακτηριστικά για τον χαρακτηρισμό “ήπιας κυκλοφορίας” και κράτησε το “δρόμος” – μάλιστα, είχαμε και τους καταστηματάρχες που προσπαθούσαν να μας πείσουν πως η αγοραστική τους κίνηση έπεσε μόλις εφαρμόστηκε ο πεζόδρομος!
Όλο αυτό, βέβαια, σε αγαστή σύμπνοια όχι μόνο με δημοτικές παρατάξεις όπως η “Λαϊκή Συσπείρωση” -που είδε, πίσω από την πεζοδρόμηση, τον “μπαμπούλα” της ΕΕ και την καταστρατήγηση των λαϊκών αναγκών”- αλλά και με δημοτικούς συμβούλους της ίδιας της παράταξης της κ. Τσανάκα.
Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το πώς εφαρμόστηκε στην Λευκάδα ο “δρόμος ήπιας κυκλοφορίας”, αλλά με βάση την εμπειρία των Κρηνίδων, θεωρούμε βέβαιο πως αν είχε μετατραπεί η οδός Αβέρωφ σε “δρόμο ήπιας κυκλοφορίας”, πάρα πολύ σύντομα οι Καβαλιώτες και Καβαλιώτισσες οδηγοί θα την είχαν μετατρέψει σε “δρόμο”.
Γιατί; Διότι, πολύ απλά, “αυτοί είμαστε” ως οδηγοί (και ως πολίτες, γενικότερα).
Αυτό που δεν έχει καταλάβει καμία δημοτική παράταξη (πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων) είναι πως, όσες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και αν γίνουν, όσα έργα και πεζοδρομήσεις και μονοδρομήσεις και αν γίνουν,
όσο ο πληθυσμός των οχημάτων που κυκλοφορούν στην πόλη είναι ίδιος ή και μεγαλύτερος, θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό.
Δεν περιμένουμε, φυσικά, να το καταλάβει αυτό η δημοτική αρχή Μουριάδη, η οποία όχι μόνο χειροτέρεψε το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης -με την προχειρότητα με την οποία σχεδίασε και εκτέλεσε όλες αυτές τις αναπλάσεις και τα έργα στο κέντρο της-,
αλλά θα περιμέναμε κάποια στιγμή όλο αυτό να το αντιληφθούν και οι υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις,
και να συνειδητοποιήσουν πως ο μόνος εφικτός τρόπος για να μειωθούν στο ελάχιστο δυνατό οι ροές οχημάτων στο κέντρο της πόλης είναι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (όχι βέβαια με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν σήμερα, καθώς πλέον νοιώθουμε πως ζούμε σε μια πόλη χωρίς ΜΜΜ).
Όταν το καταλάβουν αυτό, τα ξαναλέμε…
