Σημαντικά ερωτήματα για τη σκοπιμότητα, το κόστος και το χρονοδιάγραμμα της σύμβασης για την αναβάθμιση επτά αεροσκαφών Canadair CL-415 έθεσε ο Βουλευτής Αργολίδας και Υπεύθυνος του Κοινοβουλευτικού Τομέα Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Ανδρέας Πουλάς, κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής.

Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ενημέρωσης των μελών της Επιτροπής από τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, κ. Ιωάννη Κεφαλογιάννη, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 9 του Κανονισμού της Βουλής, σχετικά με το σχέδιο δημόσιας σύμβασης για την αναβάθμιση των επτά αεροσκαφών Canadair CL-415, συνολικού προϋπολογισμού 43 εκατομμυρίων ευρώ.

Τα ζητήματα που σχετίζονται -άμεσα- με την ασφάλεια των πολιτών

Ο κ. Πουλάς υπογράμμισε ότι η συζήτηση δεν αφορά μια απλή τεχνική διαδικασία, αλλά ζητήματα που σχετίζονται άμεσα με την ασφάλεια των πολιτών, την επιχειρησιακή ετοιμότητα της Πολιτικής Προστασίας και την ορθολογική αξιοποίηση των δημόσιων πόρων σε συνθήκες κλιματικής κρίσης. Όπως σημείωσε, η Βουλή δεν οφείλει να εξετάζει μόνο αν μια σύμβαση είναι τυπικά νόμιμη, αλλά και αν είναι έγκαιρη, επαρκής, οικονομικά ορθολογική και στρατηγικά τεκμηριωμένη.

Γεννώνται εύλογα ερωτήματα

Στην παρέμβασή του επισήμανε ότι, παρότι η διαδικασία για το έργο χαρακτηρίστηκε κατεπείγουσα ήδη από το 2023, η σύμβαση οδηγείται σε υπογραφή το 2026 και η ολοκλήρωση του έργου τοποθετείται το 2030, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σε μια περίοδο όπου κάθε αντιπυρική περίοδος γίνεται ολοένα και πιο απαιτητική.

Παράλληλα τόνισε ότι τα αεροσκάφη που πρόκειται να αναβαθμιστούν έχουν ηλικία άνω των 25 ετών και ότι η συγκεκριμένη σύμβαση αφορά αποκλειστικά αναβάθμιση των ηλεκτρονικών συστημάτων (avionics), χωρίς δομική ή μηχανολογική ενίσχυση, γεγονός που ουσιαστικά παρατείνει τη ζωή παλαιών μέσων αντί να οδηγεί σε ουσιαστική ανανέωση του στόλου.

Η απένταξη από το “Ταμείο Ανάκαμψης”…

Ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής έθεσε επίσης το ζήτημα της χρηματοδότησης του έργου, το οποίο ενώ αρχικά είχε ενταχθεί στο Ταμείο Ανάκαμψης, στη συνέχεια απεντάχθηκε και πλέον χρηματοδοτείται μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και δανεισμού από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μια μεταβολή με σαφές δημοσιονομικό αποτύπωμα που απαιτεί εξηγήσεις.

Η ανάγκες εξοπλισμού της “Πολιτικής Προστασίας“

Αναφέρθηκε ακόμη σε επιλογές του Υπουργείου που δημιουργούν ζητήματα προτεραιοτήτων, επισημαίνοντας ότι στο πλαίσιο του Προγράμματος «ΑΙΓΙΣ» προβλέφθηκε η προμήθεια οκτώ επιβατικών οχημάτων κατηγορίας «executive», τα οποία μάλιστα αναβαθμίστηκαν σε τετρακίνητα χωρίς νέα διαδικασία σύναψης σύμβασης. Όπως υπογράμμισε, η Πολιτική Προστασία χρειάζεται εξοπλισμό και μέσα, ωστόσο τέτοιες επιλογές δημιουργούν πολιτικό και συμβολικό ζήτημα ιεράρχησης αναγκών.

Ο κ. Πουλάς έθεσε σειρά συγκεκριμένων ερωτημάτων προς τον Υπουργό, μεταξύ άλλων για:

• τη χρήση της διαδικασίας διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση για έργο 43 εκατ. ευρώ με έναν μόνο υποψήφιο ανάδοχο,

• το επιχειρησιακό σχέδιο ώστε να μη μειωθεί η εναέρια δύναμη πυρόσβεσης όσο τα αεροσκάφη θα βρίσκονται σε αναβάθμιση,

• τον κίνδυνο απόλυτης εξάρτησης του ελληνικού Δημοσίου από έναν μόνο κατασκευαστή χωρίς πρόβλεψη μεταφοράς τεχνογνωσίας ή εγχώριας βιομηχανικής συμμετοχής,

• τον ρόλο και την προμήθεια του ΤΑΙΠΕΔ στην υλοποίηση του έργου,

• τη φύση της αναβάθμισης και τις επιχειρησιακές δυνατότητες που θα προκύψουν για τα αεροσκάφη,

• τις καθυστερήσεις που μεσολάβησαν από την πρόσκληση του 2023 μέχρι την υπογραφή της σύμβασης το 2026,

• τους λόγους απένταξης του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης και το δημοσιονομικό κόστος για το Δημόσιο,

• καθώς και το πού ακριβώς θα πραγματοποιηθούν οι εργασίες αναβάθμισης των αεροσκαφών.

Τι μέλλει γενέσθαι με την υλοποίηση του Προγράμματος “ΑΙΓΙΣ”

Κλείνοντας, ο Ανδρέας Πουλάς ζήτησε την πραγματοποίηση ειδικής συνεδρίασης της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής για την αναλυτική ενημέρωση της Βουλής σχετικά με την πορεία υλοποίησης του Προγράμματος «ΑΙΓΙΣ». Όπως υπογράμμισε, η ανάγκη αποτίμησης κάθε αντιπυρικής περιόδου πρέπει να συνοδεύεται και από ουσιαστική αποτίμηση της εξέλιξης του ίδιου του προγράμματος: ποια έργα υλοποιήθηκαν, με ποιο κόστος, σε ποιο χρονοδιάγραμμα και με ποια μετρήσιμα αποτελέσματα για την επιχειρησιακή ετοιμότητα της χώρας.

Ο ιδιοκτήτης μιας από τις πιο εμβληματικές και ιστορικές ταβέρνες της Καβάλας, μιας ταβέρνας που πλέον δεν υπάρχει (καθώς έκλεισε το 2016), δεν είναι πια μαζί μας…

Ο λόγος για τον Μιχάλη Δήμου, ή αλλιώς γνωστό και ως “Μιχαλάκη”, ο οποίος επί 45 ολόκληρα χρόνια λειτουργούσε την ταβέρνα “Ο Μιχάλης” στην οδό Κασσάνδρου στην πλατεία Καπνεργάτη (όταν αυτή δεν ήταν πεζοδρομημένη).

Μια ταβέρνα από την οποία πέρασαν, κατά γενική ομολογία, όλοι οι Καβαλιώτες για να απολαύσουν όχι μόνο την κουζίνα της αλλά και τον εσωτερικό της διάκοσμο με τις τειχογραφίες που έμοιαζαν να έχουν ξεπηδήσει από μιαν άλλη εποχή.

Ο Μιχάλης Δήμου, λοιπόν, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας, καθώς το απόγευμα της Δευτέρας 2 Μαρτίου 2026 έγινε γνωστό πως άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 79 ετών.

Η κηδεία του θα τελεστεί στις 18:00 το απόγευμα της Τρίτης 3 Μαρτίου 2026 στον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων στα Δημοτικά Κοιμητήρια Καβάλας.

Καλό ταξίδι “Μιχαλάκη”

Τις εμπειρίες του από ένα πρόσφατό του ταξίδι στην Λευκάδα (μια πόλη με πληθυσμό 9.253 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021) επιχείρησε να μεταφέρει, μέσα από ανάρτησή του στα social media, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης του δήμου Καβάλας Μάκης Παπαδόπουλος,

σημειώνοντας πως αυτό που έκαναν στην Λευκάδα θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στην περίπτωση του οδού Αβέρωφ, στο κέντρο της Καβάλας (μιας πόλης με πληθυσμό 56.371 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2021).

Συγκεκριμένα, ο κ. Παπαδόπουλος ανέφερε τα εξής:

Η οδός Αβέρωφ δεν έπρεπε να κλείσει. Έπρεπε να δουλέψει ως δρόμος ήπιας κυκλοφορίας…

Οι πόλεις δεν κλείνουν δρόμους. Τους κάνουν να δουλεύουν…

Επισκέφθηκα την Λευκάδα αυτές τις μέρες και είδα από κοντά πώς ένας δρόμος ήπιας κυκλοφορίας μπορεί ταυτόχρονα να είναι και εξυπηρετικός για τα οχήματα και φιλικός για τους πεζούς.

Ο,ΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΟ ΑΒΕΡΩΦ ΔΗΛΑΔΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ…

Οι πόλεις δεν λειτουργούν μόνο με πλακάκια και ωραίες διαμορφώσεις. Λειτουργούν με ροή.

Όταν ένας δρόμος μετατρέπεται αποκλειστικά σε πεζόδρομο και απαγορεύεται ακόμη και η χαμηλής ταχύτητας διέλευση οχημάτων, η κυκλοφορία “δεν εξαφανίζεται”. Απλώς μεταφέρεται στους γύρω δρόμους.

TO AΠOTEΛEΣMA;

Μποτιλιάρισμα, περισσότερος θόρυβος, περισσότερη ρύπανση και ταλαιπωρία για κατοίκους και επαγγελματίες των διπλανών δρόμων.

Οι σύγχρονες πόλεις δεν επιλέγουν ανάμεσα σε αυτοκίνητο και πεζό.

Επιλέγουν ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ.

Οι δρόμοι ήπιας κυκλοφορίας, με χαμηλά όρια ταχύτητας, προτεραιότητα στον πεζό και ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ αποδεικνύονται συχνά πιο λειτουργικοί από την απόλυτη απαγόρευση.

Βιώσιμη κινητικότητα δεν σημαίνει αποκλεισμό. Σημαίνει ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ και ΣΩΣΤΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ.

Μία πόλη πρέπει να είναι ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΦΙΛΙΚΗ για όλους: πεζούς, οδηγούς, επισκέπτες.

Γιατί η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ είναι αυτή που δείχνει αν μία παρέμβαση πέτυχε ή όχι.

Ειρήνη σε όλο τον κόσμο! Καλό μήνα!

Σχόλιο γράφοντος:

Η τελευταία φορά που εφαρμόστηκε στον δήμο μας ένας “δρόμος ήπιας κυκλοφορίας” ήταν στην περίπτωση του αιτήματος για την ακύρωση του πεζόδρομου μπροστά από την πλατεία Πελεκανίδη στις Κρηνίδες (έναν οικισμό με μόλις 2.925 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 -το 1/3 του πληθυσμού της Λευκάδας) και της μετατροπής του σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας – ένα αίτημα που είχε τεθεί ήδη από τις ημέρες της δημαρχίας Τσανάκα.

Θα υπενθυμίσουμε πως το αποτέλεσμα της μετατροπής σε “δρόμο ήπιας κυκλοφορίας” ήταν ένα τεράστιο φιάσκο – ακριβώς διότι, παρά την διάθεση της αστυνομίας να ελέγξει τα πράγματα, ο κόσμος αδιαφόρησε χαρακτηριστικά για τον χαρακτηρισμό “ήπιας κυκλοφορίας” και κράτησε το “δρόμος” – μάλιστα, είχαμε και τους καταστηματάρχες που προσπαθούσαν να μας πείσουν πως η αγοραστική τους κίνηση έπεσε μόλις εφαρμόστηκε ο πεζόδρομος!

Όλο αυτό, βέβαια, σε αγαστή σύμπνοια όχι μόνο με δημοτικές παρατάξεις όπως η “Λαϊκή Συσπείρωση” -που είδε, πίσω από την πεζοδρόμηση, τον “μπαμπούλα” της ΕΕ και την καταστρατήγηση των λαϊκών αναγκών”- αλλά και με δημοτικούς συμβούλους της ίδιας της παράταξης της κ. Τσανάκα.

Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε το πώς εφαρμόστηκε στην Λευκάδα ο “δρόμος ήπιας κυκλοφορίας”, αλλά με βάση την εμπειρία των Κρηνίδων, θεωρούμε βέβαιο πως αν είχε μετατραπεί η οδός Αβέρωφ σε “δρόμο ήπιας κυκλοφορίας”, πάρα πολύ σύντομα οι Καβαλιώτες και Καβαλιώτισσες οδηγοί θα την είχαν μετατρέψει σε “δρόμο”.

Γιατί; Διότι, πολύ απλά, “αυτοί είμαστε” ως οδηγοί (και ως πολίτες, γενικότερα).

Αυτό που δεν έχει καταλάβει καμία δημοτική παράταξη (πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων) είναι πως, όσες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και αν γίνουν, όσα έργα και πεζοδρομήσεις και μονοδρομήσεις και αν γίνουν,

όσο ο πληθυσμός των οχημάτων που κυκλοφορούν στην πόλη είναι ίδιος ή και μεγαλύτερος, θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό.

Δεν περιμένουμε, φυσικά, να το καταλάβει αυτό η δημοτική αρχή Μουριάδη, η οποία όχι μόνο χειροτέρεψε το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης -με την προχειρότητα με την οποία σχεδίασε και εκτέλεσε όλες αυτές τις αναπλάσεις και τα έργα στο κέντρο της-,

αλλά θα περιμέναμε κάποια στιγμή όλο αυτό να το αντιληφθούν και οι υπόλοιπες δημοτικές παρατάξεις,

και να συνειδητοποιήσουν πως ο μόνος εφικτός τρόπος για να μειωθούν στο ελάχιστο δυνατό οι ροές οχημάτων στο κέντρο της πόλης είναι τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (όχι βέβαια με τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν σήμερα, καθώς πλέον νοιώθουμε πως ζούμε σε μια πόλη χωρίς ΜΜΜ).

Όταν το καταλάβουν αυτό, τα ξαναλέμε…

Η ανασκαφική έρευνα, που πραγματοποιεί η ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου στους Φιλίππους, συνεχίστηκε το καλοκαίρι του 2025, με πλούσια ευρήματα, μεταξύ των οποίων και τμήμα μαρμάρινου λέοντα μεγάλων διαστάσεων, που κοσμούσε το κρηναίο οικοδόμημα, το οποίο εντοπίζεται στο σημείο όπου συγκλίνουν οι δύο κύριες οδοί (βόρειος και νότιος deumanus). Επίσης βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, δύο θραύσματα επιγραφών σε λατινική γραφή, οι οποίες κοσμούσαν το επιστύλιο, πιθανώς του κρηναίου, και αναφέρονται σε αυτό.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει σημερινή ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, η ανασκαφική έρευνα ξεκίνησε με την ολοκλήρωση της ανασκαφής στη στοά που βρίσκεται στη νησίδα 7, νότια του νότιου decumanus -κύριου οδικού άξονα της πόλης. Στο νότιο τοίχο της στοάς αποκαλύφθηκε θύρα, με σωζόμενο in situ μαρμάρινο κατώφλι.

Φέτος -συνεχίζει η ανακοίνωση του ΥΠΠΟ- εντοπίστηκε το σύνολο της επιφάνειας, την οποία καταλάμβανε το κρηναίο οικοδόμημα. Αποκαλύφθηκε, επιπλέον, μέρος της μαρμαρόστρωσης της πλατείας, η οποία διαμορφώθηκε στο σημείο σύγκλισης των δύο οδών. Εντοπίστηκαν πλήθος μαρμάρινων ανάγλυφων μελών, που διαμόρφωναν τα σημεία παροχής νερού: πρόκειται για μαρμάρινα καμπύλα θωράκια, που ενώνονταν σε κογχωτή διάταξη. Κατέστη δυνατή η επανατοποθέτηση δύο τεμαχίων στην αρχική τους θέση, πλαισιώνοντας το θωράκιο που σώζεται κατά χώραν.

Τα φετινά ευρήματα της ανασκαφής είναι, κυρίως, κεραμική, χάλκινα νομίσματα, μετάλλινα αντικείμενα και μια ακέραια μαρμάρινη λεκανίδα. Βρέθηκαν, επίσης, δύο θραύσματα επιγραφών σε λατινική γραφή. Οι επιγραφές κοσμούσαν το επιστύλιο, πιθανώς του κρηναίου, και αναφέρονται σε αυτό. Η πρώτη επιγραφή διασώζει, σε μια σειρά με κεφαλαία γράμματα, το εξής: PHILIP. Η δεύτερη επιγραφή σώζεται σε δυο σειρές, σε λατινική γραφή και κεφαλαία γράμματα: στην πρώτη σειρά σώζεται το εξής P·NYMP και στη δεύτερη σειρά REI·PVB.

Κατά την ανασκαφή του νότιου decumanus εντοπίστηκε, σε πολύ καλή κατάσταση, τμήμα μαρμάρινου λέοντα μεγάλων διαστάσεων. Συγκεκριμένα, σώζεται ακέραια η κεφαλή του, με την πλούσια κώμη του, και τμήμα του λαιμού και του σώματός του. Η κεφαλή είναι στραμμένη προς τη δεξιά πλευρά του. Τα χαρακτηριστικά της κεφαλής του λέοντα σώζονται σε άριστη κατάσταση.

Ο μαρμάρινος λέοντας αποτελεί το τελευταίο εντυπωσιακό γλυπτό που εντοπίστηκε, από όσα κοσμούσαν την κρήνη. Αν και πιθανώς εντάσσεται στην αυτοκρατορική εποχή, φαίνεται να μη συνανήκει με κανένα από τα γλυπτά που αποκαλύφθηκαν τις προηγούμενες χρονιές. Η παρατήρηση αυτή ενισχύει την εντύπωση ότι η κρήνη, αν και αποτελούμενη από αρχιτεκτονικά στοιχεία ρωμαϊκής περιόδου (όπως δείχνουν και οι λατινικές επιγραφές στα αρχιτεκτονικά μέλη) και γλυπτά της ίδιας εποχής, έχει αναμορφωθεί και διακοσμηθεί με μία συλλογή ετερόκλητων, μεταξύ τους, στοιχείων. Η πρακτική αυτή ταιριάζει καλύτερα με μια περίοδο ιστορικισμού, στις αρχές της μέσης βυζαντινής περιόδου, χρονολόγηση η οποία ενισχύεται από σημαντικά κατασκευαστικά στοιχεία της κρήνης, αλλά και το γεγονός ότι έχει στηθεί πάνω από τις πλάκες του χώρου σύγκλισης των δύο οδών. Το σημείο αυτό των δύο οδών είναι βέβαιο ότι έχει αναμορφωθεί κατά τον πρώιμο μεσαίωνα. Την ίδια εικόνα έχουμε και από το σύνολο των κινητών ευρημάτων.

Διευθύντρια της ανασκαφής είναι η ομότιμη καθηγήτρια Βυζαντινής Αρχαιολογίας Ναταλία Πούλου και άμεσοι συνεργάτες ο αναπληρωτής καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας Αναστάσιος Τάντσης, καθώς και ο ομότιμος καθηγητής Βυζαντινής Αρχαιολογίας Αριστοτέλης Μέντζος. Μέλη της ομάδας της ανασκαφής είναι οι υποψήφιοι διδάκτορες Βυζαντινής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ Νικόλαος Θεοδωρίδης και Κωνσταντίνος – Μιχαήλ Γκανάτσας. Στην ανασκαφή συμμετείχαν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές/φοιτήτριες του Τμήματος Ιστορίας – Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, μια προπτυχιακή φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ και μια προπτυχιακή φοιτήτρια Αρχαιολογίας από το Πανεπιστήμιο Université Paris-Nanterre της Γαλλίας.

Η ανασκαφή χρηματοδοτήθηκε με χορηγία από την εταιρεία RAYCAP.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Με πολύ μικρότερη συμμετοχή, σε σχέση με την περσινή μεγαλειώδη συγκέντρωση (στην οποία έλαβαν μέρος περί τους 20.000 πολίτες), πραγματοποιήθηκε στις 12 το μεσημέρι του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου 2026 το προγραμματισμένο συλλαλητήριο μνήμης με αφορμή την συμπλήρωση 3 ετών από την σιδηροδρομική τραγωδία-έγκλημα των Τεμπών.

Παρά τις πολύ καλές καιρικές συνθήκες, πιστεύεται πως (σύμφωνα με τις πιο ασφαλείς εκτιμήσεις) έδωσαν το παρόν περί τους 2.500 συμπολίτες κάθε ηλικίας – απόρροια ίσως και της λανθασμένης εκτίμησης για την ώρα και ημέρα διεξαγωγής του συλλαλητηρίου (καθώς δεν ήταν λίγοι αυτοί που, ειδικά τις προηγούμενες ημέρες, εξέφραζαν την άποψη πως το συλλαλητήριο θα έπρεπε να διεξαχθεί κατά το απόγευμα του Σαββάτου, ώστε να δοθεί η ευκαιρία και σε όσους εργάζονται το πρωί να παραστούν στη συγκέντρωση)

Σε κάθε περίπτωση, όλοι όσοι έδωσαν το παρόν έστειλαν με τον δικό τους τρόπο το δικό τους μήνυμα για την ανάγκη να αποδοθεί δικαιοσύνη και να μην ξεχαστούν οι 57 νεκροί της τραγωδίας των Τεμπών.

Ένα μήνυμα που, όπως ίσως αναμενόταν, δεν θα μπορούσε να μην ενταχτεί σε μια γενικότερη κατηγορία μηνυμάτων που σχετίζονταν με την εκπαίδευση, τα εργασιακά δικαιώματα και την ασφάλεια στους χώρους εργασίας (κάτι που φάνηκε και στις ομιλίες όσων έλαβαν τον λόγο) -αν και δεν έλειψαν οι αναφορές στις πολιτικές της ΕΕ και στις δαπάνες για τους εξοπλισμούς.

Μετά από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε η υδροδότηση της Ελευθερούπολης, εξαιτίας των βροχοπτώσεων των τελευταίων εβδομάδων που είχαν ως αποτέλεσμα να θολώσουν τα νερά και να υποβαθμιστεί η ποιότητά τους,

έληξε το απόγευμα της Παρασκευής 27 Φεβρουαρίου 2026 η διακοπή παροχής νερού στην πρωτεύουσα του δήμου Παγγαίου -μια διακοπή που είχε ξεκινήσει από το πρωί της Πέμπτης 26 Φεβρουαρίου, και που ανάγκασε την διοίκηση της ΔΕΥΑΑ Παγγαίου να χορηγήσει την Παρασκευή μπουκάλια με εμφιαλωμένο νερό στους μαθητές και τις μαθήτριες όλων των σχολείων της Ελευθερούπολης.

Παράλληλα, με ανακοίνωση που εξεδόθη από την ΔΕΥΑΑ Παγγαίου έγινε γνωστό πως, αφού προηγήθηκε έλεγχος δείγματος από διαπιστευμένο εργαστήριο, διαπιστώθηκε πως το νερό του δικτύου είναι κατάλληλο για πόση και για κάθε χρήση

Οι καταιγιστικές αποκαλύψεις για τις δραστηριότητες της «τραπεζικής αδιαφάνειας» που βιώνει η κοινωνία περισσότερο από μία δεκαετία δεν λένε να κοπάσουν[…]!!

Πολύς ο λόγος λοιπόν, το τελευταίο διάστημα περί τα τερτίπια – όπως θα έλεγε και ο απλός πολίτης στην καθομιλουμένη – που εργαλιοποίησαν οι τράπεζες για να υφαρπάξουν τις περιουσίες του αδαή κοσμάκη, μην επιτρέποντας ουδεμία ενημέρωση και έλεγχο, σε στοιχεία που θα έπρεπε να είναι δημόσια αλλά και προσβάσιμα!

Σε συνέχεια των δημοσιευμάτων από το «Kavala Portal» παρακολουθήσαμε πρόσφατα, επιπλέον δημοσιογραφικές αποκαλύψεις, από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤΕΝΝΑ, με αντικείμενο συζήτησης «τις υπόγειες διαδρομές ροής των κόκκινων δανείων και τις θυγατρικές που έχουν δημιουργήσει οι ίδιες οι τράπεζες, με τη μορφή των servicers».

Η εκτίμηση μας είναι ότι το αποκαλυπτικό άρθρο που ακολουθεί, από τον έγκριτο Δικηγόρο κο Λεωνίδα Στάμο, θα αποτελέσει ένα «δυνατό» εργαλείο στα χέρια αφυπνισμένων νομικών, αλλά και πολιτών.

***Ενδελεχέστερα…

Η Μαύρη Εβδομάδα του Μαρτίου 2013

Στα τέλη Μαρτίου 2013, η Κύπρος βρισκόταν στο επίκεντρο μιας από τις πλέον σφοδρές χρηματοπιστωτικές κρίσεις που γνώρισε ποτέ ευρωπαϊκό κράτος μέλος. Οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) κατέληξαν σε ένα σχέδιο διάσωσης που απαιτούσε την άμεση αναδιάρθρωση του κυπριακού τραπεζικού τομέα — και συγκεκριμένα τη διάλυση ή εξυγίανση των δύο μεγαλύτερων τραπεζών της χώρας: της Cyprus Popular Bank (Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου) και της Τράπεζας Κύπρου.

Η 26η Μαρτίου 2013 αποτέλεσε ημέρα-σταθμό

Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου εξέδωσε δύο διατάγματα με αριθμούς 96 και 97, τα οποία δημοσιεύθηκαν αυθημερόν στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με το υπ’ αριθμ. 97 Διάταγμα πωλήθηκαν οι εν Ελλάδι εργασίες της Cyprus Popular Bank (Λαϊκής Τράπεζας) στην Τράπεζα Πειραιώς. Με το υπ’ αριθμ. 96 Διάταγμα πωλήθηκαν αντίστοιχα οι εν Ελλάδι εργασίες της Τράπεζας Κύπρου, και πάλι στην Τράπεζα Πειραιώς.

Μέσα σε λίγες ώρες, η Τράπεζα Πειραιώς κατέστη — τουλάχιστον επί χάρτου — ο νέος «κύριος» ενός τεράστιου δανειακού χαρτοφυλακίου που ανήκε σε δεκάδες χιλιάδες Έλληνες δανειολήπτες. Αυτά τα πρόσωπα δεν ερωτήθηκαν, δεν ενημερώθηκαν, και — όπως απεδείχθη αργότερα — ουδέ καν γνώριζαν ότι η νομική βάση αυτής της μεταβίβασης ήταν εξαρχής αμφισβητήσιμη.

Τα Δύο Διατάγματα, Μία Λογική

Τα Διατάγματα 96 και 97 της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου ακολούθησαν ταυτόσημη λογική. Και στις δύο περιπτώσεις, η αγοράστρια ήταν η Τράπεζα Πειραιώς· και στις δύο περιπτώσεις, η μεταβίβαση αφορούσε τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού των ελληνικών υποκαταστημάτων. Και στις δύο περιπτώσεις, αυθημερόν, η Επιτροπή Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων (ΕΠΑΘ) της Τράπεζας της Ελλάδος ενέκρινε τη συναλλαγή.

Για την Τράπεζα Κύπρου, το Διάταγμα 96 έθετε σε κίνηση μια διαδικασία που θα αφορούσε εκατοντάδες χιλιάδες δανειακές συμβάσεις που είχαν συναφθεί από τους Έλληνες πελάτες των υποκαταστημάτων της τράπεζας στην Ελλάδα — περιλαμβανομένων δανείων που πήγαζαν από θυγατρικές και εξαγορασθείσες τράπεζες, με μακρά ιστορία εταιρικών μετασχηματισμών.

Ακριβώς όπως συνέβη με τη Λαϊκή Τράπεζα, έτσι και για την Τράπεζα Κύπρου υπεγράφη στις 26 Μαρτίου 2013 Σύμβαση Πώλησης και Μεταβίβασης στοιχείων Ενεργητικού και Παθητικού. Και στις δύο συμβάσεις, η νομική αρχιτεκτονική ήταν η ίδια: η μεταβίβαση δεν αφορούσε το σύνολο των δανείων αδιακρίτως, αλλά μόνον εκείνα που πληρούσαν συγκεκριμένες συμβατικές προϋποθέσεις.

Το Νομοθετικό Πλαίσιο: Μια Σκόπιμη Αφαίρεση

Η κατανόηση του τι συνέβη απαιτεί μια προσεκτική ανάγνωση του νομοθετικού πλαισίου που διαμορφώθηκε εκείνη την περίοδο. Στις 29 Απριλίου 2013, λίγες μόνον εβδομάδες μετά τις μεταβιβάσεις, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε τον Νόμο 4150/2013. Το άρθρο 68 αυτού του νόμου ρύθμισε τις μεταβιβάσεις στοιχείων ενεργητικού και παθητικού από ευρωπαϊκές τράπεζες προς ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα, στο πλαίσιο εξυγιανσιακών αποφάσεων. Ρητώς προβλεπόταν η εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 16 του ν. 2515/1997 — ενός νόμου που περιείχε 21 παραγράφους με λεπτομερείς μηχανισμούς διαφάνειας για τις εταιρικές συγχωνεύσεις και μεταβιβάσεις.

Όμως, μόλις ένα χρόνο αργότερα, στις 5 Μαΐου 2014, δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α΄107 ο Νόμος 4261/2014. Το άρθρο 168 παρ. 1 αυτού του νόμου τροποποίησε ριζικά το πλαίσιο: αφαιρέθηκε κάθε αναφορά στο άρθρο 16 του ν. 2515/1997. Η μεταβίβαση πλέον αρκούσε να γίνεται με απλό ιδιωτικό έγγραφο, χωρίς καμία πρόσθετη διατύπωση, χωρίς αναγγελία στους τρίτους, χωρίς ανάγκη συναίνεσής τους.

Η χρονική σύμπτωση δεν διαφεύγει της προσοχής: ο ν. 4261/2014 δημοσιεύθηκε ακριβώς μία ημέρα πριν από τη συνεδρίαση της 6ης Μαΐου 2014 της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, κατά την οποία η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως κατέθεσε ανησυχίες για το γεγονός ότι η πώληση δεν περιέλαβε το σύνολο του δανειακού χαρτοφυλακίου.

Το Κρίσιμο Εύρημα: Δεν Μεταβιβάστηκαν Όλα τα Δάνεια

Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή, στην Έκθεσή της που περιλαμβάνεται στα Πρακτικά της Βουλής των Αντιπροσώπων (Ι΄ Βουλευτική Περίοδος, Σύνοδος Γ΄, Έκτακτη Συνεδρίαση 6ης Μαΐου 2014, Αρ. 34), αναφέρεται στο σημείο (θ) της §3.3 με εντυπωσιακή σαφήνεια: «Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει η επιτροπή σε σχέση με το γεγονός ότι η υπό αναφορά πώληση δεν περιέλαβε κατά τον χρόνο της συνομολόγησης της συμφωνίας το σύνολο του δανειακού χαρτοφυλακίου».

Και αυτό ακριβώς επιβεβαιώνεται από την ανάγνωση των ίδιων των συμβάσεων μεταβίβασης.

Ο κεντρικός μηχανισμός ήταν κοινός και στις δύο: τα δάνεια που κατά την Ημερομηνία Μεταβίβασης αποτελούσαν εξασφάλιση για καλυμμένες ομολογίες (covered bonds) δεν μεταβιβάζονταν αυτόματα. Η πωλήτρια τράπεζα — Λαϊκή ή Τράπεζα Κύπρου — όφειλε να μεριμνήσει για την αποδέσμευσή τους εντός πέντε εργάσιμων ημερών και μόνον τότε να τα μεταβιβάσει ελεύθερα βαρών. Τα δάνεια που δεν αποδεσμεύονταν εντός της προθεσμίας αυτής έπαυαν να εμπίπτουν στην έννοια των «Ελληνικών Δανείων» — δηλαδή εξαιρούνταν ολοσχερώς από τη μεταβίβαση.

Για την επαλήθευση του ποια δάνεια πληρούσαν τις προϋποθέσεις μεταβίβασης, και οι δύο συμβάσεις προέβλεπαν τον ορισμό Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα — μεγάλης διεθνούς ελεγκτικής εταιρίας — ο οποίος θα επαλήθευε ποια δάνεια του ειδικού ηλεκτρονικού αρχείου (CD) εμπίπτουν στην έννοια των «Ελληνικών Δανείων» κατά τον Χρόνο Αποτίμησης.

Η Σιωπή του Εμπειρογνώμονα

Εδώ εντοπίζεται το κρίσιμο νομικό κενό που αποτελεί τον πυρήνα εκατοντάδων δικαστικών διαφορών. Η Τράπεζα Πειραιώς, όταν επεδίωξε την έκδοση διαταγών πληρωμής κατά δανειοληπτών — ή όταν καλούνταν να αποδείξει τη νομιμοποίησή της ως ειδικής διαδόχου — δεν προσκόμισε ποτέ τη βεβαίωση του Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα. Αντ’ αυτού, προσκόμιζε: α) το Διάταγμα 96 ή 97 της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου, β) την απόφαση της ΕΠΑΘ και γ) μια βεβαίωση που εξέδιδε η ίδια από τα δικά της αρχεία, βεβαιώνοντας ότι το επίδικο δάνειο μεταβιβάστηκε σε αυτήν.

Αυτή η αυτοπιστοποίηση — δηλαδή η ίδια η αγοράστρια να βεβαιώνει ότι απέκτησε ένα συγκεκριμένο δάνειο — αποτελεί νομικά τον αδύναμο κρίκο της υπόθεσης. Τα ελληνικά δικαστήρια, σε πολλές περιπτώσεις, το αναγνώρισαν και έκριναν αναλόγως.

Η Νομολογία: Τα Δικαστήρια Σπάνε τη Σιωπή

Τα ελληνικά εφετεία άρχισαν να εξετάζουν συστηματικά το ζήτημα αυτό μετά από σωρεία ανακοπών κατά διαταγών πληρωμής. Οι κρίσεις τους υπήρξαν σαφείς.

Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με την απόφαση 6446/2022, δημοσιευμένη στη Τ.Ν.Π. NOMOS, έκρινε ότι η Τράπεζα Πειραιώς δεν απέδειξε επαρκώς τη νομιμοποίησή της ως ειδικής διαδόχου.

Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι οι συμβάσεις μεταβίβασης προέβλεπαν ρητώς διαδικασία επαλήθευσης μέσω ανεξάρτητου τρίτου, και ότι χωρίς τη βεβαίωση αυτού του εμπειρογνώμονα δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι ένα συγκεκριμένο δάνειο συγκαταλέγεται στα μεταβιβασθέντα στοιχεία ενεργητικού. Το εφετείο τόνισε επίσης ότι η βεβαίωση που εκδίδει η ίδια η Τράπεζα Πειραιώς αποτελεί ιδιωτικό έγγραφο χωρίς αποδεικτική ισχύ έναντι τρίτων (άρθρο 445 ΚΠολΔ), ιδίως όταν αυτό το έγγραφο χρησιμοποιείται για να αποδείξει τη δική της έννομη θέση.

Το Εφετείο Ανατολικής Κρήτης, με την απόφαση 215/2022 (αδημοσίευτη), κατέληξε σε ταυτόσημο συμπέρασμα, χρησιμοποιώντας μάλιστα πολύ έντονη διατύπωση: «τελικώς, μόνον ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας που ορίστηκε με το ως άνω άρθρο θα μπορούσε να επιβεβαιώσει» ποια δάνεια μεταβιβάστηκαν. Και συμπλήρωσε ότι τέτοια βεβαίωση δεν κατατέθηκε ούτε από την Τράπεζα Πειραιώς ούτε από εταιρείες διαχείρισης που εμφανίζονταν ως διάδοχοί της.

Ανάλογες υπήρξαν οι αδημοσίευτες αποφάσεις ΜΠ Νάξου 163/2017, ΜΠ Αθηνών 271/2019 και ΜΠ Αιγίου 152/2022, σε όλες τις οποίες οι αντίδικοι — φερόμενοι ως ειδικοί διάδοχοι της πωλήτριας κυπριακής τράπεζας — επέλεξαν είτε να ερημοδικαστούν είτε να μην ασκήσουν ένδικα μέσα, γεγονός που ερμηνεύεται ως σιωπηρή παραδοχή αδυναμίας απόδειξης της νομιμοποίησής τους.

Η Αλυσίδα Μεταβιβάσεων: Από την Τράπεζα Κύπρου ως τις Εταιρείες Διαχείρισης

Η πολυπλοκότητα της υπόθεσης δεν σταματά στη μεταβίβαση από την Λαϊκή Τράπεζα και Τράπεζα Κύπρου στην Τράπεζα Πειραιώς. Μετά το 2013, μεγάλο μέρος των δανειακών χαρτοφυλακίων μεταβιβάστηκε εκ νέου σε εταιρείες ειδικού σκοπού (Special Purpose Vehicles, SPVs) τύπου «Vega», «Sunrise», «Cairo» ή παρόμοιων.

Κάθε ένας από αυτούς τους κρίκους της αλυσίδας προϋποθέτει ότι ο προηγούμενος κρίκος ήταν έγκυρος. Αν η αρχική μεταβίβαση από την Λαϊκή Τράπεζα ή/και την Τράπεζα Κύπρου στην Τράπεζα Πειραιώς ήταν ελλιπής ή μη αποδεδειγμένη ως προς ένα συγκεκριμένο δάνειο, τότε η Τράπεζα Πειραιώς δεν μπορούσε νομίμως να μεταβιβάσει αυτό το δάνειο σε κανέναν τρίτο. Και η εταιρεία διαχείρισης που εισπράττει — ή επιχειρεί να εισπράξει — δεν έχει τίτλο.

Αυτό σημαίνει ότι το ζήτημα αφορά άμεσα και δεκάδες χιλιάδες δανειολήπτες στους οποίους οι εταιρείες διαχείρισης έχουν ήδη αποστείλει ειδοποιήσεις, επιστολές καταγγελίας, ή έχουν ήδη εκδώσει εκτελεστούς τίτλους. Σε πολλές περιπτώσεις, έχουν ήδη πραγματοποιηθεί πλειστηριασμοί και εκποιήσεις ακινήτων.

Η Εκκαθάριση των Κυπριακών Τραπεζών και οι Επιπτώσεις

Το τοπίο επιπλέκεται περαιτέρω από την εξέλιξη της νομικής μοίρας των ίδιων των κυπριακών τραπεζών. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε στις 31 Μαΐου 2022 Διάταγμα Εκκαθάρισης της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, με διορισμό εκκαθαριστή. Αντίστοιχα, η Τράπεζα Κύπρου διανύει τη δική της ανακεφαλαιοποιητική και αναδιαρθρωτική διαδρομή…

Η εκκαθάριση της Λαϊκής Τράπεζας σημαίνει ότι υπάρχει πλέον εκκαθαριστής που διαχειρίζεται την πτωχευτική περιουσία της εναγόμενης. Τα δάνεια που θα αποδειχθεί ότι δεν μεταβιβάστηκαν θα πρέπει να καταχωρηθούν ως στοιχεία ενεργητικού της πτωχευτικής περιουσίας — και κατά συνέπεια οι δανειολήπτες έχουν εκκρεμείς υποχρεώσεις έναντι αυτής, και όχι έναντι της Τράπεζας Πειραιώς ή κάποιου servicer.

Ταυτόχρονα, ο εκκαθαριστής έχει κάθε λόγο να επιδιώξει την ανάκτηση ό,τι ανήκει στην πτωχευτική περιουσία. Εάν δάνεια δεν μεταβιβάστηκαν νομίμως, αλλά η Τράπεζα Πειραιώς ή εταιρείες διαχείρισης εισέπρατταν δόσεις επ’ ονόματί τους, αυτό γεννά αξιώσεις αδικαιολόγητου πλουτισμού ή ακόμη και ποινικού ενδιαφέροντος.

Οι Δανειολήπτες: Θύματα μίας Σκόπιμης Αδιαφάνειας;

Η κατάσταση που περιγράφεται δεν είναι αποτέλεσμα απλής γραφειοκρατικής παράλειψης. Η αφαίρεση των διατάξεων του άρθρου 16 ν. 2515/1997 από το νέο νομοθετικό πλαίσιο – δηλαδή η κατάργηση του μηχανισμού διαφάνειας – διευκόλυνε τη δημιουργία ενός νομικού τοπίου όπου ο δανειολήπτης δεν μπορεί εύκολα να ελέγξει αν ο νέος «πιστωτής» του έχει έγκυρο τίτλο.

Κατά τη διάρκεια ετών, Έλληνες δανειολήπτες κλήθηκαν να πληρώσουν σε τράπεζες και εταιρείες που παρουσιάζονταν ως νόμιμοι δικαιούχοι, χωρίς ποτέ να τους επιδειχθεί το CD που περιείχε τον κατάλογο των μεταβιβαζόμενων δανείων, χωρίς ποτέ να τους παρασχεθεί η βεβαίωση του Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα, και χωρίς ποτέ να τους ανακοινωθεί αν το δάνειό τους ήταν «ελεύθερο βαρών» κατά τον χρόνο της μεταβίβασης.

Όσοι δανειολήπτες διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους — ανακόπτοντας διαταγές πληρωμής, αμφισβητώντας πλειστηριασμούς, ζητώντας επίδειξη εγγράφων — συναντούσαν είτε αρνητική στάση των τραπεζών είτε, όπως στην υπόθεση ΜΠ Νάξου 163/2017, ακόμη και μη συμμόρφωση με δικαστικές διατάξεις. Η Τράπεζα Πειραιώς ουδέποτε χορήγησε το CD με τον κατάλογο των μεταβιβασθέντων δανείων, παρότι είχε υποχρεωθεί δικαστικώς να το πράξει.

Τι Μπορούν να Κάνουν οι Θιγόμενοι Δανειολήπτες

Στο φως των ανωτέρω, οι δανειολήπτες που είχαν συμβατικές σχέσεις με την Τράπεζα Κύπρου ή τη Λαϊκή Τράπεζα και σήμερα αντιμετωπίζουν εκτελεστικές διαδικασίες από Τράπεζα Πειραιώς ή εταιρεία διαχείρισης, έχουν στη διάθεσή τους συγκεκριμένες νομικές διεξόδους.

Πρώτον, μπορούν να ζητήσουν να αποδειχθεί η νομιμοποίηση του φερόμενου δικαιούχου, απαιτώντας την προσκόμιση της βεβαίωσης του Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα και αντιγράφου του CD που αποδεικνύει ότι το συγκεκριμένο δάνειό τους συγκαταλέγεται στα μεταβιβασθέντα στοιχεία.

Δεύτερον, μπορούν να ανακόψουν διαταγές πληρωμής που εκδόθηκαν βάσει ελλιπούς απόδειξης νομιμοποίησης, επικαλούμενοι τις αποφάσεις 6446/2022 του Εφετείου Αθηνών, 215/2022 του Εφετείου Ανατολικής Κρήτης αλλά ακόμη και την 666/2020 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (δημοσιευμένη στο https://counsellors.gr/).

Τρίτον, μπορούν να αναζητήσουν επιστροφή τυχόν ποσών που κατέβαλαν σε μη νομιμοποιημένους δικαιούχους, επικαλούμενοι αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Τέταρτον, αν έχει ήδη πραγματοποιηθεί πλειστηριασμός με βάση εκτελεστό τίτλο που εκδόθηκε χωρίς έγκυρη νομιμοποίηση, μπορούν να εξετάσουν αγωγή αποζημίωσης.

Η Αποκαλυπτική Σύγκριση: Τι Γίνεται με τις Εταιρείες Ειδικού Σκοπού — και Τι ΔΕΝ Έγινε με τις Κυπριακές Τράπεζες

Για να κατανοήσει κανείς σε όλο του το βάθος το πρόβλημα διαφάνειας που δημιουργήθηκε, αρκεί μια σύγκριση με τον τρόπο που λειτουργεί ο νόμος για κάθε άλλη μεταβίβαση τραπεζικών απαιτήσεων στην Ελλάδα.

Όταν μια τράπεζα μεταβιβάζει δάνεια σε εταιρεία ειδικού σκοπού — τα γνωστά SPVs που δραστηριοποιούνται πλέον κατά κόρον στην αγορά διαχείρισης «κόκκινων» δανείων — ο νόμος επιβάλλει συγκεκριμένες και αυστηρές διατυπώσεις δημοσιότητας. Συγκεκριμένα, περίληψη της σύμβασης πώλησης καταχωρείται υποχρεωτικά στο Δημόσιο Βιβλίο του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών.

Και το κρισιμότερο: η καταχώρηση αυτή συνοδεύεται από παράρτημα στο οποίο ταυτοποιούνται ρητώς και αναλυτικά οι μεταβιβασθείσες απαιτήσεις.

Αυτό σημαίνει ότι οποιοσδήποτε — δανειολήπτης, δικηγόρος, δικαστής — μπορεί να ανατρέξει στο δημόσιο βιβλίο του Ενεχυροφυλακείου και να ελέγξει αν ένα συγκεκριμένο δάνειο πράγματι μεταβιβάστηκε, πότε, σε ποιον, και με ποιους όρους. Η διαφάνεια αυτή δεν είναι προαιρετική — είναι απαραίτητη προϋπόθεση κύρους και αντιτάξιμου της μεταβίβασης έναντι τρίτων.

Στην περίπτωση των κυπριακών τραπεζών, ουδέν τούτων εγένετο.

Οι συμβάσεις πώλησης και μεταβίβασης που υπεγράφησαν στις 26 Μαρτίου 2013 — τόσο για τη Λαϊκή Τράπεζα όσο και για την Τράπεζα Κύπρου — δεν καταχωρήθηκαν ποτέ, ούτε καν σε περίληψη, στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών. Επίσης, δεν συνοδεύθηκαν από κανένα παράρτημα που να ταυτοποιεί τις συγκεκριμένες απαιτήσεις που μεταβιβάστηκαν.

Η ασυμμετρία αυτή είναι εκκωφαντική: ο Έλληνας δανειολήπτης που το δάνειό του πωλήθηκε σε ένα SPV μπορεί να μεταβεί στο Ενεχυροφυλακείο και να ελέγξει ο ίδιος αν αυτό ισχύει. Ο δανειολήπτης που το δάνειό του ανήκε αρχικά στην Τράπεζα Κύπρου ή τη Λαϊκή Τράπεζα δεν έχει πουθενά να απευθυνθεί για τέτοια επαλήθευση. Η «απόδειξη» της μεταβίβασης παραμένει αποκλειστικά στα χέρια εκείνου που επικαλείται ότι την απέκτησε — δηλαδή της Τράπεζας Πειραιώς ή των διαδόχων της.

Αυτή η απουσία καταχώρησης και παραρτήματος δεν είναι τυχαία παράλειψη…!!

Είναι η πρακτική συνέπεια του νομοθετικού πλαισίου που διαμορφώθηκε με τον ν. 4261/2014, ο οποίος — όπως προαναφέρθηκε — αφαίρεσε εσκεμμένα τον μηχανισμό διαφάνειας που προβλεπόταν στον αρχικό ν. 4150/2013.

Το αποτέλεσμα ήταν να καταστεί αδύνατος ο εξωδικαστικός έλεγχος της μεταβίβασης, αναγκάζοντας τους δανειολήπτες να καταφύγουν στα δικαστήρια για κάτι που θα έπρεπε να είναι απλώς προσβάσιμο και δημόσιο.

Η σύγκριση αυτή καθιστά σαφές ότι οι δανειολήπτες των κυπριακών τραπεζών αντιμετωπίστηκαν με κατώτερα εχέγγυα νομικής προστασίας σε σχέση με κάθε άλλη κατηγορία δανειοληπτών στην ελληνική έννομη τάξη. Και αυτό, σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα επεδίωκε να αποδείξει τη σοβαρότητά της ως κράτος δικαίου.

**Το Kavala Portal ευχαριστεί δημόσια τον Maitre Ιδιωτικού Δικαίου – Δικηγόρο Αθηνών, κο Λεωνίδα Χ. Στάμο.

Η ανοιχτή συνέλευση Καβάλας ενάντια στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών συμμετέχει στο πανελλαδικό κάλεσμα που απηύθυνε ο Συλλόγος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 2023, όπως και πολλοί άλλοι συγγενείς, φίλοι των θυμάτων και επιζώντες της κρατικής δολοφονίας, το οποίο θα γίνει και στην Καβάλα το Σάββατο 28/2, στις 12:00 στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Η ανοιχτή συνέλευση Καβάλας ενάντια στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών γεννήθηκε για την στήριξη του αγώνα των συγγενών, των φίλων και των επιζώντων του εγκλήματος των Τεμπών, με μόνο σκοπό την ενίσχυση και την διάχυση του αγώνα για απόδοση δικαιοσύνης. Σε αυτή συμμετέχουν απλοί πολίτες, σύλλογοι και μέλη του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 2023.

Οι άνθρωποι που χάθηκαν και οι επιζήσαντες από το έγκλημα των Τεμπών είναι αυτοί που η δικαστική εξουσία καλείται να δικαιώσει αντί να μπαζώσει. Η κοινωνία που οραματιζόμαστε έχει αξίες ελευθερίας, αλληλεγγύης και δικαιοσύνης που δεν μπορεί να υπηρετήσει το υπάρχον καθεστώς. Τρία χρόνια μετά, έχοντας ζωντανή στη μνήμη μας την εικόνα των παιδιών και τις φωνές τους στο τελευταίο τηλεφώνημα με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, ενώνουμε τη φωνή μας με όσους επέζησαν και τις οικογένειες των θυμάτων και καλούμε όλο τον κόσμο να συμμετέχει στους αγώνες που δίνουμε για όλους μας.

Δεν ξεχνάμε. Δεν συγχωρούμε

Η δικαιοσύνη θα φτάσει εκεί που είναι ο προορισμός της γιατί θα την διεκδικήσουμε συλλογικά και δυναμικά.

Ο Δήμαρχος Καβάλας, Θόδωρος Μουριάδης και ο εκπρόσωπος της τεχνικής εταιρείας “Φραγγίδης – Κουτσός Α.Ε.”, Δημήτρης Κουτσός, παρουσία του Αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών, Σωτήρη Τσεκμέζογλου και του επιχειρηματία, Αντώνη Φραγγίδη, υπέγραψαν το μεσημέρι της Τετάρτης 25 Φεβρουαρίου 2026 τη σύμβαση του έργου “Βελτίωση υποδομών προσχολικής εκπαίδευσης Δήμου Καβάλας – Υποέργο: Πυρασφάλεια βρεφονηπιακών σταθμών Δήμου Καβάλας”!

Το έργο της Πυρασφάλειας των Βρεφονηπιακών Σταθμών του Δήμου Καβάλας, περιλαμβάνει:

• Τοιχοποιίες
• Επιχρίσματα
• Καθαιρέσεις
• Δίκτυα
• Μεταλλικές κατασκευές

Χρόνος περαίωσης: 365 ημέρες

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Αλληλεγγύης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση “ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΡΙΤΣΗΣ” 2020 – 2023

Προϋπολογισμός: 548.367 ευρώ

Δεν έχει επιλυθεί, μέχρι και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το πρόβλημα με την καθαρότητα του νερού της Ελευθερούπολης – ένα πρόβλημα που παρουσιάστηκε μέσα στην εβδομάδα και οφείλεται, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΑ Παγγαίου Ανδρέα Καλλινικίδη, σε βλάβη του αντλιοστασίου εξαιτίας των έντονων βροχοπτώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Η υδροδότηση στην πρωτεύουσα του δήμου Παγγαίου δεν αποκαταστάθηκε καθόλη τη διάρκεια της Πέμπτης 26 Φεβρουαρίου 2026 (παρά τις εργασίες των τεχνικών της ΔΕΥΑΑ Παγγαίου), και μέχρι και αυτή την ώρα δεν υπάρχει κάποιο σαφές χρονοδιάγραμμα για το πότε θα αποκατασταθεί.

Σύμφωνα με τον κ. Καλλινικίδη, εντός της Παρασκευής αναμένονται τα αποτελέσματα μιας σειράς εξετάσεων που διενεργούνται σε δείγματα νερού που ελήφθησαν, ενώ οι σχετικές αποφάσεις θα ανακοινωθούν εντός των επόμενων ωρών. Ήδη, μάλιστα, έγινε γνωστό πως εμφιαλωμένα νερά θα χορηγηθούν στους μαθητές και στις μαθήτριες όλων των σχολείων της Ελευθερούπολης.

Σε κάθε περίπτωση, οι αντιδράσεις από κατοίκους της Ελευθερούπολης και του ευρύτερου δήμου Παγγαίου ποικίλλουν. Αρκετοί στέκονται στο γεγονός ότι υφίστανται ταλαιπωρία και πως δεν έχουν την δυνατότητα να ενημερωθούν μέσα από τα social media για την διακοπή νερού, ενώ άλλοι υπογραμμίζουν πως απαιτείται υπομονή μέχρις ότου επιλυθεί το πρόβλημα με την υδροδότηση της Ελευθερούπολης.