Ο Περικλής είναι μία παγκόσμια πολιτική και στρατιωτική φυσιογνωμία, η οποία μελετάται ακόμη και σήμερα από ειδικούς αναλυτές και επιστήμονες. Μάλιστα, ο Φίλιπ Στάντερ (Philip Stadter) στο άρθρο του «Pericles Among the Intellectuals” (Illinois Classical Studies, Vol. 16, No. 1/2 (Spring/Fall 1991), pp. 111-124), πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα συγκαταλέγοντας τον Περικλή στους διανοητές της περιόδου του. Ξεκινώντας από την πολύ γνωστή φράση του Περικλή, που μνημονεύεται στον Επιτάφειο που μας διέσωσε ο Θουκυδίδης, δηλαδή το «φιλοσοφούμε άνευ μαλακίας», συμπεραίνει ότι τον ενδιέφερε η «σοφία» και ότι θεωρούσε και τον εαυτό του μέρος της διανόησης της εποχής του. Επιπλέον, είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την τέχνη, τις επιστήμες, την ρητορική, την φιλοσοφία, την αρχιτεκτονική, την γλυπτική, κ.ά. Το συγκεκριμένο ερώτημα θα το διερευνήσουμε στο άρθρο για τον Περικλή, κλείνοντας τα κείμενα για τους ανθρώπους που πιθανά αποτελούσαν τον «κύκλο του Περικλή». Στο άρθρο αυτό θα αναφερθούμε στον τραγικό ποιητή Σοφοκλή, ο οποίος γεννήθηκε περίπου την ίδια εποχή με τον Περικλή και ήταν ένας από τους στενούς φίλους του.

Ο Σοφοκλής γεννήθηκε πιθανά το 497/96 π.Χ. στον Ίππιο Κολωνό από εύπορη οικογένεια. Ο πατέρας του Σόφιλλος ήταν οπλοποιός. Η μόρφωση που δέχθηκε ο Σοφοκλής ήταν υψηλού επιπέδου, όπως άρμοζε την εποχή εκείνη σε γόνο αριστοκρατικής οικογένειας. Στην αρχή της σταδιοδρομίας του ως τραγικός ποιητής ήταν συνδεδεμένος με τον Κίμωνα, τον γιό του Μιλτιάδη, του θριαμβευτή του Μαραθώνα. Λέγεται, μάλιστα, ότι το 468 π.Χ. όταν κέρδισε το πρώτο βραβείο στους δραματικούς αγώνες οι κριτές δεν ήταν ο λαός, αλλά ο Κίμων και οι άλλοι στρατηγοί. Πιο συγκεκριμένα, ο Πλούταρχος στην βιογραφία του Κίμωνα («Βίοι Παράλληλοι», 8, 7) αναφέρει ότι ο άρχων Αφεψίων, βλέποντας τους θεατές να φιλονεικούν και να είναι διηρημένοι, δεν έκανε την συνηθισμένη κλήρωση, αλλά ανέθεσε στον Κίμωνα και τους άλλους στρατηγούς, αφού τους όρκισε, να γίνουν οι κριτές του δραματικού αγώνα. Επιπλέον, γράφει ο Πλούταρχος ότι αντίπαλος του Σοφοκλή την χρονιά εκείνη ήταν ο Αισχύλος, ο οποίος πρωταγωνιστούσε μέχρι τότε στους δραματικούς αγώνες. Μάλιστα, αναφέρει ότι ο Αισχύλος λυπήθηκε και στενοχωρήθηκε, ώστε έφυγε από την Αθήνα και μετέβη στην Σικελία, όπου πέθανε και ετάφη (Γέλα). Το τελευταίο αμφισβητείται και επικρατεί η άποψη ότι ο Αισχύλος έφυγε αργότερα για την Σικελία. Έτσι ξεκίνησε την επιτυχή σταδιοδρομία του ο Σοφοκλής στους δραματικούς αγώνες, πετυχαίνοντας συνολικά περίπου είκοσι πρώτες νίκες. Στο Λεξικό «Σούδα» στο λήμμα Σοφοκλής αναφέρεται ότι κέρδισε εικοσιτέσσερις νίκες, ενώ ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει δεκαοκτώ νίκες (“Ιστορική Βιβλιοθήκη», 13, 103, 4). Στην βιογραφία του από ανώνυμο συγγραφέα αναφέρονται είκοσι νίκες και ποτέ θέση κάτω από την δεύτερη (“Life of Sophocles by anonymous”, 8). Τέλος, μία επιγραφή αναφέρει ότι κέρδισε στα Μεγάλα Διονύσια δεκαοκτώ νίκες (IG II² 2325). Η διαφορά στον αριθμό των νικών υπάρχει, διότι πιθανά κάποιοι συγγραφείς ελάμβαναν υπόψη τις νίκες όχι μόνο στα «Μεγάλα Διονύσια», αλλά και στα «Λήναια».

Ο Σοφοκλής αγαπούσε πολύ την Αθήνα («φιλαθηναιότατος»), οπότε απέρριπτε τις προτάσεις που είχε από βασιλείς άλλων πόλεων να τις επισκεφθεί. Φυσικά, δεν ήταν ο μόνος Αθηναίος που δεν ταξίδεψε. Πολύ γνωστό παράδειγμα αποτελεί ο Σωκράτης, ο οποίος είναι γνωστό ότι έλλειψε από την Αθήνα μόνο για τρεις εκστρατείες (Ποτίδαια, Δήλιο, Αμφίπολη), και ίσως μία-δύο ακόμη φορές. Η Αθήνα την εποχή εκείνη (5^ος αιώνας) ήταν το κέντρο της επιστήμης, της φιλοσοφίας και του πολιτισμού. Επομένως, όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες και «βάρβαροι» επιθυμούσαν να βρεθούν εκεί, άρα δεν υπήρχε λόγος σε πολλούς επιφανείς Αθηναίους να μετακινηθούν. Σε αντίθεση με την σημερινή Ελλάδα, η οποία εκτός των άλλων δεν κατάφερε να γίνει παγκόσμιο πολιτιστικό και επιστημονικό κέντρο. Έτσι, όλοι οι διαπρεπείς  επιστήμονες και καλλιτέχνες προσπαθούν να βρουν διεξόδους εκτός Ελλάδος, με αποτέλεσμα, κατά την άποψή μου, η πατρίδα μας να χάνει. Γενικά, πιστεύεται ότι ο Σοφοκλής ασχολήθηκε με την «κυβερνητική» (πολιτικά) και ότι συμμετείχε σε διπλωματικές αποστολές «ἐν πολιτείαι καὶ ἐν πρεσβείαις ἐξητάζετο» (“Life of Sophocles by anonymous”, 1). Πιο συγκεκριμένα, τo 443/2 σύμφωνα με την επιγραφή IG I³ 269.36, ήταν Ελληνοταμίας, δηλαδή ταμίας της Αθηναϊκής συμμαχίας. Επιπλέον, ο Σοφοκλής διετέλεσε στρατηγός το 440/41 π.Χ. μαζί με τον Περικλή, το έτος κατά το οποίο η Σάμος, σύμμαχος των Αθηναίων επαναστάτησε εναντίον της, (Androtion, FGrH 324 F 38). Πιθανολογείται ότι ο Σοφοκλής εκλέχτηκε στρατηγός μετά την νίκη του με την «Αντιγόνη» τον προηγούμενο χρόνο στα «Μεγάλα Διονύσια». Υπάρχει σχετική αναφορά από τον Αριστοφάνη τον Βυζάντιο (257 – 180 π.Χ.),  Έλληνα φιλόλογο και διευθυντή της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας. Ο Θουκυδίδης αναφέρει («Ιστορία» 1, 116) ότι κατά την εκστρατεία κατά της Σάμου τα δεκαέξι από τα εξήντα πλοία των Αθηναίων μετέβησαν στην Χίο και μετά στην Λέσβο για να ζητήσουν βοήθεια. Στα πλοία αυτά ίσως να ήταν και ο Σοφοκλής, διότι ο Ίων ο Χίος αναφέρει την συνάντησή τους (Αθήναιος, «Δειπνοσοφιστές», XIII). Πιθανά να διετέλεσε ακόμη μία ή δύο φορές στρατηγός, μαζί με τον Νικία ή/και τον Θουκυδίδη. Τέλος, είχε εκλεγεί πρόβουλος, δηλαδή ένας από τους δέκα πρεσβύτερους άνδρες που είχαν εκλεγεί στην Αθήνα μετά την καταστροφή της εκστρατείας στη Σικελία για να φροντίσουν για την κοινή σωτηρία της πόλης.

Ο Σοφοκλής συμμετείχε στην κοινωνική ζωή της Αθήνας και σύμφωνα με τον ανώνυμο βιογράφο του ήταν πολύ αγαπητός παντού και από όλους λόγω τους ήθους του «τοῦ ἤθους τοσαύτη γέγονε χάρις ὥστε πάντηι καὶ πρὸς ἁπάντων αὐτὸν στέργεσθαι» (“Life of Sophocles by anonymous”, 7). Σε μία άλλη περίπτωση, περιγράφει ο Πλούταρχος ότι ο Σοφοκλής, ο οποίος ήταν στρατηγός μαζί με τον Περικλή σε μια συγκεκριμένη ναυτική εκστρατεία, θαύμασε την ομορφιά ενός ωραίου αγοριού, οπότε ο Περικλής του είπε ότι “Σοφοκλή, δεν είναι μόνο τα χέρια του, που πρέπει ένας στρατηγός να διατηρήσει καθαρά, αλλά και τα μάτια του” (Πλουτάρχου, «Βίοι Παράλληλοι», «Περικλής», 8, 5). Σε απόσπασμα από χαμένη πιθανά τραγωδία του φέρεται να γράφει ότι «τὸ μεθύειν πημονῆς λυτήριον», δηλαδή το ποτό είναι γιατρειά της λύπης. Εξ’ ου και η «Τέχνη Αλυπίας» (με λίγο Αντιφώντα). Σε αντίθεση, ο Περικλής όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική, στην δημοκρατική παράταξη και όχι στην αριστοκρατική, όπως του ταίριαζε λόγω της οικογενείας του, σταμάτησε να εμφανίζεται συχνά σε διασκεδάσεις και δείπνα. Επιπλέον, ακολουθούσε καθημερινά αποκλειστικά μόνο ένα δρόμο, από το σπίτι του στο βουλευτήριο. Πίστευε ότι  ηγέτης δεν έπρεπε να εμφανίζεται συνεχώς και κατά κόρον στον «δήμο», αλλά για λίγο χρόνο και όταν έπρεπε. Επίσης, δεν μιλούσε για όλα τα πράγματα, αλλά για τα μεγάλα μόνο. Σε αντίθεση με σήμερα όπου οι πολιτικοί, αλλά και οι εκκολαπτόμενοι πολιτικοί, γίνονται «γλάστρες» στα κανάλια, ή μιλούν επί παντός επιστητού, και το χειρότερο έχουν καταντήσει να είναι παντού, δηλαδή «όπου γάμος και γιορτή η Βασίλω (ο «πολιτικός») πρώτη»!

Συνοψίζοντας, ο Σοφοκλής ήταν ένας από τους κορυφαίους πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του, και φίλος του Περικλή. Έγραψε περίπου 120 τραγωδίες, εκ των οποίων σώθηκαν μόνο επτά, καθώς και αποσπάσματα από μερικές άλλες. Στα έργα του δεν προβάλλεται μόνο το αρχαίο ελληνικό θέατρο, αλλά και πολιτικές και κοινωνικές πλευρές της κλασσικής Αθήνας, από τις οικογενειακές σχέσεις μέχρι και λεπτομέρειες της θρησκευτικής ζωής  (https://www.ancient.eu/sophocles/). Τέλος, διετέλεσε Ελληνοταμίας, στρατηγός και πρόβουλος, το οποίο σημαίνει την ενεργό εμπλοκή του στα πολιτικά πράγματα της Αθήνας, καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του. Ήταν μια πολύ σημαντική προσωπικότητα στον στενό κύκλο του Περικλή.

Παρακαλούμε στην επόμενη συνεδρίαση (13/07/2020) του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας να θέσετε στα Π.Η.Δ. θέματα το παρακάτω κείμενο για έγκριση ή μη από το σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου: 

«Το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας καταδικάζει την απαράδεκτη και προκλητική απόφαση της κυβέρνησης Ερντογάν να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά, αυτό το Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Μνημείο, σε τζαμί. Η ενέργεια αυτή αποδεικνύει πως η προκλητικότητα της Τουρκίας κλιμακώνεται βήμα – βήμα. Η κυβέρνηση της Τουρκίας, οξύνει τους θρησκευτικούς και εθνικιστικούς ανταγωνισμούς, που αξιοποιούνται από τους ισχυρούς για τη διαίρεση των λαών.Είναι επίσης προκλητικές και επιφανειακές οι αντιδράσεις για το θέμα, τόσο των ΗΠΑ όσο και της ΕΕ, που εκθέτουν όλους όσους έχουν ευθυγραμμιστεί με τις δυνάμεις του αμερικανοΝΑΤΟϊκού τόξου, τις οποίες έχουν αναγορεύσει σε προστάτες του διεθνούς δικαίου, ενώ είναι οι ίδιες που ανέχονται -αν δεν ενθαρρύνουν- την τουρκική προκλητικότητα».

Ο Βουλευτής Π.Ε. Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μακάριος Λαζαρίδης, για την απόφαση του Τούρκου Προέδρου να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Μέρα πένθους για την Ορθοδοξία και τη Ρωμιοσύνη η χθεσινή.

O Ερντογάν, με την προκλητική του απόφαση να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί, επιχειρεί μια νέα, σύγχρονη άλωση της Πόλης.

Όμως, η ιστορία, όσο και αν προσπαθούν ορισμένοι, δεν αλλάζει και δεν παραχαράσσεται. Όσα διατάγματα και αν υπογράψουν οι Τούρκοι, δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν μπορούν να διαγράψουν την αλήθεια.

Το μόνο που καταφέρνουν είναι για μία ακόμη φορά τη διεθνή τους απομόνωση και τη διατάραξη των σχέσεών τους με την Ελλάδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και γενικότερα την παγκόσμια κοινότητα.

Οφείλουν άπαντες να συνειδητοποιήσουν ότι η Αγιά Σοφιά δεν είναι πιόνι κανενός, ούτε μέσο εξυπηρέτησης μικροπολιτικών συμφερόντων. 

Πρόκειται για την “ψυχή” του Χριστιανισμού στο πέρασμα των αιώνων και ένα από τα κορυφαία μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, υπό την προστασία μάλιστα της UNESCO. Ήρθε η ώρα ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του».

Παρακαλούμε στην επόμενη συνεδρίαση (13/07/2020) του Δημοτικού Συμβουλίου Καβάλας να τεθεί στα Π.Η.Δ. θέματα το παρακάτω κείμενο για έγκριση ή μη από το σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου: 

«Η κυβέρνηση με το νόμο για τις διαδηλώσεις που ψήφισε την προηγούμενη εβδομάδα, δυνάμωσε την καταστολή. Ουσιαστικά ο νόμος αυτός στοχεύει στην απαγόρευση των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων. Ένας νόμος που προωθεί νέα μέτρα περιορισμού, καταστολής και διάλυσης ενός βασικού δημοκρατικού δικαιώματος, το οποίο κατακτήθηκε με αιματηρούς αγώνες.

Το σύνολο των διατάξεων που περιέχει το νομοσχέδιο έρχονται να συμπληρώσουν το κατασταλτικό οπλοστάσιο του κρατικού μηχανισμού. Ο νόμος επιδιώκει να συκοφαντήσει τους αγώνες και να θέσει υπό απαγόρευση και περιορισμό κάθε κινητοποίηση, μέσα από διατάξεις – λάστιχο, που θα τις ερμηνεύουν οι αστυνομικές αρχές και οι άλλοι μηχανισμοί. Έχει στόχο να χειραγωγήσει το μυαλό, εμφανίζοντας τη συμμετοχή στις κινητοποιήσεις ως κάτι εν δυνάμει “εγκληματικό” και “επικίνδυνο”.

Είναι ανυπόστατο ψέμα ότι οι διαδηλώσεις ευθύνονται για το κλείσιμο των καταστημάτων όπως με ευκολία ακούγεται προκειμένου να δικαιολογηθεί αυτό το τερατούργημα. Κλειστά μαγαζιά άλλωστε υπάρχουν σε κάθε γειτονιά και σε κάθε πόλη της χώρας χωρίς να γίνονται διαδηλώσεις. Για τα λουκέτα των μαγαζιών και για τη μειωμένη αγοραστική δυνατότητα των εργαζομένων ευθύνεται η πολιτική που σαρώνει τους μισθούς και τις συντάξεις, η ανεργία, οι ελαστικές σχέσεις κτλ.

Είναι άκρως απαραίτητο οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, η νεολαία να συνεχίσουν να διαδηλώνουν πιο μαζικά και αποφασιστικά. Είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστούν τη ζωή τους και των οικογενειών τους απέναντι στην επίθεση που δέχονται καθημερινά, για το δικαίωμα στην εργασία, στην αξιοπρέπεια.

Οι εμπνευστές του νόμου να γνωρίζουν πως οι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω! Θα ματαιώσουν στην πράξη κάθε προσπάθεια που έχει στόχο να τους βάλει φίμωτρο.

Καταδικάζουμε το νόμο για τις διαδηλώσεις!

Οι αγώνες δεν μπαίνουν στο γύψο!»

Καβάλα 10-07-2020

ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΠΟΤΟΛΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

Έπειτα από τα έντονα παράπονα επιχειρηματιών-μελών μας, με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να εκθέσουμε τις αντιδράσεις μας σχετικά με τις συντηρήσεις του δικτύου. Είναι απαράδεκτο να προγραμματίζεται η συντήρηση του δικτύου σε περιοχές με έντονη επαγγελματική δραστηριότητα κατά την διάρκεια του κανονικού ωραρίου εργασίας με σκοπό το ελάχιστο κόστος της εταιρείας και να επιβαρύνονται έτσι οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι αυτών. Υπενθυμίζουμε ότι λόγω των ειδικών συνθηκών η στήριξη των επιχειρήσεων και των εργαζομένων σε αυτές αποτελεί προτεραιότητα τόσο της κυβέρνησης όσο και όλων μας. Ζητάμε την έμπρακτη υποστήριξη σας με τον προγραμματισμό των εργασιών σας σε ημέρες και ώρες χαμηλής παραγωγικότητας.

Με άρθρο που απέστειλε στον τοπικό τύπο, η πρώην πρόεδρος της “ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ” Αναστασία Ιωσηφίδου γνωστοποίησε ότι βρέθηκε επενδυτής που θα προχωρήσει στην ανέγερση ξενοδοχειακής μονάδας στην περιοχή της Άσπρης Άμμου (μια υπόθεση που είχε “τρέξει” η κ. Ιωσηφίδου κατά τους τελευταίους μήνες της θητείας της). Μάλιστα, στην ίδια επιστολή επισημαίνεται ότι διενεργήθηκε και δημοπράτηση για την έκταση στην οποία πρόκειται να χτιστεί η εν λόγω ξενοδοχειακή μονάδα, η οποία και ολοκληρώθηκε με την κατακύρωση στον επενδυτή που αναφέρεται η κ. Ιωσηφίδου.

Η επιστολή αναφέρει τα εξής:

Μια ολόφωτη ακτίνα αισιοδοξίας φώτισε  σήμερα το «μουντό» σκηνικό που διαγράφεται εδώ και καιρό στον δήμο μας . Τι και αν κάποιοι προσπάθησαν ,  αρχικά να χαρακτηρίσουν αναδασωτέα την περιοχή και ακολούθως να υψώσουν νομικά εμπόδια σε μια επένδυση που αναμένει δεκαετίες τώρα η υποβαθμισμένη ανατολική πλευρά της πόλης μας ; Τι και αν κάποιοι άλλοι  , που σήμερα μάλιστα διοικούν τον τόπο μας ,μιλούσαν για  «επενδυτές φαντάσματα» ; Μπροστά στην επιμονή και στην εργατικότητα κάποιων άλλων που πίστευαν και πιστεύουν σε αυτή την πόλη και τις προοπτικές ανάπτυξης της , τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί.

 Έτσι σήμερα δημοπρατήθηκε και κατακυρώθηκε σε επενδυτή η έκταση που σύμφωνα με την απόφαση του προηγούμενου  διοικητικού συμβουλίου της Δημωφέλεια , προορίζεται για την ανέγερση της πρώτης (από τις δύο)  μεγάλες ξενοδοχειακές  μονάδες  πολυτελείας στην περιοχή της Άσπρης Άμμου και του Εσκή Καπού. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί για μένα , όχι μόνο μια δικαίωση σε προσωπικό και νομικό επίπεδο  , αλλά ταυτόχρονα δίνει άλλο νόημα στην συμμετοχή μου στα δημοτικά μας  δρώμενα. Αναμένω από την σημερινή δημοτική αρχή , έστω και καθυστερημένα , να αντιληφθεί την αξία των πεπραγμένων της προηγούμενης διοίκησης και να προχωρήσει και αυτή  στην υλοποίηση της απόφασης του προηγούμενου δημοτικού συμβουλίου και της δημοπράτησης της έκτασης ιδιοκτησίας του Δήμου , που εκτός του ότι θα φέρει «ζεστό» χρήμα στα ταμεία του  , θα ολοκληρώσει την «κοσμογονία» που πρόκειται να συντελεστεί στην ανατολική πλευρά και που θα αλλάξει όλη την τουριστική εικόνα του δήμου μας.

Η σημερινή εξέλιξη , η οποία γίνεται μάλιστα εν μέσω μιας καταστροφικής για τον τουρισμό περιόδου , έχει τεράστια σημασία καθώς αποδεικνύει ότι η ΚΑΒΑΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ , προσελκύοντας ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες επενδυτές  , αρκεί  να το πιστέψουμε.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τον Υπουργό Επενδύσεων Άδωνη Γεωργιάδη , για το ενδιαφέρον και την βοήθεια του , η οποία είμαι σίγουρη ότι θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

Εύχομαι από καρδιάς την ίδια κατάληξη να έχει και η σημερινή συνάντηση του κ. Μουριάδη με την Υπουργό Πολιτισμού και ένα θέμα , αυτό των καπναποθηκών, που δεν αφορά μόνο το παρελθόν αλλά σχετίζεται άμεσα με το παρόν και το μέλλον της πόλης μας , να μεταπηδήσει επιτέλους από την περίοδο των υποσχέσεων (τις οποίες απλόχερα μας παρείχαν μέχρι σήμερα οι κυβερνώντες),    στην εποχή των αποφάσεων και των πραγματοποιήσιμων λύσεων για την αξιοποίηση τους.

ΕΙΘΕ

Συμπληρώνεται σήμερα ένας χρόνος από την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις Εθνικές Εκλογές και την ανάληψη της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Στο προεκλογικό της πρόγραμμα η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσαν υποσχέσεις με βάση τις οποίες ψηφίστηκαν από τον ελληνικό λαό. Υποσχέθηκαν:

1. Πολλές και καλές νέες θέσεις εργασίας για όλους. Σήμερα η ανεργία καλπάζει.
2. Ισχυρή ανάπτυξη με επενδύσεις. Από την πρώτη μέρα διακυβέρνησης της Ν.Δ έχουμε ύφεση και καμία νέα επένδυση.
3. Ασφάλεια για όλους. Ένα χρόνο τώρα η καταστολή στις γειτονιές και στις πλατείες είναι καθημερινό φαινόμενο.
4. Λιγότερους φόρους και μεγαλύτερο εισόδημα. Οι φόροι δεν μειώθηκαν και το εισόδημα κατακρημνίστηκε, ιδιαίτερα στην περιφέρειά μας, όπου έχουμε την μεγαλύτερη μείωση εισοδήματος τη χρονιά της διακυβέρνησης της Ν.Δ.
5. Φύλαξη συνόρων και αντιμετώπιση προσφυγικού. Συμφώνα με τα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ στη χώρα μας έχουν εισέλθει το πρώτο εξάμηνο του 2020 περισσότεροι από 10.300  άνθρωποι ενώ κατά το ίδιο διάστημα σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης έχουν χάσει τη ζωή τους, στην προσπάθεια να φτάσουν στη Ελλάδα, 42 άνθρωποι.
6. Σύγχρονα Δημόσια Σχολεία και Πανεπιστήμια που προετοιμάζουν τα παιδιά μας για το αύριο. Η παιδεία κατά το διάστημα αυτό γύρισε πολλά χρόνια πίσω.
7. Ποιοτική Δημόσια Υγεία. Ξηλώνουν κομμάτι κομμάτι το ΕΣΥ προς όφελος των ιδιωτών παρ’ όλες τις υποσχέσεις και τα χειροκροτήματα κατά τη διάρκεια της καραντίνας.  
8. Επένδυση στους νέους. Οι νέοι πληρώνουν το μάρμαρο των λανθασμένων επιλογών και της αντεργατικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας.
9. Αναγέννηση της Γεωργίας και της Κτηνοτροφίας. Αντί για αναγέννηση έχουμε την ολοκληρωτική καταστροφή τους
10. Προστασία Περιβάλλοντος και Βιώσιμη Ανάπτυξη. Το νομοσχέδιο που έφερε η Νέα Δημοκρατία χαρακτηρίστηκε από όλους τους φορείς ως «Περιβαλλοντοκτόνο» γεγονός το οποίο αποδεικνύεται καθημερινά.

Καμία από τις παραπάνω υποσχέσεις αλλά και συνολικά απ’ όσα υποσχέθηκε με το πρόγραμμά της, η Νέα Δημοκρατία, δεν υλοποιήθηκαν. Με αυτές τις υποσχέσεις υφάρπαξαν τη ψήφο του ελληνικού λαού και σήμερα παρουσιάζονται ως σωτήρες από τα ΜΜΕ, τα οποία είχαν φροντίσει να εξαγοράσουν με τα χρήματα του ελληνικού λαού.

 Σε τοπικό επίπεδο παρά τις υποσχέσεις που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν κατά τις συναντήσεις τους με φορείς αλλά και μέσω επικοινωνιακών τρικ, το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να παρουσιάζουν ως δικά τους, τα έργα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, να βολεύουν ως μετακλητούς φίλους και συγγενείς και να επιρρίπτουν στον ΣΥΡΙΖΑ τις ευθύνες για τα τραγικά κυβερνητικά κενά τους.

Για να μην είμαστε άδικοι, είχαν και επιτυχίες. Τοποθετήθηκε ΑΤΜ στη Νικήσιανη και άλλαξε το όνομα της Σήραγγας του Συμβόλου Όρους.

Πριν τέσσερις μήνες ξεκίνησε και στην χώρα μας η υγειονομική κρίση του κορωναϊού, που ανέδειξε την ανάγκη στήριξης και ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας ως μοναδικού φορέα, που θα ήταν σε θέση να εγγυηθεί τη δημόσια υγεία με την προϋπόθεση της σωστής λειτουργίας του. Αυτή την περίοδο που συμπληρώνεται ένας χρόνος από την έναρξη της διακυβέρνησης από τη ΝΔ, είναι ιδιαίτερης σημασίας να γνωρίζουν οι πολίτες τι έγινε το διάστημα αυτό στο Νοσοκομείο Καβάλας. Τα προβλήματα είναι πολλά, οι ελλείψεις ακόμη περισσότερες, τα ερωτήματα για τη μελλοντική πορεία του νοσοκομείου είναι εύλογα και οι ανησυχίες των ανθρώπων της ευρύτερης περιοχής βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Επειδή οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν το τι, το πώς και το γιατί, απευθυνόμαστε στη Διοίκηση του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας, σε μια προσπάθεια να ενημερωθεί η κοινωνία της πόλης, για τα παρακάτω ζητήματα:

1. Γιατί δεν τηρήθηκε η αρχή της αξιοκρατίας στην επιλογή εργαζομένων κατά την ανάθεση θέσεων ευθύνης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις για τις οποίες βοά το νοσοκομείο; Γιατί δεν τηρήθηκαν όλα όσα στο σχετικό θεσμικό πλαίσιο προβλέπονται;
2. Πόσοι γιατροί έχουν προστεθεί στο δυναμικό του ΓΝΚ κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών; Πόσοι απ’ αυτούς είναι μόνιμοι και πόσοι επικουρικοί; Είναι επαρκής ο αριθμός αυτών στη βάση της λογικής της ισχυρής ενίσχυσης του ΕΣΥ; Ανανεώθηκε η θητεία των επικουρικών γιατρών, των οποίων η θητεία έληξε ή λήγει;
3. Θα προχωρήσει η γενναία πρόταση του προηγούμενου Διοικητικού Συμβουλίου  για Νέο Οργανισμό του ΓΝΚ προκειμένου να μπορεί το νοσοκομείο να ανταποκριθεί στις de facto περιφερειακές ανάγκες και ρόλο που του αναλογεί;
4. Θα υλοποιηθεί η εγκριθείσα πρόταση για την ενεργειακή αναβάθμιση του νοσοκομείου, η οποία, υπενθυμίζουμε, είχε διασφαλισμένη χρηματοδότηση, αλλά ‘πάγωσε’ από τη νέα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας για λόγους απολύτως προσχηματικούς;
5. Πού βρίσκεται το ζήτημα της λειτουργίας του ‘μικρού’ Κέντρου Αποκατάστασης στην αναξιοποίητη πτέρυγα του Κέντρου Φυσικής Ιατρικής Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ) της Χρυσούπολης; Υπενθυμίζουμε ότι για τον σκοπό αυτό είχαν προσληφθεί, με ετήσια σύμβαση, από την προηγούμενη διοίκηση του ΓΝΚ 5 νοσηλεύτριες, 2 φυσικοθεραπευτές και μια διοικητική υπάλληλος, ενώ το τελευταίο διάστημα προσλήφθηκε και μόνιμος ιατρός στην ειδικότητα της φυσιατρικής. Γιατί δεν ανανεώθηκε η σύμβαση των 8 εργαζομένων που έληξε τέλος Ιανουαρίου; Γιατί δεν χρηματοδοτεί το Υπουργείο τις παρεμβάσεις που είναι αναγκαίες στην συγκεκριμένη πτέρυγα προκειμένου να καταστεί αυτή πλήρως λειτουργική; H σχετική μελέτη βρίσκεται στο Υπουργείο εδώ και καιρό!
6. Πόσες λειτουργικές κλίνες διαθέτει η ΜΕΘ, έχει προσληφθεί ή σχεδιάζεται να προσληφθεί προσωπικό για την υποστήριξή τους;
7. Σε τι φάση υλοποίησης βρίσκεται η δημιουργία «Αιμοδυναμικού Κέντρου» στο Νοσοκομείο Καβάλας που είχε αποφασιστεί από την προηγούμενη διοίκηση, στο πλαίσιο του οποίου μεταξύ άλλων προβλέπονταν οι προμήθεια και λειτουργία ενός Ψηφιακού Αγγειογράφου –Στεφανιογράφου; Θυμίζουμε ότι για τη λειτουργία τμήματος, έχουν ήδη προχωρήσει οι διαδικασίες πρόσληψης, δύο μόνιμων ειδικών γιατρών.

Εμείς πιστεύουμε ότι ο διάλογος για τα ζητήματα δημόσιας υγείας που απασχολούν όλους μας πρέπει να γίνεται δημόσια. Ξεκινάμε λοιπόν με τα ζητήματα-ερωτήματα αυτά και καλούμε τη Διοίκηση του νοσοκομείου καθώς επίσης και τα συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων του νοσοκομείου να τοποθετηθούν επ’ αυτών.

Ξημερώματα της 27^ης Ιουνίου 2015

Μετά από σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, καθώς η επίτευξη συμφωνίας με τους εταίρους είχε λάβει, εκ μέρους των δανειστών, χαρακτηριστικά τελεσιγράφου, δεδομένης και της εκπνοής του τρέχοντος προγράμματος.

Το ερώτημα που τίθεται αφορά στο αν θα πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των τριών θεσμών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.), η οποία συμφωνία προτάθηκε στο Eurogroup της 25ης Ιουνίου 2015.

Συγκροτούνται αυτομάτως 2 πόλοι, υπέρ του ΝΑΙ και υπέρ του ΟΧΙ. Το παλαιό πολιτικό σύστημα των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, συνεπικουρούμενο από το Ποτάμι, διαρρηγνύει τα ιμάτια του καινοφανούς ενδύματος των αρνητών της υποδούλωσης της χώρας και ενδύεται το ιμάτιο του ευρωπαικού καθωσπρεπισμού και της κατανόησης του Σόιμπλε και του Γερούν, που αλυχτούσαν κατά του ελληνικού λαού.

Εμείς, οι πολλοί, μετά την πολιτική ανάταση που είχαμε βιώσει, αμέσως με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία (Φεβρουάριος 2015), νιώθουμε να μας συνεπαίρνει κάτι από το αεράκι της λησμονημένης φοιτητικής νιότης μας. Κάτι διαφορετικό, κάτι καινούργιο, κάτι μεγάλο θαρρούσαμε ότι κυοφορούσε η μήτρα της ιστορίας. Και στρατευόμαστε στο βουερό κοπάδι των ανθρώπων που έβγαζαν τη γλώσσα στους αλαζόνες τραπεζίτες της Ευρώπης και τους εγχώριους κυβερνήτες των ετών 1974-2015, οι οποίοι, εναλλασσόμενοι στην εξουσία, τσάκισαν και χρεωκόπησαν τη χώρα, αδιαφορώντας πλήρως για το άγονο και στέρφο χώμα που παρέδιδαν στις επόμενες γενιές.

Τα υπόλοιπα έχουν καταγραφεί στην Ιστορία. 61,3% του ελληνικού λαού ψήφισε υπέρ του ΟΧΙ και 38,69% ψήφισε υπέρ του ΝΑΙ

Κάθε χρόνο, μετά από κείνες τις μέρες, οι μνήμες έρχονται αδυσώπητες. Και είναι οδυνηρές. Κάθε χρόνο, μετά από κείνες τις μέρες, εγείρονται οι υποστηρικτές του ΝΑΙ και με (μας)κρεμούν στα μανταλάκια της προσωπικής και δημόσιας αδυσώπητης αμφισβήτησης. Όχι απαραιτήτως πολιτικής αμφισβήτησης. Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ να χειριστώ όχι τόσο την απογοήτευση από τη “μετατροπή” του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, όπως χαιρέκακα αρέσκονται να παπαγαλίζουν οι Μενουμευρωπαιστές. Προσπαθώ να χειριστώ την ατολμία που έκτοτε επέδειξα για τη στήριξη των μεγάλων προσπαθειών που έγιναν από το 2015-2019. Τον ακούσιο(;) αφοπλισμό μου από κινηματικές και συλλογικές δράσεις που έπρεπε να υλοποιούνται εκείνο το χρονικό διάστημα. Την επανάπαυση, που πολλοί εξ ημών επιδείξαμε, θεωρώντας ότι είχε ξεκινήσει η υλοποίηση των οραμάτων της Αριστεράς. Δεν γνωρίζαμε τις σάπιες ρίζες του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου. Δεν είχαμε εμπειρία από την οσμή των σκανδάλων, τις εκδουλεύσεις, τις οικονομικές παρά φύσιν συμφωνίες. Οι περισσότεροι γνώριζαν, σαν έτοιμοι από καιρό, τον καθημερινό πολιτικό οργασμό που γεννά ο αγώνας που υλοποιείται κι ας μην πετυχαίνει πάντα, την αλληλεγγύη που γεννιέται χωρίς την παρουσία των ΜΜΕ, την ισονομία, την αξιοκρατία, τις αρχές εν τέλει της Αριστεράς. Μια Αριστερά που και η ίδια ξαφνιάστηκε από την λαϊκή αποδοχή και ζορίστηκε πολύ να ανταποκριθεί στην προσμονή και τις ελπίδες που πάνω της ακούμπησε τρυφερά η πλειοψηφία του ελληνικού λαού (κι όχι μόνο όσοι τη ψήφισαν).

Φέτος όμως, 5 χρόνια μετά, και κάτω από την λουστραρισμένη ισοπεδωτική μιντιακή προπαγάνδα που υφιστάμεθα, την καθημερινή εξύμνηση των έργων και των ημερών της λαοπροβλήτου κυβέρνησης (εις πολλά τα έτη!!) την οικογενειοκρατία, τον λαϊκίστικο ακροδεξιό λόγο, την Πέτσ-ινη λίστα χορτασμού των ΜΜΕ που δεν λέει να φανερωθεί, τη διολίσθηση προς τα δεξιά όμορων (θεωρητικά) ιδεολογικών χώρων, τον μετασοσιαλιστικό ρεαλισμό στον Πολιτισμό και τη Δημόσια Τάξη (πάλι δε θα διαβάσει το επερχόμενο Μνημόνιο ο υπουργός) και άλλα αποικιακά, φέτος λέω να ομολογήσω πού αφιερώνω την ΑΡΝΗΤΙΚΗ ψήφο μου.

To OXI μου λοιπόν εκείνης της μέρας είναι περήφανα αφιερωμένο:

• Στις γιαγιάδες των χωριών του Παγγαίου, που συνωμοτικά, πριν μπουν στην κάλπη, μας έδειχναν το ΟΧΙ χαμογελώντας σαρδόνια
• Στον γιό μου που το προηγούμενο βράδυ μου είπε στο τηλέφωνο πόσο τυχερός κι ευτυχής αισθάνεται, όντας φοιτητής, που συμμετέχει στο μεγάλο συλλαλητήριο της Αθήνας υπέρ του ΟΧΙ.
• Στον αδυσώπητο κανιβαλισμό των ΜΜΕ, την λυσσώδη παραπληροφόρηση και προσπάθεια μετατροπής της κοινής γνώμης υπέρ του ΝΑΙ – Πόσο πολύ χαρούμενοι νιώσαμε βλέποντας την ταπείνωση των τηλεοπτικών «δημοσιογράφων», που για 10 μέρες συνεχόμενες  έχυναν στην καρδιά και το μυαλό ενός ολόκληρου λαού τον διχασμό και την πειθήνια υποταγή στους Ευρωπαίου τραπεζίτες.
• Αφιερώνω το ΟΧΙ μου στον Σημίτη του «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» και τον Πάγκαλο που ανερυθρίαστα παρέδωσε τον Οτσαλάν
• Στην μπόχα των μιζών και των σκανδάλων που συμβάδιζαν για 40 χρόνια με τη διακυβέρνηση των αρίστων και κατοπινών συνεταίρων
• Στον αυταρχισμό του Σαμαρά και την υπερμεγέθη φιλαυτία του Βενιζέλου
• Στα πολιτικά τζάκια που ακόμη και τώρα πληγιάζουν το σώμα της χώρας μου
• Στα χιλιάδες ανοιγμένα κεφάλια και σακατεμένα κορμιά των νέων παιδιών που κατέβηκαν στους δρόμους και διεκδίκησαν το αυτονόητο: Περισσότερη Δημοκρατία!
• Στον πρωθυπουργό της χώρας που τον συνέτριψαν εκείνο το βράδυ στα άδυτα των Βρυξελλών τα ανθρωπόμορφα γεράκια της πολιτισμένης Δύσης
• Αφιερώνω το ΟΧΙ μου στους φίλους μου που μεγαλώσαμε με τις αρχές των φτωχών γονιών μας, οι οποίες και όπλισαν το αξιακό οπλοστάσιό μας και μας συντροφεύουν στα δύσκολα της καθημερινότητάς μας.
• Στους χιλιάδες χιλιάδων συνοδοιπόρων και συντρόφων που άντεξαν στα δύσκολα, έκαναν κομπόδεμα τις αντοχές τους και αγωνίζονται σήμερα για να επανέλθουν τα χαμόγελα στα πρόσωπα όλων.

Αυτό το περιεχόμενο και αυτήν τη σημασία προσδίδω εγώ στο δικό μου ΟΧΙ! Συναισθηματικό εν πολλοίς αλλά βγαλμένο από τις καρδιές μας. Για τον αγώνα που δεν χάθηκε. Για τις προσδοκίες που ξανανθίζουν. Για το μέλλον που θα το ζυμώσουν ανθρώπινα νεανικά χέρια, δίχως αποκλεισμούς, δίχως εξαιρέσεις, δίχως φασισμό, δίχως αυταρχικότητα και δίχως καπηλείες.

Υ.Γ.

59 χρόνια τώρα δεν τόλμησα ν αμφισβητήσω τον πατριωτισμό κανενός ! Δεν δέχομαι όμως και την αμφισβήτηση της δικής μου αντίληψης και ευαισθησίας για ό,τι εγώ θεωρώ  εθνικό και πατριωτικό καθημερινά, ως ενεργός εκπαιδευτικός και πολίτης. Η «αναφυλαξία απέναντι στο εθνικό και πατριωτικό», που ως ευφυολόγημα εκτοξεύθηκε από τον «εισαγόμενο» και νυν εγχώριο βουλευτή εναντίον των μελών και των φίλων του ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφεται ως απαξιωτική και αμετροεπής. Η 23μηνη θητεία μου ως λοχίας ΤΘ στην Καρωτή του Έβρου είναι η δική μου εθνική και πατριωτική κατάθεση – αντίβαρο στους λογής φλύαρους Γκόρτσους του da Capo του Κολωνακίου και του Zonars της Πανεπιστημίου

Με εκτίμηση

Λυμπεράκης Δημήτρης, Εκπαιδευτικός / Σύμβουλος ΠΕ Καβάλας.

Από τις αρχές Μαΐου είχα δηλώσει πως η φετινή τουριστική χρόνια για τον δήμο μας, «δεν έχει χαθεί και ούτε πρέπει να χαθεί» . Βασική προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός είχα πει,  ότι είναι η δραστηριοποίηση όλων , με πρώτη την δημοτική αρχή, ώστε πάση θυσία να υπάρξει διατήρηση των βαλκανικών αγορών , μέσω και της ενίσχυσης με προσωπικό και υλικό  των μεθοριακών σταθμών Προμαχώνα και κυρίως Νυμφαίας.

Δυστυχώς οι τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύουν ότι για την σημερινή δημοτική αρχή ισχύει το «στου κουφού την πόρτα , όσο θέλεις βρόντα» . Οι επαγγελματίες του τουριστικού τομέα , αλλά και ιδιώτες που έχουν επενδύσει στον τομέα της τουριστικής βραχυχρόνιας μίσθωσης , μετρούν καθημερινά τεράστιες απώλειες καθώς  το κλείσιμο της Νυμφαίας αποκόπτει την Καβάλα και την «ενδοχώρα» της, από τις αγορές Βουλγαρίας και κυρίως Ρουμανίας , δημιουργώντας συνθήκες «ασφυξίας» στην οικονομία της πόλης μας.

Την ίδια στιγμή η δημοτική αρχή προεξάρχοντος του δημάρχου και «εκκωφαντικά απόντων»  των προέδρων της Δημωφέλεια και της Τουριστικής Επιτροπής  , έχει επιδοθεί σε ένα μπαράζ ταξιδιών στην Αθήνα με μόνο σκοπό την προβολή του Cosmopolis.

Υπάρχει ειλικρινά κανείς άλλος Καβαλιώτης, εκτός του κ. Μουριάδη και του κ. Ζοπόγλου, που να πιστεύει ότι το φετινό Cosmopolis μπορεί να βοηθήσει τουριστικά την Καβάλα; Εδώ, το φεστιβάλ έχει αλλάξει μέχρι στιγμής 3 φορές μορφή και άλλες τόσες χώρο διεξαγωγής , με αποτέλεσμα κανείς να μην ξέρει αν τελικά θα γίνει, και εάν γίνει που θα γίνει και υπό ποιους όρους. Ας  καταλήξουν επιτέλους , για να μπορέσουν να ασχοληθούν και με τα πραγματικά προβλήματα των δημοτών μας. Ο χρόνος έχει πια τελειώσει και μετρά πλέον ανάποδα.

Ας ανασκουμπωθούμε όλοι, ώστε να περισώσουμε, ότι μπορεί να περισωθεί. Όσοι δεν μπορούν να δουλέψουν και να προσφέρουν ας πάνε σπίτι τους και ας αφήσουν στους άλλους τους ικανούς.