Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2019

Πέρασαν ήδη 100 χρόνια από την 3η Δεκεμβρίου 1918, ημέρα στην οποία δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Βασιλικό Διάταγμα για τη σύσταση του δήμου Καβάλας (ή "δήμου Καβάλλας", όπως αναφέρεται στο ΦΕΚ, μιας και η πόλη ονομαζόταν εκείνα τα χρόνια "Καβάλλα" - μετονομάστηκε σε "Καβάλα" το 1928). Στο ίδιο Βασιλικό Διάταγμα τονίζεται ότι "ο δήμος Καβάλλας" εντασσόταν στον νομό Δράμας -ο νομός Καβάλας συστάθηκε το 1924.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη σύσταση του δήμου Καβάλας, ο γνωστός Καβαλιώτης δημοσιογράφος και ιστορικός Κώστας Παπακοσμάς δημοσίευσε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook ένα ενδιαφέρον κείμενο για το ιστορικό του δήμου:

Η Καβάλα ..γιορτάζει

Η Καβάλα γιορτάζει ΣΗΜΕΡΑ τα 100 χρόνια από της ιδρύσεως του ΔΗΜΟΥ .
Εκατό χρόνια Δήμος Καβάλας , 100 χρόνια άλλοτε ζοφερά και πέτρινα άλλοτε χαρούμενα και ελπιδοφόρα. Η μικρή πόλη περιορισμένη γύρω από το φρούριο μεγάλωσε άνοιξε φτερά , έγινε το κέντρο μιας ευρύτερης περιοχής , η γεωγραφική της θέση βοήθησε στην ανάπτυξη .Στα χρόνια αυτά η πόλη μας γνώρισε πάνω από 30 Δημάρχους, Δημαρχέυοντες εκλεγμένους και διορισμένους. Υπήρξαν εποχές που οι .. δημαρχευοντες ήταν για μερικές μόνο ημέρες. Αυτός με την μεγαλύτερη θητεία ο αείμνηστος Λευτέρης Αθανασιάδης , δύο δικαστικοί άσκησαν τα καθήκοντα του Δημάρχου ορισμένοι από την κεντρική διοίκηση .Ο Μενέλαος Κουτσάκος από 12 Αυγούστου 1950 μέχρι 21 Μαΐου 1951 , ήταν εισαγγελέας .Ο Γ. Μαρκόπουλος, πρόεδρος Πρωτοδικών, από 24 Σεπτεμβρίου 1974 μέχρι 31 Μαΐου 1975. Πρώτος Δήμαρχος Καβάλας ήταν ο Γ. Πρωτόπαπας , καπνέμπορας , ανέλαβε λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση του 1913 και άσκησε τα καθήκοντα του Δημάρχου μέχρι τον Αύγουστο του 1913.
Στις σκληρές βουλγαρικές κατοχές των περιόδων 1916-1918 και 1941-1944 οι κατακτητές όρισαν δικούς τους δημάρχους στην πρώτη περίοδο δημάρχευσαν από κοινού και για ένα μικρό χρονικό διάστημα ο Νίκος Σερδάρογλου και ο μουσουλμάνος Χαμδή Σουλειμάν .Στην μικρή γερμανική κατοχή 1941 Απρίλιος και Μάιος ορίστηκε από τους Γερμανούς ως Δήμαρχος ο γιατρός Αναστάσιος Αποστολάτος. 
Οι εκλεγμένοι δήμαρχοι από τον λαό Δημήτρης Παρτσαλίδης (1934) και Κώστας Τσολάκης (1967) είχαν απομακρυνθεί από τότε καθεστώτα. Ο Δ. Παρτσαλίδης εκλέχθηκε και βουλευτής. Από τα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου πέρασαν ως σύμβουλοι και εκλέχθηκαν και βουλευτές ο Πασχάλης Δούκας, ο Γιώργος Καλαντζής Δημήτρης Χριστοφιλογιάννης, ο Μιχάλης Τιμοσίδης Δημήτρης Εμμανουηλίδης , ο Ηλίας Ιωαννίδης , ο Ντίνος Κλειτσιώτης .

Ο Στάθης Εριφυλλίδης ήταν ο πρώτος Δήμαρχος του διευρυμένου Δήμου της Καβάλας με τις πρώην κοινότητες της Νέας Καρβάλης και Χαλκερού από την 1η Ιανουαρίου του 1999. 
Ο Δήμος της Καβάλας με την μορφή που τον γνωρίζουμε αναγνωρίστηκε το 1918 με το Βασιλικό Διάταγμα 29ης Νοεμβρίου 1918 που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α 248/1918 της 3ης Δεκεμβρίου 1918 .Από την ιστορική έρευνα που κάναμε διαπιστώσαμε ότι του γνωστού «Καποδίστρια» Του Νόμου για την συνένωση των κοινοτήτων σε Δήμους προηγήθηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα μια ακόμα συνένωση κοινοτήτων και οικισμών με μεγάλους Δήμους. Το γεγονός αυτό έγινε από τις 14 Μαρτίου του 1922 μέχρι της 3 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους. , αυτά προκύπτουν από Βασιλικά Διατάγματα που έχουν δημοσιευτεί σε σχετικά ΦΕΚ. Τότε λοιπόν η Καβάλα ως Δήμος προσάρτησε τις κοινότητες Αμισιαννών, Ζυγού ,Αμυγδαλεώνα, Κορυφών, Λιμνιάς, Δάτου, Παλαιάς Καβάλας, Πολυνέρου, Φιλίππων και Χαλκερού. Να προσθέσουμε ότι μέχρι τότε ο συνοικισμός Παληό Τσιφλίκ ήταν στην κοινότητα Αμισιαννών , αν και η κοινότητα ανασυσταθεί (Δεκέμβριος του 1922) .
Το Παληό Τσιφλίκ έμεινε στην Καβάλα το 1940 με Βασιλικό Διάταγμα (22-8-1940 ΦΕΚ 271) μετονομάσθει σε «Σύμβολον» .Αργότερα έγινε για ένα μικρό χρονικό διάστημα κοινότητα και ξανά προσαρτήθηκε στον Δήμο Καβάλας..
Ο Κωστής Σιμιτσής ήταν ο πρώτος Δήμαρχος του διευρυμένου Δήμου , στον οποίο εντάχθηκε και ο Δήμος Φιλίππων.
Η Δήμητρα Τσανάκα είναι η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος της πόλης . ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ..

Κατηγορία Κοινωνία

Σήμερα, Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2018, συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ημέρα που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το Βασιλικό Διάταγμα (που υπεγράφη 2 ημέρες νωρίτερα, στις 16 Νοεμβρίου 1918) με το οποίο αναγγέλθηκε η δημιουργία του Επιμελητηρίου Καβάλας!

Το διάταγμα φέρει την υπογραφή του τοτε Βασιλιά Αλέξανδρου και του τότε υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κωνσταντίνου Σπυρίδη, και σε αυτό γίνεται αναφορά στην ίδρυση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου "Καβάλλας" (με 2 "λ", όπως ονομαζόταν τότε η Καβάλα), με έδρα την Καβάλα, με αρμοδιότητα ("περιφέρεια") στους νομούς Σερρών και Δράμας, και με 24 ιδρυτικά μέλη.

Το σημερινό Επιμελητήριο Καβάλας προέκυψε το 1988 από τη συγχώνευση του Εμπορικού-Βιομηχανικού Επιμελητηρίου με το Επαγγελματοβιοτεχνικό Επιμελητήριο Καβάλας.

Κατηγορία Επιχειρήσεις

Σαν σήμερα, πριν από 20 ολόκληρα χρόνια, μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει μερικά έτη νωρίτερα από τον αείμνηστο δήμαρχο Καβάλας Λευτέρη Αθανασιάδη πήρε σάρκα και οστά, με τη θεμελίωση του κτιρίου στο οποίο φιλοξενείται η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας. Η οικοδόμηση της βιβλιοθήκης ολοκληρώθηκε μετά από 5 χρόνια (επί των ημερών του Στάθη Εριφυλλίδη), με το 2003 να αποτελεί έτος-ορόσημο για τη μετακόμιση της βιβλιοθήκης από τον παλιό της χώρο -τη Μεγάλη Λέσχη- στο νέο.

Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, και πλέον η Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας αποτελεί έναν σημαίνοντα χώρο για την πολιτιστική ζωή της πόλης, τόσο λόγω των συγγραμμάτων που φιλοξενούνται στα ράφια της όσο και εξαιτίας των πολλών εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα σε αυτήν (παρουσιάσεις βιβλίων, εκπαιδευτικές δράσεις, ημερίδες κλπ.). Και όλα αυτά παρά το εξαιρετικά λιγοστό της προσωπικό και τη γνωστή εδώ και καιρό δυστοκία στην πρόσληψη έστω και συμβασιούχων υπαλλήλων.

Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε και το αρχείο των καβαλιώτικων εφημερίδων -στο οποίο φιλοξενούνται αντίτυπα των εφημερίδων που εκδόθηκαν κατά καιρούς στην Καβάλα. Ένα αρχείο ιδιαίτερα πολύτιμο για κάθε ιστορικό ερευνητή, αν και η ανάγκη για ψηφιοποίησή του είναι εξαιρετικά μεγάλη -ειδικά αν δούμε το πόσο καλά "προσέχουν" τα παλιά φύλλα των εφημερίδων ορισμένοι "απρόσεκτοι" αναγνώστες...

Κατηγορία Κοινωνία

20 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ολόκληρη η Καβάλα "σηκώθηκε στο πόδι" και στήριξε την αγαπημένη της ομάδα, τον ΑΟ Καβάλα, σε έναν αγώνα δίχως αύριο, έναν αγώνα με μοναδικό "έπαθλο" την παραμονή της στην Α' Εθνική κατηγορία.

Ο λόγος για την αναμέτρηση της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος της σαιζόν 1997-98 απέναντι στην Παναχαϊκή -η οποία πάλευε και εκείνη για την σωτηρία της. Μια αναμέτρηση η οποία διεξήχθη στο Εθνικό Στάδιο Καβάλας (μετέπειτα "Ανθή Καραγιάννη") υπό καταρρακτώδη βροχή -έβρεχε ασταμάτητα επί 2 ημέρες- και που μπορεί, αρχικά, να είχε τον χαρακτήρα ντέρμπι "ο θάνατός σου η ζωή μου" αλλά εξελίχτηκε σε μια εμφατική και άνετη νίκη με 4-0 και την εξασφάλιση της παραμονής στην μεγάλη κατηγορία.

Τι είχε προηγηθεί;

Την προηγούμενη σαιζόν (1996-1997) η Καβάλα είχε επιστρέψει στην Α' Εθνική κατηγορία, έχοντας στον πάγκο της τον Γιώργο Παράσχο. Παρά το γεγονός ότι πολλοί περίμεναν ότι ο ΑΟΚ θα πάλευε για την παραμονή του, οι "Κασσάνδρες" διαψεύστηκαν και το "καραβάκι", έχοντας ως "πλήρωμά" του παίκτες όπως ο Βακιρτζής, ο Παπανδρέου, ο Αθανασιάδης, ο Σουκιασιάν, ο Μίτεφ, ο Καλλιμάνης, ο Χέρτναγκλ, ο Πεγκλής, ο Κόλτσης, ο Πις, ο Μάλλιος, ο Τσαπανίδης και ο Αργυρίου, έφτασε σε απόσταση αναπνοής από την πρόκριση στο (τότε) κύπελλο UEFA!

Ήταν μια χρονιά με σπουδαίες νίκες -όπως το 1-0 με τον Ηρακλή (με το "χέρι" του Γιώργου Παπανδρέου), το 1-3 με τον Άρη στου Χαριλάου (με τους φιλάθλους των γηπεδούχων να βλέπουν την ομάδα τους να οδεύει στον πρώτο της υποβιβασμό στη Β' Εθνική και να πετάνε στον αγωνιστικό χώρο ότι έβρισκαν μπροστά τους) και το 2-1 επί του Απόλλωνα Αθηνών (με το φανταστικό ανάποδο ψαλίδι του Αυστριακού -με συμμετοχή στο Μουντιάλ του 1990 στα γήπεδα της Ιταλίας- Άλφρεντ Χέρτναγκλ). Ήταν, επίσης, μια χρονιά που έμεινε στη μνήμη όλων μας για το ματς Καβάλα-Ολυμπιακός 1-2, με το αλήστου μνήμης "πέναλτι-φάντασμα" που σφύριξε ο Κασναφέρης σε βουτιά του Αλεξανδρή μπροστά στον Μίτεφ!

Ο τελικός απολογισμός ήταν:

Θέση: 6η
Νίκες: 16
Ισοπαλίες: 7
Ήττες: 11

Η επόμενη χρονιά, όμως, δεν ήταν το ίδιο καλή όπως η προηγούμενη. Ο Γιώργος Παράσχος είχε αποχωρήσει, για να τον διαδεχτεί ο Πολωνός Γκρζέγκορζ Λάτο. Οι περγαμηνές του ως παίκτης ήταν εξαιρετικές (ήταν πρώτος σκόρερ στο Μουντιάλ του 1974 στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας, όταν η Πολωνία κατέκτησε την 3η θέση), αλλά ως προπονητής δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, με αποτέλεσμα σύντομα να τον αντικαταστήσει ο Κώστας Ιωσηφίδης. Παρά το καλό του ξεκίνημα, ο Ιωσηφίδης σύντομα αποχώρησε -καθώς ούτε αυτός κατάφερε να δώσει την πολυπόθητη "ανάσα ζωής" στην Καβάλα-, για να τον διαδεχτεί ο Νίκος Γκουλής (μεσολάβησε το πέρασμα, για 2 εβδομάδες, του Στέλιου Κατρακυλάκη).

Η αποστολή του Νίκου Γκουλή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, ωστόσο ο άλλοτε άσος του ΟΦΗ κατάφερε να τονώσει την ψυχολογία των παικτών του. Και μπορεί λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος η Καβάλα να παρέμενε στη ζώνη του υποβιβασμού, ωστόσο με 3 νίκες σε 4 αναμετρήσεις, όλα έδειχναν ότι μια αγωνιστική πριν το τέλος -μετά και την εκτός έδρας νίκη με 1-2 επί του Απόλλωνα Αθηνών- είχε προλάβει το τρένο της παραμονής.

Οι παίκτες, οι παράγοντες και οι φίλαθλοι του ΑΟΚ, όμως, φαίνεται πως λογάριαζαν χωρίς τον..."ξενοδόχο"! Λίγα χιλιόμετρα δυτικά της Καβάλας διεξαγόταν -στο πλαίσιο της προτελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος- ένας αγώνας που παραλίγο να στοιχίσει πολύ σοβαρά στην προσπάθεια του ΑΟΚ για την παραμονή, καθώς ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε εντός έδρας από τον Εθνικό Πειραιώς με 0-1! Ένα ματς για το οποίο πολλά ακούστηκαν (ακόμα και από οπαδούς του "δικεφάλου του βορρά" που μίλησαν ακόμα και για στημένο αποτέλεσμα), ακόμα περισσότερα γράφτηκαν στον τύπο της εποχής, αλλά τίποτα δεν αποδείχτηκε επί της ουσίας...

Έτσι, φτάσαμε στην τελευταία αγωνιστική, με τη βαθμολογία να έχει ως εξής:

13. Προοδευτική 34
14. Καβάλα 32
15. Παναχαϊκή 32
------------------
16. Εθνικός 30
17. Καλαμάτα 29
18. Αθηναϊκός 27

Με εξαίρεση την Καλαμάτα και τον Αθηναϊκό -που είχαν ήδη "αποχαιρετήσει" μαθηματικά την κατηγορία- και την Προοδευτική -που, έπειτα από τη νίκη της με 3-0 επί της Βέροιας, είχε εξασφαλίσει την παραμονή της-, η Καβάλα, η Παναχαϊκή και ο Εθνικός βρίσκονταν "σε αναμμένα κάρβουνα". Το πρόγραμμα της τελευταίας αγωνιστικής, μάλιστα, έφερε την Καβάλα να υποδέχεται την Παναχαϊκή και τον Εθνικό να υποδέχεται την Προοδευτική!

Λίγο πριν την αναμέτρηση

Το ενδιαφέρον των φιλάθλων για τον αγώνα ήταν ιδιαίτερα μεγάλο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν τα εξής:

- ακόμα και ο αείμνηστος δήμαρχος Λευτέρης Αθανασιάδης επέστρεψε άρον άρον από τη Νυρεμβέργη -όπου είχε βρεθεί για να υπογράψει το σύμφωνο αδελφοποίησης των 2 πόλεων- για να σταθεί στο πλευρό του ΑΟΚ).
- ο Ανδρέας Καραμπουρνιώτης πλήρωσε τα έξοδα για τη ναύλωση φέρι μποτ που μετέφερε, χωρίς εισιτήριο, φιλάθλους από τον Πρίνο στην Καβάλα!

Όλα, βέβαια, έδειχναν ότι ο καιρός την ώρα διεξαγωγής του δεν θα ήταν ο καλύτερος δυνατός. Οι καιρικές συνθήκες λίγες ημέρες πριν την αναμέτρηση ήταν δυσμενείς, κάτι που είχαν επισημάνει προ ημερών και οι μετεωρολόγοι -οι οποίοι προέβλεπαν βροχές και καταιγίδες.

Διαιτητής του αγώνα ορίστηκε ο έμπειρος Ψυχομάνης, ωστόσο ο ορισμός του προκάλεσε έντονη ανησυχία στις τάξεις των φιλάθλων της Καβάλας -δεδομένου ότι είχε γεννηθεί στην Πάτρα (!)-, με τον Νίκο Γκουλή να τονίζει ότι ήλπιζε πως ο διαιτητής θα στεκόταν στο ύψος των περιστάσεων. Έντονο ήταν, επίσης, το παρασκήνιο σχετικά με την παρουσία 5 παρατηρητών στο Εθνικό Στάδιο (3 βασικών και 2 αναπληρωματικών), ενώ τη δυσφορία των φιλάθλων ενέτεινε και η απόφαση για τηλεοπτική μετάδοση της αναμέτρησης από το τότε SuperSport (πρόγονο των σημερινών αθλητικών καναλιών της Nova) -παρά το γεγονός ότι είχε ήδη ξεπεραστεί το προβλεπόμενο όριο των 8 ζωντανών εντός έδρας μεταδόσεων αγώνων της Καβάλας!

Ένας αγώνας δίχως αύριο

Και φτάνουμε στην Κυριακή 17 Μαΐου 1998. Παρά την καταρρακτώδη βροχή, πάνω από 12.000 φίλαθλοι της Καβάλας έκοψαν 3600 εισιτήρια και βρέθηκαν στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας, αγωνιώντας για το τελικό αποτέλεσμα και έχοντας, παράλληλα, το αυτί τους στα ραδιοφωνάκια (δεν ήταν διαδεδομένο, εκείνα τα χρόνια, το Internet) για να ακούσουν την εξέλιξη της αναμέτρησης του Εθνικού με την Προοδευτική.

Λίγα λεπτά πριν τη λήξη του 1ου ημιχρόνου, το στάδιο "τινάχθηκε στον αέρα"! Συγκεκριμένα, στο 42' ο Γιώργος Μάλλιος σούταρε έξω από τη μεγάλη περιοχή, με την μπάλα να κοντράρει σε αμυντικούς της Παναχαϊκής. Ο Πολωνός Λέσεκ Πις -που είχε φτάσει, 2 χρόνια νωρίτερα, στα προημιτελικά του Champion's League όντας αρχηγός της Λέγκια Βαρσοβίας- πήρε την μπάλα στη μικρή περιοχή και πλάσαρε τον τερματοφύλακα των φιλοξενούμενων Αμπαδιωτάκη, γράφοντας το 1-0.

Το δεύτερο ημίχρονο εξελίχτηκε σε "παράσταση για ένα ρόλο", με την Καβάλα να σημειώνει και δεύτερο γκολ στο 75' με τον (αμφίβολο αρχικά να αγωνιστεί, λόγω τραυματισμού) Γιώργο Νασιόπουλο -μετά από σέντρα του Άγγελου Διγκόζη, ωραία προσπάθεια του Μάλλιου από τα αριστερά και πάσα πριν την έξοδο του Αμπαδιωτάκη- να στέλνει την μπάλα σε κενή εστία. Το 3-0 πέτυχε στο 80' ο Ανέστης Αθανασιάδης, ο οποίος μετά από πάσα του Νασιόπουλου σούταρε στην κλειστή γωνία και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, ενώ το τελικό 4-0 πέτυχε στο 89' ο νεοεισελθών Γιώργος Παπανδρέου, με συρτό σουτ από το ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής.

Το τέλος της αναμέτρησης βρήκε τους παίκτες και τους φιλάθλους της Καβάλας να γίνονται ένα κουβάρι από τη χαρά τους, την ώρα που οι παίκτες της Παναχαϊκής πληροφορούντο ότι ο Εθνικός είχε νικήσει στις καθυστερήσεις την Προοδευτική και ότι είχαν υποβιβαστεί στη Β' Εθνική (ξεσπώντας σε υβριστικά συνθήματα κατά του ΠΑΟΚ). Οι παίκτες της Καβάλας κυριολεκτικά "χρυσώθηκαν" με πριμ τόσο από τη διοίκηση της ομάδας όσο και από απλούς φιλάθλους (ακόμα και από ιδιοκτήτες καφετεριών, όπως αναφέρουν οι εφημερίδες της εποχής), ενώ ο Ν. Γκουλής χαρακτήρισε τη σωτηρία της Καβάλας ως το "9ο θαύμα -πέραν των 7 γνωστών θαυμάτων και του 8ου που είναι αυτό που λέμε κάθε μέρα να κάνει ο θεός το θαύμα του".

Συνθέσεις:

Καβάλα: Λογαράς, Κόλτσης, Μίτεφ, Βακιρτζής, Καλλιμάνης, Πις (71' Διγκόζης), Μάλλιος (87' Χατζηζήσης), Αθανασιάδης, Νασιόπουλος (84' Παπανδρέου), Ουντέζε, Ενουαγκουάνα

Παναχαϊκή: Αμπαδιωτάκης, Γκοτζιάς, Καπουράνης, Κορδονούρης (64' Καρίμποφ), Ρούσσος, Κυριακόπουλος (46' Ανδρεάδης), Μίμπο, Χατζί, Νοβοχάτσκι (77' Μάμπρακ), Κλάιχ, Αργυρόπουλος

Η τελική βαθμολογία:

13. Καβάλα 35
14. Προοδευτική 34
15. Εθνικός 33
------------------
16. Παναχαϊκή 32
17. Καλαμάτα 29
18. Αθηναϊκός 27

Τι έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής

Αγωνιστικός απολογισμός Καβάλας

Νίκες: 10

Ισοπαλίες: 5

Ήττες: 19

Τέρματα υπέρ: 40

Τέρματα κατά: 58

Σκόρερς

Νασιόπουλος 9
Σιπνιέφσκι 7
Παπανδρέου 7
Ανέστης Αθανασιάδης 7
Μάλλιος 3
Πις 3
Καλλιμάνης 2
Μίτεφ 2

Εντός έδρας αναμετρήσεις

Εντός/Εκτός

ΑΕΚΑπόλλων ΑθηνώνΑθηναϊκόςΕθνικόςΙωνικόςΗρακλήςΚαλαμάταΟΦΗΟλυμπιακόςΠαναχαϊκήΠαναθηναϊκόςΠανηλειακόςΠανιώνιοςΠΑΟΚΠροοδευτικήΞάνθηΒέροια
Καβάλα 1-1 0-2 1-0 2-1 2-3 2-0 5-1 3-3 0-1 4-0 0-4 1-1 1-0 0-1 0-2 2-0 0-1

Εκτός έδρας αναμετρήσεις

Εντός/Εκτός

Καβάλα
ΑΕΚ 1-0
Απόλλων Αθηνών 1-2
Αθηναϊκός 0-0
Εθνικός 2-0
Ιωνικός 2-0
Ηρακλής 3-2
Καλαμάτα 0-2
ΟΦΗ 3-0
Ολυμπιακός 4-2
Παναχαϊκή 2-0
Παναθηναϊκός 4-1
Πανηλειακός 0-2
Πανιώνιος 3-0
ΠΑΟΚ 2-0
Προοδευτική 1-1
Ξάνθη 5-2
Βέροια 4-2

 

Κατηγορία Ποδόσφαιρο

Στις 15 Μαΐου 1958 οι εφημερίδες της Καβάλας κατέγραψαν ένα "τρελό", από κάθε άποψη, περιστατικό που έλαβε χώρα το πρωί της προηγούμενης ημέρας (δηλ. στις 14 Μαΐου 1958) και προκάλεσε αίσθηση στην τοπική -και όχι μόνο- κοινή γνώμη.

Το περιστατικό αφορούσε ένα αστικό λεωφορείο που αιωρείτο στο κενό μετά από ατύχημα, ενώ στα σκαλοπάτια είχαν συγκεντρωθεί οι περαστικοί που κοιτούσαν με θαυμασμό και απορία. Νωρίτερα είχαν βοηθήσει να απεγκλωβιστούν οι επιβάτες που έζησαν εφιαλτικές στιγμές αγωνίας  και φόβου.

Η ώρα που σημειώθηκε το εν λόγω περιστατικό δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, καθώς ο "ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ" έκανε λόγο για 10:15 ενώ η "ΠΡΩΙΝΗ" για 10:30. Το λεωφορείο του αστικού ΚΤΕΛ Καβάλας, που εκτελούσε το δρομολόγιο Βύρωνας-Πλατεία Φουάτ (μετέπειτα η κεντρική πλατεία της Καβάλας), κατέβαινε την κατηφόρα της οδού Εθνάρχου Μακαρίου, που τότε λεγόταν Ομήρων, όταν έσπασαν τα φρένα του! Παρά τις προσπάθειες του οδηγού Ευάγγελου Γιοβανάκη να αποτρέψει τα χειρότερα, το λεωφορείο βγήκε από την πορεία του, καβάλησε το πεζοδρόμιο και σφήνωσε στο πεζούλι, προτού προσγειωθεί στον δημοτικό κήπο.

Σαν από θαύμα δεν υπήρξαν ανθρώπινα θύματα, ενώ το λεωφορείο ρυμουλκήθηκε και επισκευάστηκε με χρήματα των συναδέλφων του οδηγού του (οι οποίοι απέτρεψαν την κατάσχεσή του από την αστυνομία). Μάλιστα, επειδή τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τον έρανο ήταν περισσότερα από όσα χρειάστηκαν για την επισκευή, ο μηχανικός που την ανέλαβε γυάλισε και το Λιοντάρι στο Ηρώον!

Ας δούμε, όμως, πώς κατέγραψαν το περιστατικό οι 2 εφημερίδες της εποχής:

ΠΡΩΙΝΗ

DSC 0126

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ

DSC 0127

Κατηγορία Κοινωνία

1943. 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος

Έχουν ήδη συμπληρωθεί 2 χρόνια από την ημέρα που οι Βούλγαροι κατέλαβαν την Καβάλα (στο πλαίσιο της τριπλής Κατοχής). Έχουν ήδη προηγηθεί οι σφαγές στους Φιλίππους (τον Οκτώβριο του 1941), στο Δοξάτο (λίγες ημέρες νωρίτερα) και σε άλλα σημεία της ευρύτερης περιοχής (όπως στη Δράμα και στην Κορμίστα Σερρών), και οι σκλαβωμένοι κάτοικοι ζουν καθημερινά με την αγωνία ότι τα χειρότερα δεν έχουν ακόμα έρθει.

Τελικά, τα χειρότερα ήρθαν...και στόχος ήταν η εβραϊκή κοινότητα της Καβάλας!

Η συγκέντρωση των περίπου 2000 μελών της κοινότητας ξεκίνησε τα μεσάνυχτα της 4ης Μαρτίου 1943, με αφορμή την άρνησή τους να συνεργαστούν με τους κατακτητές. Από αυτούς, περίπου 400 παραδόθηκαν από την πρώτη στιγμή, ενώ οι υπόλοιποι συνελήφθησαν χωρίς να γνωρίζουν ποια θα ήταν η τύχη τους. Το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας των Eλλήνων εβραϊκής καταγωγής, κατασχέθηκε από τους κατακτητές, ενώ στην επιχείρηση σύλληψης συμμετείχε και ο δοσίλογος Κωνσταντίνος Τοπούζης, ο οποίος βασάνιζε τους Εβραίους για να αποκαλύψουν αν είχαν κρυμμένα και πού, χρήματα, κοσμήματα και πολύτιμα αντικείμενα.... 

Όπως καταγράφει ο γνωστός Καβαλιώτης ιστορικός Κυριάκος Λυκουρίνος,

Το σήμα δόθηκε στις 2:30 μετά τα μεσάνυχτα. Αμέσως αποκλείστηκαν οι είσοδοι της πόλης, βουλγαρικά περίπολα κατέλαβαν τους κεντρικούς δρόμους και όλη η δύναμη της βουλγαρικής χωροφυλακής, μαζί και οι μυστικοί της Οχράνα, ξεχύθηκαν στις εβραϊκές κατοικίες, πάνω από την οδό Ομονοίας.

Εφιαλτικά αντήχησαν μέσα στην ήρεμη νύχτα οι άγριες φωνές και τα δυνατά χτυπήματα στις πόρτες των σπιτιών, οι διαταγές, τα κλάματα και οι γοερές κραυγές. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε στις 11 το πρωί και η σειρήνα της πόλης σήμανε το τέλος του αποκλεισμού.

Εκείνες τις πρωινές ώρες της 4ης Μαρτίου 1943 κάπου 1.700 άνθρωποι, άντρες και γυναίκες, νέοι, γέροι, παιδιά, έσυραν τα βήματα και τις μικρές αποσκευές τους στους δρόμους της Καβάλας και οδηγήθηκαν με απειλές και βίαια σπρωξίματα στις καπναποθήκες της Commercial, στην οδό Βενιζέλου (τότε οδό “Αδόλφου Χίτλερ”). (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στο σημείο όπου σήμερα έχει στηθεί το μνημείο υπέρ των Καβαλιωτών εβραϊκής καταγωγής)

Τρεις μέρες βασανίστηκαν στο “προσωρινό στρατόπεδο” από τους υπηρέτες του Ναζισμού, την πείνα και τη δίψα, τους εξευτελιστικούς σωματικούς ελέγχους, ακόμη και στα γεννητικά όργανα των γυναικών. Την ώρα που τους αφαιρούσαν χρήματα και κοσμήματα, άλλες συμμορίες λεηλατούσαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους.

Στις 7 και 8 Μαρτίου 1943 οι άνθρωποι με το κίτρινο αστέρι φορτώθηκαν σε δεκαέξι καμιόνια για το σιδηροδρομικό σταθμό της Δράμας. Κάπου είκοσι μέρες κράτησε το ταξίδι χωρίς επιστροφή και τελείωσε στα κρεματόρια του στρατοπέδου εξόντωσης της Τρεμπλίνκα στην Πολωνία.

Treblinka Warsaw
Με το κόκκινο "μπαλονάκι" στο πάνω δεξιά μέρος της εικόνας σημειώνεται η θέση του στρατοπέδου εξόντωσης της Τρεμπλίνκα, σε σχέση με την πρωτεύουσα της Πολωνίας Βαρσοβία (Warsaw)

Treblinka Kavala2Imagestreblinka Kavala

Θέση του στρατοπέδου της Τρεμπλίνκα σε σχέση με την Καβάλα

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα ήταν ένας χώρος βασανιστηρίων, που διαμορφώθηκε τον Νοέμβριο του 1941, αρχικά για καταναγκαστική εργασία (ήταν κοντά σε ένα λατομείο χάλικα, και είχε ως σκοπό την παραγωγή χαλίκων για έργα οχύρωσης) και έπειτα ειδικά για την εξόντωση Εβραίων. Πολλοί Εβραίοι της Καβάλας έχασαν τη ζωή τους πριν καν φτάσουν στην Τρεμπλίνκα, καθώς κατά τη μεταφορά τους, πνίγηκαν στον ποταμό Δούναβη. Τα πλοιάρια που τους μετέφεραν ήταν υπερφορτωμένα και πολλά αναποδογύρισαν με αποτέλεσμα να πνιγούν δεκάδες επιβάτες....

972351498741016252

Φτάνοντας στο στρατόπεδο άρχιζαν τα βασανιστήρια.

Οι νέοι και γεροί υποβάλλονταν σε καταναγκαστική εργασία, ενώ οι περισσότεροι οδηγούνταν κατευθείαν στους θαλάμους αερίων.

Η εξόντωση κάθε ομάδας στους θαλάμους, διαρκούσε λιγότερο από δύο ώρες.

Η εβραϊκή κοινότητα της Καβάλας αφανίστηκε, καθώς σκοτώθηκαν περίπου 1800 άνθρωποι. Άντρες, γυναίκες και παιδιά. Μετά την απελευθέρωση επέστρεψαν στην πόλη μόνο 42 άτομα, που είχαν επιζήσει από το ολοκαύτωμα.

Ορισμένοι είχαν προλάβει να διαφύγουν στα γύρω βουνά πριν από την 3η Μαρτίου και κάποιοι άλλοι είχαν φύγει για την Αθήνα.

Η εβραϊκή κοινότητα της Καβάλας

Με την έναρξη του πολέμου, η εβραϊκή κοινότητα της Καβάλας ήταν από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα. Αποτελούνταν από Ούγγρους εβραίους, ισπανόφωνους και γερμανόφωνους.

Κατά την απογραφή του 1569 καταμετρήθηκαν πάνω από 20 οικογένειες Εβραίων, ενώ στα τέλη του 1800 λειτούργησε συναγωγή.

Η Καβάλα ήταν πόλος έλξης, λόγω της καπνοπαραγωγής που εξασφάλιζε χιλιάδες θέσεις εργασίας. Εκτός από τη συναγωγή, λειτούργησε επίσης δημοτικό σχολείο και νηπιαγωγείο. Μάλιστα το σχολείο ήταν τόσο οργανωμένο, ώστε το επέλεγαν ακόμα και μουσουλμάνοι και χριστιανοί για τα παιδιά τους. Όπως οι περισσότερες κοινότητες εβραίων, έτσι και της Καβάλας αποτελούνταν τόσο από εύπορες, όσο και από φτωχές οικογένειες.

Μετά το ολοκαύτωμα, τα ελάχιστα μέλη που επέζησαν προσπάθησαν να ανασυγκροτήσουν την κοινότητα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η συναγωγή είχε καταστραφεί από τους Βούλγαρους, όπως και τα περισσότερα σπίτια. Η κοινότητα διαλύθηκε επίσημα το 1980.... 

Με πληροφορίες από mixanitouxronou.gr

Κατηγορία Κοινωνία

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο αυτό αποτελεί αναδημοσίευση -με μερικές δικές μας προσθήκες- του άρθρου του γνωστού Καβαλιώτη ιστορικού Νίκου Καραγιαννακίδη, που δημοσιεύτηκε το 2010 στον ιστότοπο e-dromos.gr (πατήστε εδώ για να το διαβάσετε).

«Αι εσωκομματικαί αντιθέσεις επνίγησαν, αι φιλοδοξίαι ικανοποιήθησαν και η αστική Κοινωνία της Καβάλλας πειθαρχούσα εις τας ιδεολογικάς της πεποιθήσεις και μη παρασυρομένη από προσωπικάς συμπαθείας ή αντιπαθείας κατέρχεται εις τον δημοτικόν εκλογικόν αγώνα με την πεποίθησιν και την απόφασιν να νικήση διά να αποτρέψη τον Κομμουνιστικόν κίνδυνον». Αυτά έγραφε η τοπική εφημερίδα Πρωϊνά Νέα -η οποία υποστήριζε με σθένος τον τότε δήμαρχο Κλεάνθη Τερμεντζή- της 30ης Ιανουαρίου 1934, δώδεκα μόλις μέρες πριν από τον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών που θα διεξάγονταν την 11η Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς.

Βέβαια, η πραγματικότητα απείχε πολύ από αυτό που έγραφαν τα "Πρωϊνά Νέα" ότι το "η αστική Κοινωνία της Καβάλλας πειθαρχούσα εις τας ιδεολογικάς της πεποιθήσεις". Και αυτό διότι η έτερη καθημερινή εφημερίδα που κυκλοφορούσε εκείνη την περίοδο στην Καβάλα (ο "Ταχυδρόμος") έγραφε, μεν, ακριβώς τα ίδια πράγματα αλλά είχε στραφεί κατά του Κ. Τερμεντζή (τον οποίο αποκαλούσε "δήμιο της Καβάλας"). Έφτανε, μάλιστα, στο σημείο να προειδοποιήσει τους αναγνώστες του (όπως διαβάζουμε στο φύλλο της 7ης Φεβρουαρίου 1934) ότι:

Taxidromos 7 2 1934

Τελικά ο "Ταχυδρόμος" "δικαιώθηκε"...και η Καβάλα στις 11 Φεβρουαρίου 1934 (σαν σήμερα, πριν από 84 χρόνια) εξέλεξε τον πρώτο κομμουνιστή δήμαρχο σε ολόκληρη την Ελλάδα: τον Μήτσο Παρτσαλίδη

Η Ελλάδα το 1934

Η Ελλάδα του 1934 διέφερε σημαντικά από αυτήν του 1929 (τότε είχαν γίνει οι προηγούμενες δημοτικές εκλογές), αφού και η οικονομική αλλά και η πολιτική της κατάσταση είχαν μεταβληθεί δραματικά.

Η οικονομία της χώρας, επηρεασμένη από το «κραχ» των ΗΠΑ και του υπόλοιπου καπιταλιστικού κόσμου (στα 1929) βρισκόταν σε τραγική κατάσταση. Σε αυτό είχαν συντελέσει:

α) η εμμονή του Βενιζέλου (κυβέρνησε από το 1928 μέχρι το 1932 με ευρεία πλειοψηφία) να στηρίξει τη δραχμή έναντι του δολλαρίου, παίρνοντας δάνεια και εξανεμίζοντας το συναλλαγματικό απόθεμα της Τραπέζης της Ελλάδος και

β) το ότι τα συναλλαγματοφόρα ελληνικά καπνά παρέμεναν απούλητα στις αγορές των ΗΠΑ και τα εμβάσματα των Ελλήνων των ΗΠΑ είχαν μειωθεί στο ελάχιστο.

Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα είχε κηρύξει στάση πληρωμών την άνοιξη του 1932. Η ανεργία και η φτώχεια απλώθηκαν σε όλο τον κόσμο της εργασίας, αγροτικό και εργατικό.

Η χώρα άρχισε να σταθεροποιείται οικονομικά στα 1934, κυρίως λόγω των συναλλαγών με τη Γερμανία και τις άλλες χώρες της Δύσης, αλλά και λόγω της πολιτικής της «αυτάρκειας», με μείωση των εισαγωγών και αύξηση της σιτοπαραγωγής. Όμως, δεν είχαν ακόμη φανεί σαφή σημάδια ανάκαμψης του λαϊκού εισοδήματος, αγροτικού και εργατικού, πράγμα που θα οδηγούσε σε κοινωνική σταθερότητα. Ακόμη, υπήρχε πόλωση και στην εσωτερική πολιτική κατάσταση.

Είχαν μεσολαβήσει πολλά. Η ήττα (5 Μαρτίου 1933) των Φιλελευθέρων του Βενιζέλου από την Ηνωμένη Αντιπολίτευση των Παναγή Τσαλδάρη (φιλοβασιλικού ηγέτη του Λαϊκού Κόμματος), Γεωργίου Κονδύλη και Ιωάννη Μεταξά,  το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό κίνημα της βραδιάς των εκλογών, με σκοπό να εμποδιστεί ο σχηματισμός κυβέρνησης και η δολοφονική απόπειρα εναντίον του Βενιζέλου (Ιούνιος 1933).

Στο προσκήνιο το ΚΚΕ

Όμως, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις δεν ήταν πια τόσο μόνες στην πολιτική αρένα. Το εργατικό κίνημα και ο βασικότερος πολιτικός του εκφραστής, το ΚΚΕ, ήταν παρόντες και μαχητικοί.

Μετά την υπέρβαση της εσωκομματικής κρίσης των ετών 1929-1931 στο ΚΚΕ, το κόμμα αυτό είχε αρχίσει να εδραιώνεται ως σημαντική πολιτική δύναμη, καθώς και ως εκφραστής ενός ογκούμενου διεκδικητικού κινήματος των εργαζομένων της πόλης και της υπαίθρου. Αυτό μαρτυρούσε και η ψήφιση, αρχικά, το 1929, αλλά και η ευρύτατη χρήση των διατάξεων, στη συνέχεια, του νόμου 4229, του περιβόητου «ιδιώνυμου», που επεδίωκε να πατάξει κάθε απειλητική για το κρατούν κοινωνικό σύστημα φωνή και δραστηριότητα. Όπως επισημάνθηκε από το Νίκο Αλιβιζάτο, «οι κυρίαρχες τάξεις ήταν υποχρεωμένες ή να δεχτούν μια σειρά από δίκαια αιτήματα και να προτείνουν ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων για να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο ή να αντιδράσουν, [αλλά] η τυχοδιωκτική ιδιοσυγκρασία τους… τις οδήγησε να ακολουθήσουν το δρόμο που απαιτούσε τις μικρότερες θυσίες, την αδίστακτη αντίδραση». Στα 1936 ο Παναγής Τσαλδάρης διαπίστωνε ότι «εκείνο που υπάρχει [στην Ελλάδα] είναι από τη μια η μεγάλη πλειοψηφία που σέβεται τις παλαιές εθνικές παραδόσεις… και, από την άλλη, μια μειοψηφία που επιχειρεί να ανατρέψει την κοινωνική τάξη». Αυτοί ήταν οι κομμουνιστές και όλοι όσοι ανέπτυσσαν διεκδικητικούς αγώνες. Αυτοί αποτελούσαν στόχο διώξεων, εκτοπίσεων και φυλακίσεων. Η παλιά κρατική ιδεολογία, η «Μεγάλη Ιδέα», κουρελιασμένη στο Σαγγάριο και τα αποκαΐδια της Σμύρνης, είχε αντικατασταθεί από μια νέα, τον αντικομμουνισμό.

Προεκλογική εκστρατεία στην Καβάλα

Στην ταξική ενότητα των «εχόντων και κατεχόντων» και τον αντικομμουνισμό συνέπιπταν, λοιπόν, Φιλελεύθεροι και Λαϊκοί τον Ιανουάριο του 1934, όταν η φίλα προσκείμενη στο Βενιζέλο εφημερίδα της Καβάλας "Πρωϊνά Νέα" έγραφε «Αι πολιτικαί αντιθέσεις, το αγεφύρωτον χάσμα, το οποίον χωρίζει τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα, προκειμένης της δημοτικής εκλογής Καβάλλας, εγεφυρώθησαν και πολίται, φιλελεύθεροι και λαϊκοί, κατόπιν της υποδείξεως και της επιθυμίας των Αρχηγών των κ.κ. Βενιζέλου και Τσαλδάρη, έδωσαν χείρα συμφιλιώσεως και ειλικρινούς συνεργασίας». Ο επιφυλλιδογράφος έκλεινε το κείμενό του, δίνοντας έμφαση στο ζητούμενο: «Σήμερον, ειδικώς σήμερον, δεν είναι αι κοινωνικαί συνθήκαι αι αυταί με τας των προηγουμένων δημοτικών εκλογών. Όχι. Ο καταπέλτης των αριθμών των ψήφων, η λογική των αριθμών, παρουσιάζει συγκρουομένας δύο τάξεις. Τον αστισμόν και τον Κομμουνισμόν. Δύο δηλαδή κοινωνικά στρατόπεδα. Εις το μεν αστικόν στρατόπεδον ανήκουν οι άνθρωποι του σημερινού κόσμου και συστήματος. Εις δε το κουμμουνιστικόν (sic) οι άνθρωποι που θέλουν να ανατρέψουν το αστικόν καθεστώς, να αναρτήσουν την “ερυθράν’’ σημαίαν εις το Δημαρχείον και να επιφέρουν την ανησυχίαν και την αναρχίαν. Και κάθε άνθρωπος, θέλων την ησυχίαν του, ενδιαφερόμενος διά την Καβάλλαν, διά το μέλλον του και το μέλλον της, έχει υποχρέωσιν να καταταγή πιστός στρατιώτης εις το αστικόν στρατόπεδον».

Στο στρατόπεδο αυτό εμφανίστηκαν ταυτίσεις. Μια «ανεξάρτητη» υποψηφιότητα παρέμεινε «αγκάθι» χωρίς να καθορίσει το αποτέλεσμα.

Και το «αστικόν στρατόπεδον» υποστήριξε τον απερχόμενο Δήμαρχο Καβάλας Κλεάνθη Τερμεντζή. Με υποψηφίους που ήταν καπνέμποροι, κτηματομεσίτες, έμποροι – καταστηματάρχες και ελεύθεροι επαγγελματίες, γιατροί, δικηγόροι, βιβλιοπώλες και επιχειρηματίες. Ένα σαφώς ταξικό ψηφοδέλτιο μεγαλοαστών και μεσοαστών.

DSC 0513

Ένα αστικό στρατόπεδο, όμως, το οποίο δεν ήταν ενιαίο. Και αυτό διότι, ενώ τα "Πρωινά Νέα" στήριζαν με σθένος τον Κ. Τερμεντζή, υπήρχε και ένας άλλος υποψήφιος -ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης-, τον οποίο υποστήριζε με ιδιαίτερη θέρμη ο "Ταχυδρόμος". Τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν εκείνη την εποχή σε αμφότερες τις εφημερίδες ήταν γεμάτα σε καθημερινή βάση με σατιρικούς χαρακτηρισμούς εκατέρωθεν, με τα "Πρωινά Νέα" να μιλούν για τον "Αλέκο Πασά" (τον Αλ. Νικολαΐδη) και τον "Ταχυδρόμο" να χαρακτηρίζει τον Κ. Τερμεντζή "Χρυσοκάνθαρο" (όρος που εκείνη την εποχή χρησιμοποιείτο για τους νεόπλουτους) και να κατηγορεί τους τότε βουλευτές του νομού ότι πίεζαν με κάθε τρόπο για την επανεκλογή του απερχόμενου δημάρχου.

Σε αντίστοιχο μήκος κύματος -κατά, δηλαδή, του κ. Τερμεντζή- εκινείτο και η έτερη, εβδομαδιαία εφημερίδα της Καβάλας -ο "Ελεύθερος Κήρυξ" (διάδοχος του καθημερινού "Κήρυκα" της περασμένης δεκαετίας). Στο φύλλο της 5ης Φεβρουαρίου 1934 διαβάζουμε:

Kirikas 5 2 1934

Στην άλλη πλευρά του λόφου, στο «ερυθρόν» στρατόπεδο, συσπειρώθηκαν «οι ενωμένες δυνάμεις της εργατιάς με τους συμμάχους τους φτωχούς βιοπαλαιστές και με επικεφαλής τον κόκκινο υποψήφιό τους σ. Παρτσαλίδη», όπως έγραφε ο Ριζοσπάστης της 7ης Φεβρουαρίου 1934 στην πρώτη του σελίδα. Η εφημερίδα, με σειρά επιτόπιων ρεπορτάζ συντάκτη της όλο το διάστημα μέχρι την εκλογή, μετέδιδε την αθλιότητα των συνθηκών που βίωνε «[από την] κρατική λύσσα και τη δημοτική ληστεία… το ηρωικό προλεταριάτο της Καβάλλας… μέσα από τους πεινασμένους συνοικισμούς και τις σαραβαλιασμένες συνοικίες» και προειδοποιούσε πως «η Κυβέρνηση έχει πάρει απόφαση να διορίσει δήμαρχο αυτεπαγγέλτως, εάν αποτύχει ο κοινός υποψήφιος των αστών Τερμεντζής», για να συμπληρώσει «τρέμουν τα παράσιτα, τρέμει η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση για την επικείμενη νίκη της εργατιάς και φτωχολογιάς στην Καβάλλα. Μα ας μη γελιώνται. Κανένα μέτρο δεν μπορεί να σταματήσει τη νίκη του Ενιαίου Μετώπου Εργατών – Αγροτών [Ε.Μ.Ε.Α] στην Καβάλλα». Δυο μέρες μάλιστα πριν από τις εκλογές, δίπλα στις ενθουσιώδεις περιγραφές των συγκεντρώσεων του Ε.Μ.Ε.Α στις συνοικίες της πόλης και τις καταγγελίες για τρομοκρατία, ο Ριζοσπάστης παρέθετε πληροφορίες των Πρωινών Νέων -τα οποία χαρακτήριζε «όργανο του δημάρχου των καπνεμπόρων» – για το ενδεχόμενο «οι αμερικάνικες ληστρικές [καπνεμπορικές] εταιρείες ύστερα από την εκλογή του κομμουνιστή δημάρχου [να] φύγουν από την Καβάλλα». Η εφημερίδα του ΚΚΕ σημείωνε πως «οι εργάτες κι οι μικροεπαγγελματίες της Καβάλλας που ξέρουν πως οι καπνέμποροι ξένοι και ντόπιοι είναι που κατάντησαν στα σημερινά χάλια την πόλη, θα ψηφίσουν με φανατισμό τον κόκκινο δήμαρχο, ακριβώς γιατί τον φοβάνται (sic) οι ξένοι και ντόπιοι ληστές».

Το ψηφοδέλτιο του Ε.Μ.Ε.Α. περιλάμβανε ως υποψηφίους εργάτες και ιδιωτικούς υπαλλήλους, καθώς και μικροεπαγγελματίες, εκφράζοντας τη «σύγκρουση των δύο κόσμων που ολοκάθαρα χωρίστηκαν στην Καβάλλα (κι απ’ την άποψη αυτή χαραχτηριστική είναι η σύνθεση των ψηφοδελτίων)» (Ριζοσπάστης, 9-2-1934,  σ. 2). Πρέπει να σημειωθεί πως τρεις από τους υποψηφίους ήταν εξόριστοι (αυτό γράφτηκε και στα Πρωινά Νέα), βάσει του «ιδιωνύμου».

Και η εκλογή διεξήχθη όπως ήταν προγραμματισμένη. Λίγο πριν από αυτήν έγιναν γνωστές εκκλήσεις των Βενιζέλου, Καφαντάρη, Παπαναστασίου και Γονατά για υπερψήφιση του Τερμεντζή, τις οποίες δημοσίευσαν τα Πρωινά Νέα σε περίοπτη θέση. Χαρακτηριστικό είναι το τηλεγράφημα που έστειλε ο Βενιζέλος προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Αγώνος Εθνικών Κομμάτων Καβάλλας, το οποίο δημοσιεύτηκε την παραμονή των εκλογών: «Πέποιθα ότι πάντες ανεξαιρέτως αγαπητοί φίλοι θεωρήσουν επιτακτικόν καθήκον δώσουν ψήφον των Τερμεντζήν κοινόν υποψήφιον επιτυχία οποίου αποτρέπει σοβαρόν κίνδυνον δι’ αγαπητήν Καβάλλαν». Ένα τηλεγράφημα το περιεχόμενο του οποίου κάποιοι έσπευσαν να ταυτίσουν με "χρίσμα" υπέρ του Κ. Τερμεντζή, αν και ο "Ταχυδρόμος" στις 11 Φεβρουαρίου ανέφερε ότι ο Ελ. Βενιζέλος είχε δώσει επίσημο χρίσμα μόνο σε υποψήφιους στην Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη.

Όμως, οι ψηφοφόροι άλλα εκέλευσαν. Ο «τραγιασκοφόρος καπνεργάτης» Παρτσαλίδης, λίγες εβδομάδες πριν γίνει μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, έγινε ο πρώτος «κόκκινος» δήμαρχος στην Ελλάδα. Όπως μετέδιδε ο ανταποκριτής του Ριζοσπάστη «το Ενιαίο Μέτωπο κατήγαγε περιφανή νίκη. Τα τελικά αποτελέσματα: σ. Παρτσαλίδης 3.780, Τερμεντζής 2.101, Νικολαΐδης 1.521. Υπερτερούμε τα ενωμένα αστικά κόμματα. Κόκκινη Καβάλλα πανηγυρίζει». Τα Πρωινά Νέα έγραψαν: «ΗΤΤΗΘΗΜΕΝ». Ο "Ταχυδρόμος" μίλησε για "ηχηρό ράπισμα κατά των εμπόρων της πολιτικής"

Κατηγορία Πολιτική

Πριν από 20 ημέρες είχαμε αναφερθεί στην πρώτη Μάχη των Φιλίππων, η οποία είχε διεξαχθεί στις 3 Οκτωβρίου του 42 π.Χ. και στην οποία αναμετρήθηκαν οι στρατοί της Δεύτερης Ρωμαϊκής Τριανδρίας -υπό τον Οκταβιανό (μετέπειτα πρώτο αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και τον Μάρκο Αντώνιο- και των αποκαλούμενων "Δημοκρατικών" -υπό την ηγεσία των δολοφόνων του Ιουλίου Καίσαρα Βρούτου και Κάσσιου-. Το αποτέλεσμα αυτής της μάχης δεν ήταν αποφασιστικό για την εξέλιξη των επιχειρήσεων, ωστόσο αποτέλεσε τον "προπομπό" για την 2η μάχη -που διεξήχθη στην ίδια περιοχή στις 23 Οκτωβρίου -σαν σήμερα.

Ως γνωστόν, κανένας από τους 2 στρατούς δεν είχε επικρατήσει κατά κράτος στην πρώτη Μάχη των Φιλίππων, ωστόσο η αυτοκτονία του (εμπειρότερου σε στρατιωτικά θέματα) Κάσιου είχε σαν αποτέλεσμα να μείνει μόνος του ο Βρούτος.

Οι δύο αντίπαλοι στρατοί ανασυγκροτήθηκαν σχετικά γρήγορα και τις επόμενες 3 εβδομάδες ο Αντώνιος που είχε αναλάβει την βόρεια πτέρυγα προσπαθούσε μάταια να προκαλέσει τον Βρούτο σε μάχη, ενώ ο Οκταβιανός, σε μία προσπάθεια να υπερφαλαγγίσει και να αποκόψει τον Βρούτο από το λιμάνι της Νεάπολης/Καβάλας, προωθούσε σιγά σιγά τις δυνάμεις του στον νότο μέσα από τα έλη, κατασκευάζοντας παράλληλα και ένα πασαλόπηκτο τείχος για προστασία τους από τα βέλη.

3268

Διάγραμμα της δεύτερης μάχης των Φιλίππω

Ο Βρούτος αντέδρασε κατασκευάζοντας τείχος παράλληλα με την Εγνατία, με το οποίο κατάφερε να διατηρήσει τις γραμμές επικοινωνίας του με την θάλασσα ανοικτές, ενώ συνέχισε να κατέχει σταθερά τις αρχικές οχυρές θέσες του. Παρ’ όλα αυτά, η απραξία επέδρασε αρνητικά στο ήδη χαμηλό ηθικό των ανδρών του, και άρχισαν να σημειώνονται λιποταξίες στις τάξεις τόσο των λεγεώνων του όσο και των συμμάχων του. Έτσι, το απόγευμα της 23ης Οκτωβρίου παρέταξε τον στρατό του για μάχη «όχι σαν διοικητής αλλά σαν διοικούμενος» όπως φέρεται να είπε ο ίδιος, εννοώντας οτι εξαναγκάσθηκε από τις περιστάσεις να δώσει μάχη.

Οι δυνάμεις και των δύο πλευρών είχαν στις τάξεις τους βετεράνους και σκληροτράχηλους λεγεωνάριους και η μάχη, που σύντομα κατέληξε σε συμπλοκή σώμα με σώμα, ήταν ιδιαίτερα σκληρή και αιματηρή. Στο τέλος η έφοδος των στρατευμάτων των «Απελευθερωτών» αποκρούσθηκε και οι στρατιώτες του Βρούτου κατέρρευσαν και υποχώρησαν με αταξία στους πέριξ λόφους, όπου μετά βίας συγκεντρώθηκαν οι 4 από τις 17 λεγεώνες. Περικυκλωμένος και βλέποντας το αναπόφευκτο τέλος, ο Βρούτος με την σειρά του αυτοκτονεί.

Με την νίκη αυτή η Δεύτερη Τριανδρία συνέτριψε τις δυνάμεις των συνομωτών που αυτοαποκαλούνταν «απελευθερωτές», και ο μεν Αντώνιος - του οποίου το κύρος ανήλθε στα ύψη - παρέμεινε στην ανατολή, ενώ ο Οκταβιανός επέστρεψε στην Ρώμη.

Σημείωση

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Μάρκος Αντώνιος κάλυψε το νεκρό σώμα του Βρούτου με πορφυρό ύφασμα σε ένδειξη σεβασμού. Ο Βρούτος και ο Αντώνιος ήταν φίλοι και ο πρώτος είχε θέσει σαν προϋπόθεση για την εκτέλεση της συνομωσίας κατά του Ιουλίου Καίσαρα να μην εκτελεσθεί και ο Αντώνιος.

Κατηγορία Κοινωνία

Σαν σήμερα, 3 Οκτωβρίου, πριν από 2059 χρόνια διεξήχθη η πρώτη από μια σειρά μαχών, οι οποίες έμειναν στην ιστορία με την επωνυμία "Μάχη των Φιλίππων". Ήταν ίσως η πλέον αποφασιστική και ιστορική μάχη της αρχαίας Ρωμαϊκής ιστορίας, μια μάχη η οποία παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον για την περιοχή μας -παρά το γεγονός ότι, ακόμα και σήμερα, λίγοι είναι αυτοί που φαίνεται να γνωρίζουν και να αντιλαμβάνονται την σημασία της.

Επρόκειτο για μια μάχη η οποία διεξήχθη στο πλαίσιο των Ρωμαϊκών Εμφυλίων πολέμων και στην οποία αναμετρήθηκαν οι στρατοί της Δεύτερης Ρωμαϊκής Τριανδρίας -υπό τον Οκταβιανό (μετέπειτα πρώτο αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και τον Μάρκο Αντώνιο- και των αποκαλούμενων "Δημοκρατικών" -υπό την ηγεσία των δολοφόνων του Ιουλίου Καίσαρα Βρούτου και Κάσσιου-. Το αποτέλεσμα αυτής της μάχης δεν ήταν αποφασιστικό για την εξέλιξη των επιχειρήσεων, ωστόσο αποτέλεσε τον "προπομπό" για την 2η μάχη -που διεξήχθη στην ίδια περιοχή στις 23 Οκτωβρίου.


Η πεδιάδα  των Φιλίππων σήμερα

 

Τι είχε προηγηθεί

Το 44 π.Χ. ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας είχε αποκτήσει τεράστια δύναμη κατακτώντας τη Γαλατία και νικώντας στον Ρωμαϊκό Εμφύλιο τον Πομπήιο. Αναγορεύθηκε ισόβιος δικτάτορας (η Σύγκλητος τον είχε, μεν, αναγορεύσει δικτάτορα το 46 π.Χ. ωστόσο η θητεία του επρόκειτο να είναι δεκαετής) και προς τιμήν του οι Ρωμαίοι μετονόμασαν το μήνα Κουϊντίλιο σε Ιούλιο. Όμως μια σειρά ενεργειών του ιδίου (όπως το ότι έστησε το άγαλμά του στο Καπιτώλιο δίπλα στα αγάλματα των αρχαίων βασιλέων της Ρώμης και το ότι τα νομίσματα έφεραν τη μορφή του, κάτι ανήκουστο για την ρωμαϊκή κοινωνία της εποχής -ας μην λησμονούμε ότι το πολίτευμα, εκείνα τα χρόνια, δεν ήταν ακόμα αυτοκρατορικό-) κίνησαν τις υποψίες των πολιτικών του αντιπάλων ότι ο Καίσαρας ήθελε να καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα.

Είχε αποφασίσει να επιτεθεί κατά των Πάρθων και των Γετών -κάτι που θα σήμαινε την ουσιαστική πολιτική εξόντωση των αριστοκρατών- αλλά πριν αναχωρήσει εκδηλώθηκε κίνημα εναντίον του. Δύο από αυτούς που ήταν στο κίνημα, ο Γάιος Κάσσιος Λογγίνος και ο Βρούτος, δολοφόνησαν τον Ιούλιο Καίσαρα στις 15 Μαρτίου στο κτήριο της Συγκλήτου. 

Αμέσως μετά τον θάνατο του Ιουλίου Καίσαρα, ο Μάρκος Αντώνιος έθεσε υπό τον έλεγχο του την αναταραχή και οι Κάσσιος και ο Βρούτος, φοβούμενοι την οργή του λαού, διέφυγαν για την Συρία και την Μακεδονία αντίστοιχα -επαρχίες στις οποίες ο Καίσαρας τους είχε ορίσει ως διοικητές προτού πεθάνει. Αφού έγιναν κύριοι της κατάστασης στις επαρχίες τους, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν το στρατό των υποστηρικτών του δολοφονηθέντος ηγέτη.

Η Δεύτερη Τριανδρία, που είχε αναλάβει την εξουσία στη Ρώμη, είχε συγκροτηθεί από τον πολιτικό και στρατιωτικό Μάρκο Αντώνιο, που είχε γίνει κύριος της κατάστασης μετά τη δολοφονία του Καίσαρα, τον θετό γιο του Ιουλίου Καίσαρα, Οκταβιανό και τον συγκλητικό Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, που είχε διακοσμητικό ρόλο. Αντικειμενικός της στόχος ήταν η τιμωρία των δολοφόνων του Ιουλίου Καίσαρα και η ανάκτηση της συνοχής της ρωμαϊκής επικράτειας. Για τον λόγο αυτό οι Μάρκος Αντώνιος και Οκταβιανός (ο Λέπιδος παρέμεινε στην Ρώμη) μετέφεραν τον στρατό τους στην Μακεδονία και συνάντησαν τον στρατό των δημοκρατικών στους Φιλίππους.

Αξίζει, πάντως, να τονιστεί ότι ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο Βρούτος είχε δεχθεί κάποιο βράδυ, μήνες πριν την μάχη, την επίσκεψη του φαντάσματος του Ιουλίου Καίσαρα. Ο Βρούτος το αντιμετώπισε ψύχραιμα και το ερώτησε «ποιος είσαι και τι θέλεις», για να λάβει την απάντηση «ὁ σὸς ὦ Βροῦτε δαίμων κακός• ὄψει δέ με περὶ Φιλίππους» (= «ο κακός σου δαίμονας, Βρούτε. Θα με δεις στους Φιλίππους»). Την νύκτα πριν την μάχη είχε δει πάλι το ίδιο όραμα. Αυτή είναι και η κεντρική δραματική σκηνή στο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ «Ιούλιος Καίσαρ».

250px Brutus And The Ghost Of Caesar 1802
Το φάντασμα του Καίσαρα εμφανίζεται στον Βρούτο. Χαλκογραφία του Edward Scriven από ένα πίνακα του Richard Westall, 1802.)

Οι Αντίπαλες Δυνάμεις

Οι δυνάμεις της Δευτέρας Τριανδρίας αποτελούνταν από δεκαοκτώ (18) λεγεώνες, καθώς ένα σημαντικό μέρος του στρατού έμεινε πίσω. Οι περισσότερες πηγές αναφέρουν μόνο την V (5η) Λεγεώνα αλλά πρέπει να συμμετείχαν και οι III (3η), VI (6η), VII (7η), VIII (8η), X Equestris (10η ‘Εφιππη), XII (12η), XXVI (26η), XXVIII (28η), XXIX (29η) και XXX (30η), όλες σε πλήρη σύνθεση με συνολική δύναμη 90 - 100.000 ανδρών, όπως αναφέρει ο Αππιανός ο Αλεξανδρεύς. Μαζύ τους είχαν και ισχυρή ιππική δύναμη από συνολικά 33.000 ιππείς. Η δύναμη αυτή προέλασε και στρατοπέδευσε σε απόσταση μόλις 1,5 χιλιομέτρων από τους αντιπάλους, ανεγείροντας επίσης τείχος για την προστασία του στρατοπέδου της. Ο ανεφοδιασμός τους γινόταν με αρκετή δυσχέρεια δια ξηράς από τις επαρχίες της Μακεδονίας και Θεσσαλίας μέσω Αμφίπολης, που ήταν σε απόσταση 65 χιλιομέτρων. Οι επικοινωνίες τους με την Ρώμη είχαν εν τω μεταξύ διακοπεί από τον στόλο των δημοκρατικών που αποτελούνταν από 130 πλοία.

Ο στρατός των δημοκρατικών συγκέντρωνε ανάλογη δύναμη με δεκαεπτά (17) λεγεώνες από τις ανατολικές επαρχίες - μεταξύ των οποίων τις XXVII (27η), XXXI (31η), XXXIII (33η), XXXVI (36η) και XXXVII (37η) - συνολικής δυνάμεως 80 - 90.000 ανδρών, καθώς και 17.000 ιππείς που περιλάμβαναν και 5.000 ιπποτοξότες. Οι δυνάμεις αυτές είχαν εγκατασταθεί πάνω σε δύο ομαλούς λόφους ιππαστί της Εγνατίας, θέση που επιπλέον είχαν ενισχύσει με οχύρωση και τάφρο.

Οι δημοκρατικοί κατείχαν στρατηγική θέση που επικοινωνούσε με το λιμάνι της Νεάπολης (σημερινή Καβάλα) και ανεφοδιάζονταν από τις πλούσιες επαρχίες της ανατολής δια θαλάσσης χωρίς πρόβλημα, δεν βιαζόντουσαν να συγκρουσθούν με τους αντίπαλους, αλλά αποφάσισαν να περιμένουν την αποδυνάμωση των αντιπάλων από ένδεια εφοδίων.

Η μάχη

Έτσι, για αρκετές ημέρες οι δύο μεγάλοι αυτοί στρατοί παρέμεναν στις θέσεις τους χωρίς να δίνουν μάχη, παρά μόνον μερικές αψιμαχίες ιππικού. Ο Αντώνιος προσπάθησε να παρασύρει τους αντίπαλούς του σε μάχη εκ παρατάξεως, αλλά αυτοί παρέμεναν οχυρωμένοι στις θέσεις τους. Θέλοντας να υπερφαλαγγίσει τις θέσεις αυτές διέταξε τα στρατεύματά του να κατασκευάσουν με προσχώσεις μία διάβαση μέσω των ελών που κάλυπταν την νότιά τους πλευρά. Η κίνηση αυτή εντοπίσθηκε από τον Κάσσιο, ο οποίος και κατασκεύσε σαν αντίμετρο ένα χαμηλό φράγμα που διέκοπτε αυτή τον τεχνητό διάδρομο στα έλη. Αυτές όμως οι ενέργειες αποτέλεσαν το έναυσμα για μία γενικευμένη συμπλοκή των αντιπάλων δυνάμεων που κατέληξε σε κανονική μάχη στις 3 Οκτωβρίου.

Philippi1
Διάγραμμα της πρώτης μάχης των Φιλίππων


Ο Αντώνιος διέταξε επίθεση κατά του Κάσσιου, στοχεύοντας τις θέσεις του μεταξύ του έλους και του νότιου άκρου του στρατοπέδου του. Καθώς οι άνδρες του κινούνταν ταχέως, στον βόρειο τομέα οι δυνάμεις του Βρούτου κινήθηκαν αυθόρμητα και χωρίς διαταγές, και εξαπέλυσαν γενικευμένη επίθεση κατά των απέναντι δυνάμεων. Η επίθεση αυτή αιφνιδίασε απόλυτα τον Οκταβιανό, οι δυνάμεις του οποίου τράπηκαν σε φυγή εγκαταλείποντας μάλιστα το στρατόπεδό τους. Ο Οκταβιανός (ο οποίος ανάρρωνε λόγω ασθένειας) διέφυγε τον κίνδυνο καθώς είχε απομακρυνθεί εγκαίρως, προειδοποιημένος από ένα όνειρο - σύμφωνα με τον Αππιανό -το προηγούμενο βράδυ.

Ο Μάρκος Αντώνιος προτίμησε να μην στρέψει το στράτευμά του για να υπερασπισθεί το στρατόπεδό του, ελιγμός που ούτως ή άλλως θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολος υπό τις συνθήκες, αλλά να συνεχίσει την δική του ορμητική έφοδο. Όντως, κάτω από βροχή βλημάτων, οι στρατιώτες του, αφού εξουδετέρωσαν την φρουρά του, κατέλαβαν το οχυρωμένο στρατόπεδο του Κάσσιου. Οι απώλειες και από τις δύο πλευρές ήταν σημαντικές με περίπου 9.000 να έχουν χαθεί από την πλευρά του Κάσσιου, ενώ ο Οκταβιανός φαίνεται να έχασε περίπου διπλάσιο αριθμό ανδρών. Να σημειώσουμε εδώ, ότι ήταν δύσκολο για τους διοικητές να έχουν πλήρη εικόνα της τακτικής καταστάσεως όπως διαμορφώθηκε στο τέλος των ελιγμών αυτών, διότι η κίνηση δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών στην πεδιάδα φαίνεται ότι είχε σηκώσει σύννεφα σκόνης που παρεμπόδιζαν την ορατότητα.

Ο Κάσσιος, αντιλαμβανόμενος μόνον ότι είχε χάσει την οχυρή θέση που κατείχε και μη έχοντας γνώση της νίκης του συμμάχου του Βρούτου στην βόρεια πλευρά του πεδίου της μάχης, πίστεψε ότι όλα είχαν χαθεί και τον περίμενε η αιχμαλωσία και ο ατιμωτικός θάνατος. Διέταξε λοιπόν τον σημαιοφόρο του (signifier) με το όνομα Πίνδαρος να τον σκοτώσει με το ξίφος του, πράγμα που αυτός και έκανε. Κατά ειρωνεία της τύχης, η 3η Οκτωβρίου ήταν και η γενέθλια ημέρα του Κάσσιου.



Την ίδια ημέρα, ο στόλος των δημοκρατικών κατόρθωσε να αναχαιτίσει και να καταστρέψει στο Ιόνιο πέλαγος τις ενισχύσεις και τα εφόδια που έρχονταν από την Ρώμη, καθιστώντας την θέση της Τριανδρίας ακόμη δυσχερέστερη και αναγκάζοντας τον Αντώνιο να στείλει μία λεγεώνα στην Αχαΐα για συλλογή εφοδίων καθώς η Μακεδονία και η Θεσσαλία είχε εξαντληθεί. Παρ’ όλα αυτά το ηθικό των ανδρών παρέμεινε ακμαίο. Σε αντίθεση, η άλλη πλευρά, παρά το ότι δεν αντιμετώπιζε καμία έλλειψη εφοδίων, είχε χάσει τον κύριο στρατηγικό νου και ηγέτη, καθώς ο Βρούτος είχε σημαντικά μικρότερη πολεμική εμπειρία από τον Κάσσιο.

Κατηγορία Κοινωνία

Στις 7 Σεπτεμβρίου του 1946 (σαν σήμερα πριν από 71 χρόνια) οι Καβαλιώτες αναγνώστες της εφημερίδας "ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ" διάβαζαν για ένα έγκλημα πάθος που διεπράχθη την προηγούμενη ημέρα στην οδό Παλαιάς Καβάλας 63, στη συνοικία του Αγίου Αθανασίου.

Δράστης, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ήταν ένας κάτοικος Παληού (ονόματι Θεμιστοκλής Θεοδωρίδης), και θύμα η ερωμένη του Ελένη Ηλία Δεκεμίδου. Τόσο ο δράστης όσο και το θύμα ήταν παντρεμένοι (με την Δεκεμίδου, μάλιστα, να είναι μητέρα 4 παιδιών) αλλά αυτό μάλλον δεν τους απέτρεψε από το να διατηρούν εξωσυζυγική σχέση.

Το μεσημέρι της 6ης Σεπτεμβρίου ο Θεοδωρίδης μετέβη στο σπίτι της Δεκεμίδου (στην οδό Παλαιάς Καβάλας 63) και, αφού λογομάχησαν και πάλεψαν μεταξύ τους, έβγαλε ένα πιστόλι και πυροβόλησε 3 φορές. Στόχος στους 2 πρώτους πυροβολισμούς ήταν η Δεκεμίδου (η οποία σκοτώθηκε ακαριαία), ενώ ο 3ος είχε σαν στόχο τον ίδιο τον δράστη -ο οποίος έθεσε τέρμα στη ζωή του.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, "Εκ των διεξαγόμενων ανακρίσεων προκύπτει ότι ο Θεοδωρίδης προέβη εις την ανωτέρω πράξιν εκ λόγους ερωτικής αντιζηλίας"

DSC 0957

Κατηγορία Κοινωνία
Σελίδα 1 από 2

Winterun Poster

Nautical Club Of Kavala Logo

 44493438 1978268539139579 1920803640713412608 N

Konstantinos Jewellery Banner  

Tetrakopterakias

OLKLOGO

18411 1597428757160899 3262623372867792020 N

Kreka

Odeio

Vitrokosmos

Dhmh

DeltaTV Logo

Star Dramas

1174612 371849632918150 1744395463 N

Logo

Το Kavala-Portal αποτελεί μια αξιόπιστη λύση για την καθημερινή σας ενημέρωση για όλα τα νέα στο νομό Καβάλας. Όλα τα κείμενα και οι φωτογραφίες αυτού του ιστότοπου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του "Kavala-Portal.gr". Μπορείτε να χρησιμοποιήστε οποιοδήποτε υλικό εφόσον αναφέρετε ως πηγή το "www.kavala-portal.gr".

Ελάτε στην παρέα μας