Η Κάρμεν Ρουγγέρη, η Χριστίνα Κουλουμπή και οι συνεργάτες τους, έρχονται την Κυριακή 17 Αυγούστου στις 21.00, στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, στο πλαίσιο του 68^ου Φεστιβάλ Φιλίππων, για να γνωρίσουν στους μικρούς αλλά και τους μεγάλους φίλους τους, τον μοναδικό Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, μεταμορφώνοντας την όπερα «Ο Μαγικός Αυλός» σε ένα Μουσικό Παραμύθι πλημμυρισμένο από τις υπέροχες μελωδίες αυτού του μοναδικού συνθέτη. 

Λίγα λόγια για το έργο:

Ο βασιλιάς της μέρας και η βασίλισσα της νύχτας, κάποτε αγαπήθηκαν τρελά και αποφάσισαν να ενωθούν. Όμως η αγάπη τους αυτή κράτησε πολύ λίγο. Εκείνη ήταν φτιαγμένη από ψέματα και κακία, εκείνος από αλήθεια και καλοσύνη. Εκείνη ήθελε να εξουσιάζει με το σκοτάδι, εκείνος ήθελε να βασιλεύει με το φως. Πώς να ταιριάξουνε λοιπόν; Χώρισαν, και η μεγάλη αγάπη τους έγινε αμέσως έχθρα.

Μετά από 9 μήνες η σκοτεινή βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα όμορφο κοριτσάκι, την Παμίνα, στην οποία ποτέ δεν είπε ποιος είναι ο πατέρας της. Το ‘μαθε ο βασιλιάς της μέρας και σκοτείνιασε. Ήθελε να την πάρει κοντά του. Φοβόταν μήπως ζώντας δίπλα στην μητέρα της έπαιρνε από τον χαρακτήρα της. Έτσι μια μέρα την έκλεψε κρυφά και έβαλε να την φυλάνε σ’ έναν όμορφο πύργο. Θύμωσε τότε η βασίλισσα της νύχτας. Μαύρισε ακόμα περισσότερο τον ουρανό της, έσβησε τ’ αστέρια της. Έπρεπε να βρει κάποιον τρόπο να πάρει πίσω την κόρη της. Άρχισε λοιπόν να αναζητεί ένα παλικάρι. Ένα παλικάρι που θα μπορούσε να την βοηθήσει. Το βρήκε στο πρόσωπο του πρίγκιπα Ταμίνο, αλλά και του Παπαγκένο.

Ο πρίγκιπας Ταμίνο -σύμβολο της αρετής και της αγάπης, βρίσκει στο πρόσωπο της Παμίνας το ιδανικό ταίρι. Όμως το ζευγάρι θα περάσει από πολλές δοκιμασίες. Με όπλο την αγάπη, οι ήρωές μας θα νικήσουν και θα ενωθούν για πάντα. Μαζί τους ο Παπαγκένο, ένας χαριτωμένος παραμυθένιος ήρωας που με τις σκανδαλιές του θα χαρίσει στα παιδιά στιγμές χαράς και γέλιου. Το έργο τελειώνοντας βρίσκει τους δυο εχθρούς, βασίλισσα της νύχτας και βασιλιά της μέρας, ενωμένους. Το καλό θα νικήσει το κακό και θα απλωθεί σ’ όλη τη γη.

Κείμενο: Κάρμεν Ρουγγέρη (η οποία και θα προλογίσει την παράσταση)

Σκηνοθεσία: Κάρμεν Ρουγγέρη – Χριστίνα Κουλουμπή

Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή

Κίνηση – Χορογραφία – Φωτισμοί: Πέτρος Γάλλιας

Μουσική επεξεργασία-Video Art: Αντώνης Δελαπόρτας

Στίχοι – Μουσική επιλογή: Ανδρέας Κουλουμπής

Διδασκαλία τραγουδιών: Ελένη Ζιώγα

Ζωγραφική σκηνικών-κατασκευών: Γιάννης Σπανόπουλος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιάννης Τσουρουνάκης

Βοηθός Ενδυματολόγου: Μελίνα Μαβίδου

Διεύθυνση παραγωγής – Υπεύθυνη περιοδείας: Ελένη Καρτάση

Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):

Δελαγραμμάτικας Άρης, Κορρές Στέφανος, Κουλουμπή Χριστίνα ή Καμακάρη Μαρία, Κύρτσος Νίκος, Μαβίδου Μελίνα, Πικιώνη Ινώ, Σκένδρου Αλεξάνδρα, Τσαλίκης Βασίλης

3 πνεύματα (φωνές): Άννα – Μαρία Μπλάθρα, Βερόνικα Sandberg, Ασημίνα Τσίγκα

|Μότσαρτ, ο μαγικός αυλός|

|Κυριακή 17 Αυγούστου, 21.00|

|Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων |

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 30 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Γενική είσοδος: 14€

Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/o-magikos-avlos-paidiki-skini-karmen-rouggeri/?gad_source=1&gad_campaignid=22804179016&gbraid=0AAAABAUISj3dVIFHGgK1j2Mb7PdGbgaeJ&gclid=CjwKCAjw-svEBhB6EiwAEzSdrokal5VwcBt6YU23ubinxQhFXRPx-ZnbDd17ynXwwOjEH68JnwexsRoCPm8QAvD_BwE

Προπώληση

Καβάλα: Κέντρο πληροφόρησης επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία, τηλ: 2510-620566, καθημερινά από τις 10:00 μέχρι τις 14:00 και από τις 18:00 μέχρι τις 21:00, ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του Αρχαίο Θεάτρου Φιλίππων από τις 19:00 το απόγευμα.

Κρηνίδες: Café «Προσκήνιο», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τηλ. 2510516090

*Απαγορεύεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.

**Για άλλη μία χρονιά, θα υπάρξει δυνατότητα μεταφοράς θεατών από λεωφορείο του ΚΤΕΛ Καβάλας από και προς το αρχαίο θέατρο Φιλίππων με την επίδειξη εισιτηρίου της εκάστοτε θεατρικής παράστασης και ειδικό αντίτιμο 4.00€.

Αναχώρηση από το ΚΤΕΛ Καβάλας στις 18.45 και επιστροφή μετά το πέρας της παράστασης.

Σημ. Οι κάτοχοι ονομαστικών προσκλήσεων του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων καλούνται να δηλώσουν την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν έως την Τετάρτη 13/8, ενώ ο έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα γίνεται στην είσοδο του θεάτρου τη μέρα της παράστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 (10.00 – 14.00).

Άπό την μέρα που ο  Μιχαήλ Μαρμαρινός ανακοίνωσε την φετινή του πρόταση αγωνιούσαμε μόνο αν θα φιλοξενηθεί στο Φεστιβάλ Φιλίππων 2025.

Ευτυχώς η ημερομηνία της παράστασης κλείδωσε πολλούς μήνες πριν και δεν χρειάστηκε να μπουν πολλά θέματα για συζήτηση όταν η Αρχαιολογική υπηρεσία θέλησε για πρώτη φορά να εντάξει εκδήλωση εντός θεάτρου, στην πανσέληνου του Αυγούστου.

Η παραγωγή «ζ-η-θ, ο Ξένος» είναι από αυτές που σπάνια παρακολουθούμε και σίγουρα αναβαθμίζουν ένα φεστιβάλ.

Είναι πολύ σημαντικό επίσης, γιατί η ξεχωριστή πρόταση του σκηνοθέτη, αγκαλιάστηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, που συμφώνησαν για συμπαραγωγή.

Πρωτογνωρίσαμε τον Μαρμαρινό πριν 27 χρόνια, με την πρωτοποριακή Ηλέκτρα του, στους Φιλίππους,όπου συμμετείχε η  Νόνικα Γαληνέα.

Ο σκηνοθέτης  μας προετοίμασε για το τι θα δούμε.

“Η παράσταση, ένα ποιητικό θεατρικό τοπίο που ξεπερνά τις εποχές, είναι μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του έπους που μας φέρνει αντιμέτωπους με την έννοια του ξένου, στη δυσχερή θέση του οποίου μπορεί να βρεθούμε όλοι εμείς, θέτοντας διαχρονικά ερωτήματα:Ποιος είναι ο ξένος και ποιοι είμαστε οι Εμείς;

Μια υπαρξιακή περιπλάνηση του ξένου σε τρεις ραψωδίες”

Ουσιαστικά πρότεινε μια επιστροφή στις πηγές: επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας, σε μια απολαυστική μετάφραση του  Δημήτρη Μαρωνίτη.

Ο Μαρμαρινός ουσιαστικά μας οδήγησε να ανοίξουμε πάλι τα βιβλία και να φρεσκάρουμε την Οδύσσεια του Ομήρου, που έχει πολλά να μας διδάξει, γιατί όπως λέει ο ίδιος, “το έπος  μας έμαθε να αναπνέουμε”

Παρακολουθήσαμε μια παράσταση, με 125 μοναδικά, απολαυστικά λεπτά της ώρας.

Όλα ξεχωριστά με πρώτο το σκηνικό του  Γιώργο Σαπουντζή που μας υποδέχτηκε, να φανερώνει μια υπαίθρια απλωμένη μπουγάδα. Όλα, μα όλα πήγαν εξαιρετικά.

Στην εξαιρετική δουλειά των συνεργατών του Μαρμαρινού πρέπει να προστεθεί σίγουρα το ολόγιομο φεγγάρι ,αλλά και το καταπληκτικό μυημένο κοινό που κατέκλυσε τους Φιλίππους την συγκεκριμένη βραδυά.

Ερμηνευτικά όλοι, ηθοποιοί, μουσικοί, χορευτές ήταν εξαιρετικοί.

 Επρόκειτο για μια παρέλαση ταλαντούχων καλλιτεχνών που βρέθηκαν στα ΑΞΙΑ χέρια του ανθρώπου που θα είναι πλέον ο νέος καλλιτεχνικός δ/ντής του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.

Χαρήκαμε λίγο περισσότερο την ερμηνεία του αέρινου  Χάρη Φραγκούλη ως Ξένου που κινήθηκε σαν κρι κρι  ανάμεσα στους θεατές της κερκίδας, σύρθηκε στην ορχήστρα και πάνω στο τραπέζι του δείπνου.

Η παράσταση κέρδισε τις εντυπώσεις ακόμη και στην δύσκολη ηχοληψία. Δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που ο ήχος να πρόδωσε τους συντελεστές.

Δεν υπήρξε υπόκλιση ηθοποιών στο τέλος της παράστασης. Αντ΄αυτού οι ηθοποιοί παρέμειναν στην τραπεζαρία τρώγοντας και συνομιλώντας με την συνοδεία μουσικής επί σκηνής  από τις τρεις τσελίστριες.

Οι ηθοποιοί αποχώρησαν 20 λεπτά μετά το τέλος της παράστασης, όταν σχεδόν όλοι οι συγκλονισμένοι θεατές είχαν αποχωρήσει “συντεταγμένα” από το θέατρο Φιλίππων.

Βρισκόμαστε στη μέση του φεστιβάλ και δεν μπορούμε να πούμε πως επρόκειτο για την παράσταση του καλοκαιριού. Σίγουρα όμως θα παραμείνει βαθειά χαραγμένη στη μνήμη μας.

***Το μοναδικό σημείο ίσως που πρέπει να φροντιστεί λίγο περισσότερο  στο Αρχαίο θέατρο Φιλίππων είναι η οθόνη των υπέρτιτλων. Πρέπει να μεγαλώσει και ίσως να μετακινηθεί σε καλύτερο σημείο θέασης. Τα κείμενα στην Αγγλική γλώσσα δεν ήταν ευδιάκριτα στο άνω διάζωμα. Έγινε όμως μια καλή προσπάθεια.

Είχαμε υψηλές προσδοκίες από την συγκεκριμένη παράσταση. Αφενός  γιατί επρόκειτο για το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Άρθουρ Μίλερ, «Ο Θάνατος του Εμποράκου» και αφετέρου δε, για την συμμετοχή του  Βλαδίμηρου Κυριακίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Έχοντας παρακολουθήσει  την κινηματογραφική εκδοχή με τον Ντάστιν Χόφμαν το 1985 θα μπορούσα να ομολογήσω πως είναι η πρώτη φορά που η θεατρική μεταφορά του έργου μου φάνηκε υποδεέστερη της κινηματογραφικής, κάτι που σπάνια συμβαίνει στο Ελληνικό θέατρο.

Ίσως οι καιρικές συνθήκες να επηρέασαν την παράσταση. Υπήρχε απειλή βροχής καθώς ψιχάλιζε μετά τις 8.30μ.μ. Το κοινό που γνώριζε ότι οι παραστάσεις τον Αύγουστο ξεκινούν στις 9μ.μ προσήλθε εγκαίρως στο θέατρο και περίμενε υπομονετικά με ανοιχτές ομπρέλες μέχρι και τις 9.30 μ.μ.

Με την έναρξη τα σύννεφα διαλύθηκαν και οι θεατές στο κατάμεστο Αρχαίο θέατρο χειροκρότησαν την εμφάνιση του πρωταγωνιστή στην ορχήστρα. Δυστυχώς το κοινό της συγκεκριμένης βραδιάς ήταν απαίδευτο. Το χειροκρότημα γινόταν ενοχλητικό στην εμφάνιση των ηθοποιών ή στο τελείωμα της κάθε σκηνής.

Ο σκηνοθέτης  Γιώργος Νανούρης δεν ξέφυγε από την εποχή που γράφτηκε το έργο. Παρακολουθήσαμε την καθημερινότητα του Γουίλι Λόμαν, ενός πλανόδιου πωλητή, που έζησε μπερδεμένος ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, εγκλωβισμένος από το αμερικάνικο όνειρο.

 Μπορεί να μας φάνηκαν χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα σκηνικά της παράστασης που παρουσίασε ο Γιώργος Γαβαλάς, όμως λειτούργησαν στην στο ταξίδι του πρωταγωνιστή, όπως ακριβώς συνέβη και με την πρόταση στα κοστούμια της  Ντένης Βαχλιώτη. Αντιλαμβανόμαστε πως ότι βίωσε ο Αμερικανός πωλητής της δεκαετίας του 50 θα το ζήσει και ο Έλληνας 30 και 40 χρόνια αργότερα με ανάλογη σκληρότητα.

Η ηχοληψία δεν βοήθησε την εξέλιξη του έργου καθώς οι φωνές των ηθοποιών κάποιες στιγμές ακούγονταν σαν ουρλιαχτά.

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης κατά την γνώμη μας δεν βρέθηκε σε καλή βραδιά, σε αντίθεση με τη σύζυγο του Έφη Μουρίκη που η ερμηνεία της  μας συγκίνησε μέχρι το τέλος.

Στην υπόκλιση μας ξάφνιασε ο  πρωταγωνιστής Βλαδίμηρος Κυριακίδης που δενυποκλίθηκε μόνος, όπως συνηθίζετε, αλλά σχεδόν μαζί με την συμπρωταγωνίστρια  Έφη Μουρίκη και απέσπασαν θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα

Απόδοση – Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Γιώργος Νανούρης

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη

Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικίτα Ηλιοπούλου

Φωτογραφίες: Κατερίνα Τσατσάνη

Διανομή

Γουίλι Λόμαν – Βλαδίμηρος Κυριακίδης

Λίντα – Έφη Μουρίκη

Μπιφ – Ρένος Ρώτας

Τσάρλι – Δημήτρης Γεροδήμος

Γυναίκα – Κατερίνα Μάντζιου

Χάπυ – Γιώργος Κοσκορέλλος

Χάουαρντ – Παναγιώτης Παπαδούλης

Σερβιτόρος – Σωκράτης Αγγελής

Μετά τη μεγάλη επιτυχία στην Επίδαυρο και τις παραστάσεις στην Κύπρο, η παραγωγή «ζ-η-θ, ο Ξένος». Μια επιστροφή στις πηγές: επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας,σε μετάφραση Δημήτρη Μαρωνίτη και σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού, συνεχίζει το «ταξίδι» της σε επιλεγμένα φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα. Η συμπαραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου θα παρουσιαστεί το Σάββατο 9 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, στο πλαίσιο του 68^ου Φεστιβάλ Φιλίππων.

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός επανήλθε με μια ακόμα αναπάντεχη δραματουργική πρόταση καθοδηγώντας μια επιστροφή στις πηγές. Μια επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες του έπους που αποκαλύπτει πώς αυτό το ατελεύτητο μυστήριο της προφορικής Αφήγησης (το βαθύ μυστήριο του θεάτρου) έχει τη δυνατότητα να μας εξακοντίζει συναρπαστικά «εκεί που η ιστορία ακόμα συμβαίνει».

Η παράσταση, ένα ποιητικό θεατρικό τοπίο που ξεπερνά τις εποχές, είναι μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του έπους που μας φέρνει αντιμέτωπους με την έννοια του ξένου, στη δυσχερή θέση του οποίου μπορεί να βρεθούμε όλοι εμείς, θέτοντας διαχρονικά ερωτήματα:

Ποιος είναι ο ξένος και ποιοι είμαστε οι Εμείς;

Μια υπαρξιακή περιπλάνηση του ξένου σε τρεις ραψωδίες.

Ευγενικέ μου Αλκίνοε, που ξεχωρίζεις πρώτος στον λαό σου,

ωραίο πράγματι ν’ ακούς έναν καλό αοιδό,

όπως αυτός εδώ, με θεία θα ’λεγες φωνή.

Κι ομολογώ, απόλαυση άλλη δεν υπάρχει πιο χαριτωμένη

απ’ όταν σμίγει ο κόσμος όλος σ’ ευφροσύνη: στην αίθουσα

οι καλεσμένοι, καθισμένοι στη σειρά, ακούν τον αοιδό

προσηλωμένοι, και τα τραπέζια εκεί μπροστά γεμάτα

ψωμί και κρέας· ο οινοχόος να τραβά απ’ τον κρατήρα

το κρασί και να περνά, να το κερνά στις κούπες.

Βαθιά το αισθάνομαι πως είναι αυτό ό,τι πιο ωραίο υπάρχει.

Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία ι, στ. 2-11, μτφ. Δ.Ν. Μαρωνίτη,

Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), ΑΠΘ, 2006

*Τα πρόσθετα αποσπάσματα στη δραματουργία της παράστασης από την Ιλιάδα είναι σε μετάφραση Δ. Ν Μαρωνίτη (Άγρα, 2012) ενώ για τα αποσπάσματα από την Αινειάδα του Βιργιλίου χρησιμοποιήθηκε η μετάφραση του Θεόδωρου Παπαγγελή (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2018).

Επιπλέον, υπάρχουν θραύσματα από τον Κόιντο Σμυρναίο, και από το έργο του «Οι μεθ’ Όμηρον λόγοι», μεταφρασμένα ειδικά για την παράσταση από τον Γιάννη Δούκα.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ

«΄Ο,τι ζει στους κόλπους του Έπους έχει μορφή, προσωπική υπόσταση: τα άλογα μιλούν και προφητεύουν, τα ποτάμια αντιδρούν σαν έμψυχες οντότητες, η σύμπτωση προϋποθέτει θεϊκό χέρι.

Αν για τη σημερινή ευαισθησία η Αυγή είναι ένα φαινόμενο φυσικό, για τον Όμηρο είναι προσωποποιημένη εκδήλωση. ΄Ετσι, τη βλέπουμε να σηκώνεται από το κρεββάτι της… […]

Εδώ ο άνθρωπος, δεν έχει υποστεί ακόμα το εσωτερικό τσάκισμα που θα χωρίσει την υπόσταση του σε θνητή και αθάνατη, έλλογη και άλογη. Ζει και ενεργεί σαν αδιάσπαστη ενότητα, σαν ένα ψυχοσωματικό σύνολο (πρωτοφανές και αξεπέραστο για τον δυτικό πολιτισμό) χωρίς διχασμούς».

*Κωστής Παπαγιώργης, «Η ομηρική μάχη», εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα, 1993, σ. 20-23

Αλήθεια, τι θυμόμαστε απ’ το έπος;

Σε ποιον βαθμό εκείνη  η Εποχή του Χαλκού – οι νόστοι και η πνευματικότητα,  η ωμότητα και το ήθος της – θα μπορούσαν, ιδεατά, να συνομιλήσουν, να  εγχύσουν κάποιου είδους  φως στα δικά μας  σημερινά σκιερά;

Κατά πόσον εκείνος, ο πολιτισμός της Αιδούς, η σχέση  με τη Φύση, με τον θεό, το θείο και το θαύμα, η σχέση με τον ξένο – ήμε εκείνο το βαθύ μυστήριο της φιλοξενίας – μπορεί να έχουν κάποιον λόγο σήμερα,  πάνω στον δικό μας, πολιτισμό; Πάνω στις δικές μας σημερινές απορίες;

Μετά τη ΝΕΚΥΙΑ, – εκείνη την επίσκεψη στη ραψωδία λ’ σε συνεργασία με το θέατρο ΝΟ της Ιαπωνίας, που παρουσιάστηκε στο Τόκυο πρώτα και μετά, για πρώτη φορά  στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου – τώρα ακόμα μια επιστροφή στις πηγές   …

Μια επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες του έπους και πώς, αυτό το ατελεύτητο μυστήριο της προφορικής Αφήγησης (το βαθύ μυστήριο του θεάτρου) έχει τη δυνατότητα  να μας εξακοντίζει συναρπαστικά  “εκεί, που η ιστορία ακόμα συμβαίνει”.

Ένας ξένος – και Οίος επιπλέον ονομάζεται από τον Όμηρο, δηλαδή μόνος – ένα ανθρώπινο ράκος μετά το ύστατο ναυάγιο του, συντετριμμένο μετά την άνιση πάλη του με το πέλαγος, πεταμένο σε μιαν ακτή …

(Αλήθεια, μας θυμίζει τίποτα από το σήμερα αυτή η εικόνα; Την έχει πάρει – έστω ξώφαλτσα – το μάτι μας πουθενά στον σύγχρονο κόσμο που μας περιβρέχει😉

Εδώ, σε μια ξένη ακτή που δεν διάλεξε, του ορίστηκε να αναζητήσει και να ξαναβρεί

το σώμα, το πρόσωπο και το όνομά του.

Για 1263 στίχους παραμένει άγνωστος, απρόσωπος,  ξένος, και μόνο μετά το πρώτο του δάκρυ – και το μετέπειτα γοερό κλάμα – αρχίζει μια διαδρομή «αναγνώρισης». Προσπαθώντας να τον τιμήσουν, (σε έναν ξένο πάντα υπαινίσσεται η θεότητα), να διασκεδάσουν τις οδύνες του με Ωδές από ιστορίες ηρώων και θεών,  δεν γνωρίζουν ότι τραγουδούν τη ζωή του … Κι όταν μέσα από την αξιοπρέπεια των δακρύων ζητά να επιτρέψουν σε εκείνον, έναν ξένο,  να συνεχίσει ο ίδιος την ιστορία – μπαίνοντας,  δραματικό πρόσωπο πια / είδωλο,  στο θέατρο της ζωής του – η “αναγνώριση”  δεν θα αργήσει να  επιτελεσθεί.

Χάρη σε μια μοναδικής δραματουργικής έμπνευσης ίντριγκα του ποιητή της οδύσσειας, (μοναδική σχεδόν  στο παγκόσμιο ρεπερτόριο), τα  δάκρυα τον έκαναν θεατή, αφηγητή Ραψωδό, ποιητή – της ίδιας του της ζωής . Μαζί με την “αναγνώριση”  ανακτά και το όνομα του…

[Υπάρχει μια απλή και θεμελιώδης, ζωτική επιθυμία που χαρακτηρίζει τη ζωή του ανθρώπου: Να ταξιδέψει, από ένα σημείο Α σε ένα σημείο Β. Ως οδύσσεια – είτε εξωτερικής είτε εσωτερικής γεωγραφίας, (αναρίθμητες και οι περιπτώσεις εσωτερικής οδύσσειας για τους θνητούς) – θα μπορούσε ανεπιφύλακτα να ονομασθεί κάθε  ανεπιδίωκτη περιπλοκή ή περιπέτεια αυτής της διαδρομής,  προσδιοριζόμενη από ακούσιες, ανεπιθύμητες, απρόοπτες αποκλίσεις του δρόμου. Και είναι δύσκολο να υπάρξει θνητός  που να μην έχει βρεθεί – έστω κατ’ αναλογίαν – σε μία τουλάχιστον τοποθεσία/συνθήκη  στη ζωή του που να τον προσδιορίζει ως  ξένο.

Μπορεί άραγε η συμπάθεια – αυτή με την οποία γενναιόδωρα μπορεί να μας ελεήσει η σκηνική εμπειρία του έπους – να λειτουργήσει  σαν μια τρυφερή αφή, μια κατανόηση  για το δράμα του Άλλου”; Τη δυσχερή θέση του ξένου, όπου – όπως διακαώς μας διδάσκει η Ιστορία – τίποτα δεν διασφαλίζει πως ο οποιοσδήποτε από εμάς,  δεν θα βρεθεί σε ανάλογη θέση σε μια  επόμενη, απότομη στροφή της;]

Το έπος, το  έπος  μας έμαθε να αναπνέουμε.

Μιχαήλ Μαρμαρινός

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Δημήτρης Μαρωνίτης

Σκηνοθεσία: Μιχαήλ Μαρμαρινός

Δραματουργική επεξεργασία: Ελένη Μολέσκη– Μιχαήλ Μαρμαρινός

Σκηνογραφία: Γιώργος Σαπουντζής

Σχεδιασμός κοστουμιών:  Ελευθερία Αράπογλου

Μουσική σύνθεση: Άντης Σκορδής

Χορογραφία: Gloria Dorliguzzo

Σχεδιασμός φωτισμού: Ελευθερία Ντεκώ

Μάσκες: Μάρθα Φωκά

Α΄ βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Μολέσκη

Β΄ βοηθός σκηνοθέτη: Αλεξία Παραμύθα

Βοηθός σκηνογράφου: Kατερίνα Ζυρπιάδου

Βοηθός ενδυματολόγου: Ερνέστα Χατζηλεμονίδου

Βοηθός χορογράφου: Στέλλα Μαστοροστέριου

Βοηθοί φωτισμού: Νάσια Λάζου, Σωτήρης Ρουμελιώτης

Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Μπάρλας

Συνεργάτης από πλευράς ΚΘΒΕ για σκηνικά και κοστούμια: Δανάη Πανά

Oργάνωση παραγωγής: Εύα Κουμανδράκη

Φωτογραφίες: Mike Rafail (That Long Black Cloud)

‘’ξεινοδόκοι και ξείνος’’

(‘’ο ξένος κι οι φιλόξενοι’’)

Ραψωδία θ, 543

Ο ξένος και Εμείς

Ξένος: Χάρης Φραγκούλης

ΕΜΕΙΣ / ΦΑΙΑΚΕΣ

Κλέλια Ανδριολάτου: Ναυσικά

Γαλάτεια Αγγέλη: Νύμφη, κόρη κάποιου Δύμαντα, θεά Αθηνά

Ερατώ Μαρία Μανδαλενάκη: Νύμφη, φίλη της Ναυσικάς- συνομήλικη

Χριστίνα Μπακαστάθη: Νύμφη, φίλη της Ναυσικάς- συνομήλικη

Στέλλα Παπανικολάου: Νύμφη, φίλη της Ναυσικάς- συνομήλικη

Ηλέκτρα Γωνιάδου: θεά Αθηνά, γυναίκα των Φαιάκων

Κλειώ Δανάη Οθωναίου: θεά Αθηνά, γυναίκα των Φαιάκων

Έλενα Τοπαλίδου: Αρήτη

Χρήστος Παπαδημητρίου: Αλκίνοος

Γιάννης Χαρίσης: Εχένηος, Αρχηγός και Σύμβουλος των Φαιάκων

Φωτεινή Τιμοθέου: Ευρυμέδουσα, γυναίκα των Φαιάκων

Νίκος Καπέλιος: Αρχηγός και Σύμβουλος των Φαιάκων, κραυγή του Ηφαίστου

Γιάννης Βάρσος: Ευρύαλος, νέος των Φαιάκων

Νικόλας Γραμματικόπουλος: Κλυτόνηος, νέος των Φαιάκων

Νεκτάριος Θεοδώρου: Ελατρεύς, Αρχηγός και Σύμβουλος των Φαιάκων

Κωστής Καπελλίδης: Aμφίαλος, θεά Αθηνά, κήρυκας, Άρης, νέος των Φαιάκων

Νίκος Κουκάς: Λαοδάμας, νέος των Φαιάκων

Τίτος Μακρυγιάννης: Θόων, νέος των Φαιάκων

Γιάννης Τομάζος: Άλιος, νέος των Φαιάκων

Λένια Ζαφειροπούλου: Τυφλός Αοιδός (Δημόδοκος, Αφροδίτη)

Μουσικοί επί σκηνής- τσέλο: Εύη Καζαντζή, Άλμπα Λυμτσιούλη, Αλίκη Μάρδα

|ζ-η-θ, ο Ξένος|

|Μια επιστροφή στις πηγές: Επίσκεψη σε τρεις ραψωδίες της Οδύσσειας|

|Σάββατο 9 Αυγούστου, 21.00|

|Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων |

Διάρκεια παράστασης: 2 ώρες και 5 λεπτά

Τιμή προπώλησης μέσω ηλεκτρονικής αγοράς και ταμεία (έως μια μέρα πριν): 17€

Κανονικό εισιτήριο: 20 €

Φοιτητικό/ Άνω των 65: 14€

Δάσκαλοι & Καθηγητές / Ομαδικό (20 άτομα): 11€

Άνεργοι: Δωρεάν (20 θέσεις ανά παράσταση για τις παραστάσεις στο Θέατρο Δάσους) κατόπιν τιμή εισιτηρίου: 10€

ΑΜΕΑ & Συνοδοί ΑΜΕΑ: 8 €

20 Ατέλειες σε κάθε παράσταση για ηθοποιούς εκτός ΚΘΒΕ και σπουδαστές θεατρικών σπουδών, κατόπιν κάλυψης των Ατελειών τιμή εισιτήριου: 8€

Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/z-i-th-o-ksenos-2/

Προπώληση

Καβάλα: Κέντρο πληροφόρησης επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία, τηλ: 2510-620566, καθημερινά από τις 10:00 μέχρι τις 14:00 και από τις 18:00 μέχρι τις 21:00, ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του Αρχαίο Θεάτρου Φιλίππων από τις 19:00 το απόγευμα.

Κρηνίδες: Café «Προσκήνιο», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τηλ. 2510516090

*Απαγορεύεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.

**Για άλλη μία χρονιά, θα υπάρξει δυνατότητα μεταφοράς θεατών από λεωφορείο του ΚΤΕΛ Καβάλας από και προς το αρχαίο θέατρο Φιλίππων με την επίδειξη εισιτηρίου της εκάστοτε θεατρικής παράστασης και ειδικό αντίτιμο 4.00€.

Αναχώρηση από το ΚΤΕΛ Καβάλας στις 18.45 και επιστροφή μετά το πέρας της παράστασης.

Σημ. Οι κάτοχοι ονομαστικών προσκλήσεων του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων καλούνται να δηλώσουν την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν έως τη Πέμπτη 7/8, ενώ ο έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα γίνεται στην είσοδο του θεάτρου τη μέρα της παράστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 (10.00 – 14.00).

Ο Άμλετ έρχεται, στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων την Τετάρτη 13 Αυγούστου στις 21.00 στο πλαίσιο του 68^ου Φεστιβάλ Φιλίππων, πιο μόνος, πιο σύγχρονος, πιο επιτακτικός από ποτέ. Ο Αιμίλιος Χειλάκης ερμηνεύει τους βασικούς ρόλους του σαιξπηρικού δράματος σε μια υποβλητική παράσταση που συγκλόνισε κοινό και κριτικούς.

Το «Μόνος με τον Άμλετ», βασισμένο στον «Άμλετ» του William Shakespeare, είναι μια τολμηρή διασκευή του εμβληματικού έργου, βασισμένη στη μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά, και επιστρέφει οχτώ χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα. Σε σκηνοθεσία του ίδιου του Αιμίλιου Χειλάκη και του Μανώλη Δούνια, ξεδιπλώνει τα πάθη, τις εσωτερικές συγκρούσεις και την τραγική ειρωνεία που διατρέχει την ιστορία του Άμλετ.

Τι συμβαίνει στο έργο: Όταν ο βασιλιάς της Δανίας πεθαίνει αιφνίδια, τον θρόνο σφετερίζεται ο αδελφός του, Κλαύδιος — καταλαμβάνοντας όχι μόνο την εξουσία, αλλά και τη σύζυγο του νεκρού βασιλιά, Γερτρούδη. Η βασίλισσα και μητέρα του Άμλετ ενδίδει σε έναν βιαστικό, σχεδόν ανίερο γάμο, αφήνοντας τον γιο της βυθισμένο στο πένθος και τη σύγχυση. Η εύθραυστη ισορροπία διαλύεται όταν εμφανίζεται το Φάντασμα του βασιλιά: δεν πέθανε φυσικά, αποκαλύπτει — δολοφονήθηκε. Φονιάς ο ίδιος του ο αδελφός, με ύπουλο τρόπο και στόχο του τον θρόνο. Ο Άμλετ ορκίζεται εκδίκηση -ούτε καν ο έρωτάς του για την τρυφερή Οφηλία, δεν θα τον αποσπάσει από το σκοπό του. Για να βεβαιωθεί για την ενοχή του Κλαύδιου, προσκαλεί έναν θίασο περιπλανώμενων ηθοποιών να ανεβάσουν μια παράσταση που αναπαριστά τη δολοφονία του πατέρα του. Η αντίδραση του Κλαύδιου στα όσα συμβαίνουν, θα τον προδώσει και η εκδίκηση του Άμλετ θα είναι φοβερή, αλλά και αυτοκαταστροφική.

Η παράσταση «Μόνος με τον Άμλετ» παρακολουθεί την προσπάθεια του νεαρού πρίγκιπα να διανύσει την απόσταση από τη Σκέψη στην Πράξη. Συνειδητοποιώντας πως το σύστημα αξιών στο οποίο πίστευε και η επίπλαστη ευδαιμονία που απολάμβανε έχουν πεθάνει, ο Άμλετ πασχίζει να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και τα ιδανικά του μέσα σε μια κοινωνία που ιδεολογικά καταρρέει. Παράδοξο – ή και προφητικό – το πόσο αυτή η κοινωνία μοιάζει με τη δική μας, τέσσερις αιώνες μετά. Το ερώτημα δεν είναι πια «να ζει κανείς ή να μη ζει», αλλά «πώς να ζει»: Είναι προτιμότερο να ζει άπραγος ή να πεθαίνει πράττοντας;  Αυτό το ερώτημα διατρέχει την παράσταση και γίνεται η ραχοκοκαλιά της.

Ο Αιμίλιος Χειλάκης γίνεται Άμλετ, Οφηλία, Κλαύδιος, Γερτρούδη, Πολώνιος, Λαέρτης, Οράτιος, το Φάντασμα του βασιλιά –κρατώντας το θεατή σε απόλυτη εγρήγορση. Δίπλα του, ο Δημήτρης Καμαρωτός δημιουργεί επί σκηνής έναν ηχητικό κόσμο που λειτουργεί σαν εσωτερική φωνή, σαν αντίλαλος του τραγικού ήρωα. Με σκηνικά και κοστούμια της Αλεξίας Θεοδωράκη, κίνηση της Φαίδρας Νταϊόγλου και φωτισμούς του Νίκου Βλασόπουλου, το «Μόνος με τον Άμλετ» είναι μια παράσταση που επιστρέφει στα απολύτως βασικά της θεατρικής πράξης — τη φωνή, το σώμα, τη μουσική και το φως.

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς

Σκηνοθεσία – Διασκευή: Μανώλης Δούνιας, Αιμίλιος Χειλάκης

Πρωτότυπη μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός

Σκηνικά – Κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη

Κίνηση: Φαίδρα Νταϊόγλου

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Φωτογραφίες: Άρης Καμαρωτός

Φωτογραφία αφίσας: Γιάννης Βασταρδής

Designer: Μαρία Παναγιωτονάκου

Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων: Αναστασία Καμβύση

Υπεύθυνη Επικοινωνίας Β. Ελλάδας: Ρίτα Σίσσιου

Υπεύθυνη Περιοδείας: Μαρία Κουλούρη

Διαφήμιση-social media: Renegade Media, Βασίλης Ζαρκαδούλας

|Μόνος με τον Άμλετ|

|Τετάρτη 13 Αυγούστου, 21.00|

|Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων |

Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά.

Προπώληση: 17 ευρώ γενική είσοδος

Διακεκριμένη ζώνη επί σκηνής: 25€

Γενική είσοδος: 20€

Μειωμένο (φοιτητές, άνεργοι, ΑμεΑ): 17€

Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/monos-me-ton-amlet/?lang=el

Προπώληση

Καβάλα: Κέντρο πληροφόρησης επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία, τηλ: 2510-620566, καθημερινά από τις 10:00 μέχρι τις 14:00 και από τις 18:00 μέχρι τις 21:00, ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του Αρχαίο Θεάτρου Φιλίππων από τις 19:00 το απόγευμα.

Κρηνίδες: Café «Προσκήνιο», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τηλ. 2510516090

*Απαγορεύεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.

**Για άλλη μία χρονιά, θα υπάρξει δυνατότητα μεταφοράς θεατών από λεωφορείο του ΚΤΕΛ Καβάλας από και προς το αρχαίο θέατρο Φιλίππων με την επίδειξη εισιτηρίου της εκάστοτε θεατρικής παράστασης και ειδικό αντίτιμο 4.00€.

Αναχώρηση από το ΚΤΕΛ Καβάλας στις 18.45 και επιστροφή μετά το πέρας της παράστασης.

Σημ. Οι κάτοχοι ονομαστικών προσκλήσεων του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων καλούνται να δηλώσουν την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν έως τη Δευτέρα 11/8, ενώ ο έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα γίνεται στην είσοδο του θεάτρου τη μέρα της παράστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 (10.00 – 14.00).

Το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Άρθουρ Μίλερ, «Ο Θάνατος του Εμποράκου» σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη στον πρωταγωνιστικό ρόλοπαρουσιάζεται την Τετάρτη 6 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, στο πλαίσιο του 68^ου Φεστιβάλ Φιλίππων.

Δίπλα στον Βλαδίμηρο Κυριακίδη ανεβαίνει επί σκηνής, μια σπουδαία ομάδα ηθοποιών με τους: Έφη Μουρίκη, Ρένο Ρώτα, Δημήτρη Γεροδήμο, Κατερίνα Μάντζιου, Γιώργο Κοσκορέλλο, Παναγιώτη Παπαδούλη και Σωκράτη Αγγελή.

Γραμμένο το 1949, «Ο Θάνατος του Εμποράκου» θεωρείται το κορυφαίο έργο του Αμερικανού συγγραφέα. Πραγματεύεται την ζωή του Γουίλι Λόμαν, ενός πλανόδιου πωλητή, που ζει μπερδεμένος ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, εγκλωβισμένος από το αμερικάνικο όνειρο. Το δυσβάσταχτο κυνήγι της επιβίωσης, σύμφωνα με τα πρότυπα που επιτάσσει η άκρως καπιταλιστική κοινωνία, τον οδηγεί παραληρηματικά στην διάλυση ολόκληρης της ζωής του.

Τα σκηνικά της παράστασης υπογράφει ο Γιώργος Γαβαλάς και τα κοστούμια η Ντένη Βαχλιώτη.

Απόδοση – Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Γιώργος Νανούρης

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη

Μουσική Επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικίτα Ηλιοπούλου

Φωτογραφίες: Κατερίνα Τσατσάνη

Διανομή

Γουίλι Λόμαν – Βλαδίμηρος Κυριακίδης

Λίντα – Έφη Μουρίκη

Μπιφ – Ρένος Ρώτας

Τσάρλι – Δημήτρης Γεροδήμος

Γυναίκα – Κατερίνα Μάντζιου

Χάπυ – Γιώργος Κοσκορέλλος

Χάουαρντ – Παναγιώτης Παπαδούλης

Σερβιτόρος – Σωκράτης Αγγελής

Social Media: Renegade Media

|Ο Θάνατος του Εμποράκου|

|Τετάρτη 6 Αυγούστου, 21.00|

|Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων|

Τιμές εισιτηρίων: 25€ Γενική Είσοδος // 20€ Φοιτητικό, Ανέργων, Παιδικό, ΑµεΑ, Πολυτέκνων

Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-thanatos-tou-emporakou-periodeia/

Προπώληση

Καβάλα: Κέντρο πληροφόρησης επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία, τηλ: 2510-620566, καθημερινά από τις 10:00 μέχρι τις 14:00 και από τις 18:00 μέχρι τις 21:00, ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του Αρχαίο Θεάτρου Φιλίππων από τις 19:00 το απόγευμα.

Κρηνίδες: Café «Προσκήνιο», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τηλ. 2510516090

*Απαγορεύεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.

**Για άλλη μία χρονιά, θα υπάρξει δυνατότητα μεταφοράς θεατών από λεωφορείο του ΚΤΕΛ Καβάλας από και προς το αρχαίο θέατρο Φιλίππων με την επίδειξη εισιτηρίου της εκάστοτε θεατρικής παράστασης και ειδικό αντίτιμο 4.00€.

Αναχώρηση από το ΚΤΕΛ Καβάλας στις 18.30 και επιστροφή μετά το πέρας της παράστασης.

Σημ. Οι κάτοχοι ονομαστικών προσκλήσεων του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων καλούνται να δηλώσουν την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν έως τη Δευτέρα 4/8, ενώ ο έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα γίνεται στην είσοδο του θεάτρου τη μέρα της παράστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 (10.00 – 14.00).

Η παράσταση ξεκίνησε με 15 λεπτά καθυστέρηση άνευ λόγου. Το “απαίδευτο” κοινό που δεν ξεπέρασε τους 1500 θεατές το Σάββατο, χειροκροτούσε την πρώτη εμφάνιση του κάθε ηθοποιού μέχρι αυτός να γίνει μέλος ενός σώματος που θύμιζε στρατιωτικό απόσπασμα. Η ανάλογη κίνηση του στρατιωτικού αποσπάσματος με την επιβλητική μουσική μας έβαλαν γρήγορα στο κλίμα μια συνθήκης που διοικείται με αυστηρούς κανόνες.

Μας άρεσε πολύ το σκηνικό της Μικαέλας Λιακατά με τα ερμάρια,το μεγάλο τραπέζι και τις ριγμένες καρέκλες να θυμίζει γραφείο που όπου είχε πραγματοποιηθεί συμπλοκή.

Η προσθήκη χειλοφώνων τις περισσότερες φορές επηρεάζει την παράσταση.

Και αυτή η παράσταση έπεσε θύμα της τεχνολογίας ειδικά στην αρχή.

Η επικοινωνία μεταξύ Αντιγόνης και Ισμήνης δεν έφτανε με ευκολία στον θεατή. Αυτό δημιούργησε τους πρώτους ψιθύρους στο κοινό.Αυτήν τη φορά ούτε και η Λένα Παπαληγούρα-Αντιγόνη μας ενθουσίασε με την εμφάνιση της.

Μας δόθηκε η εντύπωση πως ο σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης θέλησε να αναδείξει διαφορετικά σημεία του έργου.

Ο Κρέοντας παρουσιάζεται σαν ο ισχυρός άνδρας ενός συμβουλίου που ουσιαστικά συναποφασίζει για την τιμωρία όσων δεν τήρησαν τα νόμιμα.

Ο Μελέτης Ηλίας -Κρέοντας μιλά με στόμφο σαν να βρίσκεται εκτός ρόλου.

Αν κάτι αρχίζει να ξεχωρίζει είναι η εμφάνιση -αφήγηση του  φύλακα. Απαρατήρητα περνά ο ύμνος στον έρωτα “έρως ανίκατε μάχαν”.

Αν πρέπει να μιλήσουμε για την αξέχαστη σκηνή της βραδιάς θα φτάσουμε προς το τέλος της παράστασης όταν υπάρχει σύγκρουση Κρέοντα -Τειρεσία.

 Από την στιγμή εκείνη η παράσταση απογειώθηκε μέχρι το τέλος με εξαιρετικές ερμηνείες, αποσπώντας πολύ θερμό χειροκρότημα από τους θεατές. Στα πολύ θετικά της παράστασης είναι οι ξεχωριστοί φωτισμοί του Νίκου Σωτηρόπουλου και η κίνηση των ηθοποιών που κάποιες στιγμές γινόταν ρομποτική.

Επιβλητική με πολύ ενδιαφέρον ήταν η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου.

Στα θετικά επίσης της παράστασης είναι η ταχύτητα εξέλιξης της όπως και η διάρκεια της που δεν ξεπέρασε τα 80 λεπτά

Μετάφραση: Παναγιώτα Πανταζή

Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης

Σκηνικό: Μικαέλα Λιακατά

Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα

Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος

Επιμέλεια Κίνησης- Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη

Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Σοφία Μπακιρτζή

Βοηθός Χορογράφου: Ηλίας Χατζηγεωργίου

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή

Video: Θωμάς Παλυβός

Makeup artist: Olga Faleichyk

Hair styling: Θωμάς Γαλαζούλας

Επικοινωνία: Ειρήνη Λαγουρού

Διεύθυνση Παραγωγής: Σταμάτης Μουμουλίδης

Ερμηνεύουν:

Λένα Παπαληγούρα, Μελέτης Ηλίας, Μιχάλης Οικονόμου, Θανάσης Δόβρης, Ιφιγένεια Καραμήτρου , Λίλα Μπακλέση, Λένα Μποζάκη, Γιώργος Νούσης, Βαγγέλης Σαλευρής , Ιώβη Φραγκάτου

Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και ουσίας για την ενίσχυση της αποκέντρωσης της πολιτιστικής παραγωγής, το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας ανακοινώνει την έναρξη της συνεργασίας του με την Εθνική Λυρική Σκηνή, στο πλαίσιο του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων. Η ανακοίνωση πραγματοποιήθηκε σήμερα, 28 Ιουλίου 2025, στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας, παρουσία του δημάρχου Καβάλας, Θόδωρου Μουριάδη, της καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Εύας Οικονόμου Βαμβακά, και του προέδρου του ΔΗΠΕΘΕ, Αρχέλαου Γρανά.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου παρέστησαν και συντελεστές όλων των παραστάσεων που θα παρουσιαστούν στο πλαίσιο αυτής της σημαντικής συνεργασίας, υπογραμμίζοντας, με την παρουσία τους, τη συλλογικότητα και τον παλμό μιας δημιουργικής σύμπραξης που ήδη αποδίδει καρπούς.

Ο κ. Μουριάδης, εξήρε το πολυεπίπεδο έργο της κ. Οικονόμου Βαμβακά, αναγνωρίζοντας τη συμβολή της στην αναβάθμιση του ΔΗΠΕΘΕ, παρά τις αμφισβητήσεις που αντιμετώπισε πρόσφατα. «Η σημερινή συνεργασία επιβεβαιώνει τη δυναμική που έχει προσδώσει η κ. Βαμβακά στο ΔΗΠΕΘΕ, με τόλμη, εξωστρέφεια και έμπνευση. Το έργο της μιλάει από μόνο του», δήλωσε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, ευχαρίστησε θερμά την Εθνική Λυρική Σκηνή για την εμπιστοσύνη και τη στήριξή της σε δημιουργούς της περιφέρειας.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, κ. Αρχέλαος Γρανάς, τόνισε την εξαιρετική συνεργασία μεταξύ Δήμου και ΔΗΠΕΘΕ, υπογραμμίζοντας τη σταθερή και εποικοδομητική συνύπαρξη με την καλλιτεχνική διευθύντρια. «Η συνεργασία αυτή δεν είναι μόνο επιτυχία του θεσμού, αλλά κυρίως απόδειξη του πώς η συνέπεια, η πίστη στην καλλιτεχνική αποστολή και η σκληρή δουλειά μπορούν να παράγουν έργο με πανελλήνια εμβέλεια», σημείωσε.

Η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, Εύα Οικονόμου Βαμβακά, ευχαρίστησε όλους τους δημιουργούς που πλαισιώνουν τις φετινές παραγωγές δηλώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι η συνάντησή με την Εθνική Λυρική Σκηνή και το αθηναϊκό κοινό είναι μια πολυπαραγοντική εξίσωση. Μια εξίσωση που χρειάζεται έμπνευση, ελευθερία, τόλμη και πίστη στον λόγο και στη συλλογική πράξη. «Είναι μια δυνατότητα σπάνιας αξίας να βιώνουμε την Τέχνη, η οποία όταν στηρίζεται, μπορεί όχι μόνο να αντέξει αλλά και να ανθίσει, μέσα από συνεργασίες ουσίας», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η συνεργασία αυτή, που απορρέει από τη θεματική του Φεστιβάλ Φιλίππων – αφιερωμένη φέτος στον λογοτέχνη και αγωνιστή Χρόνη Μίσσιο – περιλαμβάνει τέσσερις νέες παραγωγές, όλες σε ανάθεση του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας σε νέους δημιουργούς, που θα παρουσιαστούν στην ΕΛΣ στο ΚΠΙΣΝ αλλά και εν πλω:

• (Δέντρο)², σε σκηνοθεσία Βασίλη Αποστολάτου
• Το αλάθητο μιας (1) μαργαρίταΣ, από την ομάδα Rodez
• Πέτρα + Νήμα + Καρδιά =, μια σκηνική ονειροφαντασία με άξονα το Παγγαίο
• (Όλα) όσα αφήνουμε πίσω < για ένα αύριο που δε θα έρθει ποτέ, μια βιωματική εν πλω εμπειρία κατά τη διαδρομή Πειραιάς – Αίγινα

Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, υπό τη σταθερή καθοδήγηση της κ. Οικονόμου Βαμβακά, συνεχίζει να επενδύει στη νέα δημιουργία και να προωθεί τη φωνή της περιφέρειας σε εθνικό επίπεδο. Με τη συνεργασία αυτή, σφραγίζεται η δυνατότητα ενός θεσμού της ελληνικής επαρχίας να συνομιλεί ισότιμα με κορυφαίους εθνικούς πολιτιστικούς οργανισμούς, «παράγοντας» πολιτισμό με διαστάσεις που ξεπερνούν τα στενά γεωγραφικά όρια.

Η εμβληματική Ορέστεια του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, στην πρώτη συνεργασία του διεθνώς καταξιωμένου Έλληνα σκηνοθέτη και δασκάλου με το Εθνικό Θέατρο, αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες στιγμές στην πρόσφατη ιστορία του ελληνικού θεάτρου. Μετά τη θριαμβευτική της πορεία, η παράσταση ταξιδεύει στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, το Σάββατο 2 Αυγούστου.

Η Ορέστεια του Τερζόπουλου συνιστά ένα έργο διανοητικού και φιλοσοφικού βάθους, που κατορθώνει με τη συνταρακτική του ενέργεια να διευρύνει τα όρια της τέχνης, και να αφηγηθεί, εντέλει, την ιστορία της ίδιας της ανθρωπότητας. Ως πράξη αδιαμφισβήτητα πολιτική και εμπειρία πολυδιάστατα πνευματική, η παράσταση έτυχε διθυραμβικής υποδοχής τόσο από τους χιλιάδες θεατές που την παρακολούθησαν όσο και από τα εγχώρια και διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Μετά την πρεμιέρα της στην Επίδαυρο το  2024, την περιοδεία που ακολούθησε στην Ελλάδα και την Κύπρο, την παρουσίασή της στη Βιτσέντσα της Ιταλίας, όπου άνοιξε τον 77ο Κύκλο Κλασικών παραστάσεων στο ιστορικό θέατρο Olimpico, αλλά και το πρόσφατο ταξίδι της στη μακρινή Κίνα, στο Huichang Theatre Village, η μοναδική αυτή παράσταση επιστρέφει στον τόπο από όπου ξεκίνησε το συναρπαστικό της ταξίδι, για να προσφέρει σε όλους μας τη δυνατότητα να τη ζήσουμε για ακόμα μια φορά. 

Για την Ορέστεια

Tο 458 π.Χ., σε μια εποχή βίαιων κοινωνικών και πολιτικών ανατροπών, o Αισχύλος παρουσιάζει στη γιορτή των Διονυσίων την Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), τη μοναδική σωζόμενη τριλογία αρχαίου δράματος και το τελευταίο σωζόμενο έργο του, που ολοκλήρωσε δύο μόλις χρόνια πριν από τον θάνατό του, αντανακλώντας πολλές από τις ραγδαίες μεταβολές της εποχής του.

Κεντρικός άξονας της τριλογίας είναι η τραγική πορεία της οικογένειας των Ατρειδών, η κατάρα του αίματος που διαχέεται σε όλα τα πρόσωπα του δράματος και του χορού μέσα από διαδοχικά στάδια, οδηγώντας από την αποσταθεροποίηση στο αδιέξοδο. Την κατάσταση αυτή εκμεταλλεύεται η Αθηνά, για να θεσμοθετήσει μια αμφιλεγόμενη ειρήνη. 

Στα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας, στον Αγαμέμνονα και τις Χοηφόρους, οι δολοφονίες που βάζουν τέλος στις τυραννικές εξουσίες του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας αντίστοιχα αποτελούν την κορύφωση μιας νέας περιόδου κρίσης και αποσταθεροποίησης που αντανακλάται στις Ευμενίδες. Οι Ερινύες, οι χθόνιες θεότητες, εκπροσωπώντας τα ένστικτα και τις παρορμήσεις διαφυλάσσουν τη μνήμη. Γνωρίζοντας ότι κάθε διαμάχη με τους θεούς είναι προδιαγεγραμμένη ήττα, εξεγείρονται και απειλούν την ευταξία της πόλης. Ο Ορέστης πρέπει να πληρώσει για να τιμωρηθεί όχι μόνο το έγκλημα, αλλά και η επανάληψή του, και να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη της σύγκρουσης. 

Η Αθηνά προσπαθεί με κάθε τίμημα να συνάψει «σύμφωνο ειρήνης» ανάμεσα στους θεούς και τις Ερινύες, προσφέροντας ανταλλάγματα και προνόμια. Για να πετύχει τη συνθηκολόγηση, μεταφέρει τη βία στο πεδίο της γλώσσας. Ο λόγος της εισάγει τη δόλια πειθώ, το ψέμα και την παραπλάνηση στην πολιτική σφαίρα. Οι Ερινύες υποκύπτουν με τη θέλησή τους. Φορώντας τα χαρακτηριστικά πορφυρά ενδύματα των μετοίκων, ανακηρύσσονται σε Ευμενίδες και απομακρύνονται από τον πυρήνα της πόλης. Οδηγούνται στην αφάνεια, στη λήθη, στα έγκατα της γης. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει εγκαθιδρυθεί. Όχι όμως ανώδυνα. Ό,τι είναι ασύμβατο με το νέο καθεστώς –το μέρος του ζωντανού σώματος που συνδέεται με τη μνήμη, τα ένστικτα, τη ζωική ορμή– έχει εξοριστεί. Η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλλεται από τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς με τρόπο τέτοιο, ώστε αυτές οι ζωτικές δυνάμεις  μοιάζει σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Οι Ερινύες συμβιβάζονται και αποδέχονται την κοινωνική θέση των μετοίκων, ωστόσο η εσωτερική δομή τους δεν αλλοιώνεται. Όπως τα φυσικά φαινόμενα που δεν εξαφανίζονται από τη γη, αλλά ακολουθούν μια σπειροειδή πορεία μετουσίωσης, κλιμάκωσης και αποκλιμάκωσης, έτσι μπορούμε να φανταζόμαστε και τις χθόνιες θεότητες να οπισθοχωρούν και να αποσύρονται, για να αναδυθούν εκ νέου, παίρνοντας συνεχώς νέες, απροσδόκητες μορφές.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Γιατί η Ορέστεια συνεχίζει να ασκεί τρομακτική έλξη; Μια πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι επειδή στον άνθρωπο υπάρχει η ανάγκη για μια βαθύτερη σχέση με τον Μύθο. Ο μύθος της Ορέστειας είναι επικίνδυνος, ανήκει στον κόσμο του ανοίκειου και του παράξενου, προκαλεί τον τρόμο, επειδή αποκαλύπτει το ατίθασο, το βίαιο και τους νόμους του βάθους που δεν μπορούν να δαμαστούν. Η Κλυταιμνήστρα μας καλεί να σπάσουμε μαζί τον καθρέφτη, για να γεννηθεί από τα θραύσματά του μια νέα εφιαλτική εικόνα, που ωστόσο θα διατηρεί τις σκοτεινές ρίζες του μύθου.

Πρόθεσή μας είναι η μελέτη του βάθους του μύθου της Ορέστειας και η αναζήτηση του απρόβλεπτου, του ασυνήθιστου, του παράδοξου. Τα πρόσωπα προσφέρουν τα σώματά τους στο θυσιαστήριο του ανοίκειου, θέτουν διαρκή ερωτήματα και διλήμματα. Η αισθητική της παράστασης προκύπτει από τη δυναμική σχέση του Σώματος με τον Μύθο, τον Χρόνο και τη Μνήμη. Θέτουμε ξανά το θεμελιώδες οντολογικό ερώτημα «περί τίνος πρόκειται», ένα ερώτημα που δεν επιδέχεται οριστικές απαντήσεις, αλλά διαρκώς μας ενεργοποιεί προς την κατεύθυνση της ολοένα βαθύτερης έρευνας της ρίζας του ήχου, της λέξης, των πολλαπλών διαστάσεων του ανθρώπινου αινίγματος και της ανακατασκευής ενός νέου Μύθου.

Θεόδωρος Τερζόπουλος

Η Ορέστεια από το Εθνικό Θέατρο 

Η Ορέστεια έχει παρουσιαστεί από το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο πέντε φορές μέχρι σήμερα: το 1954 και το 1959 σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, το 1972 σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, το 2001 σε σκηνοθεσία Γιάννη Κόκκου και το 2019 με την Ιώ Βουλγαράκη, τη Λίλλυ Μελεμέ και τη Γεωργία Μαυραγάνη, που σκηνοθέτησαν τα έργα Αγαμέμνων, Χοηφόροι και Ευμενίδες αντίστοιχα, στην πρώτη τους σκηνοθετική παρουσία στην Επίδαυρο.

Μετάφραση Ελένη Βαροπούλου • Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία Θεόδωρος Τερζόπουλος • Συνεργάτης σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος • Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί Θεόδωρος Τερζόπουλος • Πρωτότυπη μουσική σύνθεση Παναγιώτης Βελιανίτης • Σύμβουλος δραματολόγος Μαρία Σικιτάνο • Δραματολόγος παράστασης Ειρήνη Μουντράκη • Βοηθός σκηνοθέτη Θεοδώρα Πατητή • Συνεργάτιδα ενδυματολόγου Παναγιώτα Κοκκορού • Συνεργάτης φωτιστή Κωνσταντίνος Μπεθάνης • Καλλιτεχνική συνεργάτιδα Μαρία Βογιατζή • Βίντεο Νίκος Πάστρας • Φωτογραφίες Johanna Weber

Παίζουν(αλφαβητικά) Μπάμπης Αλεφάντης (Πυλάδης), Έβελυν Ασουάντ (Κασσάνδρα), Τάσος Δήμας (Φύλακας / Κορυφαίος / Προπομπός), Κωνσταντίνος Ζωγράφος (Ορέστης), Έλλη Ιγγλίζ (Τροφός), Δαυίδ Μαλτέζε (Αίγισθος), Άννα Μαρκά Μπονισέλ (Προφήτις), Νίκος Ντάσης (Απόλλων), Ντίνος Παπαγεωργίου (Κήρυκας), Αγλαΐα Παππά (Αθηνά), Μυρτώ Ροζάκη  (Ηλέκτρα), Σάββας Στρούμπος (Αγαμέμνων), Αλέξανδρος Τούντας (Οικέτης), Σοφία Χιλλ (Κλυταιμνήστρα / Το Είδωλον της Κλυταιμνήστρας)

Χορός Μπάμπης Αλεφάντης, Κατερίνα Αμπλιανίτη, Έβελυν Ασουάντ, Χριστόφορος Βογιατζής, Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Κατερίνα Δημάτη, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Έλλη Ιγγλίζ, Βασιλίνα Κατερίνη, Θάνος Μαγκλάρας, Ελπινίκη Μαραπίδη, Άννα Μαρκά Μπονισέλ, Λυγερή Μητροπούλου, Ρόζυ Μονάκη, Ασπασία Μπατατόλη, Νίκος Ντάσης, Ντίνος Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Παπαγιαννόπουλος, Σταύρος Παπαδόπουλος, Μυρτώ Ροζάκη, Γιάννης Σανιδάς, Αλέξανδρος Τούντας, Κατερίνα Χιλλ, Μιχάλης Ψαλίδας

Φωτογραφίες: Johanna Weber

|ΟΡΕΣΤΕΙΑ|

| Σάββατο 2 Αυγούστου, 21.00 |

|Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων |

Διάρκεια παράστασης: 200’ λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 20€ Γενική Είσοδος // 15€ Άνω των 65 ετών // 10€ Φοιτητικό, Ανέργων, ΑµεΑ // 15€ ομαδικό

Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/nt-oresteia/?lang=el

Προπώληση

Καβάλα: Κέντρο πληροφόρησης επισκεπτών Δήμου Καβάλας (πρώην ΕΟΤ) Κεντρική Πλατεία, τηλ: 2510-620566, καθημερινά από τις 10:00 μέχρι τις 14:00 και από τις 18:00 μέχρι τις 21:00, ενώ την ημέρα της παράστασης θα γίνεται προπώληση στο ταμείο του Αρχαίο Θεάτρου Φιλίππων από τις 19:00 το απόγευμα.

Κρηνίδες: Café «Προσκήνιο», Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, τηλ. 2510516090

*Απαγορεύεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.

**Για άλλη μία χρονιά, θα υπάρξει δυνατότητα μεταφοράς θεατών από λεωφορείο του ΚΤΕΛ Καβάλας από και προς το αρχαίο θέατρο Φιλίππων με την επίδειξη εισιτηρίου της εκάστοτε θεατρικής παράστασης και ειδικό αντίτιμο 4.00€.

Αναχώρηση από το ΚΤΕΛ Καβάλας στις 18.30 και επιστροφή μετά το πέρας της παράστασης.

Σημ. Οι κάτοχοι ονομαστικών προσκλήσεων του 68ου Φεστιβάλ Φιλίππων καλούνται να δηλώσουν την πρόθεσή τους να τις χρησιμοποιήσουν έως τη Δευτέρα 31/7, ενώ ο έλεγχος ταυτοπροσωπίας θα γίνεται στην είσοδο του θεάτρου τη μέρα της παράστασης.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας 2510. 220876 (10.00 – 14.00).

Αναμέναμε την επανεμφάνιση του Πάνου Βλάχου στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων καθώς μας είχε εντυπωσιάσει η συμμετοχή του στην παράσταση “ο Τελευταίος θάνατος ενός αναρχικού”.

 Ο Δον Ζουάν είναι ένας χαρακτήρας του Μολιέρου που γοήτευε τις γυναίκες και υπήρξε σύμβολο αλαζονείας αλλά και και αθεΐας. Παρακολουθήσαμε την παράσταση την Κυριακή σε ένα θέατρο σχεδόν γεμάτο για δεύτερη φορά.

Όταν αντικρίσαμε το σκηνικό του Δημήτρη Πολυχρονιάδη κατανοήσαμε πως η συνθήκη της παράστασης είναι ένας χώρος διασκέδασης bar -cabaret . Όλοι οι ρόλοι ήταν σωστά προσαρμοσμένοι στην συνθήκη των όσων συμβαίνουν σε ένα χώρο νυχτερινής διασκέδασης. Παρατηρήσαμε ότι το έργο ξαναγράφτηκε και στορία του Δον Ζουάν υπήρξε η αφορμή. Ο τρόπος παρουσίασης της παράστασης  μας θύμισε την παράσταση ”Σφήκες” του Αριστοφάνη της Κιτσοπούλου που είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων.

Εδώ δεν είχαμε αντιδράσεις! Η βωμολοχία δεν φάνηκε να σοκάρει κανέναν από τους θεατές όταν χρησιμοποιούνταν από το απόλυτο αρσενικό που  λατρευόταν σαν θεός.

Το κοινό φάνηκε να απολαμβάνει τα πιπεράτα χιουμοριστικά σχόλια του Πάνου Βλάχου. Η αλήθεια είναι ότι ο ρυθμός ήταν καταιγιστικός και η παράσταση εξελισσόταν ιδανικά. Η μετάφραση- απόδοση ήταν περιεκτική και δεν άφησε τίποτε ασχολίαστο από την σύγχρονη πραγματικότητα. Το κοινό φάνηκε να την  αποδέχεται καθώς γελούσε συχνά πυκνά. Ναι εήταν μια φρέσκια πρόταση που είχαι εξαιρετικούς εκφραστές. Ο αεικίνητος και ταλαντούχος Δον Ζουάν -Πάνος Βλάχος “έπαιξε” και επικοινώνησε αριστουργηματικά με όλους τους ηθοποιούς της παράστασης  Κώστα Φιλίππογλου, Παναγιώτη Κατσώλη, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Ειρήνη Μπούντα και Μελίνα Βαμπούλα, Τερέζα Καζιτόρη, Κατερίνα Γαλανάκη.

Είναι εντυπωσιακό όμως πως η αψεγάδιαστη παράσταση της πρώτης ώρας έχασει το ρυθμό της όταν έγινε η αποκαθήλωση του πρωταγωνιστή στο τελευταίο ημίωρο.

Τι συνέβη;; Μια πικρή επίγευση έμεινε για να καλύψει το άριστο πρώτο μέρος.

Το δραματικό μέρος της ιστορίας δεν ήταν εφάμιλλο του κωμικού. Οι θεατές χειροκρότησαν θερμά τους πρωταγωνιστές, αλλά αποχώρησαν προβληματισμένοι. Τελικά δεν μας φάνηκε ολοκληρωμένη η πρόταση που μας παρουσίασε η σκηνοθέτις Λητώ Τριανταφυλλίδου.

Τα τραγούδια που ακούσαμε ζωντανά δεν πρόσθεσαν κάτι ξεχωριστό στην παράσταση και ίσως να την επιβάρυναν στο δεύτερο μέρος.

Με λίγα λόγια παρακολουθήσαμε μια άνιση παράσταση με εξαιρετική κίνηση και πολύ καλές ερμηνείες στο πρώτο μέρος, αλλά αργή και κουραστική στο τελευταίο ημίωρο η οποία παρουσίασε πολλές ατέλειες στο υπόλοιπο μέρος.

Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου

Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης

Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα

Μουσική: Αλέξανδρος Κούροςχ

Στίχοι: Πάνος Βλάχος

Κίνηση: Παναγιώτα Καλλιμάνη

Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη

Βοηθός σκηνοθέτη: Τζέσικα Κουρτέση

Βοηθός σκηνογράφου: Άννα Σάπκα

Βοηθός Μουσικού: Βασίλης Γκορίτσας

Graphic Design:Γκέλυ Καλαμπάκα

Social Media: Renegade Media

Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Διανομή:

Πάνος Βλάχος, Κώστας Φιλίππογλου, Παναγιώτης Κατσώλης, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Ειρήνη Μπούνταλη, Μελίνα Βαμπούλα, Τερέζα Καζιτόρη, Κατερίνα Γαλανάκη

Μουσικοί επί σκηνής: Αλέξανδρος Κούρος, Βασίλης Γκορίτσας, Μανώλης Δρόσος