Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Ο..τηλεβόας: Ο θάνατος του εμποράκου vs Η ανάπτυξη που έχασε το δρόμο... Κύριο

Posted On Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018 13:48 Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ήταν μια από τις πρώτες φυσιογνωμίες από τις οποίες έπαιρνε συνεντεύξεις ο γράφων, όταν το 2011 ξεκινούσε την πορεία του στη δημοσιογραφία.

Ήταν αυτή η οποία -σε εντελώς ανύποπτο χρόνο- βοήθησε σημαντικά τον γράφοντα σε μια υπόθεση που αφορούσε ένσημα του ΙΚΑ.

Ήταν αυτή την οποία ο γράφων εμπιστευόταν για τα οπτικά του είδη.

Σήμερα, εν έτει 2018, με την οικονομική κρίση να μην έχει σταματημό, με ΟΛΕΣ τις κυβερνήσεις (και τις προηγούμενες αλλά και τη σημερινή) να έχουν μετατραπεί σε έναν άλλο Άλμπερτ Πιέρποϊντ(*) και να σφίγγουν καθημερινά, με ολοένα και μεγαλύτερη ένταση, τη θηλιά γύρω από το λαιμό του "αδύναμου κρίκου" της ελληνικής κοινωνίας (τους μισθωτούς, τους χαμηλοσυνταξιούχους, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους ιδιοκτήτες μικρών καταστημάτων) σε μια προσπάθεια να δείξουν στους "από έξω" ότι είναι "καλοί" και ότι προσπαθούν να μαζέψουν φόρους, με την πραγματική ανεργία να αγγίζει τα ύψη (και ας λένε κάποιοι ότι μειώνεται, χάρη στις προσλήψεις στο ευρύτερο δημόσιο και στις εποχιακές δουλειές) και τους νέους να αναζητούν μάταια μια "πόρτα" για να φύγουν στο εξωτερικό,

η ίδια της δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Δυστυχώς...

Ο λόγος για την (άλλοτε) γραμματέα του Εμπορικού Συλλόγου Καβάλας Μαρία Τσουρή, η οποία το απόγευμα της Τρίτης ανακοίνωσε -μέσα από το Facebook- ότι η επιχείρησή της κλείνει λόγω οικονομικής δυστοκίας!

Η ανακοίνωση αυτή συνοδεύτηκε από το παρακάτω μακροσκελές κείμενο, γραμμένο γεμάτο ένταση, θλίψη αλλά και ευχαριστίες προς όλους όσους την στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια:

Ευχαριστουμε καλη μας κυβερνηση.!
Εχει μια πικρα και ειρωνια μαζι αυτο για μενα!Ακομη ενα λουκέτο,πια του δικού μου και της κορης μου μαγαζιού ,μαζι με τα χιλιάδες λουκέτα που αφήνουν πίσω τους αδιέξοδα,ανεργια,καταθλιψη ,συναισθημα αποτυχίας,ρημαγμένες σχέσεις και ζωές,ναι και μοναχικες αυτοκτονίες κι ας μην ακούγονται πολύ.
Ομως δεν ειμαστε οι καθαριστριες του Υπουργειου Οικονομικων ουτε οι "νεκροι της Ερτ".Καμια συζητηση δεν θα γινει για εμας και τους ανεργους εργαζομενους μας.
Συρθηκαμε στα δικαστηρια απο μια ιδιοκτητρια ενος ακινητου 25 τετραγωνικων ισογειου χωρου πωλησης και 27 τετραγωνικων χωρου εργαστηριου,φακων επαφης,οπτομετριας και αποθηκης.Το ξαναχτίσαμε σχεδον απο την αρχη.Παραλαβαμε στατικα προβληματα,αρουραίους,υγρα σιες.Βαλαμε το αιμα μας,οτι ειχαμε και δεν ειχαμε ,δανειστηκαμε,ρισκαραμε.Στα 17 χρονια λειτουργιας του μαγαζιού μας η ιδιοκτητρια κερδισε 350000 ευρω ,η εφορια πανω απο 100000 και χρωσταμε βεβαια ,εργαζομενοι ενσημα και μισθους.Ενισχυσαμε τοπικες εφημεριδες και εντυπα,συλλογους,εκδηλωσεις,,τζιραραμε χιλαδες ευρω σε πολλους προμηθευτες μικρους και μεγαλους.
Ζησαμε δουλευοντας σκληρα χωρις καμιά πολυτελεια,χωρις διακοπες,χωρις ακομη και την πολυτελεια της αρρώστιας,ουτε διπλα στο παιδι μου δεν μπορουσα να ειμαι οταν γεννούσε σε ωρα λειτουργιας της αγορας,χωρις ν αποκτησουμε οποιοδηποτε περιουσιακο στοιχειο(,φυσικα και δεν εχουμε δικο μας σπιτι,)εξασφαλιζοντας ουτε εναν χαμηλο δημοσιουπαλληλικο μισθο .
Απο το 2011 αρχισε η μειωση του τζιρου,ισως μικροτερη απο τον συνολικο μεσο ορο της αγορας,ομως σιγα σιγα γονατιζαμε.Το 2014 ηταν μια χρονια σταθεροτητας,μετα ηρθε το συριζανελ.Οι παλινωδιες,οι κλειστες τραπεζες,ο φοβος για την ελλειψη σταθεροτητας,η υπερφορολογηση απο την μερια της κυβερνησης,η αφελεια μας,η εντιμοτητα μας,η ελλειψη τετοιων κερδων (οσο και να σας εντυπωσιαζει) ωστε να δημιουργηθει αποθεμα για να στηριχθει πια η ζημιογονα μικρη επιχειρηση ,οδηγησαν στο τελος μας.
Εμεις λοιπον οι κερδοσκοποι ,οι φοροφυγαδες επαγγελματιες μενουμε στον δρομο αναζητωντας δουλεια σ ενα δυσκολο περιβάλλον.Κι αυτο ειναι το μεγαλο ζητημα.Ευχομουν να εκανα εγω επαγγελματικα λαθη,δεν ειναι ολοι γεννημενοι εμποροι,αλλα τοτε θα εβρισκα δουλεια με μια οικονομια που θ ανθιζε.
58 χρονων λοιπον με τα πρωτα μου ενσημα το 1979 και ασφαλιστικη συνεχομενη ζωη 40 χρονων περιπου.Αλλα ανηκω σ αυτο το κομματι της Ελλαδας του κοπου,δεν εχω προνομια και γεννησα στα 19 μου,δεν εχω ανηλικο 18 χρονων να φροντισω ,εχω εγγονια που με χρειαζονται,αλλα αυτα ειναι ψιλά γραμματα.Δεν ξερω ποτε και αν θα βγω στην συνταξη,αλλωστε δεν μ ενδιεφερε ποτε αυτο το κομματι,αγαπουσα την δουλεια ,το μονο που ηθελα να συνδυάζω ειναι η βοηθεια στο μεγάλωμα των μωρων μας.Το μεγαλο λαθος της ζωης μου ειναι πως δεν μεγαλωσα την κορη μου με την νοοτροπια 'βρες μια τρουπα να τρουπωσεις" αλλα με το" δουλεια μωρο μου,δουλεια.'.
Ομως δεν μετανιώνω.Απο το 1992 στην αγορα της λιανικης,ματωσα ,δεν κοιμηθηκα απο αγχος για το πως θα βγουν οι υποχρεωσεις,πως θα εξυπηρετησω καλυτερα.Εισεπραξα και μικροψυχια και αγενεια αλλα κρατω την μεγαλη αγαπη,εμπιστοσυνη ,χαμογελο,καλα λογια των περισσοτερων.και αυτους τους περισσοτερους πελατες-φιλους-οικογενεια τους ευχαριστω με ολη μου την καρδια.
Παντα θα χρωσταω στην αγορα με ξυπνησε,ξεπερασα τις ιδεοληψιες μου,καταλαβα πως αριστερα δεν σημαινει ευνοουμενες ομαδες που εκβιαζεται η ψηφος τους .
Ενιωσα τι σημαινει ανασφαλεια,αγχος καθημερινο και τι σιγουρια.
Γι αυτο αγαπω τους ανθρωπους της αγορας,τα κοριτσια που γυρνούν το βράδυ με πρισμενα ποδια απο την ορθοστασια,που δεν μπορουν να πανε ευκολα στις σχολικες γιορτες των παιδιων τους, που τα σερνουν μαζι τους τις αργιες,,που......
Να τους προσεχετε τους εργαζομενους της αγορας,να προσεχετε την μικρη επιχειρηση.

Τώρα θα μου πείτε: "Καλά βρε άνθρωπε, η μόνη είναι; Ξέρεις πόσες επιχειρήσεις έκλεισαν; Ξέρεις πόσοι έμειναν άνεργοι; Η πρώτη είναι ή η τελευταία;"

Δεν διαφωνούμε. Κάθε άλλο. Απλά, η περίπτωση της κ. Τσουρή ίσως και να αποτέλεσε μια ακόμα αφορμή για να αναρωτηθούμε "αν έχει πάτο ο κατήφορος"...

Βέβαια, υπάρχει ένα πρόβλημα: Μόνο εμείς αναρωτιόμαστε! 

Βλέπετε, όλοι αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις (ή που θέλουν να λάβουν αποφάσεις στο μέλλον) ζουν σε ένα δικό τους κόσμο, ονειρευόμενοι "την ανάπτυξη που έρχεται" (ή, καλύτερα, "την ανάπτυξη που έχασε το δρόμο")...

Υ.Γ.: Ελπίζουμε να μην μας παρεξηγήσει κανείς για το ότι χρησιμοποιήσαμε, ως τίτλο του άρθρου μας, τον "θάνατο του εμποράκου"...Δεν χαρακτηρίζουμε κανέναν ως "εμποράκο", προς θεού! Απλά υιοθετούμε τον τίτλο του εξαιρετικού αυτού -και άκρως διαχρονικού- θεατρικού έργου του Άρθουρ Μίλλερ για να περιγράψουμε την όλη κατάσταση...

(*) Albert Pierrepoint: Διάσημος Βρετανός δήμιος του 20ου αιώνα (1905-1992). Ήταν φημισμένος για την αποτελεσματικότητά του στους απαγχονισμούς, έχοντας κρεμάσει (μεταξύ άλλων) και τους ηγέτες των Ναζί μετά τη "Δίκη της Νυρεμβέργης"

Διαβάστηκε 937 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018 15:46
Tweet

61 Philippi Festival 2018

Press Kataxorisi Press 15x24 1

Ardas2018 Logo

33988285 262638620975627 6779251825401921536 N

Logo Contract

Konstantinos Jewellery Banner  

Tetrakopterakias

OLKLOGO

18411 1597428757160899 3262623372867792020 N

Kreka

Odeio

Vitrokosmos

Dhmh

DeltaTV Logo

Star Dramas

1174612 371849632918150 1744395463 N

Logo

Το Kavala-Portal αποτελεί μια αξιόπιστη λύση για την καθημερινή σας ενημέρωση για όλα τα νέα στο νομό Καβάλας. Όλα τα κείμενα και οι φωτογραφίες αυτού του ιστότοπου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του "Kavala-Portal.gr". Μπορείτε να χρησιμοποιήστε οποιοδήποτε υλικό εφόσον αναφέρετε ως πηγή το "www.kavala-portal.gr".

Ελάτε στην παρέα μας