Συνάντηση με τους εργαζόμενους της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων που παραμένουν έξω από την πύλη του εργοστασίου είχε, το μεσημέρι του Σαββάτου, η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας Θεανώ Φωτίου -στο πλαίσιο ευρύτερης περιοδείας της στην Καβάλα και την Ξάνθη. Στην διάρκεια της συνάντησης αυτής, στην οποία τονίστηκαν έντονα τόσο τα προβλήματα με τα μέτρα ασφαλείας στο εργοστάσιο και τους κινδύνους που εγκυμονεί η απασχόληση ανειδίκευτων και άπειρων εργαζόμενων όσο και οι καταγγελίες για καλλιέργεια κλίματος τρομοκρατίας από μέρους της διοίκησης του εργοστασίου, η κ. Φωτίου υπογράμμισε ότι εντός των επόμενων εβδομάδων κατατίθεται στην Βουλή νομοσχέδιο με το οποίο θα δίνεται η δυνατότητα σε εργαζόμενους παραγωγικών βιομηχανιών που βρίσκονται σε σημείο κατάρρευσης (όπως η ΒΦΛ) να δημιουργούν Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.) με σκοπό την αυτοδιαχείριση της βιομηχανίας -τονίζοντας ωστόσο ότι “αυτό το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί εν καιρώ, όμως εσείς δεν έχετε χρόνο -και για αυτό πρέπει να βρεθεί άμεσα λύση”

Το “φάντασμα” του αλυτρωτισμού και της μισαλλοδοξίας εμφανίστηκε και πάλι στην Καβάλα άμα τη δημοσιοποίηση των πληροφοριών για την αποκατάσταση του ανδριάντα του Έλληνα στρατιώτη, ενός ανδριάντα ο οποίος είχε κατασκευαστεί τη δεκαετία του 1930 -επί δημαρχίας Μιχάλη Λωλίδη- και αργότερα κομματιάστηκε και πετάχτηκε στη θάλασσα από τις βουλγαρικές αρχές κατοχής. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα θα λάβουν χώρα στα 103α Ελευθέρια της πόλης, στα τέλη Ιουνίου, παρουσία μάλιστα του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου.

Επειδή πολλοί μίλησαν για θέματα αισθητικής…Δεν αμφισβητούμε ότι ο ανδριάντας μπορεί να χρήζει παρεμβάσεων και συντήρησης από συντηρητές αρχαιοτήτων, όπως προτείνει, σε σχετική του ανακοίνωση, ο τέως δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής (κάποιοι εκτιμούν ότι είναι ορθότερη η αποκατάστασή του με την σημερινή του μορφή για να θυμίζει σε όλους μας τα όσα διέπραξαν οι φασίστες Βούλγαροι κατακτητές -δεν συμφωνούμε απαραίτητα με αυτή την άποψη, αλλά καλοδεχούμενη).

Ούτε αμφισβητούμε ότι πιθανόν να χρειαστεί μια προσεκτικότερη επιλογή του χώρου στον οποίο θα τοποθετηθεί ο ανδριάντας -μιας και η κεντρική πλατεία της πόλης είναι για να την βομβαρδίσεις, να την ξεθεμελιώσεις και να την φτιάξεις ξανά από την αρχή.

Ίσα ίσα, χρειάζεται μια πραγματικά προσεκτική και επιστημονική προσέγγιση του όλου θέματος προκειμένου και να αποκατασταθεί το άγαλμα και να μην υπάρξουν προβλήματα αισθητικής φύσεως.

Αυτό που αμφισβητούμε και μας προκαλεί έκπληξη είναι η προσπάθεια κάποιων να συνδέσουν την αποκατάσταση του ανδριάντα με…ακροδεξιές και μισαλλοδοξίες, με ακύρωση της προσπάθειας προσέγγισης και φιλίας με την Βουλγαρία, ακόμα και με…υπονόμευση της αναπτυξιακής πορείας του τόπου μας!

Επειδή έχουμε χάσει λίγο την μπάλα, ώρα να την πάρουμε ξανά στα χέρια μας (ή στα πόδια μας -όπως θέλετε):

• Ισχυρίζονται κάποιοι σε άρθρα τους ότι η αποκατάσταση του ανδριάντα θα επηρεάσει, δήθεν, αρνητικά τις προσπάθειές μας για ανάπτυξη μέσω του τουρισμού, μιας και θα απομακρύνει από την πόλη μας τους Βούλγαρους τουρίστες που θα θελήσουν να έρθουν στα μέρη μας.

  Με το σκεπτικό αυτό, μήπως πρέπει να απομακρύνουμε το μνημείο για την σφαγή στους Φιλίππους; Βούλγαροι ήταν αυτοί που την διέπραξαν, στο κάτω κάτω, δεν είναι politically correct να τους το θυμίζουμε…

  Ακόμα περισσότερο, μήπως πρέπει να προτείνουμε (μιας και δεν έχουμε την αρμοδιότητα να το κάνουμε από μόνοι μας) να απομακρυνθεί το μνημείο για την σφαγή στην μαρτυρική πόλη του Δοξάτου και να σταματήσουμε να αναφερόμαστε σε αυτήν; Μιλάμε για ένα από τα πλέον στυγνά εγκλήματα πολέμου στην διάρκεια της Κατοχής, ασχέτως αν συχνά “παραγκωνίζεται” λόγω ανάλογων εγκλημάτων που διέπραξαν οι Γερμανοί σε μέρη όπως τα Καλάβρυτα, το Δίστομο, η Κάνδανος ή το Κομμένο.

• Μπορεί προηγουμένως να αναφερθήκαμε στα μνημεία, αλλά θυμίζουμε και κάτι άλλο: ότι οι Βούλγαροι δεν ήρθαν στα μέρη μας το 1941 (κατά παράβαση κάθε κανόνα διεθνούς δικαίου, μιας και η Βουλγαρία δεν είχε κηρύξει τον πόλεμο στην Ελλάδα) ως “φίλοι” και “τουρίστες”, αλλά ούτε και ως κατακτητές -σε αντίθεση με τους Γερμανούς ή τους Ιταλούς.

  Ήρθαν με έναν συγκεκριμένο στόχο: να κάνουν πράξη τα όνειρά τους για έξοδο στο Αιγαίο και να δημιουργήσουν συνθήκες εκβουλγαρισμού του ντόπιου στοιχείου.

  Μπορεί κάποιοι να θέλουν επιμελώς να συγκαλύψουν το κεφάλαιο των “βουλγαρογραμμένων” και να το θάψουν στην λήθη του παρελθόντος αλλά κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει εύκολα. Και δεν μιλάμε για τους ανθρώπους που εξαναγκάστηκαν να “βουλγαρογραφτούν” για να παίρνουν ένα κομμάτι ψωμί για την πεινασμένη οικογένειά τους, αλλά για αυτούς που είχαν περιουσίες και προσπάθησαν να τις σώσουν (ή και να τις αυγατίσουν).

  Θυμάται κανένας όσους αρνήθηκαν να “βουλγαρογραφτούν” και έχασαν τα κτήματά τους από την μια μέρα στην άλλη (όπως ο συγχωρεμένος ο παππούς του γράφοντος); Θυμάται κανένας τον Ιωάννη Κυρατζή, που με κίνδυνο της ζωής του φύλαξε στο σπίτι του τα Δημοτολόγια και τα βιβλία με τις Ληξιαρχικές Πράξεις; Ή μήπως η θύμισή τους θα σκανδαλίσει τους τουρίστες και τους υποψήφιους επενδυτές;

  Θυμούνται άραγε όλοι αυτοί που ευαγγελίζονται την ανάπτυξη μέσω του τουριστικού κεφαλαίου και την καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας και του φασισμού τις καταστροφές και λεηλασίες αρχαιολογικών και θρησκευτικών κειμηλίων (όπως στην Ι.Μ. Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας), κειμηλίων που δεν επιστράφηκαν ποτέ;

  Και φυσικά ούτε μια συγνώμη! Ούτε μια αναγνώριση των όσων διέπραξαν οι φασίστες που κατέλαβαν την Καβάλα! Ακόμα και οι Γερμανοί έχουν ζητήσει συγνώμη για τα εγκλήματα των ναζί…Από την στιγμή που δεν ζητούν συγγνώμη για τα εγκλήματα που διέπραξαν, δεν ισοδυναμεί αυτό με μια έμμεση “παραδοχή” ότι καλώς έπραξαν ότι έπραξαν; Άρα ποιοι είναι οι αλυτρωτικοί και οι εθνικιστές;

• Να θυμίσουμε επίσης ότι ο ανδριάντας του Έλληνα στρατιώτη στήθηκε προπολεμικά, επί δημαρχίας Μιχάλη Λωλίδη, για να θυμίζει τους απελευθερωτικούς αγώνες του ελληνικού στρατού την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων (περίοδο στην οποία απελευθερώθηκε η Καβάλα)

  Δεν θα κρίνουμε το ότι κάποιοι επέλεξαν στο παρελθόν να στήσουν ένα άγαλμα Έλληνα στρατιώτη σε μια πόλη που απελευθερώθηκε από το ναυτικό. Μικρή σημασία έχει, άλλωστε, αυτό το πράγμα.

  Απλά γεννιέται η εξής απορία (τραβηγμένη, ίσως, αλλά ως ένα βαθμό εύλογη): Αυτοί που δεν θέλουν να στηθεί ξανά στην θέση του ο ανδριάντας του Έλληνα στρατιώτη μήπως θέλουν να ξεχάσουν και το πώς απελευθερώθηκε η Καβάλα; Μήπως θέλουν να ξεχάσουν το ότι κάποιοι έδωσαν την ζωή τους για να μπορέσουμε σήμερα να μιλάμε και να γράφουμε στα ελληνικά, αλλά και να σκεπτόμαστε ελεύθερα και δημοκρατικά (ακόμα και αν διαφωνούμε κάθετα με τις ιδέες τους);

  Μας εκπλήσσει επίσης η αναφορά -μέσα από δημοσιεύματα- σε “ανθρώπους των γραμμάτων, της τέχνης και γενικότερα του πολιτισμού που σκέφτονται ακόμα και να εκφράσουν δημόσια και επίσημα την άρνησή τους για την τοποθέτηση αυτού του αγάλματος” (ίσως όσοι εκφράζονται υπέρ της τοποθέτησης δεν μπορούν να λογίζονται άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης και του πολιτισμού). Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ποτέ τους σκεφτεί ότι, αν δεν πολεμούσαν οι Έλληνες στρατιώτες για την απελευθέρωση της πατρίδας (ασχέτως ιδεολογικών πεποιθήσεων -στην τελική, ακόμα και οι αντάρτες που πολέμησαν με το ΕΑΜ στην Κατοχή ήταν Έλληνες που ζητούσαν να φύγουν από τον τόπο μας οι κατακτητές) δεν θα μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα; Πόσοι και πόσοι άνθρωποι των γραμμάτων και της τέχνης δεν πολέμησαν για την πατρίδα -και πολλοί από αυτούς έδωσαν την ζωή τους;

• Και επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε και το μνημείο υπέρ των Εβραίων Καβαλιωτών που έπεσαν θύματα επίσης του φασισμού και του εθνικοσοσιαλισμού. Έκανε πολύ καλά η Δημοτική Αρχή -με πρωτεργάτη τον Μιχάλη Λυχούνα– που προχώρησε στην τοποθέτηση του μνημείου, απλά οι όποιες φωνές (ακόμα και οι χαρακτηρισμοί περί φασιστικής συμπεριφοράς και φιλοναζισμού σε βάρος της δημάρχου Δήμητρας Τσανάκα) ακούστηκαν για την αναβολή της εκδήλωσης των αποκαλυπτηρίων του λόγω…του μεγέθους του Άστρου του Δαυίδ!

Εν κατακλείδι:

Κανείς δεν λέει ότι πρέπει να σταματήσουμε να δεχόμαστε Βούλγαρους παραθεριστές ή επενδυτές -όπως στην Θάσο ή στην Κεραμωτή- επειδή στο παρελθόν οι πρόγονοί τους έκαναν τόσα και τόσα εγκλήματα σε βάρος του ντόπιου στοιχείου -ίσα ίσα, καλώς να ορίσουν. Ουδείς άλλωστε αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα εδώ και τόσα χρόνια, δεν θα αντιμετωπίσουν ούτε και τώρα.

Απλά αυτό που λέμε είναι πως ένας από τους βασικότερους κλάδους των γραμμάτων, της τέχνης και γενικότερα του πολιτισμού είναι και η ιστορία.

Μόνο αν γνωρίζουμε πολύ καλά την ιστορία μας (όλοι μας – είτε Έλληνες είτε αλλοδαποί) μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά, έχοντας διδαχτεί από τα λάθη του παρελθόντος.

Αν ξεχάσουμε την ιστορία μας, τότε το δίχως άλλο είμαστε καταδικασμένοι να την ξαναζήσουμε…

Αν πάλι κάποιοι θέλουν να διδασκόμαστε μια αποστειρωμένη ιστορία, γεμάτη με αναφορές για “αγάπη και συναδέλφωση μεταξύ των λαών” και “συνωστισμούς”, τότε καλά θα κάνουν να θυμούνται ότι η ιστορία είναι μια πολύ ζηλιάρα και “απαιτητική” γυναίκα. Και η εκδίκηση μιας πολύ ζηλιάρας γυναίκας όταν την ξεχνάμε είναι πολύ βαριά…

Μπορεί ο οικισμός του Παληού να μην μετράει πολλά χρόνια ζωής (μιας και, ουσιαστικά, “γεννήθηκε” μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923), ωστόσο έχει και αυτό μια δική του, ξεχωριστή ιστορία να διηγηθεί^. τόσο όσον αφορά την την πρώτη εγκατάσταση περί των 20 οικογενειών το 1932 και την εξάπλωσή του κατά τη μεταπολεμική περίοδο, όσο και την Κατοχή -όταν και οι κάτοικοι του γλίτωσαν την τελευταία στιγμή, και εξαιτίας μας σειράς συμπτώσεων, την ομαδική εκτέλεση από τους Βούλγαρους.

Όλα αυτά (και ακόμα περισσότερα) “κατέγραψε” στην φωτογραφική του μνήμη ένας από τους παλαιότερους κατοίκους του Παληού, ο ηλικίας 90 χρονών Παύλος Γεωργόπουλος. Και μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει, μπορεί το σώμα του να μην είναι σε θέση να τον “ακολουθήσει”, ωστόσο η μνήμη του παραμένει ακόμα και τώρα εξαιρετική.

Ας τον ακούσουμε…

Αισιοδοξία επικρατεί στις τάξεις της διοίκησης του Οργανισμού Λιμένος Καβάλας σχετικά με το ζήτημα της ανέλκυσης του βυθισμένου γερανού στην Ραψάνη, του υδροπτέρυγου στην Κεραμωτή και του καΐκιού στο Καρνάγιο Καβάλας, καθώς μετά από 2 ανεπιτυχείς προσπάθειες (και με αρκετούς επιχειρηματίες να εκδηλώνουν μεν ενδιαφέρον αλλά να “σκαλώνουν” στο κόστος της ανέλκυσης του γερανού) βρέθηκε τελικά εργολάβος που θα αναλάβει την απομάκρυνσή του. Ο τελευταίος διαγωνισμός διεξήχθη πριν από 10 ημέρες, με 2 επιχειρηματίες να καταθέτουν υποψηφιότητα, ενώ η τελική έγκριση των πρακτικών του διαγωνισμού έλαβε χώρα την περασμένη Πέμπτη στην διάρκεια της συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου του ΟΛΚ.

Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις, εκτιμάται ότι ο επιχειρηματίας που ανέλαβε την ανέλκυση των ναυαγίων θα ολοκληρώσει τις απαραίτητες εργασίες εντός της άνοιξης, ώστε το καλοκαίρι να βρει την Ραψάνη, το Καρνάγιο και την Κεραμωτή χωρίς ναυαγισμένα πλοία ή γερανούς.

Σχόλιο γράφοντος:

Στις αρχές του προηγούμενου μήνα είχαμε δει στο Internet ένα βίντεο που κατέγραφε την διαδικασία της βύθισης ενός πολεμικού πλοίου του Μεξικανικού Πολεμικού Ναυτικού. Το πλοίο βυθίζεται προκειμένου να δημιουργηθεί τεχνητός ύφαλος στην περιοχή Μπάχια Καλιφόρνια (στα βορειοδυτικά σύνορα Μεξικού και ΗΠΑ) καθώς επίσης και για να μελετηθούν οι επερχόμενες αλλαγές στη θάλασσα λόγω του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής.

Εκτιμούμε ότι μια ανάλογη ιδέα θα μπορούσε να έχει εφαρμογή και στις θάλασσες του νομού Καβάλας. Οι τεχνητοί ύφαλοι (είτε με κάποιο βυθισμένο πλοίο είτε με φυσικούς και τεχνητούς ογκόλιθους -όπως έχει γίνει στην Κάλυμνο) έχει αποδειχτεί ότι μπορούν να δημιουργήσουν έναν μικρό οικολογικό παράδεισο αλλά και να συνεισφέρουν τα μέγιστα στην αύξηση της βιοποικιλότητας και των εμφανίσεων διαφόρων ειδών ψαριών που μπορούν να ενισχύσουν την ντόπια αλιεία -αλλά και τον αλιευτικό τουρισμό.

Αναγνωρίζουμε ότι το κόστος για την δημιουργία τεχνητών υφάλων δεν είναι ευκαταφρόνητο (ως παράδειγμα να αναφέρουμε τους τεχνητούς υφάλους στην Βόρεια Πιερία, η κατασκευή των οποίων έχει προϋπολογιστεί ότι θα κοστίσει περίπου 1 εκατομμύριο ευρώ -έχει ενταχθεί στο ΕΣΠΑ το 2011), ωστόσο εκτιμούμε ότι τα οφέλη -όχι μόνο από τουριστικής και αλιευτικής, αλλά και από επιστημονικής άποψης λόγω και της παρουσίας του ΙΝΑΛΕ στην Νέα Πέραμο- θα είναι πολλαπλάσια.

Μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή να το δούμε λίγο πιο ζεστά το όλο θέμα;

Σαν χτες συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την 15η Αυγούστου 1985, ίσως την πιο αποφράδα ημέρα στην μεταπολεμική ιστορία της Καβάλας, μια ημέρα στην οποία ξεκίνησε η μεγάλη πυρκαγιά που μετέτρεψε σε στάχτη έναν πραγματικά μοναδικής σημασίας πνεύμονα πρασίνου, το μεγάλο περιαστικό δάσος της Καβάλας. Μια ημέρα η οποία στοίχειωσε κυριολεκτικά τις μνήμες των Καβαλιωτών, καθώς οι εικόνες της πυρκαγιάς που έφτασε σε απόσταση αναπνοής από τα πρώτα σπίτια της πόλης παραμένουν νωπές ακόμα και σήμερα.

Και όμως…αυτή η φωτιά θα μπορούσε να αποφευχθεί. Και όμως…αυτή η φωτιά θα μπορούσε να είχε τεθεί υπό έλεγχο πολύ νωρίτερα, αν οι αρχές είχαν κινητοποιηθεί πιο άμεσα και δεν υποτιμούσαν τον κίνδυνο που προμηνυόταν για το δάσος και την πόλη μας (ήδη από την ώρα που ξέσπασε η πρώτη, μικρής έκτασης, φωτιά στην περιοχή της Λεύκης)

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που έχει σημασία είναι ότι περίπου 10000 στρέμματα τεχνητού δάσους κωνοφόρων με κυρίαρχο είδος την τραχεία πεύκη (τα οποία φυτεύτηκαν κυρίως την εποχή του Μεσοπολέμου αλλά και μεταπολεμικά) κάηκαν μέσα σε μόλις 3 μέρες (την ίδια ακριβώς περίοδο κατά την οποία άλλα 90000 στρέμματα δασικής έκτασης στην Θάσο παραδόθηκαν στις φλόγες).

Την περασμένη χρονιά είχαμε αναρτήσει (στην προηγούμενη επαγγελματική μας στέγη) ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο “Ο ήλιος χάθηκε”, δημιουργία της Ελίνας Τραϊφόρου, το οποίο είχε παρουσιάσει σε ειδική εκδήλωση (στις 9 Δεκεμβρίου 2007). Το ντοκιμαντέρ αυτό μπορείτε να το δείτε στο παρακάτω link:

Αρκετά ικανοποιητική ήταν η εμφάνιση της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου U-19 στον πρώτο από τους 2 φιλικούς αγώνες που έχουν προγραμματιστεί να διεξαχθούν στο στάδιο “Ανθή Καραγιάννη” κόντρα στην αντίστοιχη ομάδα της Δανίας, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U-19 που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Ιούλιο στα γήπεδα της χώρας μας. Το συγκρότημα του Γιάννη Γκούμα απέδωσε κατά διαστήματα καλό ποδόσφαιρο (ιδίως στο 1ο ημίχρονο) και κέρδισε με 4-2 την Δανία μπροστά σε περισσότερους από 1000 φιλάθλους (κυρίως μαθητές που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του δήμου Καβάλας και είχαν την ευκαιρία αφενός να κερδίσουν μπάλες ποδοσφαίρου, φανέλες της εθνικής Ελλάδας και του ΑΟ Καβάλα -στην διάρκεια κλήρωσης που έλαβε χώρα στην διάρκεια της ανάπαυλας-, αφετέρου, μετά το τέλος του αγώνα, να φωτογραφηθούν με τους ποδοσφαιριστές κυρίως της Δανίας)

Το ξεκίνημα για την εθνική μας ομάδα ήταν πάρα πολύ ενθαρρυντικό, καθώς από την αρχή πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων και μέσα στο πρώτο κιόλας 20λεπτο ευτύχησε να πετύχει 3 γκολ! Στο 5ο μόλις λεπτό η εθνική μας κέρδισε πέναλτι το οποίο αξιοποίησε ο Κουλούρης, ενώ στο 13′ ο Κυνηγόπουλος σέντραρε από τα δεξιά και ο Ορφανίδης, που βρέθηκε αμαρκάριστος μέσα στην μικρή περιοχή, δεν δυσκολεύτηκε να στείλει με κεφαλιά την μπάλα στα δίχτυα του Δανού τερματοφύλακα Ίβερσεν, γράφοντας το 2-0. Ο ίδιος παίκτης (που αγωνίζεται στην SKODA Ξάνθη) πέτυχε και το 3-0 στο 17′, με ένα πολύ ωραίο μονοκόμματο σουτ από το ύψος του πέναλτι -και με την μπάλα να κατευθύνεται στο αριστερό Γ του τερματοφύλακα της Δανίας.

Η εθνική μας ομάδα συνέχισε να πιέζει την άμυνα των Δανών, οι οποίοι σε όλο το πρώτο ημίχρονο περιορίστηκαν σε παθητικό ρόλο λόγω και της αμυντικής λειτουργίας της ομάδας του Γιάννη Γκούμα. Μετά, μάλιστα, από μερικές καλές επιθετικές πρωτοβουλίες των παικτών της εθνικής Ελλάδας, ο Κουλούρης βρέθηκε αμαρκάριστος στο ύψος της μεγάλης περιοχής, έγινε αποδέκτης μιας μακρινής κάθετης πάσας και, αφού προχώρησε μερικά μέτρα, πλάσαρε τον Ίβερσεν ανεβάζοντας τον δείκτη του σκορ στο 4-0.

Ο ρυθμός του αγώνα, όπως ήταν φυσικό, έπεσε από εκείνο το σημείο και μετά, καθώς οι μεν Δανοί εμφανίστηκαν απογοητευμένοι από την τροπή που είχε πάρει το σκορ ενώ οι δε Έλληνες σταδιακά άρχισαν να ρίχνουν τις στροφές τους. Η μοναδική καλή στιγμή για τους Δανούς στο πρώτο ημίχρονο καταγράφτηκε στο 37′ όταν, μετά από ένα σουτ των φιλοξενούμενων που κοντραρίστηκε από τους Έλληνες αμυντικούς, ο Ντόλμπεργκ σούταρε από πλάγια θέση, με τη μπάλα να περνάει ελάχιστα άουτ από το δεξί δοκάρι της εστίας του τερματοφύλακα της εθνικής μας Κότσαρη.

Το 2ο ημίχρονο είχε καθαρά διαδικαστικό χαρακτήρα, καθώς οι παίκτες της εθνικής Ελλάδας έκαναν συντήρηση δυνάμεων (με τον προπονητή Γιάννη Γκούμα να προχωράει σε αντικατάσταση σχεδόν ολόκληρης της ενδεκάδας) -χάνοντας πάντως μερικές καλές ευκαιρίες με τον Κυριακόπουλο-, ενώ οι παίκτες της εθνικής Δανίας δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν τις λιγοστές ευκαιρίες που τους παρουσιάστηκαν. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι φάσεις του 78ου λεπτού, όταν ο Λουντ με κεφαλιά πέτυχε το 4-1 και του 84ου λεπτού, με τον Όλεσεν να μειώνει σε 4-2.

Ελλάδα (Γιάννης Γκούμας): Κότσαρης, Σάλιακας, Στάϊκος, Κουλούρης, Ορφανίδης, Κυνηγόπουλος, Μακροπουλιώτης, Βασαΐτης, Κυριακόπουλος, Μαυρίας, Μηλιώτης

Από τους αναπληρωματικούς χρησιμοποιήθηκαν οι: Τσιμίκας, Πόζογλου, Δεληγιαννίδης, Παπασπύρος, Βέργος, Κατσέτης, Καραχάλιος, Τσελεπίδης, Τζιτζικαλάκης

Δανία (Γιαν Μικάελσεν): Ίβερσεν, Λουντ, Ρόκενταλ, Πέντερσεν, Χάνσεν, Γιένσεν, Μορ, Κρίστενσεν, Κάαλουντ, Ζάχο, Ντόλμπεργκ

Από τους αναπληρωματικούς χρησιμοποιήθηκαν οι: Ράσμουσεν, Κιέλντσεν, Τίχοσεν, Μούνκσγκαρντ, Μάτισεν, Όλεσεν

Το Ερευνητικό Κέντρο Μοχάμετ Άλι (MOHA), στο πλαίσιο του προγράμματος «Διακεκριμένοι Επισκέπτες Ομιλητές» φιλοξένησε χθες το βράδυ στην αίθουσα διδασκαλίας του Ιμαρέτ, την διακεκριμένη ακαδημαϊκό, βυζαντινολόγο – ιστορικό, πρώτη γυναίκα πρόεδρο του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και πρώτη γυναίκα πρύτανη του ίδιου Πανεπιστημίου Ελένη – Γλύκατζη Αρβελέρ, η οποία ανέπτυξε το  θέμα: «Βυζάντιο και Ισλάμ».

 Η εκδήλωση εντάσσονταν στον ευρύτερο κύκλο των μηνιαίων θεματικών διαλέξεων, οι οποίες θα  ακολουθήσουν τους επόμενους μήνες και  θα κορυφωθούν τον Απρίλιο του 2016 με το Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Από την Ύστερη Αρχαιότητα στην Αναγέννηση».

Πολύς κόσμος γέμισε ασφυκτικά τόσο την αίθουσα διδασκαλίας του Ιμαρέτ, όσο και τον αύλειο χώρο της, παρακολουθώντας διά ζώσης και μέσω προτζέκτορα, όσοι δεν κατάφεραν να χωρέσουν μέσα στην αίθουσα, την δίωρη και πλέον διάλεξη της επιφανούς ακαδημαϊκού.

Την κ. Αρβελέρ καλωσόρισε η πρόεδρος του Ερευνητικού Κέντρου Μοχάμετ Άλι  Άννα Μισσιριάν-Τζούμα, λέγοντας, μεταξύ άλλων, ότι η επίσκεψή της στην Καβάλα, αποτελεί ένα ιδιαίτερο γεγονός, ανάλογο του επιστημονικού της βεληνεκούς.

Αμέσως μετά, η διακεκριμένη ομιλήτρια αναφέρθηκε στην πολιτισμική διάδραση του Βυζαντίου με τον Αραβικό πολιτισμό, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο γεγονός ότι οι Άραβες, μέσα από τις μεταφράσεις των αρχαίων ελληνικών κειμένων, επιστημονικών και φιλοσοφικών, στην ουσία αποτέλεσαν την «κιβωτό» που διέσωσε πολλά σημεία της αρχαίας ελληνικής σκέψης.

Φτάνοντας στο σήμερα, σχολίασε ότι το Ισλάμ, δεν είναι μεταρρυθμιστική θρησκεία, προσθέτοντας ότι δεν υπάρχει Αραβικό Έθνος, ενώ δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι οι Έλληνες βιώνουν έναν διχασμό, θεωρώντας πλείστοι όσοι ότι είμαστε απευθείας απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, παρακάμπτοντας πλήρως την χιλιόχρονη ιστορία της πολυπολιτισμικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Τόνισε, επίσης, ότι λανθασμένα θεωρήθηκαν εκτός Ευρώπης τόσο το Βυζάντιο, όσο και ο Αραβικός πολιτισμός, καθώς επί της ουσίας, το Βυζάντιο, όπως είπε, ήταν το πρώτο που ανταποκρίνονταν στις ιστορικές, γλωσσικές, θρησκευτικές και διοικητικές ρήτρες της σημερινής Ευρώπης.

Παρά την πολύωρη διάλεξη, η κ. Αρβελέρ απάντησε και σε ερωτήσεις των παρευρισκομένων, επιστρατεύοντας ενίοτε και το ιδιαίτερο χιούμορ της, ενώ σε μια αποστροφή της βραδιάς, δήλωσε ότι θα μπορούσε για κάθε ερώτηση να κάνει και ξεχωριστή διάλεξη, ενδεικτικό της ακούραστης θέλησής της για μετάδοση γνώσεων, εκ των οποίων πολλές είναι άγνωστες ακόμα και στην ιστορική επιστημονική κοινότητα, πόσο μάλλον δε στην εκπαιδευτική.

Προτροπή προς την δήμαρχο να λυθεί άμεσα το θέμα του Εβραϊκού Μνημείου

Η κ. Αρβελέρ, συναντήθηκε για λίγα λεπτά και με την δήμαρχο Καβάλας Δήμητρα Τσανάκα, αμέσως μετά το πέρας της διάλεξής της, με την δήμαρχο να κάνει αναφορά στο θέμα της αναβολής των αποκαλυπτηρίων του Μνημείου για τους Καβαλιώτες Εβραίους που δολοφονήθηκαν από τους ναζί.\r\n

Η κ. Αρβελέρ, συνέστησε στην δήμαρχο να διασκεδάσει έμπρακτα τις εντυπώσεις, είτε προσωπικά, είτε με δηλώσεις της στα ΜΜΕ, καθώς το θέμα έχει πάρει ήδη μεγάλες διαστάσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι και από την πλευρά της, θα κάνει ό, τι μπορεί για να αμβλυνθούν οι συνέπειες των όσων προηγήθηκαν, σχετικά με το Μνημείο.

Μάλιστα, απέσπασε την διαβεβαίωση από την κ, Τσανάκα ότι θα πράξει τα δέοντα, ώστε να γίνουν άμεσα τα αποκαλυπτήρια, μεταφέροντάς της και την απόφαση του χθεσινού Δημοτικού Συμβουλίου, κάτι που χαροποίησε την κ. Αρβελέρ, αν και φάνηκε να είναι γνώστης και των τελευταίων εξελίξεων επί του θέματος.

«Η πόλη σας έχει μεγάλη ιστορία και εξαιρετικά μνημεία, όπως είναι και ο χώρος που βρισκόμαστε, το Ιμαρέτ. Συνεπώς, η Καβάλα πρέπει να είναι υπόδειγμα μη ρατσισμού κι αυτό είδα με την δήμαρχο, ότι γίνεται πραγματικότητα», δήλωσε λακωνικά στους δημοσιογράφους, ενώ σε ερώτημα για το αν πρέπει κάποια στιγμή να ξεκινήσουμε έναν ουσιαστικότερο διάλογο για το πώς θα πρέπει να διδασκόμαστε την ελληνική ιστορία απάντησε με μια σειρά επιχειρημάτων προκειμένου να στοιχειοθετήσει την θεωρία ότι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου βρίσκεται στην Βεργίνα.

Μπορεί η Καβάλα να έχασε αρκετές πολύ καλές ευκαιρίες για να πετύχει ένα γκολ (ιδίως στο πρώτο ημίχρονο), ωστόσο ο Πανσερραϊκός είχε την ουσία και, με μια κεφαλιά του Σάκη Γκόγκα στο 38′, πέρασε νικηφόρα από το κατάμεστο “Ανθή Καραγιάννη”, κερδίζοντας το ντέρμπι της 27ης αγωνιστικής του 1ου ομίλου της Γ’ Εθνικής κατηγορίας και κάνοντας ένα αποφασιστικό βήμα για την άνοδο στην Football League. Αντίθετα η Καβάλα (η οποία έχασε και πέναλτι στο 36′, όταν ο τερματοφύλακας του Πανσερραϊκού Ανδρούτσος μπλόκαρε την εκτέλεση του Διαμαντίδη) χρειάζεται, πλέον, ένα θαύμα για να εξασφαλίσει το εισιτήριο της ανόδου.

Aναλυτικά

Το φιλμ της αναμέτρησης

-4΄ Κόρνερ από τον Διαμαντίδη, κεφαλιά από τον Κρυστάλλη, ο Μπρατσιάνι κάνει την προβολή από κοντά αλλά δεν βρίσκει την μπάλα.

-17΄ Ευκαιρία και πάλι για την Καβάλα που έφυγε με τρεις στην αντεπίθεση, αλλά ο Σταματόπουλος δεν βρίσκει τον Παππά

-20΄ Καλή απευθείας εκτέλεση φάουλ του Μουτεσίδη, η μπάλα δίπλα από το αριστερό δοκάρι.

-23΄ Εκτέλεση κόρνερ από τον Διαμαντίδη, δεν διώχνει με δύναμη ο Ανδρούτσος, κεφαλιά από τον Γαβριηλίδη, η μπάλα στην πάνω πλευρά της εστίας

-27΄ Και πάλι στην αντεπίθεση η Καβάλα, αυτή την φορά ο Παππάς δεν βρίσκει τον Διαμαντίδη, η πάσα του κατέληξε άουτ.

-35΄ Πέναλτι για την Καβάλα. Ο Μπρατσιάνι πιέζει τους αμυντικούς του Πανσερραϊκού, κλέβει την μπάλα και ανατρέπεται από τον Δαμιανό.

Ο Δαμιανίδης εκτελεί το πέναλτι αλλά μπλοκάρει την μπάλα ο Ανδρούτσος.

-38′ Γκολ για τον Πανσερραϊκό. Μετά από σέντρα του Τάντιτς, ο Γκόγκας με κεφαλιά νικάει τον Αθανασίου και γράφει το 0-1.

-48΄ Σέντρα του Βίτλη, καρφωτή κεφαλιά του Μπρατσιάνι, μόλις άουτ.

-51΄ Κόρνερ του Διαμαντίδη, κεφαλιά του Μκρτσιάν και πάλι άουτ.

-68΄ Νέο κόρνερ από τον Μπαρέτα, κεφαλιά του Μκρτσιάν που πρόλαβε τον Ανδρούτσο και πάλι άουτ.

-73΄ Εναλλαγή της μπάλας μεταξύ Μουτεσίδη και Ρούτση, δυνατό σουτ του τελευταίου, η μπάλα άουτ.

-75΄ Σουτ του Μπαρέτα έξω από την περιοχή, σε κόρνερ ενστικτωδώς ο Ανδρούτσος!

-88΄ Η Καβάλα ζητά πέναλτι για πέσιμο μάλλον του Μπαρέτα μέσα από την περιοχή αλλά δεν είναι.

Καβάλα (Κ. Ανυφαντάκης): Αθανασίου, Σταματόπουλος(56΄ Παντελίδης), Βιτλής, Μπάτζιος, Ιορδανίδης, Μκρτσιάν, Παππάς, Γαβριηλίδης, Κρυστάλλης(46΄ Μπαρέτας), Διαμαντίδης(67΄ Ασήμακη), Μπρατσιάνι

Πανσερραϊκός (Κ. Βασιλακάκης): Ανδρούτσος, Δ.Τριανταφύλλου, Καψάλης(50΄ λ.τ Τσουκαλάς), Σιάκκας, Βοσκόπουλος, Ρούτσης, Ολίσε(73΄ Τσιμίκας), Ραχίμ(66΄ Μπονέρης), Μουτεσίδης, Τάντιτς, Γκόγκας